PL100841B1 - Sposob wytwarzania nowych pochodnych 1,2-benzoizoksazolu - Google Patents

Sposob wytwarzania nowych pochodnych 1,2-benzoizoksazolu Download PDF

Info

Publication number
PL100841B1
PL100841B1 PL17585974A PL17585974A PL100841B1 PL 100841 B1 PL100841 B1 PL 100841B1 PL 17585974 A PL17585974 A PL 17585974A PL 17585974 A PL17585974 A PL 17585974A PL 100841 B1 PL100841 B1 PL 100841B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
group
formula
chlorophenyl
benzisoxazole
solution
Prior art date
Application number
PL17585974A
Other languages
English (en)
Priority date (The priority date is an assumption and is not a legal conclusion. Google has not performed a legal analysis and makes no representation as to the accuracy of the date listed.)
Filing date
Publication date
Application filed filed Critical
Priority to PL17585974A priority Critical patent/PL100841B1/pl
Publication of PL100841B1 publication Critical patent/PL100841B1/pl

Links

Landscapes

  • Heterocyclic Carbon Compounds Containing A Hetero Ring Having Nitrogen And Oxygen As The Only Ring Hetero Atoms (AREA)

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych pochodnych 1,2-benzoizoksazolu wykazujacych farmakologiczna aktywnosc i/lub stosowanych jako zwiazki posrednie do otrzymywania takich aktywnych zwiazków. .
Nowe pochodne 1,2-benzoizoksazolu okresla wzór ogólny 1, w którym Ri oznacza jeden lub wiecej pod¬ stawników zajmujacych jedna lub wiecej dostepnych pozycji w pierscieniu benzenowym, takich jak atom wodoru, atom chlorowca, korzystnie chloru lub bromu, grupa alkilowa o 1—4 atomach wegla, korzystnie grupa metylowa, grupa alkoksylowa o 1—4 atomach wegla, korzystnie metoksylowa, grupa nitrowa lub trójfluoromety- lowa, a R2 oznacza podstawnik w pozycji 5-, 6-, lub 7- w ugrupowaniu 1,2-benzoizoksazolu taki jak grupa karboksyalkilowa o 1—4 atomach wegla w podstawniku alkilowym korzystnie karboksymetyIowa,grupa cyjano- alkilowa o 1—4 atomach wegla w grupie alkilowej, korzystnie karboksymetylowa, grupa o wzorze -CH(R3)COOH, CH2 COOR3 i -CH(R3)COOR3, w których R3 oznacza grupe alkilowa o 1 -4 atomach wegla.
Okreslenie „grupa alkilowa o 1 —4 atomach wegla" i „grupa alkoksylowa o 1 -A atomach wegla" oznaczaja grupe alkilowa lub alkoksylowa o prostym lub rozgalezionym lancuchu zawierajacym 1 -4 atomy wegla, taka jak grupa metylowa, etylowa, n-propylowa, izo-propylowa,n-butylowa, Iljzed.-butylowa lub Illrzed.-butylowa.
Okreslenie „grupa karboksymetylowa" oznacza grupe o wzorze -CH2CO2H.
Korzystnymi zwiazkami o wzorze 1 sa takie, w których R2 oznacza grupe karboksymetylowa lub grupe o wzorze -CH(R3)COOH. W tej grupie zwiazków korzystne sa zwiazki, w których R1 oznacza atom chlorowca, zwlaszcza atom chlorowca w pozycji para.
Korzystnym zwiazkiem jest kwas a-metylo/3-p-chlorofenylo-l,2-benzoizoksazolilo-7/octowy.
Sposób wedlug wynalazku polega na tym, ze w warunkach zasadowych poddaje sie cyklizacji zwiazek o ogólnym wzorze 4, w którym Q oznacza grupe hydroksylowa lub grupe aminowa, X ma znaczenie podane dla R1, R4 oznacza grupe hydroksylowa lub atom chlorowca a Y oznacza grupe alkilowa o 1 -A atomach wegla, po czym grupe oznaczona symbolem Y przeksztalca sie w grupe oznaczona symbolem R2 znanymi sposobami.
Zwiazek, w którym Y oznacza grupe alkilowa o 1 -4 atomach wegla mozna na przyklad chlorowcowac za2 100 841 pomoca znanych srodków takich jak chlor, chlorek sulfurylu, brom lub N-bromosukcynimid, korzystnie w obecnosci odpowiedniego rozpuszczalnika takiego jak czterochlorek wegla, a nastepnie podstawic atom chlo¬ rowca grupa cyjanowa. Hydroliza nitrylu prowadzi do otrzymania kwasu karboksylowego, który w razie potrzeby mozna estryfikowac. Ewentualnie atom chlorowca mozna zastapic grupa kwasu karboksylowego za pomoca zwiazku metaloorganicznego, takiego jak odczynnik Grignarda. Sposób ten jest opisany w podstawowych publi¬ kach, na przyklad dla reakcji Grignarda na stronie 1172 w Indeksie Mereka, wydanie VIII z 1968 roku. Kwasy lub estry o wzorze 1 mozna alkilowac przy atomie wegla w pozycji a za pomoca halogenków alkilowych, takich jak jodek metylu lub etylu. Estry o wzorze 1 mozna równiez przeksztalcic w pochodne kwasu hydroksamowego, na drodze reakcji z hydroksyloamina.
Kwas o wzorze 1 mozna przeprowadzic w sól dzialajac odpowiednia zasada taka jak amonowa, alkiloamo- niowa, aryloalkiloamoniowa, glinem, wodorotlenkami metali alkalicznych lub ziem alkalicznych. Sole o wzorze 1 mozna latwo przeksztalcic w wolne kwasy dzialajac takimi kwasami jak chlorowodorowy czy siarkowy. Sole, korzystnie sodowe sa farmaceutycznie aktywne. Kwas o wzorze 1 lub jego sól mozna przeksztalcic w ester dzialajac odpowiednim alkoholem, halogenkiem odpowiedniego estru lub soletakiego halogenku,jesli ugrupowa¬ nie estrowe zawiera zasadowy atom azotu. Ester o wzorze 1 mozna hydrolizowac do odpowiadajacego mu kwasu o wzorze 1 dzialajac odpowiednimi srodkami hydrolitycznymi jak nieorganiczne zasady lub kwasy. W reakcji z amoniakiem lub odpowiednimi pierwszo- czy drugorzedowymi aminami, kwas o wzorze 1 lub jego ester mozna przeksztalcic w amid.
Jak wspomniano, korzystnymi zwiazkami sa kwasy o wzorze 1, w których R2 oznacza grupe karboksyme- tylowa lub grupe o wzorze -CH(R3 )COOH.
Sposobem wedlug wynalazku nowe pochodne 1,2-benzoizoksazolu wytwarza sie na drodze cyklizacji zwiazku o wzorze 2, w którym R4 oznacza grupe hydroksylowa lub atom chlorowca, korzystnie atom chloru, lub atom bromu, a zwlaszcza bromu, X ma znaczenie podane dla R1, a Y oznacza grupe alkilowa o 1 —4 atomach wegla, a nastepnie grupe oznaczona symbolem Y przeksztalca sie w grupe oznaczona symbolem R2.
W reakcji cyklizacji mozna stosowac chemiczny odpowiednik oksymu taki jak hydrazon. Dogodnym prekursorem oksymu o wzorze 2 lub hydrazor u jest odpowiednia pochodna benzofenonu, która mozna zsyntety- zowac ogólnie znanymi metodami. Benzofenon mozna poddac reakcji z hydroksyloamina, w wyniku której otrzymuje sie oksym, lub reakcji z odpowiednia hydrazyna otrzymujac hydrazon. Reakcje ta ilustruje schemat 1, przy czym Q we wzorach na schemacie oznacza grupe hydroksylowa lub aminowa. Szczególne znaczenie posiada¬ ja te pólprodukty o wzorze 4, w którym R4 oznafcza grupe hydroksylowa, poniewaz mozna je zarówno prze¬ ksztalcic w benzoizoksazole o wzorze 1 Jak tez przez dobranie odpowiednich warunków reakcji, w benzoksazole opisane w belgijskim opisie patentowym nr 799790 lub w zgloszeniu patentowym Stanów Zjednoczonych Ameryki nr 356251. Jesli bardziej pozadane jest uzyskanie benzoksazoli, niz benzoizoksazoli, to warunki prze¬ prowadzenia odpowiedniej-reakcji mozna latwo znalezc w 6 rozdziale „Zwiazków heterocyklicznych" tom 5 wydanych przez Elderfielda i opublikowanych w 1957 r. przez Johna Wleya.
