PL170661B1

PL170661B1 - Dwustopniowy filtr elektrostatyczny PL PL

Info

Publication number: PL170661B1
Application number: PL93301113A
Authority: PL
Inventors: Andrzej Loreth; Vilmos Toeroek
Original assignee: Tl Vent Ab
Priority date: 1992-02-20
Filing date: 1993-02-19
Publication date: 1997-01-31
Also published as: DE69309908T2; ATE151667T1; SE469466B; JPH07503897A; EP0626886B1; WO1993016807A1; FI943861A7; FI103767B1; FI103767B; KR950700124A; SE9200515L; FI943861A0; KR100259675B1; DE69309908D1; AU3581493A; US5993521A; EP0626886A1; SE9200515D0; JP3424754B2

Abstract

1 Dwustopniowy filtr elektrostatyczny zawierajacy sekcje jonizacyjna, która jest um ieszczona w czesci przedniej kanalu przeplywowego i zawiera kom ore jonizacyjna, w której jest za- m ontow ana co najmniej jedna podluzna, elektroda koronow a w ksztalcie drutu, która jest polaczona z jednym biegunem zródla wysokiego napiecia, i elektroda bom bardow ana, któ ra jest um ie- szczona w pewnej odleglosci od elektrody koronow ej i polaczona jest z drugim biegunem zródla wysokiego napiecia; oraz separa- to r pojemnosciowy, który jest umieszczony w tylnej szczesci kanalu przelotowego 1 zawiera pierwszy 1 drugi zespól elem entów elektrodow ych, które sa um ieszczone obok siebie, w pewnej odleglosci wzgledem siebie, przy czym elem enty elektrodow e pierwszego zespolu sa um ieszczone naprzem iennie z elem entam i elektrodow ym i drugiego zespolu i m aja inny potencjal wzgledem elem entów elektrodowych w ym ienionego drugiego zespolu, zn a- m ien n y tym , ze kom ora jonizacyjna (2 9 , 129) zaw iera powierz- chnie elektrody bom bardow anej, która znajduje sie zarówno przed ja k i za elektroda koronow a (31, 131), zas odleglosc ele- ktrody koronowej (3 1 , 131) od pow ierzchni elektrody bom bar- dowanej, mierzac w kierunku prostopadlym do osi wzdluznej kanalu przeplywowego (28, 1 2 8 ) i równolegle do osi elektrody koro- nowej (3 1 , 131), stanowi co najm niej czterokrotna odleglosc po- miedzy sasiednim i elem entam i elektrodow ym i (3 2 , 3 3 , 1 3 2 , 133) separato ra pojem nosciow ego (3 0 , 130) PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest dwustopniowy filtr elektrostatyczny.

Filtry elektrostatyczne, również zwane elektrostatycznymi separatorami pyłu, stosuje się w instalacjach przemysłowych, przy czym w każdym przypadku filtry elektrostatyczne są w postaci dużego i kosztownego urządzenia. Powietrze jest oczyszczane, aby zapewnić komfort cieplny w mieszkaniach, biurach i innych miejscach pracy, szkołach, szpitalach, pojazdach samochodowych i innych miejscach. Stosuje się filtry, które zawierają zasadniczo filtry mechaniczne wyposażone w filtry tkaninowe, tekstylne lub papietmwo-włókninowe maty filtracyjne lub elektretowe maty filtracyjne.

170 661

Filtry elektrostatyczne były stosowane tylko do pewnego stopnia. Te filtry elektrostatyczne przeważnie były dwustopniowymi filtrami elektrostatycznymi, w których cząstki stałe i ciekłe, aerozole, które są niesione przez strumień powietrza i które mają być nej sekcji jonizacyjnej, natomiast sam proces oddzielone od niego, są ładowane w odd oddzielania zachodzi w separatorze pojemnościowym umieszczonym za sekcją jonizacyjną.

Znany jest z amerykańskiego opisu patentowego nr 3 988 131 dwustopniowy filtr elektrostatyczny zawierający sekcję jonizacyjną, która jest umieszczona w części przedniej kanału przepływowego z komorą jonizacyjną, w której jest zamontowana co najmniej jedna podłużna, korzystnie elektroda koronowa podobna do drutu. Elektroda koronowa połączona z jednym biegunem źródła wysokiego napięcia, zaś elektroda bombardowana, która jest umieszczona w pewnej odległości od elektrody koronowej połączona jest z drugim biegunem źródła wysokiego napięcia. Ponadto zawiera separator pojemnościowy, który jest umieszczony w tylnej części kanału przelotowego i zawiera pierwszy i drugi zespół elementów elektrodowych, które są umieszczone obok siebie, w pewnej odległości względem siebie, przy czym elementy elektrodowe pierwszego zespołu są umieszczone naprzemiennie z elementami elektrodowymi drugiego zespołu i mają inny potencjał względem elementów elektrodowych wymienionego drugiego zespołu.

W mechanicznych filtrach powietrznych prawie wyłącznie stosowane są dyspozycyjne lub wymienne elementy filtracyjne. Zatem te części filtru, które przede wszystkim wychwytują oddzielony materiał i są zatem składnikami filtracyjnymi, a które najbardziej są poddawane zabrudzeniu i zatykaniu, tworzą jednostki, które mogą być wymieniane w całości. Te elementy lub zespoły, są stosowane tak długo, aż nie mogą dłużej spełniać swoich funkcji w zadawalający sposób, i następnie są zastępowane przez nowy zespół i oczyszczane przez zdrapywanie pyłu.

Dotychczas, jednostki dyspozycyjne nie były stosowane w filtrach elektrostatycznych. W ostatecznym wypadku separatory pojemnościowe przeważnie składające się z płytek aluminiowych i materiału izolacyjnego, wysokojakościowego mają kształt kaset, które mogą być łatwo usuwane z urządzenia filtracyjnego w celu oczyszczenia. Jednakże oczyszczenie tych kaset zajmuje zarówno czas jak i jest kosztowne, a w rezultacie może spowodować rozprzestrzenianie się niezdrowego pyłu. Filtry elektrostatyczne są również kosztowne w pracy.

Z powodu tych wysokich kosztów filtry elektrostatyczne nie stosowano tak często, jak filtry mechaniczne.

Innym ważnym powodem jest to, że obecne filtry elektrostatyczne mają skomplikowaną i kosztowną konstrukcję z uwagi na wymogi dotyczące wysokich napięć i bezpieczeństwa, wymogi konstrukcyjne, bezpieczeństwo w dotyku i stosowanie wysokojakościowych materiałów, na przykład dla izolatorów. Następnym ważnym powodem jest konieczność stosowania wysokonapięciowego prądu ulotowego, aby wyeliminować słabą wydajność oddzielania, co z kolei powoduje powstanie irytujących zapachów (ozonu) w wysokoaktywnej chemicznie warstwie plazmy sąsiadującej z elektrodą koronową lub alternatywnie ogranicza wydajność oczyszczającą urządzenia.

