PL169853B1 - Sposób podsadzania wyrobisk ścianowych - Google Patents

Abstract

Sposób podsadzania wyrobisk ścianowych, wykorzystujący obudowy zmechanizowane, znamienny tym, ze poszczególne sekcje obudów ustawiane są w dwóch rzędach za sobą, przy czym rząd pierwszy (1) stanowią obudowy podpierające i osłaniające przedział technologiczny (wp) wyrobiska eksploatacyjnego, a rz.ąd drugi(2) tworzą obudowy osłonowe z wysuwną stropnicą i zintegrowane z ramą podsadzkową, zaś przesunięcie sekcji obudów pierwszego rzędu (1) po wykonaniu co najmniej jednego skrawu wzdłuz całej szerokości ściany wyrobiska powoduje jednoczesne wysuwanie stropnic poszczególnych sekcji obudów drugiego rzędu (2) o odległość przesunięcia sekcji obudów rzędu pierwszego (1), przy czym sekcje obudów drugiego rzędu (2) wraz z tamą podsadzkową zostają w tym czasie unieruchomione aż do cakowitego skonsolidowania podsadzki, po czym następuje przesunięcie sekcji obudów drugiego rzędu (2) w nowe pole i rozpoczęcie nowego cyklu.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób podsadzania wyrobisk ścianowych wyposażonych w obudowy zmechanizowane typu osłonowego i podporo wo-osłonowego.

Wybraną przestrzeń w podziemnych kopalniach wypełnia się podsadzką hydrauliczną, będącą mieszaninę wody z piaskiem, w ten sposób, że przestrzeń tę oddziela się od przestrzeni roboczej ściany za pomocą przegrody zwanej tamą podsadzkową. Zwykle tama podsadzkowa połączona jest ze zmechanizowaną obudową osłonową lub osłonowo-podporową. Wypełnienie tej przestrzeni wymaga pewnego czasu potrzebnego na właściwą konsolidację podsadzki, aby ciśnienie górotworu jej nie zniszczyło. Czas konsolidacji podsadzki jest zatem czynnikiem bezpośrednio wpływającym na szybkość urabiania wyrobisk ścianowych. Skrócenie tego czasu ze względów technologicznych powoduje na dalszym etapie wybierania niewystarczające podparcie stropu. Rytm urabiania ściany, zgodny z rytmem przesuwania tamy podsadzkowej w wielu wypadkach jest zakłócany przez czas konsolidacji podsadzki, co w znacznym stopniu hamuje proces urabiania.

Znany z polskiego opisu patentowego nr 149218 sposób podsadzania wyrobisk ścianowych wyposażonych w obudowę zmechanizowaną typu osłonowego lub innego oraz czołową tamę podsadzkową przesuwającą się wraz z tą obudową, charakteryzuje się tym, że po każdym kolejnym zabiorze wraz z przemieszczaniem każdego zestawu obudowy jednocześnie na spągu wybranej przestrzeni układa się pas tkaniny filtracyjnej stanowiącej jednolitą całość z przegrodą filtracyjną czołowej tamy podsadzkowej. Po przesunięciu wszystkich zestawów obudowy na nowe miejsce pracy, łączy się ze sobą wszystkie pasy tej tkaniny na całej długości i wysokości wyrobiska ścianowego tak, aby stanowiły one jednolitą przegrodę zabezpieczającą przestrzeń roboczą ściany przed przenikaniem do niej podsadzki hydraulicznej.

Znany również z polskiego opisu patentowego nr 150688 sposób przemieszczania tamy podsadzkowej w ścianach z obudową osłonową zmechanizowaną polega na tym, że przeponę tamy podsadzkowej przesuwa się w cyklu odwrotnym niż konstrukcję wsporczą tamy, przemieszczając najpierw konstrukcję wsporczą z jednoczesnym obniżeniem nieruchomej w tym czasie przepony w dolne położenie na tej konstrukcji. Następnie przesuwa się nadążnie przeponę po nieruchomej wsporczej konstrukcji w położenie górne, wyjściowe do kolejnego cyklu.

