PL169193B1 - Sposób przygotowywania osadów ściekowych do odwadniania w komorowej prasie filtracyjnej - Google Patents

Abstract

1. Sposób przygotowywania osadów ściekowych do odwadniania w komorowej prasie filtracyjnej, z wykorzystaniem obróbki nadawy do prasy za pomocą chemicznych i niechemiczaych środków, znamienny tym, że nadawę do prasy podaje się w dwóch etapach, przy czym wprowadza się najpierw jej część w postaci osadu ściekowego skondycjodowrnego środkami chemicznymi poprawiającymi kinetykę procesu filtracji, zmieszanego ze środkiem niechemicznym obniżającym adhezję w stosunku masowym co najmniej 1:0,5, w ilości zapewniającej uzyskanie przylegającej do przegrody filtracyjnej warstwy tej części nadawy o grubości co najmniej 5% grubości całego placka filtracyjnego, a następnie wprowadza się pozostałą część nadawy w postaci osadu ściekowego skrddycjodowadego dodatkiem środków chemicznych poprawiających kinetykę procesu filtracji.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób przygotowywania osadów ściekowych do odwadniania w komorowej prasie filtracyjnej, znajdujący zastosowanie zwłaszcza przy odwadnianiu komunalnych osadów ściekowych.

Znany jest i powszechnie stosowany sposób odwadniania osadów ściekowych przez ich suszenie na poletkach osadowych lub lagunach. Odwadnianie osadu następuje tutaj w wyniku jego naturalnego osuszania się oraz odpływu wody do gruntu. Wysuszony osad jest oddzielany od podłoża i zbierany w pryzmy, po czym ładowany na środki transportu, którymi jest wywożony na wysypisko lub kierowany do dalszej przeróbki.

Taki sposób odwadniania jest bardzo uciążliwy i pracochłonny oraz wymaga sporych powierzchni terenu, znacznie większych od tych jakie są wymagane pod budowę samej oczyszczalni. Zaznaczyć należy również, że efektywność osuszania osadów na poletkach zależy w dużej mierze od warunków pogodowych.

O wiele szybsze i skuteczniejsze jest odwadnianie osadów ściekowych sposobami mechanicznymi, w wirówkach lub prasach filtracyjnych. Efektywny przebieg procesu odwadniania w tych urządzeniach wymaga przygotowania osadów ściekowych za pomocą środków chemicznych i/lub fizycznych.

Dotychczas przez przygotowywanie osadów ściekowych do odwadniania rozumie się zabiegi mające na celu zwiększenie koncentracji części stałych i poprawienie struktury osadu dla skrócenia czasu filtracji, a tym samym zwiększenia wydajności procesu. Do tego celu stosuje się różne środki chemiczne, na przykład związki żelaza, glinu czy polielektrolity, a także środki niechemiczne, na przykład lotne popioły, muły węglowe, karbonit i tym podobne.

Jak wykazały badania i obserwacje, efektywne odwadnianie osadów ściekowych w komorowych prasach filtracyjnych należy rozpatrywać w dwóch aspektach, a mianowicie: krótkiego czasu filtracji właściwej oraz krótkiego czasu rozładunku prasy filtracyjnej z odwodnionego osadu, możliwego do uzyskania tylko w przypadku samoczynnego odspajania się placków od przegrody filtracyjnej. O ile pierwszy aspekt jest dostrzegany w praktyce, o tyle drugi jest na ogół niedoceniany, czego dowodem jest to, że w niektórych oczyszczalniach ścieków wyposażonych w prasy filtracyjne proces odwadniania jest realizowany w dalszym ciągu na poletkach osadowych lub lagunach.

169 193

Celem wynalazku jest opracowanie takiego sposobu przygotowywania osadów ściekowych, zwłaszcza komunalnych, przed ich odwadnianiem w prasie komorowej, który zapewniałby znaczną poprawę procesu odwadniania, a w szczególności takie obniżenie adhezji osadu do przegrody filtracyjnej, aby następowało jego samoczynne odspajanie się i szybki rozładunek prasy filtracyjnej.

