PL100127B1 - Sposob wytwarzania nowych 1,2,4-triazolo/5,1-b/benzotiazoli - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwarzania nowych l,2,4-triazolo[5,l-b]benzoitiazoli zwalczaja¬ cych organizmy fitopatogenne.

Dreikorn w opisie patentowym Stanów Zjedno¬ czonych Ameryki mr 3764681 i 3839569 przedstawil grzybobójcze dzialanie tetrazolo[l,5-a]chinolin i l^-fcriazolo^-alchinolin. W belgijskim opisie pa¬ tentowym nr 803098 i w opisie patentowym RFN nr 2249350 podano, ze pewne imidazochinoliny sa równiez uzyteczne jako srodki grzybobójcze.

Tamura i inni. Novel Synthesis of Thiazolo[3,2-b]- -s-Triazoles, J. Hetero. Chem., X 947-51(1973) z 16 lutego 1974, odkryli podobne zwiazki nie ma¬ jace podstawników przy pierscieniu fenylowym.

Potts i inni, w Synthesis of the Thiazolo[2,3-e]-s- -Triazole and the Thiazolo[3,2-b]-s-Triazole Sys¬ tems, J. Org. Chem. 36, 10—13 (1971) oraz japonski opis patentowy nr 7126500 wg. Chem. Abstr., 75, 140863 g (1971), przedstawia tiazolo[3,2-b]-l,2,4-tria- zole uzyteczne jako srodki bakteriobójcze i inne majace zastosowanie w rolnictwie.

Mosby i inni w opisie patentowym Stanów Zjed¬ noczonych Ameryki nr 3389137 opisali tetrazolo [5,l-b]benzotiazol stosowany wylacznie jako pro¬ dukt posredni przy wytwarzaniu pochodnych imi- dofosfenowych.

Sposobem wedlug wynalazku wytwarza sie nowe l,2,4-triazolo[5,l-b]ibenzotiazole o ogólnym wzorze 1, w którym R oznacza atom wodoru, grupe hydro¬ ksylowa lub metylowa, R1 oznacza grupe metylo- wa,,etylowa, atom chloru, fluoru lub grupe meto¬ ksylowa, z tym, ze podstawnik R1 oznaczajacy grupe metoksylowa znajduje sie tylko w poloze¬ niu 5.

Sposób wedlug wynalazku polega na tym, ze zwiazek o ogólnym wzorze 2 w którym R1 ma wy¬ zej podane znaczenie poddaje sie reakcji ze srod¬ kiem cyklizujacym.

Korzystnie, zwiazki o wzorze 1 otrzymuje sie, poddajac zwiazek o ogólnym wzorze 3, w którym R1 ma wyzej podane znaczenie, a R2 oznacza grupe metylowa, metoksylowa lub atom wodoru, reakcji ze srodkiem cyklizujacym.

Zwiazki o wzorze 1 otrzymuje sie takze z izome¬ rów zwiazków o wzorze 3 poddajac je reakcji ze srodkiem cyklizujacym. Izomery te maja ogólny wzór 4, w którym R1 i R2 maja wyzej podane znaczenia.

Korzystnymi zwiazkami sa pochodne o wzorze 1, w którym R oznacza atom wodoru, a takze zwiaz¬ ki, w których R1 oznacza grupe metylowa, atom chloru lub atom fluoru, przy czym podstawnik R1 korzystnie znajduje sie w pozycji 5.

Ponizej podano typowe przyklady zwiazków o wzorze 1: 6-chloro-2,l,4-triazolo[5,l-b]benzotiazol, 7-fluoro-2-hydiroksy-l,2,4-triazolo[5,l-b]benzotiazol, 6-etylo-l,2,4-triazolo [5,1-b]benzotialzol, 7-etylo-2-hydroksy-l,2,4-triazolo[5,l-b]benzotiaziol. 100 127100 127 -metoksy-2-hydroksy-l,2,4-triazolo[5,l-b]benzotia- zol, 7-chloro-l,2,4-triazolo[5,l-b]benzotiazol, 8-fluoro-l,2,4-triazolo[5,l-ib]benzotiazal, 7-etylo-2-metylo-,l,2,4-triazolo[5,l-b]benzotiazol. 5 Do korzystnych zwiazków o wzorze 1 zallicza sie: -metylo^l,2,4-triazolo[5yl-b]benzotiazol, -fluoro-l,2,4-triazolo[5,l-b]benzotiazol, 5TGhloro-l,2,4-triazolo[5,l-/b]benzotiazol, 10 -metoksy-l,2,4-triazolo[5,il-b]benzotiazol i 2,5-dwumetylo-l,2,4-triazolo[5,l-b]benzotiazol.

