PL154686B1 - Sposób wykonywania płyty betonowej oraz wkładka dylatacyjna do wykonywania płyty betonowej - Google Patents

Description

RZECZPOSPOLITA OPIS PATENTOWY 154 686 POLSKA

Patent dodatkowy do patentu nr--Zgłoszono: 87 10 14 (P. 268230)

Pierwszeństwo--Int. Cl.⁵ B28B 1/14 winu*

URZĄD

PATENTOWY

RP

Zgłoszenie ogłoszono: 89 04 17

Opis patentowy opublikowano: 1992 02 28

Twórcy wynalazku: Edward Gala, Jan Malinowski, Emil Szczepański,

Helena Kubicka, Jacek Bobala

Uprawniony z patentu: Rzeszowskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Przemysłowego, Rzeszów (Polska)

Sposób wykonywania płyty betonowej oraz wkładka dylatacyjna do wykonywania płyty betonowej

Przedmiotem wynalazku jest sposób wykonywania płyty betonowej zwłaszcza posadzkowej zbrojonej lub niezbrojonej oraz wkładka dylatacyjna do wykonywania płyty betonowej zwłaszcza posadzkowej, stosowane przy wykonywaniu posadzek hal fabrycznych, przy budowie dróg, stropów, parkingów, lotniskowych pasów startowych, placów składowych, w chłodniach i wszędzie tam gdzie istnieje potrzeba zdylatowania wykonywanej płyty zwłaszcza betonowej lub żelbetowej.

Znany dotychczas sposób wykonywania płyty betonowej lub żelbetowej, polega na tym, że w odstępach wymaganych względami konstrukcyjnymi, technologicznymi lub innymi ustawia się obrzeża, zwłaszcza deski, których szerokość odpowiada grubości płyty, a grubość szerokości szczeliny dylatacyjnej. Górne brzegi tych obrzeży niweluje się zgodnie z wymaganiami dokumentacji projektowej i po ustaleniu w ten sposób powierzchni całej płyty, poszczególne pola tej płyty wypełnia się kolejno masą, zwłaszcza betonową, zsuwając nadmiar masy łatą przesuwną po obrzeżach danego pola. Po stwardnieniu ułożonej w ten sposób masy wyjmuje się obrzeża spomiędzy poszczególnych pól płyty, a powstałe w ten sposób szczeliny dylatacyjne wypełnia się tworzywem plastycznym, zwłaszcza smołą, asfaltem lub masą trwale plastyczną.

Znany jest z polskiego opisu patentowego nr 102335 sposób odlewania płyt betonowych polegający na tym, że po ustawieniu i zniwelowaniu obrzeży wypełnia się masą co drugie pole płyty, przesuwając tę czynność w rzędach o jedno pole jak na szachownicy, następnie po stwardnieniu masy w wypełnionych polach demontuje się wszystkie obrzeża, nanosi się na odkryte powierzchnie boczne poszczególnych pól warstwy masy trwale plastycznej o grubości odpowiadającej wymaganej normą szerokości szczeliny dylatacyjnej i dopiero po stwardnieniu masy warstwy dylatacyjnej wypełnia się masą zwłaszcza betonem, pozostawione poprzednio puste pola szachownicy płyty.

Znany jest również sposób polegający na cięciu wykonanej posadzki betonowej i wypełnianiu powstałej szczeliny materiałami trwale plastycznymi.

154 686

Wadą znanych sposobów jest to, że nie zapewniają one odpowiedniej wartości użytkowej i estetyki posadzki, a są pracochłonne. Dodatkowo dotychczasowe sposoby wykonywania dylatacji w płytach betonowych sprzyjają obrywaniu się krawędzi szczeliny dylatacyjnej oraz zbieraniu się w szczelinie pyłów i zanieczyszczeń trudno usuwalnych, natomiast nie zapewniają one licowania płaszczyzny posadzki i górnej płaszczyzny elementu dyktującego co ma duże znaczenie przy zapewnieniu płynności ruchu pojazdów przemieszczających się po powierzchni posadzki i zapewnianiu wysokich wymogów technologicznych zwłaszcza w przemyśle spożywczym.

Znane dotychczas elementy dylatacyjne do wykonywania płyty betonowej stanowią odcinki szkła, pasy papy, niekiedy deski pozostawiane celowo w posadzce, lub też masy trwale plastyczne wtłaczane w szczelinę dylatacyjną. Szerokość tych elementów dylatacyjnych odpowiada grubości posadzki, a ich grubość odpowiada wielkości wymaganej warunkami technicznymi.

