Przedmiotem wynalazku jest sposób osuszania scian budynków, które zostaly zawilgocone, zwlaszcza w wyniku kapilarnego podciagania wilgoci gruntowej wystepujacego przy braku, uszkodzeniu lub wadliwym wykonaniu izolacji poziomej w czesci przyziemnej budowli.Znane sposoby osuszania zawilgoconych scian budynków polegaja na podcinaniu murów z zakladaniem izolacji przeciwwodnej jak papa lub inne materialy izolacyjne, stosowaniu metody wykorzystujacej zjawisko elektroosmozy oraz metody polegajacej na nawiercaniu dolnych partii murów a nastepnie wprowadzaniu przez te otwory srodków hydrofobowych w celu wypelnienia nimi kapilarów. Metody te sa na ogól doraznie skuteczne, lecz czesto o malej trwalosci lub wysokim koszcie realizacji.Istnieje równiez metoda, zwana metoda Knappera, polegajaca na wykonaniu na niewielkiej wysokosci nad terenem slepych otworów w murze od zewnetrznej strony scian budynku. Otwory te nawiercone równolegle co kilkadziesiat centymetrów sa jednoczesnie pochylone pod pewnym katem do plaszczyzny poziomej ze-spadkiem na zewnatrz. Otwory te spelniaja glównie funkcje swego rodzaju drenów, przy niewielkiej zdolnosci ich przewietrzania, a wiec i ograniczonej skutecznosci dzialania.W celu wykorzystania istotnej dla procesu osuszania budynku mozliwosci przewietrzania scian, stosowano rozwiazania polegajace na nawiercaniu na niepelna grubosc muru dwóch otworów, skierowanych wylotami na zewnatrz, których oba ramiona byly usytuowane wzgledem siebie pod pewnym, na ogól dosc duzym katem i których osie przebiegaly w jednej plaszczyznie pionowej, prostopadlej do lica sciany. W efekcie uzyskiwano drozny przewód kolankowy, którego górne ramie mialo spadek od lica sciany do wewnatrz muru, a dolne spadek przeciwny. Róznica poziomów wylotów otworu dolnego i górnego miala spowodowac efekt ciagu grawitacyjne¬ go.Metode polegajaca na tak wykonanych nawiertach cechuja wady wynikajace z wysokiego w stosunku do poziomu terenu usytuowania wylotów otworów dolnych i górnych, a wiec trudnych do wykonania i szpecacych budynek, a ponadto otwór górny narazony jest na zalewanie i zasypywanie sniegiem w czasie opadów atmosfe¬ rycznych. Ponadto, praktycznie róznice poziomów wylotów otworów dolnych i górnych, ograniczone mozli¬ wosciami wykonawczymi oraz elewacyjnymi np. usytuowaniem otworów okiennych, moga byc niewielkie,2 115 608 a wiec i skutek naturalnego, grawitacyjnego przewietrzania — nawet w okresach suchych — mierny. Z tych wzgledów metoda ta nie jest zasadniczo stosowana.Sposób osuszania zawilgoconych scian budynków wedlug wynalazku polega na tym. ze w scianie od zewnetrznej strony budynku wykonuje sie nawierty przecinajace sie parami pod katem a, tak by w miejscu przeciecia sie osi obu nawiertów uzyskac polaczenia drozne oraz by punkt przeciecia znajdowal sie wewnatrz sciany, przy czym nawierty te wykonuje sie w plaszczyznie pochylonej do plaszczyzny poziomej pod katem fL Kat 0 jest wiekszy lub równy zero. W nawiertach korzystnie umieszcza sie odcinki rur o scianach pelnych, porowatych lub perforowanych, przy czym czesc rury wystajaca poza plaszczyzne zewnetrzna sciany ksztaltuje sie w sposób powodujacy wzmozenie efektu przewietrzania kanalu. Kanaly drozne w scianie wykonuje sie wystepach, w jednej plaszczyznie lub w kilku plaszczyznach równoleglych lub pochylonych wzgledem siebie. 7^ Zaleta, wynalazku jest zintensyfikowanie przewietrzania kanalów usytuowanych w scianie, a jednoczesnie zabezpieczenie tell przed opadami atmosferycznymi.Sposób wedlug wynalazku jest blizej wyjasniony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia schemat wykonania kanalów w scianie, w przekroju poziomym, fig. 2 — w przekroju pionowym, fig. 3 i fig. 4 rozmie¬ szczenie kanalów w scianie. W scianie 2 od strony zewnetrznej budynku wykonuje sie nawierty przecinajace sie pod katem a i tworzace kanal drozny 1, przy czym plaszczyzna, ktoa vy?naczaja osie tych otworów jest nachylona do poziomu pod katem 0, który jest wiekszy lub równy 0. - W kazdym z obu zewnetrznych otworów kanalów 1 osadza sie odcinki rur 3, wykonane z dowolnego materialu, o sciankach pelnych, porowatych lub perforowanych, przy czym wystajace czesci tych rur ksztaltuje sie tak by spotegowac przewietrzanie kanalu w przypadku wiatrów wiejacych pod katem mniejszym od 90° w stosunku do plaszczyzny sciany budynku, wykorzystujac mozliwosci uzyskiwania nad- i podcisnienia na wlocie i wylocie kazdego droznego kanalu. Kanaly 1 wykonuje sie w scianie 2 w odstepach, w jednej lub kilku plaszczyznach.Zastrzezenia patentowe 1. Sposób osuszania scian budynków, które zostaly zawilgocone zwlaszcza w wyniku kapilarnego podciaga¬ nia wilgoci gruntowej, znamienny tym, ze od zewnetrznej strony sciany (2) budynku wykonuje sie drozne kanaly zalamane (1), drazac po dwa otwory pod wzajemnym katem a, tak by w miejscu przeciecia sie osi obu nawiertów uzyskac polaczenie drozne, przy czym nawierty te wykonuje sie w plaszczyznie pochylonej do plaszczyzny poziomej pod katem |3, zas punkt przeciecia obu nawiertów znajduje sie wewnatrz sciany w odleglosci g, przy czym dobór wielkosci a, 0 oraz g jest ustalany w dostosowaniu do warunków istniejacych w osuszanej budowli. 2. Sposób wedlug zastrz. 1,znamienny t y m , ze kat 0 jest wiekszy lub równy zero. 3. Sposób wedlug zastrz. 1,znamienny tym, ze w zewnetrzne otwory kanalów (1) wprowadza sie odcinki rur (3) o scianach pelnych, porowatych, lub perforowanych, przy czym czesc rury zostawia sie na zewnatrz sciany i ksztaltuje w sposób powodujacy wzmozenie efektu przewietrzania kanalu. 4. Sposób wedlug zastrz. 1, z n a m i e n n y tym, ze kanaly drozne (1) w scianie (2) wykonuje sie w odstepach, w jednej lub w kilku plaszczyznach równoleglych lub pochylonych wzgledem siebie.115 608 Figi fe^ Y/A//A n Fig. 2115 608 - k::---::r) q: :d q"_—-- Fig. 3 W/MMMMMAWslmwmtyMM v s: o o: :d a- a y Prac. Poligraf. UP PRL. Naklad 120 cgz.Ona 100 zl PL