Wynalazek idotyczy sposobów suszenia ziarna, szczególnie wilgotnego zboza w zbiornikach, w których zboze powoli opu¬ szcza sie w kierunku pionowym.Zbiór zboza zachodzi, jak wiadomo, cze¬ stokroc przy pogodzie wilgotnej, a wówczas ziiarno dostaje sie do spichrza w stanie wil¬ gotnym. Spichrze posiadaja naogól budowe taka, ze powietrze ma dostep obfftszy tylko do wierzchniej warstwy nasypanego zboza Jezeli nie zostaly przedsiewziete szczegól¬ ne srodki, ziarno szybko poczyna plesniec a nawet psuc sie, co poznaje sie po zapa¬ chu i podniesieniu temperatury w masie ziarna. Oddawna w rolnictwie czyniono wy¬ silki, alby zapobiec psuciu sie zboza zapomo- ca przerzucania szuflami masy ziarna w ten sposób, by ziarno ze spodu dostawalo sie nawierzch i ulegalo tam suszeniu otaczaja- cem powietrzem. Ten jednak sposób nie wystarcza i wymaga wiele czasu oraz pracy recznej.W celu osiagniecia oszczedniejszych wy¬ ników stosuje sie zbiorniki, tak zwane silo¬ sy, uzywane szczególnie w wielkich mlynach i spichrzach i zlozone z pionowej skrzyni o znacznej wysokosci, w której gromadzi sie zboze. Spodnia czesc skrzyni jest zaopa¬ trzona w wylot, przez który wysypuje sie ziarno pod wplywem wlasnego ciezaru, po- czem przesypuje sie je do czesci górnej skrzyni zapomoca sprezonego powietrza lub podnosnika, a wtenczas ziarno styka sie znów z powietrzem. Urzadzenie to jest jed-nak stosunkowo kosztowne ze wzgledu na ce¬ ne mocy, niezbednej do podnoszenia ziarna, w porównaniu z otrzymanym wynikiem osu¬ szania, wskutek czego urzadzenia te nie (roz¬ powszechnily sie ogólnie pomiedzy drobny¬ mi rolnikami, którzy oczywiscie nie moga ponosic zbyt wielkich wydatków.W celu zmniejszenia spozycia energji do przenoszenia zboza próbowano zaopa¬ trywac skrzynie w umieszczone ponad soba poziome kanaly powietrzne, przez które ply¬ nal suszacy strumien powietrza, wywolywa¬ ny badz naturalnym przeciagiem wskutek nagrzewania powietrza, ibadi tez zapomoca dmuchaw lub przewietrzników. Ale i to u- rzadzenie nie rozpowszechnilo sie szerzej z powodu zbyt wielkich kosztów energji, niezbednej do przeprowadzania powietrza przez liczne kanaly, tern bardziej, ze i wy¬ konanie tychze pociaga za soba wysokie koszty budowy. Urzadzenie powyzsze posia¬ da oprócz tego i te wade, ze umieszczone sfcisle ponad soba kanaly powietrzne zaj¬ muja uzyteczna przestrzen skrzyni, wsku- . tek czego jednoczesnie mozna suszyc tylko niewielka ilosc ziarna.Wynalazek niniejszy ma na celu usunie¬ cie wspomnianych niedogodnosci przez zmniejszenie calkowitych kosztów urzadze¬ nia.Podczas suszenia, gdy wilgotne ziarno podlega dzialaniu powietrza, najpierw od¬ daje swa wilgoc wierzchnia warstewka ziarnka, co odbywa sie stosunkowo szybko.Dalsze osuszanie jest znacznie powolniej¬ sze, gdyz wilgoc, znajdujaca sie wewnatrz ziarnka, musi najpierw przed wchlonieciem jej przez osuszajace powietrze wydostac sie na powierzchnie tego ziarnka.Wynalazek zostal oparty na licznych badaniach doswiadczalnych przebiegu osu¬ szania, szczególnie zas ziarna zbozowego* Niektóre z otrzymanych wyników uwidocz¬ niono na wykresach (fig. 1 — 3). Fig. 1 przedstawia wykres zaleznosci pomiedzy wilgotnosciaP w procentach do ciezaru ziar¬ na i rzeczywiistym czasem T, niezbednymi do osuszenia. Zaklada sie, ze szereg próbek, zawierajacych ziarno o tej samej wilgotno¬ sci Pm, zostal poddany róznym sposobom osuszania, w wyniku czego wilgotnosc wszystkich próbek zostala doprowadzona do wilgotnosci Po. Kreskowana krzywa 0 przedstawia przebieg osuszania ziarna w ze¬ tknieciu z powietrzem, które znajduje sie w spokoju. Niezbedny do osuszenia czas wyraza sie wielkoscia T0 min. Krzywa V przedstawia1 przebieg osuszania w razie, gdy powietrze .plynie nad ziarnem z pewna szyb¬ koscia (np. 4 m/sek). Czas