PL181879B1 - Urzadzenie do regulacji kata nachylenia oparcia wzgledem siedziska, zwlaszcza krzesel PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Urzadzenie do regulacji kata nachylenia oparcia siedziska, zwlaszcza krzesel zawierajace pierwszy element konstrukcyjny sztywno polaczony z siedziskiem, oraz drugi element konstrukcyjny sztywno polaczony z oparciem i polaczony zawia- sowo z pierwszym elementem na osi poprzecznej, znamienny tym, ze z pierwszym elementem kon- strukcyjnym (2) polaczony jest pierwszy czlon (12) majacy nachylona powierzchnie (16) i obracajacy sie wokól osi (14), która przecina sie ze wspomniana, juz poprzeczna osia (34), zas z drugim elementem konstrukcyjnym (28) polaczony jest drugi czlon, zawierajacy przynajmniej jedna czesc cylindryczna (32), której boczna powierzchnia styka sie stale wzdluz linii prostej z nachylona powierzchnia (16), dla dowolnego katowego polozenia pierwszego czlonu (12), przy czym os czesci cylindrycznej (32) przechodzi przez punkt przeciecia, sie osi obrotu pierwszego czlonu (12) z osia, wzdluz której pierw- szy element konstrukcyjny (2) polaczony jest zawia- sowo z drugim elementem konstrukcyjnym (28). F IG 1 PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do regulacji kąta nachylenia oparcia względem siedziska, zwłaszcza krzeseł, a w szczególności krzeseł roboczych dla operatorów terminali teletransmisyjnych, maszynistek, itp.

Krzesła robocze są znane i szeroko używane przez operatorów terminali teletransmisyjnych, maszynistki, itp. Z uwagi na różne wymagania różnych użytkowników i warunków użytkowania, w krześle należy przewidzieć możliwość regulacji w celu zapewniania każdemu użytkownikowi jak najbardziej komfortowych warunków. Jest to bardzo istotne z uwagi na długie okresy, podczas których są one w ciągłym użytkowaniu.

Jedna z najbardziej potrzebnych regulacji w krzesłach roboczych to regulacja kąta nachylenia do tyłu oparcia w stosunku do siedziska. Możliwość tej regulacji uzyskuje się zwykle poprzez wspólne połączenie zawiasowe na osi pionowej elementu konstrukcyjnego krzesła, połączonego sztywno z oparciem i elementu konstrukcyjnego krzesła, połączonego sztywno z siedziskiem. Te dwa elementy konstrukcyjne połączone są z płytkami posiadającymi wycięcia, ułożonymi w stosunku do siebie przemiennie, przez które przechodzi pojedynczy sworzeń i które utrzymywane są w położeniu wzajemnego przylegania przez układ typu mimośrodowego lub śrubowego, zdolnego do wspólnego zblokowania siedziska i oparcia w pożądanym położeniu względem siebie.

Znany jest również system polegający na wstawieniu sprężyny pomiędzy siedzisko i oparcie, która w przypadku nie występowania innych sił, utrzymuje oparcie w położeniu pionowym w stosunku do siedziska, które to położenie może być zmieniane poprzez nacisk pleców użytkownika do tyłu, a następnie zablokowane w pożądanym położeniu. Wadą tego znanego układu jest to, że zablokowanie oparcia w stosunku do siedziska wymaga pewnej siły i jest niewygodne dla osób niezbyt silnych.

Dalszą wadą jest to, że w przypadku gdy układ płytek nie zostanie prawidłowo zablokowany, oparcie może się swobodnie przechylać w stosunku do siedziska.

Dalszą wadą jest to, że urządzenie blokujące wymaga zmontowania dużej ilości części.

W celu wyeliminowania, a przynajmniej zmniejszenia dolegliwości tych wad, a w szczególności w celu ułatwienia blokowania układu płytek, zaproponowano wymianę pokrętła powiązanego ze środkami śrubowymi, na sprężynę, która utrzymuje układ płytek w stanie wzajemnego sprzęgnięcia i jest powiązana z dźwignią lub mimośrodem służącymi do jej chwilowego poluzowania.

