PL166679B1 - Urzadzenie do suszenia przegrzana para wodna wilgotnych materialów rozdrobnionych PL PL PL PL PL PL - Google Patents

Abstract

1 . Urzadzenie do suszenia przegrzana para wodna wilgotnych materialów rozdrobnionych o niejednorod- nej wielkosci czastek, które to urzadzenie sklada sie z cylindrycznego zbiornika z pewna liczba równoleglych, umieszczonych pierscieniowo, w zasadzie wydluzonych w pionie komór, z których to komór jedna albo kilka posiada zamkniete dno, natomiast dna pozostalych komór sa przepuszczalne dla pary, przy czym komory sasiadujace ze soba sa polaczone otworami znajdujacymi sie w sciankach w ich dolnej czesci, natomiast górne czesci komór sa polaczone ze strefa przelotowa urzadze- nia podajacego wilgotny material rozdrobniony do komory, której dno jest przepuszczalne dla pary, urza- dzenia odprowadzajacego wysuszony material z komory posiadajacej zamkniete dno, urzadzenia doprowadzaja- cego przegrzana pare wodna do obszaru znajdujacego sie pod dnami komór przepuszczalnymi dla pary, urzadze- nia odprowadzajacego pare ze strefy przelotowej oraz urzadzenia podgrzewajacego odprowadzona pare i wla- czajacego ja w obieg w obszarze znajdujacym sie pod dnami komór przepuszczalnych dla pary, znamienne tym, ze w najnizszej czesci co najmniej kilku komór z dnami (8) przepuszczalnymi dla pary znajduja sie urzadzenia (9, 63) doprowadzajace strumienie przegrzanej pary wodnej w kierunku w zasadzie równoleglym do den komór (6). F I G 2 PL PL PL PL PL PL

Description

Przedmiotem niniejszego wynalazku jest urządzenie do suszenia przegrzaną parą wodną wilgotnych materiałów rozdrobnionych o niejednorodnej wielkości cząstek, które to urządzenie składa się z cylindrycznego zbiornika z pewną liczbą równoległych, umieszczonych pierścieniowo, w zasadzie wydłużonych w pionie komór, z których jedna albo kilka posiada zamknięte dno, natomiast dna pozostałych komór są przepuszczalne dla pary, przy czym komory sąsiadujące ze sobą są połączone otworami znajdującymi się w ściankach w ich dolnej części, natomiast górne części komór są połączone ze strefą przelotową, urządzenia podającego wilgotny materiał rozdrobniony do komory, której dno jest przepuszczalne dla pary, urządzenia odprowadzającego wysuszony materiał z komory posiadającej zamknięte dno urządzenia doprowadzającego przegrzaną parę wodną do obszaru znajdującego się pod dnami komór przepuszczalnymi dla pary, urządzenia odprowadzającego parę ze strefy przelotowej oraz urządzenia podgrzewającego odprowadzoną parę i włączającego ją w obieg w obszarze znajdującym się pod dnami komór przepuszczalnymi dla pary.

Urządzenie typu przedstawionego powyżej jest opisane w opisie patentowym EP Nr 0 153 704. To znane ze stanu techniki urządzenie przeznaczone jest głównie do suszenia wysłodków buraczanych powstających podczas ekstrakcji cukru z pokrojonych buraków cukrowych za pomocą wody, ale urządzenie to można także stosować do usuwania płynów również innych niż woda, z wielu delikatnych materiałów organicznych.

166 679

Zaletą urządzenia znanego ze stanu techniki jest suszenie materiałów rozdrobnionych bez dostępu powietrza, co pozwala na uniknięcie ich utleniania podczas suszenia. Inną ważną zaletą urządzenia jest jego bardzo niska szkodliwość dla środowiska naturalnego, ze względu na suszenie w obiegu w zasadzie zamkniętym. Ponadto nadmiarowa para wodna, powstająca na przykład podczas suszenia wysłodków buraczanych, jest bardzo czysta, w związku z czym może być wykorzystana do zagęszczania syropu cukrowego, a powstający kondensat nie wydziela przykrych zapachów, jakie powodują wydzielane produkty powstające na przykład podczas suszenia wysłodków buraczanych w suszarkach bębnowych.

