PL169475B1 - Urządzenie do ciągłego odlewania - Google Patents

Abstract

1. Urządzenie do ciągłego odlewania, między dwoma cylindrami o osiach równoległych, przy czym przestrzeń odlewania roztopionego metalu jest określona przez te cylindry i dwie stałe ściany boczne, a każda ściana boczna posiada co najmniej jedną część boczną, umieszczoną na przeciw powierzchni czołowej płaskiejjednego z cylindrów i utworzoną z działu koła o zewnętrznej średnicy równej średnicy przyległego cylindra oraz część środkową, obok wspomnianej przestrzeni odlewania, z izolującego materiału ogniotrwałego, znamienne tym, że wspomniany dział koła jest wykonany z materiału posiadającego przewodność termiczną i odporność mechaniczną lepsze od wspomnianego materiału ogniotrwałego i tym, że jest działem koła stożkowego, którego strona mająca największy promień krzywizny jest umieszczona przy cylindrze, a powierzchnia stożkowa styka się z materiałem izolacyjnym wspomnianej części środkowej.

Description

Przedmiotem wynalazku jest urządzenie do ciągłego odlewania, zwłaszcza stali, między dwoma, obracającymi się w przeciwnych kierunkach cylindrami o osiach równoległych. Celem procesu jest otrzymanie cienkich produktów.

Wiadomo, że przy tego typu odlewaniu jednym z problemów jest to, że płynny metal podawany do przestrzeni odlewania między cylindrami napiera ku krańcom tych cylindrów. Rozwiązaniem tego problemu jest zastosowanie stałych ścian bocznych, utrzymywanych szczelnie przy krańcach cylindrów, a zwłaszcza przy ich powierzchniach czołowych. Wiadomo już, że aby

169 475 uniknąć krzepnięcia metalu przy jego zetknięciu się z tymi ścianami i tworzenia' się klina zakrzepłego metalu, co przeszkadza w formowaniu właściwych brzegów odlewanego produktu, na ściany boczne stosuje się materiał wystarczająco izolujący, który pozwala uniknąć lub przynajmniej ograniczyć to krzepnięcie. Taki materiał ogniotrwały izolujący posiada jednakże ogólnie charakterystyki mechaniczne niedostateczne, by był utrzymywany w kontakcie z ruchomymi cylindrami bez szybkiego zużycia się.

By rozwiązać ten problem zaproponowano już w zgłoszeniu patentowym, opublikowanym pod numerem FR 2636259, wykonanie ścian bocznych, których tylko część centralna jest utworzona z materiału izolacyjnego. Dwa języki metalowe, z jednej i drugiej strony tego materiału wchodzą nieznacznie między cylindry, dotykając ich krzywizny. Poza lepszą, od materiału izolacyjnego odpornością mechaniczną, te języki polepszają szczelność między cylindrami a ścianami bocznymi, a to dlatego, że naskórki metalu zakrzepłego przedłużają się na tych, stałych językach, na których brzegi naskórków ślizgają się, pokrywając złącze cylindry - ściany boczne.

Zaproponowano we francuskim zgłoszeniu patentowym nr 8908086 rozwiązanie, w którym ściana boczna posiada co najmniej część boczną, np. metalową, naprzeciw powierzchni czołowej płaskiej cylindra, przy czym powierzchnia tej ściany naprzeciw przestrzeni odlewania znajduje się w przedłużeniu powierzchni wspomnianego cylindra i łączy się z częścią czołową wspomnianej ściany w oddaleniu od niej, w stosunku do części bocznej w taki sposób, że tworzy się w ścianie strefę wklęsłą, przedłużającą bocznie przestrzeń odlewania.

Przedstawiony wynalazek proponuje inne rozwiązanie omówionego poprzednio problemu.

Celem wynalazku jest opracowanie urządzenia do ciągłego odlewania między dwoma cylindrami o osiach równoległych, określających między nimi i dwoma bocznymi ścianami przestrzeń odlewania płynnego metalu. Każda ściana boczna posiada co najmniej część boczną położoną naprzeciw płaskiej powierzchni czołowej jednego z cylindrów i utworzoną z działu koła o średnicy zewnętrznej równej średnicy przyległego cylindra i część środkową, obok wspomnianej przestrzeni odlewania, z materiału ogniotrwałego izolacyjnego. Urządzenie według wynalazku charakteryzuje się tym, że wspomniany dział koła jest wykonany z materiału posiadającego dobrą przewodność cieplną i odporność mechaniczną. Cechy te są lepsze od odpowiednich cech materiału ogniotrwałego. Część boczna ściany jest działem koła stożkowego, które strona mająca największy promień krzywizny jest umieszczona przy cylindrze, a powierzchnia stożkowa styka się z materiałem izolacyjnym wspomnianej części centralnej.

