Pierwszenstwo: 19 listopada 1929 r. dla zastrz. 5 i 6; 22 listopada 1929 r. dla zastrz. r—4 ("Wielka Brytanja).Powazna ujemna strona wypalania ce¬ mentu, wapna i materjalów podobnych w znanych dotychczas piecach obrotowych jest stosunkowo duze zuzycie ciepla, co spowodowane jest tern, iz w piecu obroto¬ wym rozpalone gazy stykaja sie z wypala¬ nym materjalem mniej bezposrednio, niz to bywa w piecach szybowych.Próbowano powiekszyc oszczednosc pieca obrotowego przez rozdzielenie jego górnej czesci, która wprowadzany zostaje surowy materjal, na pewna liczbe równo¬ leglych kanalów, umieszczonych wewnatrz cylindrycznej czesci pieca (rury pieca), lub umieszczajac zewnatrz górnej tej cze¬ sci pieca pewna liczbe wezszych rur lub kanalów, przymocowanych do zasadniczej rury pieca i obracajacych sie razem z nia, przyczem rozpalone gazy oraz wypalany materjal kierowane sa przez te wezsze ru¬ ry lub kanaly, W obu przypadkach zosta¬ je zwiekszona strefa, w której materjal podlega suszeniu lub ogrzaniu poprzedza¬ jacemu wypalanie, Wyzej wspomniane wezsze rury lub kanaly, umieszczone wewnatrz lub ze¬ wnatrz glównej rury pieca, sa zwykle wykonane, o ile chodzi o piec do wy¬ palania wapna na mokro, z przegró¬ dek z zelaznych plyt. Plyty te do¬ brze wytrzymuja temperature rozpalo¬ nych gazów w strefie pieca, gdzie odbywasie suszenie, lecz nie moga byc stosowane w tej czesci-pieca, gdzie zachodzi odpe¬ dzani^*dwutlenku wegla, w tych bowiem strefach wytwarzaja sie tak wysokie tem¬ peratury, iz kazde podobne urzadzenie zo¬ staloby bardzo predko zniszczone, nawet gdyby bylo wykonane ze stosunkowo wy¬ trzymalego na goraco materjalu.W celu osiagniecia wiekszych oszczed¬ nosci przy wypalaniu cementu, nalezy dbac o mozliwie dobre warunki przenoszenia ciepla, przedewszystkiem w strefie, gdzie zachodzi odpedzanie dwutlenku wegla.Celem wynalazku niniejszego jest moz¬ liwie dokladne i intensywne zuzytkowanie ciepla rozpalonych gazów, przechodzacych nad materjalem w tej strefie pieca obroto¬ wego, w której zachodzi odpedzanie dwu¬ tlenku wegla lub tez i w tej, w której mate- rjal sie rozgrzewa. Stosownie do wynalazku osiaga sie to przez zamiane w jednej lub o- bu tych strefach rury pieca obrotowego, przynajmniej o ile chodzi o jej funkcje ja¬ ko przewodu dla materjalu i rozpalonych gazów, przez pewna liczbe pojedynczych wezszych rur lub kanalów, przez które sa kierowane wypalany materjal oraz rozpa¬ lone gazy.Drugim celem wynalazku jest uniknie¬ cie strat materjalu, spowodowanych przez zawieszenie w gazach znacznej ilosci roz¬ pylonych czastek surowca, które powstac musza podczas przejscia materjalu z za¬ sadniczej rury pieca do otaczajacych ja wezszych rur lub kanalów i odwrotnie. Aby uniknac zawieszenia takiego rozpylonego materjalu w gazach, wedlug wynalazku niniejszego rozpalone .gazy oddzielone sa od wypalanego materjalu podczas przej¬ scia ich z zasadniczej rury pieca do umie¬ szczonych nazewnatrz wezszych rur lub kanalów. Pomiedzy zasadnicza rura pieca i temi wezszemi rurami lub kanalami urza¬ dzone sa oddzielne otwory lub przejscia tylko dla materjalu i oddzielne otwory lub przejscia tylko dla rozpalonych gazów.Przez wspomniane wyzej podzielenie