PL11037B3 - Sposób oddzielania mieszanin soli kwasu arsenowego, cynowego, antymonowego metali potasowcowych i wodorotlenku potasowcowego, zmieszanych z solami, jak np. z sola kuchenna. - Google Patents

Description

Najdluzszy czas trwania patentu do 12 grudnia 1943 r.W patencie Nr 9756 opisany jest spo- metalowych wodorotlenkiem alkaljów, np. sób przeróbki i oddzielenia mieszanin soli, przy traktowaniu zanieczyszczonego olo- zawierajacych arsen, cyne, antymon od- wiu albo stopów olowiowych. Traktowanie dzielnie albo kilka z nich w postaci soli stopionego metalu wykonywa sie przytem metali potasowcowych kwasu arsenowego, w ten sposób, ze przeprowadzony on zo- cynowego i antymonowego i wolny tlenek staje w obiegu kolowym w mialkiem roz- wzglednie wodorotlenek alkaliczny. Prócz drobnieniu przez wodorotlenek potasowco- tego w tych mieszaninach moga byc za- wy, do którego dodawany jest porcjami warte jeszcze sole takiego rodzaju, jak odpowiedni srodek utleniajacy. Przy tern sól kuchenna. Tego rodzaju produkty wy- postepowaniu utleniaja sie wydzielane stepuja w wiekszych ilosciach np. przy u- skladniki zanieczyszczonego olowiu albo tleniajacem traktowaniu metali i stopów stopu olowiowego i przechodza do stopu,który Mffefpnle zofetajc przerabiany w ce- 1^ oddzielenia*aawzajem od siebie arsenu, cflly^ i^itymonfPif18 uzytego wodorotlen¬ ku potasowcowego i, w danym razie, od soli kuchennej.Metoda oddzielania polega na tern, ze zwiazki antymonowe (antymonian sodu) w goracym wodnym roztworze stopu sa nierozpuszczalne, natomiast arsen i cy¬ na —» rozpuszczalne. Po oddzieleniu roz¬ tworu od pozostalosci, skladajacej sie z antymonjanu sodowego i od czastek metali i innych nierozpuszczalnych w wodzie sub- stancyj, które mogly znajdowac sie w sto¬ pie, oddziela sie poszczególne sole metali alkalicznych kwasu arsenowego i cynowe¬ go od wodorotlenku alkaljów przez ozie¬ bianie goracego roztworu. Arsen jan sodo¬ wy jest praktycznie nierozpuszczalny w zimnym lugu; podobnie zachowuje sie cy- njan sodu, gdy w roztworze zawarta jest dostateczna ilosc arsenu (np. trzy wagowe czastki arsenu na jedna wagowa czastke cyny). Oddzielenie arsenu i cyny od wodo¬ rotlenku potasowcowego i, w danym razie, od soli kuchennej wykonywa sie najlepiej, gdy ciezar wlasciwy lugu krystalicznego po wykrystalizowaniu soli kwasu arseno¬ wego i cynowego wynosi okolo 1,35. Od¬ dzielenie arsenu w otrzymanej przez ochlo¬ dzenie i oddzielonej od roztworu miesza¬ ninie krystalicznej wykonywa sie nastep¬ nie przez rozpuszczenie w goracej wodzie i stracenie cyny zapomoca odpowiednich zwiazków wapniowych, rip, weglanu wap¬ niowego.Niniejszy Wynalazek dotyczy dalszego rozwiniecia tego sposobu, które znacznie ulatwia i ulepsza oddzielanie skladników mieszaniny soli. Nowy wynalazek nadaje sie Szczególnie do stosowania przy utlenia- jacem traktowaniu olowiu wodorotlenkiem SOdowyiii i ifodkiem utleniajacym, ponie¬ waz przedstawia w tern polaczeniu sposób Oczyszczania, który jest bardzo ekonomicz¬ ny dzieki óddzidfiemu otrzymywaniu Utle¬ nianych skladników z olowiu i przeprowa- dzaniu ich w dajace sie zuzytkowac zwiaz¬ ki. Naturalnie, moze byc wynalazek ni¬ niejszy zastosowany i