PL14947B1 - Sposób obróbki naturalnych lub sztucznych koloidów albo izokoloidow, zawierajacych nienasycone zwiazki weglowe. - Google Patents

Description

Wynalazek niniejszy dotyczy obróbki naturalnych albo sztucznych substancyj ko¬ loidalnych albo izokoioidalnych zawiera¬ jacych nienasycone zwiazki weglowe. Okre¬ sleniem ,,substancje izokoloidalne" ozna¬ czono koloidy, w których faza rozproszona oraz rozpraszajaca maja ten sam sklad che¬ miczny, lecz znajduja sie w róznych sta¬ nach fizycznych, Badajac suszenie olejów tluszczowych, stwierdzono, ze wazna role odgrywaja tu zmiany, zachodzace w ukladzie koloidal¬ nym cial i pociagajace za soba zmiany fi¬ zycznych wlasciwosci ciala, jak lepkosci, temperatury topnienia, elastycznosci i t. d.Dalsze badania w tym kierunku wykazaly, ze nietylko oleje tluszczowe, lecz wogóle substancje, zawierajace nienasycone zwiaz¬ ki weglowe, zdolne sa do reakcyj chemicz¬ nych, powodujacych zjawiska wyzej wy¬ mienione. Tak wiec, np. stwierdzono, ze z olejów tych mozna otrzymac produkty, po¬ dobne do olejów ciezkich, a nawet sub¬ stancje stale, podobne do twardej gumy.Stwierdzono równiez, ze z zywic stalych mozna otrzymac zywice miekkie, ciekle al¬ bo o posrednim stopniu lepkosci lub twar¬ dosci. Sposób otrzymywania takich pro¬ duktów opisano ponizej.Lepkosc oraz inne fizyczne wlasciwosci substancyj koloidalnych, zawierajacych nie¬ nasycone zwiazki weglowe i znajdujacych sie w postaci cieklej lub dajacych sie przy pomocy ciepla przeprowadzic w stan ciekly'"albo plastyczny, mozna zasadniczo zmie¬ nic dzialaniem ^genyiiych elektrolitów, mia- nowicil 1§#i kwiasow^organicznych i nieor¬ ganicznych lub zwiazków organiczno-me- talowych, zwiazków organicznych z kwasa¬ mi nieorganicznemi, kwasów organicznych lub nieorganicznych, metali, tlenków lub wodorotlenków metali, dodanych do soli lub do zwiazków organiczmo-metalowych lub do zwiazków organicznych z kwasami nieorganicznemi albo do mieszaniny tych zwiazków. EWktrolrt, dodawany w malej ilosci (przewaznie nie wiecej, niz kilka pro¬ centów) w postaci saachej, nalezy rozpro¬ szyc (wzglednie rozpuscic) mozliwie do¬ kladnie w przerabianej substancji. Aby o- siagnac dokladne rozproszenie elektrolitu, substancjie isie ogrzewa. Temperaturaogrze¬ wania zalezy od rodzaju przerabianej sub¬ stancji oraz od rozpuszczalnosci w niej e- lektrolitu. Zasadniczym warunkiem proce¬ su jest calkowite rozpuszczenie sie elek¬ trolitu (czasteczkowe albo koloidalne) w przerabianej substancji. Jesli jako elektro¬ litów uzyc metali i rozproszyc je w sub¬ stancji, to tworza one w roztworze pseudo- jony. Drugim zasadniczym warunkiem pro¬ cesu jest poddanie materjalu przerabianej substancji oraz rozproszonego w niej elek¬ trolitu obróbce pod cisnieniem zwiekszo- nem lub zniniejszonem na zimno lub na go¬ raco albo wprost obróbce na goraco pod ci¬ snieniem atmosiferycznem w zaleznosci od rodzaju substancji oraz od zamierzonej jej przemiany fizycznej.W zwiazku z tym drugim warunkiem procesu nalezy stwierdzic, ze naogól roz¬ rzedzenie gazów przy zinniejszonem cisnie¬ niu sprzyja intensywniejszemu ich dziala¬ niu w procesie zarówno w wypadku zesta¬ lania materjalu wyjsciowego, jak równiez przy przeprowadzaniu go w ciecz. Doty¬ czy to zarówno obróbki na zimno, jak i na goraco; wszelkie zas inne zabiegi, wyma¬ gane w kazdym poszczególnym wypadku, nalezy uprzednio ustalic droga (doswiad¬ czen wstepnych, aby znalezc wlasciwe wa¬ runki