PL106063B1 - Srodek chwastobojczy - Google Patents

Description

Opis patentowy nr 80380 dotyczy zwilzalnego proszku, tzn. stalego proszku, który przez rozmieszanie z duza iloscia wody przeprowadza sie w zawiesine wodna, która nastepnie rozpryskuje sie jako srodek chwastobójczy. Chodzi wiec o staly proszek w postaci pylu, podczas gdy srodek wedlug wynalazku stanowi wodna zawiesine. Poza tym w znanych srodkach dwutlenek krzemu wymieniony jest jedynie jako staly nosnik, to znaczy jako podstawa struktury zwilzalnego proszku, natomiast podstawa srodka wedlug wynalazku jest woda, w której substancja czynna wystepuje w postaci trwalej zawiesiny.

Podczas gdy znane srodki stanowia suchy proszek na bazie w zasadzie z dwutlenku krzemu, w przypadku srodka wedlug wynalazku chodzi o wodna zawiesine, przy czym substancja czynna rozproszona jest w wodzie.

Ponadto w znanych srodkach dwutlenek krzemu nie ma zadnego wplywu na wlasciwosci zwilzalnego proszku.

Sluzy on jedynie jako podstawa do wytworzenia o pozadanym skladzie proszku przez zmieszanie dwutlenku krzemu z substancja czynna. Dwutlenek krzemu jest niecalkowicie obojetny i nie wykazuje zadnego wplywu na wlasciwosci proszku w znanych srodkach.

Zalety srodka wedlug wynalazku wyraznie mozna zauwazyc na podstawie ponizszych przykladów, a zwlasz¬ cza z przykladu III, mianowicie z opisu próby B i próby D.

Podczas gdy próba B dotyczy mieszaniny wedlug wynalazku, czyli mieszaniny polimeru blokowego i kwasu krzemowego, to próba D dotyczy tylko zastosowania samego polimeru blokowego, czyli bez kwasu krzemowego.

Wyniki wykazuja, ze przy zastosowaniu polimeru blokowego samego próba D/ otrzymuje sie produkt, który nie nadaje sie do uzytku, poniewaz tworzy sie osad, którego nie mozna juz ponownie zdyspergowac. Natomiast próba Bnie ulega zmianie w warunkach badania, co oznacza, ze tworzy ona stabilna dyspersje, z której nie oddziela sie zaden osad.

Analogiczne stwierdzenie jak powyzej mozna poczynic przy stosowaniu samego kwasu krzemowego bez dodatku polimeru blokowego. Takze w tym przypadku otrzymuje sie próbe, nie nadajaca sie do uzytku.

Reasumujac, mozna stwierdzic, z cala pewnoscia, ze w niniejszym wynalazku otrzymuje sie dobre wyniki tylko w takim przypadku, gdy stosuje sie jednoczesnie polimer blokowy oraz kwas krzemowy. Zastosowanie jednego lub drugiego dodatku samodzielnie prowadzi do otrzymania dyspersji, nie nadajacych sie do uzytku.

Jak widac z zalaczonego materialu doswiadczalnego wyniki uzyskane przy zastosowaniu obu substancji sa zupelnie nieoczekiwane i absolutnie byly nie do przewidzenia na podstawie prób z zastosowaniem pojedynczych skladników samodzielnie, kiedy to otrzymywano zupelnie nieuzyteczne produkty.

Dopiero zastosowanie obu skladników lacznie, które nigdzie dotychczas nie bylo opisywane, dalo zupelnie nieoczekiwane pozytywne efekty.

Srodki chwastobójcze wedlug wynalazku wykazuja dzialanie chwastobójcze równie dobre jak znane proszki natryskowe i stezone zawiesiny wodne.

Ponizsze przyklady objasniaja korzystne wlasciwosci srodków chwastobójczych wedlug wynalazku.

Przyklad I. Zmieszano i uzupelniono woda do objetosci 100 ml 43 czesci wagowe l-fenylo-4-amino- -5-chloropirydazonu-6, 10 czesci glikolu etylenowego, 6 czesci soli sodowej produktu kondensacji kwasu fenolosulfonowego, mocznika i formaldehydu, 2 czesci syntetycznego kwasu krzemowego oraz 3 czesci polimeru blokowego skladajacego sie z ziaren politlenku propylenu o masie czasteczkowej okolo 3250, na który naszczepiono tlenek etylenu az do uzyskania masy czasteczkowej okolo 6500. Takotrzymano próbe B wedlug wynalazku.

Zmieszano iuzpelniono woda do objetosci 100 ml 43 czesci wagowe l-fenylo4-amino-5-chloropirydazo- nu-6, 2 czesci soli dwuetanoloaminowej kwasu dodecylobenzenosulfonowego, 4 czesci soli sodowej produktu kondensacji sulfonowego naftalenu z mocznikiem i formaldehydem. Tak otrzymano próbe A, odpowiadajaca przykladowi I ogloszeniowego opisu patentowego RFN DOS nr 2412270.

