PL171133B1 - Sposób i urzadzenie do formowania tkaniny podstawowej maty z wlókien mineralnych PL - Google Patents

Abstract

1. Sposób formowania tkaniny podstawo-- wej maty z wlókien mineralnych, unoszonych w strumieniach gazu wyplywajacego z przyrzadu wytwarzajacego wlókna i formowanych z rozto- pionej masy mineralnej, poprzez dzialanie sily odsrodkowej, przy czym podstawowa tkanine for- muje sie na siatce drucianej lub odpowiedniej, wczesniej uformowanej bazie ruchomej, usytu- owanej przed przyrzadem wytwarzajacym wlók- na, znamienny tym, ze chmure rozproszonych wlókien powstala pod dzialaniem strumieni po- wietrza skierowanych do obszaru wytwarzania wlókien 1 przy formujacym naprowadzaniu tych strumieni, nadmuchuje sie na baze formujaca, a powietrze usuwa sie poprzez ruchoma baze przy utrzymywaniu nieznacznej róznicy cisnien. FIG 1 PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób formowania tkaniny podstawowej maty z włókien mineralnych unoszonych w strumieniach gazu wypływającego z przyrządu wytwarzającego włókna. Włókna te formuje się z roztopionej masy mineralnej, dzięki działaniu siły odśrodkowej Tkaninę podstawową formuje się na siatce drucianej lub odpowiedniej, wcześniej ukształtowanej ruchomej bazie, usytuowanej przed przyrządem wytwarzającym włókna

Istota wynalazku polega na tym, ze chmurę rozproszonych włókien powstałą pod działaniem strumieni powietrza skierowanych do obszaru powstawania włókien i przy formującym działaniu tych strumieni, nadmuchuje się na bazę formującą, a powietrze usuwa się poprzez ruchomą bazę przy utrzymywaniu nieznacznej różnicy ciśnień po obu jej stronach.

Na etapie wytwarzania włókien wprowadza się przynajmniej trzy strumienie gazu zasadniczo niezależnie w ramach głównego kierunku przepływu, przy czym przepływy te reguluje się i kontroluje niezależnie, w ramach głównego kierunku, a prędkości i ilości przepływu są odwrotnie proporcjonalne do odległości od obszaru tworzenia włókien w kierunku działania siły odśrodkowej.

Korzystnie, formowanie tkaniny reguluje się poprzez regulację wzajemnych prędkości i kierunków przepływu gazu, przy czym strumienie przepływającego gazu przepuszcza się przez oddzielne dysze.

Przedmiotem wynalazku jest również urządzenie do formowania tkaniny podstawowej maty z włókien mineralnych obejmujące co najmniej jedno ruchome koło miotające, na obrzeżu którego usytuowany jest tor przepływu masy roztopionego materiału. Otwory wypływu gazu podstawowego usytuowane są wzdłuż obwodu koła miotającego lub na jego części w odległości od niego. Dysze gazu unoszącego usytuowane są promieniowo w stosunku do koła miotającego i na zewnątrz otworów wypływu gazu podstawowego, otaczając je lukiem. Przesuwna siatka formująca usytuowana jest przed kołami miotającymi, w płaszczyźnie zasadniczo równoległej do płaszczyzny obrotu kół, a przyrząd do odsysania gazu znajduje się po drugiej stronie siatki formującej.

Istota wynalazku polega na tym, że między siatką formującą i przyrządem wytwarzającym włókna, znajduje się otwarty obszar kształtowania chmury włókien.

Zespoły kontrolne i regulacyjne przepływu gazu, współpracujące z wentylatorem odsysającym usytuowane są po obydwu stronach siatki formującej.

Zespoły kontrolujące przepływ gazów usytuowane są w obudowie tunelowej otaczającej zespół wytwarzający włókna, w której zamontowany jest wentylator o sterowanym przepływie.

Oś przynajmniej jednego koła miotającego stanowiącego przyrząd wytwarzający włókna jest wydrążona tworząc kanał przepływu gazu.

Odległość między bazą formującą i kołami miotającymi stanowi około 0,2 - 1,0, a korzystnie 0,3 - 0,6 szerokości- bazy formującej.

