Przedmiotem wynalazku jest uchwyt samonastawny zwlaszcza do obróbki otworów.Niektóre urzadzenia do obróbki otworów jak na przyklad rozwiertaki, gwintowniki, glowice wielorolkowe do nagniatania, wymagaja idealnej wspólosiowosci z uprzednio wykonanym otwo¬ rem, która gwarantuje wlasciwe efekty przeprowadzanej przy ich pomocy obróbki. W tym celu zaleca sie niesztywne osadzenie narzedzia we wrzecionie, przez zastosowanie uchwytu samona¬ stawnego. Konstrukcja takiego uchwytu pozwala narzedziu zajmowac niewspólosiowe z korpusem uchwytu polozenie, przez wahliwe zamocowanie w nim oprawki wraz z narzedziem; w ten sposób narzedzie moze zajmowac polozenie wymuszane przez os obrabianego otworu. Rola uchwytu sprowadza sie wiec do przenoszenia momentu obrotowego i posuwu z wrzeciona obrabiarki na osadzone w uchwycie narzedzie.Wada obecnie stosowanych konstrukcji sumonastawnyeh jest mozliwosc ich pracy wylacznie w pozycji pionowej. W przypadku poziomego ich ustawienia wskutek wahliwego zamocowania narzedzia nie ma mozliwosci samoczynnego wprowadzenia go do uprzednio wykonanego otworu.Konieczne jest w tym przypadku reczne wprowadzenie narzedzia, co eliminuje mozliwosc mechani¬ zacji i automatyzacji obróbki.Celem wynalazku jest usuniecie znanych wad i niedogodnosci przez skonstruowanie uchwytu samonastawnego wedlug wynalazku.Istota wynalazku polega na tym, ze trzpien uchwytu osadzony jest suwliwie w otworze korpusu za pomoca kolnierzy, przy czym otwór korpusu posiada na czesci swej dlugosci podtocze- nia o srednicy wiekszej od srednicy kolnierzy, a wewnatrz korpusu osadzona jest sprezyna.Zaleta techniczna uchwytu wedlug wynalazku jest to, ze umozliwia on dowolne (w granicach luzu promieniowego) ustalenie polozenia osi trzpienia wraz z zamocowanym w nim narzedziem.Przedmiot wynalazku przedstawiony jest w przykladzie wykonania na rysunku, na którym pokazano uchwyt samonastawny w przekroju.Sklada sie on z korpusu 1, w otworze którego osadzony jest suwliwie trzpien 2, na którym mocuje sie narzedzie obróbcze. Sprezyna 3 i korek 4 sluza do utrzymywania trzpienia 2w polozeniu wyjsciowym. Na gwincie w tylnej czesci otworu w korpusie osadzony jest wkret 4, który naciska sprezyne 3. Tuleja 6 i korki 7 i 8 tworza sprzeglo przegubowe. Narzedzie mocuje sie na trzpieniu 2,2 123 248 suwliwie osadzonym w otworze korpusu 1. W polozeniu tym utrzymywany jest on za pomoca sprezyny 3, której nacisk regulowac mozna przy pomocy wkretu 4. Podczas obróbki pod wplywem sily poosiowej, trzpien 2 — pokonujac opór sprezyny 3 przesuwa sie w polozenie tylne, w którym kolnierze a i b trzpienia znajduja sie na wprost wybran w korpusie. Umozliwia to dowolne (w granicach luzu promieniowego) ustalenie polozenia osi trzpienia 2 wraz z zamocowanym w nim narzedziem. Moment obrotowy z korpusu 7 na trzpien 2 przenoszony jest przez sprzeglo przegu¬ bowe, skladajace sie z tulei 6 oraz korków 7 i 8.Zastrzezenie patentowe • Uchwyt samoriastawny zwlaszcza do obróbki otworów za pomoca nagniatania, gwintowania rozwierania skladajacy sie z trzpienia w którym zamocowane jest narzedzie i korpusu, znamienny tym, ze trzpien (2) osadzony jest suwliwie w otworze korpusu (1) za pomoca kolnierzy (a i b), przy czym otwór korpusu (1) posiada na czesci swej dlugosci podtoczenia o srednicy wiekszej od srednicy kolnierzy (a i b) trzpienia (2), a wewnatrz korpusu osadzona jest sprezyna (3).Pracownia PoliguiJkzna UP PRL Ndklaw t20cgz Cen i 100 zl PL