dla procesu.Proces polega czesciowo na obróbce elektrolitem, czesciowo zas na obróbce gazami substancji koloidalnej, w celu zmie¬ nienia jej wlasnosci fizycznych.Co sie tyczy obróbki elektrolitem, to istota dzialania elektrolitów nie jest zna¬ na, lecz stwierdzono, ze mozna uzyc za¬ równo anjony, jak i katjony. W wykona¬ nych doswiadczeniach, jako katjony stoso¬ wano* jony: amonu, potasu, sodu, litu, ze¬ laza, glinu, wapnia, baru, strontu, kobaltu, olowiu, antymonu, manganu, cyny, kadmu, bizmutu, magnezu, cynku, organiczne jony amonu i t. d., a jako anjony — jony: kwa¬ su weglowego, winowego, szczawiowego, octowego, mrówkowego, solnego, bromowo- dorowego, jodowodorowego, siarkowego, siarkawego, tiosiarkowego, azotowego, cy¬ janowodorowego, salicylowego, naftaleno- suifonowego, sulfanilowego, naft©nowego, tiocyjanowego i t. d. Naogól jednak moz¬ na powiedziec, ze katjony sa bardziej czynne, niz anjony i dalej, ze same kwasy, dodawane do przerabianej sub¬ stancji, sa tak slabe w dzialaniu w po¬ równaniu z solami i zwiazkami orga- niczino-metalowemi, ze smialo mozna nie uwzgledniac ich zastosowania przy obróbce wedlug wynalazku. Jednakze mozna je stosowac lacznie z solami oraz zwiazkami organiczno-metalowemi.Jak zaznaczono powyzej, elektrolit na¬ lezy dodawac w postaci suchej do sub¬ stancji, W zwiazku z okresem obróbki zapomo- ca gazu przekonano sie, ze wyniki zmie¬ niaja sie, w zaleznosci od rodzaju gazu, w obecnosci którego odbywa sie obróbka o- raz warunków, w jakich gaz sie znajduje.W ten sposób wykryto, ze dany materjal wyjsciowy, ciekly lub miekki poczatkowo, staje sie twardy w wyniku obróbki, jesli te ostatnia prowadzic pod cisnieniem atmo- sferycznem, ciagliwy zas — jesli gaz roz- - 2 -rzedzic, stosujac czesciowa próznie, W in¬ nych wypadkach dzieje sie odwrotnie. Wy¬ niki zaleza równiez od rodzaju gazu, tak np. powietrze daje inne wyniki, niz inne gazy lub ich mieszaniny. Obróbke gazowa mozna prowadzic albo zupelnie bez powie¬ trza, alko w obecnosci mieszaniny powie¬ trza z innym gazem, czesciowo pod cisnie¬ niem! czesciowo zas w prózni. Np. obróbke pod cisnieniem mozna wykonywac czescio¬ wo i najpierw w obecatfosci powietrza lub innego gazu albo mieszaniny powietrza z obcym gazem, a nastepnie stosowac obrób¬ ke pod cisnieniem zmniejszonem w obecno¬ sci rozrzedzonej pozostalosci gazowej po obróbce poprzedzajacej. Aby zapewnic wieksza równomiernosc rozproszenia elek¬ trolitu, dobrze jest zmieniac kolejno wa¬ runki cisnienia podczas procesu, przyczem najprzód stosuje sie cisnienie atmosferycz¬ ne lub zwiekszone, nastepnie próznie, zno¬ wu cisnienie i znoWu próznie i t. d.Gaz, uzywany do obróbki, mozna wpro¬ wadzac w zetkniecie z substancja rozmai- temi sposobami. Mozna go albo przedmu¬ chiwac przez ciekla mase substancji albo wprost przeprowadzac ponad nia.Okazalo sie, ze obróbke mozna prowa¬ dzic zarówno w celu zestalania materialu poczatkowego, jak i w celu przeprowadze¬ nia go w ciecz. Wynik, ifco jest zestalenie Lub przeprowadzenie w ciecz, zalezy w po¬ szczególnych wypadkach od dlugotrwalo¬ sci ogrzewania maserjalu, od ozasu trwa¬ nia obróbki gazowej oraz od uzytej ilosci i jakosci rozpuszczonego elektrolitu.Elektrolit moze byc wytworzony pod¬ czas reakcji w masie obrabianej substancji przez uzycie substancyj zdolnych do wy¬ tworzenia elektrolitu podczas obróbki. To sanoo dotyczy gazów, w których obecnosci odbywa sie dalsza obróbka materjalu; do materjalu