Wspólną cechą sposobów opisanych w podanych opisach patentowych jest zastosowanie jednego rzędu różnego typu obudów oraz różnych wersji tam podsadzkowych zintegrowanych z tymi obudowami. Kontrakcje te miały na celu zmechanizowanie czynności obudowy tam podsadzkowych i ułatwienie czynności podsadzania wyrobiska. Okazuje się jednak, że spotykane rozwiązania tego typu tam oraz układ technologiczny urządzeń mają dwie główne wady powodujące brak

169 853 zainteresowania nimi przez użytkowników. Do pierwszej wady należy zaliczyć ich małą efektywność, polegającą na niepodążaniu wykonania podsadzki za postępem ściany, a co za tym idzie na wstrzymaniu szybkości wybierania i zmniejszeniu wydajności. Druga wada związana jest bezpośrednio z czasem podsadzania i konsolidacji podsadzki.

Istotą sposobu podsadzania wyrobisk ścianowych według wynalazku jest to, ze poszczególne sekcje obudów ustawiane są w dwóch rzędach, przy czym rząd pierwszy stanowią obudowy podpierające i osłaniające przedział technologiczny wyrobiska eksploatacyjnego a rząd drugi tworzą obudowy osłonowe z wysuwną stropnicą i zintegrowane z tamą podsadzkową. Przesunięcie sekcji obudów pierwszego rzędu po wykonaniu co najmniej jednego skrawu wzdłuż całej szerokości ściany wyrobiska, powoduje jednoczesne wysuwanie stropnic poszczególnych sekcji obudów drugiego rzędu o odległość przesunięcia sekcji rzędu pierwszego. Sekcje obudów drugiego rzędu wraz z tamą podsadzkową zostają w tym czasie unieruchomione aż do całkowitego skonsolidowania podsadzki, po czym następuje przesunięcie sekcji obudów drugiego rzędu w nowe pole i rozpoczęcie nowego cyklu.

Zaletą sposobu podsadzania wyrobisk ścianowych według wynalazku jest to, że obudowa drugiego rzędu wraz z tamą podsadzkową przesuwana jest niezależnie od obudowy pierwszego rzędu.

Sposób według wynalazku ilustruje schematyczny rysunek, na którym fig. 1 przedstawia pozycję obudów oraz tamy przed rozpoczęciem cyklu wybierania, a fig. 2 - po zakończeniu cyklu wybierania i przygotowaniu obudowy drugiego rzędu do przestawienia jej w nowe pole.

Podsadzanie wyrobisk ścianowych według wynalazku odbywa się w następujący sposób. Po ustawieniu sekcji obudów pierwszego rzędu 1 w pozycji wyjściowej, to jest po dosunięciu ich do czoła ściany i zabezpieczeniu przedziału technologicznego - wp, sekcje obudów drugiego rzędu 2 dosuwamy stropnicami aż do uzyskania minimalnej odległości między nimi Xmn - umożliwiającej styk stropnic pozostawiają w tym czasie tamę podsadzkową cofniętą do pozycji wyjściowej, to jest gdy przestrzeń podsadzana jest całkowicie wypełniona. Wybieranie węgla maszynami płytkozabiorowymi powoduje, że obudowa pierwszego rzędu 1 dosuwana jest do czoła ściany z krokiem równym zabiorowi. Odsłonięcie stropu za tą obudową jest bezpośrednio zabudowywane przez wysunięcie stropnicy wysuwnej rzędu drugiego 2 odbywa się przestawienie czoła tamy o odległość Xmax i wypełnianie przestrzeni podsadzką. Po zakończeniu procesu podsadzania następuje przesunięcie obudowy drugiego rzędu 2 w nowe pole i rozpoczęcie nowego cyklu.

169 853

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Sposób podsadzania wyrobisk ścianowych, wykorzystujący obudowy zmechanizowane, znamienny tym, że poszczególne sekcje obudów ustawiane są w dwóch rzędach za sobą, przy czym rząd pierwszy (1) stanowią obudowy podpierające i osłaniające przedział technologiczny (wp) wyrobiska eksploatacyjnego, a rząd drugi (2) tworzą obudowy osłonowe z wysuwną stropnicą i zintegrowane z ramą podsadzkową, zaś przesunięcie sekcji obudów pierwszego rzędu (1) po wykonaniu co najmniej jednego skrawu wzdłuż całej szerokości ściany wyrobiska powoduje jednoczesne wysuwanie stropnic poszczególnych sekcji obudów drugiego rzędu (2) o odległość przesunięcia sekcji obudów rzędu pierwszego (1), przy czym sekcje obudów drugiego rzędu (2) wraz z tamą podsadzkową zostają w tym czasie unieruchomione aż do całkowitego skonsolidowania podsadzki, po czym następuje przesunięcie sekcji obudów drugiego rzędu (2) w nowe pole i rozpoczęcie nowego cyklu.