W celu otrzymania benzoksazoli, nalezy przeprowadzic przegrupowanie Beckmanna w srodowisku kwas¬ nym, stosujac ha przyklad kwas polilósforowy, natomiast w przypadku wytwarzania benzoizoksazoli, proces nalezy prowadzic w srodowisku alkalicznym stosujac na przyklad Na2 C03 w trójglinie.
W przypadku, gdy R4 oznacza grupe hydroksylowa, cyklizacje, jesli jest to konieczne, mozna przeprowa¬ dzic przez ogrzewanie uprzednio acylowanego odpowiedniego stereoizomeru oksymu, jakkolwiek mozliwe jest równiez bezposrednie zamkniecie pierscienia oksymu.
Atom wodoru z grupy hydroksylowej oznaczonej symbolem R4 mozna zastapic atomem metalu z grupy IA, takim jak sód, atomem metalu grupy HA lub jonem anionowym.
W przypadku, gdy cyklizacji do benzoizoksazolu poddaje sie zwiazek o wzorze 4, w którym R4 oznacza grupe hydroksylowa, konfiguracja pólproduktu o wzorze 4 powinna byc taka, aby grupa oznaczona symbolem Q znajdowala sie w polozeniu anty w stosunku do grupy hydroksylowej fenolu. Jesli R4 oznacza atom chlorowca, to grupa Q powinna byc w polozeniu syn.
W przypadku wytwarzania benzoksazoli ze zwiazku o wzorze 5, grupa Q powinna znajdowac sie w poloze¬ niu anty w stosunku do grupy hydroksylowej.
Jezeli R4 oznacza atom chlorowca, to przez ogrzewanie z alkaliami takimijak wodorotlenek potasu, otrzy¬ muje sie benzoizoksazole o wzorze 6.
Nowe zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalazku, w których R2 oznacza grupe karboksylowa albo zestryfikowana grupe karboksylowa wykazuja aktywnosc przeciwzapalna, a w pewnych przypadkach takze inne wlasciwosci farmakologiczne. Farmakologiczna aktywnosc wykazano w testach na zwierzetach po zastosowaniu100 841 3 dawki okolo 0,1-500 mg/kg. Dla ludzi podawana dawka wynosi 0,1-25 mg/kg, ale lekarz opiekujacy sie pacjen¬ tem moze przepisac dawke wieksza. Farmakologicznie aktywny zwiazek o wzorze 1, moze byc podawany dojelitowo lub pozajelitowo.
W postaci srodka farmaceutycznego, zawierajacego skladnik aktywny polaczony z przynajmniej jednym farmakologicznie dopuszczalnym nosnikiem. Taki srodek zazwyczaj zawiera skladnik aktywny zmieszany z nos¬ nikiem, rozcienczony nosnikiem, zamkniety lub otoczony przez nosnik w forme kapsulek, pigulek, oplatków lub innych pojemników. Nosnik moze byc cialem stalym, pólstalym lub cieklym i sluzyc jako spoiwo, rozczyn- nik, pokrycie lub srodowisko dla skladnika aktywnego. Przykladami stosowanych nosników sa laktoza, dekstro- za, sacharoza, sorbit, mannit, skrobia, guma arabska, fosforan wapnia, ciekla parafina, maslo kakaowe, olej kakaowy, algina, guma tragakantowa, zelatyna, metyloceluloza, jednolaurynian polioksyetylenowego sabitanu, hydroksybenzoesan metylowy lub propylowy, octan ftalanoetylocelulozy, octan acetylocelulozy o niskiej lepkosci, parafina, wosk ziemny i roslinny, kauczuki silikonowe takie jak ciekly kauczuk polidwumetylo-siloksa- nowy, plastyfikowany lub nieplastyfikowany polichlorek winylu, plastyfikowany politereftalan etylenowy, modyfikowany kolagen, usieciowany hydrofilowy zel polieteru, usieciowany polialkohol winylowy lub usieciowa- ny, czesciowo zhydrolizowany polioctan winylowy.
Korzystne jest sporzadzenie srodka, w jednostkowych dawkach zawierajacych 1—1000 mg (najkorzystniej —500 mg) skladnika aktywnego. Przykladami odpowiednich postaci dawekjednostkowych sa tabletki, twarde lub miekkie zelatynowe kapsulki, mikrokapsulki i czopki jak równiez drazetki zawierajace skladniki aktywne w elastycznym, nieporowatym materiale polimeru, przez który skladnik ten moze przedostawac sie wolno na drodze dyfuzji. Okreslenia „dawka jednostkowa" uzywa sie w znaczeniu fizycznie okreslonej jednostki, zawiera¬ jacej skladnik aktywny zazwyczaj z domieszkami i/lub zamkniety przez farmaceutyczny nosnik, przy czym ilosc skladnika aktywnego winna byc taka, aby pojedyncze terapeutyczne podanie wymagalo jedynie jednej lub kilku takich dawek.
Dodatkami do skladnika aktywnego w wzorze 1, moze byc jeden lub wiecej farmakologicznie aktywnych rozczynników, na przyklad kwas acetylosalicylowy i jego sole, kofeina, fosforan kodeiny, fenylobutazon, parace- tamol, dokstropropoksyfen i indometazyna.
Srodek mozna przystosowac do konkretnego sposobu podawania. Do podawania doustnego stosuje sie tabletki, pigulki, kapsulki, roztwory lub zawiesiny, przy podawaniu pozajelitowym stosuje sie sterylne iniekcyj- ne roztwory lub zawiesiny, przy podawaniu doodbytniczym stosuje sie czopki, a przy podawaniu miejscowym-ze- wnetrznym stosuje sie kremy, plyny lub masci. Kazdy z wymienionych preparatów mozna sporzadzic znanym sposobem w formie dzialajacej z opóznieniem lub bez opóznienia.
Przyklady I—XII dotycza wytwarzania zwiazków wyjsciowych, przyklady XIII—XXXI dotycza wytwarza¬ nia zwiazków posrednich a przyklady XXXII—XLII dotycza wytwarzania zwiazków o wzorze 1. Nie podaje sie przykladów tworzenia kwasów na drodze reakcji Grignarda. Opisane chlorowcoalkilowe pochodne pólproduk¬ tów mozna przeprowadzic ta droga w odpowiednie kwasy.
Przyklad I. 4'-chloro-5-etylo-2-hydroksybenzofenon.
Do mieszanego roztworu 4-etylofenolu (122,1 g) i chlorku 4-chloro-benzoilu (140 ml) w suchym 1,1, 2,2 - czterochlorooctanie (800 ml) dodaje sie porcjami przez okolo 30 minut 267 g chlorku glinu. Mieszanine ogrzewa sie mieszajac w temperaturze 105°C przez 22 godziny, a nastepnie po ochlodzeniu mieszaniny lodem (600 g) powoli dodaje sie stezony kwas solny. Przebiega energiczna reakcja na skutek czego traci sie pewna czesc materialu. Pozostaly material oddziela sie i frakcje wodna dwukrotnie ekstrahuje sie chloroformem (200 ml), a nastepnie polaczone fazy organiczne odparowuje sie do momentu otrzymania ciemnego oleju, który destyluje sie pod zmniejszonym cisnieniem otrzymujac dwie glówne frakcje: B (17,4g) 150-160°C (0,3mmHg) iC (110,8 g) 160—168°C (0,3 mm Hg. Obie frakcje pozostaja ciekle po ochlodzeniu.
Mikroanaliza: dla wzoru Ci 5 H! 3C102 obliczono: 69,1% C, 5,0% H, 13,6% Cl, znaleziono: 69,0% Cr 5,0% H, 13,9% Cl.
Przyklad II. Oksym 4'-chloro-5-etylo-2-hydroksybenzofenonu.
