PL175364B1

PL175364B1 - Podzespół konstrukcyjny

Info

Publication number: PL175364B1
Application number: PL95315900A
Authority: PL
Inventors: Ralph Müllenberg
Original assignee: Muellenberg Ralph
Priority date: 1994-03-02
Filing date: 1995-02-15
Publication date: 1998-12-31
Also published as: CZ292375B6; DE59502505D1; US5775831A; CZ250196A3; PL315900A1; WO1995023926A1; DE9403481U1; EP0748421A1; EP0748421B1; SI9520032A

Abstract

w sp ólosiow e otwory elem entów konstrukcyjnych i laczacy je bez luzu, stozkow y trzpien zaciskow y z czescia wewnetrzna, zaopa- trzona w centralny otwór przelotowy i w sp ólosiow a w zgledem nie- go, stozkow a zewnetrzna powierzchnie obw odow a o kacie wierzcholkowym , polozonym w obszarze sam oham owania, tule- jo w a czescia zewnetrzna o cylindrycznej, wpasow anej we w spólosiow e otwory elem entów konstrukcyjnych, zewnetrznej po- wierzchni obw odow ej i stozkowej wewnetrzne i powierzchni obw o- dowej o tym samym kacie w ierzcholkowym , co wspólpracujaca z nia stozkow a zewnetrzna powierzchnia obw odow a w ewnetrznej czesci trzpienia, oraz w chodzaca w otwór przelotowy z jednego ko- nca stozkow ego trzpienia zaciskow ego sruba zacisk ow a której leb jest wsparty o sasiedni koniec jednej z czesci trzpienia i za pom oca której czesci trzpienia sa przem ieszczalne osiow o w zgledem siebie, slizgajac sie po stozkow ych powierzchniach z jednoczesnym pro- m ieniow ym rozszerzeniem zewnetrznej czesci trzpienia, zn am ien - ny tym , ze na zewnetrznej czesci ( 1 4 , 34) trzpienia, z boku lba (21, 27) sruby zaciskowej (2 2 , 26) znajduje sie prom ieniowy w ystep ob- w odow y (17), przylegajacy osiow o do zewnetrznej powierzchni drugiego elementu konstrukcyjnego (2), natomiast drugi koniec z e - wnetrznej czesci ( 1 4 , 34), trzpienia m a na calej dlugosci ksztalt cy- lindra o srednicy odpowiadajacej srednicy otworu, um ieszczonego w postaci nieprzelotowego otworu (5) w pierwszym elem encie kon- strukcyjnym (1), zas w dnie (8) otworu (5) znajduje sie w spólosiow y otwór gwintowany (7) o mniejszej srednicy dla sruby ( 2 4 , 26), prze- chodzacej przez otw ór przelotowy (12, 32) wewnetrznej czesci trzpienia Fig. 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest podzespół konstrukcyjny, zawierający pierwszy element konstrukcyjny, drugi element konstrukcyjny oraz wchodzący we współosiowe otwory obu elementów konstrukcyjnych i łączący je bez luzu, stożkowy trzpień zaciskowy.

Tego typu podzespół konstrukcyjny w postaci połączenia kołnierzowego jest znany z amerykańskiego zgłoszenia patentowego nr US-A 4.279.530. W przypadku połączenia kołnierzowego stożkowy trzpień zaciskowy, za pomocą którego wytwarzane jest połączenie, jest bez trudności dostępny z obu jego końców. Dzięki temu łatwiejsze jest również użycie elementów do luzowania znanego stożkowego trzpienia zaciskowego, niezbędnych w przypadku trzpienia o kątach samohamownych. We wspomnianym opisie stwierdzono jedynie konieczność zastosowania dodatkowych elementów do luzowania, bez ich dalszego objaśnienia.

Również z niemieckiego zgłoszenia patentowego nr DE-A 1750905 znany jest, połączony ze stożkowym trzpieniem zaciskowym, podzespół konstrukcyjny, w którym stożkowy trzpień zaciskowy wchodzi w nieprzelotowy otwór elementu konstrukcyjnego, przy czym w dnie ślepego otworu znajduje się otwór gwintowany. Poza tym nie ma tutaj specjalnej śruby zaciskowej, przechodzącej przez przelotowy otwór w wewnętrznej części trzpienia, lecz wewnętrzna część trzpienia stanowi zarazem śrubę zaciskową, która wchodzi w gwintowany otwór, a zatem wymaga obracania. W przypadku samohamownego kąta wierzchołkowego połączenie to nie jest rozłączne.

