PL177530B1 - Mechanizm korygujący spągnice górniczej obudowy zmechanizowanej - Google Patents

Abstract

1. Mechanizm korygujący spągnice górniczej obudowy zmechanizowanej złożony z dźwigni umieszczonej z boku spągnicy i przymocowanej do niego przegubowo oraz z podpierającego ją siłownika, znamienny tym, że siłownik (5) również umieszczony jest na boku spągnicy (1) i przymocowany do niego przegubowo drugim swoim końcem.

Description

Przedmiotem wynalazku jest mechanizm korygujący spągnice górniczej obudowy zmechanizowanej przeznaczony do wzajemnego regulowania położenia poszczególnych sekcji obudowy. Mechanizm zamontowany na spągnicy jednej sekcji odsuwa spągnicę sekcji sąsiedniej lub powoduje odpychanie się od niej.

Znana jest z polskiego opisu patentowego nr 136 135 obudowa zmechanizowana wyposażona w mechanizm korygujący złożony z hydraulicznego siłownika i z dźwigni. Siłownik umieszczony jest poprzecznie we wnętrzu spągnicy a jego wystający koniec połączony jest przegubowo z dźwignią. Dźwignia w stanie złożonym przylega do boku spągnicy. Jej koniec jest połączony przegubem ze spągnicą.

Nie jest to rozwiązanie korzystne ponieważ spągnica musi mieć odpowiednią komorę zdolną pomieścić siłownik. Taka komora znacznie osłabia spągnicę. Poza tym element łączący dźwignię ze spągnicą jest do niej przyspawany tak, że odstaje od jej bocznej powierzchni. Tymczasem odstające elementy są przyczyną zaczepiania sąsiadujących ze sobą sekcji podczas przesuwania. Mechanizm w takiej postaci nie jest uniwersalny bowiem dla zastosowania go w obudowach rozstawionych w innej podziałce lub o innych gabarytach spągnicy należy zmienić postać jego elementów składowych.

Celem wynalazku jest wykonanie takiego mechanizmu korygującego, którego zastosowanie w minimalnym stopniu wpływałoby na obniżenie wytrzymałości zespołów obudowy a przy tym by mógł on pracować w obudowach różnych wymiarów i typów, przy nie zmienionych kształtach i wymiarach jego elementów.

Istota wynalazku polega na przeniesieniu siłownika podpierającego dźwignię z wnętrza spągnicy na jej bok. Siłownik przymocowany jest przegubowo drugim końcem do tego samego boku co dźwignia.

ΠΊ 530

Dźwignia i siłownik połączone są ze spągnicą przegubami umieszczonymi w uchwytach przymocowanych do spągnicy rozdzielnie. Korzystnie jest gdy uchwyty połączone są ze spągnicą w znany sposób, za pomocą kształtowego otworu wykonanego w boku spągnicy i kształtowej końcówki uchwytu umieszczonej w otworze i zabezpieczonej przed wysunięciem przez obrót. Otwory pod uchwyty powinny być wykonane na obu bokach spągnicy. Przewiduje się dwa warianty wykonania mechanizmu. W pierwszym siłownik podpiera koniec dźwigni a w drugim siłownik podpiera dźwignię poniżej jej końca. W tym drugim przypadku dźwignia ma kształt przypominający literę 1 z wygięciem umieszczonym na wolnym końcu. Dźwignia przy tym może mieć podpórki umieszczone na górnej i dolnej powierzchni.

Mechanizm według wynalazku może być stosowany w dowolnych spągnicach jeśli tylko wyposażone są w odpowiednie otwory. Stosownie do kształtów i wymiarów spągnic dobiera się rozstawienie otworów pod uchwyty mechanizmu natomiast same elementy mechanizmu pozostają bez zmian. Przyczynia się to do znacznej uniwersalności mechanizmu. W razie potrzeby może on być w łatwy sposób zdemontowany i zamocowany po drugiej stronie spągnicy a przy tym zwolniony bok spągnicy pozostaje gładki, bez występów. Przez podparcie siłownikiem końca dźwigni uzyskuje się dużą siłę korekcji i niewielką szerokość mechanizmu, co czyni ten wariant szczególnie przydatnym w obudowach ciężkich i gęsto rozmieszczonych. Przy podpieraniu siłownikiem środkowej części dźwigni uzyskuje się mniejszą siłę korygowania ale za to większy wysięg dźwigni, co jest przydatne w obudowach lekkich, o dużej podziałce. Dźwignia z drugiego wariantu ma łagodnie zaokrąglony koniec zdolny pokonać nierówności np. w postaci otworów a także ma podpórki zapobiegające opadaniu mechanizmu na spąg. Górna podpórka wykorzystywana jest po zmianie położenia mechanizmu.

