PL177019B1 - Hak do łodzi ratowniczej - Google Patents

Abstract

1 . Hak do lodzi ratowniczej zawierajacy hak wlasciwy z wyprofilowana powierzchnia zaglebie- nia 1 osia obrotu, znamienny tym, ze ma element nosny (2), w którym osadzony jest sworzen (4) haka wlasciwego (1), z odcinkiem dzwigniowym (12), i który polaczony jest z elementem nosnym (2) sprezyscie, przy czym element nosny (2) ma luko- wata powierzchnie oporowa (7) na czesci dolnej, stanowiaca oparcie dla koncówki zawiesia (8) lodzi ratowniczej umieszczanej w zaglebieniu (9) haka wlasciwego, którego powierzchnia zaglebienia (9) jest wyprofilowana tak, ze w pozycji zamknietej haka koncówka zawiesia (8) przylegajaca do powierzchni zaglebienia haka wlasciwego (1) wpasowana jest mi- mosrodowo w stosunku do osi pionowej (10) haka, przechodzacej przez os obrotu, zas koncówka (11) zaglebienia (9), dolna, jest pozioma lub lekko po- chylona ku dolowi utrzymujac samohamownosc. FIG. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest hak do łodzi ratowniczej. Jest on elementem pośrednim do zawieszenia łodzi ratowniczej na żurawiku.

Znany jest z polskiego opisu patentowego nr 116 761 hak w postaci wygiętego odcinka pręta stalowego. Ma on powierzchnię zagłębienia wyprofilowaną w przybliżeniu na kształt niedomkniętego, lekko rozciągniętego okręgu. Jedna z komórek haka jest podgięta do środka, i utrzymuje w pozycji zaczepowej przedmiot zaczepu, zaś druga końcówka jest rozszerzona i ma otwór dla osi mocującej dźwignię. Dźwignia połączona jest z hakiem sztywno i współpracuje ona z cięgnem, przesuw którego powoduje otwarcie haka lub jego zamknięcie na szekli, która połączona jest z zawiesiem.

Wadą i niedogodnością znanego rozwiązania jest wieloelementowy układ powodujący otwieranie i zamykanie haka.

Celem wynalazku było opracowanie konstrukcji haka o nieskomplikowanej budowie, umożliwiającej szybkie wyczepianie łodzi ratowniczej z zawiesi.

Cel osiągnięto w rozwiązaniu według wynalazku, którego istota zawiera się w tym, że hak do łodzi ratowniczej w skład którego wchodzi hak właściwy z wyprofilowaną powierzchnią zagłębienia i osią obrotu, ma element nośny, w którym osadzony jest sworzeń haka właściwego, z odcinkiem dźwigniowym, i który połączony jest z elementem nośnym sprężyście, przy czym element nośny ma łukowatą powierzchnię oporową na części dolnej, stanowiącą oparcie dla końcówki zawiesia łodzi ratowniczej umieszczanej w zagłębieniu haka właściwego, którego powierzchnia zagłębienia jest wyprofilowana tak, że w pozycji zamkniętej haka końcówka zawiesia przylegająca do powierzchni zagłębienia haka właściwego wpasowana jest mimośrodowo w stosunku do osi pionowej haka, przechodzącej przez oś obrotu, zaś końcówka zagłębienia, dolna, jest pozioma lub lekko pochylona ku dołowi utrzymując samohamowność. Element nośny ma przy końcu element zaczepowy.

m 019

Odcinek dźwigniowy haka właściwego ma element zwalniający. Element nośny jest w postaci dwóch płyt obejmujących hak właściwy w dolnej części. Element nośny ma przetyczkę z zapadką, utrzymującą hak właściwy w pozycji zamkniętej, usytuowaną poniżej sworznia.

Hak, według wynalazku, jest prostej zwartej konstrukcji, umożliwiającej szybkie wyczerpanie ogniw łodzi ratowniczej.

Przedmiot wynalazku został uwidoczniony w przykładzie wykonania na załączonym rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z boku na hak do łodzi ratowniczej, fig. 2 przedstawia przekrój podłużny A-A z fig. 1 przez hak.

