Wynalazek dotyczy obrotnicy, przezna¬ czonej przedewszystkiem do obracania pa¬ rowozów.Dotychczas, zwykle obrotnica jest swobodnie pod(parta na srodkowym czo¬ pie, na którym lub dookola którego moze sie obracac. Na koncach glównych dzwiga¬ rów obrotnicy sa umieszczone krazki tocz¬ ne, które opieraja sie tylko wtedy na przy¬ naleznym wiencu, gdy obrotnica jest obcia¬ zona, np. gdy parowóz wjedzie na nia.Ujemne strony takiej konstrukcji sa nastepujace. Na koncach dzwigarów glów¬ nych konieczne sa urzadzenia odciazajace, a to w tym celu, aby szyny na obrotnicy i na ziemi pozositaly na równej wysokosci podczas przejezdzania parowozu przez obrotnice; dzwigary glówne muisza byc bardzo wysokie i wobec tego zaglebienie dla obrotnicy musi byc bardzo . glebokie.Obrotnica musi byc dbkladnie ustawiona na odpowiedniej wysokosci, a wysokosc u- stawienia stale sprawdzana, poniewaz nie¬ równomierne obnizenie sie fundamentu ob¬ rotnicy powoduje wielki opór podczas jej obrotu, a nawet jej uszkodzenie.Wynalazek niniejszy usuwa powyzsze wady obrotnic ze srodkowym czopem i dzwigarami glównemi, których konce sa podparte zapomoca krazków tocznych w ten sposób, ze do najmniej dwie czesci kaz¬ dego podzielonego dzwigara glównego mo-ga* ptty pCHWtailWl pionowo dzialajacych sil, obracac sie wokolo wspólnej dla nich poziomej <5si obrotu. Dzieki temu budowa dotychczas uzywanych obrotnic o wielkiej srednicy, moze byc uproszczona, oraz moze byc ulatwiona przebudowa istniejacych obrotnic.Bardzo waznem jest, przy wzglednym ruchu poszczególnych czesci dzwigarów glównych, lub poszczególnych czesci pomo¬ stu obrotnicy, aby sily dzielAyapt nie prze¬ nosily; sie na sasiednie (po lewej lub pra¬ wej stronie) czesci dzwigarów, w wypad¬ ku niedokladnego ustawienia na niejedna¬ kowej wysokosci punktów podparcia ob- fOBniSOy,, 1gf**Y ODTaCm JUe ODft COKOiWSCK. OKO- lo osi obrotu. Wobec tego poszczególne czesci dzwigarów staja sie belkami sta¬ tycznie wyznaczalnemi.Dla objasnienia wynalazku uwidocz¬ niono na rysunku kilka przykladów wyko¬ nania, a mianowicie: fig. 1 i 2 przedstawia¬ ja w widoku zboku i zgóry obrotnice z podzielonemi dzwigarami; fig. 3 i 4 — odmiana wykonania obrotnicy w, tych sa¬ mych rzutach, czesciowo w przekroju; fig. 5 -~ przekrój poprwczary obrotnicy wedlug linji 5—5 na fig. 4; fig. 6 i 7 przed¬ stawiaja w widoku zboku i 3góry (czescio¬ wo w przekroju) trzecia odmiane wykona¬ nia; czwarta odmiana wykonania obrotni¬ cy jest uwidoczniona na fig. 8, w widoku zboku, czesciowo w przekroju i na fig. 9 w przekroju poprzecznym wedlug linji 9— 9 (fig. 8); piata odmiane wykonania przed¬ stawiaja fig. 10 i W w widoku zfeoku i w przekroju poprzecznym i wreszcie fig. 12 i 13 uwidoczniaja w widoku ziboku i w prze¬ kroju poprzecznym szósta odmiane wyko¬ nania obrotnicy.Na Eg. 112 litery a i 6 oznaczaja cze¬ sci dzwigarów glównych, przecietych w plaszczyznie y—y obrotnicy; a1 oznacza teytny. Na zwróconych ku sobfe koncach dzwigarów glównych przymitowane sa Machy zelazne a1, 6* z otworami okragle- mi, polaczone przegubowo i bez luzu ze so¬ ba, oraz z wkladka d, sworzniem c. Os przegubu jest