Podczas suszenia rozdrobnionych materiałów organicznych zawierających wodę, duże znaczenie ma uzyskanie dużej ilości wysuszonego materiału, na przykład powyżej 90%, we wszystkich jego miejscach, co zapewnia jego przydatność do przechowywania.

Innymi słowy nie wystarczy uzyskanie materiału o wysokiej przeciętnej zawartości masy suchej. Podczas suszenia materiałów o różnych wymiarach cząstek w urządzeniu wspomnianego powyżej typu, cząstki lżejsze są suszone, korzystnie, w górnych częściach komór suszących, natomiast cząstki o większych wymiarach są suszone głównie w dolnych częściach tych komór podczas przechodzenia z jednej komory do drugiej przez otwory znajdujące się w najniższych częściach ścianek komór.

W praktyce stwierdzono, że cząstki o dużych wymiarach czasami przechodzą tak szybko przez stosowane dotychczas urządzenie, że ich część nie jest dostatecznie sucha przed dojściem do komory wylotowej. Próbowano rozwiązać ten problem poprzez zwiększenie stosunku ilościowego pary wodnej do wilgotnego materiału, ale rezultatem tego było niepożądane zwiększenie zużycia energii.

Próbowano również zwiększyć czas przebywania materiału w komorach suszących poprzez zmniejszanie otworów w ściankach komór w kierunku przepływu materiału, ale zwiększyło to ryzyko gromadzenia się materiału na ściankach komór suszących i stopniowego blokowania przepływu materiału.

Celem niniejszego wynalazku jest uzyskanie suchego materiału rozdrobnionego, którego, w zasadzie, wszystkie cząstki mają pożądaną wysoką zawartość masy suchej, przy umiarkowanym zuużyciu energii.

Urządzenie do suszenia przegrzaną parą wodną wilgotnych materiałów rozdrobnionych o niejednorodnej wielkości cząstek, które to urządzenie składa się z cylindrycznego zbiornika z pewną liczbą równoległych, umieszczonych pierścieniowo, w zasadzie wydłużonych w pionie komór, z których to komór jedna albo kilka posiada zamknięte dno, natomiast dna pozostałych komór są przepuszczalne dla pary, przy czym komory sąsiadujące ze sobą są połączone otworami znajdującymi się w ściankach w ich dolnej części, natomiast górne części komór są połączone ze strefą przelotową urządzenia podającego wilgotny materiał rozdrobniony do komory, której dno jest przepuszczalne dla pary, urządzenia odprowadzającego wysuszony materiał z komory posiadającej zamknięte dno, urządzenia doprowadzającego przegrzaną parę wodną do obszaru znajdującego się pod dnami komór przepuszczalnymi dla pary, urządzenia odprowadzającego parę ze strefy przelotowej oraz urządzenia podgrzewającego odprowadzoną parę i włączającego ją w obieg w obszarze znajdującym się pod dnami komór przepuszczalnych dla pary, według wynalazku charakteryzuje się tym, że w najniższej części co najmniej kilku komór z dnami przepuszczalnymi dla pary znajdują się urządzenia doprowadzające strumienie przegrzanej pary wodnej w kierunku w zasadzie równoległym do den komór.

Korzystnie urządzenie posiada element dystansowy w każdej komorze mającej dno przepuszczalne dla pary, przy czym element dystansowy posiada górną powierzchnię, która jest pochylona ku dołowi i na zewnątrz, a ponadto element dystansowy umieszczony jest w centralnej części komory mającej dno przepuszczalne dla pary, zaś spodnia powierzchnia elementu dystansowego znajduje się w bliskiej odległości od dna komory, a w przestrzeni pomiędzy wspomnianą spodnią powierzchnią a dnem komory znajdują się prowadnice.