Mieszanine zawierajaca 65,2 g 4'-chloro-5-etylo-2-hydroksybenzofenonu i 170 g wodorotlenku potasu w 700 ml wody oraz 150 ml etanolu poddaje sie reakcji, chlodzac z chlorowodorkiem hydroksyloaminy, a otrzy¬ mana mieszanine miesza sie przez 18 godzin w temperaturze otoczenia. W tym czasie nastepuje rozpuszczenie.
Roztwór zakwasza sie 5n kwasem solnym, a nastepnie ekstrahuje eterem (3 X 200 ml). Polaczone ekstrakty eterowe przemywa sie 10% wodnym roztworem weglanu sodu (2 X 200 ml) i odparowuje do suchej pozostalosci otrzymujac przejrzystobiala substancje. Te substancje rekrystalizuje sie z 40% benzenu w eterze naftowym 60-80 otrzymujac krysztaly o barwie bialej (29,9 g), druga krystalizacja (14,5 g). Temperatura topnienia 117°C.4 100 841 Mikroanaliza dla wzoru: Ci 5 Ht 4C1N02 obliczono: 65,3%C, 5,1% H, 5,1%N, 12,9%C1, znaleziono: 65,3% C, 4,9% H, 5,1% N, 12,9% Cl.
Stereoizomer jak w przykladzie I.
Przyklad III. 4'-chloro-4-etylo-2-hydroksybenzofenon.
Przeprowadza sie reakcje 3-etylofenolu (122g) z chlorkiem 4-chlorobenzoilu (140 ml) podobnie jak w przykladzie I, otrzymujac przez destylacje dwie glówne frakcje: A (141,8 g) 155-160°C (0,09 mm Hg, i B (15,3 g) 150-170°C/0,09 mm Hg. Obie frakcje zawieraja okolo 80% tytulowego zwiazku oraz 20% izomeru 4'-chloro-2-etylo-4-hydroksybenzofenonu. Mieszanine te stosuje sie w przykladzie IV.
Przyklad IV. Oksym 4'-chloro-4-etylo-2-hydroksybenzofenonu. 4'-chloro-4-etylo-2-hydroksybenzofenon (130,4 g) poddaje sie dzialaniu chlorowodorku hydroksyloaminy (140 g), podobnie jak w przykladzie II, otrzymujac zwiazek tytulowy w postaci jednego izomeru (81,2 g) o tem¬ peraturze topnienia 159-161°C.
Mikroanaliza dla wzoru: Ci 5 Hx 4C1N02 obliczono: 65,3% C, 5,1% H, 5,1% N, 12,9% Cl, znaleziono: 65,6% C, 5,1% H, 5,4% N, 12,8% Cl.
Stereoizomer jak w przykladzie I.
Przyklad V. 4-etylo-4'-fluoro-2-hydroksybenzofenon. 3-etylofenol (24,4 g) poddaje sie reakcji z chlorkiem 4-fluorobenzoilu, sposobem z przykladu I, otrzymujac trzy glówne frakcje: B (11,4g) 126-129°C (0,07 mm Hg, C (7,9 g) 129-132°C (0,06 mm Hg oraz D/5,9 g) 132-150°C) 0,06 mm Hg, które lacznie zawieraja 80% pozadanego izomeru. Frakcje B oddziela sie metoda preparatywnej chromatografii cienkowarstwowej i otrzymujac zwiazek tytulowy (2,6g) o temperaturze topnie¬ nia 44-48°C.
Przyklad VI. Oksym 4-etylo-4'-fluoro-2-hydroksybenzofenonu. 4-etylo-4'-fluoro-2-hydroksybenzofenon (21,0g) (80%) poddaje sie dzialaniu chlorowodorku hydroksylo¬ aminy (24,0 g), podobnie jak w przykladzie II otrzymujac po rekrystalizacji z benzenu zwiazek tytulowy w postaci bialych krysztalów (10,7 g) o temperaturze topnienia 130—132°C.
Mikroanaliza dla wzoru: Ci 5 Hi 4FN02 ^ obliczono: 69,5% C, 5,4% H, 5,4% N, 7,3% F, znaleziono: 69,2% C, 5,5% H, 5,2% N, 7,2% F.
Przyklad VII. 2-hydroksy-3-metylo-4'-chlorobenzofenon.
Miesza sie chlorobenzen (78,79 g, 71,6 ml, 0,7 mola) z A1C13 (14 g 0,105 mola) i poddaje dzialaniu roz¬ tworu chlorku kwasu 2-hydroksy-3-metylobenzoesowego (12,0 g, 0,0? mola) w chlorobenzenie (20 ml). Mieszani¬ ne przez cala noc miesza sie i ogrzewa w 100°C. Nastepnie mieszanine te chlodzi sie i dodaje do 10 ml stezone¬ go HC1 z lodem, ekstrahuje eterem i eterowy ekstrakt przemywa nasyconym roztworem kwasnego weglanu sodu, suszy, a przesacz destyluje otrzymujac (po usunieciu eteru) jako glówna frakcje 2-hydroksy-3-metylo4'-chloro- benzofenon o temperaturze wrzenia 148-152°C (0,5 mm Hg) w ilosci 8,18 g, który zestala sie w postaci mikro- plytek o temperaturze topnienia 55-58°C.
Dlawzoru:Ci4H,iC102 obliczono: 68,16% C, 4,49% H, 14,37% Cl, znaleziono: 68,23% C, 4,71% H, 14,61% Cl.
Przyklad VIII. Oksym 2-hydroksy-3-metylo-4'-chlorobenzofenonu.
Roztwór ketonu otrzymanego w przykladzie VII (7,5 g, 0,03 mola) w etanolu (18 ml) dodaje sie ciagle mieszajac do 85% roztworu wodorotlenku potasu (20,74 g, 0,3 mola) w 85 ml wody w temperaturze 10°C.
Otrzymany koloidalny roztwór poddaje sie dzialaniu stalego chlorowodorku hydroksyloaminy (8,54 g, 0,12 mola) i miesza przez cala noc. Nastepnie roztwór zakwasza sie 5n HC1 i otrzymuje osad, który saczy sie, przemy wa woda i przez 45 minut miesza z 5% roztworem Na2C03 (30,5 ml) w celu usuniecia niepozadanych stereoizo- merów oksymu, saczy, przemywa 5% roztworem Na2C03 (100 ml), a nastepnie woda do usuniecia alkalii.
Wysuszone cialo stale ma temperature topnienia 175-177°C. Po rekrystalizacji z mieszaniny 54% benzenu w lekkiej benzynie (temperatura wrzenia 60-80°C) otrzymuje sie 5,45 g oksymu o temperaturze topnienia 178°C.
Dla wzoru Ci 4 Hi 2C1N02 3bliczono: 64,25% C, 4,6% H, 13,55% Cl, 5,35% N, znaleziono: 64,25% C, 4,79% H, 13,41% Cl, 5,3% N.100 841 1 P r z y k la d IX* Octan oksymu 2-hydroksy-3-metylo-4,-chlorobenzQfenonu.
Bezwodnik octowy (12 ml) ogrzewa sie do 60°C i dodaje 5,25 g (0,02 rnola) oksymu ptrzymanego w przykladzie VIII. Mieszanine przy ciaglym mieszaniu ogrzewa sie do 8Q°C w celu rozpuszczania oksymu, a nastepnie roztwór chlodzi na lazni z lodem. Przesacza sie wytracony osad, przemywa lekka benzyna (tempera¬ tura wrzenia 40-60°C) i otrzymuje 4,8 g octanu o temperaturze topnienia 154-156°C.
Dla wzoru d 6Hi 4N03^ obliczono: 63,26% C, 4,64% H, 11,67% Cl, 4,6% N znaleziono: 63,18%C, 4,86%H, 11,5%Cl, 4,77%N.
Przyklad X. 2-hydroksy-3-etylobenzofenon.
Zwiazek ten (44,67 g) otrzymuje sie z benzenu (172 g, 2,2 mola) i chlorku kwasu 2-hydroksy-3-etylobenzo- esowego (63,15 g, 0,34 mola) stosujac takie same warunki jak w przykladzie VII. Temperatura wrzenia tego zwiazku wynosi 123-126°C (0,14 mm Hg,n^2 1,6081, *>max /film/ 1630cm_1.
Przyklad XI. Oksym 2-hydroksy-3-etylobenzofenonu.
Keton z przykladu X (45,34 g, 0,2 mola) poddaje sie reakcji z chlorowodorkiem hydroksyloaminy (56 g, 0,8 mola) w takich samych warunkach jak w przykladzie VIII. Otrzymuje sie 43,82 g oksymu o temperaturze topnienia 146-148°C *>max(Nujol) 3340,1630,1608,1600 cm-1.
Przyklad XII. Octan oksymu 2-hydroksy-3-etylobenzofenonu.
Z 39,76 g (0,185 mola) oksymu z przykladu XI, w takich samych warunkach jak w przykladzie IX a na¬ stepnie przez odparowanie bezwodnika octowego i przemycie produktu lekka benzyna (temperatura wrzenia 40-60°) uzyskuje sie 40,45 g octanu o temperaturze topnienia 63-65°C, ^max (Nujol) 1770 cm4 .
