Przedmiotem wynalazku jest sposób przeróbki mie¬ szanin gazów zawierajacych tlenek wegla i wodór, a zwlasz¬ cza sposób zwiekszania wartosci opalowej tych mieszanin i wytwarzania z nich metanu.Potrzeba stosowania zasobów wegla jako zródla paliwa gazowego wynika obecnie w sposób oczywisty z szybkiego wyczerpywania sie zasobów innych zródel. Staje sie ko¬ nieczne poszukiwanie sposobów taniego wytwarzania przemyslowego paliwa gazowego z wegla.Procesy gazyfikacji wegla pod cisnieniem atmosferycznym sa dobrze znane i opanowane. Typowymi, wypróbowanymi sposobami sa procesy Koppersa-Totzek'a, Winklera, Wellmana-Galusha'ego, Woodalla-Duckmana i inne. Gaz wytwarzany przy zastosowaniu tych procesów gazyfikacyj¬ nych jest mieszanina tlenku wegla i wodoru o niskiej wartosci opalowej, wynoszacej przecietnie okolo 2 669,8 kcal/m3 lub mniej i zbyt niskiej dla wielu zastosowan przemyslowych.Znany jest sposób przeróbki wyjsciowej mieszaniny gazów zawierajacej tlenek wegla i wodór, polegajacy na ogrzewaniu pod podwyzszonym cisnieniem, w wyniku czego otrzymuje sie mieszanine gazów o znacznie zwiekszo¬ nej w stosunku do wyjsciowej wartosci opalowej.W takich procesach stosuje sie czasami tlen i/lub kata¬ lizatory, co ma na celu wytwarzanie metanu w reakcji wodoru z tlenkiem wegla. Cieplo spalania metanu wynosi 9 014,9 kcal/m3, podczas gdy ciepla spalania tlenku wegla i wodoru wynosza odpowiednio okolo 2 865,5 i 2 891,7 kcal/m3.Glówna wada tych sposobów zwiekszania wartosci opalo- 10 15 20 30 wej niskokalorycznych gazów sa koszty procesu. Sa one tak wysokie, ze gaz o zwiekszonej w taki sposób wartosci opalowej nie jest konkurencyjny w stosunku do innych paliw nadajacych sie do stosowania przemyslowego.Do stosowania przemyslowego nadaja sie tak zwane gazy o posredniej wartosci opalowej wynoszacej 4 004,6 kcal/m3 lub wyzszej. Spalaja sie one dobrze w urzadze¬ niach do spalania stosowanych wspólczesnie w elektro¬ cieplowniach i innych zakladach przemyslowych, przy niewielkiej tylko modyfikacji palnika. Wartosc opalowa tych gazów jest dostatecznie wysoka, tak ze ich zastosowa¬ nie nie powoduje spadku sprawnosci kotlów, a ponadto gaz taki moze byc w sposób oplacalny przesylany prze¬ myslowo na umiarkowanie daleirie odleglosci, czego sie nie da powiedziec o gazie o niskiej wartosci opalowej.Sposób wedlug wynalazku jest stosunkowo tanim pro¬ cesem, w którym zwieksza sie wartosc opalowa gazu o nis¬ kiej wartosci opalowej, wytwarzanego w procesie gazyfikacji wegla.Wynalazek dotyczy zwiekszania wartosci opalowej mieszaniny gazowej skladajacej sie z tlenku wegla i wodoru.Sposób wedlug wynalazku polega na ciaglym wprowadzaniu powyzszego gazu wyjsciowego do zloza fluidalnego za¬ wierajacego zelazo i weglik zelaza, utrzymywanego w takich warunkach temperatury i cisnienia, ze czesc tlenku wegla ulega redukcji