PL175632B1 - Sposób transmisji danych w lokalnym systemie łączności - Google Patents

Abstract

1. Sposób transmisji danych w lokalnym systemie lacznosci zawierajacym zespól urzadzen polaczonych ze soba dla przekazywania komunikatów za posrednictwem jednego lub wiecej kanalów danych, z których kazde zawiera przynajmniej jeden element funkcjonalny, który adresuje sie jako podurzadzenie za pomoca co najmniej jednego z kanalów danych, przy czym w systemie wyko- rzystuje sie podurzadzenia wyjsciowe uzytkownika, za pomoca których wyswietla sie komunikaty czytelne dla uzytkownika systemu, okresla sie informacje o stanie urzadzenia i dolacza sie ja do komunikatu czytelnego dla uzytkownika za pomoca podurzadzenia stanowiacego ele- ment tego urzadzenia i przekazuje sie bezposrednio lub posrednio do wyswietlenia w wyjsciowym podurzadzeniu uzytkownika, znamienny tym, ze kazdemu z komunika- tów czytelnych dla uzytkownika przyporzadkowuje sie pewien okres aktualnosci wyswietlania i , niezaleznie od urzadzenia generujacego komunikat i okresu aktualnosci biezaco wyswietlanego komunikatu, odmierza sie czas aktualnosci tego/kazdego komunikatu i usuwa ten/kaz- dy komunikat z wyswietlacza po uplywie jego czasu aktu- alnosci w wyjsciowym podurzadzeniu (41) uzytkownika. F IG . 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób transmisji danych w lokalnym systemie łączności.

Lokalny system łączności zawiera zespół urządzeń wzajemnie połączonych dla przekazywania

175 632 komunikatów za pośrednictwem jednego lub więcej kanałów danych, przy czym każde urządzenie zawiera przynajmniej jeden element funkcjonalny stanowiący podurządzenie, przy czym w systemie występują podurządzenia wyjściowe użytkownika do wyświetlania komunikatów czytelnych dla użytkownika systemu, określonych przez informację stanu urządzenia, włączoną przez podurządzenie tego urządzenia w czytelny dla użytkownika komunikat, przekazywany bezpośrednio lub pośrednio do wyświetlenia w wyjściowym podurządzeniu użytkownika.

Przykłady lokalnych systemów łączności tego rodzaju są opisane w europejskich zgłoszeniach patentowych EP-A-0505006 (PHQ91010) i EP-A-0535749 (PHQ91936).

W przypadku znanych systemów występuje problem polegający na konieczności monitorowania wyświetlania komunikatów przez urządzenie je generujące.

Sposób transmisji danych w lokalnym systemie łączności zawierającym zespół urządzeń połączonych ze sobą dla przekazywania komunikatów za pośrednictwem jednego lub więcej kanałów danych, z których każde zawiera przynajmniej jeden element funkcjonalny, który adresuje się jako podurządzenie za pomocą co najmniej jednego z kanałów danych, przy czym w systemie wykorzystuje się podurządzenia wyjściowe użytkownika, za pomocą których wyświetla się komunikaty czytelne dla użytkownika systemu, określa się informację o stanie urządzenia i dołącza się ją do komunikatu czytelnego dla użytkownika za pomocą podurządzenia stanowiącego element tego urządzenia i przekazuje się bezpośrednio lub pośrednio do wyświetlenia w wyjściowym podurządzeniu użytkownika, według wynalazku charakteryzuje się tym, że każdemu z komunikatów czytelnych dla użytkownika przyporządkowuje się pewien okres aktualności wyświetlania i, niezależnie od urządzenia generującego komunikat i okresu aktualności bieżąco wyświetlanego komunikatu, odmierza się czas aktualności tego/każdego komunikatu i usuwa ten/każdy komunikat z wyświetlacza po upływie jego czasu aktualności w wyjściowym podurządzeniu użytkownika.

