PL175325B1 - Związana z polimerem antracyklina, sposób jej wytwarzania i zawierająca ją kompozycja farmaceutyczna - Google Patents

Związana z polimerem antracyklina, sposób jej wytwarzania i zawierająca ją kompozycja farmaceutyczna

Info

Publication number
PL175325B1
PL175325B1 PL94306861A PL30686194A PL175325B1 PL 175325 B1 PL175325 B1 PL 175325B1 PL 94306861 A PL94306861 A PL 94306861A PL 30686194 A PL30686194 A PL 30686194A PL 175325 B1 PL175325 B1 PL 175325B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
formula
anthracycline
gly
polymer
group
Prior art date
Application number
PL94306861A
Other languages
English (en)
Other versions
PL306861A1 (en
Inventor
Francesco Angelucci
Maria Grandi
Antonino Suarato
Original Assignee
Erba Carlo Spa
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed by Erba Carlo Spa filed Critical Erba Carlo Spa
Publication of PL306861A1 publication Critical patent/PL306861A1/xx
Publication of PL175325B1 publication Critical patent/PL175325B1/pl

Links

Classifications

    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61K—PREPARATIONS FOR MEDICAL, DENTAL OR TOILETRY PURPOSES
    • A61K47/00—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient
    • A61K47/50—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates
    • A61K47/51—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates the non-active ingredient being a modifying agent
    • A61K47/56—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates the non-active ingredient being a modifying agent the modifying agent being an organic macromolecular compound, e.g. an oligomeric, polymeric or dendrimeric molecule
    • A61K47/58—Medicinal preparations characterised by the non-active ingredients used, e.g. carriers or inert additives; Targeting or modifying agents chemically bound to the active ingredient the non-active ingredient being chemically bound to the active ingredient, e.g. polymer-drug conjugates the non-active ingredient being a modifying agent the modifying agent being an organic macromolecular compound, e.g. an oligomeric, polymeric or dendrimeric molecule obtained by reactions only involving carbon-to-carbon unsaturated bonds, e.g. poly[meth]acrylate, polyacrylamide, polystyrene, polyvinylpyrrolidone, polyvinylalcohol or polystyrene sulfonic acid resin
    • A—HUMAN NECESSITIES
    • A61—MEDICAL OR VETERINARY SCIENCE; HYGIENE
    • A61P—SPECIFIC THERAPEUTIC ACTIVITY OF CHEMICAL COMPOUNDS OR MEDICINAL PREPARATIONS
    • A61P35/00—Antineoplastic agents
    • Y—GENERAL TAGGING OF NEW TECHNOLOGICAL DEVELOPMENTS; GENERAL TAGGING OF CROSS-SECTIONAL TECHNOLOGIES SPANNING OVER SEVERAL SECTIONS OF THE IPC; TECHNICAL SUBJECTS COVERED BY FORMER USPC CROSS-REFERENCE ART COLLECTIONS [XRACs] AND DIGESTS
    • Y02—TECHNOLOGIES OR APPLICATIONS FOR MITIGATION OR ADAPTATION AGAINST CLIMATE CHANGE
    • Y02P—CLIMATE CHANGE MITIGATION TECHNOLOGIES IN THE PRODUCTION OR PROCESSING OF GOODS
    • Y02P20/00—Technologies relating to chemical industry
    • Y02P20/50—Improvements relating to the production of bulk chemicals
    • Y02P20/582—Recycling of unreacted starting or intermediate materials

Landscapes

  • Health & Medical Sciences (AREA)
  • Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Medicinal Chemistry (AREA)
  • Pharmacology & Pharmacy (AREA)
  • Life Sciences & Earth Sciences (AREA)
  • Animal Behavior & Ethology (AREA)
  • General Health & Medical Sciences (AREA)
  • Public Health (AREA)
  • Veterinary Medicine (AREA)
  • Engineering & Computer Science (AREA)
  • Bioinformatics & Cheminformatics (AREA)
  • Epidemiology (AREA)
  • Chemical Kinetics & Catalysis (AREA)
  • General Chemical & Material Sciences (AREA)
  • Nuclear Medicine, Radiotherapy & Molecular Imaging (AREA)
  • Organic Chemistry (AREA)
  • Pharmaceuticals Containing Other Organic And Inorganic Compounds (AREA)
  • Medicines That Contain Protein Lipid Enzymes And Other Medicines (AREA)
  • Saccharide Compounds (AREA)
  • Peptides Or Proteins (AREA)
  • Medicines Containing Material From Animals Or Micro-Organisms (AREA)
  • Medicinal Preparation (AREA)
  • Polyamides (AREA)
  • Organic Low-Molecular-Weight Compounds And Preparation Thereof (AREA)
  • Nitrogen Condensed Heterocyclic Rings (AREA)
  • Compositions Of Macromolecular Compounds (AREA)