Ponadto, w konwencjonalnych filtrach elektrostatycznych, pył zbierany na elektrodach separatora pojemnościowego często powoduje przeskok iskry pomiędzy elektrodami stwarzając problemy przy stosowaniu filtra we wrażliwych środowiskach i niebezpieczeństwo całkowitej utraty funkcji oddzielania.

Spośród zalet, które powodują to, że filtry elektrostatyczne przeważają nad filtrami mechanicznymi, jest fakt, że pomino powodowania bardzo małego spadku ciśnienia w strumieniu gazu, który ma być oczyszczany, filtry elektrostatyczne mają możliwość oddzielania ekstremalnie małych cząstek ze strumienia gazu i typowe zdatne do wdychania cząstki mają średnicę około 0,3/zm. Filtry mechaniczne charakteryzuje znacznie większy spadek ciśnienia. W szczególności, w przypadku filtrów, które są wykonane tak, aby oddzielać ze strumienia gazu zdatne do wdychania cząstki, spadek ciśnienia w poprzek danej części

170 661 filtracyjnej (elementu filtracyjnego) jest bardzo wysoki. Ten wysoki spadek ciśnienia wymaga stosowania hałaśliwych i zużywających energię wentylatorów gazu przez filtr.

Celem obecneso wynalazku jest opracowanie dwustopniowego filtru elektrostatycznego.

k+ + icięt Ttntrioitiił -i unri-wiorrfn tY>nln ilr\co nrznmi rvy<4Cljilj 1 V» y wr cii Z-CA lllClltj 11VOV U£/UUU*

Dwustopniowy filtr elektrostatyczny zawierający sekcję jonizacyjną. która jest umieszczona w części przedniej kanału przepływowego i zawiera komorę jonizacyjną. w której jest zamontowana co najmniej jedna podłużna. elektroda koronowa w kształcie drutu. która jest połączona z jednym biegunem źródła wysokiego napięcia. i elektroda bombardowana. która jest umieszczona w pewnej odległości od elektrody koronowej i połączona jest z drugim biegunem źródła wysokiego napięcia; oraz separator pojemnościowy. który jest umieszczony w tylniej części kanału przelotowego i zawiera pierwszy i drugi zespół elementów elektrodowych. które są umieszczone obok siebie, w pewnej odległości względem siebie. przy czym elementy elektrodowe pierwszego zespołu są umieszczone naprzemiennie z elementami elektrodowymi drugiego zespołu i mają inny potencjał względem elementów elektrodowych wymienionego drugiego zespołu. według wynalazku charakteryzuje się tym. że komora jonizacyjna zawiera powierzchnię elektrody bombardowanej. która znajduje się zarówno przed jak i za elektrodą koronową. zaś odległość elektrody koronowej od powierzchni elektrody bombardowanej. mierząc w kierunku prostopadłym do osi wzdłużnej kanału przepływowego i równolegle do osi elektrody koronowej. stanowi co najmniej czterokrotną odległość pomiędzy sąsiednimi elementami elektrodowymi separatora pojemnościowego.

Korzystnie część powierzchni elektrody bombardowanej jest utworzona przez ścianki. które są umieszczone po przeciwnych stronach elektrody koronowej. a które tworzą. umieszczone naprzeciwko siebie. boczne ścianki przedniej części przepływowego kanału.

Korzystnie część powierzchni elektrody bombardowanej jest utworzona przez przednią ściankę. która jest umieszczona poprzecznie do przepływowego kanału przed elektrodą koronową i ma powietrzne otwory przelotowe.

Korzystnie część powierzchni elektrody bombardowanej jest utworzona z bombardowanego elementu elektrodowego. który jest umieszczony poprzecznie do przepływowego kanału za elektrodą koronową.

Korzystnie co najmniej część elektrody bombardowanej umieszczona poprzecznie do przelotowego kanału za elektrodą koronową jest utworzona przez elementy elektrodowe separatora pojemnościowego.

Korzystnie elementy elektrodowe pierwszego zespołu są podłączone do odpowiedniego potencjału. korzystnie do potencjału ziemi; zaś elementy drugiego zespołu są elektrycznie izolowane względem siebie i względem elementów elektrodowych pierwszego zespołu i znajdują się w mniejszej odległości od elektrody koronowej niż elementy elektrodowe. a ponadto elementy elektrodowe wymienionego drugiego zespołu sięgają tak. że znajdują się blisko elektrody koronowej. aby naładować się do pewnego potencjału względem elementów elektrodowych pierwszego zespołu. który znajduje się pomiędzy odpowiednim potencjałem a potencjałem elektrody koronowej. korzystnie nie wyższym niż połowa tego potencjału.

Korzystnie elementy elektrodowe separatora pojemnościowego są niemetalowe. korzystnie z celulozowego materiału włóknistego. takiego jak karton. papier pakowy i tym podobne.

Korzystnie elementy elektrodowe są pokryte materiałem antystatycznym (rozpraszającym) lub przewodzącym lub półprzewodzącym.

Korzystnie elementy elektrodowe separatora pojemnościowego znajdują się albo są umieszczone w jednostce dyspozycyjnej.

Korzystnie jednostka dyspozycyjna zawiera wymieniony przelotowy kanał. który jest niemetalowy. korzystnie z celulozowego materiału włóknistego. takiego jak karton albo papier pakowy.

170 661

Korzystnie co najmniej część zewnętrzna i wewnętrzna jednostki dyspozycyjnej jest wykonana lub pokryta rozpraszającym materiałem antystatycznym albo półprzewodnikowym materiałem, zaś. co najmniej część powierzchni elektrody bombardowanej jest utworzona ze ścianek i przedniej ścianki, które są połączone elektrycznie za pośrednictwem medium tego materiału z pierwszym zespołem elementów elektrodowych separatora pojemnościowego.

Korzystnie przeciwległe krawędzie pierwszego zespołu elementów elektrodowych separatora pojemnościowego są oparte bezpośrednio o wewnętrzną powierzchnię obudowy jednostki dyspozycyjnej i są połączone elektrycznie za pośrednictwem wymienionej wewnętrznej powierzchni, zaś drugi zespół elementów elektrodowych separatora pojemnościowego jest utrzymywany w pewnej odległości od sąsiednich elementów elektrodowych za pośrednictwem izolatorów.

Korzystnie elementy elektrodowe w drugim zespole elementów elektrodowych wymienionego separatora pojemnościowego są zaopatrzone w formacje koncentrujące natężenie pola.

