W zapalnikach czasowych na duzych wysokosciach nastepuje czesto zagasniecie lub nierównomierne spalanie sie sciezek prochowych. Obecnie, wobec przypuszcze¬ nia, ze to powstaje wskutek za niskich ci¬ snien, pod któremi sciezka prochowa spala sie z trudnoscia i bardzo powoli, stosuje sie szereg urzadzen, przyspieszajacych spa¬ lanie sie sciezek prochowych. Rzeczywista przyczyna polega jednak na szybkiem o- chladzaniu sie palacego sie prochu, który traci wiecej ciepla, niz go powstaje przy spalaniu sie sciezki prochowej.Wedlug wynalazku usuwa sie te wade w dwojaki sposób. Pierwszy sposób polega na tern, ze cale cieplo powstajace przy spa¬ laniu sie sciezki prochowej wyzyskuje sie do podgrzewania pierscienia, co osiaga sie przez odpowiednie prowadzenie spalin po¬ wstajacych przy spalaniu sie tsciezek pro¬ chowych, po drugie przez izolacje, wzlednie takie rozmieszczenie pierscieni, ze sa one ochronione przed bezposredniem ochlodze¬ niem, wzglednie przenoszeniem ciepla na in¬ ne czesci narazone na ochlodzenie.Na rysunku dla przykladu przedsta¬ wiono forme wykonania zapalnika wedlug wynalazku. Fig. 1 przedstawia zapalnik w^zekroju podluznym, fig. 2 — w przekro¬ ju poprzecznym wedlug linji 1—1 na fig. 1, lig/ 3 -^- w pfrzekróju poprzecznym wedlug linji 2—2 na fig. 1, a fig. 4 — pierscienie w przekroju poprzecznym.Pierscienie 3, 4 sa zaopatrzone wewnatrz w koliste rowki 5, 6 rozmieszczone tak, iz spaliny musza przez nie przeplywac dooko¬ la calego pierscienia, oddajac mu wieksza czesc ciepla. Ten sam cel osiaga sie równiez zapomoca kanalów odlotowych 7, 8, 9, 10, 11, 12 i przegród 13, 14 w górnym pierscieniu i przegrody 15 w dolnym pierscieniu. Jasne, ze spaliny górnego stalego pierscienia, któ¬ rego sciezka prochowa 16 zapala sie na kon¬ cu 17, beda przeplywac w dwóch kierun¬ kach w prawo i w lewo przez otwór 1S do ka¬ nalu 5. Poniewaz kanaly 7 i 11 sa zamknie¬ te, wzglednie dlawione przez przegrody lub wystepy 13, 14, musza gazy te oplywac z obydwóch stron dookola tego pierscienia i moga uchodzic dopiero przez kanal 9 do przestrzeni 20, a z niej przez otwory 21 na- zewnatrz. Oczywiscie, oddaja one wieksza czesc swego ciepla pierscieniowi 3. Ze wzgledu na to, ze kanaly 7 i 11 sa zamknie¬ te na górnym koncu, przeplywa czesc ga¬ zów z górnego pierscienia równiez wdól przez kanaly 8 i 12 do kanalu 6 i ogrzewa takze dolny pierscien.Po przeniesieniu palenia sie na koniec 22 sciezki1 prochowej dolnego pierjscieniia przeplywaja spaliny przez otwór 23 do ka¬ nalu 8, w którym moga w wiekszej czesci przeplywac tylko w jednym kierunku, po¬ niewaz przeszkadza im przegroda 15 znaj¬ dujaca sie na dolnym pierscieniu 4, która zamyka i dlawi kanal 8 w jednym kierun¬ ku. Strumien spalin bedzie przeplywac w kierunku spalania sie sciezki prochowej 24 i ogrzewac ja zawsze w kierunku spala¬ nia sie.* Natezenie ogrzewania pierscieni moze byc jeszcze w ten sposób powiekszone, ze powierzchnia pierscienia 3, wzglednie 4, zostaje powiekszona w rowku 5, wzglednie 6, przez zebra 28 (fig. 4). Co do samych pierscieni, to jest bardzo wazne, by one pod wzgledem przenoszenia ciepla do kadluba, zwlaszcza do górnej czesci, byly dobrze izo¬ lowane, wobec czego nalezy wykonac wszystkie powierzchnie zetkniecia mozliwie male. Oprócz tego umieszcza sie pomiedzy pierscieniami zwykle wkladki z tkaniny; pomiedzy górnym pierscieniem 3 i gniaz¬ dem 25 górnej czesci znajduje sie pierscien 27 z tkaniny zapobiegajacy odplywowi ciepla. PL