Przyklad XIII. 5-metylo-3/4-chlcrofenylo/-l,2-benzoizoksazol. 2-hydroksy-5-metylo-4'-chlorobenzofenon (13,5 g, 0,055 mola) miesza sie z roztworem wodorotlenku potasu (44 g) w 150 ml wody, a nastepnie dodaje, chlodzac lodem, chlorowodorek hydroksyloaminy (17,4 g, 0,25 mola). Pt> calonocnym mieszaniu w temperaturze pokojowej, dodaje sie 100 ml wody i mieszanine zakwa¬ sza 5n kwasem solnym, otrzymujac 14,7g osadu barwy kremowej, który po odsaczaniu przemywa sie i suszy (14,7 g). Rekrystalizacja produktu z benzenu c^aje 7 g oksymu, o temperaturze topnienia 163°C. Otrzymuje sie stereoizomer, w którym grupa OH oksymu i grupa p-chlorofenylowa sa polozone wzgledem siebie w pozycji syn., jest to odpowiedni izomer do dalszej przeróbki.
Otrzymany oksym (5 g, 0,019 mola) ogrzewa si-e w lazni parowej z bezwodnikiem octowym (10 ml) do rozpuszczenia, a nastepnie jeszcze 5 minut dluzej. Roztwór odparowuje sie pod zmniejszonym cisnieniem do momentu otrzymania klarownego oleju krystalicznego po ochlodzeniu w postaci ciala stalego barwy bialej.
Nastepnie ogrzewa sie w atmosferze azotu do temperatury 290—300°C przez 5 minut i oddestylowuje kwas octowy. Produkt destyluje sie pod zmniejszonym cisnieniem otrzymujac 2,4 g 5-metylo-3/4-chlorofenylo/-l,2- benzoizoksazolu o temperaturze wrzenia 154-158°C (0,2mmHg). Po oczyszczeniu metoda chromatografii cienkowarstwowej uzyskuje sie cialo stale barwy kremowej o temperaturze topnienia 95°C. Zwiazek ten mozna równiez otrzymac przez utrzymywanie w stanie wrzenia oksymu 2-bromo-5-metylo-4,-chlorobenzofenonu z alkoholowym roztworem wodorotlenku potasu.
Przyklad XIV. 5-bromometylo-3-/4-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazol.
Do zimnego roztworu 5-metylo-3-/4-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazolu (35 g) w 250 ml czterochlorku wegla dodaje sie 26 g N-bromosukcynimidu. Nastepnie dodaje sie 500 mg nadtlenku benzoilu i mieszanine ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna przez 3 godziny, naswietlajac promieniami ultrafioletowymi. Odsacza sie osad, a przesacz odparowuje uzyskujac 5-bromomety)o-3-/4-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazol o temperaturze topnienia 142°C.
Przyklad XV. [3-/4-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazolilo-5] acetonitryl.
Mieszanine 45 g 5-bromometylo-3-/4-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazolu i7,4g cyjanku sodu w 800 ml suchego dwumetyloformamidu ogrzewa sie na lazni parowej przez 3 godziny. Nastepnie mieszanine saczy sie, a przesacz odparowuje do suchej pozostalosci otrzymujac [3-/4-chlorofenylo/-l,2-benzoizoksazolilo-5] acetonit¬ ryl o temperaturze topnienia 118°C.
Przyklad XVI. 5-bromometylo-3-/4-chlorofenylo/-l,2-benzoizoksazol. 3-/4-chlorofenylo/-5-metylo-2,2-benzoizoksazol (12 g) oraz N-bromosukcynimid (9,6 g) miesza sie w czte¬ rochlorku wegla (200 ml) i ogrzewa pod chlodnica zwrotna naswietlajac promieniami ultrafioletowymi, (lampa cisnieniowa Honovia 125 wat, emitujaca przy 254, 265, 297, 313, 366 mp.). Po ochlodzeniu, mieszanine saczy sie, a przesacz odparowuje do sucha. Otrzymana substancje rekrystalizuje sie z 33% toluenu w eterze naftowym (150 ml) uzyskujac 10 g tytulowego zwiazku w postaci bialych krysztalów. Temperatura topnienia wynosi 142°C.6 100 841 Mikroanaliza dla wzoru C14H2 BrC1NO obliczono: 52,1% C, 2,8% H, 4,3% N, 11,0% Cl 24,8% Br, znaleziono: 51,9% C, 3,0% H, 4,6% N, 10,7% Cl 24,7% Br.
Przyklad XVII. [ 3-/4-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazolilo-5]acetonitryl. -bromometylo-374-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazol (6,5 g), cyjanek sodu (1,1 g) i suchy jodek sodu (1,1 g) miesza sie razem w temperaturze otoczenia przez 20 godzin w suchym dwumetyloformamidzie (50 ml).
Mieszanine przemywa sie woda (500 ml), miesza sie przez godzine, odsacza osad o barwie brazowej, przemywa go i suszy (5,1 g). Nastepnie osad ten poddaje sie powtórnej krystalizacji z weglem drzewnym w 50% toluenie z eterem naftowym 60-80 (100 ml), otrzymujac 3,4 g tytulowego zwiazku w postaci osadu barwy kremowej.
Temperaturatopnienia wynosi 118°C.
Mikroanaliza dla wzoru: Ci 5 H9C1N2O obliczono: 67,0% C, 3,4% H, 10,4% N, 13,2% Cl, znaleziono: 67,2% C, 3,6% H, 10,2% N, 13,5% Cl.
Przyklad XVIII. 3-/4-chlorofenylo/-5-etylo-l,2-benzoizoksazol.
Oksym 4'-chloro-5-etylo-2-hydroksybenzofenonu rozpuszcza sie w goracym bezwodniku octowym (45 ml) i niezwlocznie chlodzi. Wykrystalizowuje wówczas jednooctan oksymu, który saczy sie i suszy otrzymujac produkt w ilosci 19,7 g, o temperaturze topnienia 105°C. Jednooctan oksymu (19,0 g) i weglan sodu (13,3 g) ogrzewa sie w trójglimie (eter dwumetylowy glikolu trójetylenowego) w temperaturze wrzenia pod chlodnica zwrotna, przez 30 minut. Po ochlodzeniu mieszanine dodaje sie do 1 litra wody, a nastepnie ekstrahuje eterem (3 x 250 ml). Polaczone ekstrakty eterowe przemywa sie woda (3 x 250 ml) i odparowuje do suchej pozostalosci otrzymujac olej o barwie zóltej, krystalizujacy w temperaturze pokojowej (16,4 g). Próbke (3,0 g) tych kryszta¬ lów rekrystalizuje sie z mieszaniny metanolu z woda i otrzymuje cialo stale barwy bialej, (1,5 g) o temperaturze topnienia 42—45°C.
Mikroanaliza dla wzoru Ci 5 Hi 2C1NO obliczono: 69,9% C, 4,7% H, 5,4% N, 13,8% Cl, znaleziono: 69,6% C, 4,8% H, 5,4% N, 13,8% Cl.
Przyklad XIX. 5-/l-bromoetylo/-3-/4-chlorofenylo/-l,2-benzoizoksazol. 3-/4-chlorofenylo/-5-etylo-l,2-benzoizoksazol (12,3 g) bromuje sie podobnie jak w przykladzie XVI otrzymujac 11,3 g zwiazku tytulowego o temperaturze topnienia 111—116°C.
Mikroanaliza dla wzoru Ci 5Hi i BrCINO obliczono: 53,5% C, 3,3% H, 4,2% N, 10,5% CJ 23,7% Br, znaleziono: 53,6% C, 3,5% H, 4,0% N 10,3% Cl, 24,0% Br.
Przyklad XX. 2-[3-/4-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazolilo-5]propionitryl, -/l-bromoetylo/-3-/4-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazol (9,0g) poddaje sie dzialaniu cyjanku sodowego, podobnie jak w przykladzie XVII, otrzymujac 6,4 g zwiazku tytulowego w postaci lepkiego, zóltego oleju.
Przyklad XXI. 3-/4-chlorofenylo/-6-etylo-l,2-benzoizoksazol. 4'-chloro-4-etylo-2-hydroksybenzofenon (44,0 g) poddaje sie dzialaniu bezwodnika octowego, podobnie jak w przykladzie XVIII otrzymujac jednooctan oksymu, którego niezwlocznie przeksztalca sie w tytulowy zwiazek, sposobem z przykladu XVIII (34,7 g). 8,9 g tego zwiazku rekrystalizuje sie z roztworu metanolu- - woda, uzyskujac krysztaly barwy bialej (6,5 g), o temperaturze topnienia 78-79°C.
Mikroanaliza dla wzoru Ci 5 Hi 2C1NO obliczono: 69,9% C, 4,7% H, 5,4% N, 13,8% Cl znaleziono: 69,6% C, 4,7% H, 5,2% N, 13,8% Cl.
