PL169487B1 - Manekin zwłaszcza do badań ergonomicznych w zredukowanej skali - Google Patents

Abstract

Manekin, zwlaszcza do badan ergonomi- c znych w zredukowanej skali, zawierajacy glowe, czesc piersiowa i brzuszna tulowia, pas biodrowy, konczyny górne skladajace sie z ramienia, przed­ ramienia, reki oraz konczyny dolne skladajace sie z uda, podudzia i stopy, znamienny tym, ze czesc brzuszna (3) tulowia zbudowana jest z przynaj­ mniej trzech stykajacych sie segmentów, polaczo­ nych ze soba pretem plastycznym (15), ramie (11) konczyny górnej (6) polaczone jest obrotowo z segmentem (10) 1 przegubowo z przedramieniem (12), które polaczone jest obrotowo z reka (13) lacznikiem (14) tworzacym przegub z jej górna czescia, natomiast podudzie (17) konczyny dolnej (5) polaczone jest przegubowo z udem (16) i obro­ towo ze stopa (18) lacznikiem (19) tworzacym prze­ gub z jej górna czescia, przy czym segment (10) konczyny górnej (6) na wysokosci stawu barko­ wego polaczony jest przegubem i obrotowo z czes­ cia piersiowa (2) tulowia, udo (16) konczyny dolnej (5) polaczone jest przegubem i obrotowo z pasem biodrowym (4), zas glowa (1) manekina polaczona jest przegubem i obrotowo z czescia piersiowa (2) tulowia fig 2 PL PL PL

Description

Przedmiotem, wynalazku jest manekin, zwłaszcza do badań ergonomicznych w zredukowanej skali.

Dotychczas znany jest manekin, w którym głowa, część piersiowo-brzuszna tułowia, pas biodrowy oraz kończyny górne i dolne połączone są przegubami kulistymi. Ramię, przedramię i ręka w kończynie górnej, jak też udo, podudzie oraz stopa w kończynie dolnej połączone są również przegubami kulistymi.

Niedogodnością opisanego manekina jest to, że przegub kulisty umożliwiając obrót poszczególnych elementów we wszystkich kierunkach bardzo utrudnia nadanie manekinowi określonej pozycji. Zastosowanie takiego przegubu do połączenia części piersiowo-brzusznej tułowia z pasem biodrowym manekina stanowi zbytnie uproszczenie w stosunku do złożonych, fizjologicznych ruchów kręgosłupa na odcinku lędźwiowym, a zwłaszcza skrętów tułowia w osi pionowej oraz wszelkich pochyleń ludzkiego ciała.

Ponadto, dość prymitywna konstrukcja manekina uniemożliwia przyjmowanie przez niego fizjologicznych pozycji ludzkiego ciała, a tym samym zastosowanie go do badań ergonomicznych w zredukowanej skali.

Manekin, zwłaszcza do badań ergonomicznych w zredukowanej skali, zawierający głowę, część piersiową i brzuszną tułowia, pas biodrowy, kończyny górne składające się z ramienia, przedramienia, ręki oraz kończyny dolne składające się z uda, podudzia i stopy, według wynalazku charakteryzuje się tym, że część brzuszna tułowia zbudowana jest z przynajmniej trzech stykających się segmentów, połączonych ze sobą korzystnie prętem plastycznym, ramię kończyny górnej połączone jest obrotowo z jego górnym segmentem i przegubowo z przedramieniem, które połączone jest obrotowo z ręką łącznikiem tworzącym przegub z jej górną częścią, natomiast podudzie kończyny dolnej połączone jest przegubowo z udem i obrotowo ze stopą łącznikiem tworzącym

169 487 przegub z jej górną częścią, przy czym górny segment ramienia na wysokości stawu barkowego połączony jest przegubem i obrotowo z częścią piersiową tułowia, udo kończyny dolnej połączone jest przegubem i obrotowo z pasem biodrowym, zaś głowa manekina połączona jest przegubem i obrotowo z częścią piersiową tułowia.

