PL165261B1 - Tłumik do tłumienia hałasów na zaworach urządzeń wysokoprężnych - Google Patents

Abstract

Tłumik do tłumienia hałasów na zaworach urządzeń wysokoprężnych, posiadający znane połączenie w jedną konstrukcyjną całość komory rezonansowej, komory wstępnego wygłuszania dźwięków wys. częst. i komory rozprężania, znamienny tym, że jest wyposażony w bezpośrednie podłączenie tłumika do zaworu bezpieczeństwa, polegające na tym, iż przewód rurowy (1) łączący zawór bezpieczeństwa z tłumikiem jest osadzony teleskopowo w rurze (2) o średnicy większej od średnicy przewodu podstawowego (1), która jest połączona nierozłącznie z tłumikiem, natomiast końce obu rur (1 i 2) posiadają połączenia nierozłączne z zaworem bezpieczeństawa, lub złącza kołnierzowo-śrubowe, a drugi koniec rury wewnętrznej (1) zakończony lukiem skierowanym ku górze doprowadzony jest naprzeciw króćca wlotowego komory rezonansowej (8).

Description

Wynalazek dotyczy tłumika do tłumienia hałasów na zaworach urządzeń, szczególnie na zaworach bezpieczeństwa urządzeń wysokoprężnych. Znane są tłumiki do tłumienia hałasów z polskiego opisu patentowego nr 107 962, którego istotą rozwiązania jest połączenia w jedną konstrukcyjną całość komory wstępnego wygłuszania dźwięków wysokiej częstotliwości, komory rezonansowej i komory rozprężania.

Inne rozwiązanie znane z opisu patentowego nr 67 523 przewiduje zastosowanie perforowanych przesłon, umieszczonych w stożkowej komorze wstępnego dławienia, która połączona jest z perforowanym cylindrem rozprężającym i stożkiem końcowego dławienia, przy czym całość umieszczona jest w dźwiękach łonnej cylindrycznej obudowie. Praktyka wykazała, że poziom tłumienia przez ten tłumik waha się w granicach 90 dB., a ciężar i sposób montażu wymaga dużej ilości materiału.

Często stosowanym tłumikiem jest tłumik rozprężny znany z opisu patentowego ZSRR 334 388. Składa się on z szeregu współosiowo usytuowanych perforowanych cylindrycznych przegród zamkniętych w korpusie. Czynnik doprowadzony rurowym przewodem do króćca zaworu, przepływa następnie przez otwory perforowanych cylindrycznych przegród, gdzie wytraca część swojej energii kinetycznej.

Stopień zmniejszenia hałasu przez tłumik uzależniony jest od ilości zastosowanych komór i przegród. Ma to wpływ na ogólną masę tłumika, koszt wykonania materiałowego, i kłopotliwe podłączenie z zaworem bezpieczeństwa.

Wymienione wyżej konstrukcje tłumików są o podwójnym rdzeniu, a powodujący hałas czynnik, przepływa kolejno komory i przegrody wytracając część energii kinetycznej.

165 261

Przy tym tłumiki te nie są urządzeniami samonośnymi co znacznie powiększa koszt instalacji zamocowania.

Istotą rozwiązania według wynalazku jest tłumik do tłumienia hałasów na zaworach urządzeń wysokoprężnych, posiadający znane połączenie w jedną konstrukcyjną całość komory rezonansowej, komory wstępnego wygłuszania dźwięków i komory rozprężania. Całość konstrukcji tłumika jest samonośna, oparta na czterech wspornikach. Tłumik jest wyposażony w bezpośrednie połączenie z zaworem bezpieczeństwa. Połączenie jest typu teleskopowego. W rurze izolowanej połączonej nierozłącznie z tłumikiem jest umieszczona rura podstawowa o mniejszej średnicy, zakończona łukiem o kącie rozwarcia 90°, z wylotem ukierunkowanym ku górze, naprzeciw króćca kierującego czynnik do komory rezonansowej. Koniec przewodu rurowego z łukiem skierowanym ku górze jest oparty na podporze umożliwiającej przemieszczanie się przewodu podstawowego wzdłuż jego osi. Oparcie to zabezpiecza również przewód rurowy przed wibracją podczas pracy tłumika.