Do komunikatu czytelnego dla użytkownika, przekazywanego do podurządzenia wyjściowego użytkownika dla wyświetlania korzystnie dołącza się kod identyfikatora podurządzenia generującego. W urządzeniu wyjściowym użytkownika korzystnie rozpoznaje się tożsamość podurządzenia generującego i, po otrzymaniu komunikatu, nadaje się komunikat odpowiedzi bezpośrednio lub pośrednio do podurządzenia generującego z podurządzenia wyjściowego użytkownika korzystnie ze wskazaniem, czy komunikat czytelny dla użytkownika został, czy nie został wyświetlony.

W podurządzeniu generującym komunikat czytelny dla użytkownika korzystnie określa się czas aktualności wyświetlania komunikatu czytelnego dla użytkownika i dołącza wskazania czasu aktualności do komunikatu, a w podurządzeniu wyjściowym użytkownika korzystnie rozpoznaje się te wskazania i stosuje wskazany czasu aktualności.

W podurządzeniu generującym korzystnie odmierza się czas i powtórnie wysyła się komunikat do podurządzenia wyjściowego użytkownika, w zakresie czasu aktualności tego komunikatu, dla wydłużenia czasu aktualności jego wyświetlenia.

Spośród kilku trybów wyświetlania dla komunikatu czytelnego dla użytkownika korzystnie wybiera się jeden, za pomocą podurządzenia generującego komunikat czytelny dla użytkownika, i przypisuje się odpowiedni czas aktualności spośród kilku założonych czasów aktualności do odebranego komunikatu w podurządzeniu wyjściowym użytkownika, na podstawie trybu wyświetlania komunikatu.

W podurządzeniu wyjściowym użytkownika korzystnie wyznacza się i stosuje czas aktualności dla każdego z odebranych komunikatów czytelnych dla użytkownika, nie zawierającego wskazania czasu aktualności ustawionego przez źródło generujące.

W podurządzeniu wyjściowym użytkownika korzystnie stosuje się zunifikowany czas aktualności do wszystkich odebranych komunikatów czytelnych dla użytkownika, niezależnie od urządzenia je generującego.

Przedmiot wynalazku, w przykładzie wykonania, został pokazany na załączonym rysunku, na którym fig. 1 przedstawia domowy system audio/video wykorzystujący rozwiązanie według wynalazku, fig. 2 i 3 - rozmieszczenie pól komunikatów na wyświetlaczu, fig. 4 - funkcje sterującą wyświetlaniem na ekranie, stosowaną w systemie z fig. 1, natomiast fig. 5 przedstawia sieć działań opisującą sposób sterowania wyświetlaniem na ekranie i odmierzania czasu.

175 632

Na figurze 1 przedstawiono domowy nieprofesjonalny system telewizyjny, zawierający tuner satelitarny 10, magnetowid kasetowy (VCR - video cassette recorder) 12, czytelnik kart inteligentnych 13 oraz odbiornik telewizyjny 14, wszystkie dołączone do magistrali 16 danych. Sygnały wizyjne i foniczne wewnątrz urządzeń 10, 12 i 14 i między nimi są przekazywane na przykład z wykorzystaniem wtyków, gniazd i kabli SCART (Eurozłącza).

Szeregowa magistrala danych zapewnia rozproszone sterowanie magistralą i umożliwia niepowtarzalne adresowanie rozkazów i innych komunikatów do konkretnych urządzeń takich jak aparatura 10, 12, 13 i 14, jak również do konkretnych podurządzeń wewnątrz każdego z urządzeń.

Wewnątrz każdego z urządzeń 10, 12 i 14 przedstawiono bloki reprezentujące podurządzenia. Podział urządzenia na podurządzeniajest konieczny tylko w sensie logicznym, to znaczy z punktu widzenia ich zachowania się w odniesieniu do szeregowej magistrali 16. W fizycznej realizacji urządzenia mogą one, lecz nie muszą, stanowić oddzielne fizycznie podurządzenia. Jak widać w przedstawionej odmianie wykonania, każde urządzenie zawiera jeden sterownik audio/video (AVC - audio/video controller) typu podurządzenia, który zapewnia sterowanie i generowanie inteligentnych zapytań systemowych do wszystkich podurządzeń tego urządzenia, odpowiednich komunikatów systemowych do, i od tych podurządzeń, jak to pokazano liniami przerywanymi oznaczającymi nafig.-1 ścieżki danych. Podurządzenia AVC zapewniają również logikę sterującą (rozproszoną) systemu jako całości, dokonują interpretacji rozkazów użytkownika i odpowiednio sterują pracą systemu. Często logika sterująca AVC i niektórych, lub wszystkich, pozostałych podurządzeń jest zintegrowana, przez wykorzystanie pojedynczego programowania mikrokontrolera. W tego rodzaju systemie mogą występować inne podurządzenia, nie przedstawione na fig. 1, włącznie z układami czasowymi, wzmacniaczami fonicznymi itp, i opisane podurządzenia przedstawiono tylko w charakterze reprezentatywnych przykładów.

