PL164650B1

PL164650B1 - Wood preservation agent

Info

Publication number: PL164650B1
Application number: PL90287414A
Authority: PL
Inventors: Reimer Goettsche; Wolfgang Reuther
Original assignee: Wolman Gmbh Dr
Priority date: 1989-10-20
Filing date: 1990-10-19
Publication date: 1994-08-31
Also published as: NZ235746A; ATE111800T1; JP2894819B2; JPH03193402A; NO904528L; DK0423674T3; CS275488B2; FI98347B; DE59007236D1; NO904528D0; CA2028228A1; EP0423674B1; AU625003B2; BR9005276A; AU6478690A; FI98347C; CS9005100A3; PL287414A2; CA2028228C; ES2060887T3

Abstract

1. Srodek do ochrony drewna, na podstawie soli metalu ze zwiazkiem N-organylodiazenio- dioksy, znamienny tym, ze dodatkowo zawiera 2,5-50% wagowych kompleksotwórczej, polime- rycznej aminy obok 2,5-50% wagowych soli metalu ze zwiazkiem N-organylodiazeniodioksy. PL PL PL PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest środek do ochrony drewna rozpuszczalny w wodzie zawierający sól metalu ze związkiem N-organodiazeniodioksy.

Z opisu patentowego RFN DE nr 2 410 603.4 i europejskiego opisu patentowego EP nr 234461 znane są rozpuszczalne w wodzie środki do ochrony drewna na bazie kompleksotwórczych amin i związku bis-(N-cykloheksylodiazeniodioksy)-miedź (Cu—HDO, wcześniejsza nazwa sól N-nitrozocykloheksylohydroksyloaminy z miedzią). Jako aminy stosuje się tu np. etylenodiaminodietylenotriaminę albo dipropylenotriaminę.

Przy impregnacji drewna sposobem wielkoprzemysłowym, a mianowicie sposobem ciśnieniowym w kotłach, głębokość wnikania w rozprowadzenie w drewnie Cu-HDO nie jest wystarczające dla zapewnienia trwałej ochrony drewna, np. w przypadku okrąglaków jak słupów albo palisad, zwłaszcza przystosowaniu ich w kontakcie z ziemią, np. jako słupy telegraficzne. Alkaliczne wodne roztwory kompelksowanego Cu-HDO o wartości pH około 9-10 reagują z kwaśnymi składnikami drewna już podczas impregnacji w ten sposób, że Cu-HDO wytrąca się przy zetknięciu z drewnem i przez to roztwór nie może wnikać głęboko w drewno.

Środki do ochrony drewna na podstawie wodnych mieszanin złożonych ze związku bis-(Ncykloheksylodiazeniodioksy)-miedź, poliamid (di- albo triaminy, jak etylenodiaminy, dietylenotriaminy) i kompleksotwórczych kwasów karboksylowych (europejski opis patentowy EP nr 23-4461) wprawdzie dobrze wnikają w okrąglaki, jednak utrwalenie w nich miedzi nie jest wystarczające; w przypadku normalnego utrwalania (temperatura 20°C, czas utrwalania 4 tygodnie) zostaje wymyte 12-20% miedzi, natomiast w przypadku przyspieszonego utrwalania (temperatura około 100°C, czas utrwalania 1-2 godzin; gorąca para) wymyciu ulega do 30% wprowadzonej miedzi.

Przy zastosowaniu kwasu winowego albo mlekowego jako kompleksotwórczych kwasów utrwalenie miedzi w drewnie jest wprawdzie lepsze, jednak głębokość wnikania i rozprowadzenie środka do ochrony drewna przy impregnacji np. sosnowych okrąglaków sposobem ciśnieniowym w kotłach nie jest zadawalające dla wystarczającej ochrony drewna.

Poza tym znane czynniki komplcksotwórcze, a mianowicie aminy i kwasy, po impregnacji mogą być wymywane z drewna przez wodę, jak opady czy wilgoć z gleby, i przekazywne do otoczenia. Ponadto znane aminy posiadają wymierną prężność pary. Dopuszczalne stężenia w powietrzu do oddychania wynoszą na przykład w przypadku etanoloaminy, dietylenotriaminy 6 mg/m³, 4 mg/m³.