do przeróbki pro¬ duktów podobnego skladu, które byly o- trzymane w dowolny inny sposób.Wynalazek niniejszy dotyczy przede- wszystkiem oddzielenia soli kwasu arse¬ nowego i cynowego od wodorotlenku sodo¬ wego i, W danym razie, soli kuchennej i na¬ daje sie do uzycia szczególnie w tych przy¬ padkach, gdy w przerabianym stopie znaj¬ duje sie bardzo mala ilosc arsenu bez moz¬ nosci powiekszenia stezenia soli arseno¬ wej w roztworze stopu przez otrzymane w przebiegu procesu sole arsenowe.Stwierdzono, ze cyn jan sodowy w lugu sodowym okreslonej koncentracji jest bar¬ dzo trudno rozpuszczalny na goraco, a na zimno — praktycznie zupelnie nierozpu¬ szczalny, a arsenjan sodu dobrze rozpu¬ szcza sie w lugu sodowym tego stezenia, natomiast jest praktycznie nierozpuszczal¬ ny w zimnym lugu sodowym o mniej szem stezeniu, w którym znów stosunkowo do¬ brze sie rozpuszcza cynjan sodu.Do technicznego wykorzystania powy¬ zej wskazanego faktu moga prowadzic rozmaite drogi. Oddzielenie cynjanu sodu od potasu zracego wedlug wynalazku mo¬ ze byc wykonane np. w ten sposób, ze roz¬ twór mieszaniny soli, zawierajacy potas zracy, cynjan sodowy i nieco arsenjanu so¬ dowego, zostaje doprowadzony do tak wy¬ sokiego stezenia lugu sodowego, ze cynjan sodowy przy ochlodzeniu roztworu wykry- stalizowuje praktycznie ilosciowo, nato¬ miast sól arsenowa pozostaje w roztworze.Stezenie to w tych przypadkach, gdy roz¬ twór nie zawiera soli kuchennej, daje sie osiagnac, gdy w roztworze zawarte jest 508 g sody zracej. Gdy roztwór jest nasy¬ cony sola kuchenna, to najpomyslniejsze stezenie roztworu wystepuje przy 400 g sody zracej w litrze. W obu jednak przy¬ padkach mozna pracowac przy fóztWófach, — 2 —zawierajacych 500 g na litr. Po oddziele¬ niu osadu cynjanu moze byc sól arsenowa wydzielona z roztworu przez rozcienczenie i osad arsenjanu oddzielony od potasu zra¬ cego przez filtrowanie albo temu podobne zabiegi.Z drugiej strony moze byc roztwór ar¬ senu, cyny i sody zracej przedewszystkiem doprowadzony do mniejszego stezenia roz¬ tworu soli zracej, przy którem arsenjan sodowy przy ochlodzeniu wypada z mala iloscia cynjanu. Po usunieciu oddzielonej soli z roztworu zostaje stezenie jego wzgledem sody zracej o tyle powiekszo¬ ne, by cynjan przy ochlodzeniu byl zupel¬ nie nierozpuszczalny i wydzielal sie. Naj- pomyslniejsze warunki stezenia do oddzie¬ lenia arsenu leza w tym przypadku przy zawartosci 280 g sody zracej i 124 g soli kuchennej na 1 litr roztworu.Oddzielenie daje sie wedlug wynalazku jeszcze i w ten sposób zmienic, ze roztwór zostaje przedewszystkiem o tyle stezony, ze cynjan juz z goracego roztworu w naj¬ wiekszej czesci wypada. Po usunieciu kry¬ sztalów cynjanu zostaje roztwór ochlo¬ dzony i o tyle rozcienczony, ze arsenjan z reszta cynjanu razem wykrystalizowuja.Zamiast rozcienczania roztworu po wy¬ dzieleniu cynjanu i nastepnego ochladza¬ nia moze roztwór byc przedewszystkiem ochlodzony, przyczem reszta cynjanu, w danym razie, z pewna iloscia arsenjanu wykrystalizowuje. Reszta arsenu zostaje wtedy stracona przez rozcienczenie roz¬ tworu.Po oddzieleniu mieszaniny krystalicz¬ nej od lugu macierzystego zostaje miesza¬ nina znów rozpuszczona i