Dział koła przy powierzchni czołowej końca cylindra jest odporny na ścieranie. Może on być przyłożony do cylindra z siłą wystarczającą do zapewnienia szczelności bez ryzyka uszkodzenia lub zużycia. Część środkowa z materiału izolacyjnego pozwala uniknąć zbyt istotnego krzepnięcia metalu i tworzenia się klina. W trakcie odlewania ta część centralna może być zużyta przez metal, który ją żłobi. Robiąc to jednak metal, który wchodzi w to wyżłobienie, zbliża się tym samym do powierzchni stożkowej działu koła, utrzymywanego w niskiej temperaturze m. in. dzięki swemu przewodnictwu cieplnemu i bliskości oziębionych powierzchni cylindrów. Z tego wynika, że metal krzepnie na powierzchni. Tak zakrzepła ścianka przytwierdza się do izolującego materiału ogniotrwałego i tworzy pewien rodzaj prowadnicy, którą płynny metal może wypływać aż do poziomu przewężenia między cylindrami, gdzie zakrzepły tworzy brzeg produktu.

Konstrukcja ściany bocznej według wynalazku pozwala na początku odlewania na powstanie samogaru, utworzonego z naskórka metalu zakrzepłego w izolującym materiale ogniotrwałym. Ten naskórek stabilizuje się z powodu bliskości działu kół i tym samym unika się postępującego zużycia wspomnianego materiału ogniotrwałego, co pozwala na kontynuowanie odlewania: 'Dzięki stożkowatości działów kół, przekrój poziomy tego samogaru w pobliżu przewężenia przybiera kształt litry C, przy czym grubość ramion zmniejsza się przy ich końcach w ten sposób, że odstęp między tymi ramionami jest w miarę stały, co pozwala uzyskać brzeg odlewanego produktu o grubości w przybliżeniu równej grubości jego strefy centralnej.

W szczególnym przypadku powierzchnia stożkowa działu koła może być chropowata, pokryta klinami, co polepsza przyczepność materiału izolacyjnego, a więc utrzymują samogar na jego brzegach.

169 475

W korzystnym przypadku część środkowa z izolacyjnego materiału ogniotrwałego może być utworzona z wielu materiałów ułożonych w warstwach kolejno w zależności od właściwości odporności mechanicznej i/lub izolacji cieplnej, zmieniających się stopniowo, począwszy od materiału ułożonego przy przestrzeni odlewania. Ten materiał powinien posiadać współczynnik izolacji największy.

Działy kół lub co najmniej strefa o największej średnicy, mogą być pokryte lub utworzone z materiału odpornego na ciepło i mającego zwłaszcza dobrą wytrzymałość mechaniczną na wysoką temperaturę. Materiał ten to korzystnie dwutlenek cyrkonu. Ponadto działy mogą być chłodzone np. obiegiem wewnętrznym cieczy chłodzącej.

Rozwiązanie według wynalazku zostanie bliżej objaśnione w przykładach wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z góry przekroju poziomego części urządzenia do ciągłego odlewania między dwoma cylindrami, fig. 2 - widok z przodu, w zmniejszonej skali, zgodnie z kierunkiem strzałki F i fig. 1, ścianki zatykającej, fig. 3a + 3c przedstawiają schematy pokazujące przemianę, na początku odlewania, części środkowej ścianki bocznej w pobliżu przewężenia między cylindrami, fig. 4 przedstawia schematyczny widok z przodu ścianki bocznej stanu ustalonego odlewania, fig. 5 - schematyczny widok przekroju ścianki wzdłuż linii V - V z fig. 4 dla stanu ustalonego, fig. 6 - widok czołowy ścianki bocznej pierwszego przykładu wykonania, fig. 7a i 7b przedstawiają przekroje ścianki z fig. 6 na poziomie oznaczeń a i b z tej fig. 6 rysunku, fig. 8 przedstawia widok czołowy ścianki bocznej drugiego przykładu wykonania urządzenia, fig. 9a i9b przedstawiają przekroje ścianki z fig. 8 na poziomie oznaczeń a i b, fig. 10 przedstawia częściowy widok przekroju innego przykładu wykonania urządzenia do odlewania między cylindrami przemieszczanymi osiowo jeden w stosunku do drugiego, a fig. 11 przedstawia szczegół powiększony części centralnej ścianki w przypadku ogniotrwałego, izolującego wielowarstwowego materiału.