do wegla, zelazo reaguje z weglem tworzac weglik zelaza a weglik zelaza w reakcji z wodorem daje metan i zreformowane zelazo. Powstajaca mieszanine metanu, tlenku wegla i wodoru odprowadza sie w sposób ciagly ze zloza fluidalnego. Odprowadzana mieszanina 110 339110339 3 gazowa ma przecietna wartosc opalowa 5 339,5 kcal/m3 i nadaje sie do celów przemyslowych lub jako paliwo.Jesli chce sie uzyskiwac sam metan, to mozna go odzys¬ kiwac z mieszaniny gazów opuszczajacych zloze fluidalne przy zastosowaniu znanych sposobów.Sposób wedlug wynalazku jest w dalszej czesci opisany bardziej szczególowo w odniesieniu do zalaczonych sche¬ matycznych rysunków przedstawiajacych fig. 1—3, beda¬ cych wykresami równowagi, obrazujacymi stany równowagi pomiedzy weglikiem zelaza i ukladem wodór-wegiel-tlen.Symbol „aC" oznacza aktywnosc wegla w ukladzie. Sym¬ bol „P" oznacza cisnienie czastkowe. Ilosci gazów sa prak- £y€rae wprost, proporcjonalne do cisnien czastkowych.I ^Kydme3ae-sposobem wedlug wynalazku w zlozu ustala isie i utrzymuje takie warunki, w których najlepiej zachodza Inastepujace trzy reakcje. i ;^: "fcó ^:h2 -^—- c +h3o (i) i-«J^.^f.3Fi^w. Fe3C (2) Fe3C + 2H2 3Fe + CH4 (3) Reakcje takie zachodza pod cisnieniem atmosferycznym, korzystne jednak moze byc stosowanie umiarkowanie podniesionego cisnienia.W reakcjach zachodzacych w zlozu fluidalnym zelazo dziala jako akceptor wegla w reakcji (2) i jako donor wegla w reakcji (3). Nalezy zwrócic uwage, ze w reakcji (3) zostaje zregenerowane zelazo a w reakcji (2) zachodzi regeneracja wegliku zelaza, w zwiazku z czym po pierwszym zaladowaniu zelaza i wegliku zelaza sa one stale obecne w strefie reakcji i nie zachodzi potrzeba ich dodawania.Reakcje (3) mozna przesuwac W prawo za pomoca dodawania wodoru lub usuwaniu metanu. Wodór i tlenek wegla doprowadza sie w sposób ciagly do strefy reakcji (1), a metan razem z nieprzereagowanym tlenkiem wegla i wodorem usuwa sie równiez w sposób ciagly jako czesc wzbogaconego gazu opalowego.Reakcje mozna przeprowadzac i kontrolowac regulujac stosunek wzajemny róznych gazów mieszaniny, to znaczy stosunek metanu do wodoru, wody do wodoru, tlenku wegla do dwutlenku wegla itd. Przedstawione w dalszej czesci opisu dane z obliczen ilustruja w jaki sposób zmiany wzajemnych stosunków gazów wplywaja na przebieg reakcji.Stosowany reaktor ze zlozem fluidalnym jest reaktorem standardowego typu, w którym drobno sproszkowany wsad, umieszczony na siatce lub perforowanej plycie jest fluidyzowany przez przeplywajace od dolu gazy, zawieraja¬ ce czesciowo lub wylacznie reagujace ze soba gazy. Jako urzadzenia pomocnicze stosuje sie urzadzenia ogrzewcze, do kontroli temperatury, urzadzenia sterujace, wymienniki ciepla, pluczki, cyklony, urzadzenia do cyrkulacji gazu i inne. Po zaladowaniu do reaktora wegliku zelaza i zelaza