roztwór dalej traktowany w celu oddzielenia arsenu od cyny. Oddzielenie moze byc wykonane w wiadomy sposób, np. przez stracenie cyny po dodaniu kwasu azotowego albo siarko¬ wego albo zapomoca odpowiednich zwiaz¬ ków wapniowych. Wobec tego, ze dotych¬ czas do tego oddzielenia stosowane byly i*me zwiazki wapniowa mi weglan, to me mozna bylo otrzymac czystych &&ad©w, gdyz stale jednoczesnie powstawalo nieco nierozpuszczalnego arsenjanu wapniowe¬ go, który wypada razem z cyna. Wedlug niniejszego wynalazku zostaja te znane metody stracania w ten sposób ulepszone, ze zwiazki wapniowe sa uzywane w celu stracania cynjanu w obecnosci kwasu we¬ glowego. Okazalo sie bowiem, ze w obec¬ nosci kwasu weglowego nie powstaje nie¬ rozpuszczalny arsenjan wapniowy- Nowy sposób oddzielania daje sie stosowac za¬ równo do obojetnych, jak i do alkalicznych roztworów arsenjanu i cynjanu.Przy stosowaniu jako srodka stracaja¬ cego cyny, np. wapna zracego w obecnosci kwasu weglowego, nie wypada jednocze¬ snie arsen prawdopodobnie z tego powo¬ du, ze wapno zrace w obecnosci kwasu weglowego jest w wodzie nierozpuszczal¬ ne. Równiez i weglany, jak weglan sodo¬ wy, zapobiegaja w tych warunkach opada¬ niu arsenu, gdy sa dodawane do roztworu przed dodaniem wapna zracego.Nowy sposób oddzielania soli kwasu arsenowego i cynowego od wodorotlenku alkalicznego w roztworze, który moze za¬ wierac jeszcze sole, jak sól kuchenna, przez wykrystalizowanie zwiazków arsenu i cyny przy odpowiedniem stezeniu lugu macierzystego moze byc równiez stosowa¬ ny przed oddzieleniem zwiazków antymo¬ nowych. Takie wykonanie sposobu jest szczególnie korzystne w tym przypadku, gdy obok zwiazków sodowych kwasu anty¬ monowego jest tak znaczna ilosc cynjanu sodowego w przerabianej mieszaninie soli, ze cynjan sodowy rozpuszcza sie tylko cze¬ sciowo przy traktowaniu mieszaniny soli wskazanemi dla danego sposobu ilosciami wody. W tym przypadku postepuje sie w ten sposób, ze roztwór pierwotnej miesza¬ niny soli doprowadza sie do powyzej wskazanego stezenia lugu sodowego i, w danym razie, soli kuchennej, przy fetórej =- 3 —cynjan sodowy nawet w nieobecnosci wiek¬ szej ilosci arsenjanu jest na zimno prak¬ tycznie nierozpuszczalny. Roztwór zostaje nastepnie ochlodzony, przyczem antymo- njany, arseii|any icynjany razem wypada¬ ja i w wiadomy sposób moga byc oddzie¬ lone od roztworu potasu zracego.Mozna w tym przypadku postepowac i w ten sposób, ze z goracego roztworu tego stezenia oddzielona zostaje nierozpu¬ szczalna sól antymonowa i cynowa. W roz¬ tworze pozostaje wtedy arsenjan, o ile wo- góle znajdowal sie on w materjale wyj¬ sciowym, i stosunkowo male ilosci soli kwa¬ su cynowego, które moga wtedy przez roz¬ cienczenie i ochlodzenie roztworu byc od¬ dzielone razem z arsenjanem od roztwo¬ ru. Gdy przy tym sposobie pracuje sie z goracemi roztworami o nieco mniejszej koncentracji alkaljów, to pozostaje natu¬ ralnie odpowiednio wiecej cyny w roztwo¬ rze, ale wtedy nie jest potrzebne rozcien¬ czanie roztworu, poniewaz przy ochlodze¬ niu arsen razem z cyna wykrystalizowuja praktycznie ilosciowo.Oddzielenie antymonjanu sodowego od cyn janu moze byc wykonane w ten sposób, ze mieszaniny soli