PL166382B1 - Zastawka górniczego przenośnika zgrzebłowego - Google Patents

Abstract

1. Zastawka górniczego przenośnika zgrzebłowego zawierająca pionowy wspornik zakończony od dołu wysuniętym w stronę ociosu kadłubem, gniazdo prowadzące wraz z korytem dla układania przewodów oraz przyłącze przesuwnika obudowy zmechanizowanej, znamienna tym, że ma nakładki złączy (12) osadzone w dolnym przedziale głównej płyty (1) wspornika tak, że wsparte na podstawie (2) kadłuba mają swe pionowe powierzchnie (12a i 12b) odsądzone na zewnątrz względem obydwu pionowych powierzchni głównej płyty (1) wspornika, przy czym odociosowa powierzchnia (12a) tych nakładek (12) połączona trwale powyżej ich poziomej płaszczyzny (P) symetrii z nośną ścianką (5) oddalona jest od osi (O) wzdłużnej rurowego prowadnika (4) na odległość (1) zawartą w granicach 1,3-1,6 średnicy (D) tego prowadnika (4).

Description

Przedmiotem wynalazku jest zastawka górniczego przenośnika zgrzebłowego, zwłaszcza przenoś nika ścianowego przeznaczonego do współpracy z maszyną urabiającą prowadzoną wzdłuż trasy systemem bezcięgnowego posuwu w podziemnej eksploatacji kruszywa.

Z polskiego opisu patentowego nr 134 321 znana jest zastawka ścianowego przenośnika zgrzebłowego, przeznaczonego do współpracy z urabiającą maszyną prowadzoną wzdłuż trasy przenośnika systemem bezyięgiowyy, zbudowana z czterech podzespołów, jakiż stanowi pionowy wspornik, prowadzące gniazdo z zespołem mocowania sworzniowego segmentu parkanu, prowadnica z przytwierdzonym korytem dla układania przewodów zasilających maszynę urabiającą oraz przyłącze przesuwnika obudowy zmechanizowanej. Pionowy wspornik zbudowany jest z wydłużonej w górę płyty głównej, zakończonej od dołu wysuniętym w stronę ociosu kadłubem. Kadłub ten tworzy przytwierdzona do płyty głównej podstawa, na której od strony trasy przenośnika przytwierdzona jest równoległa do płyty głównej odociosowa ścianka kadłuba, zakończona od góry rurowym prowadnikiem i połączona trwale z płytą główną poziomą, nośną ścianką, równoległą do podstawy kadłuba. Odociosowa ścianka kadłuba zaopatrzona jest w elementy przyłączy z trasą przenośnika, a w obszarze swych bocznych, pionowych krawędzi ma przytwierdzone nakładki kształtowych złączy z wyprofilowanymi gniazdami dla osadzenia łącznika, łączącego ze sobą współpracujące w ciągu trasy przenośnika zastawki. Główna płyta zaopatrzona jest od góry w wysięgnik, na którym wspiera się gniazdo prowadzące, jakie tworzy para konsoli z zespołem mocującym sworzniowy segment parkanu, dystansowe żebro oraz płyta czołowa, przytwierdzona do wysięgnika od strony zawału, do której następnie mocowana jest rozłącznie prowadnica z korytem dla układania przewodów zasilających urabiającą maszynę. Poniżej prowadnicy do głównej płyty wspornika zamocowane jest przyłącze przesuwnika obudowy zmechanizowanej, zbudowane z pionowego sworznia osadzonego suwICwcż w dwóch kołnierzach, przytwierdzonych do płyty głównej wspornika. Wysięgnik oraz czołowa płyta mają wycięcia, umożliwiające dostęp do sworznia przesuwnika obudowy. Ponadto, z polskiego opisu patentowego nr 151 95) znane jest rozwiązanie zastawki, w której główna płyta wspornika zakończona jest przelotowym otworem, współosiowym z otworem pionowej i równoległej konsoli, osadzo166 382 nej trwale na poziomej płycie, zamykającej odzawałowy przedział pomiędzy płytę główną, a płytą czołową. Uzyskana w taki sposób para konsoli umożliwia osadzenie zespołu mocującego sworzniowy segment parkanu od strony zawałowej względem osi pionowej wspornika.

Rozwiązania takie wykazują jednak pewne wady, albowiem w obydwu przypadkach osadzone w ściance odociosowej kadłuba wspornika nakładki kształtowych złączy, łączących zastawki w ciągu trasy powodują ograniczony dostęp do łącznika i konieczność demontażu całej zastawki dla demontażu łącznika, a ponadto takie usytuowanie złącza uniemożliwia zabudowanie złącza o większej nośności.