Obecnie stwierdzono, że niedogodności te nie występują, gdy zastosuje się rozpuszczalne w wodzie środki do ochrony drewna na podstawie mieszanin składających się ze związków bis-(Norganodiazeniodioksy)-metal i kompleksotwórczych, polimcrycznych związków azotowych.

Przedmiotem wynalazku jest środek ochrony drewna na podstawie soli metalu ze związkiem N-organodiazeniodioksy zawierający dodatkowo 2,5%-50% wagowych kompleksotwórczej polimerycznej aminy obok 2,5-50% wagowych soli metalu z wyżej wymienionym związkiem. Związki N-organodiazeniodioksy stanowią na przykład związki N-cykloheksylo-, N-C-Cw-alkilo-, zwła164 650 szcza N-Cs-Ce-alkilo, N-arylo-, szczególnie N-fcnylo-diazeniodioksy oraz ich mieszaniny. Sole metali stanowią na przykład sole miedzi, cynku, niklu albo kobaltu oraz ich mieszaniny. A zatem związkami stosowanymi w środku według wynalazku są na przykład bis-(N-cykloheksylodiazeniodioksy)-miedź i/albo -cynk, i/albo nikiel, i/albo -kobalt, bis-(N-alkilodiazeniodioksy)-miedź i/albo -cynk, i/albo -nikiel, i/albo -kobalt.

Kompleksotwórczymi, polimerycznymi związkami azotowymi są na przykład polietylenoiminy, poliamidoaminy (produkty kondensacji poliamin z kwasem adypinowym), produkty kondensacji np. na bazie układu dietylenotriamina/trietanoloamina i/albo dietanoloamina/dietylenotriamina.

Wyróżnia się środek zawierający związki N-cykloheksylodiazeniodioksy z miedzią i cynkiem oraz polietylenoiminy.

Polietylenoiminy (PEI) są znane i powstają przez polimeryzację 1,2-etylenoiminy. Azot występuje w nich jako pierwszorzędowy (grupa końcowa), drugorzędowy i trzeciorzędowy (układy rozgałęzione). Odpowiednie są polietylenoiminy o stopniu polimeryzacji n większym niż 10. Bardzo dobre wyniki uzyskuje się w przypadku zastosowania polietylenoimin o stopniu polimeryzacji n wynoszącym 50-1000.

Poliamidoaminy powstają na przykład przez reakcję dietylenotriaminy z kwasem adypinowym w temperaturze 150-200°C.

Dalsze produkty kondensacji powstają na przykład przez ogrzewanie dietanoloaminy albo trietyloaminy do temperatury 200-220°C w obecności kwasu fosfonowego (H3PO3).

Wnikanie wodnych roztworów nowych środków do ochrony drewna według wynalazku w drewno przy impregnacji np. sposobem ciśnieniowym w kotłach nie doznaje uszczerbku, gdyż nie następuje wytrącanie wymienionych wyżej soli metali przy zetknięciu z drewnem, roztwory dobrze wnikają w drewno, a rozprowadzenie substancji czynnej w drewnie odpowiada wymaganiom praktyki. Dopiero po impregnacji rozpoczyna się wytrącanie nierozpuszczalnych soli miedzi i/albo cynku, przez co następuje utrwalenie w drewnie. Czas utrwalania zależy od temperatury. Utrwalenie w temperaturze 20°C zakończone jest na przykład 1-2 tygodniach, a przez traktowanie gorącą parą, jak parą o temperaturze 100°C albo wyższej, reakcję utrwalania znacznie przyspiesza się i wówczas jest ona zakończona już po na przykład 1-2 godzinach.

Polimeryczne związki azotowe posiadają praktycznie niewymierną prężność pary i dzięki temu prawie nie znajdują się w powietrzu do oddychania. Po utrwaleniu nie ulegają one wymyciu z drewna, np. przez wpływy warunków atmosferycznych.

Jako sole związków N-organodiazeniodioksy stosuje się na przykład bis-(N-cykloheksylodiazeniodioksy)-miedź i/albo -cynk (Cu-HDO/Zn-HDO) i/albo -kobalt (Co-HDO), i/albo -nikiel (Ni-HDO), bis-(N-fenylodiazeniodioksy)- względnie bis-(N-tolilodiazeniodioksy)-miedź. i/albo cynk, i/albo -kobalt, i/albo -nikiel, bis-[N-(C5-Ce}-alkilodiazeniodioksy)-rniedź i/albo -cynk, i/albo -kobalt, i/albo -nikiel albo ich mieszaniny.