traktuje sie woda, któ¬ ra moze zawierac lug zracy, przyczem roz¬ puszcza sie cynjan, natomiast antymonjan pozostaje nierozpuszczony. Obecnosc soli kuchennej wywiera we wszystkich przy¬ padkach pomyslne dzialanie na oddziela¬ nie antymonjanu, poniewaz powieksza nie- rozpuszczalnosc antymonjanu sodowego.Niezaleznie od tego, jakikolwiek bylby obrany sposób oddzielania wodorotlenku potasowcowego, zmieszanego z solami, jak antymonjan, arsenjan i cynjan metali al¬ kalicznych, w danym razie w obecnosci soli kuchennej i tych soli nawzajem od siebie, we wszystkich przypadkach po¬ trzebne jest ochlodzenie plynów, które moga poza tern zawierac stale substancje, które w przebiegu ochladzania wskutek oddzielania krysztalów przyjmuja wyglad mniej lub wiecej ciastowatej masy. Ponie¬ waz ochlodzenie takich materjalów jest bardzo utrudnione zapomoca dotychczas znanych przyrzadów do ochladzania, to do tej operacji musialo byc obmyslane specjalne nowe urzadzenie, zapomoca któ¬ rego mozna byloby ochlodzenie wykonac predko i bez przeszkód. Nowe to urzadze¬ nie bedzie dalej opisane w zwiazku z in¬ stalacja do przeróbki mieszanin soli, po¬ wstajacych przy oczyszczaniu metali wo¬ dorotlenkiem sodowym.Urzadzenie do ochladzania wedlug wynalazku sklada sie glównie z pewnej ilosci rynien albo rur, przez które ochla¬ dzany materjal zostaje przeprowadzony zapomoca wirujacych slimacznic albo tym podobnych. Ilosc tych rynien albo rur za¬ lezy od ilosci i skladu materjalu i pred¬ kosci transportowania. Przekroje rynien albo rur powinny byc mozliwie male, by mozliwie duza czesc materjalu stykala sie ze scianami przyrzadu do ochladzania.Wskazane jest umieszczanie kilku rynien albo rur jedna pod druga, by materjal przebiegal je zgóry ku dolowi, natomiast woda do chlodzenia prowadzona zostaje przez plaszcz chlodzacy w tym samym kie¬ runku, co materjal albo w przeciwpradzie.Dzieki malym przekrojom poprzecznym przyrzadu do ochladzania zuzycie wody staje sie stosunkowo male. Mozliwe jest, naturalnie, zasilac kazda rure oddzielnie w wode do ochladzania.Ochladzajacy przyrzad / sklada sie z otwartej u góry, chlodzonej woda rynny 2 i z lezacych pod nia, równiez ochladzanych woda rur 3 i 4. W rynnie 2 i rurach 3 i 4 sa umieszczone slimacznice 5, 6 i 7, które moga byc wprowadzane w ruch obrotowy zapomoca znanych urzadzen napednych.Ochladzana masa dostaje sie z przyrzadu do ochladzania do zbiornika 8, z którego moze byc doprowadzona do wirówki 9, w której stala pozostalosc zostaje oddzielona od lugu macierzystego, który splywa przez — 4 —przewód 10 do zbiornika 11. Ze zbiornika tego zostaje lug, np. zapomoca pompy 12, stale doprowadzany do przyrzadu 13 do wymiany ciepla, a stad — do dalszego u- rzadzenia do rozgrzewania, z którego dosta¬ je sie przez przelotowa rure 15 do zaopa¬ trzonego w kolpak 17 kotla 16. Kolpak pro¬ wadzi wytworzona w kotle pare prze* przewód 18 do przyrzadu 13. Odlociny pa¬ leniska kotla plyna przez kanal 19 do grzejnego przyrzadu 14, z którego przewód 20 prowadzi do zbiornika 11.Ochladzany plyn, który, jak powyzej wskazano, moze zawierac równiez i stale substancje, moze byc doprowadzany prze- dewszystkiem do dwóch, na rysunku nie¬ wskazanych