PL176501B1 - Spągołaz chodników górniczych, zwłaszcza na spągi nachylonych wyrobisk korytarzowych - Google Patents

Abstract

1 Spągołaz chodników górniczych, zwłaszcza na spągi nachy- ' lonych wyrobisk korytarzowych, zawierający nośne płaszczyzny, wsporniki mocujące, znamienny tym, że składa się co najmniej z dwóch modułowych łazów nośnych (1, 5), przegubowo połączonych w szeregowy ciąg zespolony, przy czym łaz nośny (1) ma co najmniejjeden zaczep hakowy (3), zaopatrzony w obejmę półcylindryczną, zakończoną ramionem zaczepu (24), usytuowanym w zakresie od kąta (α=45°) do kąta (α=90“), połączonym przegubowo z kabłąkiem (4), zamocowanym do czoła następnego łazu nośnego (5), natomiast łaz nośny (1) po przeciwległej strome czołowej ma kabłąk (6) o kształcie zewnętrznym, zbliżonym do stylizowanej litery (U), któryjest połączony przegubowo z kolejnym łazem nośnym (9), poprzez co najmniej jeden zaczep hakowy (8), jednocześnie łazy nośne (1, 5, 9) stanowią monolityczną konstrukcję, o profilu stylizowanej dużej litery (C), zawierającepionowe lemieszepodporowe (11, 12) z płozami (13, 14), połączone z nośną płaszczyzną pofałdowaną (10), z wypiętrzeniami przeciwślizgowymi (18), usytuowanymi na obrzeżach elipsowych otworów przelotowych (19), które zwieńczone sąwargami (20,21) zaopatrzonymi w karbowane ząbki (k), osadzonymi na wysokości (c), w zakresie co najmniej od (c 1/5H) do (c = 1/4H), a nadto zaczepy hakowe (2, 3) opasające kabłąk (4)jak i zaczepy hakowe (7,8) obejmujące kabłąk (6),sąosadzone nawspólnej osi obrotu, nawysokości (h), w zakresie od (h = PL 1/2H) do (h = H) wysokości łazów nośnych (1, 5,9)

Description

Przedmiotem wynalazku jest spągołaz podziemnych chodników górniczych, stanowiący podłoże przeciwślizgowe osadzane na spągach, zapewniające bezpieczne przemieszczanie się górników, szczególnie w obszarze znacznego nachylenia wyrobisk korytarzowych.

W podziemiach kopalń, na spągach nachylonych wyrobisk korytarzowych w zakresie od 5 do 45 stopni, a szczególnie w obszarze nachylenia w granicach do 45 stopni, jako elementy zabezpieczające przed upadkiem, stosowane są połowice, osadzane poprzecznie wzdłuż wyrobiska, które następnie mocowane są do długich belek drewnianych, usytuowanych bezpośrednio na podłożu spągu, w formie drabin. Liczba układanych drabin na podłożu spągowym, uzależnionaj est od długości niebezpiecznie nachylonego odcinka wyrobiska korytarzowego. Osadzane na spągu drabiny, tworzą zamknięte obramowania, w których gromadzą się luźne warstwy materiału ziarnistego, nawarstwiające się głównie w wyniku ciągłego przemieszczania się załogi.

Wadą stosowanego rozwiązania jest konstrukcja drabin, która ogranicza swobodne przemieszczanie się luźnych ziaren, co sprzyja gromadzeniu się warstw materiału w obramowaniu drabin, a tym samym powoduje zasypywanie poprzecznych połowic drewnianych. W wyniku sukcesywnego zasypywania połowic, oraz w przypadku wypiętrzania się spągu, następuje obniżenie krawędzi oparcia połowic drewnianych, co jest przyczyną niebezpiecznych wypadków, szczególnie na mokrych i zawilgoconych spągach wyrobisk korytarzowych.

Znana z wzoru użytkowego chronionego prawem ochronnym nr 45 984 tarcza deskowania, składa się z prostokątnej ramy, złożonej z ceowników półzamkniętych, do których przytwierdzo176 501 ne jest poszycie. Połączone ze sobąceowniki półzamknięte, posiadają środniki, które są usytuowane prostopadle do poszycia.

Wadą rozwiązania jest niedogodny montaż i demontaż łączonych tarcz w podziemnych warunkach górniczych, oraz śliskie poszycie tarczy deskowania, która nie ma właściwej powierzchni, zezwalającej na bezpieczne przemieszczanie się po spągu, nachylonych wyrobisk korytarzowych.