Każdy z segmentów części brzusznej w przekroju wzdłużnym czołowym posiada kształt równoramiennego trójkąta z symetrycznie śc^ę^ymi wierzchołkami, a w przekroju w płaszczyźnie symetrii ciała kształt czworokąta nieforemnego, który zwęża się w kierunku przedniej strony manekina. Środkowa, dolna część głowy posiada wyprofilowanie umożliwiające jej ruch do dołu i do góry, przednia część ramienia posiada wyprofilowanie mieszczące część przedramienia, tylna część uda posiada wyprofilowanie mieszczące profil łydki, natomiast górna, wewnętrzna część stopy posiada wyprofilowanie umożliwiające jej ruch względem łącznika.

Zaletą proponowanego rozwiązania jest możliwość przyjmowania przez manekin każdej, uzasadnionej prowadzonym rodzajem badań, pozycji, determinowanej anatomią ludzkiego ciała wskutek przegubowego połączenia głowy z szyją, a obrotowego z częścią piersiową tułowia oraz zastosowania analogicznych połączeń w przypadku kończyn górnych na wysokości stawu barkowego i nadgarstka, jak też w przypadku kończyn dolnych na wysokości stawu biodrowego i skokowego. Ten rodzaj połączeń w powiązaniu z wyprofilowaniem w dolnej części głowy, w przedniej części ramienia i przedramienia oraz w tylnej części uda i podudzia zapewnia pełny zakres prawidłowego ruchu głowy i kończyn.

Poza tym, segmentowa konstrukcja części brzusznej tułowia, odpowiednie ukształtowanie jej elementów oraz połączenie ich prętem plastycznym umożliwia pełną symulację skrętów i skłonów tułowia w każdym kierunku. Zaopatrzenie głowy w otwory na wysokości oczu podćzas badań modelowych umożliwia zlokalizowanie i określenie normalnej linii patrzenia, jak również jej pochodnych. Ponadto, konstrukcja manekina pozwala na jego szerokie zastosowanie przy badaniach symulacyjnych i ergonomicznych zarówno w skali 1:1 Jak i w skalach zredukowanych oraz w szeregu badań prowadzonych w rozmaitych środowiskach.

Przedmiot wynalazku pokazany jest w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia manekin do badań ergonomicznych w widoku czołowym, zaś fig. 2 - manekin w widoku z boku. Jak pokazano na rysunku, manekin zaopatrzony jest w głowicę 1, część piersiową 2 i brzuszną 3 tułowia, pas biodrowy 4, kończyny dolne 5 i kończyny górne 6. Szyja 7 manekina utworzona jest z bocznych, dolnych części głowy 1 i środkowego elementu 8, który z głową 1 połączony jest osiowym przegubem płaskim, natomiast z częścią piersiową 2 tułowia obrotowo. Element 8 wyposażony jest w podstawę w kształcie płaskiego walca, umieszczoną w spakowanym z nią gnieździe, które znajduje się w górnej powierzchni części piersiowej 2 tułowia, w osi symetrii manekina.

Środkowa, dolna część głowy 1 zaopatrzona jest w wyprofilowanie, które umożliwia jej ruch do dołu i do góry. W głowie 1 na wysokości oczu znajdują się otwory 9, usytuowane w tej samej odległości po obu stronach osi symetrii manekina. Na wysokości stawu barkowego taki sam element 8 połączony jest osiowym przegubem płaskim z górnym segmentem 10 kończyny górnej 6, przy czym jego podstawa osadzona jest w takich samych gniazdach w bocznych powierzchniach części piersiowej 2 tułowia i połączona jest z nią obrotowo.