Znana jest z polskiego zgłoszenia nr P 255 482 wkładka uszczelniająca dylatację mostową mająca koryto ściekowe i zgrubienia na swoich brzegach, w których usytuowane są otwory, korzystnie okrągłe.

Znana jest również z polskiego zgłoszenia nr W 75 637 sprężysta i odkształcalna wkładka dylatacyjna mostowa mająca postać dwóch owalnie wyprofilowanych ramion zakończonych z obydwu stron łukowymi częściami osadzonymi we wnękach stalowego profilu.

Wadą przytoczonych rozwiązań wkładek dylatacyjnych jest to, że nie mogą one być skutecznie stosowane do zdylatowania posadzki betonowej z uwagi na brak możliwości licowania powierzchni posadzki i powierzchni górnej tych wkładek.

Znane jest również z polskiego opisu patentowego nr 91174 podatne elastyczne złącze stosowane między przęsłami składające się z części głównej, utworzonej z naturalnej gumy, neoprenu, lub innych podobnych materiałów, stanowiących podstawową część łączącą przeciwległe odcinki przęseł, w której to części od strony górnej powierzchni utworzono wzdłużne i poprzeczne wgłębienia, a wewnątrz części głównej wzdłuż całej jej długości, umieszczono stalowy płaskownik, zaś wzdłuż wyżłobionych boków tej części umieszczono dwa kształtowniki wykonane w postaci litery T lub L. Wadą tego złącza jest to, że może ono być stosowane tylko do dylatacji przęseł mostowych i wymaga specjalnych uchwytów mocujących to złącze do podłoża co czyni takie rozwiązanie niepraktycznym przy dylatacji płyt i posadzek betonowych.

Istota sposobu według wynalazku polega na tym, że na odpowiednio przygotowane podłoże w miejscach przegród układa się przegrodę prowadzącą i/lub listwę prowadzącą mocuje się je i niweluje, a następnie na listwę prowadzącą nasadza się wkładkę dylatacyjną, przy czym czynności montażu przegrody prowadzącej, listwy prowadzącej i wkładki dylatacyjnej mogą być przeprowadzone przed ułożeniem ich na podłożu, po czym w tak utworzone i odgrodzone pola wlewa się masę betonową o odpowiedniej konsystencji rozprowadzając ją i zagęszczając aż do zrównania się górnej płaszczyzny płyty betonowej z górną powierzchnią wkładki dylatacyjnej, a następnie po przeprowadzeniu w znany sposób obróbki wykańczającej i po stwardnieniu masy betonowej demontuje się listwę prowadzącą i/lub przegrodę prowadzącą pozostawiając wkładkę dylatacyjną, a na odsłoniętą boczną powierzchnię płyty betonowej usytuowaną poniżej wkładki dylatacyjnej nanosi się lub układa materiały trwale plastyczne lub inne środki służące do wykonywania dylatacji, po czym w opisany wcześniej sposób w odpowiedniej odległości ustawia się kolejne lub kolejną przegrodę prowadzącą i/lub listwę prowadzącą i wkładkę dylatacyjną oraz betonuje się następne odgrodzone pole. Materiały trwale plastyczne lub inne środki służące do dylatacji układa się lub nanosi na boczną powierzchnię płyty betonowej usytuowaną poniżej wkładki dylatacyjnej co najmniej do wysokości dolnej krawędzi tej wkładki.

Wkładkę dylatacyjną według wynalazku stanowi profilowa taśma, która w przekroju poprzecznym ukształtowana jest w postaci odwróconej litery U, przy czym jej boczne ścianki mają równe lub różne długości, natomiast na zewnętrznej powierzchni jednej lub też obu bocznych ścianek są usytuowane występy, korzystnie o kształcie jaskółczego ogona, zaś górna powierzchnia wkładki dylatacyjnej jest płaska lub wypukła, lub stanowi fragment powierzchni cylindrycznej. W szczególnym przypadku wkładka dylatacyjna posiada na swojej powierzchni zewnętrznej podłużne lub poprzeczne nacięcia, kanałki lub inne nierówności zwiększające przyczepność wkładki dylatacyjnej do betonu. Na bocznych ściankach powyżej występów znajdują się podcięcia biegnące po obu bokach wkładki wzdłuż całej jej długości.

