PL165339B1 - Sposób I urządzenie do montowania płytek - Google Patents

Abstract

Sposób montowania płytek przy zespalaniu zła­ . manych kości, polegający na wierceniu w łączonych koś57) ciach otworów przy pomocy przyrządu z tulejkami wiertniczymi, przy czym po wywierceniu skrajnych otworów poprzez tulejki wiertarskie wprowadza się w nie elementy ryglujące w celu ustalenia przyrządu względem łączonych kości przy wierceniu dalszych otworów, a po usunięciu elementów ryglujących i odjęciu przyrządu wkręca się w wywiercone otwory śrubowkręty i łączy je płytką zespalającą, znamienny tym, że otwory kostne wierci się poprzez tulejki wiertarskie (6) i współosiowo ułożone otwory płytek klamrujących (8), a po wywierceniu skrajnych otworów usuwa się tulejki(5,6)i wkręca się w nią śrubowkręty (9) aż do oparcia się ich stożkowych łbów o stożkowe gniazda płytek klamrujących (8), po czym rygluje się poprzeczne ułożenie urządzenia względem kości przez wkręcenie w otwory kostek tulei gwintowanych (5) i wierci pozostałe otwory, w które wkręca się podobnie jak wyżej opisano, pozostałe śrubowkręty (9), a po odmocowaniu korpusu (3) z kostkami (1,2), od płytek klamrujących (8), osadzonych już na śrubowkrętach (9) wkręconych w łączone kości, łączy się płytki klamrujące (8) śrubami (13) z płytką zespalającą (10). 2. Urządzenie do montowania płytek przy zespalaniu złamanych kości posiadające korpus z umocowanym u góry uchwytem, połączony od strony bocznej z kostkami, w których są nawiercone otwory dla wprowadzenia tulei wiertniczych, znamienne tym, że korpus w kształcie listwy posiada na powierzchni czołowej pionowe kanałki, w których są osadzone swoimi bocznymi występami kostki (1, 2), umocowane do korpusu (3)

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób i urządzenie do montowania płytek stosowane przy zespalaniu złamanych kości kończyn.

Znany jest z książki pt. „Osteosynteza metodą ZESPÓL wydanej w 1988 r przez Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, sposób montowania płytek klamrujących i łączenia ich płytką zespalającą, polegający na wierceniu w łączonych kościach otworów przy pomocy wierteł z tulejkami. Po wywierceniu skrajnych otworów poprzez tulejki, wprowadza się w nie pręty ryglujące w celu ustalenia przyrządu z tulejkami względem osi łączonych kości przy wierceniu dalszych otworów. Po odjęciu prowadnicy wierteł wraz z tulejkami i prętami ryglującymi, w wykonane otwory wkręca się śrubowkręty ustalając przymiarem jednakową wysokość talerzyków oporowych. Następnie zakłada się na nie płytkę zespalającą i łączy się je śrubami. Powołany sposób nie zapewnia poprzecznego ustalenia łączonych kości w czasie mocowania płytek klamrujących i wymaga ustalenia jednakowej wyśokości talerzyków oporowych w sytuacji, kiedy odjęta jest prowadnica i pręty ryglujące, co wymaga dodatkowej uwagi i czasu.

Znana jest również z polskiego opisu patentowego nr 152962 prowadnica do wykonywania otworów w kości dla leczenia złamań metodą zespolenia płytkowego. Posiada ona korpus z

165 339 zagłębieniem odpowiadającym kształtowi płytki zespalającej, do którego zamocowana jest od strony zagłębienia płytka dociskowa. Ponadto prowadnica posiada kostki z nawierconymi otworami dla wprowadzenia tulei wiertniczych, wyposażone wzdłuż dłuższego boku w śruby, prostopadle ułożone do płaszczyzny osi tulei wiertniczych i odpowiadające przekrojowi otworów płytki zespalającej. Na górnej powierzchni kostki naniesione jest oznaczenie wskazujące siłę docisku odłamów kości oraz jego kierunek. Do górnej powierzchni korpusu umocowany jest uchwyt.