osuszania wynosi wtedy T7 min. Jak to widac na tej krzywej, oszczednosc na calem suszeniu osiaga sie przez strumien powietrza, oszczednosc ta jednak jest wydatniejsza w pierwszych mi¬ nutach osuszania. Jezeli suszenie, trwajace juz np. 5 min, zostalo przerwane, to wilgot¬ nosc sprowadza sie do wielkosci Pt. Na¬ stepnie ziarno pozostawiano w spokoju w ciagu np. 4 godz, poczerni znowu suszono je w ciagu 5 min, po których ponownie na¬ stepuje przerwa suszenia w ciagu 4 godz i t. d. Rzeczywisty czas osuszania bedzie w tym przypadku znacznie krótszy i ostatecz¬ ny wynik otrzymuje sie juz po uplywie rze¬ czywistego czasu osuszania Tv Jezeli przy innej próbie suszenie trwa np. 10 min, osia¬ ga sie wilgotnosc P2. Jezeli ziarno pozosta¬ wic w spokoju na przeciag 4 godz, a nastep¬ nie suszyc w ciagu 10 min i L d, to ostatecz¬ ny wynik osiagnie sie po uplywie czasu T2.Widoczne jest, ze rzeczywisty czas susze¬ nia bedzie cokolwiek dluzszy. Jezeli za¬ miast tego suszenie trwa 15 min, osiaga sie wilgotnosc P3. Jezeli ziarno bedzie pozo¬ stawione w spokoju w przeciagu 4 godz i potem suszone w ciagu 15 min i t. d., o- stateczny wynik osiagnie sie po uplywie czasu Tz. W ten sam sposób otrzymuje sie stany wilgotnosci P4, P5 i P6 po zastosowa¬ niu okresów osuszania, np. 25 min, 60 min i 180 min, poczem wskutek istosowania prze¬ rywanego przebiegu suszenia osiaga sie o- - 2 -stateczne wyniki po uplywie czasu T4, T5 iTe- Wykres, przedstawiony ina fig. 2, ma na oelu wyjasnienie wplywu dlugosci okresu przerw przy stalym okresie suszenia, trwa¬ jacym mp. 5 min. Zaklada sie, jak poprzed¬ nio, iz bada sie .szereg próbek a wilgotnosci P m w procentach, które powoli osusza sie az do ostatecznego osiagniecia wilgotnosci P om Krzywa przerywana O wskazuje wa¬ runki, gdy powietrze dziala, bedac prak¬ tycznie w spokoju. Krzywa V wskazuje wa¬ runki, gdy ponad ziarnem plynie powietrze z pewna szybkoscia, np. 4 m/sek, zapewnia¬ jac ciaglosc suszenia, t. j. bez posrednich okresów przerw. Jezeli po 5 min suszenia ziarno pozostanie w spokoju przez 5 min, poczem znowu bedzie suszone w ciagu 5 min i t. d., otrzymuje sie krzywa V5. Wi¬ doczne jest, ze zysk na czasie rzeczywiste¬ go osuszania jest stosunkowo nieznaczny.Jezeli zamiast tego ziarno po 5 min suszenia pozostawic w spokoju, np. na przeciag 15 mim, nastepnie suszyc je w ciagu 5 minii t. d., otrzymuje Isie krzywa V15. Rzeczywisty czas suszenia zostal w tym przypadku w dalszym ciagu zmniejszony. Jezeli przy sto¬ sowaniu 5 min okresów suszenia pozostawi sie zamiast tego ziarno w spokoju miedzy okresami suszenia na przeciag l1 godz, to otrzymuje sie krzywa V60. Widoczne jest, ze w tym przypadku, stosujac sposób prze¬ rywanego suszenia, otrzymuje sie znaczny zysk. Jezeli w podobny sposób stosowac 5 min okresy suszenia i dwugodzinne okresy przerw, otrzymuje sie krzywa V120, dajaca dalsza oszczednosc czasu. Jezeli stosowac okresy przerw odpowiednio ponad 3, 4 lub 5 godz, otrzymuje sie odpowiednio krzywe Vi8o ^o, V3oo- Dalszy zysk staje sie sto¬ sunkowo nieznaczny w tych ostatnich krzy¬ wych, poniewaz przebieg osuszania jako ca¬ losc jest niepotrzebnie opózniany przez dlu¬ gie okresy przerw.Na powyzszych krzywych wyraznie wi¬ dac, ze zagadnienie polega na dostosowaniu dlugosci okresu suszenia do dlugosci przerw w taki sposób, aby suma kosztów na naped powietrza osuszajacego i kosztów, polaczonych z dlugoscia okresów przerw, byla jak najmniejsza. Zbyt dlugi okres przerwy wymaga mianowicie gromadzenia ziajnna podczas okresów nieczynnych w ob¬ szernych komorach magazynowych, wsku¬ tek czego zwiekszaja sie zarówno koszty bu¬ dowy, jak i pracy przenoszenia przy kaz- dem suszeniu. Z idrugiej strony zbyt krótkie okresy suszenia niepotrzebnie wiklaja urza¬ dzenie i zwiekszaja koszty