Zamiast nich można stosować również odpowiednie rozpuszczalne w wodzie sole metali alkalicznych i/albo amonowe razem z rozpuszczalnymi w wodzie i/albo nierozpuszczalnymi w wodzie związkami metali, takimi jak np. octan miedzi i/albo cynku, boran miedzi i/albo cynku, tlenek miedzi i/albo cynku, wodorotlenek miedzi i/albo cynku, węglan cynku, hydroksywęglan miedzi i/albo odpowiednie związki niklu i/albo kobaltu.

Środki do ochrony drewna według wynalazku zawierają ewentualnie dalsze związki, na przykład związek o grzybobójczym anionie, na przykład związek boru, np. boran metalu alkalicznego, aminoboran, kwas borowy, dalej fluorki, np. fluorek potasu, i/albo sole kwasu fluoroborowego, i/albo kwas fluorofosforowy, i/albo kwas difluorofosforowy.

W celu poprawienia zachowania się odnośnie korozji względnie stabilizacji i zbuforowania do wartości pH około 8-10 dodaje się ewentualnie np. alifatyczne kwasy karboksylowe albo kwasy polikarboksylowe. Jako alifatyczne kwasy karboksylowe stosuje się ewentualnie np. kwasy C5C20monokarboksylowe, jak kwas heksenowy, heptanowy, oktanowy, rionanowy, dekanowy, 2etylopentanowy, 2-etyloheksanowy, 2-etyloheptanowy, izooktanowy, izononanowy, izodekanowy, kwasy wersatowe (silnie rozgałęzione kwasy monokarboksylowe), kwasy (Cs-C2o)-di karboksylowe, np. kwas sebacynowy.

164 650

W celu ustawienia określonej wartości pH dodaje się ewentualnie aminy, jak np. aminoetyloetanoloaminę albo dipropylenotriaminę.

Przez domieszanie alkiloamin pierwszo-, drugo- i trzeciorzędowych, które zawierają co najmniej jedną grupę hydrofilową o co najmniej 6 atomach węgla, można poprawić spektrum działania przeciwko grzybom niszczącym drewno i odbarwiającym drewno oraz przeciwko owadom niszczącym drewno.

Aminy te odpowiadają na przykład wzorem ogólnym 1, 2 i 3, w których R oznacza grupę Ce-C2o-alkilową i/albo grupę hydroksyloalkilową, Ri, r2 i r3 niezależnie od siebie oznaczają atom wodoru albo niską grupę alkilową, albo odpowiadającą grupie R grupę alkilową lub hydroksyalkilową, albo ewentualnie grupę benzylową, zaś n oznacza liczbę 1-20.

Alkiloaminy odpowiednio do ich właściwości wrabia się do zgodnych z wynalazkiem nowych koncentratów albo roztworów ewentualnie w postaci ich soli, np. całkowicie albo częściowo jako sole kwasów karboksylowych, jak kwasu octowego, propionowego lub 2-etyloheksanowego, ewentualnie z dodatkiem emulgatorów. Odpowiednimi alkiloaminami są na przykład dimetylo-(CioCia)-alkiloamina, zwłaszcza dimetylo-Ci2/Ci4-alkiloamina, metylodioktyloamina, metylodidecyloamina, oktylodietanoloamina, didodecylo-1,3-propylenodiamina, Cu/Cis-alkilotrimetylenodiamina, laurylopropylenodiamina oraz N,N-bis-(3-aminopropylo)-lauryloamina.

Do środka według wynalazku dodaje się ewentualnie poza tym czwartorzędowe związki amoniowe albo fosfoniowe.