Zadaniem wynalazkujest opracowanie podzespołu konstrukcyjnego, który może napinać i luzować w przypadku, gdy jest on wstawiany w nieprzelotowy otwór pierwszego elementu konstrukcyjnego, to znaczy, gdy stożkowy trzpień zaciskowy nie jest dostępny od końca, przeciwnego względem strony zaciskowej.

Podzespół konstrukcyjny, zawierający pierwszy element konstrukcyjny, drugi element konstrukcyjny oraz wchodzący we współosiowe otwory elementów konstrukcyjnych i łączący je bez luzu, stożkowy trzpień zaciskowy z częścią wewnętrzną, zaopatrzoną w centralny otwór przelotowy i współosiową względem niego, stożkową zewnętrzną powierzchnię obwodową o kącie wierzchołkowym, położonym w obszarze samohamowania, tulejowączęściązewnętrzną o cylindrycznej, wpasowanej we współosiowe otwory elementów konstrukcyjnych, zewnętrznej powierzchni obwodowej i stożkowej wewnętrznej powierzchni obwodowej o tym samym kącie wierzchołkowym, co współpracująca z nią, stożkowa zewnętrzna powierzchnia obwodowa wewnętrznej części trzpienia, oraz wchodzącą w otwór przelotowy z jednego końca stożkowego trzpienia zaciskowego śrubą zaciskową, której łeb jest wsparty o sąsiedni koniec jednej z części trzpienia i za pomocą której części trzpienia są przemieszczalne osiowo względem siebie, ślizgając się po stożkowych powierzchniach z jednoczesnym promieniowym rozszerzeniem zewnętrznej części trzpienia, według wynalazku charakteryzuje się tym, że na zewnętrznej części trzpienia, z boku łba śruby zaciskowej, znajduje się promieniowy występ obwodowy, przylegający osiowo do zewnętrznej powierzchni drugiego elementu konstrukcyjnego, natomiast drugi koniec zewnętrznej części trzpienia ma na całej długości kształt cylindra o średnicy odpowia4

175 364 dającej średnicy otworu, umieszczonego w postaci otworu nieprzelotowego w pierwszym elemencie konstrukcyjnym, zaś w dnie otworu znajduje się współosiowy otwór gwintowany o mniej szej średnicy dla śruby, przechodzącej przez otwór przelotowy wewnętrznej części trzpienia.

Korzystnie występ obwodowy jest umieszczony na końcu części zewnętrznej trzpienia, mającym mniejszą średnicę stożkowej wewnętrznej powierzchni obwodowej, zaś śruba zaciskowajest dociskana osiowo z zewnątrz do występu obwodowego, przy czym podzespół zawiera zaopatrzoną w łeb i wchodzącą w gwintowany otwór w dnie ślepego otworu śrubę luzującą o mniejszej średnicy niż śruba zaciskowa, wspartą osiowo od zewnątrz o czołową powierzchnię wewnętrznej części trzpienia.

Korzystnie podzespół konstrukcyjny zawiera pierścień pomocniczy, wchodzący w koniec tulejowej części zewnętrznej trzpienia, mający mniejszą średnicę stożkowej wewnętrznej powierzchni obwodowej oraz znajdujący się przed czołową powierzchnią wewnętrznej części trzpienia, do którego to pierścienia przylega osiowo od zewnątrz łeb śruby luzującej.

Korzystnie na końcu zewnętrznej części trzpienia, mającym większą średnicę stożkowej wewnętrznej powierzchni obwodowej, znajduje się promieniowy występ obwodowy, przylegający do zewnętrznej powierzchni drugiego elementu konstrukcyjnego, przy czym śruba zaciskowa przechodzi przy zaciskaniu przez osiowy otwór przelotowy wewnętrznej części trzpienia i wchodzi w gwintowany otwór w dnie nieprzelotowego otworu, opierając się swym łbem o czołową powierzchnię wewnętrznej części stożkowej, zaś podzespół konstrukcyjny zawiera ponadto układ śrubowy do luzowania, zawierający gwint na wewnętrznej części stożkowej i cześć śrubową, wspartą osiowo od zewnątrz na występie obwodowym.

Korzystnie układ śrubowy zawiera gwint wewnętrzny oraz wkręconąw niego śrubę luzującą.