budowy.Wynalazek niniejszy polega na tern, ze ziarno, np. zboze, przesypywane w pionowej skrzyni, poddaje sie w sposób przerywany suszeniu podczas przepuszczania przez kil¬ ka komór osuszajacych, umieszczonych po¬ nad soba w ten jednak sposób, ze pomiedzy niemi znajiduja sie komory bierne, w któ- irych ziarno (zboze) nie podlega wplywowi powietrza osuszajacego, przyczem przerwy pomiedzy dwoma kolejnemi okresami osu¬ szajacemi sa wielokrotnie wieksze, niz czas, w którym zboze podlega suszeniu w kaz¬ dej poszczególnej komorze czynnej, wsku¬ tek czego wilgoc, zawarta wewnatrz ziarn, moze przenikac do powierzchni ziarna prze4 ponownem wprowadzeniem go do najbliz¬ szej komory osuszajacej.Fig 3 przedstawia na wykresie zmien¬ nosc wilgotnosci na powierzchni ziarn przy ich suszeniu wedlug wynalazku. Z wykresu widac, jak wilgotnosc poczatkowa Pm zmniejsza sie bardzo szybko w ciagu kilku juz minut ido wartosci P±. Gdyby suszenie prowadzic w 'dalszym ciagu bez przerwy, wilgotnosc spadalaby wedlug stromej krzy¬ wej kreskowanej. Rzecz widoczna, ze nie byloby korzystne zbytnie przedluzanie cza¬ su suszenia, W nastepnymi okresie (przerwy suszenia), który moze trwac kilkanascie go¬ dzin, wilgotnosc z wnetrza ziarna przenika na powierzchnie, wkutek czego wilgotnosc warstwy powierzchniowej powoli osiaga wartosc P2, która jest znacznie jednak niz- .«=- 3 =-Sza od poczatkowej ¦wilgotnosci Pm. Nie jest oczywiscie rzecza korzystna zbytnie prze¬ dluzanie okresu przerwy .suszenia, ponie¬ waz krzywa wilgotnosci warstwy powierzch¬ niowej zbliza sie asymtotyczmie do przeciet¬ nej wilgotnosci ziania. Nastepnie rozpoczy¬ na sie nowy okres osuszania, zmniejszajacy wilgotnosc ido wartosci P3, i t. d; Przy kon¬ cu kazdego okresu przerwy wilgotnosc zmniejsza sie do pewnej wartosci, a po po¬ wtórzeniu pewnej ilosci podobnych okresów osuszajacych siaga sie ostatecznie koncowy wynik Po .Praktycznie stwierdzono, ze osiaga sie znaczna oszczednosc jedynie wtenczas, je¬ zeli okres przerwy trwa 5 do 500 razy dlu¬ zej, niz okres osuszania.Przy stosowaniu powyzszych regul su¬ szenia stwierdzono^ ze w celu doprowadze¬ nia wilgotnosci ziarna ido wartosci handlowej, mozna z korzyscia stosowac zimne powie¬ trze z zewnatrz, o ile nie jest ono zbyt wil¬ gotne, jak ma np. miejsce podczas deszczu, kiedy suszenie nalezy przerwac, a sily, niezbednej do napedu przewietrzników, u- zywa sie do innych celów. Moze sie jednak zdarzyc, ze, aby zaoszczedzic czas, pozada¬ ne jest niezwlocznie w .dalszym ciagu pro¬ wadzic osuszanie, a wtenczas zaleca sie o- grzewanie zimnego powietrza w celu zwiek¬ szenia jego zdolnosci wchlaniania wilgoci.Nalezy równiez zaznaczyc, ze mozna osia¬ gnac znaczna oszczednosc energji, niezbed¬ nej zarówno i do napedu dmuchaw Lub przewietrzników, .przez zmniejszenie szybkosci przeplywu po¬ wietrza osuszajacego, proporcjonalnie do zwiekszonej zdolnosci osuszajacej {powie¬ trza, wywolanej przez ogrzanie.Na rysunku fig. 4— 32 przedstawiaja rózne rodzaje wykonania i zastosowania wy¬ nalazku. Fig. 4 przedstawia widok boczny i czesciowo przekrój suszarni pionowej we¬ dlug wynalazku, fig. 5 — widok jej zprzo- du, fig. 6 do 11 — rózne szczególy suszar¬ ni, fig. 12 — przekrój poziomy grupy su¬ szarni; fig. 13 i 14 przedstawiaja ustrój sciany suszarni; fig. 15 przedstawia okien¬ nice w otworze wlotowym lub wylotowym kanalów powietrznych; fig. 16 — inny u- strój okiennic; fig. 17 — 19 przedstawiaja sposób wykonania belek; fijg. 20 i 21 — o- twory wlotowe pod rzedy belek; fig. 22 przedstawia pewien szczegól; fig. 23.