Dzięki zastosowaniu rozwiązania według wynalazku, po pierwsze możliwe jest uzyskanie optymalnych warunków formowania włókien poprzez zastosowanie w formowaniu włókien sterowanego obszaru, który kontroluje prędkość i kierunek strumienia gazu. Po drugie, dodatkowe strumienie gazu mogą być kierowane przy strumieniach formujących włókna w celu osiągnięcia właściwego rozproszenia włókien z strumieniu gazu. Po trzecie, kształt rozproszonej chmury może być z korzyścią modyfikowany odpowiednio do formowanej tkaniny, które to modyfikacje strumienia gazu, przepływającego przez obszar formowania, są brane pod uwagę bez zakłócających wpływów przekazywanych w kierunku przeciwnym do strumienia przepływającego przez obszar formowania, w przypadku którejkolwiek z wyżej opisanych operacji

Przedmiot wynalazku został przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie stosowane przy realizacji sposobu w widoku z boku, fig 2 - widok od góry urządzenia stosowanego w sposobie według niniejszego wynalazku, fig. 3 - widok z przodu przyrządu wytwarzającego włókna według niniejszego wynalazku, fig. 4 - układ przepływu ośrodka gazowego w sposobie według niniejszego wynalazku.

171 133

Wariant według fig 1i 2 pokazuje grupę wzajemnie połączonych kół miotających 6 - 6' Wzajemne usytuowanie kół jest pokazane na fig. 3.

Na figurach 1 i 2 masa roztopionego minerału 7 jest wprowadzana na obrzeze pierwszego, poruszającego się najszybciej koła 6, na którym siła odśrodkowa powoduje częściowe zestalenie w zarodki włókien i wyciąga je w postaci włókien do mającego dużą prędkość strumienia powietrza. który przenosi je poza powierzchnię obrzezy koła miotającego w kierunku jego osi obrotu. Część roztopionego materiału jest zestalana na następnym kole 6' i tak dalej. Strumień powietrza przenosi włókna na siatkę drucianą 8 osadzoną przed kołami miotającymi, przy czym siatka druciana jest utrzymywana w ruchu w celu odprowadzania maty wykonanej z formowanych na niej włókien. Powietrze rozproszone na siatce drucianej jest odprowadzane z włókien przez przyrząd ssący 9. W czasie stosowania sposobu według wynalazku, działanie przyrządu ssącego jest tak regulowane. ze ciśnienie po obu stronach siatki jest zasadniczo takie same. W praktyce, zasadniczo takie same ciśnienie oznacza oczywiście. że ciśnienie przyłozone po stronie odpływu z siatki drucianej jest nieznacznie niższe niż ciśnienie po stronie formowania, przez co formowana mata może pozostawać na siatce drucianej. Tym niemniej, powinno unikać się nadmiernej różnicy ciśnień po obu stronach maty formowanej na siatce drucianej.

W powyżej opisanym podstawowym stanie, strumienie różnych gazów stosowanych w etapie wytwarzania włókien mogą zostać użyte możliwie jak najbardziej zgodnie z ich podstawowąfunkcją. Efekt osiągnięty w chmurze rozproszonych włókien, dzięki regulacji przepływów ośrodka gazowego, jest w prosty sposób do zauważenia, gdy porówna się kształt chmur pokazanych na fig. 1 i 2. Należy zauważyć, że według fig. 1 nie powstaje prawie żadna zmiana w kształcie chmury w kierunku ruchu bazy formującej. Fig. 2 pokazuje, że chmura rozproszonych włókien znacznie rozszerza się w kierunku szerokości bazy formującej, to znaczy prostopadle do kierunku podstawy formowania, w porównaniu do szerokości, jaką ma w czasie emisji z wytwarzającego włókna przyrządu.

We wcześniejszych rozwiązaniach w tej dziedzinie techniki odpowiednie rozszerzenie osiąga się tez dzięki działaniu odpowiedniej siły ssącej oddziałującej zasadniczo poprzez bazę formującą 8. W rozwiązaniu według wynalazku jednakże, to rozszerzenie osiąga się dzięki wdmuchiwaniu gazu w stronę obszaru wywtarzania włókien, co rozszerzając obszar od wewnątrz, powoduje też to, że rozproszona chmura foimuje tkaninę podstawową o żądanej szerokości i ukształtowaną w żądany sposób na bazie formującej.