Czwartorzędowym związkiem amoniowym jest np. związek odpowiadający wzorowi ogólnemu R1R²r3r⁴N⁺Z^_, w którym R1 oznacza grupę Ce-C20-alkilową, zwłaszcza grupę C12-C20alkilową albo grupę benzylową, która jest podstawiona ewentualnie przez grupę C1-C20-alkilową albo przez chlorowiec, R² oznacza grupę Ci-C6-alkilową, grupę C3-C9-alkoksyalkilową, tlenek etylenu (EO) względnie tlenek propylenu (PO) o n = 1-50, R³ oznacza grupę Ci-C6-alkilową, grupę C3-C4-alkoksylową, tlenek etylenu (EO) względnie tlenek propylenu (PO) o n = 2-50, R⁴ oznacza grupę Ci-C2o-alkilową, albo po dwie z grup Ri-R⁴ razem z atomem azotu tworzą heterocykliczną grupę, która zawiera 4-5 atomów węgla, 1-2 atomów azotu i jedno, dwa lub trzy podwójne wiązania, przy czym atomy węgla są podstawione ewentualnie przez grupę Ci-C4-alkilową albo przez chlorowiec, a Z oznacza resztę kwasową.

Jako skuteczne związki fosfoniowe nadają się, zwłaszcza związki o wzorze ogólnym (Ri)₃R2p⁺Y”, w którym Ri oznacza grupę Ci-C6-alkilową, grupę Ci-Cg-hydroksyalkilową albo grupę fenylową, R2 oznacza grupę Ce-Cie-alkilową, a Y oznacza rezstę kwasową, zwłaszcza anion halogenkowy. Przy tym grupy Ri i R2 są przeważnie o łańcuchu prostym.

Czwartorzędowe związki fosfoniowe mogą występować w nowych koncentratach pojedynczo albo jako mieszaniny. Przykładami tego rodzaju związków fosfoniowych są chlorek trimetylo-ndodecylo-fosfoniowy, bromek trietylo-n-decylofosfoniowy, chlorek tri-n-propylo-n-tetradecylofosfoniowy, chlorek trimetylolo-n-heksadecylofosfoniowy, chlorek tri-n-butylo-n-tetradecylofosfoniowy, bromek tri-n-butylo-n-dodecylofosfoniowy, chlorek tri-n-butylo-n-decylofosfoniowy, bromek tri-n-butylo-n-heksadecylofosfoniowy, chlorek tri-n-heksylo-n-decylofosfoniowy, chlorek trifenylo-n-dodecylofosfoniowy, bromek trifenylo-n-tetradecylofosfoniowy oraz chlorek trifenylon-oktadecylofosfoniowy.

Możliwy jest również dodatek dalszych środków grzybobójczych, np. w zemulgowanej postaci, takich jak N-tridecylo-2,6-dimetylomorfolina (Tridemorph) i/albo 4-(3-p-tert-butylofenylo)-2-mctylopropylo-2,6-cis-dimetylomorfolina (Fenpropimorph), i/albo

Związki triazolowe i/albo imidazolowe, jak i-[2-(2,4-dichlorofenylo)-4-metyIo-i,3-dioksolan-2-ylometylo]-iH-i,2,4-triazol, i-[2-(2,4-dichlorofenylo)-i,3-dioksolan-2-ylometylo]-iH-i,2,4triazol, i-[2-(2,4-dichlorofenylo)-4-etylo-i,3-dioksolan-2-ylometylo]-iH-i,2,4-triazol, i-[2-(2,4dichlorofenylo)-4-propylo-1,3-dioksolan-2-ylometylo]-triazol (Propiconazol), I-[2-(2,4dichlorofcnylo)-4-pentylo-i,3-dioksolan-2-ylometylo]-IH-i,2,4-triazol, I-[2-(2,4-dichlorofenylo)4-etylo-I,3-dioksolan-2-ylometylo]-IH-imidazol, α-tert-butylo -a-(p-chlorofenyloetylo)-IHi,2,4-triazolo-i-etanol, i-β-alkoksy-2,4-dichlorofenetylo)-imidazol i/albo związki cynoorganicze, zwłaszcza związki tributylocyny (TBT), jak np. tlenek TBT, sól kwasu wersatowego i TBT, benzoesan TBT, naftenian TBT, TBT-HDO i/albo z.wiązki izotiazolinonowe o wzorze ogólnym 4, w którym Ri oznacza atom wodoru, grupę alkilową, alkenylową lub alkinylową o i-i8

164 650 atomach węgla, grupę cykloalkilową o Ca-Ce-pierścieniu zawierającą do 12 atomów węgla, grupę aryloalkilową albo arylową zawierającą do 19 atomów węgla, R.2 i R³ niezależnie od siebie oznaczają atom wodoru lub chlorowca, albo niską grupę alkilową względnie R2 i r3 oznaczają część grupy aromatycznej.