Zwiazki o wzorze 1 wytwarza sie z latwodostep- nych 2-aiminobenzotiazoli. Podstawniki R1 w zwiaz¬ kach o wzorze 1 otrzymuje sie z odpowiadajacych 15 im podstawników wyjsciowych 2-aminobenzotiazo- lach.

Nowe zwiazki mozna otrzymac w róznych proce¬ sach. Wedlug cytowanego powyzej Tamury naj¬ pierw wytwarza sie 3-amino-2-iminobenzotiazoMne, nazywana przez niego pochodna 2,3-dwuaminioiwa, poddajac reakcji 2-aminobenzotiazol z 0-mezytyle- nosulfonylohydroksyloamina w chlorku metylenu, w temperaturze lazni z lodem. Pochodna aminowo- -iminowa, otrzymana w postaci soli mezytylenosul- fonianowej, miesza sie z bezwodnikiem octowym i utrzymuje w stanie wrzenia pod chlodnica zwrot¬ na uzyskujac 2-metylo-l,2,4-triazolo[5,l-b]benzotia- zol z 80% wydajnoscia.

Sposób opisany przez Tamure jest dogodny, jed¬ nak jako produkt uboczny otrzymuje sie pochodna 2-acetyloamino-3-acetyloiminowa.

Najlepszym sposobem wytwarzania zwiazków o wzorze 1, w którym R oznacza grupe metylowa, 35 jest cyklizacja 2-alkanoiloimmo-3-aminobenzotiazo- liny o wzorze 3 za pomoca kwasu polifosforowego.

Typowymi zwiazkami o wzprze 3 sa nastepujace pochodne: 2-acetyloimino-'3-amino-6-chlorobenzotiazolina, 40 3-amino-7-etylo-2-metoksykarbonyloiminotbenzotia- zolina, 2-acetyiloiinino-3-anuno-4^mfitc4Kybei^ 2-acetyloimino-3-amino-6-fluorobenzotiazolina, 2-acetyloimino-3-amino-5-chlorobenzotiazolina, 45 3-amino-4-etylo-2-metoksykarbonyloiminobenzotia- zolina, 2-acetyloimino-3-amino-4-fluorobenzotiazolina, 2-acetyloimino-3-amino-6-etylobenzotiazolina i 3- -amino-4-metoksy-2-metoksykarbonyloiminobenzo- 50 tiazolina.

Te zwiazki posrednie wytwarza sie na drodze reakcji O-mezytylenosulfonylohydroksyloaniiny z 2- -aminobenzotiazolem w rozpuszczalniku aromatycz¬ nym lub w chlorowcopochodnej takiej jak chlorek 55 metylenu, w temperaturze od temperatury krzep¬ niecia mieszaniny reakcyjnej do temperatury po¬ kojowej, korzystnie w temperaturze lazni z lodem.

Jako produkt otrzymuje sie pochpdna 3-amino-2- -iminowa w postaci soli mezytylenosulfonianowej. 60 Sól te przeprowadza sie w wolna zasade poddajac ja dzialaniu mocnej zasady, po czym wolna zasade poddaje sie reakcji z halogenkiem acetylu uzysku¬ jac zacyiowana pochodna przejsciowa. Acylowanie prowadzi sie w tej samej temperaturze, co amino- «5 wanie, w rozpuszczalniku aromatycznym, alifa¬ tycznym lub chlorowcopochodnej, badz tez w ete¬ rze, takim jak czterowodorofuran, w obecnosci srodka wiazacego kwas, takiego jak trójetylóamina luib inne aminy trzecilorzejdoiwe, lub tez siilna zasada nieorganiczna, taka jak weglan metalu alkalicz¬ nego.

Aminowanie przy uzyciu O^mezytylenosulfonylo- hydroksyloaminy, mozna takze prowadzic za po¬ moca innych zwiazków, takich jak chloramina, p^bromofenylosulfonylohydrobsyloamina, p-tolue- nosulfonylohydroksyloamina, metanosulfonylohyd- roksyloamina i fenylosulfonylohydroksyloamina.