Abstract

1. Zwiazana z polimerem antracyklina o wzo- rze A, która sklada sie w zasadzie z trzech jednostek przedstawionych wzorami 1, 2 i 3, w których: Gly oznacza glicyne; n ma wartosc 0 lub 1; x ma wartosc od 70 do 98% mol.; y ma wartosc od 1 do 29% mol.; z ma wartosc od 1 do 29% mol; R 1 oznacza grupe alkilowa C1 -C6 podstawiona jedna lub wieksza liczba grup hydroksylowych; Y oznacza reszte aminokwasu lub rozdzielajaca grupe peptydowa; [NH-D] jest reszta aminoglikozydu antracykliny [NH2-D]; i Z oznacza grupe hydroksylowa lub okreslona powyzej reszte o wzorze -NHR1.). W zór 1 W zór 2 Wzór 3 PL PL PL PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest takze sposób wytwarzania zwiqzanej z polimerem antracykliny o wzorze A, która sklada siy zasadniczo z jednostek o wzorach 1, 2 i 3, jak to okreslono powyzej. Sposób ten obejmuje:
i) poddanie reakcji polimerycznego zwiqzku przejSciowego o wzorze B, w którym B sklada siy zasadniczo z jednostek o nastypujqcych wzorach li 4, w których x, n i R1 we wzorze 1 majq znaczenia podane powyzej, w ma wartoSc od 30 do 2% mol. i R 2 oznacza grupy hydroksylowq lub grupy odszczepialnq, z pochodnq antracykliny o wzorze ogólnym 5, w którym [NH-D] i Y majq znaczenia podane powyzej; i ii) jeSlijest pozqdane wytworzenie zwiqzanej z polimerem antracykliny, w której Z oznacza jednostky o wzorze NHR1 z wzoru 3 NHR1, poddanie reakcji produktu z etapu (i), w której R2 oznacza grupy odszczepialnq, ze zwiqzkiem o wzorze NH2R1, w którym Ri ma znaczenie podane powyzej.
Grupa odszczepialna, którq moze przedstawiac R2, jest dogodnie grupq fenyloksylowq podstawionq na pierscieniu fenylowym jednq lub wiykszq liczbq grup odciqgajqcych elektrony. Przykladem dogodnych grup odciqgajqcych elektrony jest grupa nitrowa (-NO2) lub chlorowiec. R2 oznacza grupy odszczepialnq o wzorze 11, w którym L oznacza grupy odciqgajqcq elektrony, np. grupy -NO2 lub chlorowiec, taki jak fluor lub chlor, m oznacza liczby calkowitq od 1 do 5, zwykle od 1do 3, korzystnie 1 lub 2. R3 oznacza korzystnie grupy p-nitrofenoksylowq lub grupy
2,4-dichlorofenoksylowq.
Zwiqzki o wzorze 5 mozna z latwoSciq oddzielic, dziyki ich duzej lipofilowosci od zwiqzku o wzorze A sprzyzonego z polimerem. Tak wiyc, jak to omówiono powyzej, rozwiqzanie wedlug niniejszego wynalazku sposobu wytwarzania zwiqzanych z polimerem antracyklin usuwa glównq wady zwyklej kondensacji antracyklin z polimerami, a mianowicie trudnosc w oddzieleniu wolnej antracykliny od antracykliny sprzyzonej z polimerem.
Zwiqzki przejSciowe o wzorze B skladajqce siy zasadniczo z jednostek o wzorach 1 i 4 podanych powyzej, wytwarza siy w wyniku polimeryzacji rodnikowej zwiqzków metakryloilowych o wzorach 6 i 7, w których n, R1 i R2 majq znaczenia podane powyzej.
Niektóre polimery, skladajqce siy zasadniczo z jednostek o wzorach 1 i 4, sq znane z literatury; np. polimer o wzorze B1, skladajqcy siy z jednostek o wzorze 1, w którym R1 oznacza grupy -CH2CH(OH)CH3, n = 0, oraz z jednostek o wzorze 4, w którym R2 oznacza reszty p-nitrofenolowq, wytwarza siy w wyniku rodnikowej kopolimeryzacji strqceniowej N-(2-hydroksypropylo)metakryloamidu [wzór 6a: R1 = CH2CH(OH)CH3, n = 0] z p-nitrofenylowym estrem N-metakryloiloglicylu [wzór 7a: R2 = o-C<5H4pNO2], jak to opisano w J. Kopecek, Makromol. Chem. 17^, 2159 (1977). Polimeryczne zwiqzki przejsciowe skladajqce siy z jednostek o wzorach 1 i 4, w których R2 oznacza grupy hydroksylowq, mozna wytworzyc w wyniku homogenicznej polimeryzacji rodnikowej.
Niektóre monomery o wzorach 6 i 7 sq znane. Zwiqzki o wzorze 6, w którym n = 0 a R1 oznacza grupy alkilowq zawierajqcq drugorzydowq grupy hydroksylowq, wytwarza siy zwykle w wyniku reakcji chlorku metakryloilu z aminq alifatycznq zawierajqcq drugorzydowe grupy hydroksylowe. Natomiast zwiqzki o wzorze 6, w którym n = 0 a R1 oznacza reszty pierwszorzydowej grupy hydroksylowej zwiqzanej z alkilem, mozna wytworzyc z kwasu metakrylowego i
175 325 ze zwiqzku aminowego w obecnosci srodka kondensujqcego, takiego jak 1-etoksykarbonylo-2etoksy-1,2-dihydrochinolina.
Peptydylowe pochodne antracykliny o wzorze 5 sq tez przedmiotem niniejszego wynalazku. Sposoby ich wytwarzania sq znane. Np., poniewaz jest wazne, aby poddawac reakcji z antracyklinq odpowiedni peptyd oslaniany na azocie, to oslaniajqca azot grupa peptydylowa winna byc takq grupq, która moze byc usuni?ta w takich warunkach, w których antracyklina jest trwala. Takq grupq jest np. grupa trifenylometylowa.
Pochodne peptydylowe antracykliny o wzorze 5 mozna wytworzyc sposobem, który obejmuje:
(i) poddanie reakcji oslanianego na azocie peptydu o wzorze 8 lub 9, w którym R3 oznacza wrazliwq na dzialanie kwasu ostaniajqcq grup? aminowq, P oznacza grup? odszczepialnq, a Y oznacza reszt? aminokwasu lub rozdzielajqcq grup? peptydowq okreslonq powyzej, z aminoglikozydem antracykliny [NH2-D] okreslonym powyzej, z wytworzeniem zwiqzku przejsciowego o wzorze ogólnym 10, w którym [NH-D], Y i R3 majq znaczenia podane powyzej; i (ii) usuni?cie grupy oslaniajqcej R3 z wytwarzaniem peptydyloantracykliny o wzorze 5 w postaci wolnej zasady.
P moze oznaczac grup? odszczepialnq, takq jak okreslona i podana przykladowo w odniesieniu R2. Ponadto, grupa P moze oznaczac grup? pentafluorofenoksylowq lub grup? N-hydroksysukcynoimidowq. Przykladami grupy oslaniajqcej R3 wrazliwej na dzialanie kwasu sq grupy tritylowa i difenyloaminowa.
Pochodne peptydylowe o wzorze 8 i 9 wytwarza si? zwyklymi sposobami preparatywnymi znanymi w literaturze dotyczqcej peptydów. Oslanianie funkcyjnej grupy aminowej przez grup? wrazliwq na dzialanie kwasu, takq jak grupa trifenylometylowa, wykonuje si? zwykle sposobem podanym przez Thedoropoulosa i in. [J. Org. Chem. 47,1324 (1982)]. Warunki reakcji podczas wytwarzania zwiqzków o wzorze 8,9 i 10 sq tak dobrane, aby uniknqc racemizacji; wytworzone pochodne peptydylowe majq dzi?ki temu takq samq konfiguracj? jak wyjsciowe aminokwasy.
W celu wytwarzania pochodnych antracykliny o wzorze 5 mozna zwiqzek o wzorze 9 poddac reakcji z chlorowodorkiem antracykliny w bezwodnym polarnym rozpuszczalniku, takim jak dimetyloformamid w obecnosci równowaznych ilosci zasady organicznej, takiej jak trietyloamina, np. w temperaturze pokojowej w ciqgu 15 godzin, uzyskujqc zwiqzek przejsciowy o wzorze 10, który oczyszcza si? chromatograficznie i nast?pnie odblokowuje do pochodnej o wzorze 5, np. w wodnym 75% kwasie octowym w temperaturze pokojowej.
Nalezy zauwazyc, ze reakcja antracyklin zawierajqcych grup? hydroksylowq w pozycji C-14, takich jak doksorubicyna i 4'-epidoksorubicyna w postaci chlorowodorku, z aktywowanymi pochodnymi peptydylowymi o wzorze 9, w obecnosci zasad organicznych potrzebnych do odblokowania grupy 3'-aminowej antracyklin, w rozpuszczalnikach organicznych, daje mieszanin? pochodnej o wzorze 10 z antracyklinami podstawionymi zarówno na grupie aminowej ugrupowania cukrowego, jak i w pozycji C-14. Pochodne bis(3'-N,14-o-peptydylowe) usuwa si? z mieszaniny metodq chromatograficznq.
Zwiqzki o wzorze 10 mozna takze wytwarzac w wyniku reakcji kondensacji oslanianego na azocie peptydu o wzorze 8 z antracyklinq w postaci chlorowodorku, w suchym polarnym rozpuszczalniku, takim jak dimetylosulfotlenek. W obecnosci równowaznej ilosci srodka kondensujqcego, takiego jak 1-etoksykarbonylo-2-etoksy-1,2-dihydrochinolina. W tym sposobie post?powania nie powstajq bispeptydylowe pochodne antracyklin z grupami C-14-hydroksylowymi.