Korzystnie podzespół konstrukcyjny zawiera pierścień pomocniczy z kołnierzem wewnętrznym na jednym końcu, przy czym średnica pierścienia pomocniczego jest większa niż zewnętrzna średnica części wewnętrznej trzpienia na jej zewnętrznym końcu, zaś średnica kołnierza wewnętrznego jest większa niż średnica trzpienia śruby zaciskowej.

Korzystnie wewnętrzna część trzpienia jest przedłużona osiowo poza występ obwodowy zewnętrznej części trzpienia, zaś układ śrubowy zawiera gwint zewnętrzny z nakrętką, wspartą osiowo od zewnątrz na występie obwodowym.

Korzystnie na zewnętrznym obwodzie zewnętrznej części trzpienia znajduje się gwint zewnętrzny, współpracujący z gwintem wewnętrznym w nieprzelotowym otworze pierwszego elementu konstrukcyjnego.

Korzystnie podzespół konstrukcyjny zawiera garnkowy kołpak zabezpieczający, osłaniający szczelnie części stożkowego trzpienia zaciskowego, wystające osiowo z występu obwodowego, i mocowany swym obrzeżem na stożkowym trzpieniu zaciskowym za pomocą połączenia zatrzaskowego.

Występ obwodowy na zewnętrznej części trzpienia i gwintowany otwór w dnie nieprzelotowego otworu współpracują podczas zaciskania względnie luzowania tak, że części trzpienia są podparte lub obciążone osiowo. W obu procesach można zatem używać sił osiowych zarówno do luzowania, jak też do zaciskania połączenia.

W rozwiązaniu, w którym występ obwodowy jest umieszczony na końcu części zewnętrznej trzpienia, mającym mniejszą średnicę stożkowej wewnętrznej powierzchni obwodowej, zaś podzespół zawiera zaopatrzoną w łeb i wchodzącą w gwintowany otwór w dnie nieprzelotowego otworu śrubę luzującąo mniejszej średnicy niż śruba zaciskowa, operacja zaciskania nie wymaga działania sił zewnętrznych, to znaczy nie jest w niej wykorzystywany gwintowany otwór, umieszczony w dnie otworu nieprzelotowego. Podczas luzowania jednak w otwór ten wkręca się śrubę luzującą, która wciska wewnętrzną część trzpienia w nieprzelotowy otwór, podczas gdy zewnętrzna cześć trzpienia jest przytrzymywana przez występ obwodowy, co powoduje rozdzielenie części trzpienia.

Aby wewnętrzna cześć trzpienia nie musiała wystawać osiowo nad występ obwodowy, podzespół konstrukcyjny jest zaopatrzony w pierścień pomocniczy, za pomocą którego siła wywierana przez śrubę luzującą jest przenoszona do wnętrza zewnętrznej części trzpienia.

175 364

Jeżeli występ obwodowy jest usytuowany na końcu zewnętrznej części trzpienia, mającym większą średnicę stożkowej wewnętrznej powierzchni obwodowej, zaś podzespół konstrukcyjny zawiera układ śrubowy do rozłączania elementów konstrukcyjnych, wówczas sytuacja jest odwrotna do opisanej powyżej. Podczas zaciskania śrubę zaciskową wkręca się mianowicie w gwintowany otwór w dnie otworu nieprzelotowego, natomiast podczas luzowania części oddzielane są za pomocą układu śrubowego, bez potrzeby stosowania sił zewnętrznych.

Jeżeli na zewnętrznym obwodzie zewnętrznej części trzpienia znajduje się gwint zewnętrzny, współpracujący z gwintem wewnętrznym w nieprzelotowym otworze pierwszego elementu konstrukcyjnego, wówczas oba elementy konstrukcyjne można dociągnąć do siebie poprzez wkręcenie zewnętrznej części trzpienia. Po dociśnięciu w kierunku osiowym następuje uruchomienie stożkowego trzpienia zaciskowego, wskutek czego połączenie nie ma luzu w kierunku promieniowym, zaś oba połączone elementy konstrukcyjne przylegajądo siebie w tym kierunku również bez luzu.

Kołpak zabezpieczający, osłaniający szczelnie wystające części trzpienia zaciskowego, stosuje się korzystnie w celu ochrony trzpienia przed korozją.