Korzystnien prowanniee składaj ą si ę zeennej albo kiiuu łppaeekkeerujących,zamnntowayych na spodniej powierzchni elementu dystansowego.

Korzystnie prowadnice są regulowane.

Korzystnie prowadnice można regulować z zewnątrz urządzenia.

166 679

Przedmiot wynalazku uwidoczniono w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia krzywą obrazującą związek pomiędzy względną ilością materiału a czasem jego przebywania w urządzeniu, w przypadku suszenia pokrojonych buraków cukrowych w urządzeniu według wynalazku, fig. 2 przedstawia aksonometryczny rzut zalecanego przykładu wykonania urządzenia według wynalazku, w częściowym przekroju, fig. 3 przedstawia rzut pionowy urządzenia z fig. 2 w przekroju, fig. 4 przedstawia rzut poziomy przekroju poprowadzonego przez urządzenia z fig. 3 wzdłuż linii IV-IV, fig. 5 przedstawia rzut poziomy przekroju poprowadzonego przez urządzenie z fig. 3 wzdłuż linii V-V, fig. 6 przedstawia schematyczny rzut aksonometryczny komory suszącej w urządzeniu według wynalazku, fig. 7 przedstawia rzut pionowy najniższej części komory suszącej w urządzeniu według wynalazku w przekroju oraz fig. 8 przedstawia rzut pionowy przekroju poprowadzonego przez komorę suszącą z fig. 7 wzdłuż linii VIII-VIH.

Krzywa pokazana na fig. 1 ilustruje wyniki badań polegających na dodawaniu określonej ilości chlorku litowego do określonej ilości pokrojonych buraków cukrowych i okresowym mierzeniu zawartości litu w materiale odprowadzanym z urządzenia. Na wykresie przedstawiono zawartość Li wyrażoną w liczbie cząsteczek litu na milion w funkcji czasu.

Na figurze 1 przedstawiono zatem, związek pomiędzy względną ilością materiału i czasem jego przebywania w urządzeniu, dla przypadku suszenia pokrojonych buraków cukrowych w urządzeniu według wynalazku.

Jak wynika z fig. 1 czas przebywania głównej części materiału w urządzeniu jest krótki i jednakowy; stwierdzono, że nawet w przypadku stosunkowo krótkiego czasu przebywania materiału w urządzeniu istnieje możliwość uzyskania równomiernego i wystarczającego osuszenia wszystkich cząstek. Jak widać na fig. 1 żaden z kawałków pokrojonych buraków cukrowych nie pozostawał w urządzeniu dłużej niż 12 minut, a czas przebywania głównej części materiału wynosił od 3 do 7 minut.

Pokazane na rysunku urządzenie składa się z części dolnej, oznaczonej ogólnie 1, części cylindrycznej, oznaczonej ogólnie 2, części stożkowej, oznaczonej ogólnie 3 oraz części górnej, oznaczonej ogólnie 4.

Część cylindryczna 2 jest podzielona na piętnaście komór suszących 6, połączonych szeregowo za pomocą pionowych ścianek 5. Pomiędzy pierwszą a ostatnią komorą suszącą 6 znajduje się komora wylotowa 7. Dolną część komór suszących 6 stanowią perforowane dna 8. Centralnie, ponad wspomnianym dnem 8 umieszczony jest element dystansowy 9, którego górna część jest pochylona ku dołowi i na zewnątrz, natomiast część dolna znajduje się w małej odległości od perforowanego dna 8 komory. Komory suszące 6 przechodzą w część stożkową 3 urządzenia. Każda z komór suszących 6 jest podzielona skośnymi płytami działowymi 11, w których znajdują się elementy grzejne (nie pokazane), na zwężające się stożkowo ku dołowi mniejsze komory 10. Sąsiednie komory suszące 6 i komora wylotowa 7 są ze sobą połączone otworami 12 w ściankach 5 w strefę przejściową, znajdującą się pomiędzy częścią cylindryczną 2 a częścią stożkową 3.