Reakcja kondensacji zwiqzku przejsciowego o wzorze B z peptydylowymi pochodnymi antracykliny o wzorze 5, po której ewentualnie nast?puje usuni?cie pozostalych grup odszczepialnych, daje zwiqzane z polimerem antracykliny skladajqce si? zasadniczo z jednostek o wzorach 1, 2 i 3. Nalezy podkreslic, ze w tym sposobie unika si? tworzenia wiqzan estrowych mi?dzy pierwszorz?dowymi grupami hydroksylowymi a aktywowanymi estrami z wiszqcymi grupami glicylowymi.
Zwiqzane z polimerem leki o wzorze A, w których reszta o wzorze Z jednostki o wzorze 3 oznacza grup? o wzorze NHR1', okreslonym powyzej, wytwarza si? korzystnie w wyniku reakcji zwiqzku przejsciowego o wzorze B, w którym R2 oznacza okreslonq powyzej grup? odszcze6
175 325 pialnq, z pochodnq antracykliny o wzorze 5 w bezwodnym polarnym rozpuszczalniku, takim jak dimetyloformamid lub dimetylosulfotlenek. Reakcj? prowadzi si? zwykle w ciqgu od 8 do 24 godzin. Reakcje prowadzi si? zwykle w temperaturze od 15°C do 30°C, korzystnie w temperaturze pokojowej w ciqgu 15 godzin, a nastppnie usuwa si? pozostale grupy odszczepialne w wyniku reakcji tego zwiqzku sprz?zonego ze zwiqzkiem o wzorze NH2R1 okreslonym powyzej, w citigli od 0,5 do 3 godzin w temperaturze pokojowej.
Zwiqzane z polimerem leki o wzorze A, w których reszta o wzorze Z jednostki o wzorze 2 oznacza grup? hydroksylowq, wytwarza sip w wyniku reakcji zwiqzku przejsciowego o wzorze B, w którym R2 oznacza grupp hydroksylowq, z pochodnq antracykliny o wzorze 5, w bezwodnym polarnym rozpuszczalniku, takim jak dimetyloformamid lub dimetylosulfotlenek. Reakcj? prowadzi sip zwykle w temperaturze od 15 do 30°C, korzystnie w temperaturze pokojowej w ciqgu 15 godzin.
Np. w celu wytworzenia zwiqzanej z polimerem antracykliny, w której Z oznacza reszt? o wzorze NHR1 okreslonym powyzej, poddaje si? zwiqzek przejsciowy o wzorze B, w którym R2 oznacza grup? odszczepialnq, takqjak grupa p-nitrofenoksylowa, dzialaniu peptydyloantracykliny o wzorze 5 w temperaturze pokojowej w ciqgu 15 godzin. Zwiqzek o wzorze B stosuje si? korzystnie w st?zeniu 14% wag./obj., a zwiqzek o wzorze 5 w st?zeniu 2,3% wag./obj. Nast?pnie dodaje si? zwiqzek o wzorze NH2R1 okreslonym powyzej, zwykle w st?zeniu 0,1% wag./obj. i mieszanin? utrzymuje si? w temperaturze pokojowej w ciqgu 3 godzin. Zwiqzek sprz?zony strqca si? acetonem, rozpuszcza w bezwodnym etanolu, zwykle o st?zeniu 8 % wag./obj. i strqca ponownie acetonem, uzyskujqc pozqdanq zwiqzanq z polimerem antracyklin?.
W opisanym powyzej sposobie unika si? powstawania wiqzan estrowych pomi?dzy antracyklinq z grupq hydroksylowq w pozycji C-14 a aktywowanym estrem z wiszqcq grupq glicylowq dzi?ki nieobecnosci zasady organicznej podczas kondensacji.
W innym przykladzie, w celu wytworzenia zwiqzanej z polimerem antracykliny o wzorze A, w którym Z oznacza grup? hydroksylowq, poddaje si? zwiqzek przejsciowy o wzorze B okreslonym powyzej, w którym R2 oznacza grup? hydroksylowq, dzialaniu peptydyloantracykliny.
Zawartosc antracykliny w zwiqzkach sprz?zonych o wzorze A oznacza si? na podstawie analizy aglikonu uwolnionego ze zwiqzanej antracykliny w wyniku hydrolizy kwasowej; tak wi?c, adriamycynon jest ugrupowaniem aglikonowym doksorubicyny, a 4'-epirubicyna i 4demetoksydaunomycynon jest ugrupowaniem aglikonowym 4-demetoksydaunorubicyny.
Zwiqzane z polimerem antracykliny wedlug niniejszego wynalazku wykazujq dobrq rozpuszczalnosc w wodzie, biokompatybilnosc, trwalosc w warunkach fizjologicznego pH oraz uwalnianie wolnego czynnego leku, D-NH2, po inkubacji przy uzyciu enzymów lizosomowych.
Zwiqzki o wzorze A wykazujq zwi?kszonq czynnosc przeciwnowotworowq na modelach doswiadczalnych i obnizonq ogólnq toksycznosc w porównanu z wolnq antracyklinq.
Zwiqzane z polimerem antracykliny o wzorze A wykazujq czynnosc przeciwnowotworowq. Z tego powodu mozna nimi leczyc ludzi lub zwierz?ta przez podawanie leczniczo skutecznej ilosci zwiqzanej w polimerem antracykliny o wzorze A. Tym sposobem mozna uzyskac popraw? stanu pacjenta lub zwierz?cia.
Przyj?te dawkowanie zalezy od sposobu podawania oraz od wieku, wagi i stanu leczonego pacjenta. Zwiqzane z polimerem antracykliny o wzorze A podaje si? zwykle pozajelitowo, np. domi?sniowo, dozylnie lub jako wlew w jednej duzej dawce. Odpowiedni zakres dawkowania wynosi od 5 do 800 mg równowazników antracykliny/m2, np. od 20 do 500 mg/m2. Odpowiedni tryb leczenia obejmuje dozylne podawanie roztworu 25 mg równowaznika antracykliny/m2 w obj?tosci 10 ml/kg wagi ciala, w piqtym, dziewiqtym i pi?tnastym dniu w okresie dwu tygodni.
Zwiqzane z polimerem antracykliny o wzorze A mogq sluzyc do wytwarzania kompozycji farmaceutycznych w polqczeniu z odpowiednim pod wzgl?dem farmaceutycznym nosnikiem lub rozciebczalnikiem. Zwykle przygotowuje si? przy uzyciu zwiqzanych z polimerem antracyklin preparaty do podawania pozajelitowego, np. w wyniku rozpuszczenia tych antracyklin w wodzie sterylnej lub w wodzie do zastrzyków.
Nast?pujqce przyklady przedstawiajq dodatkowo niniejszy wynalazek.
175 325
Przyklady I - VI dotyczq sposobów syntezy podczas wytwarzania monomerów o wzorach 6 i 7 oraz polimerycznych zwiqzków przejsciowych o wzorze B.
Przyklad I. [N-(metakryloiloglicylo)]-2-hydroksypropyloamid o wzorze 6b.
5,28 g (20 mmole) estru p-nitrofenylowego metakryloiloglicylu wytworzonego sposobem podanym w Makromol. Chem. 178,2159 (1977) rozpuszczono w 20 ml bezwodnego tetrahydrofuranu i poddano dzialaniu 3,2 ml (40 mmoli) 1-amino-2-hydroksypropanu. Po 20 minutach w temperaturze pokojowej rozpuszczalnik usuni?to pod zmniejszonym cisnieniem i uzyskano 3,3 g (wydajnosc 82,5%) zwiqzku podanego w tytule o wzorze 6b po rekrystalizacji z mieszaniny aceton/eter etylowy. Podczas chromatografii cienkowarstwowej (TLC) na plytce zelu krzemionkowego F 254 (Merck), uklad eluujqcy chlorek metylenu/aceton = 90:10 obj., uzyskano Rf = 0,47.
Przyklad II. [N-(metakryloiloglicylo)]-hydroksyetyloamid o wzorze 6c.
Do mieszanego roztworu 37 g (0,15 mola)1-etoksykarbonylo-2-etoksy-1,2-dihydrochinoliny i 9,75 g (0,15 mola) aminoetanolu w 150 ml bezwodnego toluenu wkraplano w ciqgu 15 minut 14 ml (0,165 mola) kwasu metakrylowego rozpuszczonego w 300 ml bezwodnego toluenu. Calosc mieszano w temperaturze pokojowej w ciqgu 24 godzin. Zwiqzek podany w tytule o wzorze 6c odzyskano po strqceniu n-heksanem. Podczas chromatografii cienkowarstwowej (TLC) na plytce zelu krzemionkowego F254 (Merck), uklad eluujqcy chlorek metylenu/aceton = 90:10 obj., uzyskano Rf = 0,35.
Przyklad III. Ester [N-(metakryloiloglicylo)]-2,3-dichlorofenylowy o wzorze 7b.
Zwiqzek podany w tytule o wzorze 7b wytworzono z 2,66 g (20 mmoli) metakryloiloglicyny otrzymanej sposobem podanym w Makromol. Chem. 178, 2159 (1977) i z 3,26 g (20 mmoli)
2,4-dichlorofenolu w 50 ml bezwodnego tetrahydrofuranu i w obecnosci 4,2 g (21 mmoli) DCC. Zwiqzek o wzorze 7b w ilosci 4,7 g (wydajnosc 82%) krystalizowano z octanu etylu i n-heksanu. Podczas chromatografii cienkowarstwowej (TLC) na plytce zelu krzemionkowego F254 (Merck), uklad eluujqcy eter etylowy, uzyskano Rf = 0,47.
Przyklad IV. Kopolimer M-metakryìoi loamido-2-hy droksy propanu z N-metakryloiloglicynq o wzorze przedstawionym na rysunku B2.
25.2 g (0,18 mola) N-metakryloiloamido-2-hydroksypropanu, 2,86 g (20 mmole) metakryloiloglicyny i 5,9 g a, α-azoizobutyronitrylu rozpuszczono w 164 ml bezwodnego metanolu. Mieszanin? utrzymywano w atmosferze azotu w temperaturze 60°C w ciqgu 20 godzin, a nast?pnie wprowadzono t? mieszanin? reakcyjnq do 2θ0θ ml acetonu z jednoczesnym mieszaniem. Osad zebrano, przemyto acetonem i wysuszono do stalej wagi, uzyskujqc 26 g polimeru podanego w tytule i przedstawionego wzorem na rysunku B2. Zawartosc grup karboksylowych (w) wynosila 10% mol.