Korzystnie filtr zawiera drugą komorę jonizacyjną, która jest oddzielona od przepływowego kanału posiadającego drugą elektrodę koronową w kształcie drutu oraz elektrodę bombardowaną, która znajduje się w pewnej odległości od drugiej elektrody koronowej i która jest elektrycznie połączona z drugim zespołem elementów elektrodowych separatora pojemnościowego, przy czym elementy elektrodowe korzystnie są izolowane od elektrody koronowej pierwszej komory jonizacyjnej niż pierwszy zespół elementów elektrodowych.

Korzystnie elementy elektrodowe separatora pojemnościowego są zasadniczo płaskie i w kształcie płytki oraz są ustawione w stos, przy czym elektroda koronowa albo elektrody koronowe umieszczone są pod kątami prostymi względem płaszczyzny elementów elektrodowych.

Korzystnie źródło wysokiego napięcia zawiera wysokooporowe oporniki ograniczające prąd w obwodzie prądowym połączone z elektrodą koronową.

Korzystnie druga komora jonizacyjna jest na albo w końcowej części przelotowego kanału.

Korzystnie elementy elektrodowe są z wysokooporowego albo półprzewodnikowego materiału.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 jest schematycznym przekrojem filtru elektrostatycznego, w kierunku przepływu w pierwszym przykładzie wykonania; fig. 2 jest widokiem perspektywicznym wymienionej dyspozycyjnej części filtru elektrostatycznego pokazanego na fig. 1, przy czym ta jednostka zawiera sekcję jonizacyjną i separator pojemnościowy filtru elektrostatycznego; fig. 3 jest przekrojem poprzecznym jednostki dyspozycyjnej, wzdłuż linii III-III na fig. 2; fig. 4 jest przekrojem jednostki dyspozycyjnej, wzdłuż linii IV-IV na fig. 2; fig. 5 jest przekrojem drugiego przykładu wykonania filtra elektrostatycznego w płaszczyźnie równoległej do elementów elektrodowych w separatorze pojemnościowym; i fig. 6 i 7 są widokami wzdłuż linii VI-VI i linii VII-VII, odpowiednio na fig. 5.

Filtr elektrostatyczny, według wynalazku, przedstawiony na fig. 1 zawiera zewnętrzną obudowę 11, w kształcie rury o przekroju prostokątnym i posiada otwór wlotowy 12 powietrza i otwór wylotowy 13 powietrza. W obudowie znajduje się wentylator 15, który jest poruszany silnikiem elektrycznym 14 oraz towarzyszące elementy łączące i działające, które symbolicznie są przedstawione za pomocą bloku 16, który również zawiera jednostkę o wysokim napięciu filtra elektrostatycznego. Korzystnie silnik elektryczny 14 jest wiełobiegunowym magnetycznym silnikiem synchronicznym, którego wirnik jest połączony z wirnikiem wentylatora za pomocą sprzęgła poślizgowego.

W obudowie 11 znajduje się również jednostka dyspozycyjna 20, która jest wprowadzona do obudowy 11 i wyprowadzona z niej przez otwór wylotowy 13 powietrza lub też jest umieszczona w obudowie 11 i usuwana z niej przez jedną ze ścianek bocznych.

170 661

Jednostka dyspozycyjna 20 jest utrzymywana na miejscu w obudowie 11 za pomocą urządzeń mocujących (nie pokazanych).

Wszystkie wyżej wymienione części filtru elektrostatycznego mogą być skonstruowane viz nncirom rv τη ▼ » k./ ijiionA +<=» Γ·Η^ίνί ni uunofFipni ipHnnctU Η^/?Π m w tnina7Vn τ Hrkt tp iuiiv »( j J^t ιΆινιίί j whimm n\j ja ν*. »» <.< τ» w ^jllj w części nie zostaną opisane szczegółowo. Oprócz tych wymienionych części, filtr elektrostatyczny może również zawierać inne elementy składowe, przykładowo filtry wstępne, elementy prowadzące powietrze, itp. Jednakże, te elementy składowe mogą być konwencjonalnego typu i nie stanowią części wynalazku, i w związku z tym mogą być pominięte na rysunkach.

Jednostka dyspozycyjna 20 posiada zasadniczo kształt skrzynki, która jest otwarta z jednej strony, mianowicie od strony sąsiadującej z wentylatorem 15 i otworu wylotowego 13 obudowy. Z drugiej strony skrzynki, mianowicie od strony otworu wlotowego 12 obudowy 11, zamontowana jest przednia ścianka 21, która jest podziurkowana na całej powierzchni i posiada zasadniczo duże i blisko umieszczone otwory 22. Strumień powietrza wytworzony przez wentylator 15, oznaczony strzałką 23 na fig. 1, wpływa do kanału powietrznego 28 utworzonego przez boczne ścianki 24,25,26 i 27 jednostki dyspozycynej 20 nie napotykając na duży opór.

Część kanału powietrznego 28, który znajduje się blisko wlotu lub przed zespołem tworzy komorę jonizacyjną 29. Komora jonizacyjna 29 jest ograniczona od przodu przez przednią ściankę 21, a od tyłu przez separator pojemnościowy 30, zaś z boku przez części przednie 26A i 27A bocznych ścianek 26 i 27 i ścianki, które są pionowe oraz poziome ścianki 24, 25.

Elektroda koronowa 31 w postaci cienkiego drutu metalowego jest umieszczona pionowo w komorze jonizacyjnej 29, pomiędzy pionowymi bocznymi ściankami 26 i 27 oraz pomiędzy przednią ściankę 21 a separatorem pojemnościowym 30. Drut elektrody koronowej 31 jest rozciągnięty pomiędzy izolatorami 31A umieszczonymi na poziomych ściankach 24 i 25 oraz jest połączony w sposób nie pokazany szczegółowo z jednostką wysokiego napięcia w bloku 16, gdy jednostka dyspozycyjna 20 znajduje się w obudowie 11. Gdy filtr elektrostatyczny pracuje, to jednostka wysokiego napięcia podtrzymuje napięcie na elektrodzie koronowej 31 względem uziemienia aby wywołać wyładowanie koronowe, korzystnie napięcie co najmniej 10 kV.

Separator pojemnościowy 30 składa się zasadniczo z dwóch układów elementów elektrodowych 32, 33 w postaci prostokątnych blaszek lub płytek. Jeden układ elementów elektrodowych 32 tworzy pierwszą elektrodę, która jest połączona z ziemią lub z odpowiednim potencjałem. Drugi układ elementów elektrodowych 33 tworzy drugą elektrodę. W czasie pracy druga elektroda jest utrzymywana pod odpowiednim napięciem potencjału pierwszej elektrody, który jest znacznie niższy od potencjału elektrody koronowej 31 przykładowo ma potencjał, stanowiący od jednej trzeciej do połowy potencjału elektrody koronowej 31.