zbiorników, które moga byc zaopatrzone w przyrzady do ochladzania, umozliwiajace pewne ochlodzenie cieczy.Gdy jeden z tych zbiorników zostaje na¬ pelniany, to, w danym razie, podchlodzo- ny plyn plynie z drugiego zbiornika do rynny 2 przyrzadu do ochladzania, który dla obserwacji przebiegu chlodzenia jest u góry otwarty. Rynna 2 i lezace pod nia ru¬ ry 3 i 4 sa zaopatrzone w wodne ochladza¬ nie. Rozumie sie, ze mozna stosowac obok siebie szereg przyrzadów chlodzacych, które sa w ten sam sposób zasilane z jed¬ nego albo z kilku dalszych zbiorników.Traktowany materjal zostaje prowadzony przez obracajace sie slimacznice przez ryn¬ ne 2, opada nastepnie do rury 3, przecho¬ dzi ja w ten sam sposób i dostaje sie do dolnej rury 4, po której przejsciu w ochlo¬ dzonym stanie dostaje sie do zbiornika 8.Wydzielone przez chlodzenie sole i, w da¬ nym razie, inne ciala stale, które byly za¬ warte w chlodzonym plynie, zostaja od¬ dzielone na wirówce 9 od plynu. Do od¬ dzielenia moga naturalnie byc przewidzia¬ ne równiez i prasy filtrowe albo temu po¬ dobne.Pozostale na wirówce 9 stale substan¬ cje moga byc usuniete z wirówki przez traktowanie woda i, w zaleznosci od za¬ wartosci soli metali alkalicznych kwasu antymonowego, arsenowego albo cynowe¬ go, zostaja poddane jednej z nastepuja¬ cych metod oddzielania, przy których no¬ wy przyrzad do ochladzania moze, natu¬ ralnie, równiez byc zastosowany.Splywajacy z wirówki lug, zawieraja¬ cy prócz wodorotlenku sodowego sól ku¬ chenna i, w pewnych okolicznosciach, ma¬ le ilosci azotanów albo azotynów, jest pra¬ wie wolny od antymonu, arsenu i cyny.Roztwór ten dostaje sie przez przewód 10 do zbiornika //, majacego takie rozmiary, ze moze pomiescic lug kilku ladunków wi¬ rówki, dzieki czemu lug stale moze byc od¬ prowadzany z tego zbiornika, np. zapomo¬ ca pompy 12, która go doprowadza do in¬ stalacji do parowania, skladajacej sie z przyrzadu 13 do wymiany ciepla, ogrzewa¬ nego para, wytwarzajaca sie w kotle 16 i doprowadzana z niego zapomoca kolpaka 17 i izolowanego przewodu 18 do systemu grzejnego przyrzadu do wymiany ciepla; tu nastepuje stezenie i kondensat np. za¬ pomoca przewodu 21 sciaga sie do zbior¬ nika 22. Lug zostaje podgrzany w przy¬ rzadzie 13, a w celu dalszego ogrzania do¬ staje sie do przyrzadu 14, w którym ogrza¬ ny zostaje prawie az do swego i punktu wrzenia. Do tego dalszego ogrzania wska¬ zane jest stosowac odlociny paleniska ko¬ tla 16. Rozgrzany lug dostaje sie z przy¬ rzadu 14 w stalym strumieniu przez prze¬ lot 15 do kotla 16, zawierajacego stopiony olów, który dla unikniecia niepozadanego chemicznego oddzialywania plynu na me¬ tal jest ogrzany tylko nieco powyzej swe¬ go punktu topliwosci. Tu wyparowuje wo¬ da z lugu i zawarte w nim sole pozostaja w stalym stanie na powierzchni stopionego olowiu. Wytworzona w kotle 16 para i odlo¬ ciny paleniska kotlowego moga byc zuzyt¬ kowane, jak powyzej opisane, do podgrza¬ nia lugu. Nie jest, naturalnie, bezwzgled¬ nie konieczne, by lug w przyrzadzie 13 i 14 zostal ogrzany dokladnie do punktuwrzenia, wystarczaja bowiem i nizsze tem¬ peratury ogrzania. Nastepujacy sposób o- kazal sie szczególnie pomyslny do wypa¬ rowywania roztworu: