PL154154B1 - Opaska kablowa - Google Patents

Description

RZECZPOSPOLITA OPIS PATENTOWY 154 154

POLSKA

URZĄD

PATENTOWY

RP

Patent dodatkowy do patentu nr Zgłoszono: 87 04 06 (P. 265016)

Pierwszeństwo Zgłoszenie ogłoszono: 88 11 10

Opis patentowy opublikowano: 1991 11 29

Int. Cl.⁵ F16L 33/02 B65D 63/00 H02G 3/26

GÓLO

Twórcy wynalazku: Adam Rynkowski, Roman Dembczyński, Edward Szymański

Uprawniony z patentu: Politechnika Gdańska,

Gdańsk (Polska)

Opaska kablowa

Przedmiotem wynalazku jest opaska kablowa przeznaczona do łączenia ze sobą kabli elektroenergetycznych średnich napięć w dwu- lub trójżyłowe wiązki.

Wynalazek dotyczy specjalistycznego oprzyrządowania monterskiego do układania tras kablowych średnich napięć.

Znane są i powszechnie stosowane opaski lub zaciski do wiązania przewodów elektrycznych, mające postać taśmy elastycznej zakończonej z jednej strony głowicą mającą szczelinę. Taśma elastyczna w znanych rozwiązaniach jest wykonywana zazwyczaj z licznymi na jej powierzchni zacięciami lub ząbkami, które w złożeniu kontaktują się z odpowiednimi blokującymi występami otworu wykonanego w głowicy zacisku. Taka konstrukcja jest opisana między innymi w opisach patentowych Stanów Zjednoczonych nr 3816876, nr 3654669 oraz nr 3 186047.

Znane jest również i stosowane rozwiązanie zacisku elastycznego według opisu patentowego PRL nr 119 974, mającego postać taśmy, której jeden koniec zaopatrzony jest w języczek a drugi w głowicę z otworem. Taśma tego zacisku ma powierzchnię gładką z jednej strony a z drugiej strony ma wykonane liczne usytuowane poprzecznie do jej długości rowki oraz dwa wystające boczne występy, ograniczające długość tych rowków. Istotne jest w tym rozwiązaniu, że boczne powierzchnie każdego z występów rozchylają się ku górze, a górna powierzchnia każdego z występów jest rozchylona do wewnątrz taśmy, przy czym występy te są symetryczne, a każdy z nich ma promień wierzchołka krzywizny zatoczony według zależności stanowiącej iloraz wysokości bocznej powierzchni występu podzielonej przez dziesięciokrotną szerokość bocznej powierzchni występu.

Znane i stosowane rozwiązania opasek kablowych oraz zacisków elastycznych, mimo że dobrze spełniają swoje przeznaczenie, nie nadają się jednak do zastosowania w technologii układania tras kablowych z kabli elektroenergetycznych średnich napięć, w przypadkach, gdy zachodzi doraźna potrzeba skojarzenia ze sobą dwu, trzech lub więcej kabli w trwałą wiązkę. Znane opaski i zaciski elastyczne nie pozwalają bowiem na uzyskanie wystarczająco dużych sił naciągu w osi ich elastycznego paska, jak również nie dają rękojmi utrzymywania wiązki kablowej w stałym nie2 154 154 zmiennym położeniu w niej poszczególnych kabli przez bardzo długi okres czasu, praktycznie przez cały czas eksploatacji trasy kablowej.

Wynalazek rozwiązuje zagadnienie opracowania opaski kablowej elastycznej, eliminującej wskazane wady znanych rozwiązań i pozwalającej przyjej pomocy kojarzyć w wiązki dwa, trzy lub więcej kable elektroenergetyczne, średnionapięciowe w warunkach polowych.