wprowadza sie jako skladniki reagujace gazy z gazyfikacji wegla o niskiej wartosci opalowej, zawierajace tlenek wegla i wodór.Ustalajac zgodnie z wykresami równowagi wlasciwe stosunki wodoru do zwiazków zawierajacych wegiel, mozna doprowadzic do tego, ze wodór dziala jako reduktor i re¬ dukuje tlenek wegla do wegla, a wegiel jest czynnikiem uweglajacym podczas powstawania wegliku zelaza.Jak wspomniano uprzednio, warunki sa tak dobrane i utrzymywane aby zelaza pelnilo funkcje zarówno donora jak i akceptora wegla. Ponadto, warunki reakcji sa takie, ze zelazo spelnia dodatkowo funkcje redukcyjne, redukujac weglik zeiaza do zelaza, w wyniku czego powstaje metan i uwalnia sie wegiel. 4 Z powodu wymaganych warunków równowagi w ukla¬ dzie gazowym wodór-wegiel-tlen, z pozadanych stosunków wodoru do tlenu wynika automatycznie koniecznosc obec¬ nosci metanu w ukladzie. Ilosc metanu obecnego lub 5 powsta a:ego bedzie wiec funkqa stosunków wegla do wo¬ doru oraz temperatury i cisnienia, które to parametry moga byc kontrolowane.Na figurach 1, 2 i 3 przedstawiono wykresy równowagi pomiedzy weglikiem zelaza i ukladem wodór-wegiel-tlen 10 w temperaturach wynoszacych odpowiednio 576,7°C, 626,7 °C 676,7 °C.Wykresy równowagi przedstawiaja zaleznosci pomiedzy krzywymi logarytmicznymi stosunków cisnien czastkowych róznych skladników gazowych bedacych w równowadze 15 z weglikiem zelaza. Ilustruja one fakt, ze w ukladzie w obec¬ nosci weglika zelaza moze znajdowac sie okreslona ilosc metanu, oraz ze ilosc metanu obecnego lub wytwarzanego moze byc kontrolowana droga regulowania innych zmien¬ nych parametrów ukladu. Na przyklad, na rysunkach 20 przedstawiono zakresy robocze dla zmiennych w podanych temperaturach, zapewniajace utrzymanie obecnosci wegliku zelaza w zlozu fluidalnym. Pokazuja one takze wplyw temperatury na proces wytwarzania metanu i wegliku ze¬ laza, przy utrzymaniu innych parametrów zapewniajacych 25 obecnosc wegliku zelaza w zlozu na praktycznie stalym poziomie.Odpowiednim zakresem temperatury dla prowadzenia procesu jest zakres 315°C—649 °C, korzystnym zas za¬ kres 315 °C—510 °C. Stosowanie temperatur lezacych poza 30 tymi zakresami jest nieoplacalne. Korzystne jest stosowa¬ nie cisnienia atmosferycznego, chociaz odpowiednie jest takze nieco podwyzszone cisnienie, dochodzace do 10 atmosfer. Stosowanie wyzszych cisnien jest nieekonomicz¬ ne. 35 Stosunek zelaza do wegliku zelaza w strefie reakcji moze sie zmieniac i ilosc F3C moze wynosic od okolo 10 do 96% lub wiecej. Zelazo mozna wprowadzac w postaci metalicznej lub innej, np. jako tlenek zelaza. W gazie zasilajacym moze sie znajdowac nieco dwutlenku wegla 40 sluzacego jako zródlo wegla. Korzystne jest dla procesu usuwanie tlenku W postaci wody, która latwo mozna od¬ dzielac. Jesli do reaktora doprowadza sie z gazem metan, to