Segment 10 połączony jest obrotowo z ramieniem 11, w wybraniu którego osadzona jest górna część przedramienia 12 tworząc z nim osiowy przegub płaski. Przednia część ramienia 11 posiada wyprofilowanie, w którym mieści się część przedramienia 12 w trakcie zginania stawu łokciowego. Przedramię 12 połączone jest obrotowo z ręką 13 łącznikiem 14, tworzącym z górną częścią ręki 13 na wysokości stawu nadgarstka osiowy przegub płaski. Część brzuszna 3 tułowia zbudowana jest z trzech segmentów, które są wyższe z tyłu w porównaniu z ich stroną przednią oraz stykają się ze sobą. Każdy segment w przekroju wzdłużnym czołowym posiada kształt równoramiennego trójkąta ze ściętymi symetrycznie wierzchołkami, natomiast w przekroju w płaszczyźnie symetrii ciała -kształt nieforemnego czworokąta zwężającego się ku stronie przedniej manekina.

Z tyłu manekina segmenty części brzusznej 3 tułowia połączone są ze sobą prętem plastycznym 15, zamocowanym do części piersiowej 2 i pasa biodrowego 4.

169 487

Pas biodrowy w przekroju podłużnym posiada kształt zbliżony do litery „T“. W jego bocznej ścianie znajdują się gniazda z umocowaną obrotowo podstawą elementu 8, który osadzony w wybraniu uda 16 tworzy z nim osiowy przegub płaski. Osadzona w wybraniu dolnej części uda 16 górna część podudzia 17 tworzy z nim osiwoy przegub płaski, a wyprofilowanie w tylnej części uda 16 mieści profil łydki przy zginaniu stawu kolanowego.

Podudzie 17 obrotowo połączone jest ze stopą 18 łącznikiem 19, który z górną częścią stopy 18 na wysokości stawu skokowego tworzy osiowy przegub płaski. Górna, wewnętrzna część stopy 18 zaopatrzona jest w wyprofilowanie umożliwiające jej ruch względem łącznika 19.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Manekin, zwłaszcza do badań ergonomicznych w zredukowanej skali, zawierający głowę, część piersiową i brzuszną tułowia, pas biodrowy, kończyny górne składające się z ramienia, przedramienia, ręki oraz kończyny dolne składające się z uda, podudzia i stopy, znamienny tym, ze część brzuszna (3) tułowia zbudowana jest z przynajmniej trzech stykających się segmentów, połączonych ze sobą prętem plastycznym (15), ramię (11) kończyny górnej (6) połączone jest obrotowo z segmentem (10) i przegubowo z przedramieniem (12), które połączone jest obrotowo z ręką (13) łącznikiem (14) tworzącym przegub z jej górną częścią, natomiast podudzie (17) kończyny dolnej (5) połączone jest przegubowo z udem (16) i obrotowo ze stopą (18) łącznikiem (19) tworzącym przegub z jej górną częścią, przy czym segment (10) kończyny górnej (6) na wysokości stawu barkowego połączony jest przegubem i obrotowo z częścią piersiową (2) tułowia, udo (16) kończyny dolnej (5) połączone jest przegubem i obrotowo z pasem biodrowym (4), zaś głowa (1) manekina połączona jest przegubem i obrotowo z częścią piersiową (2) tułowia.
2. 2. Manekin według zastrz. 1, znamienny tym, że każdy z ^eę^r^entów części brzusznej (3) w przekroju wzdłużnym c^^^owym posiada kształt równoramiennego trójkąta z symetrycznie ściętymi wierzchołkami, a w przekroju w płaszczyźnie symetrii ciała kształt czworokąta nieforemnego, który zwęża się w kierunku przedniej strony manekina.
3. 3. Manekin według zastrz. 1, albo 2, znamienny tym, że środkowa, dolna część głowy (1) posiada wyprofilowanie umożliwiające jej ruch do dołu i do góry, przednia część ramienia (11) posiada wyprofilowanie mieszczące część przedramienia (12), tylna część uda (16) posiada wyprofilowanie mieszczące profil łydki, natomiast górna, wewnętrzna część stopy (18) posiada wyprofilowanie umożliwiające jej ruch względem łącznika (19).