PL173617B1 - Sposób rozkładu odpadów produkcyjnych poliacetali - Google Patents

Abstract

1. Sposób rozkładu odpadów produkcyjnych poliacetali w temperaturze podwyższonej, znamienny tym, że odpady poliacetali podaje się rozkładowi w obecności 0,1-10% wagowych soli nieorganicznej, korzystnie 1-2% wagowych w temperaturze 160-200°C, korzystnie 180-200°C.

Description

Do reaktora metalowego wprowadza się odpad poliacetalu w dowolnej postaci oraz dodaje 0,1-10% wagowych, korzystnie 1-2% wagowych soli nieorganicznej. Reaktor ogrzewa się w temperaturze 160-200°C. Wydzielający się formaldehyd za pomocą przepływającego gazu obojętnego (azotu) pochłania się w wodzie w kolumnie, stale zraszanej cieczą obiegową. Otrzymaną w ten sposób formalinę zawraca się do syntezy np. trioksanu. Jako sól nieorganiczną stosuje się siarczan amonu, siarczan kwaśny potasu, kwaśny siarczan amonu, azotan amonu, kwaśny fosforan amonu, azotan glinu.

Sposób według wynalazku oprócz tego, iż umożliwia zagospodarowanie formaldehydu zawartego w odpadach (zawrócić go do procesu technologicznego) ma znaczenie ekologiczne. Metodą tą można rozkładać odpady, zużyte części zamienne z poliacetali, a nie likwidować przez spalanie.

Przykład I. Do reaktora metalowego wprowadzono 200 g granulatu odpadowego poliacetalu. Dodano 2 g siarczanu amonu rozpoczynając ogrzewanie. Następnie uruchomiono przepływ gazu obojętnego przez kolumnę absorpcyjną, zraszaną wodą w obiegu zamkniętym. Początek rozkładu nastąpił po osiągnięciu temperatury 160°C. Po czasie 70 minut temperatura w reaktorze osiągnęła 200°C. Analiza pobranej cieczy po zakończeniu doświadczenia potwierdziła całkowity rozkład polimeru.

Przykład II. Rozkład polimeru przeprowadzono w analogiczny sposób jak w przykładzie I stosując jako odpad polimer surowy z reaktora polimeryzacji (odpadowy). Jako katalizator rozkładu użyto 2 g kwaśnego siarczanu potasu. Po czasie 60 minut i osiągnięciu w reaktorze temperatury 200°C stwierdzono całkowity rozkład polimeru.

Przykład III. Rozkład polimeru przeprowadzono w analogiczny sposób jak w przykładzie I z tym, iż jako odpad użyto mieszaninę granulatu, polimeru surowego, oraz kształtki odpadowej z poliacetalu. Katalizatorem w tym przypadku było 2 g azotanu glinu. Po czasie 60 minut i osiągnięciu 200°C stwierdzono całkowity rozkład polimeru.

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób rozkładu odpadów produkcyjnych poliacetali w temperaturze podwyższonej, znamienny tym, że odpady poliacetali podaje się rozkładowi w obecności 0,1-10% wagowych soli nieorganicznej, korzystnie 1-2% wagowych w temperaturze 160-200°C, korzystnie 180-200°C.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako sole nieorganiczne stosuje się: siarczan amonu, kwaśny siarczan amonu, azotan amonu, kwaśny siarczan potasu, azotan glinu, kwaśny fosforan amonu.

   Wynalazek dotyczy sposobu rozkładu odpadów produkcyjnych i przetwórczych homopolimerów lub kopolimerów poliacetali w obecności soli nieorganicznych. Produktem rozkładu jest gazowy formaldehyd lub roztwór formaliny po absorpcji gazowego formaldehydu w wodzie.

   Znane są metody wytwarzania gazowego formaldehydu z polimerów acetalowych przez ich rozkład termiczny (opis patentowy DE nr 22 39266). Proces jest długotrwały, prowadzony w temperaturze rozkładu 300-400°C; ten sposób jest skomplikowany i wymaga wysokich nakładów technicznych, aby przeciwdziałać blokowaniu aparatury przez osadzający się na powierzchni paraformaldehyd.

   Znane są również metody rozkładu poliacetali pod wpływem ogrzewania w roztworze wodnym kwasów mineralnych (zgłoszenie patentowe P-292 308), w którym polimer acetalowy zostaje poddany rozkładowi w obecności wody i kwasu mineralnego jako katalizatora a powstający z rozkładu formaldehyd zostaje przeprowadzony w tym samym procesie w trioksan.

   Odpady produkcyjne poliacetali powstają w procesie produkcyjnym (stany awaryjne, uruchamianie i zatrzymywanie ciągłych procesów polimerycznych) oraz w czasie obróbki przetwórczej, szczególnie podczas formowania wtryskowego (nadlewy, krawędzie, braki itp.).

   Obecnie likwidacja odpadów poliacetali polega na deponowaniu lub spalaniu, powodując powstawanie zagrożeń natury ekologicznej. Do rozkładu odpadów produkcyjnych i przetwórczych stosuje się wysoką temperaturę rzędu 300-400°C lub uciążliwe w zastosowaniu technicznym, ze względu na korozję, roztwory stężonego kwasu mineralnego, oraz uciążliwą dla środowiska naturalnego metodę spalania.

   Celem wynalazku jest zastosowanie soli nieorganicznej jako katalizatora rozkładu odpadów produkcyjnych i przetwórczych poliacetali. Pozwala to na obniżenie temperatury rozkładu do 160-2Ó0°C, skrócenie czasu rozkładu, oraz wyeliminowanie uciążliwych do zastosowania w technice stężonych kwasów mineralnych. Metoda pozwala jednocześnie na zagospodarowanie w procesach produkcyjnych zawartego w odpadach formaldehydu.

   W trakcie badań nad rozkładem odpadów poliacetali nieoczekiwanie okazało się, iż dodatek soli nieorganicznej w ilości 0,1-10% wagowo do mieszaniny odpadów powoduje zwiększenie szybkości rozkładu poliacetali oraz znaczne obniżenie temperatury rozkładu z 400°C bez katalizatora do 160-200°C z dodatkiem soli nieorganicznej.

   Jako sole nieorganiczne stosowane w postaci katalizatora rozkładu poliacetali najaktywniejsze okazały się sole amonowe: siarczan amonu, azotan amonu, kwaśny siarczan amonu, kwaśny fosforan amonu. Korzystne działanie wywierają również między innymi: kwaśny siarczan potasu, azotan glinu.

   Jako produkt odpadowy do rozkładu stosuje się homo- i kopolimery poliacetali w dowolnej postaci: granulatu, granulatu przypalonego, proszku, polimeru surowego

   173 617 z reaktora polimeryzacji, żyłki. Produkty te mogą zawierać dodatki uszlachetniające takie jak: barwniki, stabilizatory, pigmenty, woski i inne dodatki; nie zakłócają one procesu rozkładu.