Układ ten okazał się być bardziej korzystnym niż poprzedni, ale nie wyeliminował wady polegającej na dużej ilości składników które należy zmontować, oraz konieczności ustawiania oparcia w pożądanym położeniu poprzez nacisk pleców użytkownika.

Ponadto, w przypadku znanych krzeseł roboczych, często jest wymagane, aby w dodatku do możliwości regulacji kąta oparcia w stosunku do siedziska w stanie nieobciążonym, oparcie mogło się elastycznie poddawać do tyłu, ze zdolnością uginania się do tyłu regulowaną w zależności od ciężaru siedzącej osoby.

Generalnie, jest to uzyskiwane poprzez zastosowanie sprężyny, która powoduje powrót oparcia do położenia pionowego, pod warunkiem, że elementy blokujące oparcie z siedziskiem zostają poluzowane.

Wadą tego układu jest to, że zastosowanie tej samej sprężyny, zarówno do powrotu oparcia do położenia pionowego w trakcie jego regulacji, jak i przeciwdziałaniu elastycznemu poddawaniu się oparcia do tyłu, oznacza, że ta sprężyna niepotrzebnie utrzymuje człony regulacji nachylenia oparcia w naprężeniu, pomimo że człony te, same w sobie nie wymagają żadnego naprężania, w rezultacie czego muszą one być niepotrzebnie przewymiarowane.

Dalszą wadą jest to, że gdy krzesło nie jest obciążone, to znaczy, że nikt na nim nie siedzi, zaś człon, który blokuje oparcie w stosunku do siedziska zostanie celowo lub przypad

181 879 kowo poluzowany, sprężyna powrotna, zwymiarowana odpowiednio do obciążenia roboczego, w sposób gwałtowny przestawia oparcie z powrotem do położenia pionowego, powodując ewentualne zagrożenie.

Jeszcze inna wada polega na tym, że gdy system regulacji nachylenia oparcia do tyłu jest bezpośrednio naprężany sprężyną, staje się on trudny do regulacji, ponieważ punkt regulacji jest określany przez stan równowagi pomiędzy dwiema przeciwstawnymi siłami, wywołanymi z jednej strony przez nacisk użytkownika do tyłu, oraz z drugiej strony sprężystą reakcją naprężonej sprężyny.

GB-A-1261312 odnosi się do krzesła posiadającego oparcie, którego pochylenie regulowane jest w centralnej, wzdłużnej płaszczyźnie krzesła.

GB-A-2119639 odnosi się do mechanizmu przechyłu przeznaczonego do regulacji kąta siedzenia krzesła dla osoby pracującej.

Urządzenie według wynalazku, do regulacji kąta nachylenia oparcia względem siedziska, zwłaszcza krzeseł, zawierające pierwszy element konstrukcyjny sztywno połączony z siedziskiem, oraz drugi element konstrukcyjny sztywno połączony z oparciem i połączony zawiasowo z pierwszym elementem na osi poprzecznej. Urządzenie charakteryzuje się tym, że z pierwszym elementem konstrukcyjnym połączony jest pierwszy człon, mający nachyloną powierzchnię i obracający się wokół osi, która przecina się ze wspomnianą już osią poprzeczną, zaś z drugim elementem konstrukcyjnym połączony jest dnigi człon, zawierający przynajmniej jedną część cylindryczną, której boczna powierzchnia styka się stale wzdłuż linii prostej z powierzchnią nachyloną dla dowolnego kątowego położenia pierwszego członu, przy czym oś części cylindrycznej, przechodzi przez punkt przecięcia się osi obrotu pierwszego członu z osią wzdłuż której pierwszy element konstrukcyjny połączony jest zawiasowo z drugim elementem konstrukcyjnym.

Pierwszy człon korzystnie przyłączony jest do pierwszego elementu konstrukcyjnego, sztywno połączonego z siedziskiem, zaś nachylona powierzchnia obraca się wokół osi zasadniczo pionowej.