Elementy elektrodowe 32 i 33 umieszczone są w poprzek, na całej przestrzeni pomiędzy pionowymi bocznymi ściankami 26 i 27, jedna nad drugą poziomo tak, że tworzą stos elementów elektrodowych 32 umieszczonych naprzemiennie z elementami elektrodowymi 33. Zatem, elementy elektrodowe tworzą wiele szerokich a wąskich kanałów 28A, które razem tworzą te części przepływowego kanału 28 w jednostce dyspozycyjnej 20, która jest zajęta przez separator pojemnościowy 30.

Jak pokazano na fig. 1. elementy elektrodowe 33 drugiej elektrody są trochę przesunięte względem elementów elektrodowych 32 pierwszej elektrody tak, że końce elementów elektrodowych 33 znajdują się trochę bliżej, np. 5-10 mm bliżej elektrody koronowej 31 niż końce elementów elektrodowych 32. Wszystkie elementy elektrodowe 33 umieszczone są w jednakowej odległości od elektrody koronowej 31.

Pionowe boczne ścianki 26 i 27, jednostki dyspozycyjnej 20 zawierają wewnętrzne płyty 26B i 27B, odpowiednio, wykonane z izolowanego elektrycznie materiału, korzystnie z porowatego tworzywa sztucznego (przykładowo Styropoiur). Od wewnątrz każda wewnętrzna płyta 26B, 27B posiada podłużne rowki 34 i 35, przeznaczone, odpowiednio,

170 661 dla elementów elektrodowych 34 i 35. Elementy elektrodowe 34, 35 są mocowane w rowkach 34 i 35. Elementy elektrodowe są mocowane z przodu i z tyłu, i nie są poddawane działaniu sił, które powodowałyby ich przesuwanie.

Wewnętrzne płyty 26B i 27B działają tak, aby zapewnić stabilność jednostce dyspozycyjnej 20 i aby przytrzymać elementy elektrodowe 32 i 33 na miejscu, a tym samym, aby izolować elementy elektrodowe 33 od siebie, od bocznych ścianek 26 i 27 oraz od elementów elektrodowych 32. Nie ma elektrycznego ani też galwanicznego połączenia pomiędzy samymi elementami elektrodowymi 33 lub z innymi częściami filtru elektrostatycznego. Cel takiego ustawienia stanie się widoczny poniżej.

Krawędzie elementów elektrodowych 32 pierwszej elektrody, które wystają poza elementy elektrodowe 33, w kierunku wentylatora 15 są połączone elektrycznie ze sobą za pomocą środka przewodzącego prąd, przykładowo elektrycznie przewodzącej taśmy odpowiedniej gumy lub tworzywa sztucznego, przykładowo materiału antystatycznego. Taśma 36, pokazana na fig. 1, jest połączona elektrycznie z ziemią lub odpowiednią końcówką napięciową (nie pokazaną), gdy jednostka dyspozycyjna 20 jest umieszczona w obudowie 11.

W pokazanym i opisanym przykładzie wykonania jednostki dyspozycyjnej 20, elementy elektrodowe 32 i 33 korzystnie wykonane są z kartonu, przykładowo falistego kartonu, który może być pokryty z jednej strony lub z obu stron warstwą przewodzącą prąd i przykładowo warstwą farby przewodzącej prąd, którą natryskuje się na karton lub też nakłada na niego w inny sposób. Takie powlekanie nie zawszejest konieczne. Pewne rodzaje kartonu i podobne materiały pracują bardzo dobrze bez specjalnej obróbki mającej na celu wzrost przewodności.

Nie ma dużych wymagań, co do elektrycznej przewodności elementów elektrodowych 32, 33 lub ich odpowiednich powierzchni. Jednym wymogiem jest to, aby elementy elektrodowe 32, 33 mogły być łatwo ładowane do wymaganego potencjału. W związku z tym półprzewodnikowe elementy elektrodowe lub półprzewodnikowe warstwy powierzchniowe na elementach elektrodowych mogą być również brane pod uwagę w obecnym rozwiązaniu. Elementy elektrodowe lub ich odpowiednie powłoki powierzchniowe mogą zazwyczaj zawierać materiał antystatyczny lub tak zwany materiał rozpraszający, pod którym rozumie się materiał mający oporność powierzchniową rzędu 10⁹ - 10¹⁵ omów.

Z powodów, które staną się oczywiste poniżej, potrzebne jest to aby, w związku zjedną cechą charakterystyczną wynalazku, elementy elektrodowe 32, 33 zawierały formacje koncentrujące pole. Jeśli elementy elektrodowe 32,33 są wykonane z kartonu, to takie formacje można uzyskać bez konieczności stosowania oddzielnych technicznych środków, mianowicie można naciąć elementy elektrodowe. Ostre krawędzie, które tworzą się przy nacięciu elementów elektrodowych są zdolne działać jako formacje koncentrujące pole. Oczywiście możliwe jest również wytwarzanie takich formacji przez wycinanie lub nakłuwanie wyznaczonych układów lub podobnych elementów w płytkach elementów elektrodowych.

Sekcja jonizacyjna jednostki dyspozycyjnej 20 zawiera komorę jonizacyjną 29, elektrodę koronową 31 i elementy elektrodowe działające jako elektrody bombardowane dla elektrody koronowej 31. Sekcja jonizacyjna zawiera również drugi element elektrody bombardowanej, który jest utworzony przez przednią ściankę 21 jednostki dyspozycyjnej 20 (pierwszy element elektrody bombardowanej jest utworzony przez część elementów elektrodowych 33, które leżą najbliżej elektrody koronowej). Na tym końcu, przednia ścianka 22 posiada co najmniej od wewnątrz warstwę powierzchnią, która przewodzi prąd. Przednia ścianka 21 może być oddzielnym elementem ściennym lub może stanowić część poziomych ścianek 24, 25 jednostki dyspozycyjnej 20 i podobnie jak ścianki 24,25, może być wykonana typowo z tego samego materiału, co elementy elektrodowe 32 i 33. Pozostałe części bocznych ścianek jednostki dyspozycyjnej 20 mogą być również wykonane z podobnego materiału.

170 661

Jak to wynika z fig. 2, co jest widoczne z powyższego, przednia część jednostki dyspozycyjnej 20 mieszcząca w sobie komorę jonizacyjną 29 ma kształt równoramiennego trapezoidu, którego najkrótszy bok jest skierowany do przodu i tworzy go przednia ścianka 21, natomiast tylna część, w której mieści się separator pojemnościowy 30 i łączy z najdłuższym równoległym bokiem trapezoidu, posiada kształt równoległościenny i ma tę samą wysokość co przednia część.