rury pieca obrotowego na pewna liczbe przedzialów, proces odpedzania dwutlen¬ ku wegla oraz ewentualnie i poprzedzajace wypalanie podegrzanie materjalu, odbywa¬ ja sie w pewnej liczbie poszczególnych wezszych rur lub kanalów, umieszczonych jeden obok drugiego. Kazdy z tych kana¬ lów przepuszcza tylko czesc materjalu, przez co materjal dokladniej sie styka z rozpalonemi gazami, przenoszaca bowiem cieplo powierzchnia, a zatem i wspólczyn¬ nik zuzytkowania ciepla sa znacznie wiek¬ sze niz w piecach o zwyklej budowie. W wyniku niezaleznego od siebie umieszcze¬ nia wezszych rur lub kanalów, scianki ich moga opierac sie nawet najwiekszej tem¬ peraturze, mogacej powstac w piecu, bo¬ wiem zewnetrzne scianki kazdej rury lub kanaly chlodzone sa przez powietrze co zabezpiecza trwalosc nietylko scianek ka¬ nalów, lecz i wewnetrznego ogniotrwalego wylozenia rur.Wyzej opisane podzielenie rury pieca na pewna liczbe wezszych rur lub kana¬ lów moze obejmowac nietylko strefy lub czesci stref pieca obrotowego, w których zachodzi odpedzanie dwutlenku wegla i rozgrzewanie materjalu, lecz w przypad¬ ku stosowania pieców do wypalania na mokro, równiez i strefe, w której odbywa sie suszenie, chociaz, jak juz zostalo wspo¬ mniane wyzej, takie podzielenie rury w tej ostatniej strefie nie jest konieczne, bo¬ wiem podzielenie tej czesci zasadniczej rury pieca moze byc uskutecznione przez wprowadzenie do zwyklej rury pieca po¬ dluznych przegródek.Rury lub kanaly moga byc zaopatrzo¬ ne wewnatrz w zwykle przyrzady, ulatwia¬ jace przesuwanie sie wypalanego mate¬ rjalu.Zwyczajna rura pieca obrotowego mo¬ ze byc zachowana w strefie, w której za¬ chodzi odpedzanie dwutlenku wegla, jako czesc budowy pieca, lecz, jak juz zostalo — 2 -wspomniane wyzej, przesuwanie sie mate* rjalu i rozpalonych gazów w tej strefie odbywa sie w przeciwnych kierunkach przez pojedyncze wezsze rury, umieszczo¬ ne zewnatrz naokolo rury pieca.Czesc pieca zastapiona przez pewna liczbe wezszych rur lub kanalów moze byc urzadzona, niezaleznie od sasiedniej lub sasiednich czesci, w taki sposób, iz wyzej wspomniany zestaw wezszych rur lub ka¬ nalów moze byc obracany z szybkoscia in¬ na niz szybkosc obracania sie pozostalych czesci pieca.Na rysunkach fig. 1 przedstawia cze¬ sciowo w rzucie, a czesciowo w przekroju wzdluz osi podluznej, czesc pieca obroto¬ wego, zbudowana z szeregu pojedynczych rur o srednicy mniejszej niz srednica za¬ sadniczej rury pieca i umieszczonych na¬ okolo tej rury, fig. 2 przedstawia poprzecz¬ ny przekrój wejsciowego konca szeregu wezszych rur wzdluz osi II—II na fig. 1. / oznacza rure pieca, 2 — wezsze rury, zamieniajace zasadnicza rure pieca na pewnym odcinku i umieszczone w dwóch koncentrycznych szeregach naokolo zasad¬ niczej rury pieca i wzdluz jej osi; 3 — komore przejsciowa pomiedzy rura pieca 1 a zewnetrznym szeregiem rur 2. Komora ta zaopatrzona jest w pewna liczbe lopa¬ tek 4, zbierajacych materjal z dna komory i dostarczajacych go do poszczególnych rur 2 wewnetrznego szeregu. Kierunek ob¬ racania sie pieca wskazemy jest strzalka.Rury zewnetrznego szeregu tez zaopatrzo¬ ne sa, w ich wejsciowym koncu, w podob¬ ny szufelkowy przyrzad 5, zabezpieczaja¬ cy dostarczanie materjalu do tych rur.Fig. 3 i 4 przedstawiaja przekrój pieca obrotowego w kierunku osi podluznej i poprzeczny przekrój wzdluz linji IV—IV na fig. 3 pieca, w którym wezsze rury two ¦ rza tylko jeden szereg naokolo zasadniczej rury. Zasadnicza rura pieca oznaczona jest przez 1, wezsze rury przez 2, przejsciowa komora przy wejsciowym koncu tych rur przez 3, i komora przejsciowa przy wyjsciu z rur przez 5. Z komory wejsciowej 3 ma¬ terjal posuwa sie stopniowo, bez zadnego podnoszacego przyrzadu, wprost do rury 2; wylotowa komora 5 zaopatrzona jest w jedyna podnoszaca lopatke 6, zbierajaca materjal z dna komory i wprowadzajaca go do zasadniczej rury pieca 1, Lopatka ta ma ksztalt sklepienia z pochyla we¬ wnetrzna powierzchnia.Na fig. 5 przedstawiony jest, czescio¬ wo w przekroju w kierunku osi podluznej, obrotowy piec opisanego wyzej rodzaju do wypalania wapna i podobnych materja- lów, w którym rozpalone gazy i materjal przechodza z zasadniczej rury pieca w o- taczajace ja wezsze rury i zpowrotem do rury pieca przez osobne przewody. We¬ wnatrz górnego konca zasadniczej rury pieca / znajduje sie pierscien 9, prowadza¬ cy do kazdej poszczególnej rury 2 przez otwór 10, skierowany w te strone rury pie¬ ca /, z której posuwa sie materjal, i kanal 11, znajdujacy sie zewnatrz lub w samej sciance wspomnianej rury; kanal ten pro¬ wadzi materjal do rury 2 przez otwór 12.W drugim koncu kazdej nury 2 jest urza¬ dzony podobny kanal 13, prowadzacy ma¬ terjal z rury 2 przez otwór 14, skierowany w strone wyjsciowa rury pieca 1 i umie* szczony w przegródce 15, zaslaniajacej caly przekrój rury pieca /.Kanal 11 doprowadza materjal do ru¬ ry 2 wtedy, gdy podczas obracania sie pje- ca, rura ta zajmie najnizsze polozenie, a kanal 13 odprowadza materjal z rury 2 zpowrotem do rury pieca 1, gdy rura zaj¬ mie najwyzsze polozenie. Kazda rura 2 blisko swych obu konców, zaopatrzona jest w rurki 16 i 17, które sluza jako prze¬ wody dla gazów z rury pieca 1 do rur 2 i odwrotnie. Rozpalone gazy przechodza do rury 2 przez rurke 17, gdyz przejscie wprost przez rure pieca 1 zaslonione jest przegródka 15, a wychodza z rury 2 przez rurke 16. W taki sposób materjal i gazy — 3 —oddzielone sa od siebie podczas wejscia ich oraz wyjscia z rur 2.Dalsze zmniejszenie ilosci zawieszo¬ nych w gazie rozpylonych czastek mater ja¬ lu moze byc osiagniete przez umieszcze¬ nie przewodów lub rurek 16 i 17 po stycz¬ nej lub po linji obwodowej rur 2, w wyni¬ ku czego ruch obrotowy bedzie sie udzie¬ lal gazom przechodzacym przez rurki, i zawieszone w nich rozpylone czastki ma- terjalu pod dzialaniem sily odsrodkowej beda odrzucane w strone scianek rur, 0- prócz tego przez powstajacy przytern wzmozony burzliwy ruch gazów, przecho¬ dzacych przez rurki, zostanie zwiekszona zdatnosc ich do oddawania ciepla.Fig. 6 przedstawia przyrzad umozliwia¬ jacy obracanie calego systemu zewnetrz¬ nych rur 2 z szybkoscia inna niz szybkosc obracania sie zasadniczej rury pieca 1.Ten system rur jest w danym przypadku poruszany przez silnik 7, przy pomocy kól zebatych 7' i 7", zasadnicza zas rura pieca 1 poruszana jest przez inny silnik 8, przy pomocy kól zebatych 8' i 8". PL