Przesunięcie środka przewodu rurowego jest zależne od temperatury przepływającego czynnika oraz odległości złącza z zaworem bezpieczeństwa. Końce obu rur są połączone z zaworem bezpieczeństwa nierozłącznie lub za pomocą złącza kołnierzowo- śrubowego.

Strumień czynnika wypływającego ku górze z przewodu rurowego, przepływa przez kolejne przeloty komory rezonansowej eliminując hałas o najwyższych częstotliwościach. Następnie przez przelot pierwszej komory rozprężnej, czynnik wypełnia tę komorę i ulega procesowi rozprężania krytycznego, a po przepływie przez odpowiednio rozmieszczone względem siebie otwory, w podwójnym płaszczu cylindra oraz szczeliny pomiędzy nimi realizuje się dwa stopnie rozprężania. Czynnik po przejściu przez tą przegrodę wpływa do kanału przejściowego, a następnie w górnej jego części natrafia na drugą przegrodę utworzoną również z dwóch płaszczy cylindrycznych ze szczeliną między nimi oraz otworami dławiącymi, które są rozmieszczone w taki sposób, że każde dwa otwory są umieszczone na jednej osi przechodzącej przez pionową oś tłumika- położenie otworów-parami naprzeciw siebie. Na skutek takiego rozmieszczenia otworów dławiących wpływający czynnik z kanału przejściowegojest rozdzielony parami strumieni, których cząstki zderzając się ze sobą, wytrącają energię kinetyczną, wytwarzając dodatkowy efekt tłumienia. W końcowej fazie przepływający czynnik, kanałem przejściowym, którego wysokość jest zależna od wysokości nad rusztem kotła lub pomieszczenia, natrafia na kolejną przegrodę także o podwójnym płaszczu cylindrycznym, z otworami dławiącymi rozmieszczonymi promieniowo, w płaszczyznach poziomych, przez które wypływ czynnika do atmosfery eliminuje reakcję odrzutu skierowaną pionowo w dół i obciążającą konstrukcję nośną. Na wysokości otworów przegrody wyjściowej zastosowano kierownicę czynnika, w kształcie stożka ściętego, kierującego fale akustyczne ku górze.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony na rysunku, który przedstawia urządzenie w przekroju osiowym, gdzie przewód rurowy 1 łączy zawór bezpieczeństwa z tłumikiem. Przewód ten jest osadzony teleskopowo w koszulce z rury 2 o średnicy większej od średnicy przewodu podstawowego 1. Końcówki jednej strony obu rur 1 i 2 połączone są odpowiednio ukształtowanymi krawędziami łącznika 3, którego końcówka połączona jest nierozłącznie, lub za pomocą złącza kołnierzowo-śrubowego z zaworem instalacji. Drugi przeciwległy koniec rury 2 doprowadzony jest w rejon króćca wlotowego komory rezonansowej 8. Ten drugi koniec rury przewodu podstawowego 1 jest zakończony łukiem, o kącie rozwarcia 90° z wylotem ukierunkowanym ku górze. Wylot ten nie jest ustawiony koncentrycznie z przelotami przepon 7 i króćca stożka kierującego 6 komory rezonansowej 8. Przesunięcie środka rury wylotowej 1 o wartości x określa się w zależności od temperatury przepływającego czynnika oraz odległości łącznika 3 od pionowej osi tłumika. Przewód rurowy 1 przed łukiem od dołu posiada szczelinę 4 do odprowadzania skroplin czynnika. Poza tym skropliny z całego wnętrza tłumika, odprowadzane są do zewnętrznego układu króćcem odpływowym 21. Celem przejęcia siły odrzutu wypływającego czynnika do przelotów przepon komory rezonansowej 8, koniec przewodu rurowego 1 z łukiem, osadzony jest na specjalnej podporze, umożliwiającej przemieszczanie się przewodu rurowego 1 tylko wzdłuż jego osi i zabezpieczające układ przed wibracją. Dolna część komory rezonansowej 8 jest zaopatrzona we właz kontrolny, potrzebny do sprawdzania stanu zużycia elementów konstrukcyjnych oraz drożności szczeliny 4 i króćca odpływowego 21. Strumień