Cel ten został osiągnięty za pomocą sposobu przygotowywania osadów ściekowych do odwadniania w komorowej prasie filtracyjnej według wynalazku, z wykorzystaniem obróbki nadawy do prasy za pomocą chemicznych i niechemicznych środków. Zgodnie z wynalazkiem nadawę do prasy podaje się w dwóch etapach, przy czym wprowadza się najpierw jej część w postaci osadu ściekowego skondycjonowanego środkami chemicznymi poprawiającymi kinetykę procesu filtracji, zmieszanego ze środkiem niechemicznym obniżającym adhezję w stosunku masowym co najmniej 1:0,5, w ilości zapewniającej uzyskanie przylegającej do przegrody filtracyjnej warstwy tej części nadawy o grubości co najmniej 5% grubości całego placka filtracyjnego, a następnie wprowadza się pozostałą część nadawy w postaci osadu ściekowego skondycjonowanego dodatkiem środków chemicznych poprawiających kinetykę procesu filtracji. Jako niechemiczny środek obniżający adhezję stosuje się korzystnie trociny.

Zaletą sposobu według wynalazku jest znaczne obniżenie adhezji odwodnionego osadu do przegrody filtracyjnej, uzyskanie całkowitej odspajalności osadu i poprawa efektywności procesu filtracji osadów ściekowych, zwłaszcza komunalnych. Udało się to osiągnąć przez zmniejszenie udziału osadu ściekowego, cechującego się wysoką adhezją do przegrody filtracyjnej, w warstwie bezpośrednio przylegającej do tej przegrody i proporcjonalny wzrost udziału w tej warstwie niechemicznego środka o bardzo niskiej adhezji, skutkiem czego jest zauważalny spadek przyczepności placka filtracyjnego.

Przedmiot wynalazku jest dokładniej przedstawiony w poniższym przykładzie odwadniania osadu ściekowego.

Dla odwodnienia osadu ściekowego z oczyszczalni ścieków komunalnych o uwodnieniu około 97%, pobiera się porcję tego materiału w ilości wymaganej do napełnienia komorowej prasy filtracyjnej odwodnionym osadem. Około 25% tej ilości miesza się z trocinami w stosunku masowym 1: 1 oraz kondycjonuje siarczanem glinu i kationowym flokulantem, po czym wprowadza do prasy za pomocą nurnikowej pompy. Na tak utworzoną warstwę o grubości około 10% grubości całego placka filtracyjnego, wprowadza się i poddaje filtracji skondycjonowaną środkami chemicznymi jak wyżej pozostałą część osadu ściekowego (bez dodatku trocin). Proces filtracji prowadzi się pod ciśnieniem około 0,9 MPa. Uwodnienie osadu po filtracji wynosi około 60% a wydajność filtracji w przeliczeniu na osad ściekowy w stanie suchym, wynosi 1,7 kg/m² · h. Odwodniony osad charakteryzuje się tym, że odspaja się od przegrody filtracyjnej pod własnym ciężarem, a przegroda filtracyjna pozostaje czysta.

Taki osad ściekowy, filtrowany bez dodatku pomocniczego materiału filtracyjnego i zastosowania sposobu według wynalazku, po tradycyjnym procesie odwadniania charakteryzuje się uwodnieniem około 76%, a wydajność procesu filtracyjnego wynosi około 0,7 kg/m2 · h w przeliczeniu na suchy osad. Osad ten przylega ściśle do przegrody filtracyjnej i musi być od niej oddzielany ręcznie, natomiast przegroda filtracyjna musi być poddawana czyszczeniu.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz

Cena 2,00 zł

Claims (2)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób przygotowywania osadów ściekowych do odwadniania w komorowej prasie filtracyjnej, z wykorzystaniem obróbki nadawy do prasy za pomocą chemicznych i niechemicznych śiodków, znamienny tym, ze nadawę do prasy podaje się w dwóch etapach, przy czym wprowadza się najpierw jej część w postaci osadu ściekowego skondycjonowanego środkami chemicznymi poprawiającymi kinetykę procesu filtracji, zmieszanego ze środkiem niechemicznym obniżającym adhezję w stosunku masowym co najmniej 1:0,5, w ilości zapewniającej uzyskanie przylegającej do przegrody filtracyjnej warstwy tej części nadawy o grubości co najmniej 5% grubości całego placka filtracyjnego, a następnie wprowadza się pozostałą część nadawy w postaci osadu ściekowego skondycjonowanego dodatkiem środków chemicznych poprawiających kinetykę procesu filtracji.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako niechemiczny środek obniżający adhezję stosuje się trociny.