wyjsciowego mozna dodac sub¬ stancji, wywiazujacych dany gaz podczas procesu. Nalezy zaznaczyc, ze w niektó¬ rych wypadkach elektrolity i gazy, wytwo¬ rzone w masie reakcyjnej,, a zatetti in stala nascendi, sa bardziej czynne, niz elektroli¬ ty i gazy, dodaje w postaci gotowej^ W celu uzupelnienia dzialania elektro¬ litów i wspóldzialania z niemi gazów przy obróbce wedlug wynalazku* ostateczna przemiane wlasciwosci fizycznych x obra¬ bianego produktu mozna osiagnac preez dodatek do obrabianej substancji dal or¬ ganicznych, jak fenoli, naftoli, naftalenu, chloroformu, acetonu, alkoholi oraz ich faomologów i pochodnych w postaci zwiaz¬ ków nitrowych, aminowych i sulfonowych tych wyzej wymienionych nych. Ciala te dodaje sie po to, zeby dzia¬ laly jako plastyfikatory* to jest, jako czyn¬ niki, nadajace plastycznosc otrzymywanym produktom. W tym celu mozna równiez dodawac ciala organiczno-nieorganiczne, jak np. fosforan trójkrezylowy. Dodatek tych cial stanowi jedynie uzupelnienie i nie zmienia samej obróbki.Jako uzupelnienie elektrolitów mozna równiez dodawac sykatywów, uzywanych w przemysle lakierniczym, o ile pozadane jest zmniejszenie lepkosci ostatecznego produktu. W pewnych wypadkach mozna wprowadzic niewielka ilosc wody, jako dodatek do elektrolitów, szczególniej jesli pozadane jest wytworzenie piany, jak rów¬ niez w celu lepszego rozproszenia substan¬ cyj dodatkowych. Jednakze woda nie po¬ winna nigdy dzialac, jako rozpuszczalnik elektrolitów.Zgodnie z wynalazkiem, mozna otrzy¬ mac spoiste ciala stale oraz produkty ela¬ styczne, podobne naogól do gumy, dodajac do materjalu wyjsciowego, Jako uzupelnie¬ nie srodków wymienionych, siarke. Siarke mozna tez dodawac w postaci jej zwiazku (np. chlorku siarki). Siarka dziala tu praw¬ dopodobnie analogicznie, jak przy wulka¬ nizacji gumy. Siarke lub jej zwiazki mozna dodawac albo na poczatku obróbki albo podczas obróbki gazowej albo tez siarke i jej zwiazki mozna dodac do materjalu po — 3 —obróbce gazowej. Dzialanie siarki mozna uzupelnic przez dodanie substancyj orga¬ nicznych, przyspieszajacych wulkanizacje lub sykatywów.Okazalo sie równiez, ze obróbke we¬ dlug wynalazku mozna przyspieszyc przez zastosowanie promieni energji oscylacyj¬ nej i podczerwonych lub pozafioletowych, promieni X i t. d. (pojedynczo lub w pola¬ czeniu), któremi naswietla sie komore re¬ akcyjna.Pod wplywem tych promieni wzmaga sie dzialanie gazów podczas obróbki gazo¬ wej materjalu.Dzieki sposobowi wedlug wynalazku mozna tak zmienic fizyczne wlasciwosci materjalu wyjsciowego, ze otrzymany pro¬ dukt koncowy po ostudzeniu wykazuje wla¬ sciwosci fizyczne zupelnie nowe. Po re¬ akcji nienasycone zwiazki weglowe sa mniej czynne; liczba jodowa i liczba bro¬ mowa obniza sie, jak równiez i zdolnosc do reaikcyj chemicznych oraz absonbcji.Formowanie otrzymanych produktów wykonywa sie zapomoca elektroforezy, stracajac materjal na podloze zwarte lub porowate, umieszczone na przodzie elek¬ trody. W tym celu produkt, przeznaczony do ksztaltowania, musi byc zamieniony na emulsje. Mozna otrzymywac emulsje wod¬ na, stosujac substancje emulgujace, jak rozmaite mydla (w rodzaju stearynjanu sodowego, linoleanu amonowego) sulfono- % wych kwasów tluszczowych, zasad orga¬ nicznych i t, d. Substancje emulgujace u- zywa sie wraz z woda.Otrzymana w ten sposób emulsje, po dodaniu do niej siarki lub innych substan¬ cyj, mozna wulkanizowac w postaci wodni¬ stej w odpowiedniej