Również korzystnie pierwszy człon jest przyłączony do drugiego elementu konstrukcyjnego, sztywno połączonego z oparciem, natomiast nachylona powierzchnia usytuowana jest obrotowo wokół zasadniczo poziomej osi.

Pierwszy człon korzystnie stanowi cylinder, którego płaski dolny koniec spoczywa na podstawie pierwszego elementu konstrukcyjnego, zaś górny koniec stanowi nachylona powierzchnią przy czym do cylindra zamocowana jest dźwignia promieniową umożliwiająca jego obracanie.

Korzystnie, na pierwszym członie znajduje się wieniec zębaty, sprzęgnięty ze sprzęgłem ślimakowym, połączonym sztywno z dźwignią dla zapewniania jego obrotowego działania.

Ewentualnie, pierwszy element konstrukcyjny może zawierać parę podłużnych występów sprzęgniętych sworzniem zawiasy z drugim elementem konstrukcyjnym.

Według innego wariantu wynalazku, drugi element konstrukcyjny zawiera dwie skrzynki wspólnie zawieszone zawiasowo na wspomnianej osi poprzecznej, przy czym pierwsza skrzynka jest sztywno połączona z drugim członem i ma pierwszą podstawę, na której spoczywa jeden koniec członu sprężystego, zaś druga skrzynką jest sztywno połączona z oparciem i jest wyposażona w element tarczowy, na którym spoczywa drugi koniec wspomnianego sprężystego członu.

W tym wariancie sprężysty człon korzystnie stanowi sprężyna śrubowa o regulowanym obciążeniu wstępnym, zaś z drugą skrzynką połączony jest człon śrubowy z umieszczonym na jego jednym końcu pokrętłem regulacyjnym, przy czym jego drugi koniec sprzęgnięty jest z elementem tarczowym, który wraz z pierwszą podstawę trzyma wspomnianą sprężynę.

Korzystnie, dwie skrzynki drugiego elementu konstrukcyjnego zaopatrzone są w środki blokowania ich wzajemnego połączenia przegubowego, które może stanowić śruba lokującą ruchoma w kierunku osi pod działaniem dźwigni, przechodząca przez obydwie skrzynki, odpowiednio dę otworów znajdujących się w przynajmniej jednej ściance bocznej każdej z nich.

181 879

Zaletą wynalazku jest wyeliminowanie wad znanych rozwiązań, w szczególności poprzez opracowanie urządzenia do regulacji kąta nachylenia oparcia w stosunku do siedziska krzesła roboczego, wymagającego bardzo małej ilości części, które należy zmontować.

Dalszą zaletą wynalazku jest dostarczenie urządzenia do regulacji, które daje się łatwo uruchamiać przez użytkownika bez konieczności wywierania znacznej siły i które umożliwia nachylanie oparcia w obydwu kierunkach względem siedziska, bez konieczności zastosowania sprężyn lub innych układów mechanicznych, a równocześnie nie wymaga od użytkownika wywierania nacisku plecami.

Ponadto, urządzenie według wynalazku zapewnia kontrolowane uginanie się oparcia, krzesła do tyłu, z przystosowywalnym do ciężaru użytkownika stopniem podatności.

Przedmiot wynalazku przedstawiono w przykładach wykonania na rysunku, na którym: fig. 1 jest schematycznym, podłużnym przekrojem pierwszego przykładu realizacji urządzenia, dokonanym wzdłuż linii I-I na fig. 2; fig. 2 jest jego rzutem poziomym w zmniejszonej skali, dokonanym w kierunku Π-Π na fig. 1; fig. 3 pokazuje go w tym samym widoku, co fig. 1, ale w konfiguracji, w której oparcie nachylone jest to tyłu w maksymalnym zakresie; fig. 4 pokazuje go w tym samym widoku, co fig. 2, ale z innym elementem służącym do obracania nachylonej powierzchni; fig. 5 jest podłużnym przekrojem przez urządzenie według drugiego przykładu realizacji, wzdłuż linii V-V na fig. 6; fig. 6 jest jego rzutem poziomym w zmniejszonej skali, w kierunku VI-VI na fig. 5; fig. 7 pokazuje go w tym samym widoku, co fig. 5, ale z innym pochyleniem nie obciążonego oparcia w stosunku do siedziska; fig. 8 pokazuje go w tym samym widoku, co fig. 7, ale z oparciem przemieszczonym sprężyście do tyłu od jego stanu nie obciążonego; fig. 9 pokazuje go w tym samym widoku, co fig. 5, ale z inną metodą regulacji nachylenia oparcia w stanie nie obciążonym; fig. 10 jest jego rzutem poziomym w zmniejszonej skali, dokonanym w kierunku Χ-Χ na fig. 9; fig. 11 przedstawia trzeci przykład realizacji urządzenia według wynalazku.

