PL161239B1 - Sposób wytwarzania sypkich środków do czyszczenia urządzeń sanitarnych - Google Patents

Abstract

I. Sposób wytwarzania sypkich środków do czyszczenia urządzeń sanitarnych i podobnych elementów, w którym niektóre spośród komponentów stałych miesza się z komponentami płynnymi i tę mieszaninę doprowadza się do postaci sypkiej przez związanie zawartej w niej wody, po czym miesza się ją z pozostałymi składnikami stałymi, znamienny tym, że proces prowadzi się w dwóch etapach, przy czym w pierwszym etapie 15 do 40 części wagowych krzemionki o uziarnieniu do 0,8 mm i zawartości wody nie większej niż 3% wagowych miesza się z 20 do 30 częściami wagowymi bezwodnego siarczanu lub węglanu sodowego i po dokładnym jej zmieszaniu dodaje się do tej mieszaniny 2 do 7 części wagowych ciekłego środka powierzchniowo czynnego kationowego lub niejonowego, takiego jak roztwór wodny czwartorzędowej soli amoniowej lub oksyetylenowanego alkilofenolu, po czym mieszaninę tę miesza się aż do osiągnięcia stanu całkowicie sypkiego, a następnie w drugim etapie procesu do tej sypkiej mieszaniny dodaje się 5 do 10 części wagowych podchlorynu wapnia albo łącznie 25 do 35 części wagowych pirosiarczanu sodu oraz 8 do 13 części wagowych kwasu cytrynowego, winowego, szczawiowego i amidosulfonowego i ewentualnie 1 do 2 części wagowych środków zapachowych i barwiących.

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania sypkich środków do czyszczenia urządzeń sanitarnych i podobnych elementów, w tym równieZ naczyń kuchennych i części aparatury chemicznej. W sposobie tym miesza się składniki ciekłe z niektórymi spośród składników stałych i tę mieszaninę doprowadza się do postaci sypkiej przez związanie zawartej w niej wody, po czym uzyskany półprodukt miesza się z pozostałymi składnikami stałymi.

polskiego opisu patentowego nr 126 848 znany jest sposób wytwarzania środka do mycia naczyń w postaci proszku, polegający na tym, Ze bezwodne ciekłe kwasy alkilobenzenosulfonowe miesza się z nadmiarem węglanu sodowego, po czym do uzyskanej mieszaniny soli sodowej tych kwasów i węglanu sodowego dodaje się niejonowe substancje powierzchniowo czynne, mocznik i trdjpolifosforan sodu, wersenian sodu oraz substancje zapachowe. W opisie tym nadmieniono, Ze wprowadzanie komponentów stałych oprócz węglanu sodu nie wymaga zachowania wyZej wymienionej kolejności i moZe być dowolne. W tym opisanym procesie do bezwodnego węglanu sodu dodaje się ciekłe, lecz nie zawierające wody kwasy alkilobenzenosulfonowe, w wyniku czego następuje w środowisku bezwodnym ich zobojętnienie i związanie wydzielającej się wody przez nadmiar bezwodnego Na^COj. Utworzony produkt nie wykazuje tendencji do zbrylania. Sól ta stanowi zasadniczy składnik aktywny proszku do mycia naczyń.

Inne znane sposoby otrzymywania proszków do czyszczenia polegają na dokładnym wymieszaniu wszystkich składników stałych, następnie zroszeniu tej mieszaniny w mieszalniku bębnowym substancjami ciekłymi i pozostawieniu produktu w sposkoju w ciągu około 0,5 godziny. Po tym czasie gotowy proszek nadaje się na ogół do pakowania. Wiadomo jednak, Ze bardzo często podczas składowania tak przygotowanych proszków następuje ich zbrylanie. Głównym powodem zbrylania się proszku uzyskanego tą znaną metodą jest długotrwałe wywiązywanie się ciepła

161 239 hydratacji soli bezwodnych stanowiących składniki proszku. Aby temu przeciwdziałać według opisu patentowego Republiki Federalnej Niemiec nr 1 125 5B0 zaleca się stosowanie specjalnych wysokoporowatych surowców i sporządza się ponadto układy recepturowe o niskiej zawartości wody.