154 686

Zaletą płyt betonowych zwłaszcza posadzkowych wykonanych sposobem według wynalazku jest odporność krawędzi tych płyt na pęknięcia obrywania lub uszkodzenia przy znacznym obciążeniu transportowym i przy zapewnieniu odpowiedniej wartości użytkowej i estetyki posadzki. Dodatkowo sposób ten zabezpiecza licowanie płaszczyzny posadzki i górnej powierzchni dylatacji także w czasie eksploatacji, co wynika z zastosowania listwy prowadzącej, która podtrzymuje poziomo wkładkę dylatacyjną przez cały czas wylewania masy betonowej. Dodatkowo sposób ten umożliwia łatwe i dokładne nałożenie środków dylatacyjnych na boczną powierzchnię płyty betonowej usytuowaną poniżej wkładki dylatacyjnej, co wynika z dużej dokładności bocznych powierzchni płyty betonowej wylewanej sposobem według wynalazku oraz z łatwego dostępu do tej powierzchni, niezbędnego dla starannego ułożenia środka dylatacyjnego w celu niedopuszczenia do bezpośredniego stykania się dwóch płyt betonowych z sąsiednich pól.

Wkładka dylatacyjna według wynalazku umożliwia swobodne termiczne przemieszczenia przylegających do niej brzegów płyt betonowych co wiąże się z jej kształtem, a zwłaszcza kanałem powietrznym usytuowanym w jej wnętrzu. Zaopatrzenie bocznych ścianek wkładki dylatacyjnej w podłużne podcięcia stabilizuje poziome ułożenie wkładki dylatacyjnej pomiędzy płytami betonowymi, uniemożliwiając zapadanie lub wystawanie górnej powierzchni wkładki dylatacyjnej poza płaszczyznę górną płyt betonowych. Dodatkowo przestrzeń usytuowana pomiędzy ściankami bocznymi wkładki dylatacyjnej spełnia rolę elementu ustalającego dokładnie jej położenie na listwie prowadzącej podczas wylewania masy betonowej, natomiast występy usytuowane z boków wkładki ustalają jej położenie w płycie betonowej po usunięciu przegrody prowadzącej i listwy prowadzącej. Podłużne lub poprzeczne wyżłobienia, nacięcia, kanałki lub inne nierówności na powierzchni zewnętrznej wkładki dylatacyjnej zwiększają przyczepność tej wkładki i betonu. Usytuowanie na różnych poziomach dolnych podłużnych brzegów bocznych ścianek wkładki dylatacyjnej ułatwia układanie i demontaż wkładki na listwie prowadzącej, którą najczęściej stanowi kątownik, a także ułatwia układanie środka dylatacyjnego w przypadku usytuowania wkładki dylatacyjnej dłuższą częścią dolną od strony wylewanej masy betonowej. Ukształtowanie górnego fragmentu wkładki dylatacyjnej w postaci jaskółczego ogona, co wynika z zastosowania podcięć po obu bokach wkładki, uniemożliwia opadanie wkładki dylatacyjnej wgłąb szczeliny dylatacyjnej, natomiast analogiczne ukształtowanie występów wiąże trwale wkładkę dylatacyjną z bocznymi brzegami płyt betonowych.

Przedmiot wynalazku w przykładzie wykonania pokazany jest na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia płytę betonową z uwidocznioną wkładką dylatacyjną oraz usytuowaną pod nią warstwą materiału dylatacyjnego, fig. 2 — wkładkę dylatacyjną osadzoną w płycie betonowej wraz z usytuowaną pod nią listwą prowadzącą i przegrodą prowadzącą, fig. 3 — przekrój poprzeczny wkładki dylatacyjnej w przykładzie wykonania.