Przedmiot wynalazku j est uwidoczniony w przykładach wykonania na rysunku, na którym w przekroju osiowym fig. 1 przedstawia podzespół konstrukcyjny podczas zaciskania, fig. 2 - lewaczęść podzespołu z fig. 1 podczas luzowania, fig. 3 - podzespół konstrukcyjny w drugim przykładzie wykonania podczas zaciskania, fig. 4 - lewą część podzespołu z fig. 3 podczas luzowania, zaś fig. 5 - podzespół konstrukcyjny w trzecim przykładzie wykonania podczas zaciskania.

Podzespół konstrukcyjny 100, uwidoczniony na fig. 1 i 2, służy do połączenia pierwszego elementu konstrukcyjnego 1, na przykład koła zębatego, koła pasowego, ramienia dźwigni lub temu podobnych, z drugim elementem konstrukcyjnym 2, na przykład wałem, za pomocąstożkowego trzpienia zaciskowego 10.

W przedstawionych na rysunku przykładach wykonania pierwszy element konstrukcyjny stanowi wał z prostopadłą do osi, płaską powierzchnią czołową 3, do której przylega płaska prawa powierzchnia ograniczająca 4 elementu konstrukcyjnego 2. Powierzchnie 3,4 nie muszą być jednak płaskie, jak również nie muszą przylegać do siebie. Niewielki odstęp, zapewniający dostateczną długość roboczą stożkowego trzpienia zaciskowego 10, może być bowiem pokonany przy zaciskaniu trzpienia.

Stożkowy trzpień zaciskowy 10 ma oś A. Trzpień 10 wchodzi w nieprzelotowy otwór 5 elementu konstrukcyjnego 1 i przechodzi przez otwór przelotowy 6 w elemencie konstrukcyjnym 2. Otwory 5,6 majątę samą średnicę. W dnie 8 ślepego otworu 5 znajduje się współosiowy względem osi A, gwintowany otwór 7.

Stożkowy trzpień zaciskowy 10 zawiera wewnętrzną część stożkową 11 ze współosiowym względem osi A otworem gwintowanym 12 oraz ze stożkową powierzchnią obwodową 13, której kąt wierzchołkowy leży w obszarze samohamownym i wynosi na przykład 112. Średnica stożkowej powierzchni obwodowej 13 zmniejsza się na fig. 1 od strony prawej ku lewej.

Wewnętrzna część 11 trzpienia jest otoczona tulejową częścią zewnętrzną 14, której wewnętrzna powierzchnia stożkowa 15 ma taki sam kąt wierzchołkowy, jak przylegająca do niej powierzchnia stożkowa 13. Zewnętrzna powierzchnia obwodowa 16 ma kształt walca o takiej średnicy, że stożkowy trzpień zaciskowy 10 jest w stanie niezaciśniętym wpasowany w otwory 5, 6.

Zewnętrzna część 14 trzpienia ma na swym, lewym na fig. 1, końcu promieniowy występ obwodowy 17, który w tym przykładzie wykonania ma postać zamkniętego kołnierza obwodowego. Kołnierz obwodowy przylega swą prawą powierzchnią czołową do lewej na fig. 1, to jest zewnętrznej względem nieprzelotowego otworu 5, powierzchni ograniczającej 18 drugiego elementu konstrukcyjnego 2.

Na zewnętrznej powierzchni czołowej występu obwodowego 17, poprzez pierścień pośredni 19, wsparty jest łeb 21 śruby zaciskowej 22, której gwintowana część wchodzi w gwintowany otwór 12 wewnętrznej części 11 trzpienia.

175 364

Występ obwodowy 17 ma na swym zewnętrznym obwodzie powierzchnię przeznaczoną pod klucz, która umożliwia kontrolowanie przy dociąganiu śruby zaciskowej 22. Podczas dociągania śruby zaciskowej 22 wewnętrzna cześć 11 trzpienia jest wsuwana od prawej strony ku lewej w jego zewnętrzną część 14, przy czym powierzchnie stożkowe 13,15 ślizgająsię po sobie. Stożkowa część zewnętrzna 14 rozszerza się przy tym promieniowo i zaciska bez luzu w otworach 5, 6. Aby ułatwić rozszerzanie i nie tracić zbyt wiele siły, wywieranej przez śrubę zaciskową22, wskutek odkształcenia zewnętrznej części 14 trzpienia, zewnętrzna cześć 14 trzpienia może być nacięta wzdłużnie tuż przed występem obwodowym 17, co jest uwidocznione w postaci niezakreskowanego pola.