Figura 3 pokazuje różne możliwości prowadzenia różnych gazów (w praktyce najczęściej powietrza) używanych przy wytwarzaniu włókien. Najpierw, część obrzeży każdego koła miotającego 6 - 6' jest otoczona, w niewielkim oddaleniu od tych obrzeży, przez podobne do szczelin wyloty 1, przez które powietrze wykorzystywane przy wytwarzaniu włókien jest przedmuchiwane stycznie do obrzeży koła. Celem tego strumienia powietrza jest zestalenie zarodków włókien we włókna, przy czym zarodki włókien są wyrywane przez siłę odśrodkową jako włókienka wstępne z roztopionego materiału obracającego się na obrzeżu koła. Chociaż główny kierunek strumienia powietrza wytwarzającego włókna jest zasadniczo zgodny z kierunkiem osi koła miotającego, korzystne jest, przy formowaniu chmury rozproszonych włókien, utworzonej w strumieniu powietrza za miotającym kołem, jeśli strumień powietrza posiada składową ruchu styczną do koła miotającego, najlepiej w kierunku obrotu koła.

W dodatku oprócz powyżej opisanego strumienia powietrza podstawowego poprzez wiele dysz, lub jednolitą dyszę 2, pokazaną na fig. 3, wdmuchuje się na części każdego z kół jeszcze jeden strumień powietrza. Celem tego unoszącego strumienia powietrza jest przerzedzenie chmury rozproszonych włókien wytworzonej przez strumień powietrza podstawowego i następnie ukształtowanie jej w formie korzystnej z punktu widzenia formowania tkaniny. Jeśli prędkość unoszącego strumienia jest zasadniczo mniejsza niż prędkość strumienia podstawowego, wielkość przepływu formującego jest większa niż unoszącego. Unoszący strumień powietrza może być użyty do uzyskania zasadniczych zmian w wewnętrznej strukturze chmury rozproszonych włókien poza kołami miotającymi oraz zmian w kształcie chmury w przekroju prostopadłym do jej kierunku rozchodzenia się. Można na to wpływać głównie przez regulację prędkości unoszącego strumienia powietrza względem strumienia powietrza podstawowego. Inna możliwość polega na odpowiednim ukierunkowaniu i podziale unoszących strumieni powietrza w zespole dysz 2 usytuowanych w różnych częściach urządzenia, przy czym, przekroje poprzeczne dysz są regulowane. Unoszące strumienie powietrza mogą być również regulowane przez kilka promieniowych, umieszczonych jedna w drugiej dysz 2, które również mogą być usytuowane osiowo, z nieznacznym pizesunięciem jedna względem drugiej.

Według jednej szczególnej cechy wynalazku, część unoszącego powietrza może być przeprowadzana przez oś koła miotającego. Jest to możliwe w kole miotającym o strukturze, w której wirnik silnika napędzającego jest zamontowany bezpośrednio na osi koła miotającego tak, ze silnik otacza oś miotającego koła.

Opisane powyżej środki techniczne umożliwiają uzyskanie istotnego wpływu na chmurę rozproszonych włókien, utworzoną poza kołami miotającymi. Przykładem tego jest rozciąganie szerokości chmury przy jednoczesnym zachowaniu równowagi koncentracji włókien w chmurze Rozszerzanie to może być większe w określonym przekroju poprzecznym, korzystnie w płaszczyźnie poziomej, w którym to przypadku chmura rozproszonych włókien może być użyta do uformowania korzystnie ukształtowanej i użytecznej podstawowej tkaniny na bazie formującej, która jest ulokowana znacznie bliżej przyrządu wytwarzającego włókna, niż było to dotychczas możliwe, przy zastosowaniu sposobów według znanego stanu techniki. W praktyce odległość ta może mieć wielkość około 0,8 - 1,2 m, chociaż większe niż ta, odległości, nie wybiegają poza ramy wynalazku. W wyposażeniu zgodnym ze znanym stanem techniki, odległość ta wynosi co najmniej 2 m, jeśli szerokość podstawowej tkaniny wynosi 2 m. Odległość pomiędzy przyrządem wytwarzającym włókna i bazą formującą jest (pomiar dokonywany prostopadle do kierunku ruchu) około 0,2 - 1, korzystnie 0,4 - 0,6, razy większa niż szerokość bazy formującej. W praktyce typowa odległość to około 0,8 - 1,2 m, a szerokość 0,8 - 4,5 m.