Jak widać na rysunku, urządzenie według wynalazku, na fig. 1-3, posiada pierwszy element konstrukcyjny 2, który stanowi w tym przykładzie konstrukcja skrzynkowa, nakładana na dolną powierzchnię siedziska krzesła i wyposażona w tuleję o kształcie ściętego stożka 4, do której w celu regulacji wysokości siedziska od podstawy krzesła, można wstawić trzpień 6 sprężyny gazowej 8. Ponieważ człony uruchamiający i regulujący sprężynę gazową 8 są tradycyjne, dla uproszczenia zostały one pominięte na rysunku.

Do podstawy 10 elementu konstrukcyjnego 2, która w stanie roboczym jest zasadniczo pozioma, przymocowany jest pierwszy człon 12 o kształcie cylindrycznym i o osi pionowej 14, którego dolny koniec jest prostopadły do wspomnianej osi, i przylegający do podstawy 10 elementu konstrukcyjnego i którego górna powierzchnia 16 jest nachylona.

Pierwszy, człon 12 posiada możliwość obrotu wokół swej osi 14 w stosunku do elementu konstrukcyjnego 2, wykonywanego zarówno w wyniku bezpośredniego uruchomienia przy pomocy połączonej z nim na sztywno dźwigni promieniowej 18 (patrz fig. 1-3), lub przy pomocy uruchomienia pośredniego poprzez sprzęgło ślimakowe 20 połączone na sztywno z dźwignią uruchamiającą 22 oraz wieńcem zębatym 24, który jest połączony na sztywno z samym członem 12 (patrz fig. 4).

Element konstrukcyjny 2 wyposażony jest w dwa rozstawione, podłużne występy 26, pomiędzy którymi znajduje się jeszcze jeden element konstrukcyjny 28, który w tym przykładzie również jest konstrukcją skrzynkową i wystaje do tyłu tworząc wspornik 30, podtrzymując oparcie (nie pokazane). Element konstrukcyjny 28 podtrzymuje ułożony podłużnie człon 32 z częścią cylindryczną, spoczywający na nachylonej powierzchni 16 członu 12. Element konstrukcyjny 28, jest zawiasowo połączony z elementem konstrukcyjnym 2 na poprzecznym sworzniu 34, który przechodzi przez element konstrukcyjny 28 oraz człon 32 i sprzęga się z jego dwoma końcami w dwóch podłużnych występach 26 elementu konstrukcyjnego 2.

Działanie opisywanego urządzenia, służącego do regulacji kąta nachylenia oparcia względem siedziska, oparte jest na pomyśle wykorzystania do tej regulacji zmiany kąta nachylenia linii styku ciała spoczywającego na nachylonej płaszczyźnie, która powstaje

181 879 w miarę, jak zmienia się kierunek linii styku pomiędzy ciałem a nachyloną płaszczyzną na której ono spoczywa.

Rozpatrując szczególny przypadek ciała cylindrycznego, które spoczywa jedną z jego linii tworzących na płaszczyźnie nachylonej, staje się jasnym, że gdy zmienia się kierunek linii tworzących ten styk, wówczas nachylenie osi ciała cylindrycznego zmienia się od wartości odpowiadającej linii maksymalnego nachylenia nachylonej płaszczyzny, do wartości zerowej odpowiadającej prostopadłej do niego linii.