Przyklad XXII. 6-/1 -bromoetylo/-3-/4-chlorofenylo/-l,2-benzoizoksazol. 3-/4-chlorofenylo/-6-etylo-l,2-benzoizoksazol (25,8 g) bromuje sie, jak w przykladzie XVI, otrzymujac tytulowy zwiazek, który stosuje sie bez dalszego oczyszczania.
Przyklad XXIII. 2-[3-/4-chlorofenylo/-l,2-benzoizoksazolilo-6]propionitryl. 6-/l-bromoetylo/-3-/4-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazol (16,8g) poddaje sie dzialaniu cyjanku sodowego, podobnie jak w przykladzie XVII, otrzymujac zwiazek tytulowy w postaci osadu barwy kremowej (10,0 g), który stosuje sie bez dalszego oczyszczania.
Przyklad XXIV. 6-etylo-3-/4-fluorofenylo/-l ,2-benzoizoksazol.
Oksym 4-etylo-4'-fluoro-2-hydroksybenzofenonu (9,6 g) poddaje sie dzialaniu bezwodnika octowego, podobnie jak w przykladzie XXI, otrzymujac 7,5 g jednooctanu oksymu, który natychmiast przeksztalca sie w 5,7 g zwiazku tytulowego, sposobem z przykladu XXI.100 841 7 Przyklad XXV. 6-/l-bromoetylo/-3-/4-fluorofenyk)/-l,2-benzoizoksazol. 6-etylo-3-/4-fluorofenylo/-l ,2-benzoizoksazol (3,5 g) bromuje sie, podobnie jak w przykladzie XVI, otrzy¬ mujac 4,1 g zwiazku tytulowego, który stosuje sie bez dalszego oczyszczania.
Przyklad XXVI. 2-[3-/4-fluorofenylo/-l ,2-benzoizoksazolilo-6]propionitryl. 6-/l-bromoetylo/-3-/4-fluorofenylo/-l ,2-benzoizoksazol poddaje sie dzialaniu cyjanku sodowego, podobnie jak w przykladzie XVII, otrzymujac 3,8 g zwiazku tytulowego w postaci osadu o barwie brazowej, który stosuje sie bez dalszego oczyszczania.
Przyklad XXVII. 3-/4-chlorofenylo/-5-metylo-l,2-benzoizoksazol.
Oksym 4'-chloro-2-hydroksy-4-metylo-benzofenon (0,2g) ogrzewa sie wstanie wrzenia pod chlodnica ' zwrotna razem z bezwodnym weglanem sodu (0,2 g) w trójglimie (5 ml) przez 30 minut. Po ochlodzeniu miesza¬ nine dodaje sie do wody (50 ml) i saczy. Po odstaniu przesacz ponownie saczy sie a osad przemywa, suszy i poddaje analizie metoda NMR. Na podstawie widma NMR stwierdzono obecnosc w produkcie okolo 30% zwiazku tytulowego. Na drodze analizy metoda chromatografii cienkowarstwowej stwierdzono równiez obecnosc benzoizoksazolu.
Przyklad XXVIII. 3-p-chlorofenylo-7-metylo-l ,2-benzoizoksazol.
Octan oksymu otrzymany w przykladzie IX (4,36 g, 0,014 mola) ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna z weglanem sodu (3,3 g, 0,031 mola) w eterze dwumetylowym glikolu trójetylenowego (44 ml) przez 35 minut.
Mieszanine dodaje sie do wody (200 ml), chlodzi w lodzie, saczy i przemywa woda do uzyskania odczynu obojetnego. Po wysuszeniu benzoizoksazol ma temperature topnienia 88—90°C, a po rekrystalizacji z etanolu 97-99°C.
Dla wzoru Ci 4Hi oC1NO obliczono: 68,99% C, 4,14% H, 14,55% Cl, 5,75% N, znaleziono: 68,87% C, 4,37% H, 14,82% Cl, 5,83% N.
Przyklad XXIX. 3-p-chlorofenylo-7-bromometylo-l,2-benzoizoksazol.
Otrzymany w przykladzie XXVIII bezoizoksazol (28,9 g, 0,1 mola) ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna z N-bromosukcynimidem (19,59 g, 0,11 moja) w czterochlorku wegla (309 ml) przez 3 godziny, mieszajac i naswietlajac lampa ultrafioletowa (typ Hanovia MPO). Mieszanine studzi sie, odsacza staly N-bromosukcynimid i przemywa CC14. Przesacz odparowuje sie do suchej pozostalosci, a produkt rekrystalizuje z lekkiej benzyny (temperatura wrzenia 60-80°C) i CC14 otrzymajac pochodna bromoetylowa (26,59 g) o temperaturze topnienia 117—120°C. Zawiera ona nieco 7-metylowej pochodnej zwiazku wyjsciowego.
Dla wzoru d 4H9 BrCINO obliczono: 24,77%, 10,99% Cl, 4,34% N, znaleziono: 25,68%, 10,75% Cl, 4,24% N.
Przyklad XXX. 3-fenylo-7-etylo-l ,2-benzoizoksazol.
Octan z przykladu XII (39,34 g, 0,145 mola) w warunkach takich jak w przykladzie XXVIII, reagujac z weglanem sodu (31,86 g, 0,3 mola) w eterze dwumetylowym glikolu trójetylenowego (425 ml) daje 3-feny- lo-7-etylo-l ,2-benzoizoksazol (27,32 g) o temperaturze wrzenia 129-130°C pod cisnieniem 0,3mmHg nf>° = 1,6045, *>niax(film) 1625,1608 NMR 61,42 (5H), 53,05 (2H), 57,0-7,3 (8H).
Przyklad XXXI. 3-fenylo-7a-bromoetylo-l,2-benzoizoksazol.
Pochodna 7-etylowa zwiazku z przykladu XXX (2,23 g, 10 moli) w czterochlorku wegla (30 ml), miesza sie z N-bromosukcynimidem (l,96g, 11 moli) i sladowymi ilosciami nadtlenku benzoilu lub a-azo-izobutyronit- rylu, po czym ogrzewa i w stanie wrzenia pod chlodnica zwrotna przez 2 godziny w obecnosci promieniowania ultrafioletowego. Ochlodzony roztwór saczy sie i po odparowaniu czterochlorku wegla uzyskuje sie pochodna a-bromoetyiowa (3,18 g) w postaci oleju, n^3 1,6280 *>max(film) 780,1190 cm" ', NMR 51,22 (3H), 55,62 (1H) 57,0-8,0 (8H).
Przyklad XXXII. Kwas [3-/4-chlorofenylo/-l,2-benzoizoksazolilo-5]octowy.
Roztwór 11 g nitrylu otrzymanego w przykladzie XV, w 110 ml stezonego kwasu solnego ogrzewa sie przez 1 godzine na lazni parowej. Roztwór pozostawia sie do ostudzenia, a nastepnie odparowuje do suchej pozostalosci i produkt rozpuszcza w chloroformie. Roztwór chloroformowy kilkakrotnie ekstrahuje sie roztwo¬ rem kwasnego weglanu sodu. Polaczone ekstrakty zakwasza sie otrzymujac kwas [3-/4-chlorofenylo/-l ,2-benzo- izoksazolilo-5]octowy, o temperaturze topnienia 189°C.
Przyklad XXXIII. Ester etylowy kwasu [3-/4-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazolilo-5]octowego.
Roztwór kwasu 3-[4-chlorofenylo/-l,2-benzoizoksazolilo]octowego (20 g) w etanolu (200 ml) ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna prze 6 godzin i w tym czasie przepuszcza sie przez niego suchy, gazowy chlorowodór.
Nastepnie roztwór odparowuje sie do suchej pozostalosci i ta pozostalosc poddaje dzialaniu roztworu kwasnego8 100 841 weglanu sodu, a nastepnie ekstrahuje eterem. Z ekstraktu, po osuszeniu (Na2S04) i odparowaniu otrzymuje sie ester etylowy kwasu [3-/4-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazolilo-5 Joctowego.
Przyklad XXXIV. Ester etylowy kwasu 2-[3-/4-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazolilo-5]propionowego.
Roztwór estru etylowego kwasu [3-/4-chlorofenylo/-l,2-benzoizoksazolilo-5]octowego (39 g) w eterze (200 ml) dodaje sie mieszajac do roztworu amidku sodu (z 3,2 g sodu) w cieklym amoniaku (500 ml). Mieszani¬ ne miesza sie przez 15 minut, a nastepnie szybko dodaje roztwór jodku metylu (8,5 ml) w eterze (10 ml). Kiedy mieszanina stanie sie bezbarwna, zatrzymuje sie reakcje przez dodatek nadmiaru chlorku amonu. Mieszanine odparowuje sie do suchej pozostalosci, która ekstrahuje sie eterem. Po odparowaniu eterowego roztworu do sucha otrzymuje sie ester etylowy kwasu 2-[3-/4-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazolilo-5]propionowego.