W urządzeniu odbiornika satelitarnego 10, podurządzenie tunera 26 (TUN) wykonuje funkcje przetwarzania sygnałów, niezbędne do otrzymania sygnałów wizyjnych pasma podstawowego dla przyłączonych urządzeń. Podurządzenie AVC 20 odbiera rozkazy użytkownika od podurządzenia 27 wejściowego/wyjściowego użytkownika (UIO - User I/O) (płyty czołowej i/lub zdalnego sterowania odbiornika satelitarnego) oraz komunikaty systemowe z magistrali 16, i jest wykorzystywane przy wyborze kanałów, śledzeniu zaprogramowanego wyboru kanałów itd.

Urządzenie 12 VCR zawiera podurządzenie 22 AVC, jak również podurządzenie 29 (UIO) wejścia-wyjścia użytkownika (User I/O, podurządzenie 28 tunera odbioru naziemnego (TUN), podurządzenie skrzynki komutacyjnej 30 (SB - switchbox) oraz taśmowy zespół 32 zapisu/odtwarzania (deck).

Urządzenie 14 odbiornika telewizyjnego zawiera swoje podurządzenie 24 AVC, jak również podurządzenie 41 wejścia-wyjścia użytkownika (UIO), podurządzenie 42 tunera odbioru naziemnego (TUN), podurządzenie 44 skrzynki komutacyjnej (SB) oraz podurządzenie 46 monitora wizyjnego (VED). Podurządzenie 41 wejścia/wyjścia użytkownika obejmuje funkcję 50 wyświetlania na ekranie (OSD - on-screen-display) opisaną poniżej oraz zdalne sterowanie 41 a do odbioru sygnałów sterujących użytkownika.

Rozważając działanie systemu, podurządzenia 26,28 i 42 tunera można uważać za źródła sygnałów wizyjnych. Podurządzenie 46 monitora wizyjnego może stanowić miejsce odbioru sygnałów wizyjnych i służy do wyświetlania obrazów dla użytkownika. Podurządzenie zapisu/odczytu - deck 32 może działać w charakterze źródła i/lub miejsca odbioru sygnałów wizyjnych, zależnie od tego, czy w danym momencie odbywa się odtwarzania i/lub zapis. Ponieważ elementy funkcjonalne wewnątrz urządzeń 10, 12, 14 są adresowalne jako podurządzenia systemowe, to każde z podurządzeń 20,22, 24 AVC może przejąć sterowanie magistralą i adresować rozkazy do tych podurządzeń. Realizowane jest to na przykład przez podurządzenie AVC, które przez podurządzenie wejścia/wyjęcia użytkownika zostało poinformowane o rozkazie użytkownika i żąda sterowania podurządzeń w różnych punktach systemu dla zrealizowania życzenia użytkownika.

Formaty komunikatów systemowych do sterowania podstawowymi funkcjami niektórych wspólnych podurządzeń są określone, przy czym pozostawiono margines dla określenia nie tylko nowych rozkazów, lecz również komunikatów zapytań i odpowiedzi pozwalających na zapytanie