— u- stawienie suszarni np. na pokladzie okretu; fig. 24 — 32 przedstawiaja rózne sposoby ulozenia belek w kazdym obszarze osusza¬ jacym.Na fig. 4 suszarnia wykonana jest w po¬ staci pionowej skrzyni /, ustawionej po¬ miedzy czterema slupami 2, polaczonemi ze solba przecznicami 3. Suszarnia sklada sie ze znacznej ilosci! komór osuszajacych, z których kazda zaopatrzona jest w szereg poziomych belek, miedzy któremi pozostaja waskie szczeliny na zboze 4, spadajace zgó- ry. Zboze podnosi sie zapomoca np. podno¬ snika, uruchomianego sprezonem powie¬ trzem i dostarczajacego je pionowa rura 6 do zasypu 7. Opadajac w suszarni, zboze napotyka po drodze róznego rodzaj/u komo¬ ry osuszajace, przyozem zachowana jest za¬ sada, ze zboze w górnej czesci suszarni zo¬ staje poddawane dzialaniu wiekszej ilosci osuszajacego powietrza, gdyz poczatkowo zboze jest wilgotniej sze. Najwyzsza komora osuszajaca zawiera pewna ilosc belek w po¬ staci prostokatnych plyt 8 o dluzszych bo¬ kach poziomych, przyczem boki krótsze, przymocowane do scian suszarni, sa pochy¬ le i równolegle. Ta komora osuszajaca mo¬ ze byc równiez wykonana wedlug fig, 6, gdzie plyty sa umieszczone zygzakowato.Kazda plyta u góry jest zaopatrzona w pa¬ sek 9 pochyly i w razie potrzeby dajacy sie regulowac w polaczeniu z plyta. Ten pasek ma na celu regulowanie grubosci warstwy zboza, spadajacej miedzy dwiema plytami.Wskutek kata zesypu ziarno wytwarza po¬ chylosc 10, przyczem kat plyty jest w ten sposób uregulowany, iz pochylosc ta zbliza sie do plyty swa dolna krawedzia. Pomie- _ 4 _dzy pochyloscia zesypu 10 i plyta 8 powsta¬ je posrednia przestrzen, stanowiaca kanal na (przeplyw powietrza osuszajacego. Po¬ wietrze osuszajace wpuszcza sie przez trój¬ katne otwory 11, umieszczone w bocznych scianach suszarni, przyczem bok dolny tych otworów zaleca sie umieszczac nieco wyzej ponad pochyloscia zesypoi 10 zboza.. Ziarno naciska na plyty, oparte na przecznicach 3. Po przebyciu kanalów osuszajacych ziar¬ no dostaje sie do komory (biernej) przerwy suszenia, dostosowanej do przechowywania kilkanascie razy wiekszej ilosci ziarna, niz ilosc ziarna suszonego jednoczesnie w gór¬ nej komorze osuszajacej* Nastepna komora czynna (osuszajaca) jest urzadzona nieco odmiennie. Kanaly po¬ wietrzne sa tu utworzone pod' dwoma szere¬ gami poziomych katowników 12, ponizej których ziarno wskutek swego kata zesyipu przybiera polozenie przedstawione na ry¬ sunku. Powietrze doplywa przez poszcze¬ gólne przeloty 13 pod 'katownikami; prze¬ loty te lacza sie z, kanalem powietrznym za¬ pomoca szczelin 14. W ten sposób strumien powietrza plynie ku lezacej ponizej war¬ stwie ziarna. Nastepnie ziarno przedostaje sie do komory biernej 15, a stad do nizszej komory czynnej, zawierajacej pojedynczy szereg katowników 16, które od dolu wy¬ twarzaja kanaly powietrzne. Miedzy ramio¬ nami katowników sa umieszczone kwadra¬ towe przegródki 17 (fig. 8) rozstawione w ten sposób, ze powietrze musi przeciskac sie zygzakowato nad warstwa ziarna. Z tej komory ziarno opada do komory biernej 18, a stamtad do komory czynnej, zlozonej z szeregu katowników 19, przyczem jednak przekrój kanalów powietrznych jest zmniej¬ szony zapomoca przegródek 20, umieszczo¬ nych pod wierzcholkiem katownika i u- sztywniajacych igo. Powietrze wpuszcza sie otworami 21 w scianie suszarni. Z tej komo¬ ry ziarno dostaje sie do komory biernej 22, a stad do komory czynnej, utworzonej za¬ pomoca szeregu poziomych katowników 23, w których przekrój poprzeczny kanalu po¬ wietrznego jest jeszcze bardziej zmniejszo¬ ny zapomoca trójkatnych przegródek 24.Dalej nastepuje komora bierna 25 oraz ko¬ mora czynna, utworzona zapomoca szeregu katowników 26; w tej komorze przekrój po¬ przeczny kanalów powietrznych jest znacz¬ nie zmniejszony zapomoca kwadratowych przegródek 27. Nastepnie ziarno dostaje sie do komory, zawierajacej szereg poziomych katowników 28, umieszczonych blisko siebie.Ponizej kazdej szczeliny wylotowej miedzy dolnemii