Celem wynalazku było opracowanie rozwiązania pozbawionego powyższych wad, a zwłaszcza zastawki o wzmocnionym systemie połączeń, nacechowanym łatwym do nich dostępem, a także pewniejszym zabezpieczeniem sworznia przyłącza przesuwnika obudowy zmechanizowanej.

Cel ten osiągnięto przez opracowanie i zastosowanie rozwiązania według wynalazku. Polega □no na tym, że nakładki kształtowych złączy osadzone są V, dolnym przedziale głównej płyty wspor mka tak, że wsparte na podstawie kadłuba mają swe pionowe powierzchnie odsądzone na zewnątrz względem obydwu pionowych powierzchni głównej płyty wspornika, przy czym odociosowa powierzchnia tych nakładek, połączona trwale powyżej ich poziomej płaszczyzny symetrii z nośną płytą kadłuba oddalona jest od osi wzdłużnej rurowego prowadnika na odległość zawartą w granicach 1,3 do 1,6 średnicy tego prowadnika. Ponadto, nakładki złączy mogą byó zaopatrzone w przelotowy otwór, umożliwiający dostęp do śrub, łączących zastawkę z rynnę przenośnika. Korzystnym jest, aby nakładki złączy od strony zawału połączone były rozstawionymi symetrycznie względem sworznia przyłącza przesuwnika obudowy dwoma poziomymi płytami, które łączą odzawałowe powierzchnie tych nakładek z główną płytą wspornika, płytą czołową i przyłączem przesuwnika obudowy zmechani zowanej. Takie połączenie ma na celu usztywnienie i dodatkowe wzmocnienie konstrukcji zastawki. Ponadto płyta czołowa, do której mocowana jest rozłącznie prowadnica z korytem, może mieć w swej dolnej, środkowej części asymetryczne wybranie, którego zadaniem jest umożliwienie obrotu łba sworznia przyłącza przesuwnika tylko w jedną stronę, a tym samym zabezpieczenie przed niepożądanym jego obrotem w kierunku przeciwnym.

Rozwiązanie według wynalazku cechuje prosta konstrukcja, pozwalająca na jej wyposażenie w złącza o dużej nośności, której cechą zasadniczą jest łatwy dostęp do łącznika, łączącego ze sobą współpracujące w trasie zastawki bez konieczności ich demontażu. Konstrukcja taka wykazuje w związku z tym istotną poprawę cech wytrzymałościowych i eksploatacyjnych zastawki oraz całego przenośnika.

Zastawkę według wynalazku przedstawiono w przykładowym rozwiązaniu na załączonym rysunku, którego fig. 1 przedstawia w widoku bocznym od strony zawału zastawkę, której zespół mocujący segment sworzniowego parkanu usytuowany jest na wysięgniku od strony ociosu względem pionowej osi wspornika, fig. 2 przedstawia tę samą zastawkę w pionowym przekroju poprzecznym, zaznaczonym na fig. 1 linią A-A, zaś fig. 3 przedstawia w widoku bocznym rozwiązanie zastawki z odzawałowym względem pionowej osi wspornika usytuowaniem zespołu mocującego sworzniowy segment parkanu, a fig. 4 przedstawia pionowy przekrój poprzeczny rozwiązania zastawki przedstawionego na fig. 3, zaznaczony linią B-B.

Zastawka według wynalazku ma pionowy wspornik z wysuniętym w stronę ociosu kadłubem, zbudowany z wydłużonej w górę głównej płyty 1, osadzonej na podstawie 2 kadłuba, na której od strony trasy przenośnika, przytwierdzona jest równoległa do głównej płyty 1 odociosowa ścianka 3 kadłuba, zakończona od góry rurowym prowadnikiem 4 i połączona trwale z główną płytą 1 wspornika poziomą, nośną ścianką 5. Odociosowa ścianka 3 kadłuba wspornika ma przyłącza 6 z trasą przenośnika. Główna płyta 1 wspornika zastawki przedstawionej na fig. 2 ma przytwierdzony od góry wysięgnik 7, na którym osadzona jest para konsoli 8, w których osadzony jest zespół mocujący sworzniowy segment parkanu 9. Wysięgnik 7 zakończony jest od strony zawału .czołową płytą 10, do której rozłącznie zamocowana jest prowadnica 11 z korytem dla układania przewodów zasilających urabiającą maszynę. Główna płyta 1 wspornika ma w dolnej części, w obszarze swych bocznych, pionowych krawędzi osadzone trwale nakładki złączy 12. Nakładki 12 wsparte są na podstawie 2 kadłuba wspornika i mają swe pionowe powierzchnie 12a i 12b odsądzone na zewnątrz względem obydwu pionowych powierzchni głównej płyty 1 wspornika, przy czym odociosowa powierzch ma 12a tych nakładek 12 jest połączona trwale powyżej ich poziomej płaszczyzny P symetrii

