Wynalazek niniejszy dotyczy metalo¬ wej okladziny do wyrobu plyt posadzko¬ wych, tworzacej specjalna powierzchnie scierania, oraz sposobu wykonywania po¬ sadzki przy pomocy tej okladziny.Wedlug wynalazku metalowa okladzi¬ na, tworzaca powierzchnie scierania, ota¬ cza calkowicie plyte betonowa lub z inne¬ go twardego materjalu, zawinietemi kra¬ wedziami i jest w niej zakotwiona zapomo- ca wygietych do wewnatrz jezyczków, wy¬ cietych z tych krawedzi.W porównaniu ze znanemi plytami po- sadzkowemi, w których powierzchnie scie¬ rania stanowi warstwa betonu lub innego materjalu z domieszka metalu pod posta¬ cia ziarn lub proszku, plyta z metalowa okladzina wedlug wynalazku posiada te zalete, ze krawedzie jej sa równiez zabez¬ pieczone, poniewaz wlasnie miejsca przy¬ legania plyt do siebie sa najbardziej nara¬ zone na uszkodzenia.Im ciensza jesl okladzina tern bardziej uwydatnia sie istotna zaleta zawinietych krawedzi, podczas gdy zakotwienie jej za- pomoca wygietych jezyczków, wycie-tych z tych krawedzi zapobiega obluzowa¬ niu.Jezyczki, wyciete, z zagietej krawedzi okladziny, które tworza zakotwienie, sa wedlug wynalazku wygiete do wewnatrz prostopadle wzgledem srodkowej plaskiej powierzchni okladziny.Dzieki temu osiaga sie te korzysc, ze beton w plycie daje sie ubic, przyczem je¬ zyczki zakotwiajace nie stanowia zadnej przeszkody. Ubicie betonu daje lepsze po¬ laczenie miedzy nim i plyta, od tego jakie mozna osiagnac przy betonie lanym.Cecha wynalazku poza tern polega na tern, ze srodkowa plaska powierzchnia okladziny posiada otwory, powstale przez wyciecia, wygiete pod katem prostym, przez co tworza sie zakotwienia w postaci jezyczków. Dzieki tym otworom okladzina moze wydluzac sie pod ciezarem.Na rysunku sa przedstawione w kilku przykladach wykonania metalowe okladzi¬ ny wedlug niniejszego wynalazku.Fig. 1 przedstawia okladzine w widoku zgóry przed zagieciem krawedzi, fig. 2 — czesc okladziny w widoku zgóry w innej postaci -wykonania, fig. 3 — perspekty¬ wiczny widok plyty z okladzina wedlug fig. 1, fig. 4 — okladzine wedlug fig. 2 z odpowiednio zagietemi krawedziami, fig. 5 — perspektywiczny widok od dolu trze¬ ciej postaci wykonania okladziny.Przedstawiona na fig. 1 i 3 plaska okla¬ dzina 1 posiada na rogach 2—2 i krawe¬ dziach 3—3 odpowiednie naciecia, przy¬ czem krawedzie tej okladziny sa zagiete wzdluz przerywanych linij 2—2, zas wzdluz przerywanych linij 3—i — jezycz¬ ki w tych krawedziach.W ten sposób okladzina tworzy rodzaj pokrywy, która odwrócona i wlozona do formy moze byc wypelniona betonem. Po stwardnieniu betonu otrzymuje sie plyte posadzkowa wedlug fig. 3. Jezyczki na krawedziach 3—3 sa zagiete do wewnatrz i tworza zakotwienie okladziny.Pionowe polozenie jezyczków (fig. 5) wzgledem plaskiej powierzchni okladziny zapewnia przedewszystkiem dostateczna swobode ruchów czasteczek betonu pod¬ czas ubijania. Ubijanie nadaje sie bardziej od nalewania betonu, poniewaz tym spo¬ sobem otrzymuje sie lepsze polaczenie z metalem.Fig. 3 i 4 przedstawiaja taka okladzi¬ ne, w której naciecia 3—3 dochodza do li- nji zagiecia 2—2 krawedzi. Jak wynika z fig. 4, okladzina ta nie posiada zagietych krawedzi, otaczajacych wokolo plyte. Za¬ kotwiajace jezyczki 5 sa zagiete w tym przypadku z dwóch stron, który to ksztalt mozna równiez dobrze zastosowac w ply¬ cie wedlug fig. 2.W ten sposób osloniete plyty, o ile sa ulozone obok siebie, nie moga sie kruszyc w spojeniach podczas ruchu kolowego. Z tego wzgledu okladzina wedlug fig. 2 le¬ piej odpowiada temu celowi, niz okladzi¬ na wedlug fig. 4.Jasne jest, ze w ten sposób wykonane plyty posiadaja jeszcze pewne braki. Ogól¬ nie biorac posadzka, której górna po¬ wierzchnia jest plaska, jest dla ruchu za gladka. Niedogodnosc ta moze byc np. u- sunieta przez zastosowanie blachy rowko¬ wanej. Jeszcze w ten sposób mozna temu zaradzic, ze górna plaska powierzchnie okladziny dziurkuje sie. Przy ubijaniu betonu otwory te sie wypelniaja i po stwardnieniu widoczny on jest na po¬ wierzchni. Otwory te z jednej strony po¬ zwalaja na wiekszy dostep wilgoci do be¬ tonu, przez co nastepuje lepsze polaczenie jego z metalem, z drugiej zas strony, wil¬ goc wraz z powietrzem moze sie przez nie wydostawac. Wreszcie otwory te umozli¬ wiaja kontrole nad prawidlowem przysta¬ waniem okladziny do plyty.Daleko lepsze jest wykonanie na gór¬ nej powierzchni okladziny podluznych na¬ ciec, które zagiete pod katem prostym do wewnatrz (fig. 5) tworza jezyczki 6, slu- — 2 -rzace do zakotwienia srodkowej czesci okla¬ dziny w betonie.Prócz tego podluzne otwory, rozmie¬ szczone w róznych (kierunkach, pozwalaja na wydluzanie sie metalowej okladziny podczas ruchu. Tym sposobem mozliwosc oddzielenia okladziny od plyty jest znacz¬ nie mniejsza.Ksztalt otworów i zagietych jezyczków moze byc naturalnie rozmaity i sa one po¬ kazane na fig. 5, na której liczba 1 ozna¬ cza plaska czesc okladziny, liczba 7 — zagiete jej krawedzie, liczba 5 — jezycz¬ ki w ksztalcie litery U, a liczba 8 jezycz¬ ki zagiete jednostronnie na krawedziach.Rozmaitego ksztaltu jezyczki, zagiete na srodkowej czesci okladziny, sa oznaczone liczbami 6, 9 i 10.Pominawszy wyrób plyt, okladziny we¬ dlug wynalazku daja sie naturalnie zasto¬ sowac równiez przy wykonywaniu jedno¬ litej poduszki. W tym celu okladziny te sa wtlaczane w plynna warstwe betonowa, pokrywajaca jakiekolwiek podloze.Rozumie sie, ze wtedy okladzina nie¬ koniecznie musi posiadac zagiete wokolo krawedzie. Zakotwienia i otwory w srod¬ kowej, plaskiej, jej czesci posiadaja jed¬ nak w tym przypadku jeszcze wieksze znaczenie.Zaleznie od zastosowania mozna wyko¬ nywac okladzine z rozmaitych materjalów.Ogólnie stosowana jest blacha stalowa o grubosci od 1 do 2% mm. PL