175 632 przez jedno z urządzeń systemowych innego urządzenia o jego parametry i stan. Każde z podurządzeń 30 i 44 skrzynki komutacyjnej 'może być sterowane za pośrednictwem magistrali (lub przez przyporządkowane mu podurządzenie AVC) dla przyłączenia drogi jego sygnałów wyjściowych do konkretnej jednej z jego wejściowych dróg sygnałowych. Na przykład, jeżeli użytkownik informuje urządzenie l4 odbiornika telewizyjnego, że pożądane jest odbieranie pewnego kanału telewizji satelitarnej, to za pośrednictwem magistrali 16 mogą być wysyłane odpowiednie adresowane i kodowane komunikaty systemowe dla upewnienia się, że tuner satelitarny 10, VCR12, czytnik kart 13 i odbiornik telewizyjny 14 są aktywne, dla spowodowania wybrania przez odbiornik satelitarny 10 odpowiedniego kanału, i dołączenia odpowiedniej trasy sygnałowej od źródła do miejsca przeznaczenia, przez podurządzenie 30 skrzynki komutacyjnej VCR i podurządzenie 44 komutacyjne telewizora. Istnieje wiele sposobów zestawienia tych przypadków z udziałem użytkownika lub bez niego. Dla ułatwienia obsługi urządzenia przez użytkownika cały proces może być sterowany przez podurządzenie AVC urządzenia, które odbiera sygnał wejściowy użytkownika. Informację niezbędną do budowy trasy sygnałowej od źródła do miejsca przeznaczenia można otrzymać za pośrednictwem odpowiedniego ciągu komunikatów systemowych z zapytaniami do odpowiednich urządzeń i podurządzeń.

Dla zapewnienia łatwości obsługi interfejsu użytkownika systemu, dowolne z podurządzeń AVC (zwane poniżej AVC) może życzyć sobie wyświetlania komunikatu użytkownika z wykorzystaniem funkcji 50 wyświetlania na ekranie (OSD) podurządzenia 41 wejścia/wyjścia użytkownika. Na przykład, kiedy telewizor jest uaktywniony przez użytkownika, i zestawiona jest trasa sygnału zgodnie z życzeniami użytkownika, AVC 24 może żądać potwierdzenia wizualnie użytkownikowi, który kanał jest oglądany.

Figura 2 przedstawia obszar 60 ekranu zawierający trzy dostępne pola wyświetlania F1, F2, F3: znajdują się one u dołu wyświetlacza dla zminimalizowania przesłaniania obrazu telewizyjnego. Jak to przedstawiono na fig. 3, komunikat M 1(w tym przypadku komunikat stanu z AVC 22 magnetowidu 12) może znajdować więcej, niż jedno pole, F1, F2, co opisano poniżej. Jak to również opisano poniżej, jeżeli występuje dostateczna liczba wolnych pól, równocześnie mogą być wyświetlane dwa komunikaty lub więcej, jak to pokazano w postaci komunikatu M2 (z AVC 20 odbiornika satelitarnego 10) pojawiającego się w polu F3 wyświetlacza.

Sterowanie i praca OSD określona jest protokołem dla rozkazu języka dialogowego, danych OSD oraz zapytań o stan OSD. Rozkaz języka dialogowego może służyć do wyboru języka tekstu i zestawu znaków wykorzystywanego przez urządzenia odbierające rozkaz generacji komunikatów OSD.

Odpowiedź generowana jest w, formacie języka dialogowego, z następującym po nim kodem odpowiedzi. Kod odpowiedzi może przybierać jedną z czterech wartości, mianowicie nierealizowany, usunięty, zajęty lub zakończony. Kod odpowiedzi nie realizowany wskazuje że urządzenie nie jest dostosowane do realizacji tego rozkazu lub przekazanych operandów. Kod odpowiedzi usunięty wskazuje, że mimo iż urządzenie ogólnie biorąc jest zdolne do wykonania odebranego rozkazu, nie jest w stanie go wykonać ze względu na odebranie rozkazu lub zapytania z tego samego lub innego urządzenia, bądź wewnętrzny stan urządzenia uniemożliwiający realizację (na przykład urządzenie jest nieaktywne lub znajduje się w stanie alarmowym). Kod odpowiedzi zajęty wskazuje, że urządzenie odebrało i przetwarza rozkaz, lecz końcowa odpowiedź (albo usunięty, albo zakończony) niejestjeszcze znana: odpowiedź końcowa zostanie wysłana po zakończeniu przetwarzania. Kod odpowiedzi zakończony wskazuje, że rozkaz został wykonany zgodnie z opisem, to znaczy rozkazem języka dialogowego został wybrany język tekstowy i zestaw znaków.