Obydwie mieszaniny mielono w mlynie perelkowym przez taki sam okres czasu tak, ze obydwie próby posiadaly jednakowe uziarnienie. W omawianym przypadku okolo 95% wagowych czastek bylo mniejszych od 2jx.4 106 063 Obydwie próby przechowywano w takich samych warunkach, a mianowicie w temperaturze 20,30 i 40 C.

Próba A na poczatku przechowywania stanowila tiksotropowa paste, która przez wytrzasanie mozna bylo latwo przeprowadzic w stan plynny. Po szesciomiesiecznym przechowywaniu w wymienionych temperaturach wlasciwosci jej zmienily sie w nastepujacy sposób: temperatura 20°C: gesta pasta, która przez dlugotrwale wytrzasanie z trudem stawala sie plynna; temperatura 30 i 40°C: bardzo gesta pasta, która juz nie przechodzila w stan plynny nawet przy dlugotrwalym i energicznym wytrzasaniu.

. Próba B na poczatku przechowywania byla rzadka pasta, która nawet bez wytrzasania wykazywala bardzo dobra plynnosc. Po szesciomiesiecznym przechowywaniu w wymienionych temperaturach próba nie ulegla zmianie, jedynie na powierzchni utworzyla sie nieznaczna warstwa klarownego plynu. Ta nieznaczna niejedno¬ rodnosc dawala sie usunac przez krótkotrwale wytrzasanie. Wazne jest przede wszystkim to, ze próba ta utrzymywala dobra plynnosc i ze jakosc jej nie zalezala od temperatury przechowywania.

Podczas gdy próba /..juz po szesciomiesiecznym przechowywaniu w temperaturze 20°C praktycznie nie nadawala sie do wytwarzania cieczy do opryskiwania, próba B po uplywie takiego samego okresu nawet w temperaturze 40°C odpowiednia byla do wytwarzania cieczy do opryskiwania jeszcze tak samo, jak bezposrednio po jej wytworzeniu. Szczególnie wynik uzyskany w przypadku wyzszych temperatur pozwala wyciagnac wniosek o trwalosci zawiesiny przy wieloletnim przechowywaniu jej w temperaturze normalnej, to znaczy 20°C i nizszej.

Przyklad II. Zmieszano i uzupelniono woda do objetosci 100 ml 43 czesci wagowe l-fenylo-4-amino- -5-chloropirydazonu-6, 5 czesci produktu kondensacji sulfonowanego fenolu, mocznika i formaldehydu, który skondensowano z oddzielnie wytworzonym kondensatem fenolu z formaldehydem, 10 czesci glikolu etylenowe¬ go, i 0,1 czesci fosforanu trójizobutylowego. Takotrzymano próbe C, która mniej wiecej odpowiadala próbie B, ale nie zawierala polimeru blokowego i kwasu krzemowego. Mieszanine te zmielono w sposób opisany w przykladzie I i dla porównania z próba B z przykladu I przechowywano ja w róznych temperaturach.

Próba C na poczatku przechowywania byla gesta pasta wykazujaca jeszcze uzyteczna plynnosc. Po szesciomiesiecznym przechowywaniu w temperaturach 20,30 i 40°C wlasciwosc ta nie zmienila sie, jedynie nad pasta tworzyla sie nieznaczna warstwa klarownego plynu. Przez energiczne wytrzasanie uzyskiwano jednorodny stan poczatkowy. Jednak w przypadku przechowywania próby C w temperaturze 50°C przez okres szesciu miesiecy nie nadawala sie ona do uzytku, poniewaz utworzylo sie w niej bardzo duzo odstalego, klarownego plynu i duzo bardzo ciagliwego osadu na dnie, którego nie mozna bylo rozprowadzic przez wytrzasanie.

Wlasciwosci próby B wedlug wynalazku opisane sa juz w przykladzie I. W stosowanej dodatkowo w przykladzie II temperaturze przechowywania 50°C wlasciwosci próby Bnie róznily sie od wlasciwosci uzyskanych przy temperaturze przechowywania 40°C tak, ze po lekkim wytrzasaniu stawala sie ona znowu jednorodna i nadawala sie do stosowania.

Przyklad ten wykazuje przewage próby wedlug wynalazku, zwlaszcza w przypadku przechowywania w podwyzszonych temperaturach.

P r z y k l a d III. Wytworzono: a/ próbe wedlug przykladu I — próba B b/ próbe wedlug przykladu I, ale bez wymienionych tam 2 czesci syntetycznego kwasu krzemowe¬ go - próba D. c/ próbe wedlug przykladu I — próba B, ale bez wymienionych tam 3 czesci polimeru blokowego — próba E.