Przyklad XXXV. Kwas 2-[3-/4-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazolilo-5]propionowy.
Roztwór estru etylowego kwasu 2-[3-/4-chlorofc>nylo/-l,2-benzoizoksazolilo-5]propionowego (15 g) w stezonym kwasie solnym (150 ml) ogrzewa sie przez 6 godzin na lazni parowej. Roztwór studzi sie, a wytra¬ cone krysztaly odsacza sie i rekrystalizuje otrzymujac kwas 2-[3-/4-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazolilo-5]propio- nowy w temperaturze topnienia 137—139 C.
Przyklad XXXVI. Kwas [3-/4-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazolilo-5]octowy. [3-/4-chlorofenylo/-l,2-benzoizoksazolilp-5]acetonitryl (4,7 g) miesza sie ze stezonym kwasem solnym (40 ml) oraz lodowatym kwasem octowym (20 ml) i ogrzewa przez 3 godziny w temperaturze 80°C. Mieszanine dodaje sie do 300 ml wody, a pozostalosci odsacza sie i przemywa woda. Pozostalosc te miesza sie z 5% wodnym roztworem weglanu sodu (200 ml) i saczy. Przesacz zakwasza sie 2n kwasem solnym otrzymujac bialy osad, który po przesaczeniu przemywa sie i suszy otrzymujac 4,20 g zwiazku tytulowego o temperaturze topnie¬ nia 189°C.
Mikroanaliza dla wzoru Ci 5 Hi 0C1N03 obliczono: 62,6% C, 3,5% H, 4,9% N, 12,3% Cl, znaleziono: 62,5% C, 3,7% H, 5,0% H, 12,6% Cl.
Przyklad XXXVII. Kwas 2-[3-/4-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazolilo-5]propionowy. 2-[3-/4-chlorofenylo/-l,2-benzoizoksazohlo-5]propionitryl (6,4 g) hydrolizuje sie podobnie jak w przykla¬ dzie XXXVI, otrzymujac 5,1 g osadu barwy kremowej. Osad ten rektystalizuje sie z toluenu z weglem drzewnym otrzymujac 3,9 g zwiazku tytulowego o temperaturze topnienia 137-139°C.
Przyklad XXXVIII. Kwas 2-[3-/4-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazolilo-6]propionowy. 2-[3-/4-chlorofenylo/-l,2-benzoizoksazolilo-6]pronitryl (10,0 g) hydrolizuje sie, podobnie jak w przykla¬ dzie XXXVI, otrzymujac 1,8 g zwiazku tytulowego w postaci bialego osadu o temperaturze topnienia 176-179°C.
Mikroanaliza dla wzoru C! 6H! 2C1N03 obliczono: 63,7% C, 4,0% H, 4,6% N, 11,8% Cl znaleziono: 63,7% C, 4,1% H, 4,6% N, 11,5% Cl.
Przyklad XXXIX. Kwas 2-[3-/4-fluorofenylo/-l ,2-benzoizoksazolilo-6]propionowy. 2-[3-/4-fluorofenylo/-l,2-benzoizoksazolilo-6]-propiotryl (3,8 g) poddaje sie hydrolizie podobnie jak w przykladzie XXXVI otrzymujac 0,45 g produktu w postaci ciala stalego o barwie kremowej i o temperaturze topnienia 151-154°C.
Przyklad XL, Kwas [3-p-chlorofenylo-l ,2-benzoizoksazolilo-7]octowy.
Bromometylowa pochodna z przykladu XXIX (20 g, 0,062 mola) miesza sie w temperaturze pokojowej z dwumetyloformamidem (190 ml), cyjankiem sodu (3,03 g, 0,062 mola) i jodkiem sodu (0,93 g, 0,0062 mola) przez 22 godziny. Roztwór odparowuje sie do sucha, otrzymujac cialo stale, do którego dodaje sie wody, dekantuje, saczy i przemywa woda az do uwolnienia od jonów chlorowca. Wysuszony surowy nitryl (21,45 g) ma temperature topnienia 110-125°C, NMR wykazuje, ze zawiera on 50% pozadanego produktu. Surowy nitryl (20,67 g, okolo 0,04 mola) ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna przez cztery godziny ze stezonym HCL (207 ml) i kwasem octowym (103 ml). Mieszanine dodaje sie do wody (21 mi) w celu wytracenia osadu, który ekstrahuje sie roztworem weglanu sodu, nastepnie ekstrahuje sie eterem, a roztwór weglanu sodu zakwasza sie w celu uzyskania kwasu octowego, który rekrystalizuje sie z 50% etanolu uzyskujac kwas octowy (2,76 g) o temperatu¬ rze topnienia 198-200°C.
DlawzoruC15H10ClNO3 obliczono: 62,62% C, 3,5% H, Cl 12,32%, 4,87% N, znaleziono: 62,84% C, 3,56% H, Cl 12,55%, 5,07%N.100 841 9 Przyklad XLI. Kwas &-metylo-[3-/p-chlorofenylo/-l ,2-benzoizoksazolilo-7]octowy. n-butylek litu (31 ml, 46 moli) ochladza sie do -30°C w atmosferze azotu i mieszajac dodaje sie roztworu dwuizopropyloaminy (6,25 ml, 4,65 g, 46 moli) w czterowodorofuranie (38 ml) utrzymujac temperature w grani¬ cach -30 do -50°C. Roztwór kwasu z przykladu XL (4,5 g, 15,64 mola) w 38 ml czterowodorofuranu (THF) i 38 ml szesciometyloamidu kwasu fosforowego dodaje sie kroplami do roztworu butylku litu i otrzymany roz¬ twór miesza sie przez 1,5 godziny w temperaturze —30° do *40°C. Nastepnie mieszanine przenosi sie do roztworu jodku metylu (150 ml), rtiiesza sie i utrzymuje temperature 5°C na lazni z lodem. Mieszanine miesza sie na lazni ze zmielonym lodem przez 1,5 godziny, zakwasza niewielka iloscia stezonego HCL, odparowuje do malej objetosci i dodaje 500 ml wody. Mieszanine ekstrahuje sie chloroformem, ekstrakt suszy (Na2S04) i odparowuje do uzyskania kwasu a-metylooctowego zmieszanego z jego estrem metylowym. Nastepnie ogrzewa sie pod chlodnica zwrotna ze stezonym HCL (60 ml) i kwasem octowym (30 ml) przez cztery godziny, rozcien¬ cza woda, ekstrahuje chloroformem, ekstrakt chloroformowy suszy (Na2SC>4) odparowuje do otrzymania gumy, która oczyszcza sie metoda preparatywnej chromatografii cienkowarstwowej otrzymujac kwas a-metylooctowy (0,85 g) temperatura topnienia 136-138°C.
Dla wzoru: Q 6 H! 2CLN03 obliczono: 63,69%C, 4,01%H, 11,75%Cl, 4,64%N, znaleziono: 63,88% C, 4,27% H, 11,46% Cl, 4,65% N.
Przyklad XLII. Kwas /3-fenylo-l,2-benzoizoksazolilo-7/propionowy.
Pochodna a-bromoetylowa z przykladu XXXI (18,6g), 61,55 mola w dwumetyloformamidzie (190 ml) miesza sie w temperaturze pokojowej przez 22 godziny z cyjankiem sodu (3,02 g, 61,55 mmola) i jodkiem sodu (0,92 g, 6,15 mmola). Nastepnie roztwór odparowuje sie do malej objetosci, dodaje 200 ml wody i ekstrahuje chloroformem (4 x 200 ml). Chloroformowy ekstrakt przemywa sie nasyconym chlorkiem sodu, suszy (Na2S04), saczy i odparowuje rozpuszczalnik otrzymujac surowy a-cyjanoetylonitryl (25 g) n2)1 1,5838 #niax(film) 750 cm" !. Surowy nitryl (25 g) miesza sie i ogrzewa pod chlodnica zwrotna przez cztery godziny z kwasem octowym (125 ml) i stezonym HCL (250 ml). Mieszanine wlewa sie do wody (25000 ml), ekstrahuje CHC13, który z kolei ekstrahuje sie roztworem kwasnego weglanu sodu. Nastepnie roztwór kwasnego weglanu sodu zakwasza sie do wytracania oleju, który ekstrahuje sie chloroformem, suszy (Na2S04), saczy i odparowuje uzyskujac kwas /3-fenylo-l,2-benzoizoksazolilo-7/octowy (5,94g) w postaci oleju n^1 = 1,5830, flniax(filni) 2620, 1710, 750, 700 cm-1, NMR 6 1,71 (3H) 4,42 (1H) 7,12-8,25 (8H) 9,95 (1H). Widmo masowe: jon macierzysty nie 267, inne przy 223 (wolne od C02), 222 (wolne od C02H), 208 (wolne od CH3C02) 195 (wolne odCH3C02H).