Dzięki trapezoidowemu kształtowi jednostki dyspozycyjnej 20, jej przednia część rozszerza się w komorę utworzoną przez części przednie 26A i 27A bocznych ści^mek 26, 27 i przedni odcinek poziomych bocznych ścianek 24,25 jednostki dyspozycyjnej 20 do miejsca, w którym komora jonizacyjna 29 jest połączona z separatorem pojemnościowym 30.

Jednakże przelotowy kanał powietrzny 28 jest ograniczony z boku, w przedniej części komory jonizacyjnej 29 przez parę równoległych pionowych ścianek 37, z których każda ciągnie się w kierunku do tyłu od jednej z pionowych krawędzi bocznych przedniej ścianki 21, wprost do miejsca znajdującego się w jednym rzędzie z elektrodą koronową 31 lub do miejsca trochę za elektrodą koronową 31, w kierunku przepływu strumienia powietrza. Przepływowy kanał powietrzny 28 ma stały przekrój poprzeczny aż do tylnej krawędzi ścianek 37. Strumień powietrza przepływa przez zwiększający się przekrój poprzeczny na swej pozostałej drodze aż do miejsca położenia separatora pojemnościowego 30, gdzie przekrój poprzeczny przepływu staje się znów stały i znacznie większy niż pomiędzy ściankami 37.

Ścianki 37 leżące najbliżej separatora pojemnościowego 30 są w typowy sposób podziurkowane (nie pokazano), aby ułatwić rozprzestrzenia się strumienie powietrza.

Ścianki 37 zazwyczaj zbudowane są z tego samego materiału, co inne ścianki jednostki dyspozycyjnej 20, a działają jak elektrody bombardowane dla elektrody koronowej 31, która w rezultacie ma powierzchnię elektrody bombardowanej i które sięgają na całą wysokość komory jonizacyjnej 29 i są umieszczone z przodu, z tyłu i po obu bokach. Powierzchnie elektrody bombardowanej utworzone przez ścianki 37 są umieszczone w przybliżeniu w tej samej odległości od elektrody koronowej 31, chociaż w trochę większej odległości od elektrody koronowej 31 niż przednie krawędzie elementów elektrodowych 33.

Korzystnie, wszystkie części jednostki dyspozycyjnej 20 z wyjątkiem elektrody koronowej 31 i towarzyszących jej izolatorów i elementów elektrodowych 33 są uziemione lub mają odpowiedni potencjał, ponieważ są one połączone elektrycznie ze sobą i z taśmą 40 oraz składają się lub pokryte są materiałem przewodzącym.

Gdy filtr elektrostatyczny pracuje, to strumień powietrza wytworzony przez wentylator 15 wpływa do komory jonizacyjnej 29 jednostki dyspozycyjnej 20 poprzez otwory 22 w przedniej ściance 21. Cząstki niesione przez strumień powietrza są poddawane działaniu strumienia jonizującego w komorze jonizacyjnej 29, który przepływa pomiędzy elektrodą koronową 31 i elementami elektrodowymi, które działają jak elektrody bombardowane dla elektrody koronowej 31. Elektrody bombardowane tworzą: ścianka przednia 21, ścianki¹ 37 i te części członów elektrodowych 33, które znajdują się najbliżej elektrody koronowej 31.

Dzięki takiemu układowi posiadającemu elementy elektrody bombardowanej umieszczone przed, za i z boku elektrody koronowej 31 i w pewnej odległości od niej, która jest odpowiednio duża w porównaniu ze znanymi filtrami elektrostatycznymi, cząstki niesione przez strumień powietrza będą długo przebywały w strumieniu jonów, który zasadniczo wypełnia całą komorę jonizacyjną 29. Dzięki temu powstają dwa zjawiska, które wpływają korzystnie na wydajność oczyszczania cząstek.

Po pierwsze, cząstki niesione przez powietrze są maksymalnie ładowane w czasie ich przepływu przez separator pojemnościowy 30, a po drugie cząstki te mają czas na to, aby skupić się w czasie ich przepływu przez separator pojemnościowy 30. Oba te czynniki umożliwiają bardziej efektywne oddzielenie w separatorze pojemnościowym 30.

Gdy naładowane cząstki płyną kanałami 28A pomiędzy elementami elektrodowymi 32, 33 separatora pojemnościowego 30, to cząstki przesuwają w kierunku elementów elektrodowych 32 pod wpływem pola elektrycznego, które rozciągają się w poprzek kanałów 28A, i osadzają się na elementach elektrodowych 32. Pole elektryczne działa ponieważ elementy

170 661 elektrodowe 33 mają potencjał, który jest wyższy od potencjału (potencjał ziemi lub odpowiedniego potencjału), który mają elementy elektrodowe 32. Ładowanie elementów elektr(idnwvch 33 do tego ootenciahi iest spowodowane nrznz transDort ładunku do elej i. J -J i. X X r /-» 1 »·/-» <4 z-*.·» rł r/-»Vł “Ί 'Ί 1χ-♦/>»»» ł łr» |4 e l M 1 kt rK td t w k>y m O h.

v^vuuuuwyvn muij ru Ua^pui^auiuun uz^ai u pijnujwmu od elektrody koronowej 31 do przednich krawędzi elementów elektrodiowych 33 wystających w głąb komory jonizacyjnej 29.

Potencjał, który posiadają elementy elektrodowe 33 zależy od wielkości odległości elektrody koronowej 31 do najbliższego miejsca na przedniej krawędzi elementów elektrodowych 33. Korzystnie, ta odległość jest dobrana tak, że potencjał względem ziemi lub odpowiedni potencjał stanowi od jednej trzeciej do połowy potencjału elektrody koronowej 31 względem ziemi lub odpowiedniego potencjału.

Ponieważ elementy elektrodowe 33 są elektrycznie izolowane od siebie, to elementy są ładowane niezależnie od siebie. Zatem, jeśliby zachodził przeskok iskry vamiędzyjeenym elementem elektrodowym 33 i sąsiednim elementem elektrodowym 32 (takie iskrzenie może zachodzić w rezultacie nagromadzonego brudu na elemencie elektrodowym 33) i spowodowałoby zatem rozładowanie elementu elektnaeawega, to pozostałe elementy elektrodowe 33 nie zostaną rozładowane. Na skutek tego, w przypadku przeskoku iskry tylko jeden element elektrodowy 33, na którym występuje iskrzenie, zostaje wyłączony z działania, ponieważ potencjał na tym elemencie spada do trochę niższego poziomu na skutek przepływu ładunku na sąsiedni element elektrodowy 32.

