PL166019B1 - umieszczonych w nieznacznym odstepie od siebie PL PL PL - Google Patents

Abstract

1. Sposób ukladania ze stala szerokoscia co najmniej trzech torów kolejowych, umieszczonych w nieznacznym odstepie od siebie, zwlaszcza odcinków torów przylaczonych do rozjazdów i skrzyzowan, w których odstepy osiowe torów sa nieznacznie mniejsze od dlugosci normalnego pod- kladu kolejowego, w którym stosuje sie przydlugie podklady, które podpieraja co najmniej trzy pasma szyn, znamienny tym, ze szczeliny (11) wzajemnie przyporzadkowanych par podkladów (9 · 1/10· 1, 9 · 2 · /10 · 2,...9 · n/10 · n), pomiedzy szynami (3 · 1 i 3 · 2) srodkowego toru i kolejnych par podkladów (9 · k/10 · k, 9 · k + 1/10 · k + 1) umieszcza sie z wza- jemnym przestawieniem wobec osi (12), przebiega- jacej pomiedzy szynami (3 · 1 i 3 · 2), a dluzsze pod- klady (9 · k, 10 · k + 1, 9 · k + 2) ulozone pod osia (12) co najmniej trzech kolejnych par podkladów (9 · k/10 · k, 9 · k + 1/10 · k + 1,9 · k + 2/10 · k + 2) na swoich glówkach (14) laczy sie miedzy soba przez sztywny srodek laczacy (13). Fig 1 PL PL PL

Description

Wynalazek dotyczy sposobu układania ze stałą szerokością co najmniej trzech torów kolejowych, umieszczonych w nieznacznym odstępie od siebie. Tego rodzaju tory, umieszczone z nieznacznie zmnieniającym się odstępem od siebie, występują zwłaszcza w odcinkach torów, w obszarze wjazdu do stacji kolejowych, przyłączonych do rozjazdów i skrzyżowań. Odstępy (odstęp toru zmniejszony o szerokość toru) pomiędzy przyłączonymi szynami przelotowego toru zasadniczego i toru łączącego, względnie odgałęzionego, zmieniają się przy tym przymusowo pomiędzy maksymalną wartością a wartością 0. Określenie minimalnego odstępu szyn w rozmieszczeniu oddzielnych podkładów pojedynczych dla każdego toru nie jest możliwe, ponieważ przy pozostawieniu długości podkładów odstęp krawędziowy nie jest wystarczający dla właściwego umieszczenia środków mocujących szynę. Podkłady muszą zostać przedłużone co najmniej w kierunku toru łączącego, przyłączonego w obszarze pomiędzy szynami. Ponieważ podkłady służą do zabezpieczenia szerokości toru, podkład pomiędzy obiema szynami toru nie może być rozdzielony, bez umieszczenia dodatkowych środków do utrzymania właściwej szerokości toru. To utrzymywanie właściwej szerokości toru jest dotychczas osiągane, przy czym każdy lub co drugi podkład przebiega pod trzema, leżącymi obok siebie torami. Niedogodnością tego rozwiązania jest to, że są potrzebne bardzo długie, bardzo nakładcze w stosowaniu podkłady, a poza tym przy układaniu toru łączącego lub odgałęzionego oba przylegające do niego tory zasadniczo muszą być wyłączone z ruchu. Z opisu patentowego DE nr 35 31 855 znany jest rozjazd torów z podkładami stalowymi w postaci litery Y, które są zestawione z wygiętych w postaci litery S profili stalowych z prostymi końcami. Nawet jeżeli przez podkłady stalowe w postaci litery Y można polepszyć podparcie obszaru rozjazdu torów kolejowych, to powstają tego rodzaju niedogodności z punktu widzenia techniki wytwarzania, że profile stalowe muszą być wygięte w postaci S. W związku z tym do mocowania części toru nie można wykorzystywać zwykłych szablonów dla otworów mocujących, używanych dla prosto przebiegających progów, wskutek czego zwiększają się nakłady na montaż.

166 019

Zadaniem wynalazku jest udoskonalenie sposobu, który pozwalałby na takie podzielenie i ułożenie podkładów, że długości podkładów mogą być ograniczone do mniejszej, maksymalnej długości występującej przy podkładach rozjazdów, a przy układaniu toru łączącego lub odgałęzionego tylko jeden z obu torów pomocniczych musi być wyłączony z ruchu.