nie ulega on zadnym reakcjom i jest odzyskiwany razem z wytwarzanym gazem. Mieszanina zawierajaca 50% metanu 45 oraz tlenek wegla i wodór ma wartosc opalowa 5 339,5 kcal/m3. Jak wynika z powyzszych przykladów, ten przejs¬ ciowy gaz wytwarza sie latwo stosujac sposób wedlug wynalazku.Przyklad I. Wykorzystujac wykresy równowagi 50 opracowano program komputerowy, na podstawie którego obliczono spodziewany sklad gazu dla procesów, w któ¬ rych rózne gazy zawierajace wodór i wegiel poddaje sie reakcji z mieszanina zelaza i wegliku zelaza, w róznych temperaturach. W tablicy I podano przykladowe wyniki 55 otrzymane z powyzszego programu komputerowego dla róznych skladów gazu wlotowego i róznych warunków temperatury i cisnienia, w których to warunkach proces przebiega z wytwarzaniem korzystnych ilosci gazu, jak to ilustruja rysunki fig. 1—3. 60 W czesci 1 tablicy I przedstawiono teoretyczne zmiany w skladzie wytwarzanej mieszaniny gazów, jesli gaz o skla¬ dzie podobnym do przemyslowo wytwarzanego gazu wod¬ nego poddaje sie przeróbce wedlug programu kompute¬ rowego. 65 W czesci 2 tablicy przedstawiono teoretyczne zmiany110 339 cd 'cd m vo "cd 2 -« *-" r » £ o «-• s roc Oh *o cd &o 1 £ otow » N cd 0 £ s £ o a •d jed -^ co l £ o o ^ N cd 0 eni c *(* CJ 2 3 cd (U dui N cd ttf) N a ^ M U (S o u o u o x w rs ^ trf u o u o o E K a cd CJ o , £ o o o ¦1-1 o £ CM CN v© 00 en v© 00 On v© CN v© 00 in t^ en o 00 en t^ o on vO ^ i-i qi N U o m o o in o on en o CN O 00 ^ on 00 o\ en in in in o en vo 00 On v© CN en 00 r^ -^ en vo in en m ^ O ON o 00 o m o o in o On en O CN O 00 ^ On On ^ ^ CN ^ O v© en vo 00 ON vO CN 00 t o o en ON o en r^ On ITl 00 O en i—i o in o o ITN o ON en o CN O 00 Tt ON 00 On in On On en en vO X On v© CN CM [ v© en CN CN T^ CN i—i r^ i—i o 00 00 On O in o o m o On en o CN O 00 ^ On 00 ^ in 00 v© »—l en vo 00 On v© CN in v© en v© i-i o r^ i—i CN m CN i-H r- ON r^ CN o m o o in o ON en o CN O 00 ^ On 00 ON in v© ITl tF ON CN v© 00 On v© CN 00 in r^ ON 00 o l—l i—1 CN en ON in vO in en O m o o in o ON en o CN O 00 ^ On 00 Tf v© v© v© (^ O CN v© X ON vO CN ^ in ON ^ r^ v© 00 V© en V© ^ V© T—1 "^ O in o o in o ON en o CN O a) ^ ON a On V© 1—1 00 On On in t^ On in m en I i—1 o ¦^ m ¦^ ON i—1 ON O Tf V© t^ O W a* N O o o en i—i o 1—1 o en o o en 1TN ON 00 On en r^ h- r- v© m r^ On in in en V© o o in On 00 in CN o ^ l—l r^ CN o o en t—i o i—i o en o o en m ON ON s o vn On CN in r^ On in in en in i—i ON TT ^ O r^- On in ^ i-i en ON i—i O o en i—i O 1—1 o en o o en in ON 00 ON ^ CN ^ O v© en V© 00 ON V© CN 00 o o o en ON o en t^ On in 00 o en •A ^ W "O c* N U o m o o in o ON en o CN O 00 ^ ,—1 On 00 ON "tf 00 r^- 00 en V© 00 ON V© CN ^ 00 en ITN en ^ in en v© ^ o o i—i en V© o m o i—i o m o On en o CN o 00 ^ in On 00 ON ^ CN I 00 en V© 00 ON V© CN in 00 h" V© en in V©" en en en ^ o i—i vO "* & in o 1 i—i o in o | ON en o 1 CN O 00 ^ O On 1 00 ON "* I—I "u cd 1 cd m o -5. yu 13 -w O <-< cd fe ^ O s u ^ 2 Oh T3 cd S 00 ^ o 4-1 O .