Ponieważ konsekwencje zwarcia nie są poważne, z indywidualnego ładowania elementów elektrodowych 33 i ich odpowiednio niskiej przewodności, to odległość pomiędzy sąsiednimi elementami elektrodowymi 32 i 33, to znaczy szerokość kanałów 28A może być mniejsza niż mogłaby być wówczas, gdyby wszystkie elementy elektrodowe 33 były połączone galwanicznie. Zmniejszona odległość jest korzystna, ponieważ średnia odległość, którą cząstki muszą przebyć w kierunku poprzecznym do elementów elektrodowych w celu osiągnięcia strącających elementów elektrodowych, staje się mniejsza. Takie skrócenie drogi w kierunku w bok z kolei umożliwia skrócenie kanałów 28A pomiędzy elementami elektrodlowymi 32, 33 w kierunku przepływu i daje w rezultacie bardziej kompletny proces oddzielania pyłu przy niezmienianej długości kanałów.

Elementy elektrodowe 32, 33 separatora pojemnościowego 30 i inne części, z którymi styka się strumień powietrzny na swej drodze od komory jonizacyjnej 29, mogą korzystnie być wykonane z utlenionego materiału lub mogą być nim pokryte. Umożliwia to wyeliminowanie ozonu, który powstaje w pobliżu elektrody koronowej 31, zanim opuści jednostkę dyspozycyjną 20.

Należy również zauważyć, że ilość ozonu powstałego w filtrze elektrostatycznym, według wynalazku, jest mniejsza w porównaniu z ilością, która powstaje w znanych filtrach elektrostatycznych. Powodem jest to, że filtr elektrostatyczny, według wynalazku, może działać przy stałym prądzie ulot^wym, niższym niż 100 μ A, częściowo ponieważ układ sekcji jonizacji powoduje efektywne ładowanie cząstek, a częściowo dlatego, że kanały pomiędzy elementami elektrodiowymi separatora pojemnościowego mogą być wąskie.

Słaby prąd jonowy ma jeszcze zaletę, które może być korzystna dla uproszczenia jednostki dyspozycyjnej ponieważ jednostka o wysokim napięciu może wytworzyć prąd o małym natężeniu powodując, że jednostka o wysokim napięciu jest bezpieczna w dotyku. Dlatego też, nie jest konieczne zaopatrywanie jednostki dyspozycyjnej’ w uziemienie dla aktywnych części elektrycznych ze względów bezpieczeństwa, a jeśli stosuje się uziemienie, to nie trzeba wykonywać go z bardzo mocnego materiału. Zwarcie na elektrodzie koronowej może być ograniczone do wartości, która jest akceptowalna ze względów bezpieczeństwa, np. 750 μ A, z opornikami mającymi oporność (rzędu megaomów).

Przykład wykonania, pokazany na fig. 1 - 4, zawiera jedną elektrodę koronową 31 podobną do pojedynczego drutu dla wszystkich par elementów elektrodowych 32, 33 w separatorze vajemnościauym 30. Elektroda koronowa 31 jest umieszczona poprzecznie do płaszczyzn, w których umieszczone są elementy elektrodowe 32, 33. Ponieważ kanały 28A

170 661 umieszczone pomiędzy elementami elektrodowymi 32, 33 mogą mieć bardzo małą wysokość, to znaczy wymiar w kierunku wzdłuż elektrody koronowej 31, to stos elementów elektrodowych 32, 33 może zawierać wiele kanałów 28A przy danej długości elektrody koronowej 31.

Wysoka wydajność oddzielania filtru elektrostatycznego, według wynalazku, przy bardzo małym prądzie ulotowym, zapewniają nie tylko kanały 28, ale także układ elektrod w sekcji jonizacji, mówiąc dokładniej polega on na umieszczeniu elektrod bombardowanych zarówno za jak i przed elektrodą koronową 31, a korzystnie również po bokach komory jonizacyjnej 29 tak, że dla elektrody koronowej 31 powierzchnie elektrody bombardowanej umieszczone są na znacznej części obwodu komoryjonizacyjnej 29 i przy odpowiednio dużej odległości od elektrody koronowej 31. Ta odległość stanowi, korzystnie, co najmniej kilkakrotną odległość pomiędzy sąsiednimi elementami elektrodowymi 32, 33 i jest korzystnie nie mniejsza niż jedna trzecia, a korzystnie nie większa niż pięciokrotna lub sześciokrotna odległość pomiędzy sąsiednimi elementami elektrodowymi i jest odpowiednio nie mniejsza niż około 4 cm.

Na fig. 5,6 i 7 pokazano drugi przykład wykonania filtru elektrostatycznego, przy czym funkcje elementów składowych filtra odpowiadają funkcjom elementów składowych pokazanych na fig. 1-4 zostały zidentyfikowane w oparciu o numery ostanio wymienionych figur poprzedzane numerem 1.

Przykład wykonania pokazany na fig. 5-7, różni się od przykładu wykonania pokazanego na fig. 1 - 4 głównie dwoma względami.

Po pierwsze, oddzielająca komora jonizacyjna 140 jest wyposażona w elementy elektrodowe 133, które będą miały wyższy potencjał niż elementy elektrodowe 132, które są połączone z ziemią lub odpowiednim napięciem. Jak pokazano na fig. 6 komora jonizacyjna 140, która jest oddzielona od kanału, którym płynie powietrze, które ma być oczyszczane, może być wspólna dla dwóch podobnych sekcji 110A i 110B filtru elektrostatycznego.

Po drugie, elektroda koronowa 131 podobna do drutu jest umieszczona w płaszczyźnie, która jest równoległa do płaszczyzn, w których leżą elementy elektrodowe 132 i 133. Jednakże, jak w danym przykładzie wykonania, elektroda koronowa 131 jest wspólna dla wszystkich par sąsiednich elementów elektrodowych 132, 133, to znaczy dla wszystkich kanałów 128A znajdujących się pomiędzy elementami elektrodowymi 132, 133.

Ponieważ powietrze, które ma być oczyszczone, nie przepływa przez komorę jonizacyjną 140, to komora jonizacyjna może być szczelna albo prawie szczelna. Komora jonizacyjna 140 posiada elektrodę koronową 141 w kształcie drutu, która jest wspólne dla wszystkich elementów elektrodowych 133. Elektroda koronowa 141 może być przyłączona do jednostki wysokiego napięcia tak, że aby mieć ten sam potencjałjak elektroda koronowa 131, lecz alternatywnie może mieć wyższy potencjał. Chociaż wzrost ozonu, który powstaje przy wyższym potencjale, jest niepotrzebny, nie jest to szczególnie kłopotliwe ze względu na komorę jonizacyjną 140, ponieważ ozon nie będzie towarzyszyć powietrzu transportowanemu przez filtr elektrostatyczny.