Przyklad V. Kopolimer [N-(metakryloiloglicylo)]-2-hydroksypropanoloamidu z estrem [N-(metakryloiloglicylo)]-2,4-dichlorofenylowym o wzorze przedstawionym na rysunku B3.
14,4 g (72 mmole) zwiqzku o wzorze 6b i 5,19 g (18 mmoli) zwiqzku o wzorze 7b polimeryzowano w 300 ml bezwodnego acetonu w obecnosci 1 g (6 mmoli) α,α-azoizobutyronitrylu, jak to opisano w Makromol. Chem. 178, 2159 (1977), uzyskujqc zwiqzek podany w tytule o wzorze przedstawionym na rysunku B3. Polimer odzyskano przez odsqczenie mieszaniny reakcyjnej, rozpuszczono w bezwodnym etanolu i powtórnie strqcono acetonem. Zawartosc chloru (w): obliczona - 6,89% mol., oznaczona 2,84% mol.
Przyklad VI. Kopolimer [N-(metakryloiloglicylo)]-hydroksyetyloamidu z N-metakryloiloglicynq o wzorze przedstawionym na rysunku B4.
Polimeryczny zwiqzek podany w tytule o wzorze przedstawionym na rysunku B4 wytworzono z 23,2 g (0,18 mola) N-metakryloiloamido-2-hydroksyetanu (zwiqzku o wzorze 6c). 2,86 g (20 mmoli) metakryloiloglicyny i 5,9 g α,α-azoizobutyronitrylu w 164 ml bezwodnego metanolu, jak to opisano w przykladzie II. Zawartosc grup karboksylowych (w) wynosila 10%.
Przyklady VII - XII podajq sposoby wytwarzania peptydyloantracyklin o wzorze 5.
Przyklad VII. Ester 4-nitrofenylowy N-tritylo-L-fenyloalanylo-L-leucyloglicylu o wzorze 9a.
20.3 g (50 mmoli) N-tritylo-L-fenyloalaniny, wytworzonej sposobem podanym w J. Org. Chem, 47, 1324 (1982), rozpuszczono w 150 ml bezwodnego tetrahydrofuranu i dodano 8 g bezwodnego N-hydroksybenzotriazolu. Mieszanin? odchlodzono do temperatury 0°C i poddano
175 325 dzialaniu 11,7 g (50 mmoli) 1,3-dicykloheksylokarbodiimidu, a nastepnie po 10 minutach wkroplono 20 g (50 mmoli) p-toluenosulfonianu estru etylowego L-leucyloglicyny w mieszaninie 100 ml bezwodnego tetrahydrofuranu z 7 ml N-metylomorfoliny. Mieszanin? reakcyjna utrzymywano w ciagu 1 godziny w temperaturze 0°C, potem w ciagu nocy w temperaturze pokojowej, nast?pnie przesaczono i usuni?to rozpuszczalnik pod zmniejszonym cisnieniem. Surowa substancj? rozpuszczona w octanie etylu przemywano kolejno 3 razy porcjami po 100 ml 5% wodnego roztworu kwasu cytrynowego, ochlodzono przy uzyciu 5% wodnego roztworu wodorow?glanu sodu i wody, a nast?pnie zat?zono i poddano chromatografowaniu na zelu krzemionkowym, eluujac przy pomocy mieszaniny 99 cz. obj. chlorku metylenu z 1 cz. obj. metanolu; uzyskano 18 g (30 mmoli) estru etylowego N-tritylo-L-fenyloalanylo-L-leucyloglicyny, który zamieniono w 17 g odpowiedniego kwasu o wzorze 8a pod dzialaniem 400 ml 95% alkoholu etylowego w 30 ml 1N wodorotlenku sodu w ciagu 2 godzin w temperaturze pokojowej. Podczas chromatografii cienkowarstwowej (TLC) na plytce zelu krzemionkowego F254 (Merck), uklad eluujacy chlorek metylenu/metanol = 80:20 obj., uzyskano Rf = 0,53.
'H-NMR (200 MHz, CDCh): 0,88 (d, J = 5,9 Hz, 6H, δ+ó'Leu); 1,2 -1,6 (m, 3H, p±Leu); 2,00 (dd, J = 5,7 Hz, J - 13,4 Hz, 1H, pPhe); 2,83 (dd, J = 5,2 Hz, J = 13,4 Hz, 1H, p'Phe); 3,51 (t, J = 5,4 Hz, 1H, aPhe); 3,99 (d, J = 4,4 Hz, 2H, a+a'Gly); 4,55 (m, 1H, aLeu); 6,8 - 7,4 (m, 22H, NGly, NHLeu, 4-C6H5).
Zwiazek o wzorze 8a rozpuszczono w 450 ml bezwodnego tetrahydrofuranu i dodano 5,5 g (40 mmoli) p-nitrofenolu. Mieszanin? ochlodzono do temperatury 0°C, wkroplono roztwór 8,24 g (40 mmoli) 1,3-dicykloheksylokarbodiimidu i utrzymywano w temperaturze 4°C w ciagu nocy. Nast?pnie przesaczono mieszanin? reakcyjna i usuni?to rozpuszczalnik pod zmniejszonym cisnieniem. Pozostalosc rozpuszczono w octanie etylu i ochlodzono do temperatury 0°C. Po uplywie 1 godziny przesaczono mieszanin? i usuni?to rozpuszczalnik, uzyskujac po krystalizacji z eteru etylowego 20 g (wydajnosc 97%) zwiazku podanego w tytule o wzorze 9a. Podczas chromatografii cienkowarstwowej (TLC) na plytce zelu krzemionkowego F254 (Merck), uklad eluujacy eter etylowy, uzyskano Rf = 0,80. FD-MS: m/z 699 [M+H]+.
1H-NMR (200 MHz, CDCh): 0,86 (d, J = 6,2 Hz, 3H, ÓLeu); 0,88 (d, J = 6,4 Hz, 3H, ÓTeu); 1,2 - 1,8 (m, 3H, p±Leu); 1,90 (dd, J = 5,9 Hz, J = 13,5 Hz, 1H, pPhe); 2,89 (dd, J = 4,6 Hz, J = 13,5 Hz, 1H, p'Phe); 3,52 (dd, J = 4,6 Hz, J = 5,9 Hz, 1H, aPhe): 4,0 - 4,4 (m, 3H, aLeu, a+a'Gly); 6,78 (t, J = 5,7 Hz, 1H, NHGly); 7,04 (d, J = 7,7 Hz, 1H, NHLeu); 6,8 - 7,4 (m, 22Hz, 4-C6H5 i 2,6 wzór 12; 8,25 (m, 2H, 5,5 wzór 13).
Przyklad VIII. Ester p-nitrofenylowy N-tritylo-Glicylo-L-fenyloalanylo-L-leucyloglicylu o wzorze 9b.
Zwiazek przejsciowy, 6 g (10 mmoli) estru etylowego N-tritylo-L-fenyloalanylo-L-leucyloglicylu, wytworzonego, jak opisano w przykladzie VII, poddano dzialaniu wodnego 75% roztworu kwasu octowego w ciagu 1 godziny w temperaturze pokojowej, uzyskujac ester etylowy L-fenyloalanylo-L-leucyloglicylu, który kondensowano z 3 g (10 mmoli) N-tritylo-Glicyny w obecnosci N-hydroksybenzotriazolu i 1,3-dicykloheksylokarbodiimidu, uzyskujac po hydrolizie estru etylowego i aktywacji p-nitrofenolem, jak to opisano w przykladzie VII, 3,8 g (wydajnosc 50%) zwiazku podanego w tytule. Podczas chromatografii cienkowarstwowej (TLC) na plytce zelu krzemionkowego F254 (Merck), uklad eluujacy eter etylowy, uzyskano Rf = 0,63. FD-MS: m/z 755 [M+H]+.
Przyklad IX. 3'-N-(Glicylo-L-leucylo-L-fenyloalanylo)doksorubicyna o wzorze 5a.
2,9 g (5 mmoli) chlorowodorku doksorubicyny rozpuszczonego w 50 ml bezwodnego dimetyloformamidu i w 0,5 ml trietyloaminy poddano reakcji z 3,5 g (5 mmoli) estru p-nitrofenylowego N-tritylo-fenyloalanyloleucyloglicylu o wzorze 9a, wytworzonego, jak opisano w przykladzie VII. Mieszanin? reakcyjna utrzymywano w ciagu nocy w temperaturze pokojowej, nast?pnie stracono mieszanina 1: 1 eteru etylowego i n-heksanu. Uzyskane cialo stale oczyszczono na kolumnie wypelnionej zelem krzemionkowym; po eluowaniu mieszanina chlorku metylenu i metanolu o stosunku obj?to£ciowym 98:2 i uzyskano 4,6 g oslanianej na azocie peptydylodoksorubicyny o wzorze 10a; podczas chromatografii cienkowarstwowej (TLC) na plytce zelu krzemionkowego F254 (Merck), uklad eluujacy chlorek metylenu/metanol o stosunku obj?tosciowym 95:5, uzyskano Rf = 0,35. FD-MS: m/z 1103 [M+H]+.
175 325
Zwiqzek o wzorze 10a rozpuszczano w 250 ml wodnego 75% roztworu kwasu octowego w ciqgu 1 godziny w temperaturze pokojowej, nastypnie rozcienczono przy uzyciu 2500 ml mieszaniny 1:1 wody i chlorku metylenu i doprowadzono do pH 7 za pomocq stalego wodorowyglanu sodu. Oddzielono fazy organicznq i usuniyto rozpuszczalnik pod zmniejszonym cisnieniem, uzyskujqc 3,45 g (wydajnosc 80%) zwiqzku podanego w tytule o wzorze 5a. Podczas chromatografii cienkowarstwowej (TLC) na plytce zelu krzemionkowego F254 (Merck), uklad eluujqcy chlorek metylenu/metanol/kwas octowy/woda o stosunku objytosciowym 80:20:7:3, uzyskano Rf = 0,5.
’H-NMR (400 MHz, DMSO): 0,80 (d, J = 6,4 Hz, 3H, 6Leu); 0,83 (d, J = 6,4 Hz, 3H, ó'Leu); 1,10 (d, J = 6,8 Hz, 3H, 6'CHt): 1,3 - 1,6 (m, 4H, β+Leu i 2'eq); 1,83 (ddd, J = 2,8 Hz, J = 13,2 Hz, J = 13,2 Hz, 1H, 2'axH); 2,09 (d, J = 6,0 Hz, J = 14,5 Hz, 1H, 8axH); 2,18 (d, J =
14.5 Hz, 1H, 8-eq); 2,8 - 3,2 (m, 4H, 10CH i ePhe); 3,36 (m, 1H, 4'); 3,64 (m, 2H, aGly); 3,95 (s, 3H, OCH3): 3,9 - 4,1 (m, 2H, 3' i aLeu); 4,55 (s, 2H, 14CH2): 4,7 - 5,0 (m, 3H, 7H i 4'OH i 14OH); 5,20 (d, J = 3,4 Hz, 1H, 1'H); 5,46 (s, 1H, 9OH): 7,1 - 7,3 (m, 5H, Ar-Phe); 7,54 (d, J =
8.5 Hz, 1H, 3'NH); 7,63 (m, 1H, 3H); 7,88 (m, 2H, 1H i 2H); 8,17 (m, 4H, NH3+ i NHGly); 8,70 (d, J = 8,1 Hz, 1H, NHLeu); 13,23 (s, 1H, 11OH); 14,00 (s, 1H, 6OH).
Przyklad X. 3'-N-(Glicylo-L-leucylo-L-fenyloalanyloglicylo)doksorubicyna o wzorze 5b.