Fakt ten, oraz fakt, że nie pojawia się żaden pomocniczy strumień, dzięki dodatkowemu zasysaniu przez bazę formującą (zaobserwowano, że ponad 80% strumienia powietrza przechodzącego przez bazę formującą pochodzi z wentylatorów) powoduje, że rozproszone włókna mogą przejść z przykładu wytwarzającego włókna do bazy formującej w przestrzeni, która zasadniczo nie ma ścianek. To całkowicie eliminuje problemy związane z gromadzeniem się materiału na ściankach poprzednio znanych komór. Oczywiście, konieczne jest użycie przyrządu, rynny lub tym podobnego elementu służącego do gromadzenia i odprowadzania niewłóknistych pozostałości. Brak dużych sił ssących wspomaga oddzielenie wspomnianych pozostałości ze strumienia włókien. Również tutaj, mała odległość pomiędzy przyrządem wytwarzającym włókna i bazą formującą nie powoduje żadnych problemów.

W uzupełnieniu należy podkreślić, że korzystne jest, by cały przyrząd do wytwarzania włókien był umieszczony w podobnej do tunelu obudowie, co daje możliwość zastosowania dwóch innych pomocniczych strumieni. Jeden z tych strumieni powietrza (strumień powietrza 3 na fig 3) prowadzony jest poza dyszami 2 wewnątrz obudowy ogniskującej unoszący strumień powietrza i dalej do przestrzeni pomiędzy kołami miotającymi 6. Do wytwarzania tego strumienia powietrza jest używany oddzielny wentylator. Efekty unoszenia wytwarzane przez inne strumienie powietrza i koła miotające w nieunikniony sposób wpływają na ten strumień powietrza i powodują mniej lub bardziej niekontrolowany przepływ, lecz wspomniany przepływ może jednakże być zredukowany przez opisany wyżej zespół regulacji strumienia powietrza. Inny strumień powietrza może przepływać poza obudową jako rodzaj przepływu osłaniającego, by ograniczać zasięg rozpraszania włókien do przepływu koniecznego w konkretnym zastosowaniu.

W rozwiązaniu według wynalazku strumienie powietrza zastosowane w połączeniu ze strumieniem podstawowym mogą być przedstawione w sposób podobny do powyższego z uwzględnieniem wielkości ich przepływów przedstawionych na fig. 4. Fig. 4 pokazuje również wentylator odsysający 9, oraz schematycznie przedstawia przyrząd regulacyjny do regulacji tego wentylatora, zgodnie z niniejszym wynalazkiem. Zgodnie z nim, regulacja ta może na przykład przebiegać zgodnie z danymi dostarczonymi przez czujniki ciśnienia umieszczone po obu stronach bazy formującej 8. Dane te są porównywane z wartościami teoretycznymi i zespół wentylatora 9 jest odpowiednio regulowany.

Przy formowaniu maty według wynalazku zaobserwowano, że wielkość całkowitego przepływu powietrza może być zmniejszona w porównaniu z wcześniejszymi sposobami.

W wymienionych wariantach wykonania, baza formująca 8 jest opisana jako płaska siatka druciana, lecz oczywiście w ramach niniejszego wynalazku mieści się również baza formująca na przykład zakrzywiona w sposób przypominający segment bębna o dużej średnicy. Podobnie, nie jest konieczne, by baza formująca przesuwała się w płaszczyźnie równoległej do płaszczyzny obrotu kół miotających, lecz baza formująca może być przesuwana pod nieznacznym kątem do wspomnianej płaszczyzny.

W powyższych wariantach wykonania baza formująca może przesuwać się pionowo, a rozproszona chmura rozprzestrzenia się poziomo. Zastosowanie wynalazku jest wciąż możliwe nawet, jeśli podstawa formowania poruszałaby się, na przykład poziomo lub pod jakimkolwiek kątem pomiędzy pionową i poziomą płaszczyzną. Stosowanie różnych kierunków ruchu umożliwia znalezienie optymalnego powiązania pomiędzy wzajemnym oddziaływaniem kaskady kół z jednej strony oraz kształtowaniem chmury rozproszonych włókien z drugiej strony