roztwór doprowadza sie do kotla 16 w stanie ogrzania, bliskim do jego punktu wrzenia, a predkosc do¬ plywu roztworu do kotla reguluje sie od¬ powiednio do temperatury metali i, w da¬ nym razie,, do znajdujacego sie nad nim odwodnionego materjalu, wskutek czego wyparowanie zawartej w roztworze wody odbywa sie prawie momentalnie i w kotle 16 nad stopionym metalem znajduje sie stale tylko odwodniony materjal, który mo¬ ze byc, usuniety z kotla do przestrzeni po¬ srednich i powtórnie zuzytkowany do oczy¬ szczania olowiu.Przy oczyszczaniu olowiu zapomoca wodorotlenku potasowcowego, który moze byc uzyty w mieszaninie z solami, jak sól kuchenna, straty w odczynnikach sa nie¬ uniknione. Gdy otrzymane w kotle sole sa ponownie stosowane do oczyszczania olo¬ wiu, to straty wodorotlenku alkaljów i e- wentualnie soli kuchennej moga byc w ten sposób wyrównane, ze do plynacego do kotla 16 lugu dodaje sie stale, albo od cza¬ su do czasu, odpowiednie ilosci weglanu albo siarczanu sodowego, W kotle powsta¬ je wtedy przez reakcje weglanu albo siar¬ czanu ze stopionym olowiem albo ze sklad¬ nikami stopu olowiowego, np. cynku, po¬ zadana ilosc tlenku sodowego i strata zo¬ staje w ten sposób wyrównana. PL

Claims (6)

1. Zastrzezenia patentowe. 1. L Sposób oddzielania wodorotlenku potasowcowego od soli metali potasowco- wych kwasu arsenowego i cynowego z mie¬ szanin soli, zawierajacych powyzsze sub¬ stancje, zmieszane w danym razie z sola¬ mi, jak sól kuchenna, znamienny tern, ze mieszanine soli traktuje sie woda przy wyzszej temperaturze i roztwór goracy zo¬ staje kolejno doprowadzany do takich ste¬ zen, ze przy jednem wykrystalizowuje przewaznie tylko cynjan, a przy drugim— na zimno arsenjan, w danym razie, z ma- lemi ilosciami cynjanu, poczem kazdy osad zostaje oddzielony od odpowiedniego roz¬ tworu.
2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamien¬ ny tern, ze po traktowaniu mieszaniny soli woda przy wyzszej temperaturze zostaje roztwór doprowadzony do takiego stezenia wzgledem wodorotlenku potasowcowego, ze przy ochlodzeniu opada glówna ilosc cynjanu prawie wolnego od arsenjanu, któ¬ ra moze byc uwolniona od roztworu i tem, ze roztwór ten zostaje rozcienczony tak, ze przy ochlodzeniu wydziela sie arsen jan i reszta cynjanu, poczem osad oddzielony zostaje od zawierajacego potasowcowy wodorotlenek roztworu.
3. 3. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 2, znamienna tem, ze po traktowaniu miesza¬ niny soli woda przy wyzszej temperaturze roztwór zostaje doprowadzony do takie¬ go stezenia wzgledem wodorotlenku pota¬ sowcowego, ze glówna ilosc cynjanu wy- krystalizowuje juz na goraco i ze po od¬ dzieleniu osadu od roztworu i rozciencze¬ niu goracego roztworu do odpowiedniego stezenia zostaje wydzielony arsenjan i re¬ szta cynjanu przez ochlodzenie, poczem osad oddziela sie od lugu.
4. 4. Przyklad wykonania sposobu we¬ dlug zastrz. 3, znamienny tem, ze po wy¬ krystalizowaniu i oddzieleniu glównej ma¬ sy cynjanu z goracego roztworu przez o- chlodzenie roztworu wypada reszta cynja¬ nu razem z pewna iloscia arsenjanu, które oddzielaja sie od roztworu, poczem reszta arsenjanu zostaje wydzielona przez roz¬ cienczenie.