krawedziami katowników sa umie¬ szczone obracane zerdzie czworokatne 29, oparte na dwóch umieszczonych przeciwle¬ gle przecznicach 3, przyczem wystajace na- zewnatrz osie zerdzi sa zaopatrzone w dzwignie 30, polaczone wspólnym drazkiem 31, który w jakikolwiek odpowiedni sposób mozna wprawiac w ruch zwrotny.Zerdzie 29 sa umieszczone pod odpo¬ wiedniemu szczelinami miedzy katownikami 28 w ten sposób, ze w polozeniu nierucho- mem zerdzi ziarno nie moze spadac z 'gór¬ nych ich powierzchni, lecz po uruchomieniu zerdzi ziarno sypie sie naprzemian po stro¬ nie prawej lub lewej zerdzi i spada do ze¬ sypu 32 w ksztalcie leja, skad dostarcza sie ziarno w sposób ciagly lub przeszywany na szczyt suszami przewodem 5. Niezbedne w tym celu powietrze doplywa przewodem za¬ silajacym 33. Do nadzoru nad róznemi ko¬ morami osuszajacemi czyli czynnemi mie¬ dzy poziomem! przecznicami 3 sluza otwo¬ ry 34.Fig. 5 przedstawia odpowiednie rozmie¬ szczenie calosci, skladajacej sie z dwóch (lub wiecej) suszarni, umieszczonych we wspólnej obudowie. Kanaly powietrzne jednej suszarni sa szeregowo polaczone z odpowiedtniemi kanalami idrugiej suszarni zapomoca rur 35 z blachy lub drzewa.Wszystkie kanaly otrzymuja powietrze ze wspólnego przewietrznika 36 za posred¬ nictwem przewodu 37, polaczonego ze wszystkiemi kanalami. Przewietrznik mo- - 5 —ze byc napedzany silnikiem elektrycz¬ nym 38.Przewód 37 mozna równiez dobrze umie¬ scic miedzy obiema suszarniami!, a wówczas wszystkie kanaly osuszajace lacza sie rów¬ nolegle. Sprezonego powietrza do podnosze¬ nia zboza dostarcza dmuchawa 39, polaczo¬ na przewodem 40 z wylotami zesypów obu suszarni. Dmuchawe 39 napedza np. silnik elektryczny 41, zasilany wraz z silnikiem 38 zapomoca przewodów glównych 42, zaopa¬ trzonych w dzialajacy samoczynnie wylacz¬ nik 43, regulowany elektromagnesem 44, za¬ silanymi pradiem z baterji miejscowej 45 i za posrednictwem przekaznika 46, polaczo¬ nego z higrometrem, który przy zmniejsza¬ jacej sie wilgotnosci powietrza uruchomia przekaznik, ten zas zamyka miejscowy ob¬ wód, pobudzajac w ten sposób elektroma¬ gnes 44, wskutek czego przerywa sie do¬ plyw pradu .do silników. Gdy wilgotnosc zwiekszy sie, wylacznik 43 znowu zamknie obwód Wszystko zboze powinno przesypywac sie miedzy kanalami czytnnemi w postaci cienkich warstw, aby wszystko ono podle¬ galo dzialaniu powietrza. Poza tern komo¬ ry osuszajace mozna oczywiscie budowac w dowolnej ilosci i w roznem wykonaniu. We¬ dlug Mg, 7 poszczególne katowniki 47 tego samego szeregu moga lezec na róznych po¬ ziomach. Mozna stosowac miedzy niemi li¬ stwy 48, które zmuszaja ziarno do przesy¬ pywania sie w odpowiednio cienkiej war¬ stwie miedzy igómemii i dolnemi kanalami powietrznemi. Po przesypamiui ziarno z ko¬ mory czynnej dostaje sie do komory biernej.Plyty 49 (fig. 9) moga byc zawieszone wahliwie na krawedziach 50 i zlaczone u dolu z poziomym drazkiem 51, który, prze¬ suwany w jednym luib idruigim kierunku, re¬ guluje grubosc wysypywanej warstwy ziar¬ na, jak równiez i przekrój poprzeczny ka¬ nalów powietrznych. Fig. 10 przedstawia podobne plyty 52, zaopatrzone u dolu w wahliwe listwy 53, które przez obracanie re- guluja zesypywanie ziarna i przekrój po¬ przeczny kanalów powietrznych. W wyko¬ naniu wedlug fig. 11 plyty 54 sa zaopatrzo¬ ne na krawedziach górnych w wahliwe li¬ stwy 55.Plyty mozna umieszczac w rozmaity sposób w róznych komorach osuszajacych, czyli czynnych, przyczem mozna stosowac ten sam uklad1 plyt w calej suszarni lub co najmniej w pewtnej grupie komór czynnych.Do podnoszenia zboza na szczyt suszar¬ ni zamiast przenosnika, dzialajacego po¬ wietrzem sprezonem, mozna oczywiscie sto¬ sowac np. przenosnik czerpakowy.Wedlug fig. 12 katowniki 101 w kazdej ko¬ morze osuszajacej sa