Zastosowanie tej zasady do niniejszego przypadku powoduje konieczność obracania nachylonej płaszczyzny, to jest nachylonej powierzchni 16 członu 12, sztywno połączonego z siedziskiem, oraz zapewnienie, że dla każdego położenia kątowego wspomnianego członu, człon 32 z częścią cylindryczną sztywno połączony z oparciem, spoczywa na nachylonej powierzchni 16.

Bardziej szczegółowo, jak już podano, pierwszy, człon 12 o kształcie cylindrycznym, obracany jest wokół swojej osi pionowej 14, bezpośrednio przy pomocy dźwigni 18, lub pośrednio poprzez sprzęgnięcie pomiędzy ślimakiem 20 i wieńcem zębatym 24 za pomocą dźwigni 22.

Styk pomiędzy członem 32 i nachyloną powierzchnią 16 członu 12 jest zapewniony przez fakt, że oś połączenia przegubowego członu 12 przecina się z jego osią obrotu.

W ten sposób, po uruchomieniu dźwigni 18 lub 22 pierwszy, człon 12 obraca się, a wraz z nim jego nachylona powierzchnia 16, ponieważ jednak wspomniany już człon 32 musi pozostawać w styku z powierzchnią 16, wynikiem tego jest zmiana nachylenia osi członu 32, a tym samym zmiana nachylenia oparcia do tyłu.

Jeżeli człon 12 jest obracany poprzez uruchamianie dźwigni 18 wówczas zakres zmian, odpowiadający maksymalnemu skokowi tej dźwigni, jest ograniczony z uwagi na ewidentny powód braku miejscą w którym to przypadku zakres regulacji nachylenia oparcia może być zmieniany poprzez zmianę nachylenia powierzchni 16 do osi członu 12. Jednakże w celu uniknięcia sytuacji, w której siła wywierana na oparcie przez osobę siedzącą spowodowałaby samoczynny ruch siedziska w kierunku konfiguracji o maksymalnym nachyleniu, korzystnym jest nie przekraczanie określonych wartości tego kąta.

Jeżeli jednakże człon 12 obracany jest wokół osi w wyniku uruchamiania dźwigni 22 poprzez sprzęgło ślimak 20/wieniec zębaty 24, wówczas poprzez obracanie dźwigni 22 zawsze w tym samym kierunku, możliwe jest uzyskanie ciągłego zmieniania kąta nachylenia oparcia od jego wartości maksymalnej do wartości minimalnej, a następnie znowu do jego maksymalnej wartości, i tak dalej. Ponownie, w tym przypadku, zakres zmiany nachylenia siedziską od wartości maksymalnej do minimalnej jest związany z kątem nachylenia końca 16 do osi 14 członu 12.

Dzięki zastosowaniu tej nowej zasady, urządzenie według wynalazku w porównaniu z urządzeniami tradycyjnymi jest szczególnie korzystne, a w szczególności:

- uzyskuje ono płynną i miękką regulację, bez potrzeby wywierania siły i ryzyka uszkodzenią a szczególnie dlatego, że nie wymaga uzyskania stanu równowagi pomiędzy przeciwstawnymi siłami, wzajemnie zblokowanymi częściami;

- zawiera bardzo małą ilość części o bardzo prostym montażu.

W przykładzie realizacji pokazanym na fig. 5-10, zasada stosowania sprzęgnięcia pomiędzy sztywnym ciałem i obracającą się nachyloną powierzchnią w celu regulacji nachylenia oparcia w stosunku do siedziska pozostaje ta samą ale proponowane jest urządzenie, które umożliwia również sprężyste uginanie się oparcią uzyskiwane na skutek siły powstającej od nacisku osoby siedzącej na krześle.

Mówiąc bardziej szczegółowo, na sworzniu 34 podpieranym przez dwa podłużne występy 26 elementu konstrukcyjnego 2, znajdują się podparte obrotowo: pierwsza skrzynka 38 która sztywno podtrzymuje człon cylindryczny 32 i jest wyposażona w podstawę 40, na której spoczywa sprężyna 36, oraz drugą skrzynkę 42 której kształt przedłuża się w konsolę wsporczą 30 dla oparcią i jest wyposażona w podstawę 44, przez którą przechodzi śruba 46, wkręcana w tarczę 48 współpracującą z podstawą 40 skrzynki 38 dla utrzymania sprężyny 36.