pozioma. Wkladka d jest oparta na czopie srodkowym e i moze sie obracac na nim wraz z dzwigarami glów- nemi.Dwa pólpierjscienie a2, b2, przymoco¬ wane sztywno do przynaleznych czesci dzwigarów, sluza do prowadzenia obrotni¬ cy na czopie e. Przeciwlegle konce dzwiga¬ rów glównych sa podparte zajpomoca .kraz¬ ków tocznych 63 na wiencu b4. Prawy dzwi¬ gar czolowy obrotnicy (fig. 2) oznaczony jest litera 65.Opisane wyzej polaczenie przegubowe czesci dzwigarów glównych w kierunku podluznym nadaje im dostateczna wy¬ trzymalosc na sily poziome i boczne.Oczywiscie wymienione blachy a1, b1, przez których otwory przechodzi stworzen c, moga byc przepolowione. Wtedy blachy te maja od dblu wyciecia pólpierscieniowe i wobec tego czesci dzwigarów glównych moga byc zgóry ukladane na sworznie c.W przykladzie wykonania wedlug fig. 3—^5, wkladka d jest zaopatrzona w cy¬ lindryczne powierzchnie lozyskowe d1, na których sa wsparte luzno, zwrócone do sie¬ bie, konce czesci dzwigarów a, b; d2 ozna¬ cza sworznie, umocowane we wkladce d i przechodzace przez lukowe szczeliny a6, 66 w dzwigarach. Prowadzace powierzchnie a7, b7 szczelin sa wygiete. Litera c/3 ozna¬ czone sa boczne listwy oporowe wkladki d, o które opieraja sie dolne zewnetrzne kolnierze czesci dzwigarów a, 6. Dzieki takiemu urzadzeniu umozliwiony jest ruch czesci dzwigarów a, 6 na wygietych lozy¬ skach d1; /równoczesnie istnieje dbbre po¬ laczenie czesci dzwigarów a, & w kierunku podluznym w plaszczyznie poziomej.Nalezy zwrócic uwage, ze jest obojetnel w którem miejscu dzwigary sa (podzielone.W dotychczas opisanych przykladach, dzwigary sa podzielone tak, ze spoina wy¬ pada nad przegubem. — 2 —Na fig. 6—^9 przedstawione sa dwie dalsze odmiany wykonania obrotnicy.Wspólne kli znamie polega na tern, ze dzwigary glówne sa podzielone w przekro¬ ju y2—y* na d^wie niesymetryczne czesci.Dluzszy odcinek h j est wedlug fig, 6 i 7 po¬ laczony przegubowo zapomoca sworznia h2 z krótszym odcinkiem /z1. Krazki toczne A3 i pierscien toczna h4 sluza do podparcia obrotnicy wpoblizu jej osi obrotu.W przykladzie wykonania wedlug fig. 8 i 9 stostuje sie otwarte lozysko przegubo¬ wa dla polaczenia obu czesci dzwigarów h, A1. Litera A5 oznaczona jest czesc lozy¬ ska, przymocowana sztywno do dluzszej czesci h dzwigara; litera hQ oznaczony jest odpowiedni czop, którego kadlub k1 przy¬ mocowany jest do czesci krótszej h1 dzwi¬ gara.W przykladach wykonania wedlug fig. 10—13 osiaga sie ten sam cel, do którego zdaza zastosowanie przegubu, przez ela¬ styczne odksztalcenie dzwigarów glów¬ nych. Czesci dzwigarów i1, P (fig. 10 i lii) sa w miejscu i3 bardzo niskie i opieraja sie na czopie srodkowym e, a konce ze¬ wnetrzne tych dzwigarów podparte sa za¬ pomoca krazków tocznych i4.W przykladzie wykonania wedlug fig. 12 i 13 czesci dzwigarów i1, P sa polaczo¬ ne ze soba zapomoca poziomej plyty i5 o znacznej wytrzymalosci. W oslabionych przekrojach dzwigarów obie ich czesci mpga przeginac sie wzgledem siebie, w za¬ leznosci od nierównomierneigo obciazenia lub nieprawidlowego ustawienia na nie¬ jednakowej wysokosci miejsc podjparcia e i i4 obrotnicy. PL