Powyższe negatywne zjawiska zostały wyeliminowane w sposobie według wynalazku, w myśl którego produkcję proszku prowadzi się w dwóch etapach, przy czym w pierwszym etapie 15 do 40 części wagowych krzemionki o uziarnieniu do 0,B mm i zawartości wody nie większej niż 3¼ Wagowych miesza się z 20 do 30 częściami Wagowymi bezwodnego siarczanu lub węglanu sodowego i po dokładnym zmieszaniu dodaje się do tej mieszaniny 2 do 7 części wagowych ciekłego środka powierzchniowo czynnego kationowego lub niejonowego, takiego jak roztwór wodny czwartorzędowej soli amoniowej lub oksyetylenowanego alkilofenolu, po czym mieszaninę tę miesza się aż do osiągnięcia stanu całkowicie sypkiego, a następnie w drugim etapie procesu do tej sypkiej mieszaniny dodaje się 5 do 10 części wagowych podchlorynu wapnia, albo łącznie 25 do 35 części wagowych pirosiarczanu sodu oraz B do 12 części wagowych kwasu cytrynowego, winowego, szczawiowego i amidosulfonowego i ewentualnie 1 do 2 części wagowych środków zapachowych i barwiących.

Nieoczekiwanie okazało się, że mimo iż stosowana w sposobie według wynalazku krzemionka o uziarnieniu do 0,8 mm nie jest substancję porowatą o silnie rozbudowanej powierzchni, to jednak przy zachowaniu wyżej wymienionych proporcji zdecydowanie ogranicza ona tendencję do zbrylania podczas hydratacji bezwodnego siarczanu lub węglanu sodowego wodą pochodzącą ze środków powierzchniowo czynnych, dzięki czemu uzyskiwany sposobem według wynalazku produkt zachowuje swą trwale sypką konsystencję. Zauważono również, że proszek do czyszczenia sporządzany sposobem według wynalazku wykazuje zwiększone właściwości czyszczące w stosunku do proszku o takim samym składzie jakościowym i ilościowym, który został sporządzony w ten sposób, że mieszaninę wszystkich składników stałych zmieszano z ciekłym środkiem powierzchniowo czynnym, środek według wynalazku pozwala na łatwiejsze i skuteczniejsze usuwanie zanieczyszczeń z czyszczonych nim powierzchni.

Korzystnie jest, jeżeli w pierwszym etapie procesu do sporządzanej w nim mieszaniny wprowadzi się dodatkowo 20 do 30 części wagowych trójpolifosforanu sodowego.

Korzystnie jest również, jeżeli w pierwszym etapie procesu do sporządzanej mieszaniny doda się 10 do 20 części wagowych wodorowęglanu sodu.

Przykład I. A. W mieszalniku bębnowym zmieszano najpierw 350 kg krzemionki o uziarnieniu do 0,8 mm i zawierającej 1,5% wody, stanowiącej produkt odpadowy przy produkcji fluorku glinu, 200 kg bezwodnego węglanu sodu i 300 kg trójpolifosforanu sodu. Po dokładnym zmieszaniu powyższych składników dodano małymi porcjami podczas mieszania 50 kg handlowego wodnego roztworu eteru alkilofenoksypolioksyetylenowego (o nazwie handlowej Rokafenol N-8). Mieszanie kontynuowano do chwili, gdy mieszanina stała się całkowicie sypka.

U drugim etapie do tej mieszaniny dodano 100 kg podchlorynu wapnia i całość dokładnie zmieszano aż do otrzymania homogenicznej mieszaniny.

B. Dla porównania sporządzono drugą mieszaninę o takim samym składzie jakościowym i ilościowym, przy czym najpierw zmieszano ze sobą wszystkie składniki stałe, a więc krzemionkę, węglan sodu, trójpolifosforan sodu i wapno chlorowane i do tej mieszaniny dodano podczas mieszania powoli Rokafenol N-8. Stwierdzono, że uzyskanie sypkiego produktu nastręczało większe trudności niż przy postępowaniu opisanym w punkcie A.

( celu sprawdzenia skuteczności działania proszków uzyskanych sposobem A i B zabrudzono powierzchnię naczynia porcelitowego osadem kamienia kotłowego gotując w tym naczyniu twardą wodę. Następnie powierzchnię tę zabrudzono dodatkowo olejem jadalnym. Powierzchnię tę po4

161 239 dzielono następnie na dwie części. Na pierwszą z nich nasypano 5 g proszku A, na drugę z nich g proszku B. Obydwie powierzchnie w Jednakowy sposób pocierano wilgotnym tamponem, po czym po upływie około I minuty spłukano wodę. Stwierdzono, że powierzchnia czyszczona przy pomocy proszku uzyskanego sposobem A wykazała wyraźnie lepszy stopień oczyszczenia niż powierzchnia czyszczona proszkiem uzyskanym sposobem B.