W rurze wylotowej 14 w dnie komory wylotowej 7 jest osadzony obrotowo przenośnik ślimakowy 13. W górnej partii cylindrycznej części 2 urządzenia jest zainstalowany odpowiedni przenośnik ślimakowy 15, umieszczony w rurze podającej 16, wpadającej do górnej części pierwszej komory ssącej 6.

Centralny obszar cylindrycznej części 2, stożkowej części 3 oraz pewien obszar górnej części 4 wypełnia rurowy wymiennik ciepła, połączony z rurą 21 doprowadzającą przegrzaną parę wodną, która, jak opisano poniżej, przepływa z górnej części 4 do dolnej części 1 urządzenia dużą liczbą rurek 22 wymiennika ciepła i jest równocześnie ogrzewana za pomocą przegrzanej pary wodnej doprowadzanej rurą 21. Dodatkowo wymiennik ciepła 20 jest połączony z rurą (nie pokazaną) odprowadzającą kondensat z obszaru wokół rurek wymiennika ciepła 22.

Część górna 4 jest podzielona płytą 30 na komorę centralną 31 i komorę przejściową 32. W komorze centralnej 31, w górnym końcu wymiennika ciepła 20, znajduje się nieruchomy element wypełniający 33, na którego powierzchni zewnętrznej znajduje się pewna liczba łopatek kierujących 34 o kształcie i odstępach, dzięki którym para przepływająca z komory przejściowej 32 do góry, przez obszar pomiędzy elementem wypełniającym 33 a płytą 30, porusza się ruchem odśrodkowym.

166 679

Płyta 30 styka się z cyklonem 40, a komora centralna 31 jest połączona ze środkiem cyklonu 40 otworem 41 w płycie 30 i w cyklonie 40. Cyklon 40 posiada stożkową część dolną 42 przechodzącą w lekko lejkowatą część 43 wchodzącą do jednej z komór 10 w komorze wylotowej 7. W strefie przejściowej pomiędzy dolną, stożkową częścią 42, a lejkowatą częścią 42, znajduje się rurka 44 doprowadzająca gaz pod ciśnieniem, którego zadaniem jest wytwarzanie efektu ejektorowego w strefie przejściowej pomiędzy dolną, stożkową częścią 42 cyklonu a lejkowatą częścią 43.

W górnej partii górnej części 4 urządzenia znajduje się rura 45 odprowadzająca nadmiar pary.

W dolnej części 1 urządzenia znajduje się lejkowata część 50 biegnąca w dół od dolnego końca wymiennika ciepła 20 do wnętrza dmuchawy odśrodkowej 51, składającej się z wirnika wykonanego z dwóch kołowych płyt 52 i 53 i zamontowanych pomiędzy nimi łopatek 54.

Wirnik 51 jest osadzony na wale 55 z klinową przekładnią pasową 56 napędzaną silnikiem 58 za pośrednictwem pary pasków klinowych 57. Wirnik 51 jest otoczony komorą 59 rozprowadzającą parę, w której znajdują się prowadnice 60 z otworami 61.

Jak wynika z fig. 1,6, 7 i 8, w ściankach 5 komór suszących 6 znajdują się otwory 62, przez które nieosuszony materiał może przechodzić zjednej komory suszącej 6 do drugiej. Wymiary tych otworów 62, albo niektórych z nich, zmniejszają się w kierunku przepływu materiału, jak widać na fig. 8, na której kierunek ruchu materiału pokazano strzałką 71.