Podczas dociągania śruby zaciskowej 22 siły osiowe pozostającałkowicie wewnątrz stożkowego trzpienia zaciskowego 10. Występ obwodowy 17 spełnia przy tym jedynie funkcję ogranicznika przy wsuwaniu stożkowego trzpienia zaciskowego 10.

Aby rozłączyć podzespół konstrukcyjny 100, wykręca się śrubę zaciskową 22. Części 11, 14 trzpienia pozostają przy tym zaciśnięte dzięki kątowi samohamownemu. Przez otwór gwintowany 12 wprowadza się teraz śrubę luzującą24 o odpowiednio mniejszej średnicy i wkręcajej końcem w gwintowany otwór 7 w dnie nieprzelotowego otworu 5. Pomiędzy łbem 23 śruby luzującej 24 i lewą na fig. 1 i 2, powierzchnią czołową wewnętrznej części 11 trzpienia znajduje się, przenoszący siły luzowania, pierścień pomocniczy 25, za pomocą którego podczas dociągania śruby luzującej 24 wewnętrzna część 11 trzpienia jest wprowadzana w nieprzelotowy otwór5,tojestwprawonafig. 1 i2.Długości sąoczywiście tak dobrane, że z prawej na fig. 1 strony wewnętrznej części 11 trzpienia pozostaje dostatecznie dużo miejsca na to przemieszczenie elementów podzespołu.

Podczas luzowania wewnętrzna cześć 11 trzpienia jest ciągnięta w prawo, zaś zewnętrzna cześć 14 trzpienia jest przytrzymywana za pośrednictwem występu obwodowego 17. Występ obwodowy 17 służy zatem w tym przypadku do przenoszenia sił luzowania w podzespole konstrukcyjnym 100. W opisie dalszych figur dla tych samych elementów podzespołu konstrukcyjnego zachowane zostały te same odnośniki.

W podzespole konstrukcyjnym 200 stożkowy trzpień zaciskowy 20 zawiera część wewnętrzną, 1 z otworem przelotowym 32, współosiowym względem osi A. Stożkowa zewnętrzna powierzchnia obwodowa 33 z kątem stożkowym, leżącym w obszarze samohamowania, współpracuje ze stożkową wewnętrzną powierzchnią obwodową 35 tulejowej części zewnętrznej 34 trzpienia, która ma w zasadzie cylindryczną powierzchnię zewnętrzną 36 i w obszarze, wchodzącym w element konstrukcyjny 1, jest zaopatrzona w gwint zewnętrzny 28, współpracujący z odpowiednim gwintem wewnętrznym w nieprzelotowym otworze 5.

Na lewym na fig. 3 i 4 końcu zewnętrzna cześć 34 trzpienia ma również występ obwodowy 17, pełni funkcję analogiczną do występu obwodowego 17 z fig. 1 i 2, zaś jego zewnętrzny obwód jest ukształtowany pod klucz hakowy.

W przykładzie wykonania uwidocznionym na fig. 3 i 4 wewnętrzna część 31 trzpienia wystaje nieco wzdłuż osi w lewo, poza występ obwodowy 17. Przed czołowym końcem wewnętrznej części 31 trzpienia znajduje się pierścień pośredni 29, do którego przylega czołowa powierzchnia wewnętrznego kołnierza 37 pierścienia - pomocniczego 38. Do przeciwległej powierzchni wewnętrznego kołnierza 37 dociśnięta jest podkładka 39, wsparta na łbie 27 śruby zaciskowej 36. Przy dociąganiu śruby zaciskowej 26 wewnętrzna część 31 trzpienia jest wciskana przez części 29,37,29 w prawo, w zewnętrzną cześć 34 trzpienia, która z kolei jest przytrzymywana przez występ obwodowy 17 przy lewej, na fig. 3, powierzchni ograniczającej elementu konstrukcyjnego 2.

W tym przykładzie wykonania występ obwodowy 17 stanowi zatem łożysko oporowe w stosunku do sił osiowych, wywieranych przez śrubę zaciskową 26 podczas zaciskania.