5. 5. Sposób wedlug zastrz. 1, znamien¬ ny tem, ze przedewszystkiem zostaje wy¬ tworzone stezenie najodpowiedniejsze do wydzielenia na zimno arsenjanu i po od¬ dzieleniu osadu arsenjanu od roztworu zo¬ staje znów wytworzone stezenie najodpo- — 6 —wiedniejsze do opadania cynjanu na gora¬ co albo na zimno.
6. 6. Sposób wedlug zastrz. 1—5, zna¬ mienny tern, ze oddzielenie cynjanu z wol¬ nego od soli kuchennej roztworu wykony¬ wa sie z roztworu zawierajacego 500 g wo¬ dorotlenku potasowcowego w jednym li¬ trze albo z nasyconego sola kuchenna roz¬ tworu przy 400 g wodorotlenku potasow¬ cowego w jednym litrze albo z roztworów, zawierajacych posrednie ilosci wodorotlen¬ ku potasowcowego i soli kuchennej, 7. , Sposób oddzielania soli metali al¬ kalicznych kwasu arsenowego i cynowego z mieszanin krystalicznych, które otrzymy¬ wane zostaja np. sposobem wedlug zastrz. 1—6, znamienny tern, ze z wodnych albo zawierajacych wodorotlenek potasowcowy roztworów mieszaniny krystalicznej od¬ dziela sie cyne od arsenu przez stosowa¬ nie, jako srodków stracajacych zwiazków wapniowych, przyczem roztwór powinien jednoczesnie zawierac kwas weglowy albo weglan dla zapobiezenia opadaniu arsenu. 8. Sposób wedlug zastrz, 7, znamien¬ ny tern, ze jako zwiazek wapniowy uzyte zostaje wapno zrace. 9. , Urzadzenie do ochladzania roztwo¬ rów albo mieszanin roztworów i cial sta¬ lych, traktowanych wedlug zastrz. 1—8, znamienne tern, ze zastosowane jest kilka umieszczonych jedna za druga, ochladza¬ nych woda rynien albo rur, przez które ochladzany materjal zostaje przeprowa¬ dzany zapomoca wirujacych slimacznic transportowych albo temu podobnych u- rzadzen transportowych, przewaznie w przeciwpradzie do wody chlodzacej, 10. Zastosowanie sposobu wedlug zastrz, 1—8 do wyczerpanych odczynni¬ ków, które wystepuja przy oddzielaniu ar¬ senu, cyny, antymonu i temu podobnych z zanieczyszczonego olowiu albo ze stopów olowiowych przez traktowanie stopionego metalu srodkiem utleniajacym i wodoro¬ tlenkiem potasowcowym,w danym razie w mieszaninie z solami, jak sól kuchenna, przyczem wystepujace w przebiegu proce¬ su straty wodorotlenku potasowcowego zostaja wyrównane przez dodatek wegla¬ nu albo siarczanu sodowego do uwolnione¬ go (od soli kwasu arsenowego, cynowego i antymonowego i tym podobnych) lugu potasowcowego przed wyparowaniem w celu ponownego uzycia roztworu albo do stopionego odczynnika po wyparowaniu z niego wody. 11, Sposób wedlug zastrz, 10, zna¬ mienny tern, ze wyparowywanie uwolnio¬ nego od soli kwasu arsenowego, cynowego i antymonowego roztworu wodorotlenku potasowcowego wykonywa sie w ten spo¬ sób, ze ogrzany prawie do punktu wrzenia roztwór wprowadza sie w takich ilosciach na powierzchnie stopionego metalu, ze wy¬ parowanie zawartej w roztworze wody od¬ bywa sie prawie momentalnie. Henry Harris. Zastepca: M, Brokman, rzecznik patentowy.Do opisu patentowego Nr 11037. 22 zzzzhzzzznzzzzzzfezzzzzzzzz V//////s/ss//S/ Druk L. Boguslawskiego, Warszawa. PL