Jako emulgatory, ewentualnie z dodatkiem polarnych rozpuszczalników, mogą znaleźć zastosowanie przede wszystkim wymienione wyżej alkiloaminy oraz ich sole, czwartorzędowe związki amoniowe/fosfoniowe i np. inne jonowe i niejonowe emulgatory.

Rozcieńczalne wodą środki w stężonej postaci zawierają miedź i/albo cynk, i/albo kobalt, i/albo nikiel w ilości na ogół 1-10% wagowych, licząc jako pierwiastek.

Skład odpowiednich koncentratów jest na przykład następujący:

2,5-50% bis-(N-cykloalkilodiazeniodioksy)-miedź i/albo -cynk, i/albo -nikiel, i/albo -kobalt, i/albo bis-(N-alkilodiazeniodioksy)-miedź i/albo -cynk, i/albo -nikiel, i/albo -kobalt, i/albo bis(N-arylodiazeniodioksy)-miedź i/albo -cynk, i/albo -nikiel, i/albo -kobalt

2,5-50% polimerycznego, kompleksotwórczego związku azotowego, zwłaszcza polietylenoiminy,

0-40% związku o działającym grzybobójczo anionie,

0-20% kwasów C6-C2o-karboksylowych,

0-40% alkiloaminy i/albo soli alkiloaminy albo ich mieszanin

0-40% czwartorzędowego związku amoniowego albo czwartorzędowego związku fosfoniowego,

0-15% Tridemorph, Fenpropimorph, pochodnych triazolu i/lub imidazolu, związków tributylocyny i/albo związków izotiazolinonowych, przy czym suma każdorazowo wynosi 100% wagowych, oraz ewentualnie podrzędne ilości innych składników, jak amin, amoniaku, inhibitorów korozji, i woda i/albo polarne mieszalne z wodą rozpuszczalniki, których udziały jednak mogą być na ogól małe i służą w zasadzie ułatwieniu operowania koncentratem.

Wynalazek rozciąga się jednak również na wytwarzane przez rozcieńczenie koncentratu wodą roztwory impregnacyjne o odpowiednio mniejszym stężeniu jednostkowym. Na ogół stosuje się stężenia wodnych roztworów impregnacyjnych wynoszące 0,01-0,50% wagowych metalu, np. miedzi, zależnie od rodzaju impregnacji oraz od stopnia zagrożenia impregnowanego drewna.

Przez rozpuszczenie soli metali, zwłaszcza związków miedzi i/albo cynku, w polimerycznych, kompleksotwórczych związkach azotowych, ewentualnie z dodatkiem wody, otrzymuje się wykazujące wysokie stężenie rozpuszczalne w wodzie pasty i ciekłe koncentraty, które w celu impregnowania drewna rozcieńcza się wodą.

Roztwory impregnacyjne do ochrony drewna stosuje się albo sposobami rzemieślniczymi, na przykład przez opryskiwanie, smarowanie, maczanie, zanurzanie, albo sposobami wielkoprzemysłowymi, jak na przykład sposobem ciśnieniowym w kotłach, sposobem zmiennociśnieniowym albo sosobem podwójnej próżni. Pod pojęciem drewno rozumie się zarówno lite drewno, jak też materiały drzewne, np. płyty wiórowe albo sklejki.

Utrwalanie środka do ochrony drewna przeprowadza się np. albo w normalnych warunkach, to jest w temperaturze 5-35°C w ciągu 1-4 tygodni, albo w specjalnych warunkach, na przykład przez traktowanie parą gorącą o temperaturze około 100-150°C, albo za pomocą wielkiej częstotliwości, albo również w suszarniach komorowych w temperaturze 50-80°C w ciągu 12-24 godzin.

Wartość pH wodnego roztworu impregnacyjnego wynosi na ogół 7,5-10,0. Przez dodatek kwasów ustawia się ewentualnie także wartość pH roztworu na wartości poniżej 7,5 do około 6,0.