W celu rozłączenia podzespołu konstrukcyjnego 200 wykręca się śrubę zaciskową 26 i zamiast niej, w gwint wewnętrzny 45 wewnętrznej części 31 trzpienia, której średnica jest większa niż średnica otworu przelotowego 32 i która jest umieszczona na jej końcu, mającym większą średnicę stożkowej powierzchni obwodowej 33, wkręca się śrubę luzującą44 o średnicy wię175 364 kszej niż średnica śruby zaciskowej 26. Pierścień pomocniczy 38 zostaje obrócony względem położenia zaciskowego, w którym jest on utrzymywany w stanie gotowości, lecz nie spełnia swej właściwej funkcji, i doprowadzony do położenia, widocznego na fig. 4. Łeb 43 śruby luzującej 44 działa poprzez podkładkę 42 na zaopatrzony w wewnętrzny kołnierz 3 7 koniec pierścienia pomocniczego 38. Przy dociąganiu śruby luzującej 44 wewnętrzna cześć stożkowa 31 zostaje wyciągnięta w lewo według fig. 4 z zewnętrznej części stożkowej 34, a tym samym odłączona od niej.

Do ochrony części stożkowego trzpienia zaciskowego 20, wystających w lewo na fig. 3, poza występ obwodowy 17, służy garnkowy kołpak zabezpieczający 40 z odpowiedniego tworzywa sztucznego, zachodzący wewnętrznym żebrem obwodowym 41 za prawą zewnętrzną krawędź obwodowąpierścienia pomocniczego 38, wystającą nieco w kierunku promieniowym poza podkładkę 29.

Zasada działania podzespołu konstrukcyjnego 300, przedstawionego na fig. 5, jest analogiczna do podzespołu konstrukcyjnego 200 z tąjedynie różnicą, że na zewnętrznym obwodzie wewnętrznej części 31 trzpienia, w kierunku osiowym poza występem obwodowym 17, znajduje się gwint zewnętrzny 46, na który nakręca się nakrętkę 47, przylegającą bezpośrednio do lewej na fig. 5 powierzchni ograniczającej występu obwodowego 17, i podczas dociągania wyciąga w lewo na fig. 5, wewnętrzną cześć 31 trzpienia z jego zewnętrznej części 34. Przy operacji rozłączania siły pozostają całkowicie wewnątrz stożkowego trzpienia zaciskowego 30. Występ obwodowy 17 i gwintowany otwór 7 współpracują ze sobą jedynie podczas zaciskania podzespołu konstrukcyjnego 300.

W tym przykładzie wykonania wewnętrzne żebro obwodowe 41 garnkowego kołpaka zabezpieczającego 40 zachodzi za prawe obrzeże nakrętki 47.

Na fig. 5 widać ponadto, że zamiast łba 27 z wewnętrznym sześciokątem można stosować również śrubę zaopatrzoną w łeb 27' z zewnętrznym sześciokątem.

175 364 _Ł Fig.1 m 5 ^x

J I 18 16 U 3

Fig.4

13 11 12 8 7

Fig.3 ^-200

31 ²⁷ f 37 29

35 3 4 32 31 33 34 ⁷

Fig.5 ^3oo

39 45 47 17 2 26

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 2,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Podzespół konstrukcyjny, zawierający pierwszy element konstrukcyjny, drugi element konstrukcyjny oraz wchodzący we współosiowe otwory elementów konstrukcyjnych i łączącyje bez luzu, stożkowy trzpień zaciskowy z częścią wewnętrzną, zaopatrzoną w centralny otwór przelotowy i współosiową względem niego, stożkową zewnętrzną powierzchnię obwodową o kącie wierzchołkowym, położonym w obszarze samohamowania, tulejowączęściązewnętrmąo cylindrycznej, wpasowanej we współosiowe otwory elementów konstrukcyjnych, zewnętrznej powierzchni obwodowej i stożkowej -wewnętrznej powierzchni obwodowej o tym samym kącie wierzchołkowym, co współpracująca z nią stożkowa zewnętrzna powierzchnia obwodowa wewnętrznej części trzpienia, oraz wchodzącą w otwór przelotowy z jednego końca stożkowego trzpienia zaciskowego śrubą zaciskową, której łeb jest wsparty o sąsiedni koniec jednej z części trzpienia i za pomocą której części trzpienia są przemieszczalne osiowo względem siebie, ślizgając się po stożkowych powierzchniach z jednoczesnym promieniowym rozszerzeniem zewnętrznej części trzpienia, znamienny tym, że na zewnętrznej części (14, 34) trzpienia, z boku łba (21, 27) śruby zaciskowej (22, 26) znajduje się promieniowy występ obwodowy (17), przylegający osiowo do zewnętrznej powierzchni drugiego elementu konstrukcyjnego (2), natomiast drugi koniec zewnętrznej części (14,34), trzpienia ma na całej długości kształt cylindra o średnicy odpowiadającej średnicy otworu, umieszczonego w postaci nieprzelotowego otworu (5) w pierwszym elemencie konstrukcyjnym (1), zaś w dnie (8) otworu (5) znajduje się współosiowy otwór gwintowany (7) o mniejszej średnicy dla śruby (24,26), przechodzącej przez otwór przelotowy (12, 32) wewnętrznej części trzpienia.