Jak również widać na fig. 8, w spodniej części elementu dystansowego 9 znajdują się łopatki prowadzące 63, służące do kierowania przegrzanej pary wodnej przechodzącej przez perforowane dno komory, do otworów 62 w ściance 5, znajdującej się po przeciwległej do kierunku ruchu stronie komory. Para płynie poziomymi strumieniami.

Sposób działania urządzenia jest następujący: Wyjściowy rozdrobniony materiał jest doprowadzany do górnej części pierwszej z połączonych szeregowo komór suszących 6 za pomocą przenośnika ślimakowego 15 i rury zasilającej 16. W komorze suszącej dostarczony materiał jest poddawany działaniu przegrzanej pary wodnej, doprowadzanej do komory suszącej przez perforowane dno 8. Elementy dystansowe 9 wymuszają ruch wirowy materiału, co pokazano strzałkami 70 na fig. 6. Część materiału jest zbyt ciężka, żeby mogła utworzyć zawiesinę i porusza się w kierunku dna 8 komory. Podczas tego ruchu ku dołowi, który zachodzi głównie w części centralnej komory, materiał uderza w pochyloną górną część elementu dystansowego 9 i ześlizguje się po niej w dół.

Po ześlizgnięciu się materiału do najniższego punktu elementu dysnstanowego 9, zaczynają działać na niego strumienie pary wodnej stanowiące przegrzaną parę wodną przechodzącą pod elementem dystansowym 9, kierowaną ku ściance 5 sąsiedniej komory suszącej 6 za pomocą łopatek prowadzących 63. Wskutek tego część tego materiału, o stosunkowo dużych cząstkach, przechodzi otworem 62 w ściance 5 do następnej (drugiej) komory suszącej 6.

Wchodzący do drugiej komory suszącej 6 materiał o stosunkowo dużych cząstkach, będzie kierowany ku trzeciej komorze suszącej w taki sam sposób jak poprzednio, i tak dalej.

Podczas suszenia materiału w komorach 6 cząstki stopniowo tracą na wadze i najlżejsze z nich przechodzą do stożkowej części 3 urządzenia. Po dojściu do tej części urządzenia część materiału osiądzie na górnej powierzchni płyt działowych 11, gdzie skierowany ku górze przepływ gazu jest słaby. Dzięki temu materiał jest nadal ogrzewany i suszony i po osuszeniu ześlizguje się w dół ku cylindrycznej części 2 urządzenia i przez otwory 2 wpływa do następnej komory, i tak dalej.

Cząstki o dużych wymiarach będą zostawały głównie w najniższych partiach komór, gdzie będą na nie działały strumienie pary doprowadzone za pomocą łopatek prowadzących 63.

W praktyce stwierdzono, że ponad 90% materiału (w odniiesieniu do masy suchej) przechodzi otworami 62 w dolnych partiach komór i otworami 12 w strefie przejściowej, znajdującej się pomiędzy częścią stożkową 3 a cylindryczną 2. Zatem tylko stosunkowo niewielka część materiału przechodzi do strefy przelotowej, natomiast większa jego część płynie ku górze i wpływa do komory centralnej 31.

W przestrzeni ponad komorą wylotową 7 nie ma przepływu pary wodnej ku górze, ponieważ jego dno jest zamknięte. Po przedostaniu się do komory wylotowej 7 suche cząstki zaczynają opadać na jej dno.

166 679

Materiał, który przedostał się do komory wylotowej 7 otworami 62 znajdującymi się w najniższej partii komór suszących, albo otworami 12 znajdującymi się w strefie przejściowej pomiędzy częścią cylindryczną 2 a stożkową 3, albo przez komorę przejściową 32, jest odprowadzany w dolnej części komory wylotowej 7 za pomocą przenośnika ślimakowego 13, zainstalowanego w rurze wylotowej 14.

