Przedmiotem niniejszego wynalazku jest inny sposób przerabiania soli rodano- wych, a zwlaszcza rodanku amonowego, oparty na innej zasadzie, przyczem otrzy- miuje sie wartosciowe produkty przeróbki. %osób ten polega na rozkladaniu soli ro- danowych zapomoca wody w podwyzszo¬ nej temperaturze na amonjak, siarkowodór i kwas weglowy. Sposób ten jest zupelnie nowy i daje niespodziewane wyniki. Nigdy bowiem, dotychczas nie zauwazono, zeby pod dzialaniem wody rozklacf soli rodano- wych posunal sie tak daleko, stwierdzono zas jedynie, ze rodanek amonu przy ogrze¬ waniu do temperatur 170—180°C tylko czesciowo przeksztalca sie na tiomocznik (S. A. Findley, Proceedings Chem. Soc. 20sir, 4^h50; Cheni. Cemtr. BI. 1904, I, 1069; J. Chpm. Soc. Londyn 85, 403—412, Chem.Centr. BI. 1904 I. 1405), Przy ogrzaniu nip. rodanku amonowe¬ go w wodnym roztworze bez zadnych dso- datków do temperatury przewyzszajacej 200°C, np. do 250°^300°C, w krótkim cza¬ sie nastepuje calkowity rozpad na amo¬ njak, siarkowodór i kwas weglowy, W celu wykonania niniejszego sposobu mozna wodne roztwory rodanku amono¬ wego albo innych soli amonowych, prze¬ znaczone do przeróbki, ogrzewac w auto¬ klawie do wyzej podanych temperatur.Otrzymywane przytem roztwory reak¬ cyjne mozna przerabiac rozimaitemi sposo¬ bami. Jesli np. rodanek amonu otrzymuje sie w urzadzeniu zawierajacem przyrzady do usuwania amonjaku i siarkowodoru ja¬ kimkolwiek sposobem tionianowym, to o- ziebione otrzymane ciecze reakcyjne mozna wprost wprowadzic do tego procesu. Przy¬ tem zawartosc amon,jaku i siarkowodoru w znany sposób przetwarza sie w sole amo- nowe1 przyczem w dalszym przebiegu pro¬ cesu amonijak otrzymuje sie w postaci siar¬ czanu, zas kwas weglowy ulatnia sie.Oczywiscie mozna przytem wszystkie trzy produkty rozkladu cieczy reakcyjnej odbierac z autoklawu, bedacego pod cisnie¬ niem i ogrzanego do temperatury rozkladu i odlociny zawierajace amonjak, siarkowo¬ dór oraz kwas weglowy obok pary wod- netj mozna wprowadzac albo do plóczek sluzacych do plókania gazów albo tez od¬ prowadzac je do zbiorników zapasowych z ciecza, isluzaca do napedu urzadzenia.Przy pracy pod cisnieniem w miare po¬ suwajacego sie rozpadu roztworu, skutkiem powstawania coraz wiekszej ilosci substan- cyj lotnych, cisnienie znacznie wzrasta. O- czywisoie temu wzrastaniu cisnienia ponad cisnienie wody z cieczy reakcyjnej mozna .zapobiec, odprowadzajac stale albo od czasu do czasu wraz z para wodna tworza¬ ce sie produkty rozkladu. Przeróbka tych lotnych produktów odbywa sie wtedy w wyzej podany sposób.Dalej równiez mozna przerabiac na a- monjak albo sama oziebiona ciecz albo tez pary uchodzace z autoklawu, bedacego pod cisnieniem i ogrzanego do temperatury roz¬ kladu, przyczem przeróbka odbywa sie w podobny sposób, jak przeróbka skroplin, otrzymanych przy oziebianiu gazów z de¬ stylacji wegla.Z drugiej sitrony mozna ciecze reakcyj¬ ne albo gorace pary otrzymywane z auto¬ klawu pod cisnieniem uwalniac od kwapu weglowego, poddajac je dzialaniu wapnia, aby otrzymac w ten sposób czysty roztwór siarczanu amonowego.Przy przeróbce niniejszym sposobem innych isoli kwasu rodano-wodorowego zmienia sie oczywiscie sklad jmduktów rozpadu, zaleznie od zasady zawartej w soli. Przy przeróbce np. rodanków wap- niowców otrzymuje sie nierozpuszczalny weglan zasady, pozostaje zas czysty roz¬ twór siarczku amonowego, który mozna przerobic którymkolwiek z wyzej poda¬ nych albo jakimkolwiek innym sposobem.Przy przeróbce soli alkaljów otrzymuje sie roztwór weglanów, zas amonjak i kwas siarkowy mozna odpedzic.Inaczej natomiast wyglada przeróbka np. zwiazków rodanowych zelaza lub t, p< zwiazków. Tworzy sie tu z jednej strony siarczek zelaza, z drogiej zas weglan amo¬ nowy. W przypadku polaczenia takiej przeróbki rodanku z procesem zastosowa¬ nia tionianu metalu, np. tiónianu zelaza do plókania gazów, mozna otrzymany siarczek zelaza wprowadzac do procesu w odpo- wiedniem stadjum, np. przy regeneracji za- pomoca kwasu siarkawego cieczy plócz- nych, zawierajacych siarczek zelaza.Jak zaznaczono powyzej, sposób niniej¬ szy wykonywa ,sie jedynie zapomoca za¬ stosowania wody. Przytem niema znacze¬ nia obecnosc innych soli rodanowych, roz¬ puszczonych lub zawieszonych w roztwo- — 2 —rze. Zachodzace przytcm reakcje wtórne dadza sie zgóry przewidziec.Chcac rozklad roztworów rodanku a- monowego przeprowadzic pod cisnieniem, mozna je traktowac w wyzej podanych temperaturach powyzej 2O0PC para wodna uprzednio przegrzana. Przeróbka tworza¬ cego sie przytem amonjaku, siarkowodoru i kwasu weglowego moze sie odbywac za- pomoca jednego z wyzej podanych sposo¬ bów albo inaczej. PL