Zwiiazek posredni poddaje sie cyklizacji w stezo¬ nym kwasie polifosforowym. Reakcja biegnie naj¬ korzystniej w dosc wysokiej temperaturze, jak na przyklad 100—120°C, w której dobra wydajnosc osiaga sie po uplywie 1—2 godzin.

Zwiazki o wzorze 1, w którym R oznacza atom wodoru, dogodnie otrzymuje sie z 3-amino-2-imino- benzotiazoliny o wzorze 2 poddaje ja cyklizacji przy uzyciu oritomróiwczaou tirójeftyliu w obojetnym rozpuszczalniku, korzystnie w ksylenie, ale mozna tez stosowac inne rozpuszczalniki aromatyczne.

Mieszanie ogrzewa sie powoli, a powstajacy w wy¬ niku reakcji etanol usuwa sie za pomoca nasadki Deana-Starka lub podobnego urzadzenia zamonto¬ wanego na naczyniu reakcyjnym. Zwiazki podsta¬ wione w pozycji 2 z grupa metylowa mozna otrzy¬ mac takim samym sposobem zastepujac ortormrów- czan trójetylu ortooctanem trójetylu lub miesza¬ nym bezwodnikiem.

Zwiazki, w których R oznacza atom wodoru, wy¬ twarza sie takze droga cyklizacji soli pochodnej amirio-iminowej przy uzyciu stezonego kwasu mrówkowego, prowadzac reakcje w ciagu 12—24 godzin w temperaturze wrzenia pod chlodnica zwrotna.

Zwiazki, w których R oznacza grupe hydroksy¬ lowa wytwarza sie na drodze Cyklizacji 2-metoksy- karbonyloimino-3-aminobenzotiazoliny o wzorze 3.

Ten zwiazek posredni otrzymuje sie przez acylo¬ wanie chloromrówczanem metylu, pochodnej 3-ami- no-2-dminowej, znanym sposobem. Produkt posred¬ ni cyklizuje sie termicznie w temperaturze topnie¬ nia, badz tez traktujac go wodorkiem metalu alka¬ licznego w obojetnym rozpuszczalniku, takim jak eter, alkan lub weglowodór aromatyczny, korzyst¬ nie w czterowodorofuranie i w temperaturze wrze¬ nia.

Inny uzyteczny sposób syntezy zwiazków o wzo¬ rze 1 polega na tym, ze l-acylo-2-fenylohydrazyne poddaje sie reakcji z tiocyjanianem metalu alka¬ licznego w rozpuszczalniku aromatycznym, w pod¬ wyzszonej temperaturze, od 40°C do temperatury wrzenia. Otrzymany 4-acylo-3-fenylotiosemikarbo- zyd, poddaje sie cyklizacji przy uzyciu bromu, w chlorowcowym rozpuszczalniku w temperaturze od 30°C do temperatury wrzenia mieszaniny reak¬ cyjnej otrzymujac 3-acyloamino-2-iminobenzotia- zoline w postaci soli z HBr. Sól te przeprowadza sie w wodna zasade o wzorze 4 poddajac ja dzia¬ laniu mocnej zasady, jak to opisano powyzej, a na¬ stepnie cyklizuje ogrzewajac w temperaturze wrze¬ nia w kwasie octowym. W wyniku reakcji otrzy-100 127 6 muje sie zadany produkt. Zamiast kwasu octowego mozna stosowac kwas siarkowy, bezwodnik octo¬ wy, badz tez produkt posredni mozna podgrzewac bez zadnych dodatków.

Zwiazki wytwarzane sposobem wedlug wynalaz¬ ku znajduja zastosowanie w zwalczaniu grzybów atakujacych ulistnienie roslin.

Ponizej podano przyklady, z których przyklady I-IV ilustruja sposób wytwarzania zwiazków o wzorach 2, 3 i 4 a przyklady V—XX sposób wy¬ twarzania zwiazków o wzorze 1.