Koncentraty albo roztwory można zabarwiać rozpuszczalnymi w wodzie barwnikami albo preparatami barwników i/albo pigmentów.

Ilość stosowanych polimerycznych, kompleksotwórczych związków azotowych ustala się każdorazowo tak, żeby wystarczały one do kompleksowania metali, zwłaszcza miedzi i/albo cynku, i również zapewniały wnikanie roztworu impregnacyjnego w drewno.

Poniższe przykłady objaśniają bliżej wynalazek.

Przykład porównawczy A (nie według wynalazku).

25,0% Cu-HDO 22,5% dietylenotriaminy

164 650

12,5% kwasu nitrylotrioctowego 40,0% wody

Roztwór rozcieńczono wodą w stosunku 2 części roztworu + 98 części wody.

Stężenie stosowane: 2% w wodzie.

Każdorazowo impregnowano 20 klocków z bieli sosnowej o wymiarach 15X 25X50 mm i utrwalanie prowadzono w 2 wersjach:

I. w ciągu 4 tguodyi w normalnej temperatprze (20°C); II. traktowanie w ciągu godziny gorycą parą o temperaturze 100°C i ochłodzenie w ciągu 4 godzin.

Następnie klocki wymywano kilkakrotnie wodą, wodę z wymycia zebrano i oznaczono zawartość w niej miedzi. Ilość wymytej miedzi odniesiono do całkowitej ilości miedzi znajdującej się w drewnie przed wymyciem. Przy tym 0% oznacza brak wymycia miedzi, a 100% oznacza całkowite wymycie miedzi.

Wymycie miedzi: I. 15,5%; II. 25,1%.

Przykład porównawczy B (nie według wynalazku).

13,5% K-HDO

6,25% kwasu nitrylwtrioctowegw 6,25% kwasu borowego 6,25% dietylenotriaminy 5,0% etanoloaminy 4,0% Cu(OH)₂ · CuCOa

58,75% wody (odpowiednio 12,5% Cu-HDO)

Stosowane stężenie: 4%

Wymycie miedzi: I. 17,8%; II. 28.5%.

Przykład porównawczy C (nie według wynalazku).

25,0% Cu-HDO 17,5% dietylenotriaminy

5,0% etanoloaminy 12,5% kwasu winowego 12,5% kwasu borowego 27,5% wody

Stosowane stężenie ^2%

Wymycie miedzi: I. 6,5%.

W celu oznaczenia głębokości wnikania zaimpregnowano sosnowe palisady (długość 1,20 m, średnica 20-24 cm, powierzchnie czołowe uszczelniono powłoką malarską, szerokość bieli powyżej 30 mm) sposobem ciśnieniowym w kotle, prowadząc proces impregnacji w ciągu 1 godziny pod zmniejszonym ciśnieniem i w ciągu 2 godzin pod zwiększonym ciśnieniem. Dla oznaczenia głębokości wnikania miedzi zaimpregnowane drewno przecięto w środku, powierzchnie przecięcia potraktowano monowodzianem soli monosodowej 0-(2-pirydylw-azo)-rezorcyny, która daje z miedzią czerwone zabarwienie, i zmierzono głębokość wniknięcia miedzi. W każdej próbie impregnowano na ogół 3 palisady.

Niżej podane są ustalone średnice głębokości wnikania:

wnikanie miedzi: H),5mm 12,0mm 9,8mm średnia szerokość bieli: 37,2mm 351tmm 44,0mm

Przykład porównawczy D (nie według wynalazku).

25,0% bis-(N-fenylodiazemodioksy)-miedź 30,0% dipropylenotriaminy

12,5% kwasu ritrylwtrioctowegw 12,5% kwasu borowego 20,0% wody

Stosowane stężenie: 2%

Wymycie miedzi: I. 12,5%; II. 24,1%.

164 650

Niżej przedstawione są przykłady według wynalazku.

Przykład I.

% Cu-HDO

19% PEI n około 100

56% wody

Stosowane stężenie: 2,0%

Wymycie miedzi: I. 4,2%; II. 5,1%.

