PL177518B1 - Sposób fazowania płyt gipsowo-kartonowych - Google Patents

Abstract

1. Sposób fazowania plyt gipsowo- -kartonowych, zwlaszcza poprzecznych kra- wedzi dwóch, lezacych jedna na drugiej, plyt gipsowo-kartonowych, znamienny tym, ze uklada sie plyty gipsowo-kartonowe (13, 14) stronami licowymi do siebie i doprowadza sie ich poprzeczne krawedzie do par (4,5) zespo- lów pil tarczowych, ustawionych wzgledem siebie pod katem w plaszczyznie pionowej i przesunietych wzgledem siebie w plaszczyznie poziomej, przy czym kazda z poprzecznych krawedzi plyty gipsowo-kartonowej dopro- wadza sie do jednej pily tarczowej. Fig.1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób fazowania płyt gipsowo-kartonowych, zwłaszcza równoczesnego fazowania poprzecznych krawędzi dwóch płyt, leżących jedna na drugiej.

Znany jest ciągły sposób wytwarzania płyt gipsowo-kartonowych, polegający na tym, że ze wstęgi kartonowej o określonej szerokości, której krawędzie są zagięte do góry, tworzy się wannę, w której za pomocą walca kalibrującego rozprowadza się płynną papkę gipsową i którą następnie nakrywa się drugim kartonem, tak zwanym kartonem tylnym, zaś podniesione do góry krawędzie pierwszego kartonu, tak zwanego kartonu licowego, zagina się nad kartonem tylnym i przykleja. Powstałą w ten sposób wstęgę gipsowo-kartonową tnie się na odcinki o długości do 400 cm i większej. Wzdłużne krawędzie tych odcinków płyty kartonowogipsowej kształtuje się za pomocą odpowiednich kształtek bocznych w otoczone kartonem krawędzie. Krawędzie poprzeczne, powstałe wskutek pocięcia wstęgi na pojedyncze płyty, są prostokątne i mniej lub bardziej szorstkie.

Obróbkę płyt gipsowo-kartonowych prowadzi się na ogół tak, że obrabia się płyty o określonych wymiarach, umożliwiających ich stosowanie w całości, na przykład płyty o wysokości odpowiadającej jednej kondygnacji, w związku z czym powstają tylko pionowe lub poziome spoiny wzdłużne. W innych wypadkach jest jednak konieczna obróbka kilku płyt gipsowo-kartonowych lub fragmentów płyt, stykających się ze sobą również krawędziami poprzecznymi, co wymaga szpachlowania. Takich prostokątnych spoin poprzecznych i płyt z wystrzępionymi krawędziami kartonowymi nie można jednak zaszpachlować w tej postaci, należy je bowiem przed szpachlowaniem odpowiednio przygotować, mianowicie sfazować.

Fazowanie krawędzi płyt gipsowo-kartonowych w najprostszym przypadku można wykonać ręcznie za pomocą noża albo jeszcze lepiej struga, jednakże jest to praca żmudna, zaś z uwagi na ręczne prowadzenie struga uzyskane w ten sposób sfazowanie może być wadliwe, zwłaszcza jeżeli nie zostało wykonane przez fachowca. Płyty kartonowe oraz sposoby ich fazowania, a także niezbędne do ich realizacji narzędzia są opisane w publikacji Hanuscha pt. „Gipskartonplatten”, (''Płyty gipsowo-kartonowe”), 1978, strona 38 i następne.

177 518

Celem wynalazku jest opracowanie sposobu, za pomocą którego można szybko i czysto wykonać fabrycznie odpowiednie sfazowania na poprzecznych krawędziach płyt gipsowokartonowych.

Sposób fazowania płyt gipsowo-kartonowych, zwłaszcza poprzecznych krawędzi dwóch, leżących jedna na drugiej, płyt gipsowo-kartonowych, według wynalazku charakteryzuje się tym, że układa się płyty gipsowo-kartonowe stronami licowymi do siebie i doprowadza się ich poprzeczne krawędzie do par zespołów pił tarczowych, ustawionych względem siebie pod kątem w płaszczyźnie pionowej i przesuniętych względem siebie w płaszczyźnie poziomej, przy czym każdą z poprzecznych krawędzi płyty gipsowo-kartonowej doprowadza się do jednej piły tarczowej.

