Wynalazek dotyczy osnowy z mocno zawiazanemi wezlami, dla wyrobu ma- terjalów dywanowych wszelkiego rodzaju, na sposób recznie tkanych dywanów (jednak sposobem maszynowym), które na obydwóch stronach wykazuja jedna¬ kowe wzory i kolory zupelnie jak np. u dywanów smyrnenskich. Znane sa juz tego rodzaju osnowy, skladajace sie z trzech nitek rdzeniowych, owinietych koncami materjalu wypelniajacego, przy- czem konce materjalu wypelniajacego owiniete sa dwiema innemi nitkami.Osnowa na podstawie niniejszego wy¬ nalazku zostala znacznie udoskonalona.Oprócz tego urzadzenie dla wyrobu tej osnowy wykazuje znaczne zalety przed urzadzeniami dotychczasowemi, wskutek czego przy pracy maszynowej otrzymuje sie towar nierózniacy sie niczem od recznie tkanych dywanów.Najwazniejsze szczególy wynalazku pokazane sa na rysunku, a mianowicie: fig. 1 przedstawia osnowe wykonczo¬ na, opuszczajaca maszyne, fig. 2, 3 i 4 przedstawiaja rózne stop¬ nie rozwoju osnowy, fig. 5 i 6 przedstawiaja sposób lacze¬ nia osnowy w gotowy towar, fig. 7 — 12-przedstawiaja poszczegól¬ ne przyrzady tkackie, a mianowicie fig. 7—10 przedstawia w róznych pozycjach i przekroju przyrzad dla tworzenia osno¬ wy, przyczem fig. 10 pokazuje przekrój poziomy, fig. 11 widok zprzodu, fig. 12 po¬ kazuje glówna czesc w zwiekszonym wy¬ miarze.Jak widac z rysunków osnowa skla- sie z trzech nitek rdzeniowych a, b, cy naokolo których owijaja sie konce ^ma¬ terjalu wypelniajacego. Konce te zosta¬ ja mocno sciagniete para nitek e, e*Sciagniecie to jednak nie nastepuje tu jak u dotychczasowych sposobów przez skrecenie obydwóch nitek o pólobrotu lecz obie nitki e, e mozna skrecic dowol¬ na iloscia obrotów, wskutek czego z jed¬ nej strony konce materjalu wypelniaja¬ cego sa doskonale zwiazane i mocno scisniete, z drugiej zas strony przez do¬ wolna ilosc obrotów jnitete, wiazacych^ mozna otrzymac dowolne odstepy kon¬ ców materjalu wypelniajacego.Nitki materjalu wypelniajacego a? (fig 2) wprowadza sie pomiedzy nitki rdze¬ niowe a z jednej strony i b i c z drugiej strony. Nastepnie nitki d zostaja prze¬ ciete w miejscach, naznaczonych kresko- kowana linja, i jednoczesnie nitki zmieniaja polozenie (fig. 3), przytem moc¬ no naprezone nitki e} e podnosza konce nitek d do góry i owijaja je (fig. 4).Tak powstale sznury uklada sie obok siebie, przekladajac je nitkami podsta- wowemi i przetykajac nitkami poprzecz- nemi (fig. 5 i 6) w znany sposób przy wykanczaniu materjalów. Fig. 5 przed¬ stawia przekrój gotowego materjalu wpo- przek nitek podstawowych y, fig. 6 prze¬ krój wpoprzek nitek poprzecznych x.W ten sposób zrobiony materjal wy¬ kazuje kolory i wzory na obydwóch stro¬ nach, gdyz lewa strone tworza przegiecia nitek materjalu wypelniajacego, czyli ze dywan taki, jak zewnetrznym wygladem tak i wewnetrznym robi wrazenie praw¬ dziwego dywanu smyrnenskiego. Jedynie róznica polega na tern, ze przy dywa¬ nach recznie tkanych, nitki materjalu wypelniajacego sa zawezlowane z nitka¬ mi podstawowemi, zas przy niniejszym sposobie nitki materjalu wypelniajacego odpowiednio zwiazane tworza pólpro¬ dukt, pod postacia sznurów, które prze¬ tkane sa stosownie do gatunku towaru* w mniejszych lub wiekszych odstepach? które mozna regulowac dzieki zastoso¬ waniu dowolnej ilosci skretów nitek e.Odpowiednie przyrzady i sposób dzia¬ lania pokazuja fig. 7 — 12. Nitki rdze¬ niowe a} b, c nawleczone sa w zwyklych tkackich iglach / (fig. 7, 8, 11).Nitki e skrecane sa przyrzadem nize] opisanym. W ramie / znajduja sie pa¬ ski m (fig. 7 — 10) i krótsze igly/7, nie- dostajace do dolnej czesci ramy m. Z fig. 10 widac, ze pomiedzy pasami m, sluza- cemi do ograniczenia ruchu wlókien d znajduja sie dwie igly n, pomiedzy któ- remi przechodzi wlókno a, zas pomiedzy kazda igla i pasem m przechodza wlókna e, b, wzglednie e, c wtedy, kiedy przyrzad podnoszacy i opuszczajacy sie znajduje sie w najnizszem polozeniu (fig. 7 i 9).Po dokonanem skreceniu, nitki e, e zostaja rozstawione, poczem igly n opu¬ szczaja sie nadól i zamykaja kazda z ni¬ tek e z nitka b wzglednie c w skrajnych przegródkach ramy (patrz fig. 10). Wte¬ dy rama przesuwa sie do przodu, sciska skrecony kawalek nitek et e i odsuwa sie wtyl. Nastepnie zostaja przeciagniete nitki materjalu wypelniajacego d, rama uderza drugi raz, przyciska go, nastepnie cofa sie i obieg sie powtarza.Przyrzad dla skrecania nitek e, e skla¬ da sie z tulejki g (fig. 12) z dwoma otwo¬ rami ky przez które przeciagniete sa nitki e, ey wychodzace ze srodkowego otworu czopa £, sluzacego do przymocowania przyrzadu. Przez obracanie sie tulejki g zostaja nitki e, e skrecone. Tulejka obraca sie zapomoca kola zebatego i, któ¬ rych jest caly szereg przez cala szerokosc maszyny tkackiej. Wszystkie kola maja wspólny naped od jednego lancucha albo zebatki, która powoduje kazdorazowo ty¬ le obrotów kola /, ile skretów powinny zrobic nitki c, e. PL