^ Gaz o cen o Oh lad -^ 00 O wlot N cd 0 » ^ N S . ^ cd h-i bo o £ ^i1 M u M O u o CJ o (N X X (S % X u o u o u o X X aT 1 a 5 a u cd itur S CJ r (U H V© V© cn" d O 00 ^H CN o o i—i l—t CN CN 00 00 CN CN O O 00 00 i—1 i-H CN en ^ CN CN I 1—( N©^ l/^ cn" cT 1—I 1—1 in i CN •-( O 00 O 00 ^ vo en M o o o o o o o o en en en en o o CN CN O O in in V© V© i-H i—1 On On 00 00 ^ ^ in in 8 s J2 N l ~ N ^ D O "^ ON ON V© ^ CN en r-\ CN CN 1—1 T—1 CN CN 1 00 00 1—1 1—1 ^ o a? t^* en tj< in en oT en" l—i i—i 00 l ^f in" C^ CN^ en" \o i—i i—i i-i On i—1 i-H CN On I cT in1 en i-H iri in en en 00 00 | c^1 i en^ en en" en" t^ l t^ t^ 1—1 T—1 C^ I I-H T—1 O O cn" cn" CN CN -I T^ On On oo" oo ^ ^ in in I o 2 § 9 . ^ N ,© D O110 339 w skladzie otrzymywanej mieszaniny gazów, jesli gaz 0 skladzie podobnym do gazu wytwarzanego podcza gazyfikacji metoda tlenowo-cisnieniowa Lurgi'ego poddaje sie przeróbce wedlug programu komputerowego. Duze zwiekszenie ilosci metanu w scisle okreslonym przedziale temperatur swiadczy wyraznie o tym, ze temperatura jest parametrem krytycznym dla poziomu wydajnosci metanu.Wyniki w czesci 3 tablicy ilustruja teoretyczny wplyw temperatury na wydajnosc otrzymywania metanu w pro¬ cesie prowadzonym wedlug programu komputerowego z zastosowaniem gazu takiego samego jak w czesci 1.Wydajnosc metanu zwieksza sie z 30% objetosciowych do 36,7% objetosciowych wraz ze zwiekszaniem cisnienia od 1 do 10 atmosfer. Wyzsze cisnienia moglyby prawdopo¬ dobnie powodowac nieznaczny wzrost wydajnosci wytwa¬ rzania metanu, ale jest to nieoplacalne.Przyklad U. W celu dalszego zilustrowania przy¬ datnosci sposobu wedlug wynalazku i korelacji pomiedzy wynikami obliczen komputerowych i praktyczna realizacja, przeprowadzono odpowiednie próby laboratoryjne. Próby te przeprowadzano w uprzednio opisany sposób. Dla zainicjowania reakcji w zlozu fluidalnym umieszczono odpowiednia ilosc zelaza i wegliku zelaza. Nie zachodzila potrzeba pózniejszego uzupelniania tych skladników.W tablicy II podane sa wyniki badan praktycznych lacznie z wynikami uzyskanymi z obliczen komputerowych dla takich samych warunków.Wyniki przedstawione w czesci 1 tablicy II dotycza stosowania mieszaniny 3 : 1 wodoru i tlenku wegla jako gazu wyjsciowego. Jest to gaz pochodzacy z procesu gazy¬ fikacji w obecnosci tlenu. W temperaturze 548,9 °C wy¬ twarzany jest gaz o wartosci opalowej 4 102,5 kcal/m3, zawierajacy 21,8% metanu. Natomiast wedlug obliczen nalezalo sie spodziewac gazu o wartosci opalowe) 4 280,5 kcal/m3 i zawierajacego 31,8% metanu.Tabl Sklad gazu z reaktora doswiadczalnego Produkty — substanqe stale, gaz 8 Wyniki przedstawione w czesci 2 tablicy ilustruja zmiany