PL159972B1 - Zespól mocujacy amortyzator sprzegu samoczynnego PL - Google Patents

Abstract

Zespól mocujacy amortyzator sprzegu samo- czynnego skladajacy sie z usytuowanej w czolownicy komory, której os wzdluzna pokrywa sie z osia wzdluzna ostojnicy oraz z zamontowanych w niej ramienia sprzegu polaczonego sworzniem z amortyzatorem, przy czym polozenie amortyzatora w plaszczyznie poziomej usta- lone jest za pomoca podpór pionowych przylegajacych do jego tloczyska, natomiast w plaszczyznie pionowej polozenie amortyzatora ustalone jest wewnetrznymi po- wierzchniami komory przylegajacymi do korpusu amor- tyzatora, znamienny tym, ze miedzy koncami kor pusu amortyzatora (3) usytuowany jest kolnierz (8) przylega- jacy, w maksymalnym oddaleniu amortyzatora (3) od czolownicy (1), dopionowych elementów oporowych (9) powierzchni scian bocznych komory (2) podpartych poziomymi zebrami (10) lezacymi na scianach bocz- nych komory (2) w ich czesciach lezacych po stronie przeciwnej czolownicy (1) PL

Description

Przedmiotem wynalazku jest zespół mocujący amortyzator sprzęgu samoczynnego stosowany w pojazdach szynowych, zwłaszcza w lokomotywach.

Znany jest zespół złożony z usytuowanej w czołownicy komory, której oś wzdłużna pokrywa się z osią wzdłużną ostojnicy oraz z zamontowanym w niej ramieniem sprzęgu połączonego sworzniem z amortyzatorem. Położenie amortyzatora w płaszczyźnie poziomej ustalone jest za pomocą podpór pionowych przylegających do jego tłoczyska, natomiast w płaszczyźnie pionowej wewnętrznymi powierzchniami komory przylegającymi na przemian do korpusu amortyzatora, zaś położenie amortyzatora w osi wzdłużnej ostojnicy ograniczone jest ścianą przysłaniającą wylot komory od strony środka ostojnicy. Wadą znanego zespołu jest stałe ograniczenie przestrzeni zabudowy amortyzatora w komorze pozwalające na stosowanie amortyzatorów i sprzęgów tylko jednego typu.

Celem wynalazku jest nowa konstrukcja zespołu mocującego umożliwiająca zabudowę sprzęgów oraz amortyzatorów mających po zamontowaniu różną odległość.

Istota wynalazku jest to, że między końcami korpusu amortyzator ma kołnierz przylegający, w maksymalnym oddaleniu od czołownicy, do pionowych elementów oporowych ścian bocznych komory i podpartych poziomymi żebrami ścian bocznych komory w ich częściach leżących po stronie przeciwnej czołownicy.

Zaletami zespołu według wynalazku są możliwość mocowania sprzęgów i amortyzatorów o różnych łącznych długościach oraz korzystne rozłożenie naprężeń w ostojnicy powstających podczas pracy sprzęgu.

Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykładzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 jest przekrojem wzdłużnym w płaszczyźnie pionowej, fig. 2 przekrojem wzdłużnym w płaszczyźnie poziomej a fig. 3 przekrojem poprzecznym zespołu. W czołownicy 1 zamontowana jest komora 2, w której zabudowany jest amortyzator 3 połączony z ramieniem sprzęgu 4 za pomocą sworznia 5. Położenie amortyzatora 3 w płaszczyźnie poziomej ustalone jest za pomocą podpór pionowych 6 przylegających do jego tłoczyska 7, natomiast w płaszczyźnie pionowej ustalone jest za pomocą powierzchni ścian komory 2 przylegających do jego korpusu. Między końcami korpusu amortyzatora 3 usytuowany jest kołnierz 8 przylegający, w maksymalnym oddaleniu amortyzatora 3 od czołownicy 1, do pionowych elementów oporowych 9 powierzchni ścian bocznych komory 2 podpartych poziomymi żebrami 10 ścian bocznych komory 2 w ich części leżącej po stronie przeciwnej czołownicy 1. W czasie gdy na sprzęg działają siły ściaskające kołnierz 8 amortyzatora 3 opiera się na pionowych elementach oporowych 9. natomiast podczas działania sił rozciągających tłoczysko 7 amortyzatora 3 opiera się na podporach pionowych 6 komory 2.

159 972

Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 90 egz. Cena 10 000 zł

Claims (1)

1. Zastrzeżenie patentowe

   Zespół mocujący amortyzator sprzęgu samoczynnego składający się z usytuowanej w czołownicy komory, której oś wzdłużna pokrywa się z osią wzdłużną ostojnicy oraz z zamontowanych w niej ramienia sprzęgu połączonego sworzniem z amortyzatorem, przy czym położenie amortyzatora w płaszczyźnie poziomej ustalone jest za pomocą podpór pionowych przylegających do jego tłoczyska, natomiast w płaszczyźnie pionowej położenie amortyzatora ustalone jest wewnętrznymi powierzchniami komory przylegającymi do korpusu amortyzatora, znamienny tym, że między końcami korpusu amortyzatora (3) usytuowany jest kołnierz (8) przylegający, w maksymalnym oddaleniu amortyzatora (3) od czołownicy (1), dopionowych elementów oporowych (9) powierzchni ścian bocznych komory (2) podpartych poziomymi żebrami (10) leżącymi na ścianach bocznych komory (2) w ich częściach leżących po stronie przeciwnej czołownicy (1).