Jako elektroda bombardowana dla elektrody koronowej 141 zastosowano dla każdego elementu elektrodowego w każdej z sekcji filtracyjnych 110A, 110B elektrycznie przewodzący człon stykowy 142, który jest zamontowany od zewnątrz na wewnętrznej płycie 126B jednostki dyspozycyjnej 120 i który znajduje się w styku przewodzącym z towarzyszącym elementem elektrodowym 133 poprzez wewnętrzną płytę 126B.

Ponieważ elementy elektrodowe 133 w separatorze pojemnościowym 130 nie są w tym przypadku ładowane od elektrody koronowej 131, która jest odpowiedzialna za ładowanie cząstek, lecz od elektrody koronowej 141 te elementy elektrodowe 133 nie są wysunięte do przodu w kierunku elektrody koronowej 131, jak w poprzednim przykładzie wykonania, lecz zamiast tego są cofnięte w kierunku zgodnym z kierunkiem przepływu względem elementów elektrodowych 132 połączonych z ziemią lub z odpowiednim potencjałem.

Elementy elektrodowe 133 są osłonięte od prądu jonowego płynącego z elektrody koronowej 131 elementami elektrodowymi 132, których przednie krawędzie leżą w tej samej

170 661 odległości od elektrody koronowej 131 jak perforowana przednia ścianka 121. Elementy elektrodowe 132 i przednia ścianka 121 działają jak bombardowane elementy elektrodowe dla elektrody koronowej 121. To również dotyczy poziomych ścianek 137. które ograniczają j.onnuię jOniZ/Ciuyjiićj. ^pi^uuu i z, iyiu.

Przykład wykonania. pokazany na fig. 5 - 7. jest najlepszy dla filtrów elektrostatycznych. które zawierają odpowiednią małą ilość par elementów elektrodowych lub kanałów w separatorze pojemnościowym.

Jak to najlepiej wynika z powyższego. obecny wynalazek umożliwia skonstruowanie jednostki dyspozycyjnej zawierającej sekcję jonizacyjną i separator pojemnościowy, składającej się z wielu prostych. niekosztownych i gotowych do montażu elementów. które mogą być wyrzucone po użyciu bez poważnych konsekwencji dla środowiska. Jeśli ma być stosowana jednostka dyspozycyjna w filtrze elektrostatycznym. który jest przeznaczony do użycia w środowisku. które ma być chronione przed zanieczyszczeniem. to jednostka dyspozycyjna może być wysterylizowana lub wydezynfekowana i zamknięta w wysterylizowanym opakowaniu. tak że jednostka dyspozycyjna będzie wolna od organizmów chorobotwórczych. gdy opakowanie zostanie otwarte i jednostka dyspozycyjna zostanie umieszczona w obudowie filtru elektrostatycznego.

Uproszczenie budowy filtru elektrostatycznego uzyskane w obecnym wynalazku nie ogranicza się jednakże do jednostki dyspozycyjnej. Zmniejszony prąd ulotowy. który może być uzyskany z jednostką dyspozycyjną skonstruowaną według wynalazku również umożliwia uproszczenie i łatwiejszą produkcję jednostki o wysokim napięciu.

Filtr elektrostatyczny według wynalazku i jego jednostka dyspozycyjna może być stosowana do oczyszczania gazu i powietrza w różnych dziedzinach; zarówno w takich przypadkach. gdzie są potrzebne małe wymiany. a objętość gazu płynącego przez filtr na jednostkę czasu jest odpowiednio mała. jak i w takich przypadkach. gdzie bardzo duże objętości gazu lub powietrza mogą być oczyszczone. a rozmiary muszą być duże. Filtr elektrostatyczny może być stosowany w pojazdach samochodowych. układach wentylacyjnych. a również w mniejszych powietrznych urządzeniach klimatyzacyjnych stosowanych w takich systemach.

Przykładami przypadków. w których istnieje konieczność oczyszczenia większych ilości powietrza. jest centralny układ obróbki powietrza lub jednostki klimatyzacyjne dla dużych układów wentylacyjnych. fabryk i warsztatów. wejść na areny sportowe i hale wystawowe itp.

Prosta i tania konstrukcja jednostki dyspozycyjnej umożliwia również oczyszczanie powietrza przy drzwiach wyjściowych. zwłaszcza w szczególnie zanieczyszczonych miejscach. na przykład przy dużym ruchu drogowym i w miejscach zadymionych lub innych miejscach narażonych na szczególnie zanieczyszczone powietrze.

W wyżej opisanych przykładach wykonania według wynalazku. filtr elektrostatyczny jest wyposażony we własny wentylator. który odpowiada za transport powietrza przez filtr. Jednakże w wielu przypadkach można uniknąć stosowania oddzielnego urządzenia do transportowania powietrza przez filtr elektrostatyczny. ponieważ różnica ciśnień w poprzek filtra. która jest wymagana do transportu powietrza przez filtr jest bardzo mała w porównaniu z filtrami mechanicznymi. Przykłady takich przypadków dotyczą filtrów elektrostatycznych dla powietrza zasilającego systemy wentylacyjne urządzeń leczniczych lub oczyszczacze próżniowe itp.

Aby filtr elektrostatyczny spełniał swoją funkcję. to konieczne jest tylko zamontowanie go w poprzek jednostki zawierającej sekcję jonizacyjną i separator pojemnościowy. i spadek ciśnienia zapewnia odpowiedni transport powietrza przez filtr.