Protokół danych OSD określa format nadawanych danych do wyświetlania. Dane nadawane są w ramkach, o formacie przedstawionym na fig. 4, w postaci komunikatów jednoramkowych lub w postaci ciągu wieloramkowego z pierwszymi ramkami przenoszącymi dodatkową informację dotyczącą ramek następnych, jak to opisano poniżej. Kiedy dane nadawane są w sekwencji wieloramkowej, stosuje się blokowanie dla utrzymania trasy od urządzenia źródłowego do urządzenia przeznaczenia. Pierwsza ramka blokuje miejsce przeznaczenia a ostatnia ramka je odblokowuje: podawana jest maksymalna liczba ramek (korzystnie cztery) dla sekwencji z blokowaniem. Kiedy komunikat wymaga wyświetlenia w wielu wierszach na

175 632 ekranie telewizyjnym, to każdy wiersz wysyłany jest jako oddzielna sekwencja ramek. Przy nadawaniu danych w języku japońskim, kiedy każdy znak wymaga dwóch bajtów definicji, należy zwracać uwagę, aby nie rozdzielać kodu dwubajtowego między kolejne ramki.

Korzystne jest stosowanie ograniczenia czasowego blokowania, tak aby w przypadku nieodebrania przez wyjściowe podurządzenie użytkownika części informacji (ramki) w ciągu zadanego czasu blokowania, blokada była zdejmowana a mogły być przyjmowane komunikaty od innych podurządzeń.

Jak to przedstawiono na fig. 4, każda ramka składa się z 13 bajtów. Pierwszy bajt (DTATR) wskazuje, czy OSD jest europejskie/amerykańskie, i wymaga 1 bajtu na znak, czy japońskie (wymagające dwóch bajtów), natomiast drugi (BYTE) wskazuje liczbę występujących za nim bajtów danych DATA. Następne bajty danych DATA (DATA1, do DATA11) stanowią dane OSD do wyświetlania, jakkolwiek w pierwszej ramce ciągu ramek dostępnych jest tylko 8 bajtów danych znaków DATA4 do DATA11), natomiast pozostałe bajty (DATA1 do DATA3) przenoszą informację sterującą odnoszącą się, odpowiednio, do języka i zestawu znaków, trybu komunikatu oraz kolejności wierszy.

Bajt odpowiadający językowi tekstowemu i zestawowi znaków (DATA1) wskazuje wybrany zestaw znaków i język, przy czym kod stanowi rozkaz języka dialogowego. Bajt trybu (DATA2) wskazuje ważność komunikatu, w sposób następujący:

- normalny - normalny komunikat, na przykład odtwarzanie, wysyłany z VCR dla wskazania, że odtwarzana jest kaseta,

- ważny - ważny komunikat, na przykład brak kasety, wysłany z magnetowidu VCR, który otrzymał rozkaz odtwarzania lub nagrywania, a w zespole nagrywania/odtwarzania nie ma kasety,

- alarmowy - komunikat ostrzegawczy, na przykład niebezpieczeństwo.

Bajt następstwa wierszy (DATA3) zapewnia jedno lub dwa wskazania, zależnie od tego czy ramka jest pierwszą ramką pierwszego wiersza komunikatu jedno lub wielowierszowego, czy też ramka jest pierwszą ramką kolejnego wiersza komunikatu wielowierszowego. W pierwszym wierszu komunikatu jedno- lub wielowierszowego ten bajt wskazuje ogólnie liczbę wierszy w komunikacie, to znaczy liczbę ciągów ramek, które należy odebrać do zakończenia komunikatu. W pierwszej ramce drugiego lub następnego wiersza komunikatu wielowierszowego, bajt DATA3 może przenosić inne dane.

Zapytanie o stan OSD wysyłane jest z urządzenia do podurządzenia wyświetlającego, dla otrzymania informacji o funkcji OSD.