Obydwie próby poddano przechowywaniu w takich samych warunkach.

Bezposrednio po wytworzeniu nie bylo zadnej róznicy miedzy próba B i D, ale juz po czterotygodniowym przechowywaniu w temperaturach 20, 30, 40 i 50°C próba D nie nadawala sie do uzytku, poniewaz we wszystkich próbach D, niezaleznie od temperatury przechowywania utworzyl sie ciagliwy, mocno przywierajacy do dna naczynia osad, którego nie mozna bylo ponownie zdyspergowac nawet przy dlugim i energicznym wytrzasaniu. Próba B podczas przechowywania przez taki sam okres nie ulegla zmianie.

Po czterotygodniowym przechowywaniu próby E w 20—30°C powstaja oznaki silnego tworzenia sie osadu.

Po przechowywaniu 4-tygodnie w 40-50°C próba E nie nadawala sie do uzycia, poniewaz wytwarzal sie lepki, silnie przylegajacy do dna naczynia osad, który nie dawal sie ponownie zdyspergowac nawet za pomoca dlugotrwalego i silnego wytrzasania. Wynik ten wskazuje wyraznie, ze brak polimera blokowego sprawia, ze mieszanki takie w czasie przechowywania podlegaja zmianom, które uniemozliwiaja ich zastosowanie w praktyce.

Przyklad IV. Dla porównania obydwu prób A i B przeprowadzono cztery doswiadczenia polowe w róznych miejscach stosujac w danym przypadku glebe gliniasto-piaszczysta. Substancje czynne uzyto w ilos-106 063 5 ciach 2,6 kg hektar i rozcienczono je do opryskiwania woda. Opryskiwanie prowadzono przed wschodami roslin uprawnych i niepozadanych oraz na innych dzialkach równiez po wschodach roslin. Przy traktowaniu powscho- dowym buraki znajdowaly sie w stadium pierwszego do drugiego liscia wlasciwego, natomiast chwasty posiadaly jeden do pieciu lisci wlasciwych. Wszystkie doswiadczenia powtórzono po cztery razy. Buraki cukrowe wystepowaly we wszystkich miejscach, natomiast chwasty zmienialy sie i nie wszedzie byly reprezentowane.

Niektóre gatunki wystepowaly raz, a niektóre trzy razy.

Oceny wizualnej dokonano po uplywie 2—4 tygodni od stosowania powschodowego. Wyniki doswiadczen przedstawione sa w tablicy.

Tablica . ..„... - _ Preparatyi biologiczne dzialanie Rosliny doswiadczalne Beta vulgaris (burak cukrowy) Poa annua Atriplex patula Brassica napus var,napobrassica (karpiel) Chenopodium album Galium aparina Lamium purpureum Matricaria chamomilla Polygonum aviculaie Polygonum convolvulus Raphanus raphanistum Sinapis arvensis Stellaria media Thlaspi arvense Veronica persica Vicia spp.

Viola tricolor Srednie wartosci dla wszystkich chwastów —- .-> ' Próba A 2,6 kg substancji czynnej/hektar przedwschodowo U) 100 85 95 87 70 99 98 91 95 97 75 95 97,5 100 97 97,5 93 Metody powschodowo ~ 97,5 32,5 90 68 49 91 81 79 32,5 75 65 100 89 49 65 stosowania: Próba B 2,6 kg substancji czynra przedwschodowo To 100 85 95 84 70 98 99 93 95 93 75 95 97,5 99 95 98 92 ;j/hektar powschodowo 1,5 98 60 91 75 60 94 89 65 88 32,5 75 86 99 95 32,5 32,5 71 Skala oceny:O- 100% O = brak uszkodzenia 100 = wszystkie rosliny zniszczone albo nie wzeszly Wyniki: W obydwu sposobach stosowania próby A i B nie powoduja w burakach cukrowych zadnych szkód albo tylko minimalne.

Przy stosowaniu przedwschodowym obydwie próby przecietnie dobrze zwalaczaja rosliny niepozadane. Niektóre gatunki byly zle atakowane, ale wiele gatunków bardzo dobrze.

W przypadku traktowania powschodowego dzialanie chwastobójcze obydwu prób w podanych warunkach doswiadczenia bylo niezupelnie wystarczajace, przy czym próba B byla nieco korzystniejsza.

Pod wzgledem tolerancji przez rosliny uprawne i zwalczania chwastów obie próby oceniono jako równowartosciowe.

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Srodek chwastobójczy na bazie l-fenylo4-amino-5-chloropirydazonu-6 albo l-fenylo-4-amino-5-bromopiry- dazonu-6 w postaci wodnej zawiesiny zawierajacej 20—50% wagowych substancji czynnej, znamienny tym, ze zawiera kwas krzemowy i polimer blokowy otrzymany z glikolu propylenowego, tlenku propylenu i tlenku etylenu.