FIG. 3

171 133

FIG. 4

171 133

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (10)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób formowania tkaniny podstawowej maty z włókien mineralnych, unoszonych w strumieniach gazu wypływającego z przyrządu wytwarzającego włókna i formowanych z roztopionej masy mineralnej, poprzez działanie siły odśrodkowej, przy czym podstawową tkaninę formuje się na siatce drucianej lub odpowiedniej, wcześniej uformowanej bazie ruchomej, usytuowanej przed przyrządem wytwarzającym włókna, znamienny tym, że chmurę rozproszonych włókien powstałą pod działaniem strumieni powietrza skierowanych do obszaru wytwarzania włókien i przy formującym naprowadzaniu tych strumieni, nadmuchuje się na bazę formującą, a powietrze usuwa się poprzez ruchomąbazę przy utrzymywaniu nieznacznej różnicy ciśnień.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że na etapie wytwarzania włókien wprowadza się przynajmniej trzy strumienie gazu, zasadniczo niezależnie, w ramach głównego kierunku przepływu, przy czym przepływy te reguluje się i kontroluje się niezależnie w ramach głównego kierunku, a prędkości i ilości przepływu są odwrotnie proporcjonalne do odległości od obszaru tworzenia włókien w kierunku działania siły odśrodkowej.
3. 3. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że formowanie tkaniny reguluje się poprzez regulację wzajemnych prędkości i/lub kierunków przepływów gazów.
4. 4. Sposób według zastrz. 2, znamienny tym, że część strumienia gazu przeprowadza się przez przynajmniej jeden obszar wyznaczony przez obszar formowania włókien poddawany działaniu siły odśrodkowej.
5. 5. Sposób według zastrz. 1 albo 4, znamienny tym, że strumienie przepływającego gazu wprowadza się przez oddzielne dysze.
6. 6. Urządzenie do formowania tkaniny podstawowej maty z włókien mineralnych obejmujące co najmniej jedno ruchome kolo miotające, na obrzeżu którego usytuowany jest tor przepływu masy roztopionego minerału, przy czym otwory wypływu gazu podstawowego usytuowane są wzdłuz obwodu koła miotającego w pewnej odległości od niego, lub jego części, a dysze gazu unoszącego usytuowane są promieniowo w stosunku do koła miotającego i na zewnątrz otworów wypływu gazu podstawowego, otaczając je łukiem, przy czym przesuwna siatka formująca usytuowana jest przed kołami miotającymi w płaszczyźnie zasadniczo równoległej do płaszczyzny obrotu kół, a przyrząd do odsysania gazu znajduje się po drugiej stronie siatki formującej, znamienne tym, że między siatką formującą (8) i przyrządem wytwarzającym włókna znajduje się otwarty obszar kształtowania chmury włókien, i ze zespoły kontrolne i regulacyjne przepływu gazu współpracujące z wentylatorem odsysającym (9), usytuowane są po obydwu stronach siatki formującej (8).
7. 7 Urządzenie według zastrz. 6, znamienne tym, że zespoły kontrolujące przepływ gazów usytuowane są w obudowie tunelowej (10) otaczającej przyrząd wytwarzający włókna.
8. 8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że wentylator o sterowanym przepływie zamontowany jest w obudowie tunelowej (10).
9. 9. Urządzenie według zastrz 6, znamienne tym, że oś przynajmniej jednego koła miotającego (6-6') stanowiącego przyrząd wytwarzający włókna jest wydrążona tworząc kanał (4) przepływu gazu.
10. 10. Urządzenie według zastrz. 6 albo 9, znamienne tym, ze odległość pomiędzy bazą formującą (8) i kołami miotającymi (6-6') stanowi około 0,2 - 1,0 szerokości bazy formującej, najkorzystniej około 0,3 - 0,6 szerokości bazy formującej.

    Wynalazek dotyczy sposobu i urządzenia do formowania tkaniny podstawowej maty z włókien mineralnych, wytwarzanych z roztopionego minerału przy zastosowaniu siły odśrodkowej. Sposób taki nazywany sposobem kaskadowym i jest realizowany przy zastosowaniu zespoiu kilku kół miotających poiączonycu szeregowo.

    Zgodnie z zasadami wytwarzania włókien mineralnych przy zastosowaniu siły odśrodkowej, roztopioną masę mineralną wprowadza się na obrzeze wirującego lub miotającego koła, w postaci pasemek, z którego zarodki włókien wyciąga się na zewnątrz pod działaniem siły odśrodkowej powstającej dzięki duZej prędkości obrotowej. Strumień ośrodka kieruje się z duzą prędkością do przejścia w pobliZu obrzeZa dysku, który zamienia strumień ośrodka we włókniste struktury i odprowadza te włókna wzdłuZ obrotowej osi koła z dala od miejsca formowania się włókien. W kaskadowym wytwarzaniu włókien stosuje się więcej niz jedno miotające koło, zazwyczaj 2 - 4 koła, w tym przypadku roztopiony materiał nanosi się na pierwsze miotające koło, z niego na drugie koło obracające się w przeciwnym kierunku, następnie na trzecie i tak dalej. Na kazdym kole, ewentualnie z wyjątkiem pierwszego, część roztopionego materiału czepia się w postaci pasemek obrzeZa koła, a dzięki sile odśrodkowej i przepływowi ośrodka tworzą się włókna tak, Ze przy ostatnim kole cały roztopiony materiał ma postać włókien.