Zadanie to zostało rozwiązane dzięki temu, że szczeliny wzajemnie przyporządkowanych par podkładów, pomiędzy szynami środkowego toru i kolejnych par podkładów umieszcza się ze wzajemnym przestawieniem wobec osi, przebiegającej pomiędzy szynami, a dłuższe podkłady ułożone pod osią co najmniej trzech kolejnych par podkładów na swoich główkach łączy się między sobą przez sztywny środek łączący. Korzystnie jako sztywny środek łączący stosuje się znane kolejowe materiały konstrukcyjne jak odcinki szyn jako rygle oraz normalne materiały konstrukcyjne jak płyty żebrowe, śruby hakowe, zaciski, płyty zaciskowe do zamocowania rygli do podkładów. Sposób według wynalazku jest stosowany niezależnie od materiału, z którego są wytwarzane podkłady, przykładowo z betonu, stali, drewna.

Wynalazek jest wyjaśniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schematyczny widok na podkłady, ułożone według wynalazku, pod dwoma torami zasadniczymi i torem łączącym, przebiegającym pomiędzy nimi, fig. 2 i 3 - w widoku obszar pomiędzy szynami toru łączącego ze stykającymi się podkładami i środkami łączącymi, utrzymującymi szerokość toru.

W obszarze 1, pomiędzy torami zasadniczymi 2 i 4, przebiega tor łączący 3, z nieznacznie zmieniającym się odstępem 5 lub 6 od torów zasadniczych 2 i 4. Poza obszarem 1 są stosowane normalne podkłady 7 lub podkłady 8, przebiegające pod dwoma torami. W obszarze 1 podkłady 9,

10, pomiędzy szynami 3 · 1 i 3 · 2 środkowego toru łączącego 3 stykają się, przy czym kolejne szczeliny 11 są przestawione zmiennie wobec osi 12, przebiegającej pomiędzy szynami 3 · 1, 3 · 2, celowo pokrywającej się z osią toru łączącego 3. Trzy tory 2,3,4 są podparte parami podkładów 9, 10 o niejednakowych długościach, przy czym każdorazowo krótszy podkład 9· k+ 1, ίθ·k + 2 następuje po dłuższym podkładzie 9 -k, 10 · k + 1, a długi podkład 9 · k jest przyporządkowany krótkiemu podkładowi 10 · k, a krótki podkład 9 · k + 1 dłuższemu podkładowi 10 · k + 1. Stabilizacja szerokości toru łączącego 3, pomiędzy którego szynami 3 · 1,3 · 2 każdy podkład ma szczelinę

11, jest osiągnięte przez środki łączące 13, umieszczone w osi 12, pomiędzy szynami 3 · 1 i 3 · 2.

Środki łączące 13 łączą zawsze na stałe, co najmniej trzy kolejne główki 14 dłuższych podkładów 9· k, 9· k + 2 i 10-k-1, 10· k+ 1, wychodząc poza nie, za pomocą odpowiednich, znanych środków. Przykładem tego rodzaju znanych środków łączących 13 są rygle 16 z odcinków szyn, które za pomocą zwykłych kolejowych nawierzchniowych materiałów konstrukcyjnych 15, przykładowo płyt żebrowych, śrub hakowych, zacisków i śrub do przytwierdzania szyn, są skręcone i połączone z główkami 14 podkładów.

Claims (2)

1. Sposób układania ze stałą szerokością co najmniej trzech torów kolejowych, umieszczonych w nieznacznym odstępie od siebie, zwłaszcza odcinków torów przyłączonych do rozjazdów i skrzyżowań, w których odstępy osiowe torów są nieznacznie mniejsze od długości normalnego podkładu kolejowego, w którym stosuje się przydługie podkłady, które podpierają co najmniej trzy pasma szyn, znamienny tym, że szczeliny (11) wzajemnie przyporządkowanych par podkładów (9 · 1/10 · 19 · 2 ·/10 · 2,...9 · n/10 · n), pomiędzy szynami (3 · 1i 3 · 2) środkowego toru i kolejnych par podkładów (9 · k/10 · k, 9 · k + 1/10 · k + 1) umieszcza się z wzajemnym przestawieniem wobec osi (12), przebiegającej pomiędzy szynami (3·1 i 3 · 2), a dłuższe podkłady (9· k, 10 · k +1,

9 · k + 2) ułożone pod osią (12) co najmniej trzech kolejnych par podkładów (9 · k/10 · k,

9· k+1 /10 ^k+1, 9· k + 2/10^k + 2) na swoich główkach (14) łączy się między sobą przez sztywny środek łączący (13).

2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że jako sztywny środek łączący (13) stosuje się znane kolejowe materiały konstrukcyjne jak odcinki szyn jako rygle (16) oraz normalne materiały konstrukcyjne (15) jak płyty żebrowe, śruby hakowe, zaciski, płyty zaciskowe do zamocowania rygli (16) do podkładów (9,10).