Odpowiedź na zapytanie o stan OSD zawiera bajt odpowiedzi oznaczający nie realizowany, usunięty lub zakończony. Odpowiedź nie realizowany oznacza, że podurządzenie wyświetlające nie jest dostosowane do realizacji tego żądania lub podanych parametrów. Odpowiedź usunięty wskazuje, że podurządzenie wyświetlające ma możliwość wykonania odebranego żądania, lecz nie jest w stanie go wykonać w chwili obecnej ze względu na to, że odebrało rozkaz/zapytanie tego samego lub innego podurządzenia wyświetlającego, bądź bieżący stan urządzenia wyświetlającego uniemożliwiajego wykonanie (na przykład wyświetlacz jest nieaktywny lub znajduje się w stanie alarmowym).

Odpowiedź zakończony wskazuje, że podurządzenie wyświetlające wyświetli dane OSD w wybranym języku i zestawie znaków, i zawiera bajt poziomu, wskazujący poziom OSD realizowany przez urządzenie wyświetlające, jak to przedstawiono w tabeli 1 poniżej:

Tabela 1

Poziom	Urządzenie wyświetlające
Pierwszy	Wyświetla we wszystkich trybach (normalnym, ważnym i alarmowym) w tym samym formacie.
Drugi	Realizuje formaty oddzielne dla trybów normalnego i ważnego. Komunikaty alarmowe wyświetla w tym samym formacie, co ważne.
Trzeci	Wyświetla każdy tryb w innym formacie.

175 632

Dla uproszczenia pracy urządzeń generujących komunikaty do wyświetlania, wyjściowe podurządzenie użytkownika (funkcja 50 OSD; fig. 1) ma większe możliwości sterowania wyświetlaniem, niż stosowane dotychczas, na przykład według wspomnianego uprzednio patentu EP-A-0505006 (PHQ 91010).

Wszystkie komunikaty OSD podane są ze stałym czasem aktualności (korzystnie wynoszącym co najmniej 4 sekundy) przekazanym przez funkcję OSD, która również dokonuje usuwania komunikatów po upływie ich czasu aktualności. Zdejmuje ona odpowiedzialność z każdego podurządzenia wysyłającego komunikat do wyświetlania za odmierzanie czasu wyświetlania i następnie wysłanie dodatkowego komunikatu do funkcji OSD z żądaniem usunięcia komunikatu. Jak to łatwo stwierdzić, zmniejsza to liczbę komunikatów w wewnętrznej magistrali systemowej. W przypadku, kiedy podurządzenie generujące komunikat życzy sobie utrzymywania komunikatu na ekranie w ciągu dłuższego czasu, niż przyjęty czas aktualności, musi ono wygenerować następne rozkazy wyświetlania w przeciągu pierwotnego okresu aktualności.

Figura 5 stanowi sieć działań ilustrującą pewną liczbę czynników branych pod uwagę przez funkcję OSD przy zarządzaniu komunikatami OSD i rozpoczęciu pracy od odbioru 62 komunikatu do wyświetlania. Dokonuje się sprawdzenia (CZY WAŻNY?) 64, dla sprawdzenia, czy komunikat może być wyświetlany, czy nie (na przykład, kiedy urządzenie jest nieaktywne lub w stanie alarmowym), i jeżeli nie, to wysłany zostaje komunikat usunięty (WYŚLIJ USUNIĘTY) 66, jak to opisano uprzednio.