Sposób według wynalazku polega na nawierceniu otworów pod śrubowkręty poprzez tulejki wiertarskie i współosiowe odpowiadające im otwory płytek klamrujących. Najpierw wierci się dwa skrajne otwory, usuwa tulejki i wkręca się śrubowkręty, aż do oparcia się o stożkowe powierzchnie płytek klamrujących, następnie ustala się poprzeczne ułożenie urządzenia na główkach śrubowkrętów, przez wkręcenie w otwory kostek tulei gwintowanych, aż do zetknięcia się tulejki z główkami śrubowkrętów. Po odjęciu uchwytów w podobny sposób wierci się pozostałe otwory, w które wkręca się śrubowkręty aż do oparcia się o stożkowe powierzchnie płytek klamrujących. Po odmocowaniu korpusu z kostkami od płytek klamrujących, osadzonych już na śrubowkrętach, łączy się je śrubami z płytką zespalającą. Do stosowania sposobu według wynalazku służy urządzenie, które posiada korpus z czterema pionowymi kanałkami, w których są osadzone swoimi bocznymi występami i umocowane śrubami do korpusu kostki z nawierconymi otworami dla wprowadzenia tulei nagwintowanych. W tulejach nagwintowanych osadzone są suwliwie tuleje wiertnicze, ustalone poosiowo w tulei nagwintowanej, promieniowo osadzonym wkrętem. W dolnej części do kostek umocowane są śrubami płytki klamrujące ze stożkowymi otworami, których osie pokrywają się z osiami tulejek wiertarskich. Otwór w tulei nagwintowanej jest mniejszy od średnicy dwustożkowego łba śrubowkręta.

Zaletą sposobu według wynalazku jest wkręcanie śrubowkrętów bezpośrednio po wierceniu otworów, bez odmocowania przyrządu i uzyskanie jednakowego poziomu ustawienia wszystkich łbów śrubowkrętów przez osadzenie ich w leżących na jednakowej wysokości gniazdach płytek klamrujących umocowanych do kostek, co zapewnia nie zmienione poprzeczne ustawienie kości po odmocowaniu przyrządu od płytek klamrujących i połączeniu ich z płytką zespalającą.

Zaletą urządzenia według wynalazku jest konstrukcja, umożliwiająca wiercenie otworów i wkręcanie śrubowkrętów bez odmocowywania przyrządu, a ponadto umocowanie płytek klamrujących do kostek przyrządu z usytuowaniem stożkowych otworów płytek w osi otworów tulejek wiertarskich umożliwia dokładne ustawienie na jednakowym poziomie wszystkich łbów śrubowkrętów.

Przykład urządzenia według wynalazku uwidoczniono na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia urządzenie w widoku z góry a fig. 2 - przekrój urządzenia w płaszczyźnie I -1, przy czym pół przekroju przedstawia przekrój urządzenia wraz z umocowaną płytką klamrującą, oraz osadzony w niej i zaryglowany tulejką skrajny śrubowkręt, natomiast druga połowa przedstawia przekrój osiowy płytki klamrującej po odjęciu urządzenia, nałożeniu w to miejsce i przykręceniu płytki zespalającej.

Urządzenie posiada kostki 1 i 2 umocowane swoimi bocznymi występami w pionowych kanałkach korpusu 3 wykonanego w kształcie listwy. Do górnej powierzchni korpusu 3 umocowany jest uchwyt 4. W otworach kostek 1 i 2 wkręcone są tuleje nagwintowane 5, a w nich osadzone suwliwie tuleje wiertnicze 6. W dolnej części do kostek 1 i 2 umocowane są śrubami 7 płytki klamrujące 8 ze stożkowymi otworami, których osie pokrywają się z osiami tulejek wiertarskich 6. Otwór w tulei nagwintowanej 5 jest mniejszy od średnicy dwustożkowego łba śrubowkręta 9, co umożliwia ryglowanie śrubowkręta 9 w płytce klamrującej 8, w czasie wiercenia pozostałych otworów. Otwory pod śrubowkręty 9 w płytkach klamrujących 8 i w płytce zespalającej 10 posiadają stożkowe gniazda skierowane do siebie, w których ułożone są odpowiednie dwustożkowe łby śrubowkrętów 9. Płytka zespalająca 10 posiada kanałek 11, w którym ułożone są płytki klamrujące 8. Położenie osiowe tulejek wiertarskich 6 względem tulejek nagwintowanych 5, rygluje się wkrętami 12. Płytki klamrujące 8 i płytka zespalająca 10 połączone są wkrętami 13. Stosowanie sposobu według wynalazku polega na wierceniu otworów kostnych poprzez tulejki wiertarskie 6 i współosiowo ułożone otwory płytek klamrujących 8 a po wywierceniu skrajnych otworów usuwa się tulejki 5 i 6 i wkręca się w nie śrubowkręty 9, aż do oparcia się ich stożkowych łbów o stożkowe