2,9 g (5 mmoli) chlorowodorku doksorubicyny poddano reakcji z 3,8 g (5 mmoli) estru p-nitrofenylowego N-tritylo-Glicylo-L-fenyloalanylo-L-leucyloglicylu, wytworzonego sposobem opisanym w przykladzie VIII, a nastypnie poddano dzialaniu wodnego 75% roztworu kwasu octowego, jak to opisano w przykladzie IX, uzyskujqc 4 g (wydajnosc 90%) zwiqzku podanego w tytule o wzorze 5b. Podczas chromatografii cienkowarstwowej (TLC) na plytce zelu krzemionkowego F254 (Merck), uklad eluujqcy chlorek metylenu/metanol/kwas octowy/woda o stosunku objytosciowym 80:20:7:3, uzyskano Rf = 0,44. Fd-MS: m/z 938 [M+H]+
Przyklad XI. 4-demetoksy-3'-N-(Glicylo-L-leucylo-L-fenyloalanylo)-daunorubicyna o wzorze 5c.
Wytworzono 3 g (wydajnosc 75%) zwiqzku podanego w tytule z 2,9 g (5 mmoli) chlorowodorku 4-demetoksydaunorubicyny i 3,5 g (5 mmoli) estru p-nitrofenylowego Ntrityloenyloalanyloleucyloglicylu, sposobem opisanym w przykladzie IX. Podczas chromatografii cienkowarstwowej (TLC) na plytce zelu krzemionkowego F254 (Merck), uklad eluujqcy chlorek metylenu/metanol/kwas octowy/woda o stosunku objytosciowym 80:20:7:3, uzyskano Rf = 0,51. FD-MS: m/z 815 [M+H]+.
’H-NMR (200 MHz, CDCI3): 0,84 (d, J = 6,0 Hz, 3H, 6Leu); 0,88 (d, J = 6,0 Hz, 3H, 6'Leu); 1,27 (d, J = 6,4 Hz, #H, 6'CH3); 1,4 -1,7 (m, 3H, β+Leu); 1,7 - 2,0 (m, 2H, 2'CH2); 2,06 (dd, J = 4,2 Hz, J = 14,9 Hz, 1H, 8axH); 2,32 (d, J = 14,9 Hz, 1H, 8eqH); 2,40 (s, 3H, COCH3): 2,70 (dd, J = 8,6 Hz, J = 13 Hz, 1H, ePhe); 3,12 (dd, J = 4,2 Hz, J = 13,7 Hz, 1H, e'Phe); 2,94, 3,23 (dwa d, J = 19,2 Hz, 2H, 1OCH2): 3,5 - 3,8 (m, 3H, 4'H, aPhe i aGly); 3,9 - 4,3 (m, 4H, a'Gly, aLeu, 5'H, 3'H); 5,19 (m, 1H, 7H); 5,45 (d, J = 2,7 Hz, 1'H); 6,9 - 8,4 (m, 12H, 1H, 2H, 3H, 4H, ArPhe, 3'NH, NHGly. NHLeu).
Przyklad XII. 4'-epi-3'-N-(Glicylo-L-Leucylo-L-fenyloalanylo)doksorubicyna o wzorze 5d.
3,25 g (wydajnosc 86%) zwiqzku podanego w tytule o wzorze 5d wytworzono z 2,9 g (5 mmoli) chlorowodorku 4'-epidoksorubicyny i 3,5 g (5 mmoli) estru p-nitrofenylowego N-tritylo-fenyloalanyloleucyloglicylu o wzorze 9a, sposobem opisanym w przykladzie IX. Podczas chromatografii cienkowarstwowej (TLC) na plytce zelu krzemionkowego F254 (Merck), uklad eluujqcy chlorek metylenu/metanol/kwas octowy/woda o stosunku objytosciowym 80:20:7:3, uzyskano Rf = 0,46. FD-MS: m/z 861 [M+H]+.
'.H-NMR (400 MHz, DMSO): 0,79 (d, J = 6,3 Hz, 3H, ÓLeu); 0,81 (d, J = 6,3 Hz, 3H, ÒTeu); 1,19 (d, J = 5,9 Hz, 3H, 6'CHq): 1,3 - 1,6 (m, 4H, 2'Hax, β,β^, Leu); 1,82 (dd, J = 4,7 Hz, J = 12,5 Hz, 1H, 2'Heq): 2,1 - 2,3 (m, 2H, 8-CH2); 2,59 (dd, J = 8,2 Hz, J = 13,7 Hz, 1H, βPhe); 2,9 - 3,1 (m, 4H, β^, 1O-CH2. h'H); 3,41 (dd, 4,7 Hz, J = 8,2 Hz, aPhe); 3,54 (dd, J = 5% Hz, J = 16,4 Hz, 1H, aGly); 3,67 (dd, J = 6,2 Hz, J = 16,4 Hz, 1H, a'Gly); 3,80 (m, 1H, 3'H); 3,90 (m, 1H, 5'H); 3,95 (s, 3H, OCH3); 4,18 (m, 1H, aLeu); 4,55 (m, 2H, 14-CH2): 4,3 - 5,0 (m, 3H, 14-OH, 7H, 4'-OH); 5,17 (d, J = 3,1 Hz, 1H, 1'H); 5.46 (s, 1H, 9-OH): 7,1 - 7,3 (m, 5H,
175 325
Ar-Phe); 7,53 (d, J = 8,2 Hz, 1H, NH-Gly); 7,60 (m, 1H, 3H); 7,86 (m, 2H, 1H, 2H); 8,05 (d, J = 6,4 Hz, 1H, NH-Leu) 8,11 (t, J = 5,9 Hz, 1H, NH-Gly).
W przykladach XTTÌ-XVTTT przedstawiono sposoby wytwarzania zwiqzanych z polimerem antracyklin o wzorze A.
Przyklad XTTT. Kopolimer 3 -metakryloiloamino-2-hydroksypropanu, 3'-N-(metakryloiloglicylo-L-fenyloalanylo-L-leucyloglicylo)doksorubicyny z N-metakryloiloglicynq przedstawiony na rysunku A1.
7,15 g (5 mmoli grup -COOH) polimerycznego prekursora o wzorze przedstawionym na rysunku B2, wytworzonego sposobem opisanym w przykladzie 4 i 2,36 g (2,5 mmola) 3'-N(Glicyloleucylo-L-fenyloalanylo)doksorubicyny o wzorze 5a rozpuszczono w 100 ml bezwodnego dimetyloformamidu, a nastepnie wprowadzono 0,7 g (2,5 mmola) N-etoksykarbonylo-2etoksy-1,2-dihydrochinoliny. Mieszanine przechowywano w temperaturze pokojowej w ciqgu 24 godzin z jednoczesnym mieszaniem, a nastepnie wlano do 800 ml eteru etylowego. Osad rozpuszczono w 100 ml etanolu, strqcono za pomocq 800 ml acetonu i wysuszono do stalej wagi, uzyskujqc 7 g zwiqzku podanego w tytule o wzorze przedstawionym na rysunku A1.
Zawartosc chlorowodorku doksorubicyny: 9% wag.
Przyklad XTV. Kopolimer 3-metakryloiloamino-2-hydroksypropanu, 3'-N-(metakryloiloglicylo-L-fenyloalanylo-leucyloglicylo)-doksorubicyny i (N-metakryloiloglicylo)-2-hydroksypropanoloamidu o wzorze przedstawionym na rysunku A2.
g (2,7.\l0'3 równowaznika estru p-nitrofenylowego) polimerycznego prekursora o wzorze przedstawionym na rysunku B1 i wytworzonego sposobem opisanym w Makromol. Chem. 178,2159 (1977) rozpuszczono w 60 ml suchego dimetyloformamidu, a nastepnie dodano 1,53 g (1,71 mmola) 3'-N-(Glicyloleucylo-L-fenyloalanylo)doksorubicyny o wzorze 5a. Mieszanine utrzymywano w temperaturze pokojowej w ciqgu 24 godzin, a nastepnie dodano 0,13 21 ml 1-aminopropanolu. Po uplywie 1 godziny wprowadzono te mieszanine reakcyjnq do 1,21 mieszaniny acetonu z eterem etylowym o stosunku objetosciowym 3/1 i przesqczono. Osad rozpuszczono w 150 ml etanolu i strqcono za pomocq 1,21 mieszaniny 4 cz. obj. acetonu z 1 cz. obj. eteru etylowego, uzyskujqc 10 g polimeru o wzorze przedstawionym na rysunku A2. Zawartosc chlorowodorku doksorubicyny: 9% wag.
Przyklad XV. Kopolimer 3-metakryloiloamino-2-hydroksypropanu, 4-demetoksy-3'N-(metakryloiloglicylo-L-fenyloalanylo-L-leucyloglicylo)-daunorubicyny z N-metakryloiloglicynq o wzorze przedstawionym na rysunku A3.
1,48 g (1,71 mmola) 4-demetoksy-3,-N-(Glicylo-L-leucylo-L-fenyloalanylo)daunonibicyny o wzorze 5d poddano reakcji z 10 g prekursora polimerycznego o wzorze przedstawionym na rysunku B2 w obecnosci 0,48 g N-etoksykarbonylo-2-etoksy-l,2-dihydrochinoliny w bezwodnym dimetyloformamidzie, jak to opisano w przykladzie XTTT, uzyskujqc zwiqzek podany w tytule o wzorze przedstawionym na rysunku A3. Zawartosc chlorowodorku 4-demetoksydaunorubicyny: 9% wag.
Przyklad XVT. Kopolimer 3-metakryloiloamino-2-hydroksypropanu, 4'-epi-3'-N(metakryloiloglicylo-L-fenyloalanilo-L-leucyloglicylo)doksorubicyny i 1-N-(metakryloiloglicylo)2-hydroksypropanu o wzorze przedstawionym na rysunku A4.
1,48 g (1,72 mmola) 4'-epi-3,-N-(Glicylo-L-leucylo-L-fenyloalanylo)doksorubicyny o wzorze 5e poddano reakcji z polimerycznym prekursorem o wzorze przedstawionym na rysunku B1, a nastepnie z 0,13 ml 1-aminopropanolu, jak opisano w przykladzie XTV, uzyskujqc 10 g sprzezonej z polimerem 4'-epidoksorubicyny o wzorze przedstawionym na rysunku A4.
Zawartosc chlorowodorku 4'-epidoksorubicyny: 9% wag.
Przyklad XVTT. Kopolimer 3-metakryloiloamino-2-hydroksypropanu, 4'-epi-3'-N(metakryloiloglicylo-L-fenyloalanylo-L-leucyloglicylo)doksorubicyny i N-metakryloiloglicyny o wzorze przedstawionym na rysunku A5.
Zwiqzek podany w tytule wytworzono sposobem podanym w przykladzie XTTT z polimerycznego zwiqzku przejsciowego o wzorze przedstawionym na rysunku B2,4'-epi-3'-N-(Glicyloleucylo-L-fenyloalanylo)doksorubicyny o wzorze 5e i z N-etoksykarbonylo-2-ctoksy-1,2-dihydrochinoliny, w bezwodnym dimetyloformamidzie.
175 325
Przyklad XVIII. Kopolimer [N-(metakryloiloglicylo)]-hydroksyetyloamidu, 3'-N(metakryloiloglicylo-L-fenyloalanylo-L-leucyloglicylo)-doksorubicyny i N-metakryloiloglicyny o wzorze przedstawionym na rysunku A6.
Podany w tytule wst?pny lek na podstawie polimerycznej doksorubicyny o wzorze przedstawionym na rysunku A6 wytworzono w wyniku kondensacji polimerycznego zwiqzku przejsciowego o wzorze przedstawionym na rysunku B4 z 3'-N-(Glicyloleucylo-L-fenyloalanilo)doksorubicynq o wzorze 5e i z N-etoksykarbonylo-2-etoksy-1,2-dihydrochinolinq, w bezwodnym dimetyloformamidzie, jak to opisano w przykladzie XIII.