Claims (1)

Zastrzezenia patentowe Sposób wytwarzania nowych pochodnych 1,2-benzoizoksazolu o wzorze 1, w którym R1 oznaczajeden lub wiecej podstawników zajmujacych jedna lub wiecej dostepnych pozycji w pierscieniu benzenowym, takich jak atom wodoru, atom chlorowca korzystnie chloru lub bromu, grupa alkilowa o 1 —4 atomach wegla, korzystnie grupa metylowa, grupa alkoksylowa o 1-4 atomach wegla, korzystnie grupa metoksylowa, grupa nitrowa lub trójfluorometylowa, a R2 oznacza podstawnik w pozycji 5-, 6-, lub 7- w ugrupowaniu 1,2-benzoizoksazolu, taki jak grupa karboksyalkilowa o 1-4 atomach wegla w grupie alkilowej, korzystnie karboksymetylowa, grupa o wzorze -CH(R3)COOH, -CH2COOR3 i -CH(R3)COOR3, w których R3 oznacza grupe alkilowa o 1 -A atomach wegla, znamienny tym, ze w warunkach zasadowych poddaje sie cyklizacji zwiazek o wzorze 4, w którym Q oznacza grupe hydroksylowa lub grupe aminowa,.R4 oznacza grupe hydroksylowa lub atom chlorowca, X ma znaczenie podane dla R1 a Y oznacza grupe alkilowa o
1. -4 atomach wegla, po czym grupe oznaczona symbolem Y przeksztalca sie w grupe oznaczona symbolem R2.100 841 Wzór 1 ho.iot^ R' Wzór 2 V_C^ W 0 R4 Wzor 3 Y hudroksijloamina lub hijdrazLjna r>c-a N R^Y Q Wzór 4 Schemat 1 \ s-cy N OH I Wzór 5 Wzór 6 Prac. Poligraf. UPPRL naklad 120+18 Cena 45 zl
PL17585974A 1974-11-22 1974-11-22 Sposob wytwarzania nowych pochodnych 1,2-benzoizoksazolu PL100841B1 (pl)