Hak do łodzi ratowniczej, według wynalazku, składa się z haka właściwego 1 i elementu nośnego 2, połączonych z sobą sprężyną 3 i sworzniem 4, stanowiącym oś obrotu haka. Element nośny 2 jest w postaci dwóch płyt 5 obejmujących w dolnej części hak właściwy 1, który osadzony jest na sworzniu 4, umieszczonym w otworach 6 płyt 5 elementu nośnego 2. Sworzeń 4 stanowi oś obrotu haka właściwego 1.

Poniżej sworznia 4 element nośny 2 ma łukowatą powierzchnię oporową 7, stanowiącą oparcie dla zawiesia 8 łodzi ratowniczej, którym może być ogniwo łańcucha, umieszczanego w zagłębieniu 9 haka właściwego 1. Zagłębienie 9 jest wyprofilowane tak, że przylegające do jego powierzchni, w pozycji zamkniętej haka, ogniwo zawiesia 8 jest usytuowane mimośrodowo w stosunku do osi 10 pionowej haka, przechodzącej przez oś obrotu haka, zaś końcówka 11 zagłębienia 9 haka właściwego 1, będąca odcinkiem od osi 10 pionowej haka jest pozioma lub lekko pochylona ku dołowi utrzymując samohamowność. Hak właściwy 1 ma odcinek dźwigniowy 12, powyżej sworznia 4, który zakończony jest elementem zwalniającym 13, do którego zamocowana jest linka zwalniająca 14. Korzystnym jest, gdy element nośny 2 ma poniżej sworznia 4 przetyczkę 15 z zapadką wspierającą hak właściwy 1 i zabezpieczającą go przed niepotrzebnym zwolnieniem.

Otworzenie haka dokonuje się przez wyciągnięcie przetyczki 15 i pociągnięcie linki zwalniającej 14 lub bezpośrednio przez naciśnięcie dźwigni 12 haka dłonią. Po założeniu haka na zawiesie 8 łodzi ratowniczej puszcza się linkę zwalniającą 14 lub dźwignię 12. Sprężyna 3 zamyka hak. Element nośny 2 ma w górnej części element zaczepowy 16, w postaci sworznia, do zawieszenia na linie nośnej zwisającej z głowicy wysięgnika żurawikowego.

W 019

177 019

FIG. 2 m 019

FIG.1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Hak do łodzi ratowniczej zawierający hak właściwy z wyprofilowaną powierzchnią zagłębienia i osią obrotu, znamienny tym, że ma element nośny (2), w którym osadzony jest sworzeń (4) haka właściwego (1), z odcinkiem dźwigniowym (12), i który połączony jest z elementem nośnym (2) sprężyście, przy czym element nośny (2) ma łukowatą powierzchnię oporową (7) na części dolnej, stanowiącą oparcie dla końcówki zawiesia (8) łodzi ratowniczej umieszczanej w zagłębieniu (9) haka właściwego, którego powierzchnia zagłębienia (9) jest wyprofilowana tak, że w pozycji zamkniętej haka końcówka zawiesia (8) przylegająca do powierzchni zagłębienia haka właściwego (1) wpasowana jest mimośrodowo w stosunku do osi pionowej (10) haka, przechodzącej przez oś obrotu, zaś końcówka (11) zagłębienia (9), dolna, jest pozioma lub lekko pochylona ku dołowi utrzymując samohamowność.
2. 2. Hak według zastrz. 1, znamienny tym, że element nośny (2) ma przy końcu element zaczepowy (16).
3. 3. Hak według zastrz. 1, znamienny tym, że odcinek dźwigniowy (12) haka właściwego (1) ma element zwalniający (13).
4. 4. Hak według zastrz. 1, znamienny tym, że element nośny (2) jest w postaci dwóch płyt (5) obejmujących hak właściwy (1) w dolnej części.
5. 5. Hak według zastrz. 1, znamienny tym, że element nośny ma przetyczkę (15) z zapadką, utrzymującą hak właściwy (1) w pozycji zamkniętej, usytuowaną poniżej sworznia (4).