Urządzenie do odlewania ciągłego między cylindrami pokazanymi częściowo na fig. 1 posiada dwa obracające się cylindry 1 i 2 o osiach równoległych i poziomych, i dwie boczne ścianki zatykaujące przestrzeń odlewania, takie jak ścianka 3. Umieszczone przy końcach cylindrów i utrzymywanych przy ich powierzchniach czołowych 4, 5.

Ścianka boczna 3, przedstawiona na fig, 1 w przekroju poziomym na poziomie osi cylindrów i której widok z przodu pokazano na fig. 2, posiada dwie części boczne 6. Każda taka część jest utworzona z działu koła stożka ściętego o większej średnicy równej średnicy cylindrów. W ten sposób powierzchnia 7 tych działów koła ma większy promień krzywizny i jest on umieszczony przy powierzchni czołowej 4,5 cylindra sąsiadującego, a krawędź ścięcia 9 utworzona przez powierzchnię stożka ściętego 8 i powierzchnia 7 tych działów kół jest obok krawędzi utworzonej z brzegu powierzchni cylindrycznej 10 odpowiedniego cylindra.

Na fig. 2 przedstawiono cylindry jedynie linią 10' - ich powierzchnią cylindryczną - i widać, że ta linia pokrywa się z krawędzią 9 działu koła.

Kąt skosu tzn. kąt przy podstawie działu koła stożka ściętego wynosi 5 + 85°, a jego wielkość szczególnie zalecana, wynosi 30°.

Działy koła tworzące części boczne 6 ściany zatykającej 3 wykonane są z materiału o dobrej odporności mechanicznej na zużycie i najlepiej mającego współczynnik tarcia niewielki, by ograniczyć straty mocy wynikające z ewentualnego tarcia cylindrów o te działy kół. Można je wykonać np. z żeliwa, stali, miedzi i zmniejszać tarcie smarowaniem.

Należy zauważyć, że odporność mechaniczna materiału, tworzącego działy koła pozwala ponadto uniknąć zniszczenia ich w wyniku zużycia materiału ogniotrwałego izolacyjnego, ponieważ metal płynny w trakcie krzepnięcia styka się z nim. Postępujące zużycie jest zatrzymane lub przynajmniej silnie hamowane i unika się tym samym przenikania metalu między te działy koła a cylindry.

Działy koła 6 mogą być również, w sąsiedztwie krawędzi 9, pokryte lub utworzone z materiału o odporności mechanicznej szczególnie dużej w wysokich temperaturach, a najlepiej mało podatnego na zwilżanie roztopionym odlewanym metalem i obojętnego w zetknięciu z ciekłą stalą, aby uniknąć zniszczenia krawędzi 9 działów kół, lub przyczepiania się do nich odlewanego metalu w przypadku, gdyby roztopiony metal dochodził, w trakcie odlewania, do wspomnianych krawędzi.

169 475

Można na przykład stosować powłokę ceramiczną (np. dwutlenek cyrkonu) na podłożu metalowym lub również ceramicznym, lub wykonać działy kół w formie elementu monolitycznego ceramicznego lub kompozycji ceramicznej albo stosować jeszcze powłokę przeciwutleniającą.

»_r.

**** ^V111V VłŁAJb m r»n nr7P7 rtłberr w ^SHanlach 1

Ponadto te działy kół mogą łbyć rdłOzo χ. w WJW νΐΐί'-'νίχ^ν wykonanych w działach kół. Tak wykonane chłodzenie powinno być wystarczające, by utrzymać strefę sąsiadującą z krawędzią w temperaturze niższej od temperatury, w której mogłoby wystąpić jej uszkodzenie, ale takiej, by nie miała wpływu na ochładzanie odlewanego metalu.