Wykonując płytę betonową 1 sposobem według wynalazku na odpowiednio przygotowane podłoże 2 ustawia się przegrodę prowadzącą 3, którą stanowi ceownik o wysokości mniejszej od grubości wylewanej płyty betonowej 1 co najmniej o wysokość wkładki dylatacyjnej 6. Po zniwelowaniu górnej powierzchni przegrody prowadzącej 3 przy pomocy podkładek 4 ustawia się na tej powierzchni listwę prowadzącą 5. którą stanowi kątownik ustawiony i przymocowany do przegrody prowadzącej 3 tak, że ich powierzchnie od strony wylewanej masy betonowej stanowią jedną płaszczyznę. Na listwę prowadzącą 5 nasadza się wkładkę dylatacyjną 6 tak, że górny brzeg tej listwy znajduje się w kanale powietrznym znajdującym się wewnątrz wkładki dylatacyjnej 6, po czym w utworzone pole wlewa się masę betonową o odpowiedniej konsystencji rozprowadzając ją i zagęszczając łatą wibracyjną, aż do zrównania się górnej płaszczyzny 7 płyty betonowej 1 z górną powierzchnią wkładki dylatacyjnej 6. Następnie na uzyskaną powierzchnię masy betonowej nakłada się matę filtracyjną i dywanik podłączony do pompy ssącej, po czym masę betonową próżniuje się i zaciera się mechanicznie górną powierzchnię masy betonowej. Po zakończeniu obróbki wykańczającej demontuje się listwę prowadzącą 5 wyjmując ją z kanału powietrznego usytuowanego wewnątrz wkładki dylatacyjnej 6 i usuwa się przegrodę prowadzącą 3 wraz z podkładkami 4, a na odsłoniętą boczną powierzchnię 8 płyty betonowej 1 układa się warstwę papy 9 i betonuje się przylegające pole.

154 686

Zgodnie z wynalazkiem można wykonać płytę betonową 1 również w ten sposób, że na odpowiednio przygotowane podłoże 2 ustawia się przegrody prowadzące 3, z których każda jest nierozłącznie połączona z listwą prowadzącą 5 i niweluje się je, po czym na listwy nasadza się wkładki dylatacyjne 6 i w tak utworzone pole wlewa się masę betonową o odpowiedniej konsystencji rozprowadzając ją ręcznie za pomocą łaty, aż do momentu zrównania się górnej powierzchni 7 płyty betonowej 1 z górną powierzchnią wkładki dylatacyjnej 6. Następnie górną powierzchnię 7 płyty betonowej 1 zaciera się ręcznie, a po zakończeniu tej czynności i po stwardnieniu masy betonowej demontuje się przegrody prowadzące 3 wraz z połączonymi z nimi integralnie listwami prowadzącymi 5 pozostawiając wkładki dylatacyjne 6 zatopione w wylewanej płycie betonowej 1. Na boczną powierzchnię 8 płyty betonowej 1 układa się steropian do wysokości dolnej krawędzi wkładki dylatacyjnej. Ustawia się w odpowiedniej odległości ponownie przegrody prowadzące 3 wraz z listwami prowadzącymi 5 i nowymi wkładkami dylatacyjnymi 6 i betonuje się przylegające pole.

W przypadku wykonawstwa płyty betonowej o grubości nie przekraczającej wysokości przegrody prowadzącej, wówczas w celu jej wykonawstwa na podłoże 2 ustawia się w miejscach przegród listwy prowadzące 5, niweluje je, a następnie na listwy nakłada się wkładki dylatacyjne 6 i w tak utworzone pola wlewa się w co drugie pole jak na szachownicy masę betonową rozprowadzając ją i zagęszczając za pomocą łaty wibracyjnej, aż do zrównania się górnej powierzchni płyty betonowej z górną powierzchnią wkładki dylatacyjnej, po czym zaciera się mechanicznie górną powierzchnię wylewanych płyt betonowych. Następnie po stwardnieniu masy betonowej demontuje się listwy prowadzące 5 pozostawiając wkładki dylatacyjne < zatopione w wylewanej płycie betonowej 1, a na odsłonięte boczne ściany 8 płyt betonowych 1. nanosi się Abizol, po czym betonuje się pozostawione puste pola płyty.

Wkładka dylatacyjna wykonana z polichlorku winylu posiada boczne ścianki 10 i 11 i w przekroju poprzecznym ma kształt odwróconej litery U. Pomiędzy ściankami 10 i 11 usytuowany jest kanał powietrzny 12. Górna powierzchnia 13 wkładki jest płaska, a dwie boczne ścianki lO i ll zaopatrzone są w podłużne podcięcia 14 oraz występy 15 i 16 o kształcie jaskółczego ogona. Boczne powierzchnie wkładki dylatacyjnej, które stykają się z masą betonową zaopatrzone są w podłużne wyżłobienia 17, a dolne podłużne brzegi 18 i 19 bocznych ścianek 10 i 11 leżą na różnych wysokościach.