Opaska kablowa, mająca postać taśmy, której jeden koniec jest zaopatrzony w języczek a drugi w głowicę , charakterystyczną tym według wynalazku, że jej głowica usytuowana na końcu elastycznego szerokiego paska, zaopatrzonego w liczne wykonane na jego wewnętrznej powierzchni zęby, ukształtowane w poprzek na całej szerokości paska ma przelotowy otwór ukształtowany w postać ostrosłupa foremnego o mniejszej podstawie prostokątnej, usytuowanej w płaszczyźnie wylotu głowicy. Do wlotu głowicy jest utwierdzony na zewnętrznej czołowej jej ściance równolegle do szerokiego paska cienki elastyczny pasek, zakończony klinem. Klin ten ma w rzucie kształt prostokątny, o szerokości mniejszej lub najwyżej równej szerokości otworu w głowicy, oraz długość większą lub najwyżej równą długości głowicy. Klin jest ponadto zaopatrzony na zewnętrznej jego powierzchni w liczne jednakowe drobne ząbki, o wymiarach odpowiadających w lustrzanym odbiciu licznym drobnym jednakowym ząbkom, wykonanym na zewnętrznej powierzchni płaskiego paska. W środkowej partii jego długości, opisany szeroki, płaski pasek ma wolny koniec zaokrąglony i zaopatrzony w przelotowy, pociągowy otwór. Wewnętrzna powierzchnia otworu głowicy, równoległa do powierzchni zewnętrznej szerokiego, płaskiego paska jest zaopatrzona w liczne jednakowe zęby, ukształtowane w lustrzanym odbiciu w stosunku do zębów tegoż szerokiego, płaskiego paska. Istotnym jest nadto, że zęby szerokiego, płaskiego paska oraz zęby otworu w głowicy mają powierzchnię natarcia, ukształtowaną pod kątem ostrym, równym około 10° i powierzchnię przyłożenia, ukształtowaną pod kątem ostrym równym około 15°. Kąt wierzchołkowy klina jest równy kątowi wierzchołkowemu otworu w głowicy i jest utrzymywany w granicach około 15°.

Dzięki zastosowaniu w rozwiązaniu opaski kablowej według wynalazku, specjalnego klina osadzonego na cienkim elastycznym cięgnie oraz zaopatrzeniu opaski w dwa układy zębów wzajemnie zakleszczających się jest ona bardzo łatwa do zakładania na wiązkę kabli, mających średnicę żył roboczych do 240 mm², w każdych warunkach montażowych, zachowując w złożeniu trwałość skojarzonej nią wiązki kabli.

Przedmiot wynalazku jest szczegółowo opisany na przykładzie jego wykonania i zobrazowany na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok opaski w rozwinięciu, fig. 2 - widok z boku opaski w rozwinięciu, fig. 3 - szczegół A z fig. 1 wykonania zębów opaski na stronie wewnętrznej opaski i w otworze jej głowicy, oraz fig. 4 - szczegół B z fig. 1 wykonania zębów na klinie opaski i na stronie zewnętrznej jej szerokiego, elastycznego paska.

Jak pokazano na rysunku opaska kablowa, mająca znaną postać taśmy, której jeden koniec jest zaopatrzony w języczek a drugi koniec w głowicę z otworem szczelinowym ma w charakterystycznym wykonaniu według wynalazku głowicę 1 usytuowaną na końcu elastycznego szerokiego, płaskiego paska 2, zaopatrzonego w liczne wykonane na jego wewnętrznej powierzchni 3 zęby 4, ukształtowane w poprzek na całej szerokości b paska, ma przelotowy otwór 5 w głowicy 1 i jest ukształtowany w postać ostrosłupa foremnego o mniejszej podstawie prostokątnej, usytuowanej w płaszczyźnie 0-0 wylotu głowicy 1. Do wlotu otworu 5 jest utwierdzony na zewnętrznej czołowej ściance 6 równolegle do paska 2, cienki elastyczny, o małej grubości pasek 7, zakończony klinem 8. Klin ten ma w rzucie kształt prostokątny, szerokości c, mniejszą lub najwyżej równą szerokości d otworu 5 w głowicy 1 oraz długość e większą lub najwyżej równą długości f głowicy 1. Klin 8 jest zaopatrzony na zewnętrznej jego powierzchni w liczne jednakowe drobne ząbki 9, o wymiarach odpowiadających w lustrzanym odbiciu licznym drobnym jednakowym ząbkom 10, wykonanym na zewnętrznej powierzchni 11 paska 2 w środkowej partii jego długości. Szeroki elastyczny pasek 2 ma wolny koniec zaokrąglony i zaopatrzony w przelotowy pociągowy otwór 12. Wewnętrzna powierzchnia 13 otworu 5 głowicy 1, równoległa do powierzchni zewnętrznej 11 paska 2, jest zaopatrzona w liczne jednakowe zęby 14, ukształtowane w lustrzanym odbiciu w stosunku do zębów 4 paska 2. Zarówno zęby 4 paska 2 jak i zęby 14 otworu 5 w głowicy 2, mają powierzchnię natarcia N-N, ukształtowaną pod kątem ostrym a° równym około 10° i powierzchnię przyłożenia

154 154

K-K, ukształtowaną pod kątem ostrym β° równym około 15°. Kąt wierzchołkowy y° klina 8 jest równy kątowi wierzchołkowemu y° otworu 5 w głowicy 1 i jest on utrzymywany w granicach około 15°.