Wnikanie miedzi w przypadku sposobu ciśnieniowego w kotle: sosonowe palisady; proces impregnacji prowadzono w ciągu godziny pod zmniejszonym ciśnieniem i w ciągu 2 godzin pod zwiększonym ciśnieniem; 35,2 mm, 38,5 cm; 32,1 cm.

Wnikanie miedzi odpowiada całkowicie szerokości bieli i osiąga obwód rdzenia przekroju.

Przykład II.

25% bis-(N-fenylodiazeniodioksy)-miedź 19% PEI n około 500 56% wody

Stosowane stężenie: 2,0%

Wymycie miedzi: I. 3,3%; II. 4,5%.

Wnikanie miedzi w przypadku sposobu ciśnieniowego w kotle: 30,5 mm; 36,2 mm; 32,5 mm.

Przykład III.

25% bis-(C5-C7-alkilodiazeniodioksy)-miedź 20% PEI n około 500 55% wody

Wymycie miedzi: I. 5,5%.

Wnikanie miedzi w przypadku sposobu ciśnieniowego w kotle: (palisady o długości 80cm i średnicy 18 cm): 30,7 mm.

Przykład IV.

13,5% K-HDO

7,5% kwasu 2-etyloheksanowego 10,0% PEI n około 100 65,0% wody

4,0% Cu(OH)₂· CuCO₃ (odpowiada 12,5% Cu-HDO)

Stosowane stężenie: 4%

Wymycie miedzi: I. 3,6%; II. 4,5%.

Wnikanie miedzi w przypadku sposobu ciśnieniowego w kotle: 35,5 mm; 32,0 mm; 40,1 mm. Wnikanie miedzi odpowiada całkowicie szerokości bieli i osiąga obwód rdzenia przekroju. Przykład V.

13,5% K-HDO

6,25% kwasu 2-etyloheksanowego

6,25% kwasu borowego

11,25% PEI n około 50

4,0% Cu(OH)₂ · CuCO₃

58,75% wody (odpowiada 12,5% Cu-HDO)

Stosowane stężenie: 4%

Wymycie miedzi: I. 6,1%; II. 5,9%.

Wnikanie miedzi w przypadku sposobu ciśnieniowego w kotle: 31,1 mm; 37,8 mm; 35,0 mm. Wnikanie miedzi odpowiada całkowicie szerokości bieli i osiąga obwód rdzenia przekroju. Przykład VI.

13,5% K-HDO

5,0% kwasu 2-etyloheksanowego

11,0% PEI n około 100 4,7% boranu miedzi

65,8% wody

Stosowane stężenie: 4%

Wymycie miedzi: I. 3,5%; II. 4,0%.

Wnikanie miedzi w przypadku sposobu ciśnieniowego w kotle: 38,5 mm; 44,5 mm; 31,7 mm. Wnikanie miedzi zgadza się całkowicie z szerokością bieli i osiąga obwód rdzenia przekroju. Przykład VII.

13,5% K-HDO

5,0% kwasu 2-etyloheksanowego

5,0% kwasu fluorofosforowego

12,5% PEI n około 500

4,0% Cu(OH)₂ · CuCOa

60,0% wody Stosowane stężenie: 4%

Wymycie miedzi: I. 4,3%; II. 3,8%.

Wnikanie miedzi w przypadku sposobu ciśnieniowego w kotle (palisady o długości 80 cm i średnicy 18,5 cm): 29,7 mm

Wnikanie miedzi odpowiada całkowicie szerokości bieli i osiąga obwód rdzenia przekroju. Przykład VIII.

13,5% K-HDO

6,25% kwasu 2-etyloheksanowego 6,25% kwasu borowego 9,5% PEI n około 100 3,00% dipropylenotriaminy 4,00% Cu(OH)2 · CuCoa

57,50% wody (odpowiada 12,5% Cu-HDO)

Stosowane stężenie: 4%

Wymycie miedzi: I. 5,0%; II. 5,0%.

Wnikanie miedzi w przypadku sposobu ciśnieniowego w kotle: 32,5 mm; 40,7 mm; 37,5 mm. Wnikanie miedzi odpowiada całkowicie szerokości bieli i osiąga obwód rdzenia przekroju. Przykład IX.