Przykład II. Oo mieszalnika bębnowego wprowadzono najpierw 170 kg krzemionki, analogicznej Jak w przykładzie I, oraz 230 kg bezwodnego siarczanu sodu. Te dwa składniki dokładnie zmieszano, po czym cienkim strumieniem wprowadzano powoli 30 kg roztworu wodnego czwartorzędowej soli amoniowej. Mieszanie kontynuowano* w ciągu około 30 minut, po którym to czasie mieszanina była całkowicie sucha 1 sypka. Następnie do mieszalnika wprowadzono 100 kg kwasu szczawiowego, a po Jego zmieszaniu dodano 1S0 kg wodorowęglanu sodu oraz 290 kg suchego pirosiarczanu sodu. Po dokładnym zmieszaniu dodano 20 kg kompozycji zapachowej oraz 100 g zieleni malachitowej i ponownie mieszano.

Uzyskany preparat Jest szczególnie przydatny przy czyszczeniu porcelitowych i kamionkowych zlewów i muszli klozetowych. Tak2e w tym przypadku zauważono większą skuteczność preparatu otrzymanego w wyżej opisany sposób w porównaniu ze środkiem o tym samym składzie Jakościowym i ilościowym, w którym najpierw zmieszano krzemionkę, siarczan sodu, wodorowęglan sodu 1 czwartorzędową sól amoniową, po czym dodano składniki kwaśne, zapachowe i barwiące.

Przykład III . Oo mieszalnika bębnowego wprowadzono najpierw 2S0 kg krzemionki analogicznej Jak w przykładzie I i 2S0 kg bezwodnego siarczanu sodu. Po dokładnym zmieszaniu dodano 20 kg stężonego wodnego roztworu alkllobenzenosulfonianu sodu i mieszanie kontynuowano w ciągu około 30 minut, w którym to czasie mieszanina stała się całkowicie sypka. Następnie dodano 120 kg kwasu amidosulfonowego i 3S0 kg pirosiarczanu sodu i kontynuowano mieszanie. Na końcu podczas mieszania dodano 10 kg kompozycji zapachowej i 100 g barwnika.

Otrzymany preparat Jest przeznaczony przede wszystkim do czyszczenia porcelitowych lub kamionkowych urządzeń sanitarnych, a także ceramicznych płytek podłogowych w łazienkach i ubikacjach.

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz.

Cena 10 000 zł

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wytwarzania sypkich środków do czyszczenia urządzeń sanitarnych i podobnych elementów, w których niektóre spośród komponentów stałych miesza się z komponentami płynnymi i tę mieszaninę doprowadza się do postaci sypkiej przez związanie zawartej w niej wody, po czym miesza się ją z pozostałymi składnikami stałymi, znamienny tym, Ze proces prowadzi się w dwóch etapach, przy czym w pierwszym etapie 15 do 40 części wagowych krzemionki o uziarnieniu do 0,8 mm i zawartości wody nie większej niZ 3¾ wagowych miesza się z 20 do 30 częściami wagowymi bezwodnego siarczanu lub węglanu sodowego i po dokładnym jej zmieszaniu dodaje się do tej mieszaniny 2 do 7 części wagowych ciekłego środka powierzchniowo czynnego kationowego lub niejonowego, takiego jak roztwór wodny czwartorzędowej soli amoniowej lub oksyetylenowanego alkilofenolu, po czym mieszaninę tę miesza się aZ do osiągnięcia stanu całkowicie sypkiego, a następnie w drugim etapie procesu do tej sypkiej mieszaniny dodaje się 5 do 10 części wagowych podchlorynu wapnia, albo łącznie 25 do 35 części wagowych pirosiarczanu sodu oraz 8 do 13 części wagowych kwasu cytrynowego, winowego, szczawiowego i amidosulfonowego, i ewentualnie 1 do 2 części wagowych środków zapachowych i barwiących.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, Ze w pierwszym etapie wprowadza się do sporządzanej w nim mieszaniny dodatkowo 20 do 30 części wagowych trójpolifosforanu sodowego.
3. 3. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, Ze w pierwszym etapie wprowadza się do sporządzanej w nim mieszaniny dodatkowo 10 do 20 części wagowych wodorowęglanu sodu.

   «««