166 382 z nośną ścianką 5 i oddalona od wzdłużnej osi 0 rurowego prowadnika 4 na odległość 1 równą 1,6-krotnej średnicy 0 prowadnika 4. Nakładki złączy 12 zaopatrzone są w przelotowy otwór 13 dla dostępu do śrub mocujących zastawkę do trasy przenośnika. Przedstawione na fig. 3 i 4 rozwiązanie zastawki ma parę konsoli 6 utwrzoną w ten sposób, że główna płyta 1 wspornika zaopatrzona jest w przelotowy otwór 14, współosiowy z otworem 15 równoległej do płyty 1 konsoli 8a, osadzonej trwale na dwóch rozstawionych symetrycznie względem przyłącza 16 przesuwnika obudowy zmechanizowanej, poziomych płytach 17 i 18 zamykających odzawałowy przedział pomiędzy główną płytą 1 wspornika, a czołową płytą 10. Para konsoli 8 i 8a ma osadzony zespół mocujący sworzniowy segment parkanu 9, który w takim układzie konstrukcyjnym usytuowany jest od strony zawału względem osi pionowej wspornika. Nakładki złączy 12 osadzone tak jak w rozwiązaniu zastawki przedstawionym na fig. 1 i 2 w głównej płycie 1 wspornika od strony zawału połączone są dodatkowo za pośrednictwem poziomych płyt 17 i 18 z czołową płytą 10 prowadzącego gniazda, przyłączem 16 przesuwnika obudowy zmechanizowanej oraz'główną płytą 1 wspornika, co zapewnia dodatkowe usztywnienie i wzmocnienie konstrukcji. Czołowa płyta 10 ma ponadto wybranie 19 asymetryczne względem poprzecznej, pionowej płaszczyzny I-I symetrii zastawki.

Rozwiązanie według wynalazku znajduje zastosowanie we wszelkiego typu przenośnikach ścianowych, przeznaczonych do współpracy z maszyną urabiającą, prowadzoną w systemie bezcięgnowego posuwu.

166 382

Fig.2

166 382

17 11

I 19 18 1

Fig. 3

166 3Θ2

8α 15 11

Fig.4

166 382

Fig. 1

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 1,00 zł.

Claims (4)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Zastawka górniczego przenośnika zgrzebłowego zawierająca pionowy wspornik zakończony od dołu wysuniętym w stronę ociosu kadłubem, gniazdo prowadzące wraz z korytem dla układania przewodów oraz przyłącze przesuwnika obudowy zmechanizowanej, znamienna tym, że ma nakładki złączy (12) osadzone w dolnym przedziale głównej płyty (1) wspornika tak, że wsparte na podstawie (2) kadłuba mają swe pionowe powierzchnie (12a i 12b) odsadzone na zewnątrz względem obydwu pionowych powierzchni głównej płyty (1) wspornika, przy czym odociosowa powierzchnia (12a) tych nakładek (12) połączona trwale powyżej ich poziomej płaszczyzny (P) symetrii z nośną ścianką (S) oddalona jest od osi (0) wzdłużnej rurowego prowadnika (4) na odległość (1) zawartą w graaicacc 1,3 - 1,6 śśeenicy (0) tego prowadnika (4).
2. 2. Zastawka według zzatrz. L znamienna tym - ż-rn- nakCndC1 złączy (12) zaopatrzone w przelotowy otwór (13).
3. 3. Zastawka według zzatrz. znamienna tym , ż-rn- nakłddCa złącz( (12) od strony zawału połączone dwoma rozstawionymi symetrycznie poziomymi płytami (17 i IB) z główną płytą (1) wspornika, czołową płytą (10) i przyłączem (16) przesuwnika obudowy zmechanizowanej.
4. 4. Zastawka według zastrz. 1, znamienna tym, że ma asymetryczne względem poprzecznej płaszczyzny (I-I) symetrii wybranie (19) czołowej płyty (10).