2. Podzespół według zastrz. 1, znamienny tym, że występ obwodowy (17) jest umieszczony na końcu części zewnętrznej (14) trzpienia, mającym mniejszą średnicę stożkowej wewnętrznej powierzchni obwodowej (13), zaś śruba zaciskowa (22) jest dociskana osiowo z zewnątrz do występu obwodowego (17), przy czym podzespół zawiera zaopatrzoną w łeb (23) i wchodzącą w gwintowany otwór (7) w dnie nieprzelotowego otworu (5) śrubę luzującą(24) o mniejszej średnicy niż śruba zaciskowa (22), wspartą osiowo od zewnątrz o czołową powierzchnię wewnętrznej części (11) trzpienia.

3. Podzespół według zastrz. 2, znamienny tym, że zawiera pierścień pomocniczy (25), wchodzący w koniec tulejowej części zewnętrznej (14) trzpienia, mający mniejszą średnicę stożkowej wewnętrznej powierzchni obwodowej (15) oraz znajdujący się przed czołowąpowierzchnią wewnętrznej części (11) trzpienia, do którego to pierścienia przylega osiowo od zewnątrz łeb (23) śruby luzującej (24).

4. Podzespół według zastrz. 1, znamienny tym, że na końcu zewnętrznej części (34) trzpienia, mającym większą średnicę stożkowej wewnętrznej powierzchni obwodowej (35), znajduje się promieniowy występ obwodowy (17), przylegający do zewnętrznej powierzchni drugiego elementu konstrukcyjnego (2), przy czym śruba zaciskowa (26) przechodzi przy zaciskaniu przez osiowy otwór przelotowy wewnętrznej części (34) trzpienia i wchodzi w gwintowany otwór (7) w dnie nieprzelotowego otworu (5), opierając się swym łbem (27) o czołową powierzchnię wewnętrznej części stożkowej (31), zaś podzespół konstrukcyjny zawiera ponadto układ śrubowy do luzowania, zawierający gwint (45,46) na wewnętrznej części stożkowej (31) i cześć śrubową (44, 47), wspartą osiowo od zewnątrz na występie obwodowym (17).

5. Podzespół według zastrz. 4, znamienny tym, że układ śrubowy zawiera gwint wewnętrzny (45) oraz wkręconą w niego śrubę luzującą (44).

6. Podzespół według zastrz. 5, znamienny tym, że zawiera pierścień pomocniczy (38) z kołnierzem wewnętrznym (37) na jednym końcu, przy czym średnica pierścienia pomocniczego jest większa niż zewnętrzna średnica części wewnętrznej (31) trzpienia na jej zewnętrznym końcu, zaś średnica kołnierza wewnętrznego (37) jest większa niż średnica trzpienia śruby zaciskowej.

175 364

7. Podzespół według zastrz. 5 albo 6, znamienny tym, że wewnętrzna część (31) trzpienia jest przedłużona osiowo poza występ obwodowy (17) zewnętrznej części (34) trzpienia, zaś układ śrubowy zawiera gwint zewnętrzny (46) z nakrętką (47), wspartą osiowo od zewnątrz na występie obwodowym (7).

8. Podzespół według zastrz. 1, znamienny tym, że na zewnętrznym obwodzie zewnętrznej części (34) trzpienia znajduje się gwint zewnętrzny (28), współpracujący z gwintem wewnętrznym w nieprzelotowym otworze (5) pierwszego elementu konstrukcyjnego (1).

9. Podzespół według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera garnkowy kołpak zabezpieczający (40), osłaniający szczelnie części stożkowego trzpienia zaciskowego (10, 20, 30), wystające osiowo z występu obwodowego (17), i mocowany swym obrzeżem na stożkowym trzpieniu zaciskowym (10, 20,30) za pomocą połączenia zatrzaskowego.