Maszyny papderosnicze wyrabia jace papierosy iz ustinikami formuja zewnetrz¬ na tutke iz cienkiego papieru w postaci pasma bezt konca. Od tego pasma odcina sie potem (kawalki dlugosci (papierosa, a odciete tutki doprowadza sie nastepnie do tak zwanej lyzki, na której podlejgaja dalszej prlzeróbce, to znaczy wsuwa sie w nie ujstlniki i napelnia tytoniem. Poniewaz puste pasmo tutek przestiwa sie bez prizteirwy, wiec odciete tutki musza byc prowadzone dalej z wieksza predkoscia, aby dostaly sie na lyzke. Do tego celu próbowano juz uzywac walków umieszczo¬ nych parami pofcia soiba. Próbowano rów¬ niez wprowadzac odciete tfutki wprost na lyzke, na której tutki przesuwaja sie pod dzialaniem chwytaków. W mytsJl niniejisize- go wynalazku zastosowano specjialna tu¬ leje, zapomoca której nasuwa sie odciete tufflki na lyzke. Zaleta tego urzadzenia jest dobre prowadzeniie odcietej tutki, która wchodzi wiproslt do tulei przenoszacej ja dalej na lyzke.Nie chcac uzywac wspomnianej tulei mozna uilepsizyc znane prowadzenie tutek przez zastosowanie tasm bez konca za¬ miast uzywanych dotad walków. Tasma umozliwia dowolne zmiany predkosci /tut¬ ki, przyczem prowadzenie tej ostatniej jest dokladne.Na rysunku przedstawiono kilka przy-kladów 'wykonania 'wynalazku niniej¬ szego.Nax fig. 1—4 przedstawiono pierwszy prizyklad, przyczem wymienione figury przjedstawiaja fen sam widok urzadzenia, lecz w róznych polozeniach roboczych.Na fig. 5 i 6 przedstawiono drugi przy¬ klad Wykonania nowego urzadzeniar któ¬ re widzimy na fig. 5 w sJchematydznym przekroj/U przecza urzadzienie doprowadza¬ jace, podczas gdy fig. 6 prziedstawia prze¬ krój wlzidluz liflji A—S na fig. 5.Trzeci rodzaj wykonania przedstawia¬ ja fig. 7 i 8, pozyczeni fig. 7 przedstawia widok boczny, a fig. 8 Widok z lewej stro¬ ny w odniesieniu do fig. 7. Pasmo tutek a doprowadza sie zwyklym sposobem belz przerwy. Para nozów &, b* (fig. 1) wyko¬ nywa jak zwykle ruch iperjodycziny i od¬ cina poszfczeigólne tbJtki, gdy pasmo tutek przesunelo sie o odpowiedni odcinek.Sanki c wprawia sie w ruch zwrotny np. zapomoca tarctey korbowej d i lacznika e.Na sankach ztoajdiije sie tuleja / z otwo¬ rem rozszerzajacym sie w ksztalcie lejka w kierunku pasma tuitek a. Na sankach znajduja sie dalej walce doprowadzajace g i h wprawiaWe w ruch w dowdlny spo¬ sób. Sanki c poruszaja sie na prowadnicy i; k olzhacza lyzke. Dzialanie opisanego urzadzenia jest zrozumiale Wprtast z ry- sumku. Fig. 1 przedstawia urzadzenie w tej chwili, w której pasmo a jesit wysu¬ niete o tyle naprzód, ze noze b, b* odci¬ naja tutke, a sanki c znajjdttja sie w polo¬ zeniu najblizsfcem nozów. b, b\ Odcieta tutka m wchodzi do wlotu tulei w ksztal¬ cie lejka / i zfnajduje sie miedzy walcami doprowadzajacemi g i h. Gdy tarcza kor¬ bowa obróci sie do polozenia przedstawio¬ nego na fig. 2, to sanki c posuna sie na¬ przód, a jednoczesnie walce g i h obraca¬ jac sie przesuwaja odcieta tutke m we¬ wnatrz tulei. Noze 6, b' rozsunely i prze¬ puszczaja swobodlnie posuwajace sie pa¬ smo tutek a. Na fig. 3 sanki c osiagnely lewe polozenie krancowe, a tutka m prze¬ suwana przez walce g, h weszla teraz na lyzke k. Na fig, 4 sanki c znajduja sie w polowie drogi powrotnej; w tym momen¬ cie pasmo farfiek a zaczyna sie wlasnie ws*uwac do otworu tuilei w kslzitlalcie lejka /, podczas gdy lyzka k prowadzi dalej od¬ cieta przedtem tutke m.W wykonaniu przedstawionem na fig. 5 i 6 oznaczono pasmo tutek litera a, noze b, b\ Odciete tutki przechodza bezposred¬ nio przei^ prowadnice n na przenosnik tasmowy, skladajacy sie z dwóch tasm o i o', równoleglych do siebie i poruszaja¬ cych sie bez przerwy pomiedzy parami walków p, p i, q, q . Tasmy te przechodza przez walce napedowe r i s, obracajace sie w kierunku strzalki z odpowiednia predkoscia i podaja tutki znajdujace sie miedzy niemi na lyzke k zblizajaca sie jak zwykle do przenosnika.Obydwie równolegle do siebie czesci tasm o, o\ przechodza przez prowadnice l, która sklada sie z dwóch czesci, aby mozna sie dostac do jej wnetrza.Wykonanie wyzej wspomnianych pro¬ wadnic moze byc dowolne zaleznie od warunków. Gdowem jest bezposrednie polaczenie Walków kierowniczych p i q z prowadnica t.Na fig. 7 i 8 przedstawiono wykonanie, w którem tutika odcieta przez noze b, b* wchodzi na przenosnik iskladajacy sie z dwóch tasm u, u', które przechodza przez dwie pary walców v i v2, wzglednie w * i w2. Powierzchnie tasm, zwrócone ku sobie, musza byc dokladbie równolegle, przy¬ czem ich wzajemny ods1)ep jest taki, ze wprowadzona pomiedzy nie tutke chwy¬ taja i przesuwaja w kierutnku istlrzalki na lyzke k. Jeden z\ walków górfaych i jeden z dolnych jest zaopatrzony w boczne tar¬ cze y, y wzglednie z, z\ aby tutki byly prowadzione równiez (zboku. Tarcze zasla¬ niaja tutke zboku i sa tak blisko siebie, zeby wolna przestnzen pomiedzy niemi — 2 —miala, mniej wiecej rozmiar srednicy tutflri.Mozna oczywiscie zlaopatrzyc w tarcze wszystkie cztery -walce, mozna tez uzyc do prowadzenia tasm wiecej miz dwa krazki, W pewnych wypadkach moze wy¬ starczyc jedem tylko walek iz tarczami prowadniczemi; Mozna tez zastosowac bocznie tarcze prowadnicze y, y\ z, z* w polaczetniu ze zwyklymi walcami dopro¬ wadza jacymi bez uzycia tasm prowadni¬ czych u, u. PL