Między dwoma działami kół 6, w części środkowej ściany bocznej 3 jest umieszczony ogniotrwały materiał izolacyjny 12 w szczelnym kontakcie z powierzchniami stożkowymi 8 działów kół 6. Ta środkowa część z izolującego materiału ogniotrwałego jest ograniczona od tyłu ściany 3 płytą wsporczą 13, na której umieszczone są działy kół 6.

By ulepszyć przymocowanie izolującego materiału ogniotrwałego do działów kół 6, a zwłaszcza w pobliżu przewężenia między cylindrami, ich powierzchnie stożkowe są chropowate. Uzyskano to dzięki klinom 14, które wchodzą na wspomniany ogniotrwały materiał izolujący lub dzięki wydrążeniom, wykonanym przez nawiercenia, w które wchodzi wspomniany materiał.

Ponadto część środkowa 12 powinna posiadać w stosunku do płaszczyzny powierzchni 7 działów kół występ 15, który wchodzi między cylindry.

Przewodność termiczna izolacyjnego materiału ogniotrwałego wynosi mniej niż 0,35 W/m K tzn., że materiał powinien dostatecznie izolować, by uniknąć krzepnięcia metalu w zetknięciu się z nim i by nie zmieniać swych wymiarów w czasie znacznych zmian temperatury. Można np. stosować materiał ogniotrwały włóknisty np. związek włókien aluminiowych impregnowanych żelem tlenku cyrkonu (np. tego typu jak występujący na rynku jako Procelit lub Procal).

By lepiej zrozumieć korzyści wynikające ze stosowania ściany bocznej według wynalazku schematy z fig. 3 pokazują zmiany tej ściany na początku odlewania.

Figura 3a przedstawia, w powiększonej skali, część środkową ściany bocznej przed rozpoczęciem odlewania. Rysunek jest przekrojem wzdłuż płaszczyzny nieco powyżej przewężenia między cylindrami. Widać tu ścianę i występ 15, który wchodzi nieznacznie między cylindry.

Po czasie odlewania względnie krótkim, odlewany metal 22 zużył ogniotrwały materiał izolacyjny, zdejmując występ 15 i żłobiąc część środkową, jak to przedstawiono na fig. 3b.

W dalszym ciągu odlewania metal żłobi dalej materiał ogniotrwały i tworzy w nim wgłębienie 16 o zaokrąglonym przekroju. Zakrzepły naskórek 17, który tworzy się w tym wgłębieniu przyczepia się do ogniotrwałego materiału izolacyjnego, tworząc samogar.

Należy zauważyć, że samogar 17 zajmuje w izolacyjnym materiale ogniotrwałym przestrzeń szerszą niż ta, która występuje między cylindrami na tym samym poziomie. To poszerzenie przestrzeni jest dopuszczalne dzięki szczególnej konstrukcji ściany bocznej, zgodnie z wynalazkiem, a zwłaszcza dzięki temu, że działy kół 6 są stożkowe.

Ponadto, to poszerzenie samogaru pozwala na brzegach odlewanego produktu zachować grubość prawie równą grubości ogólnej produktu. Jest zrozumiałe, że brzegi produktu końcowego tworzą się z metalu w trakcie krzepnięcia. Strefa krzepnięcia przemieszcza się równocześnie z metalem, przechodzącym między cylindrami w rynnie pionowej utworzonej z samogaru, który jest przymocowany na stałe do ściany bocznej.

Także będzie zrozumiałe, że raz utworzony samogar chroni izolujący materiał ogniotrwały od bezpośredniego kontaktu z roztopionym metalem, przeszkadza w postępującym jego zużyciu, co pozwala zapewnić stabilność procesu odlewania.

Należy również zwrócić uwagę, że naskórki 23 metalu zakrzepłe przy zetknięciu z cylindrami i przemieszczające się razem z nimi, nie są złączone z naskórkiem 16 tworzącym samogar.

Na fig. 4 i 5 przedstawiono ścianę boczną w stanie ustalonym odlewania, odpowiednio: widok i przekrój poziomy na poziomie linii V - V, położonej nieco powyżej przewężenia. Widać tu wyżłobienie w kształcie V wynikające ze zużycia izolującego materiału ogniotrwałego brzegami naskórków metalu 23 zakrzepłych na cylindrach. Głębokość i szerokość punktów zużycia 18 zwiększa się ku dołowi, aż do połączenia się ich i utworzenia wgłębienia 16, przedstawionego na fig. 3c, czyli łoza samogaru 17.