Strumień pary z komory suszącej 6 przepływa do komory przejściowej 32 i wpływa do komory centralnej 31, a następnie przepływa między łopatkami prowadzącymi 34, wymuszającymi jego wirowy ruch po wewnętrznej powierzchni płyt 30, wskutek czego unoszone przez parę cząstki są kierowane na płytę 30 i po dojściu do otworu 41 wpływają do cyklonu 40, a następnie osiadają na jego dnie. Z cyklonu cząstki są wprowadzane do komory wylotowej 7 za pomocą gazu doprowadzanego rurą 44.

Para uwolniona od cząstek stałych jest przetłaczana za pomocą dmuchawy odśrodkowej 5 lz komory centralnej 31 w dół przez wymiennik ciepła 20. Podczas przepływu przez wymiennik ciepła 20 para jest ogrzewana do stanu pary przegrzanej za pomocą pary albo innego czynnika grzejnego, doprowadzanego do wymiennika ciepła 20 rurą 21.

Para wytłaczana z dmuchawy odśrodkowej 51 jest przedmuchiwana przez komorę rozprowadzającą 59 do przestrzeni znajdującej się pod perforowanymi dnami 8 w komorach suszących 6, a stamtąd do góry do komór suszących 6.

Nadmiar pary wodnej, powstający wskutek parowania cieczy z rozdrobnionego materiału, jest odprowadzany rurą 45, znajdującą się w górnej części 4 urządzenia.

Wynalazek opiera się na odkryciu, że ta część przegrzanej pary wodnej wlatującej do komór z dnami przepuszczalnymi dla pary, która porusza się równolegle do den komór, może oddziaływać na ruch materiału w poszczególnych komorach w taki sposób, żeby cząstki o większych wymiarach pozostawały w każdej komorze przez wymagany okres czasu, a tym samym żeby, ogólnie mówiąc, wszystkie cząstki uzyskały pożądaną wysoką zawartość masy suchej przed wyjściem z ostatniej komory suszącej i przepływem do komory wylotowej.

Uzyskanie odpowiednio suchego produktu podczas suszenia pokrojonych buraków cukrowych zazwyczaj wymaga zwiększenia czasu przebywania materiału w ostatniej komorze suszącej, co jest uzyskiwane poprzez kierowanie przepływu pary wodnej do otworów w ściankach komór znajdujących się w części przeciwległej do kierunku przepływu materiału.

Materiał wykazuje skłonność do gromadzenia się w pierwszych komorach suszących, w związku z czym może okazać się, że pożądane jest wykorzystanie strumieni pary skierowanych do otworów w ściankach komór znajdujących się w części zgodnej z kierunkiem przepływu materiału, co zmniejszy czas przebywania materiału w tych komorach.

Jak wynika z powyższej analizy, wspomniane urządzenia mogą być w pewnych przypadkach wykorzystane do zwiększania, a w innych do zmniejszania czasu przebywania materiału w komorach, oraz w tym samym urządzeniu można zastosować w jednych komorach zespoły do zmniejszania czasu przebywania w nich materiału, a w innych do jego zwiększania. Ponadto niektórych komór suszących można nie wyposażać w urządzenia tego typu. Strumienie pary wytwarzane przez wspomniane powyżej urządzenia wpływają nie tylko na czas przebywania materiału, ale również dostarczają materiałowi pewnej ilości energii cieplnej, w związku z czym doprowadzenie tych dodatkowych ilości pary nie ma negatywnego wpływu na gospodarkę cieplną.

Zalety szczególnie korzystnego przykładu wykonania urządzenia według wynalazku, wyposażonego w element dystansowy z częścią górną pochylającą się w kierunku ku dołowi i na zewnątrz, zanjdujący się w centralnej części każdej komory z dnem przepuszczalnym dla pary, wynikają z faktu, że spodnia część elementu dystansowego znajduje się w bliskiej odległości od dna komory oraz, że w obszarze pomiędzy wspomnianą spodnią częścią a dnem komory znajdują się prowadnice.