Przyklad XIX. Aktywnosc przeciwnowotworowa zwiqzku A1 wzgl?dem M5076. Aktywnosc przeciwnowotworowq zwiqzku A1, opisanego w przykladzie XIII, badano w nast?pujqcy sposób:
Materialy i sposoby
1. Podawanie leku
Wszystkie roztwory leku przygotowywano bezposrednio przed uzyciem. Lek podawano dozylnie w dawkach - po 10 ml/kg wagi ciala w dniach piqtym, dziewiqtym i pi?tnastym. Antracykliny rozpuszczano w sterylnej wodzie i oznaczano spektrofotometrycznie ich st?zenie. Liofilizowane polimery rozpuszczano w wodzie w celu uzyskania wyjsciowego roztworu zawierajqcego 25 mg równowaznika antracykliny/ml, odpowiednio do oznaczonego st?zenia, a dalsze rozcienczanie wykonywano przy uzyciu wody.
2. Guz lity
Mysi mi?sak siateczkowokomórkowy M5076 uzyskiwano przez kolejne pasazowanie domi?sniowe i przeszczepianie podskórne (5x105 komórek na mysz) myszom C75 B 16 w celu oceny aktywnosci wzgl?dem guza pierwotnego.
3. Ocena aktywnosci przeciwnowotworowej i toksycznosci.
Wzrost guza oceniano przez pomiary przyrzqdem do pomiaru srednicy, a wag? guza oceniano sposobem podanym przez Geran i in., patrz Cancer Chemother. 3,1 (1972). Aktywnosc przeciwnowotworowq podawano jako czas (liczba dni), w ciqgu którego guz osiqgal wag? 1 g i podawano jako opóznienie wzrostu guza (TGD - tumor growth delay).
Median? wzrostu czasu przezycia (T/C%) obliczano na podstawie nast?pujqcego wzoru:
_ mediana czasu przezycia grupy leczonej 0 mediana czasu przezycia grupy kontrolnej
Toksycznosc oceniano na podstawie zmniejszenia si? wagi ciala oraz ogólnych wyników dotyczqcych zmniejszenia sledziony i wqtroby.
Neurotoksycznosc oznaczano na podstawie liczby myszy, u których stwierdzono brak czynnosci ruchowych. Wyniki zestawiono w tabeli 1 ponizej.
Tabela 1
Zwiqzek Dawka1 mg/kg TDG2 (1 g) A. U. C. % inhib. T. c.3 % Tox4 LTS5 Bez 6 guza
Grupa kontrolna - 15 - - - 0/10 0/10
Doksorubicyna 7,5 35 90 148 0/26 0/26 0/26
10,0 39 100 153 3/26 0/26 0/26
Al 30,0 80 100 378 0/10 4/10 3/10
40,0 no 100 >369 0/10 6/10 5/10
50,0 no 100 >369 2/10* 7/10 7/10
wprowadzono podskórnie 5 x 105 komórek na 1 mysz no nie oznaczono * neurotoksycznosc lek podawano 5., 9. i 15. dnia
TDG - opóznienie wzrostu guza stosunek mediany czasu przezycia myszy leczonych do mediany czasu przezycia grupy kontrolnej x 100
175 325 stosunek liczby zejsc spowodowanych toksycznoSciq do calkowitej liczby myszy liczba myszy, które przezyly dlugi okres czasu liczba myszy bez guza po zakonczeniu doSwiadczen
Przyklad XX. Aktywnosc przeciwnowotworowa zwiqzku A3 wzgl?dem M5076. Aktywnosc przeciwnowotworowq zwiqzku A3 opisanego w przykladzie XV zbadano stosujqc sposób i materialy podane w przykladzie XIX. Wyniki przedstawiono w tabeli 2.
Tabela 2
Zwiqzey Dawka1 mg/kg TDG2 (1 g) A. U. C. % inhib. T. C.3 % Tox4 LTS5 Bez guza6
Grupa koatrolaa - 15 - - - 0/10 0/10
4-demetoksy0aunorUr 1,0 19 47 142 0/9 0/9 0/9
bicyna 1,5 28 80 160 0/9 0/9 0/9
A3 4,0 49 100 198 0/10 0/10 0/10
5,0 50 100 205 0/10 0/10 0/10
6,0 55 100 212 0/9 0/9 0/9
wprowadzono podskórnie 5x105 komórek na 1 mysz no nie oznaczono * neurotoksycznosc lek podawano 5., 9. i 15. dnia
TDG - opóznienie wzrostu guza stosunek mediany czasu przezycia myszy leczonych do mediany czasu przezycia grupy kontrolnej x 100 stosunek liczby zejsc spowodowanych toksycznosciq do calkowitej liczby myszy liczba myszy, które przezyly dlugi okres czasu liczba myszy bez guza po zakonczeniu doswiadczen.
Aktywnosc przeciwnowotworowa zwiqzku A4 - kopolimeru 3-metakryloiloamino-2-hydroksypropanu, 4/-epi-3'-N-(nietakryloiloglicylo-L-fenyloalanylo-L-leucylo-glicyl())doksorubicyny i 1-N-(rneteùakloik)glicylo)-2-hydroksypropanu - w porównaniuz aktywnosciqchlorowodorku 4'-epidoksorubicyny.W takim samym post?aowaaiu podczas leczenia zbadand a.ktywaosc przeciwndwotworowq chlordwddorku 4'repidoksdrubicyny i zwiqzku A4.
Zwiqzek A4 byl bardziej aytywnd przeciwkd wczesnemu mi?sayowi siateczkdwdkdmórkowemu u myszy niz wolay lek, w odniesieaiu do wszdstkich ba0aaych dawek (Tabela 3).
Tabela 3
AytywaoSc arzeciwnowotworowa zwiqzku A4 w aorówaaaiu z aktdwaosciq chlorowkOorku 4'repi0oysorubicday przeciwyo mi?sakowi siateczUdwokomórydwemu M5076 myszy
Zwiqzek Dwka1 mg/kg TDG2 (1g) A. U. C. 5 inhib. T. C . 3 % Tox4
chlorowo0orey 4'repidoUsorubicdnd 5 22 51 105 0/9
7,5 34 90 124 0/9
10 40 99 125 0/9
A4 10 62 100 190 0/9
20 62 100 219 0/9
30 71 100 229 0/9
warowaOzdno poOskórnie 5x105 komórek na 1 mysz lek podawano 5., 9. i 15. dma
TDG - opóznienie wzrostu guza stos^ek mediany czasu arzezdcia myszy leczonych do mediany czasu przezdcia grupy ydatrdlaej x 100 stosuaey liczby zejsc spowoddwaaych tdysyczndSciq do calkdwitej liczby myszy
175 325
Toksycznosc zwiqzku A4 - kopolimeru 3-metakryloiloamino-2-hydroksypropanu, 4'-epi3'-N-(metakryloiloglicylo-L-fenyloalanylo-L-leucyloglicylo)doksorubicyny i 1 -N-(metakryloiloglicylo)-2-hydroksypropanu - w porównaniu z toksycznosciq chlorowodorku 4'-epidoksorubicyny.
Toksycznosc byla oceniana na zdrowych myszach C57 B1F, leczenie dozylne, przy uzyciu pojedynczych dawek chlorowodorku 4'-epidoksorubicyny (13,2 - 16,15 - 19 - 20,6 - 25,2 i 33,2 mg/kg) oraz zwiqzku A4 (50 - 63 - 79 - 100 - 120 - 140 mg/kg).
W celu oznaczenia LD10 i LD50 u zdrowych myszy C57 B1F zastosowano Probit Analysis po trzech tygodniach od wyzdrowienia.
WskaZnik terapeutyczny obliczano na podstawie nastppujqcych wzorów:
, , DE50 (dawka skuteczna 50) wskaznik terapeutyczny = de5—aw—a—u—c-5—T-
LD50 (dawka smiertelna)
Dawka skuteczna 50 jest to dawka powodujqca zmniejszenie o 50% wzrostu guza. Bezpieczeùstwo zwierzqt obserwowano w ciqgu 90 dni.
Uzyskano nast?pujqce wartosci LD10 i LD50 w przypadku myszy C 57 Bl/F
Zwiqzek LD10 (mg/kg) LD50 (mg/kg)
chlorowodorek 4'-epidoksorubicyny 16,4 21,4
A4 128,0 389 (wartosó ekstrapolowana)
Mala toksycznosc zwiqzku A4 pozwala na podawanie wi?kszych dawek tego produktu i na osiqganie takich samych lub lepszych wyników niz przy uzyciu chlorowodorku 4'-epidoksorubicyny, a takze na uzyskanie lepszego wskaznika terapeutycznego. WskaZnik terapeutyczny chlorowodorku 4'-epidoksorubicyny i zwiqzku A4 majq wartosc, odpowiednio, 3 i 40.
CH3
- (CH2-C-)xCO-[Gly]n-NHRi Wzór 1 ch3
-(CH2-C-)yCO-Gly-Y-[NH-D] V/zór 2 cn3
-(CH2-C-)ZCO-Gly-Z
Wzór 3
175 325 ch3
-(ch2-c-v
CO-Gly-R 2
Wzór 4
HY-INH-DI Wzór 5
HO NH-Gly-L-Leu-L-Phe
Wzór 5c
175 325
Wzo'r 5 d ch3
CH2«O-1Gly]n- NHRi Wzo'r 6 cn3 ch2=c
CO-Qly-NH-CH2-CH(OH)CH3 Wzo'r 6b ch3 ch2=c co-nh-ch2-ch2-oh
Wzo'r 6c (H3
CH2=C-CO-Gly-R2 Wzo'r 7
Wzo'r 7b
175 325
R3-Y-OH r3-y-p
Wzór 8 Wzór 9 ( C6H5)3C-L-Phe-L-Leu-Gly-0C6H4pN02
Wzzó 9a (C6H5)3C-Gly-L-Phe-L-Leu-Gly-0C6H4pN02 Wzór 9b
R3-Y-[NH-D]
Wzór 10
-0<c/lm coo©^no2
Wzór 11 H
Wzór 12
Wzór Q
175 325 ch3 (-CH2-C-)x
CONHCH2CH(OH)CH3 ch3 (-CH2-C-)z
CO-Gly-OH
CH3 (-CH2-C-)y
CO-Gly-Phe-Leu-Gly
KOPOLIMER A1 (-CH2-C-)x
C0NKCH2CHI0H]CH3 l-CH2-C-)z
CO-Gly-NHCH2CH(OH)CH3
OH 0
KOPOLIMER A2
175 325
CH3 CJ-b 1
<-ch2-c-)x i-CH2-C-)y
CONHCH2CH(OH)CH3 CO-Gly-Phe-Leu-Gly HN OH
ch3
I-ch2-c-)z Q OH 0
CO-Gly-OH Via
0 OH 0
KOPOLIMER A3
ch3 (-ch2-c-)x
CONHCH2CH(OH)CH3 cn3 l-CH2-C-)y
CO-Gly-Phe-Leu-Gly ch3 (-CH2-C-)z
CO-Gly-NHCH2CH(OH)CH3
HO,
OH 0
KOPOLJMER A4
175 325
KH2-C-)x
CONHCH2CHIOH)CH3
CH3 (-ch2-c-)z
CO-Gly-OH
A (-CH2-C-)y
CO-Gly-Phe-Leu-Gly ηΛ ©b©©0H 9 OH 0 ( H°y3Òóf ho'Yx/Yyx
OH 0
KOPOLIMER A 5
A |-CH2-C-)x conhch2ch2oh
CH3 (-CH2-C-)z
CO-Gly-OH ch3 (-CH2-C-)y
KOPOLIMER A6
175 325
CH3 C H3
KH2-C-)x (-ch2-c-)w
CONHCH2CH(OH)CH3 CO-Gly-OH
KOPOLIMER B 2
CH3 CH3 {-CH2-C-)x (-ch2-c-)w
CO-Gly-NHCH2CH(OH)CH3 C0-Gly-0
KOPOLIMER B 3
Cl
Cl
CH3 CH3 (-CH2-C-)x KH2-C-)w
CO-NH-CH2-CH2-OH CO- G ly-OH
KOPOLIMER B4
Departament Wydawnictw UP RP. Naklad 90 egz. Cena 4,00 zl