181 879

Pokrętło 50 jest sztywno związane ze śrubą 46 i służy do regulacji wstępnego obciążenia sprężyny 36 tak, jak to jest wyjaśnione w dalszym ciągu niniejszego opisu.

Znajduje się tam również śruba blokująca 52 uruchamiana osiowo przez dźwignię 54 w celu blokowania połączenia przegubowego pomiędzy skrzynkami 38 i 42, a tym samym uniemożliwienia sprężystego uginania się oparcia do tyłu.

W czasie, gdy to połączenie przegubowe jest zablokowane, urządzenie według tego wariantu wynalazku działa w sposób identyczny jak i poprzedni. Jednakże, gdy śruba 52 jest zwolniona, działanie urządzenia jest następujące: kiedy użytkownik naciska oparcie do tyłu, siła przejęta przez konsolę wsporczą 30 przekazywana jest poprzez podstawę 44, śrubę 46 oraz tarczę 48 na sprężynę 36, która jest osiowo dociskana do podstawy 40, która z kolei jest unieruchomiona w stosunku do siedziska. W ten sposób oparcie ugina się sprężyście do tyłu w zakresie odpowiadającym sile wywieranej przez użytkownika, przy czym ugięcie to może dojść do położenia krańcowego punktu ugięcia określonego przez część skrzynki 42 (punkt 56) opierającej się na odpowiadającej jej części skrzynki 2 (punkt 58).

Jeżeli zaistnieje potrzeba zwiększenia sprężystej reakcji sprężyny 36 (na przykład w przypadku cięższego użytkownika), wystarczy jedynie pokręcić pokrętło 50.

To sprężyste ugięcie się oparcia do tyłu, oraz regulacja stopnia oporu przeciw takiemu uginaniu, są całkowicie niezależne od stopnia nachylenia oparcia bez obciążenia. Nachylenie to jest określone, jak już podano, poprzez kątowe położenie pierwszego, cylindrycznego członu 12. Jednakże, ponieważ położenie krańcowe oparcia przy ugięciu sprężystym jest związane ze wzajemnym położeniem skrzynek 42 i 2, to znaczy nie jest zależne od położenia skrzynki 38 która podtrzymuje człon 32, graniczne pochylenie oparcia do tyłu po ugięciu sprężystym jest niezależne od początkowego położenia oparcia, to jest przed rozpoczęciem się uginania. Ten drugi przykład realizacji urządzenia według wynalazku jest szczególnie korzystny, gdyż łączy korzyści opisanego urządzenia według pierwszego przykładu realizacji z następującymi, dalszymi korzyściami, wynikającymi z uginania się oparcia do tyłu pod naciskiem użytkownika:

- brak wzajemnego oddziaływania pomiędzy dwoma systemami, a tym samym, nie ma naprężania elementów regulacji nachylenia oparcia przez sprężynę przeciwstawiającą się ugięciu oparcia do tyłu;

- nie ma ryzyka gwałtownego, sprężystego powrotu oparcia do jego pionowego położenia, spowodowanego przypadkowym lub umyślnym poluzowaniem systemu blokowania siedziska/oparcia, wtedy gdy operator nie siedzi na krześle.

W przykładzie przedstawionym na fig. 11, nachylona powierzchnia 16 znajduje się na stożkowej tulei 12 dołączonej do oparcia krzesła i współpracuje z częściowo cylindrycznym członem 32, będącym częścią elementu konstrukcyjnego 2.

181 879

181 879

FIG.

181 879

FIG.

181 879

FIG.

181 879

FIG.

181 879

FIG.

181 879

οο

FIG.

181 879

χ ο

FIG.

181 879

FIG. 10

181 879

181 879

FIG.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 60 egz. Cena 4,00 zł.