w skladzie gazu uzyskiwane dla reprezentatywnego gazu zawierajacego stosunkowo duza ilosc azotu, który to gaz pochodzi z procesu gazyfikacji prowadzonego w obecnosci s powietrza. W tescie praktycznym otrzymywano gaz o za¬ wartosci metanu 12,5% i wartosci opalowej 2 349,4 kcal/m3, wobec przewidywanego z obliczen gazu o zawartosci me¬ tanu 13,3% i wartosci opalowej 2 1,26,9 kcal/m3. W obu przypadkach uzyskuje sie wzrost wartosci opalowej o po¬ lo nad 30%.Wyniki doswiadczen potwierdzaja przydatnosc procesu dla wytwarzania metanu i udowodniaja stosowalnosc wy¬ kresów równowagi przedstawionych na fig. 1—3 dla wy¬ boru odpowiednich do tego celu warunków. 15 Przyklad III. Do reaktora o srednicy 0,6096 metra ze zlozem fluidalnym' zawierajacym zelazo i weglik zelaza w ilosciach wystarczajacych dla zapoczatkowania reakcji wprowadzono 5,66 m3/minute róznych gazów. W czasie doswiadczenia nie zachodzila potrzeba uzupelniania zelaza 20 * wegliku zelaza. Gazy wlotowe skladajace sie z wodoru, tlenku wegla i dwutlenku wegla wprowadzano w ilosciach odpowiednich dla pomyslnego wytwarzania metanu, zgod¬ nie z rysunkami 1—3.We wszystkich doswiadczeniach stosowano temperature 25 498,9°C i cisnienie atmosferyczne. Gaz wylotowy skladal sie z okolo 82% wodoru, okolo 8% dwutlenku wegla i okolo 10% metanu i posiadal wartosc opalowa okolo 3 292,7 kcal/m3. Stosunek procentowy wegliku zelaza do zelaza byl zmienny i wynosil od 73/27 do 96/4. Gaz wy¬ lotowy poddawano w ciagu 12 godzin w odstepach co 30 minut analizom, wyniki których przedstawione sa w tablicy III. Srednica zawartosci metanu w gazie wylotowym w okre¬ sie 12 godzin przekraczala 40% a wartosc opalowa wynosila okolo 4 983,6 kcal/m3 wobec zaledwie 3 292/7 kcal/m3 dla gazu wlotowego, ca III Czas 2400 0030 0100 0130 0200 0230 0300 0330 0400 0430 0500 0530 0600 0630 0700 0730 0800 0830 0900 0930 1000 1030 1100 1130 1 H20 Ta 1,2 1.0 1,0 1,0 1,0 i 1,0 1,0 1,0 1,0 1,0 1,0 1,0 1,0 1,0 1,0 2,4 2,4 2,4 2,4 2,3 2,3 2,4 2,3 | COa 4^ 4,5 4,5 4,8 4,8 4,8 4,8 4,8 4,8 5,5 5,5 6,7 6,2 6,2 6,2 6,7 7,5 7,75 8,6 5,3 4,4 3,6 4,5 4,8 | 1 Gaz wylotowy I CO | N2 1 3,9 3,9 3,9 4,2 4,2 4,2 4,0 4,2 4,2 4,2 4,0 4,8 4,8 4,8 5,0 5,1 7,9 8,25 8,9 6,6 4,5 1 4,5 5,2 6,5 | 1 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 7 6,5 7 7 5,5 5,5 7 7 | H2 35 33 35 35 35 35 34 34 ¦ 34 35 35 35 • 35 35 35 35 35 35 34 38 41 40 39 37 | CH4 44 44 44 43 '44 44 42 43 43 43 43 40 40 41 40 40 40 39 38,3 40 33,5 40 41,5 41,5 | co/co2 o^ 0,9 0,9 0,9 0,9 0,9 0,8 0,9 0,9 0,8 0,7 0,7 0,8 0,8 0,8 0,8 1,1 1,1 1,0 1,3 1,0 1,3 1,2 14 1 H2/H20 29^2 27,5 35,0 35,0 35,0 35,0 34,0 34,0 34,0 35,0 35,0 35,0 35,0 35,0 35,0 35,0 14,6 14,6 14,2 15,8 17,8 17,4 16,3 16,1 H2/CH4 0^8 0,8 0,8 0,8 0,8 0,8 0,8 0,8 0,8 0,8 0,8 0,9 0,9 0,9 0,9 0,9 0,9 0,9 0,9 1,0 1,2 1,0 0,9 0,9 |110 339 9 Wyniki przedstawione