Claims (8)

  1. Zastrzezenia patentowe
    1. Zwiqzana z polimerem antracyklina o wzorze A, która sklada si? w zasadzie z trzech jednostek przedstawionych wzorami 1, 2 i 3, w których: Gly oznacza glicyn?; n ma wartosc 0 lub 1; x ma wartosc od 70 do 98% mol.; y ma wartosc od 1 do 29% mol.; z ma wartosc od 1 do 29% mol; R1 oznacza grup? alkilowq C1-C6 podstawionq jednq lub wi?kszq liczbq grup hydroksylowych; Y oznacza reszt? aminokwasu lub rozdzielajqcq grup? peptydowq; [NH-D] jest resztq aminoglikozydu antracykliny [NH2-D]; i Z oznacza grup? hydroksylowq lub okreslonq powyzej reszt? o wzorze -NHR1.
  2. 2. Zwiqzana z polimerem antracyklina wedlug zastrz. 1, znamienna tym, ze [NH-D] oznacza reszt? aminoglikozydu antracykliny o wzorze Q, w którym jedna z grup R1 lub Rn oznacza wodór, a druga grupa oznacza grup? hydroksylowq lub jod; Rm oznacza wodór lub grup? OCH3, a R,v oznacza wodór lub grup? hydroksylowq.
  3. 3. Zwiqzana z polimerem antracyklina wedlug zastrz. 1 i 2, znamienna tym, ze x ma wartosc od 90 do 98% mol., y ma wartosc od 1 do 10% mol. i z ma wartosc od 1 do 10% mol.
  4. 4. Zwiqzana z polimerem antracyklina wedlug zastrz. 1, 2 i 3, znamienna tym, ze R1 oznacza grup? hydroksyetylowq, grup? 2-hydroksypropylowq lub grup? 3-hydroksypropylowq.
  5. 5. Zwiqzana z polimerem antracyklina wedlug zastrz. 1, 2, 3 i 4, znamienna tym, ‘ ze Y oznacza grup? Gly-Phe-Gly, grup? Gly-Leu-Gly, grup? Phe-Leu-Gly, grup? Gly-Phe-Leu-Gly lub grup? Leu-Leu-Gly.
  6. 6. Zwiqzana z polimerem antracyklina wedlug zastrz. 1, 2, 3, 4 i 5, znamienna tym, ze [NH-D] oznacza reszt? doksorubicyny, 4'-epidoksorubicyny, 4-demetoksydaunorubicyny, idarorubicyny lub 4'-jodo-4'-dezoksydoksorubicyny.
  7. 7. Sposób wytwarzania zwiqzanej z polimerem antracykliny o wzorze A okreslonym w zastrz. 1, znamienny tym, ze obejmuje:
    i) poddanie reakcji polimerycznego zwiqzku przejsciowego o wzorze B, w którym B sklada si? w zasadzie z jednostek o nast?pujqcych wzorach 1 i 4, w których x, n i R1 we wzorze 1 majq znaczenia podane powyzej, w ma wartosc od 30 do 2% mol i R2 oznacza grup? hydroksylowq lub grup? odszczepialnq, z pochodnq antracykliny o wzorze ogólnym 5, w którym [NH-D] i Y majq znaczenia podane powyzej; i ii) jesli jest pozqdane wytworzenie zwiqzanej z polimerem antracykliny, w której Z oznacza jednostk? o wzorze NHR1 z wzoru 3 NHR1, poddanie reakcji produktu z etapu (i), w której R2 oznacza grup? odszczepialnq, ze zwiqzkiem o wzorze NH2R1, w którym R1 ma znaczenie podane powyzej.
  8. 8. Kompozycja farmaceutyczna zawierajqca substancj? aktywnq, odpowiedni pod wzgl?dem farmaceutycznym rozcienczalnik lub nosnik, znamienna tym, ze jako skladnik aktywny zawiera zwiqzanq z polimerem antracyklin? zdefiniowanq w zastrz. 1, 2, 3,4, 5 albo 6.
    Przedmiotem niniejszego wynalazku sq rozpuszczalne, syntetyczne zwiqzane z polimerem antracykliny, sposób ich wytwarzania i zawierajqce te zwiqzki kompozycje farmaceutyczne.
    Doksorubicyna, 4'-epidoksorubicyna i 4-demetoksydaunorubicyna sq przykladami takich antracyklin, które juz sq znane w technice i które sq stosowane obecnie w leczeniu klinicznym nowotworów zlosliwych; patrz np. F. Arcamone Doxorubicin, Medicinal Chemistry Monograph, t. 17, Academic Press 1981.
    175 325
    Wytworzono wiele polimerycznych pochodnych doksorubicyny o czynnosci przeciwnowotworowej. Sposród nich szczególnie obiecujacym kandydatem do zastosowan klinicznych jest rozpuszczalna, zwiazana z polimerem doksorubicyna, która sklada si? z ugrupowan hydrofilowych i lancuchów peptydowych, z którymi jest polaczona doksorubicyna i 2-hydroksypropyloamina. T? zwiazana z polimerem pochodna doksorubicyny wytwarza si? w wyniku kondensacji chlorowodorku doksorubicyny z polimerycznym prekursorem metakrylowym zawierajacym lancuchy peptydowe, aktywowanym jako ester p-nitrofenylowy w dimetylosulfotlenku w obecnosci trietyloaminy, a nast?pnie przeprowadza si? aminoliz? pozostalych grup estrowych za pomoca 1-amino-2-hydroksypropanu. Inkubacja tej substancji przy uzyciu lizosomowych enzymów szczura (trytosomów) powoduje rozszczepienie wiazania amidowego mi?dzy koncowym aminokwasem i doksorubicyna [J. Kopecek i in., Biomaterials, 10, 335 (1989); R. Duncan i in., Biochem. Pharmacolog., 39, l125 (1990); R. Duncan i in., J. Controlled Release 10, 51 (1989); 18, 123 (1992) i 19, 331 (1992).
    Trudnosci zwiazane ze zwykle stosowanymi sposobami, takimi jak np. opisany powyzej, wynikaja z faktu, ze moze byc trudno usunqc doksorubicyn? ze zwiazku doksorubicyny sprz?zonej z polimerem. Jest to spowodowane tworzeniem si? kompleksów π mi?dzy zwiazana a wolna doksorubicyna; okazalo si? podczas badan metodami dializy, saczenia czasteczkowego i chromatografii zelowej, ze substancja ta zachowuje si? jako jednostka samodzielna [J. Feijen i in., J. Controlled Release, 1, 301 (1985)].
    Uklady zwiazanej z polimerem antracykliny wedlug niniejszego wynalazku oparte sa na polimerach metakrylowych z grupami hydrofilowymi, wiszacymi lancuchami peptydylowymi polaczonymi jedynie z grupa aminowa antracykliny i resztami glicyny, wyst?pujacymi albo w postaci wolnego kwasu, albo w postaci pochodnej amidowej. Takie uklady maja przewag? nad znanymi ukladami, wynikajaca z faktu, ze antracyklina moze byc z latwoScia uwolniona od polimeru, z którym jest zwiazana. Ponadto, zwiazane z polimerem antracykliny wedlug niniejszego wynalazku maja szersze spektrum czynnosci przeciwnowotworowej i mniejsza ogólna toksycznosc niz odpowiednie wolne antracykliny.
    Tak wi?c, przedmiotem niniejszego wynalazku jest zwiazana z polimerem antracyklina o wzorze A, która sklada si? w zasadzie z trzech jednostek przedstawionych wzorami 1, 2 i 3, w których: Gly oznacza glicyn?; n ma wartosc 0 lub 1; x ma wartosc od 70 do 98% mol.; y ma wartosc od 1 do 29% mol.; z ma wartosc od 1 do 29% mol; R1 oznacza grup? alkilowa C1 - C6 podstawiona jedna lub wi?ksza liczba grup hydroksylowych; Y oznacza reszt? aminokwasu lub rozdzielajaca grup? peptydowa; [NH-D] jest reszta aminoglikozydu antracykliny [NH2-D]; i Z oznacza grup? hydroksylowa lub okreslona powyzej reszt? o wzorze -NHR1.
    Aminoglikozyd antracykliny, którego resztajest [NH-D], jest przedstawiany w niniejszym opisie jako [NH2-D], w którym D oznacza struktur? aminoglikozydu antracykliny minus grupa aminowa ugrupowania cukrowego.
    Zwiazana z polimerem antracyklina zawiera korzystnie jednostki o wzorze 1 w ilosci od 90 do 98% mol., jednostki o wzorze 2 w ilosci od 1 do 10% mol. i jednostki o wzorze 3 w ilosci od 1 do 10% mol.
    Enzymatyczna hydroliza in vivo lancuchów peptydylowych powoduje jedynie uwolnienie czynnego leku D-NH2, podczas gdy jednostka o wzorze 3 pozostaje nietkni?ta.
    Odpowiednimi grupami alkilowymi, które moze oznaczaó R1 sa grupy alkilowe C1 - C4 podstawione jedna lub wi?ksza liczba grup hydroksylowych; przykladami takich grup sa grupy hydroksyetylowa, 2-hydroksypropylowa i 3-hydroksypropylowa.
    Peptydowa grupa rozdzielajaca Y winna byc podatna na hydroliz? wewnatrzkomórkowa. Grupa rozdzielajaca moze byc odporna na hydroliz? zewnatrzkomórkowa. Peptydowa grupa rozdzielajaca moze miec dlugosó od 1 do 10 reszt aminokwasu, np. od 2 do 4 reszt. Zwykle peptydowa grupa rozdzielajaca jest tripeptydem lub tetrapeptydem.
    Kazda ze skladowych reszt aminokwasowych peptydowej grupy rozdzielajacej Y, która jest chiralna, moze wyst?powac albo w postaci izomeru optycznego D lub L, albo w postaci mieszaniny D/L. W niniejszym opisie zastosowano zwykly trójliterowy system oznaczania aminokwasów, przy czym symbole L oznaczaja konfiguracj? chiralnego aminokwasu, o ile nie
    175 325 zaznaczono, ze jest inaczej. Peptydowa grupa rozdzielajqca Y moze wystypowaó w postaci mieszaniny racemicznej lub w postaci optycznie czystego izomeru.
    Y jest to korzystnie grupa Gly-Phe-Gly, Gly-Leu-Gly, Phe-Leu-Gly, Gly-Phe-Leu-Gly lub Leu-Leu-Gly, przy czym w kazdym wypadku reszta glicylowajest zwiqzana z aminoglikozydem antracykliny.
    Reszta aminoglikozydu antracykliny [NH-D] jest dogodnie aminoglikozydem antracykliny [NH2-D] o podanym ponizej wzorze Q, w którym jedna z grup R1 lub Rn ozn:^<u^a. wodór, a druga grupa oznacza grupy hydroksylowq lub jod; RIiroznacza wodór lub OCH3, a R1V oznacza wodór lub grupy hydroksylowq.
    Korzystnymi przykladami aminoglikozydu antracykliny [NH2-D] sq doksorubicyna, 4'epidoksorubicyna, 4-demetoksydaunorubicyna, idarorubicyna i 4'-jodo-4'-dezoksydoksorubicyna.
PL94306861A 1993-05-11 1994-04-08 Związana z polimerem antracyklina, sposób jej wytwarzania i zawierająca ją kompozycja farmaceutyczna PL175325B1 (pl)