temperaturze. Podczas wulkanizacji mozna do mieszaniny doda¬ wac przyspieszaczów. Taka zwulkanizowa- na emulsje mozna ksztaltowac przez elek- troforetyczne stracenie na odpowiedniem podlozu.Materjal, otrzymany sposobem wedlug wynalazku, mozna stosowac w rozmaitych galeziach przemyslu, zaleznie od wlasci¬ wosci produktu oraz od celu, do którego ma sluzyc. Nalezy zaznaczyc, ze taki zmie¬ niony materjal mozna z korzyscia stoso¬ wac w przemysle pokostowym i lakierni¬ czym przy wytwarzaniu linoleum, przy wytwarzaniu bruków asfaltowych, izola¬ torów i ze wzgledu na to, ze produkt jest podobny do gumy, w przemysle gumowym.Prócz tego niektóre produkty, otrzymane sposobem wedlug wynalazku, pochodzace z olejów tluszczowych, mozna stosowac do wyrobu swiec i mydla, a takze do wyrobu tluszczów jadalnych.Ponizej podano kilkanascie przykla¬ dów, wyjasniajacych wykonanie sposobu wedlug wynalazku.Przyklad I. Do 100 g oleju lnianego do¬ dano 5 g linoleanu kobaltowego i 5 g szczawianu sodowego; mieszanine ogrze¬ wano w prózni przez 2 godziny w tempe¬ raturze 250° — 350°C. Po uplywie tego czasu materjal zlano do form, pozwalajac mu tam ostygnac. Po ostygnieciu materjal byl pólstaly i jednorodny i okazal sie szczególnie odpowiedni do wyrobu lakie¬ rów. Wykazuje on równiez wlasciwosc szybkiego wysychania i dobrego spajania, skutkiem czego nadaje sie do wyrobu ta¬ kich materjalów, jak linoleum.Zamiast oleju lnianego mozna uzyc ole¬ ju rzepakowego albo mineralnego cylindro¬ wego. Przy uzyciu oleju rzepakowego o- trzymuje sie produkty, podobne jak z oleju lnianego, lecz naogól produkty z oleju rze¬ pakowego sa mniej lepkie od poprzednich; zas przy uzyciu oleju cylindrowego otrzy¬ mane produkty przypominaja gume i sa tluste.Przyklad II. Do 100 g oleju lnianego dodano 2 g nadtlenku magnezowego, 2 g fosforanu dwusodowego i 1 g chlorku a- monowego i mieszanine obrobiono, jak w przykladzie I. W ciagu obróbki wytwarza sie w masie podwójny fosforan magnezo- — 4 -wo-sodowy. Stwierdzono, ze fosforan ten, dzialajac jakoby in statu nascendi, jest bardziej skuteczny, niz gdyby byl dodany do materjalu wyjsciowego w postaci juz gotowej. Otrzymany produkt jest lepki i podobny do produktu, wytworzonego przez utlenianie oleju lnianego droga ogrze¬ wania w obecnosci powietrza. Wytwór koncowy mozna stosowac do wyrobu la¬ kierów, jako produkt, opisany w przykla¬ dzie Z.Przyklad III. Do 100 g oleju slonecz- . nikowego dodano 3 g krezolu oraz 3 g pie¬ ciotlenku fosforowego i mieszanine obra¬ biano, jak w przykladzie L W ciagu obrób¬ ki w masie utworzyl sie in situ fosforan kre- zylowy, a otrzymany produkt ostateczny wlasnosciami swemi naogól przypominal produkt, otrzymany wedlug przykladu II.Przyklad IV. Do 100 g oleju lnianego dodano 5 g fenolanu sodowego i mieszani¬ ne obrabiano wedlug przykladu I. Otrzy¬ many produkt z wlasnosci swych podobny jest znowu do produktu, wytworzonego w przykladzie I.Przyklad V. Materjal, obrobiony w spo¬ sób, opisany w przykladzie II, gotuje sie w warniku emaljowanym w temperaturze 140 — 170°C z 1 g aniliny i 20 g siarki. Pro¬ dukt ostateczny jest to substancja ciemna, zwarta i elastyczna, trudno rozpuszczalna i podobna ido gumy, moze tez sluzyc, jako namiastka tej ostatniej.Przyklad VI. Do 100 g oleju lnianego dodano 5 g bromku sodowego i mieszanine przerobiono zgodnie z przykladem II. 0- trzymany produkt gotowano w warniku e- maljowanym w temperaturze 140 — 170°C z 2 g dwufenyloguanidyny i 