podparte na koncach, a w razie potrzeby jeszcze w jednym lub kilku punktach posrednich zapomoca poziomych przecznic 102, rozpartych na dwu lub wie¬ cej slupach 103 i wspólnych w danej grupie komór osuszajacych. Dzieki temu zyskuje sie stosunkowo zmniejszenie dlugosci ka¬ towników 101, wskutek czego mozna je wy¬ konywac np. z blachy o grubosci 1 mm. Po¬ niewaz katowniki te opieraja sile na przecz¬ nicach 102, rozpartych na slupach 103, wiec ciezar zboza, znajdujacego sie w kaz¬ dej komorze biernej dzwigaja bezposrednio slupy 103 bez obciazania scian, które prze¬ to moga byc lzejsze i tansze. Rozmieszcze¬ nie katowników w kazdej komorze daje rów¬ niez te dogodnosc, ze nacisk na spód su¬ szarni znacznie sie zmniejsza i przenosi na slupy 103. W suszami mozna umiescic jed¬ no lub wiecej okien pomiedzy kazda para przecznic, ustawionych ponad soba zgodnie z fig. 4 i 5. Dzieki tym oknom zyskuje sie dostep do kazdej komory w celu/ nadzoru oraz oczyszczania. Nalezace do okien okien¬ nice mozna wykonac wedlug fig. 13. Plytki 104 (fig. 14) osadza sie luzno pomiedzy przyleglemi przecznicami 102 i 102 i dwo¬ ma slupami 103 i 103. Dolina krawedz plyt¬ ki posiada ksztalt, odpowiadajacy ksztalto¬ wi katowników nad kanalem osuszajacym prze? wykonanie wyciec 105. Aby zapobiec — 6 -wypadaniu plytka nazewnatrz pod naci¬ skiem ziarna, sluza listwy 106, 107, 108 (fig. 13). Plytke wsuwa sie wewnatrz pomiedzy przecznice w polozeniu lezacem, najpierw krótszym bokiem. Po wprowadzeniu plytki obraca sie ja tak, by spoczela na listwach 106, 107, 108. W zwiazku z tem zaleca sie luzne umieszczenie katowników 101 na przecznicach 102, gdyz wtenczas wyciecia 105 plytki- 104 opieraja sile na katownikach 101, lecz po przesunieciu plytek mozna je z latwoscia podniesc i oczyscic mp. od slo^ my i plew. Nie jest konieczne, aby plytki 104 stykaly sie z górna strona przecznicy 102, gdyz moga one konczyc sie na pewnym * poziomie ponizej przecznicy, przyczem wpoblizu tejze umieszcza sie scianke stala.Na fig. 15 przedstawiono otwór wlotowy lub wylotowy fcamalu powietrznego, ogprani- * czonego od góry belka 109, a od spodu war¬ stwa ziarna 110. Otwór jest zaopatrzony w okiennice 111, przesuwana np. poziomo w zlobkach zewnetrznych 112 lub jakkolwiek inaczej. Okiennica moze byc równiez umie¬ szczona na froncie wspólnych otworów kaz¬ dej grupy kanalów osuszajacych, np. na froncie wszystkidh otworów, nalezacych do danej komory osuszajacej, co ma na celu regulowanie doplywu strumienia powietrza lub tez rozdzielanie powietrza miedzy ka¬ naly powietrzne. Ma to szczególne znacze¬ nie wtedy, gdy np. zboze, przeznaczone do suszenia., nie zapelnia calej suszarni. Wów¬ czas kanaly powietrzne aiieotoczone zbo¬ zem zamyka sile. Pozadany jest niekiedy podzial strumieni powietrza miedzy rózne kanaly powietrzne, np. w taki sposób, aby stosunkowo wilgotniejsize zboze w górnej czesci suszarni otrzymywalo wiecej powie¬ trza osuszajacego, niz w czesci dolnej.Inny uklad1, prowadzacy do tego same¬ go celu, uwidocznia fig; 16. Uklad zawiera pionowy,przewód 113, dostarczajacy powie¬ trza osuszajacego do poszczególnych komór czynnych, umieszczonych ponad soba; przewód ten posiada odpowiednia ilosc od¬ galezien 115 i 116 (do tych komór. W prze¬ wodzie 113 znajduje sie przesuwana pionowo pozioma przegroda 114. Przegroda 114 wy¬ pelnia przewód 113 i przecina doplyw po¬ wietrza do wszystkich komór osuszajacych ponad nia. Uklad ten mozna oczywiscie zmieniac, przyczem nie jest rzecza koniecz¬ na, aby .przegroda 114 przesuwala sie pio¬ nowo.Praktyka wykazala, ze katowniki moz¬ na wykonywac ze zwyklej blachy zelaznej, np. o grubosci 1 mm. W tym przypadku za¬ leca .sie wykonac je wedlug sposobów, przedstawionych na fig. 17 — 19. Taki u- strój katowników szczególnie