169 475

Ponadto zawraca się uwagę, że tworzenie się i stabilność samogaru wynika z równowagi termicznej, która ustala się między odlewanym metalem i różnymi częściami instalacji, a zwłaszcza ścianą boczną. To dlatego izolujący materiał ogniotrwały, w zetknięciu z którym roztopiony metal jest przytrzymywany na początku odlewania, powinien być bardzo dobrym izolatorem, aby uniknąć przedwczesnego krzepnięcia wspomnianego metalu między brzegami cylindra. Jest pożądane, aby samogar raz uformowany był tak stabilny, jak to tylko możliwe. Można wykonać część środkową ściany w formie elementu złożonego, przedstawionego na fig. 11, składającego się z kilku warstw 12a, 12b, 12c różnych materiałów ogniotrwałych, rozłożonych pionowo, których oporności mechaniczne rosną, a izolacja termiczna maleje współzależnie począwszy od płaszczyzny powierzchni 7 działów kół ku płycie wsporczej 13. Tak więc na samym początku odlewania, to aspekt izolacji termicznej, rozstrzygający w czasie pierwszego zetknięcia się roztopionego metalu z izolacyjnym materiałem ogniotrwałym, a więc wtedy, gdy tworzy się samogar i wgłębia się w część środkową aż osiągnie warstwy mechaniczne bardziej odporne, które ograniczają jego postępowanie i to co będzie osiągnięte w stanie ustalonym, zapewnia lepsze położenie dla niego.

Ostatnia warstwa lub sama płyta wsporcza stanowią płyty zabezpieczające przed jakimkolwiek ryzykiem wypłynięcia roztopionego metalu w przypadku przedziurawienia samogaru. Mogą one być wykonane z materiału twardego, nie odkształcającego się przez rozszerzanie, takiego jak krzemionka.

Według przykładu przedstawionego na fig. 6 i 7 działy kół posiadają, w ich dolnych częściach, bliskich przewężeniu między cylindrami, sfazowania 19 zanikające aż do dołu ścian bocznych i redukujące części skośne wspomnianych działów kół. To sfazowanie jest wypełniane przez odpowiadające rozszerzenie 20 materiału izolacyjnego ogniotrwałego, który w wyniku tego styka się z powierzchniami czołowymi cylindrów na wysokości tego sfazowania. Obecność materiału izolacyjnego, bardziej miękkiego niż materiał, z którego zrobione są działy kół dopuszcza poszerzanie się, poza zasięg cylindrów, brzegów produktu, zakrzepłego w pobliżu przewężenia. Siła walcowania na · poziomie przewężenia i na brzegach cylindrów może być więc zredukowana, co pozwala uniknąć uszkodzenia wspomnianych brzegów.

Wysokość tego sfazowania powyżej przewężenia powinna być bliska długości arc wynoszącym 2°, mierzonej na brzegach cylindrów.

Według innego przykładu wykonania urządzenia, przedstawionego na fig. 8 i 9 działy kół nie są fazowane w tej samej strefie jak wyżej, ale w części ich grubości, pozwalając utrzymać się cieńszej części 21 koła w kontakcie z cylindrem. Pozwala to uniknąć bezpośredniego zetknięcia materiału ogniotrwałego z cylindrami, zachowując w dużej części możliwość poszerzania się brzegu odlewanego produktu.

Te sfazowania dopuszczają ponadto przejście w materiale ogniotrwałym ewentualnego zgrubienia brzegu produktu, który mógłby spowodować chwilowe poszerzenie, zbyt znaczne, samogaru.

Na 10 rysunku przedstawiono w przekroju na poziomie przewężenia, zastosowanie urządzenia według wynalazku w przypadku odlewania między dwoma cylindrami osiowo przesuniętymi, np. w instalacji pozwalającej odlewać produkty o zmienianej szerokości przez względne przemieszczanie osiowe cylindrów.