W celu założenia na wiązkę kabli elektroenergetycznych opaski kablowej według wynalazku, należy w pierwszej kolejności dokonać doboru odpowiedniego jej typowymiaru w zależności od łączonego wymiaru grubości wiązki kojarzonych kabli. Wybraną opaskę należy owinąć dookoła kabli tak, aby zęby 4 na powierzchni wewnętrznej 3 szerokiego, płaskiego paska 2 znalazły się po wewnętrznej stronie, natomiast głowica 1 pomiędzy kablami. Po wykonaniu opasania należy koniec opaski przełożyć przez otwór 5 w głowicy 1 tak, aby otwór 12 na końcu elastycznego paska 2 pojawił się od strony wlotowej głowicy 1. W następnej kolejności należy włożyć klin 8 od strony wlotu do otworu 5 głowicy 1 tak, aby powierzchnia wewnętrzna 11 szerokiego, elastycznego paska 2 stykała się z ząbkami 9 klina 8, po czym przytrzymując ręką tak skojarzone połączenie, osadzić w otworze 12 dowolny sworzeń w charakterze rękojeści i silnie pociągnąć za koniec szerokiego, elastycznego paska 2, powodującjego zaciśnięcie się wokół wiązki kabli, zjednoczesnym nierozbieralnym zakleszczeniem się we wnętrzu głowicy 1 zębów 4 z zębami 14 oraz zębów 9 klina 8 z zębami 10 paska 2. Zaciągnięcie elastycznego paska 2 wykonać przy naciągu siłą 100 do 150N.

Claims (3)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Opaska kablowa, mająca postać taśmy, której jeden koniec jest zaopatrzony w języczek a drugi koniec w głowicę z otworem szczelinowym, mający powierzchnię gładką z jednej strony a na drugiej przeciwległej powierzchni usytuowane liczne poprzeczne rowki, znamienna tym, że jej głowica (1) usytuowana na końcu elastycznego szerokiego płaskiego paska (2), zaopatrzonego w liczne wykonane na jego wewnętrznej powierzchni (3) zęby (4), ukształtowane w poprzek na całej szerokości (b) paska ma przelotowy otwór (5), ukształtowany w postać ostrosłupa foremnego o mniejszej podstawie prostokątnej, usytuowanej w płaszczyźnie (O-O) wylotu głowicy (1), do której wlotu jest utwierdzony na zewnętrznej czołowej ściance (6) równolegle do paska (2) cienki elastyczny pasek (7), zakończony klinem (8), mającym w rzucie kształt prostokątny, o szerokości (c) mniejszej lub najwyżej równej szerokości (d) otworu (5) w głowicy (1), oraz o długości (e) większej lub najwyżej równej długości (f) głowicy (1), zaopatrzonej na zewnętrznej jego powierzchni w liczne jednakowe drobne ząbki (9) o wymiarach odpowiadających w lustrzanym odbiciu licznym drobnym jednakowym ząbkom (10), wykonanym na zewnętrznej powierzchni (11) paska (2) w środkowej partii jego długości, przy czym pasek (2) ma wolny koniec zaokrąglony i zaopatrzony w przelotowy pociągowy otwór (12), natomiast wewnętrzna powierzchnia (13) otworu (5) głowicy (1) równoległa do powierzchni zewnętrznej (11) paska (2) jest zaopatrzona w liczne jednakowe zęby (14), ukształtowane w lustrzanym odbiciu w stosunku do zębów (4) paska (2).
2. 2. Opaska według zastrz. 1, znamienna tym, że zęby (4) paska (2) oraz zęby (14) otworu (5) w głowicy (1) mają powierzchnię natarcia (N-N), ukształtowaną pod kątem ostrym (cr°), równym około 10° i powierzchnię przyłożenia (K-K), ukształtowaną pod kątem ostrym (jj°) równym około 15°.
3. 3. Opaska według zastrz. 1, znamienna tym, że kąt wierzchołkowy (y°) klina (8) jest równy kątowi wierzchołkowemu (y°) otworu (5) w głowicy (1) i jest utrzymywany w granicach około 15°.

   Zakład Wydawnictw UP RP. Nakład 100 egz.

   Cena 3000 zł