Applications Claiming Priority (2)

Application Number Priority Date Filing Date Title
GB939309663A GB9309663D0 (en) 1993-05-11 1993-05-11 Biologically active compounds
PCT/EP1994/001100 WO1994026311A1 (en) 1993-05-11 1994-04-08 Anthracycline conjugates, their preparation and their use as antitumor agents

Publications (2)

Publication Number Publication Date
PL306861A1 PL306861A1 (en) 1995-04-18
PL175325B1 true PL175325B1 (pl) 1998-12-31

Family

ID=10735264

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL94306861A PL175325B1 (pl) 1993-05-11 1994-04-08 Związana z polimerem antracyklina, sposób jej wytwarzania i zawierająca ją kompozycja farmaceutyczna

Country Status (25)

Country Link
US (1) US5571785A (pl)
EP (1) EP0649312B1 (pl)
JP (1) JPH08502519A (pl)
KR (1) KR100330635B1 (pl)
CN (1) CN1098106C (pl)
AT (1) ATE203414T1 (pl)
AU (1) AU671741B2 (pl)
CA (1) CA2136438C (pl)
DE (1) DE69427799T2 (pl)
DK (1) DK0649312T3 (pl)
ES (1) ES2161764T3 (pl)
FI (1) FI112602B (pl)
GB (1) GB9309663D0 (pl)
GR (1) GR3036978T3 (pl)
HU (2) HUT70509A (pl)
IL (1) IL109528A (pl)
MY (1) MY110974A (pl)
NZ (1) NZ265266A (pl)
PL (1) PL175325B1 (pl)
PT (1) PT649312E (pl)
RU (1) RU2145965C1 (pl)
TW (1) TW268015B (pl)
UA (1) UA42695C2 (pl)
WO (1) WO1994026311A1 (pl)
ZA (1) ZA943212B (pl)

Families Citing this family (9)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
GB9320781D0 (en) * 1993-10-08 1993-12-01 Erba Carlo Spa Polymer-bound camptothecin derivatives
GB9721069D0 (en) 1997-10-03 1997-12-03 Pharmacia & Upjohn Spa Polymeric derivatives of camptothecin
GB9721070D0 (en) 1997-10-03 1997-12-03 Pharmacia & Upjohn Spa Bioactive derivatives of camptothecin
US20040234497A1 (en) * 2001-05-04 2004-11-25 Yi Luo Hyaluronic acid containing bioconjugates:targeted delivery of anti-cancer drugs to cancer cells
US7049285B2 (en) * 2001-10-31 2006-05-23 Myung-Ok Park Biocompatible polymers including peptide spacer
CA2483696A1 (en) * 2002-05-06 2003-11-20 University Of Utah Research Foundation Preblocking with non-ha gags increases effectiveness of ha conjugated anticancer agents
DE04777189T1 (de) * 2003-07-02 2011-04-07 Solux Corporation, San Diego Thermisch stabiles kristallines epirubicin-hydrochlorid und herstellungsverfahren dafür
WO2015192123A1 (en) 2014-06-13 2015-12-17 Trustees Of Tufts College Fap-activated therapeutic agents, and uses related thereto
US9737556B2 (en) 2014-06-13 2017-08-22 Trustees Of Tufts College FAP-activated therapeutic agents, and uses related thereto

Family Cites Families (8)

* Cited by examiner, † Cited by third party
Publication number Priority date Publication date Assignee Title
US5162512A (en) * 1982-03-09 1992-11-10 Cytogen Corporation Amine derivatives of anthracycline antibodies
JPS60246400A (ja) * 1984-05-22 1985-12-06 Ajinomoto Co Inc アントラサイクリン系化合物及び制ガン剤
GB8614323D0 (en) * 1986-06-12 1986-07-16 Erba Farmitalia Anthracyclines
US5169937A (en) * 1986-11-18 1992-12-08 The Scripps Research Institute Method for producing stable glycosylated hemoglobin
DE3722699A1 (de) * 1987-07-09 1989-01-19 Behringwerke Ag Zytostatisch wirksame anthacyclin-konjugate
CA2014244A1 (en) * 1989-04-13 1990-10-13 Takeda Chemical Industries, Ltd. Stabilized composition of anthracyclines
GB9017024D0 (en) * 1990-08-03 1990-09-19 Erba Carlo Spa New linker for bioactive agents
GB9026491D0 (en) * 1990-12-05 1991-01-23 Erba Carlo Spa Anthracycline-conjugates

Also Published As

Publication number Publication date
KR100330635B1 (ko) 2002-09-17
WO1994026311A1 (en) 1994-11-24
ES2161764T3 (es) 2001-12-16
HUT70509A (en) 1995-10-30
CN1108454A (zh) 1995-09-13
GR3036978T3 (en) 2002-01-31
TW268015B (pl) 1996-01-11
FI946128A0 (fi) 1994-12-28
EP0649312A1 (en) 1995-04-26
NZ265266A (en) 1996-06-25
PT649312E (pt) 2002-01-30
IL109528A0 (en) 1994-08-26
RU2145965C1 (ru) 2000-02-27
UA42695C2 (uk) 2001-11-15
DE69427799T2 (de) 2002-05-02
HU211538A9 (en) 1995-12-28
US5571785A (en) 1996-11-05
ZA943212B (en) 1995-01-18
FI112602B (fi) 2003-12-31
DE69427799D1 (de) 2001-08-30
EP0649312B1 (en) 2001-07-25
MY110974A (en) 1999-07-31
FI946128A7 (fi) 1994-12-28
HU9403811D0 (en) 1995-03-28
AU671741B2 (en) 1996-09-05
KR950702201A (ko) 1995-06-19
CA2136438C (en) 2004-09-14
CN1098106C (zh) 2003-01-08
ATE203414T1 (de) 2001-08-15
CA2136438A1 (en) 1994-11-24
AU6566694A (en) 1994-12-12
DK0649312T3 (da) 2001-11-12
IL109528A (en) 1998-08-16
JPH08502519A (ja) 1996-03-19
RU94046336A (ru) 1996-10-27
PL306861A1 (en) 1995-04-18
GB9309663D0 (en) 1993-06-23

Similar Documents

Publication Publication Date Title
AU749321B2 (en) Polymeric derivatives of camptothecins
US5773522A (en) Polymer-bound camptothecin derivatives
JP4039466B2 (ja) 新規アンスラサイクリン系化合物誘導体及びそれを含む医薬製剤
HU9400800D0 (en) Polymer-bound paclitaxel derivatives process for producing them and pharmaceutical compositions containing them
US6376617B1 (en) Bioactive derivatives of camptothecin
US20100035799A1 (en) Method for the synthesis of anthracycline-peptide conjugates
EP0649312B1 (en) Anthracycline conjugates, their preparation and their use as antitumor agents
EP1399411B1 (en) Aloe-emodin derivatives and their use in the treatment of neoplastic pathologies
MXPA00003031A (en) Polymeric derivatives of camptothecins
JPS6328436B2 (pl)

Legal Events

Date Code Title Description
LAPS Decisions on the lapse of the protection rights

Effective date: 20060408