W szczególnym przypadku wkładki dylatacyjne mogą mieć w przekroju poprzecznym postać odwróconej stylizowanej litery U o zewnętrznych bocznych płaszczyznach nierównoległych do siebie lub załamujących się.

Claims (5)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób wykonywania płyty betonowej polegający na ustawieniu na odpowiednio przygotowanym podłożu przegród w odstępach wymaganych normą lub warunkami technicznymi i zniwelowaniu ich górnych powierzchni oraz wypełnieniu utworzonych pól masą betonową o odpowiedniej konsystencji rozprowadzając ją i zagęszczając korzystnie listwą wibracyjną, a następnie przeprowadzeniu obróbki wykańczającej polegającej zwłaszcza na próżniowaniu masy betonowej oraz zacieraniu ręcznym lub mechanicznym i dalej wyjęciu przegród po stwardnieniu masy betonowej, nanoszeniu na odsłonięte boczne ściany płyty środka służącego do uformowania i wypełnienia dolnej dylatacji oraz zalewaniu masą betonową przyległych odgrodzonych pól, znamienny tym, że na odpowiednio przygotowane podłoże (2) w miejscach przegród układa się przegrodę prowadzącą (3) i/lub listwę prowadzącą (5) mocuje się je i niweluje, a następnie na listwę prowadzącą (5) nasadza się wkładkę dylatacyjną (6), przy czym czynności montażu przegrody prowadzącej (3), listwy prowadzącej (5) i wkładki dylatacyjnej (6) mogą być przeprowadzone przed ułożeniem ich na podłożu (2), po czym w tak utworzone i odgrodzone pole wlewa się masę betonową o odpowiedniej konsystencji rozprowadzającją i zagęszczając aż do zrównania się górnej płaszczyzny (7) płyty betonowej (1) z górną powierzchnią wkładki dylatacyjnej (6), a następnie po przeprowadzeniu w znany sposób obróbki wykańczającej i po stwardnieniu masy betonowej

   154 686 demontuje się listwę prowadzącą (5) i/lub przegrodę prowadzącą (3) pozostawiając wkładkę dylatacyjną (6), a na odsłoniętą boczną powierzchnię (8) płyty betonowej (1) usytuowaną poniżej wkładki dylatacyjnej (6) nanosi się lub układa materiały trwale plastyczne lub inne środki służące do wykonania dylatacji, po czym w opisany wcześniej sposób w odpowiedniej odległości ustawia się kolejne lub kolejną przegrodę prowadzącą (3) i/lub listwę prowadzącą (5) i wkładkę dylatacyjną (6) oraz betonuje się następne odgrodzone pole.
2. 2. Sposób według zastrz. 1, znamienny tym, że materiały trwale plastyczne lub inne środki służące do zdylatowania układa się lub nanosi na boczną powierzchnię (8) płyty betonowej (1) usytuowaną poniżej wkładki 'dylatacyjnej (6), co najmniej do wysokości dolnej krawędzi tej wkładki.
3. 3. Wkładka dylatacyjna do wykonywania płyty betonowej wykonana z podatnego lub sprężystego materiału korzystnie z neoprenu, tworzywa sztucznego, polichlorku winylu, naturalnej lub sztucznej gumy lub innych podobnych materiałów i o stałym przekroju poprzecznym, znamienna tym, że stanowi ją profilowa taśma, która w przekroju poprzecznym ukształtowana jest w postaci odwróconej litery U, przy czym jej boczne ścianki (10, 11) mają równe lub różne długości, natomiast na zewnętrznej powierzchni jednej lub też obu bocznych ścianek (10,11) są usytuowane występy (15,16), korzystnie o kształcie jaskółczego ogona, zaś górna powierzchnia (13) wkładki dylatacyjnej (6) jest płaska lub wypukła lub stanowi fragment powierzchni cylindrycznej.
4. 4. Wkładka według zastrz. 3, znamienna tym, że na powierzchni zewnętrznej posiada podłużne lub poprzeczne nacięcia, kanałki albo inne nierówności zwiększające przyczepność wkładki dylatacyjnej (6) do betonu.
5. 5. Wkładka według zastrz. 3 albo 4, znamienna tym, że na bocznych ściankach (10,11) powyżej występów (15 i 16) usytuowane są podcięcia (14) biegnące po obu bokach wkładki wzdłuż całej jej długości.

   fig. 2

   Fig. 3

   Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 100 egz.

   Cena 3000 zł