Claims (12)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do regulacji kąta nachylenia oparcia siedziska, zwłaszcza krzeseł zawierające pierwszy element konstrukcyjny sztywno połączony z siedziskiem, oraz drugi element konstrukcyjny sztywno połączony z oparciem i połączony zawiasowo z pierwszym elementem na osi poprzecznej, znamienny tym, że z pierwszym elementem konstrukcyjnym (2) połączony jest pierwszy człon (12) mający nachyloną powierzchnię (16) i obracający się wokół osi (14), która przecina się ze wspomnianą już poprzeczną osią (34), zaś z drugim elementem konstrukcyjnym (28) połączony jest drugi człon, zawierający przynajmniej jedną część cylindryczną (32), której boczna powierzchnia styka się stale wzdłuż linii prostej z nachyloną powierzchnią (16), dla dowolnego kątowego położenia pierwszego członu (12), przy czym oś części cylindrycznej (32) przechodzi przez punkt przecięcia się osi obrotu pierwszego członu (12) z osią, wzdłuż której pierwszy element konstrukcyjny (2) połączony jest zawiasowo z drugim elementem konstrukcyjnym (28).
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pierwszy człon (12) jest przyłączony do pierwszego elementu konstrukcyjnego (2) sztywno połączonego z siedziskiem, oraz tym, że nachylona powierzchnia (16) obraca się wokół zasadniczo pionowej osi (14).
3. 3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pierwszy człon (12) jest przyłączony do drugiego elementu konstrukcyjnego (28), sztywno połączonego z oparciem, oraz że nachylona powierzchnia (16) usytuowana jest obrotowo wokół zasadniczo poziomej osi.
4. 4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że pierwszy człon (12) stanowi cylinder, którego płaski dolny koniec spoczywa na podstawie (10) pierwszego elementu konstrukcyjnego (2), zaś górny koniec stanowi nachylona powierzchnia (16).
5. 5. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że do pierwszego członu (12) zamocowana jest dźwignia promieniowa (18), umożliwiająca jego obracanie.
6. 6. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że na pierwszym członie (12) znajduje się wieniec zębaty (24), sprzęgnięty ze sprzęgłem ślimakowym (20), połączonym sztywno z dźwignią (22) dla zapewniania jego obrotowego działania.
7. 7. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że pierwszy element konstrukcyjny (2) zawiera parę podłużnych występów (26) sprzęgniętych sworzniem zawiasy (34) z drugim elementem konstrukcyjnym (28).
8. 8. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że drugi element konstrukcyjny (28) zawiera dwie skrzynki (38, 42) wspólnie zawieszone zawiasowo na wspomnianej osi poprzecznej (34), przy czym pierwsza skrzynka (38) jest sztywno połączona z drugim członem i ma pierwszą podstawę (40), na której spoczywa jeden koniec sprężystego członu (36), zaś druga skrzynka (42) jest sztywno połączona z oparciem (30) i jest wyposażona w element tarczowy (48), na którym spoczywa drugi koniec wspomnianego sprężystego członu (36).
9. 9. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że sprężysty człon (36) stanowi sprężyna śrubowa o regulowanym obciążeniu wstępnym.
10. 10. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że z drugą skrzynką (42) połączony jest człon śrubowy (46) z umieszczonym na jego jednym końcu pokrętłem regulacyjnym (50), przy czym jego drugi koniec sprzęgnięty jest z elementem tarczowym (48), który wraz z pierwszą podstawą (40) trzyma sprężynę (36).
11. 11. Urządzenie według zastrz. 8, znamienne tym, że dwie skrzynki (38, 42) drugiego elementu konstrukcyjnego (28) zaopatrzone są w środki blokowania ich wzajemnego połączenia przegubowego.
12. 12. Urządzenie według zastrz. 11, znamienne tym, że środki blokowania stanowi śruba blokująca (52), ruchoma w kierunku osi pod działaniem dźwigni (54), przechodząca przez

    181 879 obydwie skrzynki (38,42), odpowiednio do otworów znajdujących się w przynajmniej jednej ściance bocznej każdej z nich.

    * ♦ ♦