Priority Applications (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL17585974A PL100841B1 (pl) 1974-11-22 1974-11-22 Sposob wytwarzania nowych pochodnych 1,2-benzoizoksazolu

Applications Claiming Priority (1)

Application Number Priority Date Filing Date Title
PL17585974A PL100841B1 (pl) 1974-11-22 1974-11-22 Sposob wytwarzania nowych pochodnych 1,2-benzoizoksazolu

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL100841B1 true PL100841B1 (pl) 1978-11-30

Family

ID=19969767

Family Applications (1)

Application Number Title Priority Date Filing Date
PL17585974A PL100841B1 (pl) 1974-11-22 1974-11-22 Sposob wytwarzania nowych pochodnych 1,2-benzoizoksazolu

Country Status (1)

Country Link
PL (1) PL100841B1 (pl)

Similar Documents

Publication Publication Date Title
JPS582935B2 (ja) 5↓−アロイルピロ−ル誘導体の製造法
JP3569823B2 (ja) 〔a〕−環化ピロール誘導体及び薬学におけるその使用
US3951999A (en) Anti-inflammatory 1,2-benzisoxazole derivatives
CS202515B2 (en) Method of producing novel 4-hydroxy-2h-1,2-benzothiazine-3-carboxamide-1,1-dioxides
US3313815A (en) 8-chloropyrazolo-[1, 5-c]quinazoline derivatives and methods of preparing same
Thore et al. Synthesis and pharmacological evaluation of 5-methyl-2-phenylthiazole-4-substituted heteroazoles as a potential anti-inflammatory and analgesic agents
US3265692A (en) Process for the preparation of oxadiazole derivatives
PL126032B1 (en) Process for preparing novel derivatives of 5-phenyl-2-hydroxytetrahydrofuran
JPH04221368A (ja) 抗炎症剤としての3,5−ジ−tert−ブチル−4−ヒドロキシフェニルチアゾリル、オキサゾリルおよびイミダゾリルメタノン並びに類似化合物
FI76809C (fi) Foerfarande foer framstaellning av terapeutiskt anvaendbara nya 5-(3-pyridyl)pyrrolo/1,2-c/tiazol-7- karboxamid-derivat.
JPS6159313B2 (pl)
Potts et al. Mesoionic compounds. XXXIII. Thermal rearrangement of 4H-1, 3-thiazinium betaines to 4-quinolones
US3560525A (en) 5-phenyl-2-furanacetic acids,5-phenyl-2-thiopheneacetic acids,and their derivatives
US4247555A (en) 4,9-Dihydro-9-oxo-N-1H-tetrazol-5-yl-pyrazolo[5,1-b]-quinazoline-2-carboxamides and antiallergic compositions and methods using them
US4261997A (en) 4-Alkyl-pyrazolo[5,1-b]-quinazolin-9(4H)-ones and anti-allergic compositions containing them
PL100841B1 (pl) Sposob wytwarzania nowych pochodnych 1,2-benzoizoksazolu
DK156066B (da) Analogifremgangsmaade til fremstilling af oxaloamino- eller hydroxyacetylaminobenzopyranderivater eller salte deraf med baser
US2802002A (en) Series of new nu-(5-nitro-2-furyl) alkylidene-3-amino-5-tertiaryamino-methyl-2-oxazolidones and the preparation thereof
US4490292A (en) 1,5-Benzothiazepine derivatives and production thereof
KR800000029B1 (ko) 이소옥사졸유도체의 제조방법
US4072689A (en) Monoamino 2,4,5-trisubstituted oxazoles
NO743135L (pl)
US4316904A (en) Indolopyrone tetrazoles and carboxamidotetrazoles having antiallergic activity
US4137323A (en) Organic compounds
US4927842A (en) 2,3,4,9-tetrahydro-1H-carbazole acetic acid derivatives, composition and use as anti-inflammatories