Obecnie stosowane do spalania drob¬ nych, malowartosciowych gatunków twar¬ dego opalu konstrukcje rusztów i palenisk podmuchowych maja nastepujace wsipólne lijemne cechy: 1. Lamane i wzglednie dlugie kanaliki miedzy szonstkiemi powierzchniami po¬ szczególnych rusztowin wytwarzaja bar¬ dzo znaczny opór dla pradu powietrza. 2. Kanaliki powietrzne latwo zatykaja sie trafiajacemi do nich drobnemi czastka¬ mi opalu, gdyz dolne powierzchnie kanali¬ ków sa wzglednie duze i maja niedosta¬ teczna pochylosc, wskutek czego opal nie przesypuje sie przez ruszty, lecz ruszty latwo sie zatykaja mialem i przepalaja. i 3, Powierzchnia stykania sie rusztotyin z powietrzem jest mala, wiec takowe nie¬ dostatecznie sie oziebiaja, a to powodrufd deformacje rusztowin.Konstrukcja rusztowin oraz palenisk wedliug wynalazku ma na celu usuniecie powyzszych wad.Zalaczone rysunki przedstawiaja przy¬ klad wykonania, a mianowicie: Fig. 1, 2 i 3 przedistawiaja poprzeczne przekroje rusztowiny; fig. 4 widok ziboku; fig* 5 — przekrój pionowy dwóch sasied¬ nich rusztowin; fig. 6 — widok zgóry; fig. 7 i 8 — poziomy i pochyly (schodko¬ wy) ruszt; fig. 9, 10, Ul — konstrukcje pa¬ lenisk w rurach plomiennicowych.Fig. 14 — palenisko zewnetrzne do ko¬ tlów parowych lub panwi.Fig. 12 i 13 — kanaliki powietrzne.Jak wykaziuja poprzeczne pnzekrojefig. 1 do 3 rusztowina ma ksztalt syme¬ trycznego odwróconego do góry swym pla¬ skim dnem i, rozwartego u dolu korytka.Srodek dn»a którego jest wyciety na calej jego dlugosci, boki zas 1 polaczone, sa ze soba szeregiem zeberek 2. Boki korytka 1 moga byc zewnatrz i wewnatrz owalne (fig. 1) moga byc z obu stron ograniczone równemi powierzchniami (fig. 2) lub tez ograniczac sie róznego ksztaltu powierzch¬ niami (fig. 3).Zeberka 2 siegaja o kilka milimetrów nizej dolnych brzegów boków korytka i sa ograniczone od spodu plaska plaszczyzna 3, u góry zas zeberka te wchodza w wy¬ ciecie dna, i koncza sie daszkiem, którego linja szczytu 4 lezy w górnej plaszczyznie dna korytka (fig. 5). Konce zeberek poni¬ zej boków korytka siegaja zewnetrznej powierzchni boków korytka (fig. 12 i 13).Przy ulozeniu z takich korytek ruszrtu kazde zeberko swym dolnym plaskim spo¬ dem 4, opiera sie o dno korytka poprzed¬ niego (fig. 5).Ogólna szerokosc i wysokosc korytka moze byc dowoltoa, w zaleznosci od rodza¬ ju opalu i innych warunków.Przy dostatecznej ilosci zeberek boki kprytka moga miec grubosc tylko kilkomi- limetrowa, cala wiec rusztowina bedzie lekka, a mimo to, zawdzieczajac swelj kon¬ strukcji, bedzie mocna.Zeberka siegaja nizej dolnych brzegów boków korytka o tyle, aby miedzy sasied- niemi rusztami stworzyc dla powietrza przejscie pozadanej szerokosci.Skrajhe zebra w kazdej ruszftowinie sa odlegle od jej konców o 10 — 20 mim, a pozatem wszystkie zebra leza we wszyst¬ kich ruisztowinach w jednakowej od siebie odleglosci.Z ruisztowin opisanej konstrukcji moz¬ na budowac ruszty dowolnych wymiarów i ksztaltu.Fig. 7 przedstawia plaska pozioma po¬ wierzchnie rusztowa. W niej rusztowiny 1 sa swobodnie polozone na dwóch dzwi¬ garach 2. Dzwigary te isa to zwykle pro¬ stokatne lane belki postawione poziomo na kant, zaopatrzone od strony wewnetrz¬ nej u dolu w szereg zebów, odleglosc mie¬ dzy którymi odpowiada wymiarom i po¬ chyleniu korytkowych rusztowin. W kon¬ cu tych dzwigarów , umocowana jest ru¬ sztowina oporowa 3, posiadajaca zebra rozmieszczone jednakowo z zebrami ru- sztowin. Pierwsza rusiztowina jednym bo¬ kiem lezy swobodnie miedzy zebami dzwi¬ garów 2, drugim zas bokiem swobodnie opiera sie o rusztowine 3. Wszystkie na¬ stepne rus*ztowiny jednym bokiem leza w zazebieniach dzwigarów 2 i dblnemi brze¬ gami swych zeber opieraja sie o dno i górne szczyty zeber poprzednich ruszto- win.Plyta przedpalentskowa 4 takze moze posiadac zebra chlodzace. Miedzy ta plyta i pierwsza od przodu rusiztowina 1 zakla¬ da sie polowa rusztowiny 5, która posiada zeby 6, i temi zebami wchódzacemi do wy¬ ciecia w dnie sasiedniej rusztowiny, opie¬ ra sie o dolny bok tejze rusztowiny, ze¬ brami zas swemi lezy na jego zebrach.Poniewaz korytko rusztowe jest zu¬ pelnie symetryczne, mozna go klasc do¬ wolnym bokiem do góry, a w wypadku uszkodzenia jednego boku, mozna go obró¬ cic drugim bokiem do góry, przez, co taka rusztowina ma podwójna trwalosc.Ukladajac opisane rusztowiny na po¬ ziomych dzwigarach pochylo otrzymuje sie palenisko o poziomej plaszczyznie rusztu. Ukladajac zas tez isame rusztowi¬ ny na pochylych dzwigarach poziomo o- tnzymuje sie palenisko o 'pochylej, schod¬ kowej powierzchni rusztu pokazane na fig. 8. Aby opal ze schbidkowej plaszczy¬ zny nie staczal sie Wprost do popielnika, palenisko posiada u dolu niewielka pozio¬ ma plaszczyzne rusztu, zbudowana z kil¬ ku korytkowych rusztowin tak, jak opisa¬ no wyzej (fig. 7). 0 przednie konce diwi- — 2 —garów 2, opieraja sie dzwigary pochyle 7 z przedistawionemi na rysunku zebami 9.Wszystkie majace byc ulozone poziomo 'korytkowe rusztowiny w swych skrajnych zebrach posiadaja wyciecia, oznaczone na fig. 1 cyfra 6, odpowiadajace zebom 9 oscieni (fig. 8). Pierw sza pozioma rutszto- wina jednym swym bokiem lezy w zazebie¬ niu dzwigarów 9, drugim zas bokiem opiera sie o najblizsza pochyla ruisztowine; nastep¬ ne rusztowiny jednym swym bokiem leza w zazebieniach oscieni, spodami -zas swych zeber leza na rusztowinach poprzednich.Miedzy ostatnia ruszrtowina pozioma 1 a plyta paleniskowa 4 zalozona jest polowa rusztowiny 5, posiadajaca zeby 6, wcho¬ dzace do wyciecia dna poprzedniej ru¬ sztowiny. , Powierzchnia rusztowa wedlug fig. 8 zbudowana jest z rusztowin o przekroju kanciastym, przedstawionym na fig. 2; ta¬ ka sama powierzchnie lecz zbudowana z rusztowin o przekroju wedlug fig. 2 lub 3, przedstawiono na fig. 14.Z rysunków wynika, ze j^sli na fi|g. 7 zmniejszyc kait nachylenia do poziomu samych rusztowin 1, a na fig. 8 .zmniejsizyc kat nachylenia oscieni 7, otwory dla po¬ wietrza miedzy rusztowinami odpowiednio sie zwieksza. Przy znaczniejszej zmianie nachylenia mozna otrzymac tak szeroikie dla powietrza przejscie, ze na rusiztach mozna bedzie spalac grubsze gatunki opa¬ lu bez podmuchu, t. j. z rusztowin opisa¬ nej konstrukcji przy dowolnym ich wymia¬ rze, mozna zbudowac palenisko dla zwy¬ klego ciagu kominowego.Fig. 9, 10 i 11, wykazuja, ze z ruszto¬ win opisanej komsitrukcji mozna budowac rózne paleniska do kotlów fplomiennico- wych, a mianowicie: fig. 9 przedstawia po¬ zioma powierzchnie rusztowa zbudowana z rusztowin, ulozonych wzdluz kotla; fig. 11 — takaz powierzchnie z, rusztowin, ulo¬ zonych w^popnzek dlugosci kotla, i wreszcie fig. 10 przedstawia korytkowa powierzch¬ nie rusztowa. Dzwigary 2 na fig. 11 posia¬ daja zebra chlodzace 3.Fig. 14 przedstawia pionowy przekrój paleniska, o schodkowej, pochylej po¬ wierzchni ruisiztu dla róznego rodzaju ko¬ tlów parowych, panwi i innych celi. / ozna¬ cza rusztowiny, 2 — dzwigairy poziome, 7 — dzwigary pochyle, 4 — plyte pi^zed- paleniskowa, 5 — pólruszitowiny, 10 — kos,z z zasuWa do zasypywania opalu, // — drzwiczki do zgarniania opalu i szla¬ ki, 12 — drzwiczki do skrzynki powietrz¬ nej, 13 — popielnik dla szlaki, i 14 — za¬ suwa do usuwania szlaki.Fig. 12 i 13 przedstawiaja przejscia miedzy rusztami dla powietrza przy pozio¬ mej i pochylej pozycji rusztowin. Z ry¬ sunków tych widac, ze powietrze tu nie przechodzi przez zadne lamane kanaliki, a wiec rusztowiny nie twonza dla pradu powietrza zadnego oporu. Widocznem jest, ze czastki opalu lub zuzli, które moga przejsc przez szpare miedzy kantem dna rusztowiny 2 i plaska lub owalna pla¬ szczyzna boku 1 korytkowej rusztowiny, nie maja na czem sie zatrzymac, wiec mu¬ sza natychmiast spasc na dno skrzynki powietrznej. W ten sposób przejscie mie¬ dzy rusztowinami powietrza nie moze byc zatkane, a wiec nie moze miec miejsca przepalanie sie rusztowin. Jesli po¬ wierzchnia miedzy punktami 3 i 4 (fig. 12 i 13) jest owalna, ksztalt jej powinien byc taki, aby jak przy pochylem tak i przy poziomem ulozeniu rusztowin. jeden z punktów 3 i 4 byl wyzslzy od kazdego in^ nogo punktu tej powierzchni, gdyz tylko przy tym warunku powietrze pod rusztami nie bedzie moglo sie zatrzymywac i prze¬ grzewac, a ruszty nie beda sie przepalac. PL