165 261 czynnika wypływającego ku górze z przewodu 1 przepływa przez kolejne przeloty komory rezonansowej 8, eliminując hałas o najwyższych częstotliwościach. Następnie przez przelot 9 pierwszej komory rozprężnej 10, czynnik wypełnia komorę i ulega procesowi rozprężania krytycznego przez przepływ w odpowiednio rozmieszczonych względem siebie otworach i dobranych szczelinach, jakie tworzą dwa płaszcze cylindryczne 11, stanowiące przegrodę i realizujące dwa stopnie rozprężania. Czynnik po opuszczeniu przegrody 11 wpływa do kanału przejściowego 12 a następnie w górnej jego części natrafia na drugą przegrodę 13 składającą się z dwóch płaszczy cylindrycznych, w których rozmieszczenie otworów i szczelin jest podobne jak w przegrodzie 11 z tą różnicą, że kolejny stopień rozprężania w pierwszym przypadku odbywa się na drugim płaszczu a w drugim przypadku na pierwszym wewnętrznym płaszczu przegrody 13. Otwory dławiące tego płaszcza są rozmieszczone w taki sposób, aby każde dwa otwory umieszczone były na jednej osi przechodzącej przez pionową oś tłumika - położenie otworów - parami naprzeciwko siebie. W ten sposób czynnik wyływający do kanału przepływowego 14 jest rozdzielony na strumienie zderzające się ze sobą, czego rezultatem jest dodatkowy efekt tłumienia. Kanał 14 osadzony jest na przedłużaniu kanału 10 i stanowi wspólny rdzeń samonośnej konstrukcji tłumika. W kanale 14, którego wysokość jest zależna od wysokości nad rusztem kotła lub pomieszczenia, czynnik przepływa ku górze w kierunku wylotu, gdzie trafia na kolejną przegrodę 17. Konstrukcja przegrody 17 jest podobna do przegrody 11. Płaszcz zewnętrzny tej przegrody spełnia również rolę ochronną przed przedostawaniem się pyłów i innych zanieczyszczeń do wnętrza tłumika. Wpływ czynnika do atmosfery otworami umieszczonymi promieniowo w płaszczyznach poziomych, eliminuje reakcję odrzutu skierowaną pionowo w dół, odciążając konstrukcję nośną. Konstrukcja tłumika jest samonośna, oparta na czterech wspornikach połączonych z komorą rezonansową 8 tłumika.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Tłumik do tłumienia hałasów na zaworach urządzeń wysokoprężnych, posiadający znane połączenie w jedną konstrukcyjną całość komory rezonansowej, komory wstępnego wygłuszania dźwięków wys. częst. i komory rozprężania, znamienny tym, że jest wyposażony w bezpośrednie podłączenie tłumika do zaworu bezpieczeństwa, polegające na tym, iż przewód rurowy (1) łączący zawór bezpieczeństwa z tłumikiem jest osadzony teleskopowo w rurze (2) o średnicy większej od średnicy przewodu podstawowego (1), która jest połączona nierozłącznie z tłumikiem, natomiast końce obu rur (1 i 2) posiadają połączenia nierozłączne z zaworem bezpieczeństawa, lub złącza kołnierzowo-śrubowe, a drugi koniec rury wewnętrznej (1) zakończony łukiem skierowanym ku górze doprowadzony jest naprzeciw króćca wlotowego komory rezonansowej (8).
2. 2. Tłumik według zastrz. 1, znamienny tym, że koniec przewodu rurowego (1) zakończony łukiem o kącie rozwarcia 90° z wylotem ukierunkowanym ku górze osadzony jest na podporze umożliwiającej przemieszczanie się tego przewodu wzdłuż jego osi.
3. 3. Tłumik według zastrz. 1, znamienny tym, że druga komora rozprężania składa się z dwóch płaszczy cylindrycznych (13) ze szczeliną między nimi, a przepływ czynnika następuje od zewnętrznej strony przegrody rozprężnej (13).
4. 4. Tłumik według zastrz. 1, znamienny tym, że otwory dławiące w płaszczach cylindra drugiej komory rozprężania są rozmieszczone w taki sposób, że każde dwa otwory są umieszczone na jednej osi przechodzącej przez pionową oś tłumika.
5. 5. Tłumik według zastrz. 1, znamienny tym, że wszystkie przegrody rozprężne są zabudowane na jednym samonośnym rdzeniu tłumika, który jest jednocześnie kanałem przemieszczającym czynnik ku górze.