Znana z opisu wzoru użytkowego nr Ru 47090, płyta osłonowa ma w przekroju poprzecznym kształt litery “E”, której ramiona stanowiążebra podłużne A, B, C, o przekroju jednostajnie zmiennym na swej wysokości. Płyta ma również usytuowane symetrycznie względem osi płyty osłonowej, żebra poprzeczne D i E wkształcie litery “V”. Wysokość żeber podłużnych A, B i C, jest większa od wysokości żeber poprzecznych D i E.

Niedogodnością rozwiązaniajest konstrukcja płyty, która nie ma powierzchni przeciwślizgowej, gdyż nie zawiera na swej nawierzchni wypiętrzonych progów, zabezpieczających przed poślizgiem i upadkiem. Ponadto znaczna długość płyty nie zezwala na jej właściwe przyleganie do powierzchni spągu, szczególnie w przypadku znacznego i nieregularnego pofałdowania spągu wyrobiska korytarzowego.

Znany z opisu zgłoszenia wynalazku nr P 296579 element nośny zespolony, składa się z osnowy, będący taflą elastyczną, w której umieszczone są sztywne pręty nośne. Pręty nośne sąusytuowane względem siebie równolegle, zaś element nośny osadzony jest na podporach prostopadłych do sztywnych prętów nośnych.

Wadą rozwiązania jest znaczny ciężar zespolonego elementu nośnego, co wiąże się z uciążliwym transportem oraz montażem i demontażem, zespolonych elementów w korytarzowych podziemiach gómicznych. Ponadto elementy nośne, nie posiadają przeciwślizgowej powierzchni, która zabezpieczała by górników przed poślizgiem i upadkiem.

Celem wynalazku jest opracowanie prostej i zwartej konstrukcji spągołazu, cechującego się uniniwersalnością i funkcjonalnością rozwiązania, przegubowo łączącego łazy nośne z wypiętrzeniami przeciwślizgowymi, zapewniającymi bezpieczne warunki przemieszczanie się, szczególnie po zawilgoconych i mokrych spągach, nachylonych wyrobisk korytarzowych. Ponadto rozwiązanie winno zezwalać na montowanie łazów nośnych, na dowolną długość spągołazu, niezależnie od ukształtowania i nierówności podłoża, oraz wielkości pofałdowania spągu. A nadto, rozwiązanie winno się cechować, niewielkim ciężarem oraz małymi gabarytami modułowych elementów, które zapewnią łatwy montaż i demontaż spągołazu.

Istotą rozwiązania według wynalazku jest spągołaz, składający się co najmniej z dwóch modułowych łazów nośnych, połączonych przegubowo w szeregowy ciąg zespolony, przy czym jeden łaz nośny ma co najmniej jeden zaczep hakowy, zaopatrzony w obejmę półcylindryczną, zakończoną ramieniem zaczepu, usytuowanym w zakresie od kąta czterdziestu pięciu stopni, do kąta dziewięćdziesięciu stopni. Ramię zaczepu połączone jest przegubowo z kąbłąkiem, zamocowanym do czoła następnego łazu nośnego. Pierwszy łaz nośny, po przeciwległej stronie czołowej ma kabłąk o kształcie zewnętrznym, zbliżonym do stylizowanej litery “U”, który jest połączony przegubowo z kolejnym łazem nośnym, poprzez co najmniej jeden zaczep hakowy. Jednocześnie trzy łazy nośne stanowią monolitycznąkonstrukcję o profilu stylizowanej dużej litery “C”, zawierające pionowe lemiesze podporowe z płozami, połączone z nośną płaszczyzną pofałdowaną. Nośna płaszczyzna z wypiętrzeniami przeciwślizgowymi, na obrzeżach elipsowych otworów przelotowych, ma zwieńczone wargami, z karbowanymi ząbkami, osadzonymi na wysokości “c”, w zakresie co najmniej od jednej piątej do jednej czwartej wysokości spągołazów. Zaczepy hakowe opasające jak i zaczepy obejmujące następny kabłąk, sąosadzone wzdłuż wspólnej osi obrotu na wysokości łazów nośnych spągołazu w zakresie od iloczynu liczby sześciu wysokości do iloczynu liczby studwudziestu wysokości łazów nośnych, zaś szerokość łazów nośnych, odpowiada zakresowi iloczynowi liczby od sześciu wysokości do iloczynu liczby studwudziestu wysokości łazów nośnych. Natomiast szerokość łazów nośnych odpowiada zakresowi od iloczynu liczby sześciu wysokości łazów nośnych, do iloczynu liczby dziesięciu

176 501 wysokości łazów nośnych. Oś obrotu przegubu, pomiędzy jednym łazem nośnym a drugim łazem nośnym, osadzona jest na długości jednej drugiej rozstawu pomiędzy łazami nośnymi.

Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykładzie wykonania na rysunku ukazującym: fig. 1 - fragment spągołazu w widoku z boku w przekroju w osi symetrii, fig. 2 - fragment spągołazu w widoku z góry, z częściowym wyrwaniem, fig. 3 - fragment łazów nośnych, połączonych przegubowo, w widoku z boku, fig. 4 - fragment spągołazu nośnego w widoku z boku, w częściowym przekroju, fig. 5 - fragment powierzchni łazu nośnego, w widoku z góry, fig. 6 - fragment powierzchni łazu nośnego, w widoku z boku.

Spągołaz, według wynalazku, osadzany na spągu pochyłych wyrobisk korytarzowych, składa się z łazu nośnego 1 o długości 1 i wysokości H, połączonego rozłącznie dwoma zaczepami hakowymi 2,3, które z jednej strony swymi końcami opasająkabłąk 4, dołączonego łazu nośnego 5 o długości 1 i wysokości H, natomiast z drugiej strony łaz nośny 1, poprzez kabłąk 6, połączony jest z dwoma zaczepami hakowymi 7, 8, następnego dołączonego łazu nośnego 9 o długości 1 i wysokości H. Monolityczne łazy nośne 1, 5, 9 od strony czoła, wykonane są w kształcie ceownika C. Nośna płaszczyzna pofałdowana 10 zaopatrzonajest w dwa krótkie pionowe lemiesze podporowe 11,12, które od dołu są odgięte do środka pod kątem prostym, tworząc płozy 13,14. W pionowych lemieszach podporowych 11,12 wykonane są wybrania kształtowe 15, oraz jeden otwór przelotowy 16, służący do przykotwienia łazów nośnych 1, 5, 9 do spągu. Ponadto od strony zamocowanych zaczepów hakowych 3,4 oraz 7,8 łazy nośne 15,9 posiadają na czołowej części lemieszy podporowych 11,12 ukośne naroża 17. Nośna płaszczyzna pofałdowana 10 łazu nośnego 15,9 zaopatrzona jest w wypiętrzenia przeciwślizgowe 18, które usytuowane są na obrzeżu elipsowych otworów przelotowych 19, o profilu zbliżonym do kształtu elipsy. Na przeciwległych obrzeżach elipsowego otworu przelotowego 19, usytuowane są dwie wargi 20, 21 o wysokości c= 1/5H, zaopatrzone w karbowane ząbki k, zwiększające tarcie. Ponadto na nośnej płaszczyźnie pofałdowanej 10, obok elipsowych otworów przelotowych 19, usytuowane są regularnie perforowane otwory kształtowe 22. Łaz nośny 1, 5 z jednej strony czołowej, posiada po dwa zaczepy hakowe 2,3, 7,8 zamocowane na stałe do dolnej części nośnej płaszczyzny pofałdowanej 10, poprzez wsporniki 23. Zaczepy hakowe 2, 3,7, 8 są wykonane w kształcie obejmy półcylindrycznej, zakończonej ramieniem zaczepu 24, usytuowanym względem osi poziomej łazu nośnego 19 pod kątema=45°. Oś obrotu przegubu, pomiędzy łazem nośnym 1 a łazem nośnym 5, oraz łazem nośnym 1 a łazem nośnym 9, usytuowana jest na długości a = 1/2b rozstawu łazów nośnych 1 i 5 oraz łazu nośnego 1i 9., a ponadto oś obrotu obejmy półcylindrycznej usytuowana jest na wysokości h = 0,8 H wysokości łazu nośnego 1. Z drugiej strony czołowej łazów nośnych 1,5 do dolnej części nośnej płaszczyzny pofałdowanej 10, zamocowane są dwa końce wsporników 25 kabłąka 4,6 o kształcie stylizowanej litery U. Kabłąk 4 usytuowany pomiędzy łazem nośnym 1 i łazem nośnym 5, oraz kabłąk 6 usytuowany pomiędzy łazem nośnym 1 a łazem nośnym 9, tworzą w spągołazie dodatkowe progi nośne. Łazy nośne 1.5,9 są wykonane w różnych wielkościach odcinków, przykładowo od długości; 1 = 6H, do 1 = ΐ2θΗ, natomiast szerokość łazów nośnych 15,9 jest dostosowana odpowiednio do szerokości wyrobisk korytarzowych i wykonywana jest najczęściej przykładowo o szerokości d; od d = 6H do d = 10H.

