PL163929B1 - Przekładnia planetarna o zazębieniu zewnętrznym - Google Patents

Abstract

1. Przekładnia planetarna o zazębieniu zewnętrznym zawierająca koła centralne, z których jedno jest stałe, a drugie napędzane oraz satelity, z których każdy składa się z dwóch kół o równej ilości zębów osadzonych na wałku ułożyskowanym w jarzmie, przy czym jarzmo związane jest z silnikiem napędowym, znamienna tym, że zęby obu kół (4) satelity przesunięte są względem siebie o część podziałki zęba otrzymanej z podziału liczby z zakiesu <O;n-l> dla kolejnych satelitów przez iloraz ilości n satelitów i różnicy ilości zębów kół centralnych (1, 2).

Description

Przedmiotem wynalazku jest przekładnia planetarna o zazębieniu zewnętrznym przeznaczona do przenoszenia znacznej mocy przy dużym przełożeniu.

Znana jest przekładnia planetarna zawierająca koła centralne, z których jedno jest stałe a drugie napędzane. Na obwodzie tych kół osadzone są satelity, z których każdy składa się z dwóch kół osadzonych na wałku ułożyskowanym w jarzmie. Ilość satelitów ograniczona jest różnicą ilości zębów koła stałego i napędzanego, która ze względów wykonawczych może wynosić co najwyżej trzy i to przy znacznym ujemnym skorygowaniu zębów koła stałego lub koła napędzanego. Uniemożliwia to uzyskanie dużej gęstości przenoszonej mocy. Ponadto zwiększanie ilości satelitów powoduje zmniejszenie współczynnika redukcji takiej przekładni co z kolei zmusza do zastosowania dodatkowego reduktora dla uzyskania żądanego przełożenia. Powiększa to jeszcze bardziej wymiary przekładni.

Celem wynalazku jest przekładnia planetarna o zazębieniu zewnętrznym umożliwiająca uzyskanie dużej gęstości przenoszonej mocy przy jednoczesnym znacznym przełożeniu.

Zostało to rozwiązane według wynalazku w ten sposób, że zęby obu kół satelity przesunięte są względem siebie o część podziałki zęba otrzymanej z podziału liczby z zakresu <O;n-l> dla kolejnych satelitów przez iloraz ilości satelitów n i różnicy ilości zębów kół centralnych.

Korzystne jest kiedy różnica ilości zębów obu kół centralnych równa jest jedności. Dalsze korzyści uzyskuje się kiedy koła satelity osadzone są na elemencie skrętnym przykładowo w postaci wałka z podtoczeniem.

Wałek, na którym osadzone są koła satelity ma postać wałka wielowypustowego, a ilość wypustów jest podzielna przez liczbę satelitów. Tak skonstruowana przekładnia zwłaszcza dzięki możliwości zastosowania dowolnej ilości satelitów pozwala na uzyskanie dużej gęstości przenoszonej mocy przy jednoczesnym znacznym przełożeniu. Zatosowanie wałka wielowypustowego, w którym ilość wypustów jest podzielna przez liczbę satelitów umożliwia łatwe uzyskanie przestawienia kątowego zębów. Wykonanie przekładni jest sosunkowo łatwe z uwagi na brak uzębienia wewnętrznego oraz zastosowanie elementu skrętnego w postaci wałka z podtoczeniem. Zastosowanie takiego elementu nie zmusza bowiem do bardzo dokładnego wykonawstwa uzębienia. Oczywiście możliwe jest zastosowanie kół centialnych, przy których różnica ilości zębów jest większa od jedności ale największe przełożenie uzyskuje się przy różnicy równej jedności. Zwiększenie ilości satelitów umożliwia zastosowanie pływającego łożyskowania jarzma z satelitami to

163 929 3 znaczy w układzie samonastawiającym się na zębach satelitów co oprócz lepszego rozkładu momentu obrotowego powoduje dodatkowe ułatwienie wykonawcze.

Wynalazek został pokazany w przykładzie wykonania na rysunku, który parzedstwia schemat kinematyczny przekładni.

Przekładnię tworzą: koło centralne stałe 1 o 29 zębach, koło centralne napędzane 2 o 30 zębach oraz jarzmo 3 z ułożyskowanymi w nim sześcioma satelitami. Każdy z satelitów składa się z dwóch identycznych kół zębatych 4 o 19 zębach połączonych wałkiem wielowypustowym 5 o sześciu wypustach z podtoczeniem. Różnica przestawienia względem siebie zębów kół 4 w sąsiednich satelitach wynosi 1/6 podziałki zęba stąd wartość przesunięcia w każdym kolejnym satelicie wynosi odpowiednio: 0, 1/6, 2/6, 3/6, 4/6 i 5/6 podziałki zęba. Oczywiście przy innej ilości n satelitów wartości przesunięcia będą wynosiły część podziałki zęba otrzymanej z podziału liczby z zakresu <0, n-1 > dla kolejnych satelitów przez iloraz ilości n satelitów i różnicy ilości zębów kół centralnych li 2.

Jarzmo 3 jest prowadzone na zazębieniach kół 4 satelitów z kołami centralnymi 1 i 2 i napędzane od źródła napędu poprzez nie pokazane na schemacie sprzęgło Oldhama.

Departament Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz Cena 10 000 zł

Claims (4)

Zastrzeżenia patentowe

1. Przekładnia planetarna o zazębieniu zewnętrznym zawierająca koła centralne, z których jedno jest stałe, a drugie napędzane oraz satelity, z których każdy składa się z dwóch kół o równej ilości zębów osadzonych na wałku ułożyskowanym w jarzmie, przy czym jarzmo związane jest z silnikiem napędowym, znamienna tym, że zęby obu kół (4) satelity przesunięte są względem siebie o część podziałki zęba otrzymanej z podziału liczby z zakresu <0; n-l>dla kolejnych satelitów przez iloraz ilości n satelitów i różnicy ilości zębów kół centralnych (1, 2).

2. Przekładnia według zastrz. 1, znamienna tym, że różnica ilości zębów obu kół centralnych (1, 2) równa jest jedności.

3. Przekładnia według zastrz. 1, znamienna tym, że koła (4) satelity osadzone są na elemencie skrętnym przykładowo w postaci wałka (5) z podtoczeniem.

4. Przekładnia według zastrz. 1, znamienna tym, że wałek (5), na którym osadzone są koła (4) satelity ma postać wałka wielowypustowego, a ilość wypustów jest podzielna przez liczbę satelitów.