Jeżeli komunikat może być wyświetlony, to określa się jego długość w sensie niezbędnej liczby pól i dokonuje się sprawdzenia (CZY POLA DOSTĘPNE?) 68 bieżącego stanu wyświetlacza, dla stwierdzenia, czy występuje aktualnie dostateczna do pomieszczenia całego komunikatu ilość niewykorzystanych pól wyświetlających. Jeżeli wyświetlany jest komunikat uprzednio odebrany, i ilość wolnych pól wyświetlacza jest niedostateczna do pomieszczenia następnego komunikatu, następuje porównanie trybów tych dwóch komunikatów (CZY TRYB WYŻSZY?) 70, dla określenia wzajemnej ważności. Jeżeli komunikat poprzedni ma tryb ten sam lub wyższy, to komunikat późniejszy jest usuwany i w etapie 66 (WYŚLIJ USUNIĘTY) następuje zwrócenie usuniętego komunikatu do podurządzenia generującego komunikat późniejszy. Jeżeli natomiast ostatni komunikatjest trybu wyższego, to komunikat wcześniejszy jest usuwany zupełnie z wyświetlacza (USUŃ OBECNY OBRAZ) 72, dla zwolnienia pół wyświetlacza dla komunikatu następnego. Kiedy dostępne są wolne pola (albo od początku, albo po usunięciu poprzedniego komunikatu) tryb komunikatu określony zostaje jako normalny 74, ważny 76 lub alarmowy 78, a licznik odmierzający czas (nie przedstawiony) ładowany jest odpowiednią wartością czasu aktualności komunikatu: TNORML(stap 80), Timportant (etap 82) lub Talert (etap 84). Po ustawieniu czasu rozpoczyna się wyświetlanie komunikatu (ROZPOCZNIJ WYŚWIETLANIE) 86. Pętla zliczania w dół 88 odlicza czas ważności komunikatu i po jego upływie usuwa komunikat z wyświetlacza (etap 90). Po usunięciu, wysyłany jest komunikat zakończony (WYŚLIJ ZAKOŃCZONY) 92 do podurządzenia generującego komunikat, jak to opisano uprzednio. Jak to przedstawiono, w etapie 94 może być włączone następne sprawdzenie, w wyniku którego komunikaty o trybach nie zidentyfikowanych jako normalny, ważny lub alarmowy, są uważane za nieważne i wysyłany jest komunikat nie realizowany do generującego komunikat podurządzenia. Ustawianie czasu aktualności wyświetlania może być określone trybem komunikatu, w sposób poprzednio opisany, z ustawieniem czasu aktualności wyświetlania dla tego komunikatu. W odróżnieniu od tego, dla zredukowania złożoności funkcji OSD, może ona przyporządkowywać stały czas aktualności do wszystkich komunikatów, niezależnie od ich trybu i urządzenia generującego. W takim przypadku, etapy 74 - 84 z fig. 5 mogą być zastąpione jednym etapem ustawienia licznika czasowego na stały czas zliczania w dół dla wszystkich komunikatów.

Dla zmniejszenia możliwości kolizji mogących wystąpić przy wyświetlaniu pierwszego komunikatu i odebraniu drugiego komunikatu, podurządzenie wyświetlające zarządza komunikatami OSD zgodnie z następującymi zasadami: podurządzenie wyświetlające traktuje każdy komunikat jako obiekt pojedynczy, a niejako zestaw oddzielnych wierszy, dla upewnienia się, że wyświetlacz pozostaje wolny od resztek poprzednich komunikatów, i dla uniknięcia niebezpieczeństwa mieszania na ekranie nadchodzących komunikatów, odbiera rozkaz wyświetlania

175 632 komunikatu i określa, czy wyświetlanie jest możliwe, zależnie od wielkości komunikatu i dostępności pól wyświetlacza. Następnie może nastąpić wysłanie komunikatu potwierdzającego do podurządzenia generującego komunikat, ze wskazaniem, czy komunikat został wyświetlony. Odebrany komunikat OSD nakrywa (inaczej mówiąc, całkowicie zastępuje) poprzedni komunikat, chyba że funkcja wyświetlająca określi, że liczba wolnych pól jest dostateczna do równoczesnego wyświetlania obu komunikatów. Możliwe jest wyświetlenie tylko jednego komunikatu na raz, dla urządzenia lub podurządzenia generującego.

Powyższe zasady, realizowane przez podurządzenie wyświetlające, dają korzyści odnoszące się do urządzeń generujących komunikaty, polegające na tym, że nie muszą one wyszukiwać wolnych wierszy na wyświetlaczu, ani nie muszą uwzględniać warunków odnoszących się do poszczególnych wierszy wyświetlacza, i mogą wysyłać komunikaty bezpośrednio do podurządzenia wyświetlającego, bez wstępnego etapu wysyłania zapytań. Korzyść dla użytkownika polega na tym, że na wyświetlaczu nie pojawiają się komunikaty częściowo zakryte nowymi.