20 g siarki.Produkt koncowy jest podobny do produk¬ tu, otrzymanego w przykladzie V.Przyklad VII. Mieszanine materjalów, podana w przykladzie I, ogrzano do tem¬ peratury miedzy 250 — 350° C w otwartern naczyniu pod cisnieniem atmosferycznem.Goracy materjal zlano do form i pozwo¬ lono mu ostygnac. Otrzymany produkt jest galaretowaty i dosc zwarty, lecz mniej cia- gliwy od produktu, otrzymanego wedlug przykladu I.Przyklad VIII. Mieszanine materjalów, opisana w przykladzie II, ogrzano lagodnie w zamknietym autoklawie do temperatury 250 — 350°C; w tej temperaturze utrzy¬ mywano materjal przez pewien czas, sto¬ sujac jednoczesnie cisnienie, nieprzekra- czajace 50 atm. Cisnienie otrzymuje sie, o- czywiscie, dzieki obecnosci par wywiaza¬ nych z materjalu. Materjal ostudzono i u- sunieto z autoklawu. Otrzymany produkt jest podobny do produktu z poprzedniego przykladu.Przyklad IX. Do 100 g twardej zywicy amerykanskiej dodano 8 g siarczanu ma¬ gnezowego i 4 g kwasu mrówkowego; mie¬ szanine ogrzewano przez kilka godzin w czesciowej prózni. Po ostygnieciu produkt jest ciecza o konsystencji zgeszczonego o- leju lnianego.Przyklad X. 100 g gudronu, 2 g cynku i 4 g kwasu siarkowego przerobiono sposo¬ bem, opisanym w przykladzie II.Przyklad XI. 100 g gudronu, 5 g NaHS03, 1 g nadtlenku barowego i 3 g kwasu octowego ogrzano powyzej tempe¬ ratury topienia gudronu. Po ostygnieciu masa wykazala wieksza elastycznosc, niz materjal wyjsciowy, oraz wyzsza tempera¬ ture topienia. Masa, zmieszana na goraco z materjalem wypelniajacym, wykazuje duza sile wiazania. Jako materjal wypel¬ niajacy mozna stosowac substancje orga¬ niczne, jak np. trociny drzewne lub korko¬ we albo substancje oiriganiczne, jak np. ka¬ olin, talk, maczke kamienna lub tym podob¬ ne materjaly. W ten sam sposób mozna obrabiac asfalty, smoly, pozostalosci smo¬ lowe lub tym podobne.Przyklad XII. 100 g oleju mineralnego lub frakcyj wysokotopliwegp oleju smolo¬ wego, wykazujacego pewna liczbe jodowa, — 5 —ogrzano z LO g Na^S i 2 g BaC03 w slabei prózni. Ogrzewanie prowadzono bardzo o- siroznie, aby uniknac zbytniego oddestylo¬ wania olejów, Dobre wyniki otrzymano przy dodaniu 1 g fenolu. Wytworzony pro¬ dukt stanowil tlusta elastyczna mase.Przyklad XIII. 100 g swiezo otrzyma¬ nego styrolenu ogrzewano bardzo ostroznie z trzema gramami Na2S i ewentualnie wraz z 3 g kwasu mrówkowego w retorcie kwar¬ cowej w malej prózni. Zaleznie od czasu trwania obróbki otrzymano produkty o wiekszej liilb mniejszej zwartosci. Promie¬ nie pozafioletowe przyspieszaja reakcje.Szklo kwaroowe przepuszcza promienie po¬ zafioletowe.Przyklad XIV. 200 g oleju rycynowego i 10 g azotanu amonowego ogrzewa sie przez dwie godziny do 300°C, otrzymana mase po ostudzeniu do 40°C miesza sie z 5 g linoleanu amonowego oraz 100 g wody.Po wymieszaniu cala pólstala masa prze¬ ksztalca sie na mleczna emulsje, z której materjaly zemulgowane mozna stracic na formach przy pomocy elektroforezy.Nie przytaczajac dalszych przykladów, wystarczy zaznaczyc, ze, gdyby w przykla¬ dach od II do V wlaczanie prowadzic reakcje pod cisnieniem zamiast w prózni, to otrzy¬ mamy produkt bylby galaretowaty i do pe¬ wnego stopnia zwarty, lecz naogól mniej lepki, niz produkty, otrzymane wedlug wy¬ mienionych przykladów.Trzeba równiez zaznaczyc, ze oprócz zywic i olejów tluszczowych do obróbki wedlug wynalazku nadaja sie równiez in¬ ne substancje, zawierajace nienasycone zwiazki weglowe, np. smola, asfalt, gudron