Dzięki temu, część pary doprowadzanej do obszaru pod komorami z dnami przepuszczalnymi będzie płynęła ku górze do obszaru znajdującego się pod elementami dystansowymi, a stamtąd będzie kierowana za pomocą odpowiednich prowadnic, takich jak łopatki kierujące, w kierunku zgodnym z położeniem prowadnic, wypływając w postaci strumieni pary.

166 679

Korzystnie, w każdej komorze znajduje się kilka prowadnic w postaci łopatek kierujących. Prowadnice mogą być przymocowane do spodniej części elementu dystansowego albo do dna komory, a w szczególnie korzystnym przykładzie wykonania urządzenia według wynalazku istnieje możliwość regulacji ich położenia kątowego.

Prowadnice mogą być połączone na przykład z odpowiednimi elementami nastawczymi, które mogą być sterowane z zewnątrz całego urządzenia. W tym szczególnie korzystnym przykładzie wykonania urządzenia według wynalazku istnieje możliwość regulacji położenia kątowego prowadnic, a tym samym ruchu postępowego materiału, w zależności od własności materiału wyjściowego, na przykład zawartości w nim płynu, wymiarów cząstek, wrażliwości na ciepło i podobnych parametrów.

Do suszenia rozdrobnionych materiałów zawierających wodę stosowana jest przegrzana para wodna, natomiast podczas suszenia materiałów zawierających inne płyny, w których składzie nie ma wody, stosowane są przegrzane pary tych płynów.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Urządzenie do suszenia przegrzaną parą wodną wilgotnych materiałów rozdrobnionych o niejednorodnej wielkości cząstek, które to urządzenie składa się z cylindrycznego zbiornika z pewną liczbą równoległych, umieszczonych pierścieniowo, w zasadzie wydłużonych w pionie komór, z których to komór jedna albo kilka posiada zamknięte dno, natomiast dna pozostałych komór są przepuszczalne dla pary, przy czym komory sąsiadujące ze sobą są połączone otworami znajdującymi się w ściankach w ich dolnej części, natomiast górne części komór są połączone ze strefą przelotową urządzenia podającego wilgotny materiał rozdrobniony do komory, której dno jest przepuszczalne dla pary, urządzenia odprowadzającego wysuszony materiał z komory posiadającej zamknięte dno, urządzenia doprowadzającego przegrzaną parę wodną do obszaru znajdującego się pod dnami komór przepuszczalnymi dla pary, urządzenia odprowadzającego parę ze strefy przelotowej oraz urządzenia podgrzewającego odprowadzoną parę i włączającego ją w obieg w obszarze znajdującym się pod dnami komór przepuszczalnych dla pary, znamienne tym, że w najniższej części co najmniej kilku komór z dnami (8) przepuszczalnymi dla pary znajdują się urządzenia (9, 63) doprowadzające strumienie przegrzanej pary wodnej w kierunku w zasadzie równoległym do den komór (6).
2. 2. Urządzenie według zastrz. 1, znamienne tym, że posiada elementy dystansowy (9) w każdej komorze (6) mającej dno (8) przepuszczalnie dla pary, przy czym element dystansowy (9) posiada górną powierzchnię, która jest pochylona ku dołowi i na zewnątrz, przy czym element dystansowy (9) umieszczony jest w centralnej części komory (6) mającej dno (8) przepuszczalne dla pary, przy czym spodnia powierzchnia elementu dystansowego (9) znajduje się w bliskiej odległości od dna komory, a w przestrzeni pomiędzy wspomnianą spodnią powierzchnią a dnem (8) komory znajdują się prowadnice (63).
3. 3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że prowadnice (63) składają się z jednej albo kilku łopatek kierujących, zamontowanych na spodniej powierzchni elementu dystansowego (9).
4. 4. Urządzenie według zastrz. 2 albo 3, znamienne tym, że prowadnice (63) są regulowane.
5. 5. Urządzenie według zastrz. 4, znamienne tym, że prowadnice (63) można regulować z zewnątrz urządzenia.