    Przepływ ośrodka kieruje włókna uformowane w przyrządzie wytwarzającym włókna do komory wełny po przeciwnych stronach której, włókna gromadzi się na siatce drucianej lub innej odpowiedniej przepuszczającej powietrze bazie, przesuwanej w kierunku zasadniczo prostopadłym do kierunku przepływu ośrodka, na której włókna tworzą cienką matę, tkaninę podstawową. Gotową matę z wełny mineralnej formuje się poprzez nakładanie wymaganej liczby warstw tkaniny podstawowej, jedna na drugiej.

    Rozproszenie strumienia powietrza (włókien) uzyskane z przyrządu wytwarzającego włókna ma zasadniczo cylindryczny kształt i w dodatku jest zasadniczo węZsze niZ tkanina podstawowa. Dlatego duZe trudności sprawia nanoszenie na bazach formujących tkanin mających jednorodną jakość aZ do ich krawędzi. Z punktu widzenia prawidłowego wytwarzania tkanin, szczególnie zwraca się uwagę, by nanoszenie włókien na bazę formującą i ich rozłoZenie na niej, było osiągane poprzez siły ssące oddziaływujące poprzez tę bazę. Innymi słowy, utrzymuje się podciśnienie po stronie odwrotnej bazy formującej, względem ciśnienia przyłoZonego po stronie formowania. W ten sposób, włókna zaczynają przytwierdzać się do tej części bazy formującej, gdzie siła ssąca wytwarzania przez podciśnienie ma największą wartość, to znaczy gdzie mata uformowana z włókien jest chwilowo najcieńsza. Ten sposób produkcji wymaga zastosowania zamkniętego kanału transportowania, to znaczy podobnej do tunelu komory wełny pomiędzy przyrządem wytwarzającym włókna i bazą formującą. Z drugiej strony powyZszy kanał potrzebny jest, ponieważ rozproszona chmura wydobywająca się z przyrządu wytwarzającego włókna wymaga rozprowadzania na całej szerokości tkaniny podstawowej oraz poniewaZ konieczne jest wyeliminowanie przeszkadzających zewnętrznych strumieni wpływających na osadzanie się włókien, w szczególności na zasysanie osadzonych juZ włókien. Przy tym, komora musi być względnie długa, dla osiągnięcia poZądanych rezultatów.

    Funkcjonowanie bez przeszkód komory wełny wymaga utrzymywania jej ścianek w czystości. Jest to jednakZe bardzo trudne, poniewaZ do włókien przy ich powstawaniu często dodawane są substancje klejowe termoutwardzalne. Włókna spojone wspomnianymi substancjami klejowymi łatwo przytwierdzają się do ścianek komory, klej twardnieje w warunkach wysokiej temperatury i wstępnie przemieszane warstwy włókna i kleju gromadzą się na ściankach, warstwy te utrudniają przepływ powietrza oraz jeśli odpadną i zmieszają się z zawiesiną włókien mogą spowodować, Ze mata będzie wyrobem wadliwym.

    Fińskie zgłoszenie patentowe nr 910216 opisuje sposób polegający na tym, Ze na formowanie włókien oddziaływują na przykład dodatkowe strumienie ośrodka gazowego uZywane w etapie wytwarzania włókien. Zgodnie ze wspomnianym zgłoszeniem stosuje się dodatkowe strumienie ośrodka gazowego w komorze wełny, wpływające na własności przepływu w komorze wełny i rozpraszania strumienia uformowanego z włókien i ośrodka gazowego, na przykład dla uniemoZliwiania formowania się osadów włókien. JednakZe, wspomniany sposób nie bierze pod uwagę tego, Ze duZa siła ssąca oddziałująca poprzez bazę formującą zasadniczo ogranicza możliwości stosowania przepływów gazu używanych do kształtowania i regulowania rozproszonej chmury wydobywającej się z przyrządu wytwarzającego włókna oraz tego, ze kształtowanie może być wówczas wykonywane wyłącznie poprzez te przepływy gazu.