oraz wysokowrzace frakcje oleju mineral¬ nego, zywice sztuczne a takze chemicznie czyste ciala izokoloidalne, jak np. styro- fen.Obróbke wedlug niniejszego wynalazku nalezy odrózniac od obróbek, opartych na reakcjach czysto chemicznych, jak np. na polimeryzacji, utlenianiu, kondensacji, kon¬ wersji i t. d. W procesie wedlug wynalazku zachodzi reakcja typu koloidowo-chemicz- nego, jak to uprzednio wykazano w opisie a przeprowadzone badania wykazaly, ze zmiany, zachodzace w materjale wyjscio¬ wym w wyniku obróbki nie sa wynikiem reakcji chemicznej w soislem znaczeniu tego terminu. Obróbka wedlug wynalazku nie jest równiez reakcja katalityczna, po¬ niewaz substancyj, dodanych do materjalu wyjsciowego, nie mozna usunac bez wy¬ warcia szkodliwego wplywu na wynik ob¬ róbki. PL

Claims (10)

1. Zastrzezenia patentowe. 1. Sposób obróbki naturalnych lub sztucznych substancyj koloidalnych lub i- zokoloidalnych, zawierajacych nienasycone zwiazki weglowe, w celu zmiany ich lepko¬ sci oraz innych wlasciwosci fizycznych, znamienny tern, ze do substancyj tych do¬ daje sie niewielka ilosc jednego lub kilku elektrolitów, jak soli kwasów organicznych lub nieorganicznych, zwiazków organiczno- metalowych albo zwiazków organicznych z kwasami nieorganicznemi, przyczem elek¬ trolity te dodaje sie do substancji w stanie suchym, mozliwie dokladnie rozprasza sie w substancji przy pomocy nagrzewania, a otrzymany produkt poddaje sie na zimno lub na goraco dzialaniu gazów lub powie¬ trza pod zwiekszonem lub zmniejszonem cisnieniem, lub wprost ogrzewa pod ci¬ snieniem atmosferyciznem, zaleznie od ro¬ dzaju przerabianej substancji oraz od za¬ mierzonej przemiany fizycznej.
2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamien¬ ny tern, ze oprócz elektrolitów, dodaje sie do substancji obrabianej kwasy organiczne lub nieorganiczne, metale lub wodorotlen¬ ki metali albo ich mieszanine.
3. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamien¬ ny tern, ze oprócz elektrolitu dodaje sie do substancji obrabianej male ilosci substan¬ cyj organicznych, jak fenoli, naftoli, nafta- — 6 —lenu, chloroformu, acetonu, alkoholi lub ich homologów i pochodnych.
4. 4. Sposób wedlug zastrz. 1 — 3, zna¬ mienny tern, ze do substancji obrabianej dodaje sie siarki lub zwiazku siarkowego, np. chlorku siarki, albo podczas reakcji glównej z elektrolitem albo po niej.
5. 5. Sposób wedlug zastrz. 1 — 4, zna¬ mienny tern, ze elektrolit wytwarza sie w substancji obrabianej przez dodanie do tej ostatniej cial, reagujacych miedzy soba i wytwarzajacych elektrolit.
6. 6. Sposób wedlug zastrz. 1 — 5, zna¬ mienny tern, ze podczas czesci obróbki sto¬ suje sie cisnienie zmniejszone, zas podczas drugiej czesci obróbki stosuje sie cisnienie atmosferyczne lub zwiekszone.
7. 7. Sposób wedlug zastrz. 1 — 6, zna¬ mienny tern, ze podczas obróbki przez ma¬ se obrabiana przepuszcza sie gaz.
8. 8. Sposób wedlug zastrz. 1 — 7, zna¬ mienny tern, ze obróbke przyspiesza sie zapomoca dzialania promieni podczerwo¬ nych, pozafioletowych lub promieni X.
9. 9. Sposób wedlug zastrz. 1 — 8, zna¬ mienny tern, ze do substancji obrabianej dodaje sie sykatywu lub sykatywów, w ce¬ lu usuniecia lepkosci produktu koncowego.
10. 10. Sposób wedlug zastrz. 1 — 8, zna¬ mienny tern, ze z substancja obrobiona miesza sie materjaly wypelniajace. Laszló Auer. Zastepca: Inz. M. Brokman, rzecznik patentowy. bruk L. Boguslawskiego i Skl, Warszawa. PL