Opis patentowy opublikowano: 30.11.19832 121 726 obejmowana jest pewna liczba stala z pamieci stalej stopnia kompresji w miare wybierania przez plamke tej linii, z tym ze co kazdy nowy pólton (tzn. co 24 linie), liczba dwójkowa z pamieci stalej ulega zmianie, aby otrzymac inny wyliczony stopien kompresji zgodny z specyfika ustroju muzy¬ cznego. Z chwila wyczerpania sie podstawowej liczby dwójkowej przez kolejne odejmowania nastepuje dyskryminacja okreslonej linii, od której winien zaczynac sie wizualizowany znak nuty.Ze wzgledu na dobre wykorzystanie ekranu telewizora korzystne jest wizualizowanie nuty po przek4tnej ekranu. Zapewnic to moze tak zwany uklad skoku opózniajacy wizualizacje nuty o pewien czas równy 0,143 /Lisek odejmujacy sie dla kazdej pieciolinii. Czas ten wynika z czasu projekcji jednej linii równego okolo 50 /isek zmniejszonego o szerokoscjednej nuty i podzielonego przez 313 linii jako ilosc linii poszczególnych pólobrazów.Cyfrowe dogodne do wykonania rozwiazanie ukladu skosu jest zrealizowane za pomoca dwójkowego licznika liczacego wstecz, obejmujacego od liczby wpisu poczatkowego warunkuja¬ cego polozenie nuty w prawym górnym rogu za kazda liniajedynke. W ten sposób z chwila podjecia decyzji wyswietlania znaku nuty na okreslonej linii jest do dyspozycji zawartosc licznika, która odpowiednim generatorem np. o czestotliwosci 7 MHz tzn. o okresie 0,143 /xsek dolaczonym bramka, przez pewien czas nalezy sprowadzic do zera. Czas tej jest zalezny od pozostalej zawartosci licznika liczacego wstecz i o tyle zostanie opózniony z ziarnistoscia 0,143/isek czas projekcji nuty na linii. Za pomoca dosc prostego ukladu na ekranie moze byc wizualizowana oprócz pieciolinii klawiatura fortepianowa z liniami pionowymi zakresu poszczególnych klawiszy. W ten spoób jest prosto zrealizowana korelacja pomiedzy wysokoscia dzwieku, jego zapisem nutowym orazpoloze¬ niem na klawiaturze fortepianowej. Wizualizator moze ponadto posiadac uklad pamieci polozenia nuty w pionie i poziomie, co umozliwia szybsza prace ukladu elektronicznego i pozwala na równolegla prace wizualizatora w czesci identyfikujacej czestotliwosc i w czesci projekcji. Taki uklad pamieci moze byc zrealizowany za pomoca rejestrów pomocniczych dwu liczb dwójkowych tzn. liczby linii i liczby impulsów w poziomie. Uklad cyfrowego wizualizatora wedlug wynalazku pokrywa tylko jeden zakres czestotliwosci dzwieków muzycznych o zakresie okolo 20 klawiszy bialych i czarnych skali fortepianu. Mozna jednak za pomoca dodatkowego ukladu wstepnej identyfikacji zakresu i rozbudowy pamieci wpisu poczatkowego, stopnia komresji miejsca skosu oraz wizualizacji zakresu zapewnic prace ukladu w wiekszej ilosci zakresów. Piecioma zakresami mozna pokryc cala skale fortepianu. Podstawowym ukladem zmniejszajacym zakres moze byc zmienna dla kazdego zakresu ilosc odliczanych impulsów czestotliwosci mierzonej.Sterowanie zmiana szarosci wizualizowanej nuty zaleznie od jej glosnosci moze odbywac sie analogowo, analogicznie jak wedlug patentu nr 116876, przez zmiane glebokosci modulacji amplitudowej sygnalu wysokiej czestotliwosci podawanej do wejscia antenowego telewizora.W sklad cyfrowego wizualizatora wchodzic tez moze uklad do zmiany ksztaltu nuty z prosto¬ kata na ksztalt elipsoidy. Sklada sie on z rozdzielacza, który zaczyna odliczac od chwili projekcji znaku i który wspólpracuje ze sterowanym dwuczasowym uniwibratorem, którego pierwszy odci¬ nek czasowy opóznia projekcje a drugi ja zapewnia przez zgodny z ksztaltem elipsoidy odcinek czasu. Dla figury symetryczej do jakich nalezy elipsoida linie projekcji po osiagnieciu polowy elipsoidy w odwrotnej kolejnosci steruja tymi samymi kluczami tranzystorowymi wlaczajacymi odpowiednie regulowane reaktancje odpowiednich uniwibratorów.Do wizualizacji wielodzwieków otrzymanych niezaleznie np. z organów multimonofoni- cznych opisywany tu uklad identyfikacji polozenia nuty na ekranie musi byc powielony do takiej ilosci jakiego stopnia sa wielodzwieki to znaczy interwaly harmoniczne, które nalezy wizualizowac.Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykladzie wykonania na rysunku, którego fig. 1 przedstawia schemat blokowy ukladu identyfikacji linii, od której rozpoczyna sie wizualizowanie nuty to znaczy jej polozenie w pionie., fig. 2 widok projekcjijednego znaku dzwieku muzycznego, a fig. 3 — schemat blokowy ukladu skosu to znaczy identyfikacji polozenia nuty w poziomie.Uklad identyfikacji linii polozenia nuty sklada sie z wzmacniacza 1 polaczonego poprzez komparator 2 z dzielnikiem 3. Wyjscie dzielnika 3 polaczone jest z bramka kluczujaca Brl, która polaczona jest z generatorem kwarcowym GK oraz z licznikiem dwójkowym 4 polaczony jest poprzez rejestr buforowy 5 z równoleglym dwójkowym algebraicznym sumatorem 6. Sumator 6 polaczony jest ponadto poprzez komutator odejmujacy 7 z pamiecia stala wpisu poczatkowego i121726 3 stopnia kompresji 8, do której dolaczony jest selektor tonów 9. Sumator 6 polaczony jest tez z bramka Br2 z rejestrem pamieci linii 10 do którego dolaczony jest tez rejestr 11.Sygnal dzwieku po wzmocnieniu we wzmacniaczu 1 i po identyfikacji przejsc przez zero za pomoca komparatora 2 zostaje odliczony w dzielniku 3 o okreslona ilosc impulsów i sygnal ten steruje bramka Brl kluczujaca odpowiednio sygnalem z generatora kwarcowego GK impulsy wchodzace do licznika dwójkowego 4, z którego w odpowiednim czasie uzyskania liczba dwójkowa zostaje za pomoca rejestru buforowego 5 przeniesiona do równoleglego dwójkowego algebrai¬ cznego sumatora akumulujacego 6. Z tej podstawowej liczby Ai, Ai moga byc za pomoca komuta¬ tora 7 odejmowane kolejno liczby wpisu poczatkowego Bi, B:oraz stopnia kompresji osobno dla kazdego tonu z pamieci stalej wpisu poczatkowego i stopnia kompresji 8. Pamiec stala 8 jest przelaczana za pomoca selektora tanów 9 zerowanego impulsem synchronizacji ramki IR. Z chwila wyczerpania podstawowej liczby Ai, Ai sygnal przepelnienia blokuje odliczanie ukladu rejestru pamieci linii 10 oraz zeruje dzielnik 3 i licznik 4. Ilosc linii z rejestru pamieci moze byc w znany sposób przenoszenia do rejestru 11 celem dalszego ich przechowywania i do ukladu skosu celem wypracowania dalczego opóznienia w poziomie.Na figurze 2 pokazano wyglad projekcjijednego znaku dzwieku muzycznego na tle pieciolinii z jedna linia dodana z góry oraz z projekcja klawiatury fortepianu wraz z liniami pioowymi odpowiadajacymi bialym klawiszom.Na figurze 3 pokazany jest uklad skosu to jest identyfikacji polozenia nuty w poziomie.Zawiera on licznik dwójkowy LD liczacy wstecz polaczony z ukladem wpisu polozenia nuty UW.Licznik LD polaczony jest poprzez bramke Br4 z licznikiem L zaopatrzonym w rejestr R. Do bramki Br4 oraz bramki Br3 polaczonej z licznikiem dwójkowym LD dolaczony jest generator G o czetotliwosci rzedu 7 MHz.Do licznika dwójkowego LD liczacego wstecz zostaje za pomoca ukladu wpisu UW polozenia nuty, zostaje wpisana w prawym górnym rogu pewna liczba dwójkowa, od której zostaje odejmo¬ wana jedynka za kazda linia to znaczy od impulsów synchronizacji linii. W pewnej chwili zostaje z ukladu pamieci linii 11 przekazany impuls identyfikacji linii i przez bramke Br3 dolaczony zostaje do licznika liczacego wstecz LD generator kwarcowy G o czestotliwosci rzedu 7 MHz. Do czasu wyczerpania liczby Ai...Ai zmniejszonej o liczbe linii, które juz sie wyswietlily laduje sie w pamiec L do chwili przepelnienia za pomoca bramki Br4. Dalej z licznika L moze byc zawartosc przenoszona do rejestru R na czas wyswietlania calej nuty i uruchamiania poszczególnych linii elipsoidy ukladami koincydencji pionu i poziomu. PL