jest odpo¬ wiedni, gdy kanaly powietrzne maja ksztalt grzbietu lub plaskie scianki. Belki wtedy wyrabia sie z katownika 117, zaginajac dolne jego brzegi 118, u dolu zas z zelaza plaskiego lub z katownika 119 % którego boczne brzegi 120 zagina sie pod takim ka¬ tem, aby mozna je bylo wprowadzic pomie¬ dzy zagiete brzegi 118 katownika górnego 117. Podobne ibelki mozna z latwoscia prze¬ nosic, przyczem wiaze sie wtedy razem pewna ilosc górnych katowników 117 we¬ dlug fig. 18, jak równiez sklada sie pewna ilosc odpowiadajacych im idolnych katowni¬ ków wedlug fig. 19. Podobne belki nadaja sie do wykonywania masowego.Bardzo jest pozadane, aby belki1 mozna bylo ukladac bezposrednio na przecznicach 102. W tym celu belka, wykonana wedlug fig. 17, zostaje zaopatrzona w czesci konco¬ we, przedstawione na fig. 20 i 21. Katownik górny 117 wystaje niazewnatrz jpoza katow¬ nik dolny 119 przy wlocie i wylocie powie¬ trza. Przestrzen, zawarta pomiedzy, katow¬ nikami górnym i dolnym, jest zamknieta jed¬ na lub paru tarczami 121. Wedlug fig. 21 tarcze 122 mozna umiescic przy wlocie i wylocie powietrza w polozeniu pochylem prawie równolegle do kierunku strumienia powietrza.Przy wykonywaniu belek z plaskowników katownik doiny 119 olrzymiuje boki1 faliste — 7 —lub zaopatrzone w zeberka 123, które bez¬ posrednio przypawa sie do boków (fig. 22).Zeberka te sa rozmieszczone prostopadle lub ukosnie do strumienia powietrza, kieru¬ ja je pionowo w kanale powietrznym i w ten sposób zmuszaja do dokladniejszego zetkniecia sie z zaarnem.Okazalo sie rzecza bardzo praktyczna umieszczanie suszarni bezposrednio, tnp. na okretadh lub wagonach kolejowych (fig. 23), przyczem zboze nasypuje sie bezposrednio do takiej suszarni w stanie wilgotnym i su¬ szy je w czasie przewozu. Niezbedny stru¬ mien powietrza mozna wytworzyc zapomo- ca przewietrznika 124 lub przewodu, lacza¬ cego sie z otaczajelcem powietrzem. Powie¬ trze, które dostalo sie do przewodu 725, mozna ogrzewac zapomoca odpowiedniego zródla ciepla, uzywanego do napedzania o- kretu luib pociagu, mp. w komorze 126 na pokladzie parowca. Otrzymuje sie dzieki temu ba/rdzo nieznacznym kosztem zwiek¬ szenie zdolnosci wchlaniania wilgoci zapo¬ moca (powietrza osuszajacego.W suszarni tego rodzaju mozna zwilzac zboze bezposrednio przed mieleniem. Usku¬ tecznia sie to najpraktyczniej zapomoca wprowadzania do kanalów powietrznych pairy wodnej, powietrza wilgotnego lub po¬ wietrza, nasyconego woda, przyczem niektó¬ re -kanaly powietrzne, mp. znajdujace sie w górnych komorach, zamyka sie. Zaleca sie wprowadzac wilgoc do dolnej czesci su¬ szami, przyczem ziarno po przeniknieciu wilgoci do luski jego odprowadza sie z su¬ szarni domielenia, .Skoro zachodzi potrzeba odkazania lub zaprawiania ziarna, przeznaczonego na pa¬ sze lub do siewu, do kanalu powietrznego wprowadza sie odpowiednie gazy, miesza¬ niny gazowe, lub mieszaniny gazów z drob- nesni czastkami stalych lub plynnych srod¬ ków odkazajacych, przyczem peWne kana¬ ly, np. znajdujace sie w obszar* ?h górnych, przewaznie sie zamyka. W celu zaoszcze¬ dzenia potrzebnej ilosci srodków odkazaja¬ cych lub zapraw zaleca sie zamkniecie kon¬ ca kanalów powietrznych, znajdujacego sie naprzeciw otworu, którym wprowadza sie wzmiajnkowany odczynnik.W suszarniach, w których kazda z ko¬ mór osuszajacych sklada sie z kilku pozio¬ mych stref osuszajacych, umieszczonych na tym samym poziomie i przylegajacych do siebie, ponizej których to kanalów ziamo u- klada sie wedlug kata zesypu, mozna osia¬ gnac skuteczniejsze osuszanie, przetlacza¬ jac .powietrze osuszajace bezposrednio przez ziarno, opadajace miedzy dwoma sa- siedniemi kanalami osuszajajcemi. Suszenie odbywa sie w ten sposób, ze powietrze wpuszcza sie co drugi kanal osuszajacy tej