13,5% K-HDO

6,25% kwasu 2-etyloheksanowego 6,25% kwasu borowego 8,5% PEI n około 100 5,0% poliamidoaminy 4,0% Cu(OH)2 · CuCOa

56,5% wody Stosowane stężenie: 4%

Wymycie miedzi: I. 4,8%; II. 5,6%.

Wnikanie miedzi w przypadku sposobu ciśnieniowego w kotle (palisady o długości 80 cm i średnicy 18,5 cm): 28,7 mm.

Wnikanie miedzi odpowiada całkowicie szerokości bieli i osiąga obwód rdzenia przekroju. Przykład X.

18,25% produktu kondensacji trietanoloamina/dietylenotriamina w stosunku 1:1

13,50% K-HDO 6,25% kwasu borowego 4,00% Cu(OH)2 · CuCOs

58,00% wody (odpowiada 12,5% Cu-HDO)

Stosowane stężenie: 4%

Wymycie miedzi: I. 6,7%; II. 5,9%.

Przykład XI.

13,5% K-HDO

18,0% kwasu 2-etyloheksanowego

10,5% dimetyloalkiloaminy (C12-C14)

9,5% N,N-bis-(3-aminopropylo)-lauryloaminy

164 650

10,0% PEI n około 100

4,0% Cu(OH)a · CuCO3

34,5% wody (odpowiada 12,5% Cu-HDO)

Stosowane stężenie: 2,5%

Wymycie miedzi: I. 5,5%; II. 6,0%.

Przykład XII.

8,4% K-HDO

10,0% kwasu 2-etyloheksanowego

6,7% PEI n około 100

2,7% Cu(OH)z · CuCOs

10,0% dimetyloalkiloaminy (C12-C14)

6,7% Tridemorph

10,0% oksyetylenowanej alkiloaminy z oleju kokosowego (gęstość 0,96 g/cm3 w temperaturze 50°C)

Stosowane stężenie: 4%

Wymycie miedzi: I. 2,5%; II. 2,6%.

Przykład XIII.

8,4% K-HDO

10,0% kwasu 2-etyloheksanowego

6,7% PEI n około 100

2,7% Cu(OH)2 · CuCOa

10,0% dimetyloalkiloaminy (C12-C14)

6,7% Fenpropimorph

10,0% oksyetylenowanej alkiloaminy z oleju kokosowego (gęstość 0,96 g/cm³ w temperaturze 50°C)

3,5% oksyetylenowanego nonylofenolu EO około 10 2,0% wody

Stosowane stężenie: 4%

Wymycie miedzi: I. 1,5%; II. 2,0%.

Przykład XIV.

8,4% K-HDO

5,0% kwasu 2-etyloheksanowego 6,7% PEI n około 100 2,7% Cu(OH)2 'CuCO3

16,7% chlorku N-benzylo-N-(Ci2-C14)-alkilo-N,N-diemetyloamoniowego

60,5% wody Stosowane stężenie: 4%

Wymycie miedzi: I. 2,5%; II. 2,7%.

Przykład XV.

U,5% K-HDO 9,5% PEI n około 100 5,0% kwasu 2-etyloheksanowego 4,0% Cu(OH)2 •CuCOa 5,0% Propiconazol

12,5% oksyetylenowanego nonylofenolu EO około 15

2,5% glikolu propylenowego

62,0% wody Stosowane stężenie: 4%

Wymycie miedzi: I. 3,5%; II. 4,9%.

R ¹ 2 R - N-R

R' i

• ¹ 3

R - N-(CH₂)_n-N-R°

WZÓR 1

WZÓR 2 ,(CH_O) -NH 2 n

-(C^H2)_n-NH R²

WZÓR 3 ^R-t-F=° ^r3—

WZÓR 4

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims

Zastrzeżenia patentowe

1. Środek do ochrony drewna, na podstawie soli metalu ze związkiem N-organylodiazeniodioksy, znamienny tym, że dodatkowo zawiera 2,5-50% wagowych kompleksotwórczej, polimerycznej aminy obok 2,5-50% wagowych soli metalu ze związkiem N-organylodiazeniodioksy.
2. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że zawiera N-cykloheksylodiazeniodioksy-miedź.
3. Środek według zastrz. 1, znamienny tym, że jako kompleksotwórczą, polimeryczną aminę zawiera polietylenoiminę.