Korzystnie dwie płyty gipsowo-kartonowe umieszcza się parami na stole do mocowania i doprowadza się je do par zespołów pil tarczowych za pomocą urządzenia transportowego z przenośnikami łańcuchowymi.

Korzystnie pary zespołów pił tarczowych przyporządkowuje się wielokrotnemu stosowi po dwie płyty gipsowo-kartonowe i przemieszcza się je za pomocą sterowania numerycznego wzdłuż krawędzi płyty gipsowo-kartonowej, przy czym przy każdym przejściu pary zespołów pił tarczowych wzdłuż pary płyt gipsowo-kartonowych fazuje się ich krawędzie poprzeczne.

Korzystnie każdej parze zespołów pił tarczowych przyporządkowuje się urządzenie odsysające.

Obie, złożone stronami licowymi do siebie, płyty gipsowo-kartonowe transportuje się przeważnie za pomocą przenośników taśmowych bez końca, umieszczonych w odpowiednim korpusie maszynowym i poruszających się synchronicznie, wywierając na nie jednocześnie nacisk od góry. Płyty gipsowo-kartonowe spoczywają przy tym na stole do mocowania.

Z obu par zespołów pił tarczowych, z których każda składa się z dwóch ustawionych względem siebie pod kątem, pił tarczowych z napędem, jedna para jest osadzona w zasadzie na stałe z jednej strony korpusu maszynowego względnie jednej strony płyt gipsowokartonowych, dla jednej pary ich poprzecznych krawędzi, natomiast przeciwległa para, również złożona z dwóch zespołów pił tarczowych, jest przeznaczona dla drugiej pary poprzecznych krawędzi płyt gipsowo-kartonowych i jest od nich odsuwana dla regulacji długości płyt.

Każdy z zespołów poszczególnych par, złożony z piły tarczowej i silnika napędowego jest osadzony uchylnie i przesuwny poziomo i pionowo, również te zespoły, które należą do pary określonej jako stała. Stałe zamocowanie ma bowiem tutaj oznaczać jedynie, że przy przejściu na płyty o innej długości potrzebne jest ponowne ustawienie tylko tej pary, która nie jest osadzona na stałe.

Piła tarczowa jest wyposażona w napęd elektryczny, pneumatyczny lub hydrauliczny, o regulowanej prędkości. Jako tarcze pił stosuje się korzystnie tarcze z drobnym uzębieniem względnie tarcze diamentowe lub z węglików spiekanych.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie do realizacji sposobu według wynalazku w przekroju poprzecznym i częściowym widoku, fig. 2 - urządzenie z fig. 1 w widoku z góry i fig. 3 - parę zespołów pił tarczowych na poprzecznej krawędzi dwóch, leżących jedna na drugiej, płyt gipsowo-kartonowych, w widoku szczegółowym.

W przedstawionym na rysunku przykładzie wykonania korpus maszynowy stanowi duży stół do mocowania, na którym można zamocować co najmniej dwa stosy płyt gipsowokartonowych o typowych wymiarach.

Stos płyt gipsowo-kartonowych składa się w tym przykładzie wykonania z dwóch płyt gipsowo-kartonowych, złożonych stronami licowymi do siebie.

Konstrukcja korpusu maszynowego odpowiada wymogom w zakresie budowy maszyn, w związku z czym nadaje się on do realizacji postawionego zadania, korpus ten składa się z konstrukcji ramowej, której górna część stanowi stół do mocowania płyt, na przykład za pomocą szyn podporowych 10. Szyny podporowe 10 mogą mieć zmniejszony współczynnik tarcia i zapewniają pewne i stabilne podparcie płyt gipsowo-kartonowych.

177 518

Poniżej płaszczyzny, w której leżą gipsowo-kartonowe płyty, umieszczone są urządzenia transportowe w postaci łańuchów lub taśm 6 i 7, które ujmują od dołu stos płyt gipsowokartonowych.

Nad płytami znajdują się rolki dociskowe 8, 9, dociskające stos płyt do przenośników łańcuchowych 6.