	£2
Γ ' l·— F----	F1	' 1
F2	----ą ----
L .	F3

FIG. 2

	$
			Długość taśmy
Magnetowid kasetowy	Fł—	VCR	TAPE LENGTH J
			—'
Zapis z satelity	F2—	--RECORDING FROM SAT. __Γ SATELUTE CHANNEL 13	180 |
Kanał satel.	F3—	Ί J -

FIG. 3

DTATR

BYTE

DATA1

DATA2

DATA3

DATA11

FIG. 4

175 632

WYŚLIJ Z^gŃGZONY¹

175 632

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 2,00 zł

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób transmisji danych w lokalnym systemie łączności zawierającym zespół urządzeń połączonych ze sobą dla przekazywania komunikatów za pośrednictwem jednego lub więcej kanałów danych, z których każde zawiera przynajmniej jeden element funkcjonalny, który adresuje się jako podurządzenie za pomocą co najmniej jednego z kanałów danych, przy czym w systemie wykorzystuje się podurządzenia wyjściowe użytkownika, za pomocą których wyświetla się komunikaty czytelne dla użytkownika systemu, określa się informację o stanie urządzenia i dołącza się ją do komunikatu czytelnego dla użytkownika za pomocą podurządzenia stanowiącego element tego urządzenia i przekazuje się bezpośrednio lub pośrednio do wyświetlenia w wyjściowym podurządzeniu użytkownika, znamienny tym, że każdemu z komunikatów czytelnych dla użytkownika przyporządkowuje się pewien okres aktualności wyświetlania i, niezależnie od urządzenia generującego komunikat i okresu aktualności bieżąco wyświetlanego komunikatu, odmierza się czas aktualności tego/każdego komunikatu i usuwa ten/każdy komunikat z wyświetlacza po upływie jego czasu aktualności w wyjściowym podurządzeniu (41) użytkownika.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że dołącza się kod identyfikatora podurządzenia generującego do komunikatu czytelnego dla użytkownika, przekazywanego do podurządzenia wyjściowego (41) użytkownika dla wyświetlania, rozpoznaje się, w urządzeniu wyjściowym użytkownika, tożsamość podurządzenia generującego (20) i, po otrzymaniu komunikatu, nadaje się komunikat odpowiedzi bezpośrednio lub pośrednio do podurządzenia generującego (20) z podurządzenia wyjściowego (41) użytkownika ze wskazaniem, czy komunikat czytelny dla użytkownika został, czy nie został wyświetlony.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w podurządzeniu generującym (22) komunikat czytelny dla użytkownika określa się czas aktualności wyświetlania komunikatu czytelnego dla użytkownika i dołącza wskazania czasu aktualności do komunikatu, a w podurządzeniu wyjściowym (41) użytkownika rozpoznaje się te wskazania i stosuje wskazany czas aktualności.
4. 4. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że odmierza się czas w podurządzeniu generującym (22) i powtórnie wysyła się komunikat do podurządzenia wyjściowego użytkownika (41), w zakresie czasu aktualności tego komunikatu, dla wydłużenia czasu aktualności jego wyświetlenia.
5. 5. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że wybiera się jeden spośród kilku trybów wyświetlania dla komunikatu czytelnego dla użytkownika, za pomocą podurządzenia generującego (20) komunikat czytelny dla użytkownika, i przypisuje się odpowiedni czas aktualności spośród kilku założonych czasów aktualności do odebranego komunikatu w podurządzeniu wyjściowym (41) użytkownika, na podstawie trybu wyświetlania komunikatu.
6. 6. Sposób według zastrz. 3, znamienny tym, że w podurządzeniu wyjściowym (41) użytkownika, wyznacza się i stosuje czas aktualności dla każdego z odebranych komunikatów czytelnych dla użytkownika, nie zawierającego wskazania czasu aktualności ustawionego przez źródło generujące.
7. 7. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że w podurządzeniu wyjściowym (41) użytkownika stosuje się zunifikowany czas aktualności do wszystkich odebranych komunikatów czytelnych dla użytkownika, niezależnie od urządzenia je generującego.