Przykłady realizacji wynalazku przedstawione są na rysunku, na którym fig. 1 pokazuje spągnicę obudowy wykonaną w wersji dzielonej z zamocowanym na boku mechanizmem korygującym oraz fragment spągnicy sekcji sąsiedniej i to wszystko w widoku z góry, fig. 2 pokazuje kształt otworu pod uchwyt na tle ścianki bocznej spągnicy, fig. 3 i 4 - uchwyt odpowiednio w widoku bocznym i od tyłu, zaś fig. 5 przedstawia drugą wersję mechanizmu w widoku z góry, a fig. 6 - przekrój dźwigni płaszczyzną oznaczona na fig. 5.

Spągnica 1 ma w ściankach bocznych po dwa otwory 2 o kształcie wydłużonym. Na jednym boku, w otworach 2 tkwią uchwyty 3 z końcówkami dopasowanymi do kształtu otworów 2. Do jednego uchwytu 3 przymocowana jest przegubowo dźwignia 4 a do drugiego, w taki sam sposób zamocowany jest siłownik 5. Koniec siłownika 5 połączony jest przegubowo z końcem dźwigni 4. Uchwyt 3 mocowany jest w spągnicy 1 przez wprowadzenie jego końcówki do otworu 2 i obrócenie tak, że wystające części końcówki zachodzą za węższą część otworu 2. Przy takiej pozycji montowane są pozostałe elementy mechanizmu i wtedy uchwyty 3 nie mają możliwości samoczynnego rozłączenia się ze spągnicą 1. Rozsuwanie siłownika 5 powoduje odchylanie dźwigni 4 a następnie jej napór na spągnicę 1 sekcji sąsiedniej. Wtedy ta sekcja, która jest rozparta w wyrobisku pozostaje nieruchoma a odsuwa się sekcja zwolniona z rozparcia. Zazwyczaj korygowanie odbywa się w trakcie przesuwania sekcji obudowy do przodu, zgodnie z postępem ściany wydobywczej. W zależności od potrzeb mechanizm może być przymocowany na drugi bok spągnicy 1 lub też może być zamocowany na tym samym boku odwrotnie. W drugiej wersji dźwignia 4 ma kształt wydłużony poza miejsce połączenia z siłownikiem 5. Wystający koniec jest zaokrąglony tak aby ślizgające się po boku spągnicy 1 mógł pokonać jej nierówności. Podpórki 6 zamocowane na wydłużonej dźwigni 4 mają zapobiegać opadaniu jej ukośnie na spąg wyrobiska.

Mechanizm według wynalazku może być stosowany zarówno w obudowach wyposażonych w spągnicę dzielone złożone z dwóch połączonych ze sobą rozdzielnie części jak i w obudowach ze spągnicami sztywnymi.

177 530

fig-5

fig. 6

177 530

fig-4

177 530

fig. 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (8)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Mechanizm korygujący spągnice górniczej obudowy zmechanizowanej złożony z dźwigni umieszczonej z boku spągnicy i przymocowanej do niego przegubowo oraz z podpierającego ją siłownika, znamienny tym, że siłownik (5) również umieszczony jest na boku spągnicy (1) i przymocowany do niego przegubowo drugim swoim końcem.
2. 2. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że przeguby, za pomocą których dźwignia (4) i siłownik (5) przymocowane są do spągnicy (1) umieszczone są w uchwytach (3) połączonych ze spągnicą (1) rozłącznie.
3. 3. Mechanizm według zastrz. 2, znamienny tym, że połączenie uchwytów (3) ze spągnicą (1) zrealizowane jest w znany sposób, za pomocą kształtowego otworu (2) wykonanego w boku spągnicy (1) i kształtowej końcówki uchwytu (3) umieszczonej w otworze (2) i zabezpieczonej przed wysunięciem przez obrót uchwytu (3).
4. 4. Mechanizm według zastrz. 3, znamienny tym, że otwory (2) wykonane są na obu bokach spągnicy (1).
5. 5. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że siłownik (5) podpiera koniec dźwigni (4).
6. 6. Mechanizm według zastrz. 1, znamienny tym, że siłownik (5) podpiera dźwignię (4) poniżej jej końca.
7. 7. Mechanizm według zastrz. 6, znamienny tym, że dźwignia (4) ma kształt przypominający literę 1, z wygięciem umieszczonym na wolnym końcu.
8. 8. Mechanizm według zastrz. 7, znamienny tym, że dźwignia (4) ma podpórki (6) umieszczone na górnej i dolnej powierzchni.