Przenośnik łańcuchowy 6, widoczny · z lewej strony na fig. 1, jest za pomocą wału 12 sprzężony z przenośnikiem łańcuchowym 7 z prawej strony fig. 1, dzięki czemu tylko jedna strona wymaga napędu. Rolki dociskowe 8, 9 obracają się jałowo, a ich liczba jest odpowiednio dobrana, chociaż na fig. 1 przedstawione są tylko dwie. Rolki są osadzone w odpowiednim korpusie lub nie przedstawionej ramie, zaopatrzonej w urządzenia dociskające rolki dociskowe do górnej płyty 13 stosu płyt gipsowo-kartonowych.

Po uruchomieniu urządzenia transportowego, przenośniki łańcuchowe 6 i· 7 chwytają dolną płytę 14 stosu płyt 1 na zasadzie tarcia, wskutek czego stos płyt 1 przesuwa się z regulowaną prędkością. na przykład w kierunku strzałki 2.

Opisane powyżej urządzenia współpracują teraz w ramach wynalazku z dwiema parami 4, 5 zespołów pił tarczowych, z których każdy składa się z silnika napędowego 15 i piły tarczowej 16.

Oba zespoły pił tarczowych każdej z par 4 i 5 są ustawione względem siebie pod kątem, odpowiadającym żądanemu fazowaniu, przy czym można również uwzględnić grubość fazowanych płyt 13, 14.

Element napędowy 15 jest elektryczny, pneumatyczny lub hydrauliczny. Każdy stos płyt transportuje się na korpusie maszyny za pomocą urządzenia transportowego tak, że właściwe, osłonięte kartonem, wzdłużne krawędzie płyt są prostopadłe do kierunku transportu. Poprzeczne krawędzie płyt są natomiast równolegle do kierunku transportu i tak ustawione, że lewa i prawa krawędź poprzeczna 17 i 18 wystają z boku na regulowany wymiar poza stół do mocowania.

Wystające z boku poza stół do mocowania, poprzeczne krawędzie 17 i 18 stosu płyt znajdują się teraz w obszarze działania odpowiedniej pary zespołów pił tarczowych, mianowicie pary 4 na lewej krawędzi bocznej względnie pary 5 na prawej krawędzi bocznej, co uwidoczniono na fig. 1 i 2.

Po wprawieniu w ruch stosu płyt· na korpusie maszyny za pomocą urządzeń transportowych oraz odpowiednim nastawieniu par 4 i 5 zespołów na boczne krawędzie poprzeczne 17 i 18 stosu płyt, włącza się zespoły pił tarczowych i fazuje się wspomniane krawędzie, jak pokazano na fig. 3.

Na fig. 2 ukazana jest operacja fazowania tuż przed zakończeniem, jako że stos płyt porusza się w kierunku strzałki 2.

Na fig. 2 widać również, że zespoły pił tarczowych są przesunięte względem siebie tak, że leżą w pewnym odstępie jeden za drugim, wskutek czego piła tarczowa z napędem 15' zakończyła już swoją pracę, podczas gdy drugi zespół, zaopatrzony w napęd 15, musi jeszcze pracować na odcinku równym temu przesunięciu.

Ponieważ, jak opisano wyżej, urządzenie musi się nadawać do użytku dla płyt o wszystkich typowych długościach od 250 do 600 cm, zatem korpus maszyny, urządzenia transportowe, stół do mocowania i inne części maszyny muszą dysponować możliwością dopasowania ich do tej długości.

Na fig. 1 przenośniki łańcuchowe 6 i 7 są napędzane za pomocą wału 12 tylko z jednej strony. W takim przypadku wał 12 i inne części mogą mieć konstrukcję teleskopową lub składaną. Stół do mocowania płyt z szynami podporowymi 10 oraz urządzenia zaopatrzone w rolki dociskowe 8 i 9 mogą mieć konstrukcję nożycową, zsuwaną zarówno z jednej, jak też z obu stron.

Zespoły 4 i 5 pił tarczowych są w przedstawionym przykładzie wykonania tak rozmieszczone, że jeden zespół 4 jest „osadzony na stałe”, natomiast drugi zespół 5, jak to uwidacznia podwójna strzałka 19, jest przesuwny w kierunku płyty i w kierunku przeciwnym, ponieważ przyjęto tu założenie, że dopasowanie urządzenia do różnych długości płyt następuje przez „zsuwanie” urządzenia w lewo.