samej komory i pozwala mu odplywac przez posrednie kanaly osuszajace.Urzadzenie, przeznaczone do tego celu, uwidoczniaja fig. 24 — 32. Jezeli powietrze osuszajace jest wpuszczone do komory czynnej (fig. 24 i 25) z przewodu powietrz¬ nego 727, laczacego sie z dmuchawa za po¬ srednictwem katnalów 128, podczas gdy ka¬ naly 129, 130, 131 lacza sie z otaczajaoem powietrzem, wówczas strumien powietrza zmuszany jest ido przebycia drogi, wskaza¬ nej strzalkami, przez opadajace zboze, przyczem kanaly 128, 128 sa zamkniete scianka 132, pofeyczona na przeciwnym kon¬ cu z otworem wlotowym.Mozna równiez boczne scianki kazdego katownika, stanowiacego kanal osuszajacy, zaopatrzyc w otwory (fig, 26), laczace ka¬ nal ostoszajaicy z otaczajaca masa ziarna.W tym przypadku katownik górny belki o- trzymtujje stosunkowo maly kat wierzchol¬ kowy, np. okolo 20^, w celu skrócenia drogi stniimienila powietrznego poniiedzy katow- nikaihi 133 i katownikami1134.Wedlug fig. 27 kazdy katownik zaopa¬ trzony jest na obu krawedziach w pionowe, przewiercone laty 135, 136, miedzy które- mi tworzy sie cienka warstwa zesypywane- go ziarna.Na fig. 28 przewiercone laty sa zasta- .^ 8 —piane zapomoca pewnej liczby równole¬ glych lat 137, 138, umieszczonych ponad so¬ ba i pozostawiajacych miedzy soba waskie odstepy. Dlugie boki) lat sa poziome i rów¬ nolegle do scianek katownika, a boki krót¬ sze sa pochylone nazewnatrz. Gdy powie¬ trze plynie miedzy dwoma sasiedniemi ka¬ nalami osuszajaoemi, osiaga sie bardzo sku¬ teczne suszenie cienkiej warstwy opadaja¬ cego ziarna.W wykonaniu, iprzedstawiionem na fig. 29, kazda belka sklada sie z górnego ka¬ townika 139, stanowiacego grzbiet, oraz z katownika 'dolnego 140, zaopatrzonego w o- twory 141. Scianki1 katownika 140 posiadaja strome nachylenie, np. wynoszace 80°, w ce¬ lu utworzenia stosunkowo dlugiej i cienkiej warstwy pomiedzy sasiedniemi belkami o- suszajacemi. Powietrze osuszajace doplywa kanalami 142, 143, 144, a odplywa kanala¬ mi! 145.Fig. 30 przedstawia rozlozente otworów w innym ukladzie. Strumien powietrza prze¬ bywa droge, wskazana strzalkami.Wedlug fig. 31 obszar czynny zawiera dwa szeregi katowników, wytwarzajacych kanaly osuszajace i umieszczonych w dwóch róznych plaszczyznach poziomych, t. j. szereg górnych katowników 146, oraz sze¬ reg dolnych katowników 147, zaopatrzo¬ nych jednak w otwory. Powietrze osuszaja¬ ce jest dostarczane do kanalów powietrz¬ nych 148, 149, 150, podczas gdy kanaly 151, 152 lacza sie z powietrzem zewnetrznem, Z drugiej strony kanaly 153 sa zamkniete z obydwóch konców. Strumien powietrza przeplywa droge, wskazana strzalkami.Wszystkie górne kanaly powietrzne tej samej komory sa zaopatrywane w powie¬ trze osuszajace, które nastepnie przenika przez otwory w katownikach dolnego rzedu do dolnych kanalów, polaczonych z ota¬ czajacem powietrzem zewnetrznem.Kazdy katownik osuszajacy zaopatrzo¬ ny jest od spodu w podlluzna scianke piono¬ wa, ciagnaca sie wzdluz srodka; scianka ta dzieli przestrzen ponizej na dwa oddzielne kanaly powietrzne, z których jeden laczy sie ze strumieniem powietrza osuszajacego, drugi zas z powietrzem zewnetrznem. Za¬ tem powietrze osuszajace moze byc zmu¬ szone do przenikania przez mase ziarna do¬ kola najnizszej krawedzi scianki. W pew¬ nych przypadkach mozna polaczyc ze soba pionowo pewna ilosc belek w celu utworze¬ nia 'kadluba belkowego; po jednej stronie tego kadluba umieszcza sie kilka kanalów powietrznych ponad soba, laczacych sie ze strumieniem powietrza osuszajacego, pod¬ czas gdy kanaly po stronie przeciwnej la¬ cza sie z powietrzem zewnetrznem. Jezeli w kazdej komorze umiescic kilka takich ka¬ dlubów równolegle, to wytwarzaja si^ cten- kie warstwy ziarna, któremi z latwoscia przeplywa powietrze osuszajace. PL