W tym przypadku ściana boczna nie jest symetryczna, jak w poprzednich przykładach, w stosunku do płaszczyzny środkowej P instalacji, równoległej do osi cylindrów. Ta ściana 30 od strony, która styka się z powierzchnią czołową cylindra 1 (część niższa rysunku z fig. 10) jest utworzona w ten sposób jak w przykładach opisanych wyżej i posiada dział koła stożka 6', zamocowany na płycie wsporczej 13' oraz część środkową 12' z materiału ogniotrwałego izolacyjnego. Inna strona ściany 30 (część wyższa fig. 10) jest utworzona z języka 31, przylegającego do powierzchni cylindrycznej cylindra 2, np. z takiego samego materiału co dział koła 6'. Ten język jest również przymocowany do płyty wsporczej 13' i ma ścięcie skośne, które pasuje do krzywizny cylindra 2'. Izolacyjny materiał ogniotrwały 12' wypełnia przestrzeń między działem koła 6', a metalowym językiem 31.

W rzeczywistości ta ściana boczna jest równoważna ścianie z wariantu, dopasowanego do cylindrów osiowo przesuniętych, opisanej we francuskim zgłoszeniu patentowym nr 8908086, do którego można się odnieść celem porównania ze ścianą w rozwiązaniu według wynalazku.

169 475

Łatwo będzie zrozumieć, że układ szczególny z fig. 10 pozwala na przemieszczanie osiowe cylindra 2' w stosunku do cylindra 1' i do ściany 30, dając możliwość zmieniania szerokości odlewanego produktu.

Będzie zrozumiałe również, że w przypadku tego wariantu samogar, który tworzy się w sposób podobny do tego, jak to było wyjaśnione poprzednio, nie jest symetryczny w stosunku do płaszczyzny P, ale przesuniętej ku stronie działu koła 6', co powoduje tworzenie się brzegu produktu lekko zagiętego w stosunku do głównej płaszczyzny uzyskiwanego ciekłego produktu. Ten pojawiający się defekt nie jest jednakże szkodliwy, gdy brzegi produktu są później, po odlaniu, np. odcinane i odrzucane. Na ogół ułatwia to obróbkę.

1619475

12’

1’

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 2,00 zł

Claims (13)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do ciągłego odlewania, między dwoma cylindrami o osiach równoległych, przy czym przestrzeń odlewania roztopionego metalu jest określona przez te cylindry i dwie stałe ściany boczne, a każda ściana boczna posiada co najmniej jedną część boczną, umieszczoną na przeciw powierzchni czołowej płaskiej jednego z cylindrów i utworzoną z działu koła o zewnętrznej średnicy równej średnicy przyległego cylindra oraz część środkową, obok wspomnianej przestrzeni odlewania, z izolującego materiału ogniotrwałego, znamienne tym, że wspomniany dział koła jest wykonany z materiału posiadającego przewodność termiczną i odporność mechaniczną lepsze od wspomnianego materiału ogniotrwałego i tym, że jest działem koła stożkowego, którego strona mająca największy promień krzywizny jest umieszczona przy cylindrze, a powierzchnia stożkowa styka się z materiałem izolacyjnym wspomnianej części środkowej.
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że kąt u podstawy działu koła stożka ściętego (6) jest zawarty w przedziale 5 + 85°.
3. 3. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że izolacyjnym materiałem ogniotrwałym jest włóknisty tlenek glinowy.
4. 4. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że część środkowa jest utworzona z kilku warstw (12a, 12B, 12c) materiałów, posiadających odporność mechaniczną rosnącą począwszy od warstwy (12a) umieszczonej przy przestrzeni odlewania.
5. 5. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że działy kół są wykonane z żeliwa, stali, miedzi, molibdenu lub jednego z ich stopów.
6. 6. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że powierzchnia stożkowa działów kół jest chropowata (14).
7. 7. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że działy kół w swej strefie o największej średnicy są pokryte, ewentualnie utworzone z materiału posiadającego dobrą wytrzymałość mechaniczną w wysokiej temperaturze.
8. 8. Urządzenie według zastrz. 7, znamienne tym, że wspomnianym materiałem jest dwutlenek cyrkonu.
9. 9. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że działy kół są chłodzone.
10. 10. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że działy kół w strefie sąsiadującej z przewężeniem między cylindrami mają sfazowania, które to sfazowania (19) są wypełnione izolacyjnym materiałem ogniotrwałym (20).
11. 11. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że wspomniane przewężenie jest wykonane na całej grubości działu koła.
12. 12. Urządzenie według zastrz. 10, znamienne tym, że wspomniane sfazowanie jest wykonane na części grubości działu koła z pozostawieniem części cieńszej (21) tego działu koła w styku z cylindrem.
13. 13. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że część środkowa (12) posiada występ (15) wchodzący między cylindry.