170 661

F_5

ΠΟΑ 110 8

170 661

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 4,00 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Dwustopniowy filtr elektrostatyczny zawierający sekcję jonizacyjną, która jest umieszczona w części przedniej kanału przepływowego i zawiera komorę jonizacyjną, w której jest zamontowana co najmniej jedna podłużna, elektroda koronowa w kształcie drutu, która jest połączona z jednym biegunem źródła wysokiego napięcia, i elektroda bombardowana, która jest umieszczona w pewnej odległości od elektrody koronowej i połączona jest z drugim biegunem źródła wysokiego napięcia; oraz separator pojemnościowy, który jest umieszczony w tylnej szczęści kanału przelotowego i zawiera pierwszy i drugi zespół elementów elektrodowych, które są umieszczone obok siebie, w pewnej odległości względem siebie, przy czym elementy elektrodowe pierwszego zespołu są umieszczone naprzemiennie z elementami elektrodowymi drugiego zespołu i mają inny potencjał względem elementów elektrodowych wymienionego drugiego zespołu, znamienny tym, że komora jonizacyjna (29,129) zawiera powierzchnię elektrody bombardowanej, która znajduje się zarówno przed jak i za elektrodą koronową (31, 131), zaś odległość elektrody koronowej (31, 131) od powierzchni elektrody bombardowanej, mierząc w kierunku prostopadłym do osi wzdłużnej kanału przepływowego (28,128) i równolegle do osi elektrody koronowej (31,131), stanowi co najmniej czterokrotną odległość pomiędzy sąsiednimi elementami elektrodowymi (32,33,132,133) separatora pojemnościowego (30,130).
2. Filtr według zastrz. 1, znamienny tym, że część powierzchni elektrody bombardowanej jest utworzona przez ścianki (37,137), które są umieszczone po przeciwnych stronach elektrody koronowej (31, 131), a które tworzą, umieszczone naprzeciwko siebie, boczne ścianki przedniej części przepływowego kanału (28,128).
3. Filtr według zastrz. 1, znamienny tym, że część powierzchni elektrody bombardowanej jest utworzona przez przednią ściankę (21,121), która jest umieszczona poprzecznie do przepływowego kanału (28,128) przed elektrodą koronową (31,131) i ma powietrzne otwory przelotowe (22,122).
4. Filtr według zastrz. 1, znamienny tym, że część powierzchni elektrody bombardowanej jest utworzona z bombardowanego elementu elektrodowego (33, 132), który jest umieszczony poprzecznie do przepływowego kanału (28,128) za elektrodą koronową (31,131).
5. Filtr według zastrz. 4, znamienny tym, że co najmniej część elektrody bombardowanej umieszczona poprzecznie do przelotowego kanału (28,128) za elektrodą koronową (31, 131) jest utworzona przez elementy elektrodowe (33,132) separatora pojemnościowego (30,130).
6. Filtr według zastrz. 1, znamienny tym, że elementy elektrodowe (32) pierwszego zespołu są podłączone do odpowiedniego potencjału, korzystnie do potencjału ziemi; zaś elementy elektrodowe (33) drugiego zespołu są elektrycznie izolowane względem siebie i względem elementów elektrodowych (32) pierwszego zespołu i znajdują się w mniejszej odległości od elektrody koronowej (31) niż elementy elektrodowe (32), a ponadto elementy elektrodowe (33) wymienionego drugiego zespołu sięgają tak, że znajdują się blisko elektrody koronowej, aby naładować się do pewnego potencjału względem elementów elektrodowych (32) pierwszego zespołu, który znajduje się pomiędzy odpowiednim potencjałem a potencjałem elektrody koronowej (31), korzystnie nie wyższym niż połowa tego potencjału.
7. Filtr według zastrz. 1, znamienny tym, że elementy elektrodowe (32, 33,132,133) separatora pojemnościowego (30, 130) są niemetalowe, korzystnie z celulozowego materiału włóknistego, takiego jak karton, papier pakowy i tym podobne.
8. Filtr według zastrz. 7, znamienny tym, że elementy elektrodowe (32, 33,132,133) są pokryte materiałem antystatycznym (rozpraszającym) lub przewodzącym lub półprzewodzącym.

170 661
9. Filtr według zastrz. 8, znamienny tym, że elementy elektrodowe (32, 33,132,133) separatora pojemnościowego (30, 130) znajdują się albo są umieszczone w jednostce dyspozycyjnej (20, 120).

ny tym że jednostka dyspozycyjna (2Λ 120) zawiera

A&^y ¹¹¹) Xvjv\Jllod k-ivut. v« jr cpwój j±1lI v j λ,^ι j »t ινί v*

1Π T?il + v ti er '

XV· X ilUl TTOUJuEj o τ-ηη mian » S } ŁUUllllVli wymieniony przelotowy kanał (28,128), który jest niemetalowy, korzystnie z celulozowego materiału włóknistego, takiego jak karton, albo papier pakowy.
11. Filtr według zastrz. 10, znamienny tym, że co najmniej część zewnętrzna i wewnętrzna jednostki dyspozycyjnej (20,120) jest wykonana lub pokryta rozpraszającym materiałem antystatycznym albo półprzewodnikowym materiałem, zaś, co najmniej część powierzchni elektrody bombardowej jest utworzona ze ścianek (37, 137) i przedniej ścianki (21,121), które są połączone elektrycznie za pośrednictwem medium tego materiału z pierwszym zespołem elementów elektrodowych (32, 33, 132, 133) separatora pojemnościowego (30,130).
12. Filtr według zastrz. 11, znamienny tym, że przeciwległe krawędzie pierwszego zespołu elementów elektrodowych (32,33,132,133) separatora pojemnościowego (30,130) są oparte bezpośrednio o wewnętrzną powierzchnię obudowyjednostki dyspozycyjnej (120) i są połączone elektrycznie za pośrednictwem wymienionej wewnętrznej powierzchni, zaś drugi zespół elementów elektrodowych (3.3.133) separatora pojemnościowego jest utrzymywany w pewnej odległości od sąsiednich elementów elektrodowych (32,132) za pośrednictwem izolatorów.
13. Filtr według zastrz. 12, znamienny tym, że elementy elektrodowe (33, 133) w drugim zespole elementów elektrodowych wymienionego separatora pojemnościowego (30,130) są zaopatrzone w formacje koncentrujące natężenie pola.
14. Filtr według zastrz. 13, znamienny tym, że zawiera drugą komorę jonizacyjną (140), która jest oddzielona od przepływowego kanału (128) posiadającą drugą, elektrodę koronową (141) w kształcie drutu oraz elektrodę bombardowaną (142), która znajduje się w pewnej odległości od drugiej elektrody koronowej (141), i która jest elektrycznie połączona z drugim zespołem elementów elektrodowych (133) separatora pojemnościowego (130), przy czym elementy elektrodowe (133) korzystnie są izolowane od elektrody koronowej (131) pierwszej komory jonizacyjnej (129) niż pierwszy zespół elementów elektrodowych (132).
15. Filtr według zastrz. 1, znamienny tym, że elementy elektrodowe (32,33,132,133) separatora pojemnościowego (30, 130) są zasadniczo płaskie i w kształcie płytki oraz są ustawione w stos, przy czym elektroda koronowa (31) albo elektrody koronowe (31,131) umieszczone są pod kątami prostymi względem płaszczyzny elementów elektrodowych (32, 33,132,133).
16. Filtr według zastrz. 15, znamienny tym, że źródło wysokiego napięcia zawiera wysokooporowe oporniki ograniczające prąd w obwodzie prądowym połączone z elektrodą koronową.
17. Filtr według zastrz. 14, znamienny tym, że druga komora jonizacyjna (140) jest na albo w końcowej części przelotowego kanału (128).
18. Filtr według zastrz. 17, znamienny tym, że elementy elektrodowe (32,33,132,133) są z wysokooporowego albo półprzewodnikowego materiału.