165 339 gniazda płytek klamrujących 8, po czym rygluje się poprzeczne ułożenie urządzenia względem kości przez wkręcanie w otwory kostek 1 i 2, tulei gwintowanej 5, aż do zetknięcia się czoła tulei z łbem śrubowkręta 9. Po odmocowaniu uchwytu 4 wierci się pozostałe otwory, w które wkręca się podobnie jak wyżej opisano pozostałe śrubowkręty 9. Po odmocowaniu śrub 7, odejmuje się korpus 3 z kostkami 1i 2 od płytek klamrujących 8, osadzonych na śrubowkrętach 9, wkręconych w łączone kości, łączy się płytki klamrujące 8 z płytką zespalającą 10 śrubami 13.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 10 000 zł

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób montowania płytek przy zespalaniu złamanych kości, polegający na wierceniu w łączonych kościach otworów przy pomocy przyrządu z tulejkami wiertniczymi, przy czym po wywierceniu skrajnych otworów poprzez tulejki wiertarskie wprowadza się w nie elementy ryglujące w celu ustalenia przyrządu względem łączonych kości przy wierceniu dalszych otworów, a po usunięciu elementów ryglujących i odjęciu przyrządu wkręca się w wywiercone otwory śrubowkręty i łączy je płytką zespalającą, znamienny tym, że otwory kostne wierci się poprzez tulejki wiertarskie (6) i współosiowo ułożone otwory płytek klamrujących (8), a po wywierceniu skrajnych otworów usuwa się tulejki (5,6) i wkręca się w nią śrubowkręty (9) aż do oparcia się ich stożkowych łbów o stożkowe gniazda płytek klamrujących (8), po czym rygluje się poprzeczne ułożenie urządzenia względem kości przez wkręcenie w otwory kostek tulei gwintowanych (5) i wierci pozostałe otwory, w które wkręca się podobnie jak wyżej opisano, pozostałe śrubowkręty (9), a po odmocowaniu korpusu (3) z kostkami (1, 2), od płytek klamrujących (8), osadzonych już na śrubowkrętach (9) wkręconych w łączone kości, łączy się płytki klamrujące (8) śrubami (13) z płytką zespalającą (10).
2. 2. Urządzenie do montowania płytek przy zespalaniu złamanych kości posiadające korpus z umocowanym u góry uchwytem, połączony od strony bocznej z kostkami, w których są nawiercone otwory dla wprowadzenia tulei wiertniczych, znamienne tym, że korpus w kształcie listwy posiada na powierzchni czołowej pionowe kanałki, w których są osadzone swoimi bocznymi występami kostki (1, 2), umocowane do korpusu (3).
3. 3. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że w otworach kostek (1,2) wkręcone są tuleje nagwintowane (5), a w nich osadzone suwliwie tuleje wiertarskie (6), ustalone poosiowo w tulei nagwintowanej (5), promieniowo osadzonym wkrętem (12).
4. 4. Urządzenie według zastrz. 2, znamienne tym, że w dolnej części do kostek (1,2) umocowane są śrubami (7) płytki klamrujące (8) ze stożkowymi otworami, których osie pokrywają się z osiami tulejek wiertarskich (6).
5. 5. Urządzenie według zastrz. 3, znamienne tym, że otwór w tulei nagwintowanej (5) jest m niejszy od średnicy dwustożkowego łba śrubowkręta (9).