w tablicy wykazuja przydatnosc procesu dla znacznego zwiekszania wartosci opalowej gazu, w tym takze gazu zawierajacego metan. Wyniki wskazuja takze okres czasu odpowiedni do przeprowadza¬ nia zwiekszania wartosci opalowej.Ponadto, jak wynika z przedstawionych danych wytwa¬ rzane sa duze ilosci metanu i duza ilosc wegliku zelaza w stosunku do ilosci zelaza w zlozu fluidalnym. Na przy¬ klad, w czasie „1000" w zlozu znajduje sie 96% wegliku zelaza. Przedstawione wyniki potwierdzaja takze znaczenie wykresów równowagi na fig. 1—3 dla selektywnego wyboru odpowiednich warunków prowadzenia procesu.Zaleta opisywanego sposobu jest mozliwosc stosowania do zwiekszania przy stosunkowo niskich kosztach wartosci opalowej gazu o niskiej wartosci opalowej wytwarzanego w procesach gazyfikacji wegla.Zastrzezenia patentowe 1. Sposób przeróbki mieszaniny gazów zawierajacej tlenek wegla i wodór przez ogrzewanie pod cisnieniem 2o prowadzace do znacznego zwiekszania wartosci opalowej 10 10 15 w stosunku do gazu wyjsciowego, znamienny tym, ze wyjsciowa mieszanine gazów wprowadza sie w sposób ciagly do zloza fluidalnego zawierajacego zelazo i weglik zelaza, przy czym czesc tlenku wegla ulega redukcji do wegla, zelazo reaguje z weglem tworzac weglik zelaza zwlaszcza Fe3C, a weglik zelaza reaguje z wodorem two¬ rzac metan i zelazo, po czym usuwa sie w sposób ciagly z fluidalnego zloza otrzymana mieszanine gazów, sklada¬ jaca sie z metanu, tlenku wegla i wodoru. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze do wyjsciowej mieszaniny gazów dodaje sie dwutlenek wegla jako zródlo wegla. 3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze pro¬ ces prowadzi sie w temperaturze 315—649 °C. 4. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze pro¬ ces prowadzi sie w temperaturze 315—510 °C. 5. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze pro¬ ces prowadzi sie pod cisnieniem 1—10 atmosfer. 6. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze z otrzy¬ manej mieszaniny gazów wydziela sie metan i odzyskuje jako produkt. ¦2-1 0 t 2 3 4 Lg Pco2A co, 6h S o rfc1 2\- 0\- -2h i r^—'—r1—'—H—"— h i li i li i - ' 'oó l 1 ' <** llllllll (NI CD O-A.Fe30A |_ FeO 1 Fe 1 Fe3C J 1 Tj 1 1 1 Fe203 Fe2C J 1 1 1 ~~i rn -^ — _i i_J X 2 1 $ •0 1-1 2 -2 0 A 6 8 10 12 14 Nukrns rónnomgi uktadu•'Fe-0-H-C » temperaturze 626,7°C kg. 1110 339 t l°9 Pco2/Pco? -2 O 2 4 6 8 10 12 14 l°9 (Pcha/Ph22) Wy^es rónnOhagi uktacLu Fe-O-H-C n temperaturze 576,7°C Fig. 2 -2-1. 0 1 2 3 4 °g Pco/Pco. -2 H—H-—'—r-1 ¦—H u i 1 i Mi |M ' l 1 'l ' 1 1 CM CD O CD cTorsT o" rej\ - FeO /^ _Fe 1 Fe3C 1 1 "1 Fe Fe 1 n i r 2o3 2c i \ i 1 1— ~~— i i -2 -1 ¦0 1 I -2 0 "1? cf 14 2 4 6 8 1C log (Pch/Ph^) Waktts równowagi, ukladu fe-0-H'O w temperaturze 656,7°C Fig.- 3 LDD Z-d 2, z. 552/1400/81, n. 105 + 20 egz.Cena 45 zl PL PL PL