W celu utworzenia ciągu spągołazu dla określonej długości wyrobiska korytarzowego, łazy nośne 1, 5,9 o określonej długości 1, zasprzęglamy ze sobą odpowiednio, zaczepami hakowymi 2,3 z kabłąkiem 4, jak i zaczepami hakowymi 7,8 z kabłąkiem 6. Po osadzeniu na powierzchni spągu, pierwszego odcinka łazu nośnego 1, następuje jego przykotwienie do spągu, poprzez otwór kształtowy 16, w którym osadza się hak łańcucha mocującego. W celu osadzenia następnego łazu nośnego 5, przed połączeniem zostaje on usytuowany pod kątem α = około 45°, zaś po zasprzęgleniu zaczepów hakowych 2, 3 o kabłąk 4, łaz nośny 5, zostaje osadzony na powierzchni spągu. Kolejny łaz nośny 9, przed połączeniem zostaje usytuowany pod kątem α=45°, natomiast po zasprzęgleniu zaczepów hakowych 7, 8 o kabłąk 6, zostaje osadzony na powierzchni spągu, tworząc zespolony ciąg spągołazu o długości L = 31.

176 501

Przegubowe osadzenie zaczepów hakowych 7, 8 łazu nośnego 9, na obwodzie kabłąku 6 łazu nośnego 1, oraz przegubowe osadzenie zaczepów hakowych 2, 3 łazu nośnego 1 na obwodzie kabłąka 4, łazu nośnego 5, stanowi uniwersalne i funkcjonalne połączenie modułowych elementów, zezwalających na tworzenie spągołazu o dowolnej długości L, wzdłuż wyrobiska korytarzowego, niezależnie od nierówności podłoża, jego ukształtowania, jak i wielkości pofałdowania. Natomiast nośna płaszczyzna pofałdowana 10, zaopatrzona w wypiętrzenia przeciwślizgowe 18, z ząbkami karbowanymi k, pewnie zabezpiecza przed poślizgiem i niebezpiecznym upadkiem, podczas przemieszczania się górników po stromych wyrobiskach korytarzowych.

176 501

18 1 23

FIG.3

	y\ / \	μ
“t—C—C—C—C—C~I—C—C—C—C—ΓΤ	/
12/ _£/

176 501

WoW

ΓΓΓΟί FIG. 5

176 501

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 70 egz. Cena 2,00 zł.

Claims (2)

Zastrzeżenia patentowe

1. Spągołaz chodników górniczych, zwłaszcza na spągi nachylonych wyrobisk korytarzowych, zawierający nośne płaszczyzny, wsporniki mocujące, znamienny tym, że składa się co najmniej z dwóch modułowych łazów nośnych (1, 5), przegubowo połączonych w szeregowy ciąg zespolony, przy czym łaz nośny (1) ma co najmniej jeden zaczep hakowy (3), zaopatrzony w obejmę półcylindryczną, zakończonąramionem zaczepu (24), usytuowanym w zakresie od kąta (α=45°) do kąta (α = 90°), połączonym przegubowo z kabłąkiem (4), zamocowanym do czoła następnego łazu nośnego (5), natomiast łaz nośny (1) po przeciwległej stronie czołowej ma kabłąk (6) o kształcie zewnętrznym, zbliżonym do stylizowanej litery (U), który jest połączony przegubowo z kolejnym łazem nośnym (9), poprzez co najmniej jeden zaczep hakowy (8), jednocześnie łazy nośne (1, 5,9) stanowią monolityczną konstrukcję, o profilu stylizowanej dużej litery (C), zawierające pionowe lemiesze podporowe (11,12) z płozami (13, l4), połączone z nośnąpłaszczyzną pofałdowaną (10), z wypiętrzeniami przeciwślizgowymi (18), usytuowanymi na obrzeżach elipsowych otworów przelotowych (19), które zwieńczone są wargami (20, 21) zaopatrzonymi w karbowane ząbki (k), osadzonymi na wysokości (c), w zakresie co najmniej od (c 1/5H) do (c = 1/4H), a nadto zaczepy hakowe (2,3) opasające kabłąk (4) jak i zaczepy hakowe (7,8) obejmuj ące kabłąk (6), sąosadzone na wspólnej osi obrotu, na wysokości (h), w zakresie od (h = 1/2H) do (h = H) wysokości łazów nośnych (1, 5, 9).

2. Spągołaz, według zastrz. 1, znamienny tym, że łazy nośne (15,9) mają długość (1) w zakresie od (1 = 6H) do (1 = 120H) wysokości, zaś szerokość (d) łazów nośnych (1,5,9), odpowiada zakresowi od (d = 6H) do szerokości (d = 10H) wysokości łazów nośnych (1,5,9), przy czym na długości (a) kabłąka (4) i zaczepu hakowego (2,3) oraz na długości (a) kabłąka (6) i zaczepu hakowego (7,8), usytuowanajest oś przegubu, równa od (a = 1/5b) do (a = 1/2b) rozstawu łazu nośnego (1), względem łazu nośnego (5) oraz względem łazu nośnego (9).