177 518

Obie pary zespołów pił tarczowych, w tym również „osadzona na stałe” para 4, są regulowane uniwersalnie. „Osadzenie na stałe” ma tu jedynie oznaczać, że przy zmianie długości płyt należy ponownie ustawić tylko jedną parę, mianowicie parę 5.

Chociaż w przedstawionym przykładzie wykonania wynalazku parę płyt fazuje się, przemieszczając jej krawędzie poprzeczne względem nieruchomych par 4 i 5 zespołów pił tarczowych, możliwy jest również układ kinematycznie odwrotny, w którym parę płyt unieruchamia się, zaś pary 4 i 5 zespołów pił tarczowych przemieszcza się wzdłuż poprzecznych krawędzi płyt.

Opisany w niniejszym przykładzie wykonania, podwójny stos płyt można również zastąpić stosem, w którym liczba płyt stanowi wielokrotność pary, na przykład stosem zawierającym 20 płyt, czyli 10 par, lub więcej. W tym przypadku stos płyt unieruchamia się, natomiast pary 4 i 5 zespołów pił tarczowych przesuwa się wzdłuż boków względnie poprzecznych krawędzi płyt, fazując je.

Aby zracjonalizować sposób według wynalazku, można go tak uzupełnić, że przy ruchu par zespołów pił tarczowych w jedną stronę fazuje się jedną parę płyt, zaś przy ruchu w drugą stronę fazuje się następną parę płyt, leżącą nad lub pod poprzednią. '

W tym przykładzie wykonania pary 4 i 5 zespołów pił tarczowych prowadzi się na szynach. Są one zaopatrzone w silnik napędowy dla ruchu w obie strony oraz urządzenia, za pomocą których po każdym przejściu krawędzi poprzecznej, przed rozpoczęciem następnego przejścia, podnosi się lub opuszcza każdą z par 4 i 5 o wymiar odpowiadający grubości dwóch płyt. Wszystkie te operacje mogą być sterowane numerycznie. Dla zmniejszenia emisji pyłów zespoły pił tarczowych są zaopatrzone w urządzenia odsysające.

Należy jeszcze raz zwrócić uwagę na to, że kąt pomiędzy sfazowaniami na obu, leżących na sobie płytach, odpowiada kątowi pomiędzy tarczami płyt tarczowych. Stanowią one niejako ramiona kąta, którego dwusieczna 20 leży w płaszczyźnie styku obu płyt.

177 518

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz.

Cena 2,00 zł.

Claims (4)

Zastrzeżenia patentowe

1. Sposób fazowania płyt gipsowo-kartonowych, zwłaszcza poprzecznych krawędzi dwóch, leżących jedna na drugiej, płyt gipsowo-kartonowych, znamienny tym, że układa się płyty gipsowo-kartonowe (13, 14) stronami licowymi do siebie i doprowadza się ich poprzeczne krawędzie do par (4, 5) zespołów pił tarczowych, ustawionych względem siebie pod kątem w płaszczyźnie pionowej i przesuniętych względem siebie w płaszczyźnie poziomej, przy czym każdą z poprzecznych krawędzi płyty gipsowo-kartonowej doprowadza się do jednej piły tarczowej.

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że dwie płyty gipsowo-kartonowe umieszcza się parami na stole do mocowania i doprowadza się je do par (4, 5) zespołów pił tarczowych za pomocą urządzenia transportowego z przenośnikami łańcuchowymi (6, 7).

3. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że pary (4, 5) zespołów pił tarczowych przyporządkowuje się wielokrotnemu stosowi po dwie płyty gipsowo-kartonowe i przemieszcza się je za pomocą sterowania numerycznego wzdłuż krawędzi płyty gipsowokartonowej (1), przy czym przy każdym przejściu pary (4, 5) zespołów pił tarczowych wzdłuż· pary płyt gipsowo-kartonowych (1) fazuje się ich krawędzie poprzeczne (17,18).

4. Sposób według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że każdej parze (4, 5) zespołów pił tarczowych przyporządkowuje się urządzenie odsysające.