Przyklad I, 7,2 g 2-amino-4-metoksybenzo- tiazolu dodaje sie do chlorku metylenu otrzymujac zawiesine. Mieszanine oziebia sie na lazni lodowej i dodaje 11 g mezytylenosulfonylohydroksyloaminy w postaci roztworu w chlorku metylenu oziebione¬ go do temperatury 0°C. Nastepnie mieszanine po¬ zostawia sie do ogrzania do temperatury pokojo¬ wej w ciagu 45 minut, rozciencza sie eterem ety¬ lowym i saczy.

Staly produkt miesza sie ze 100 ml chloroformu i dodaje sie, w ciagu 30 minut 6 g KOH w 75 ml wody. Surowy staly produkt odsacza sie, zas war¬ stwe chloroformowa,odparowuje sie do sucha pod zmniejszonym cisnieniem uzyskujac dodatkowa porcje produktu. Produkty laczy sie i rekrystali- zuje z octanu etylu otrzymujac 4,8 g 3-amino~2~ -imino-4-metoksybenzotiazoliny o temperaturze topnienia 131—132°C, która zidentyfikowano me¬ toda magnetycznego rezonansu jadrowego.

Przyklad II. 1,7 g 3-amino-2-amino-4-metylo- benzotiazoliny rozpuszcza sie w okolo 50 ml cztero- wodorofuranu i dodaje 1,1 g trójetyloaminy. Na¬ stepnie mieszanine reakcyjna oziebia sie na lazni lodowej i wkrapla, mieszajac 1 g chlorku acetylu rozpuszczonego w 2 ml czterowodorofuranu. Potem calosc miesza sie na lazni lodowej, w ciagu 8 go¬ dzin i rozciencza woda w stosunku objetosciowym 1:1. Czterowodorofuran usuwa sie pod zmniejszo¬ nym cisnieniem, a pozostala wodna zawiesine sa¬ czy sie uzyskujac staly produkt. Po rekrystalizacji z etanolu otrzymuje sie 2,0 g 3-amino-4Hmetylo- -2-acetyloiminobenzotiazoliny o temperaturze top¬ nienia 154—155°C. Zwiazek ten zidentyfikowano metoda magnetycznego rezonansu jadrowego, spek¬ trometrii w nadfiolecie i mikroanalizy elementar¬ nej.

Dla odpowiedniego wzoru obliczono: C 54,28% H 5,01% N 18,99%, znaleziono: C 54,59% H 5,42%j N 18,11%.

Przyklad: III. 1,8 g 3-amino-2-imino-4-mety- lobenzotiazoliny miesza sie z okolo 50 ml cztero¬ wodorofuranu i do tej zawiesiny dodaje 1,3 g trój- etyloaminy. Nastepnie mieszanine reakcyjna ozie¬ bia sie na lazni lodowej i wkrapla 1,04 g chloro- mrówczanu metylu. Potem calosc miesza sie, na lazni lodowej, w ciagu 4 godzin i mieszanine reak¬ cyjna poddaje sie obróbce opisanej w przykla¬ dzie II. Metoda magnetycznego rezonansu jedrowe- go, spektrometrii w nadfiolecie i mikroanalizy elementarnej zidentyfikowano produkt jako 3-ami- no-2-metoksykarbonyloimino-4-metylobenzotiazolii- ne, dla której obliczono: C 50,26% H 4,67% N 17,71%; znaleziono: C 50,86%[ H 4,91% N 17,66%.

Przyklad IV. Reakcje prowadzi sie sposobem opisanym w przykladzie III stosujac 2,0 g 3-amino- -4-chloro-2-iminobenzotiazoliny w 30 ml czterowo¬ dorofuranu, w obecnosci 1,1 g trójetyloaminy.

Zwiazek wyjsciowy acyluje sie za pomoca 1,5 g chloromrówczanu metylu prowadzac reakcje w cia¬ gu zaledwie okolo 2 godzin. Metoda magnetycznego rezonansu jadrowego, spektrometrii w nadfiolecie i mikroanalizy elementarnej zidentyfikowano pro- io dukt jako 3-amino-4-chloro-2-metoksykarbonylo- iminobenzotiazoline o temperaturze topnienia 222—223°C, dla której obliczono: C 41,95%) H 3,13% N 16,37%, znaleziono: C 41,92% H 3,16% N 16,10%.

Przyklad V. 9,2 g 3-aminó-2-metoksykarbo- nyloimino-4-metylobenzotiazoliny, otrzymanej spo¬ sobem opisanym w przykladzie III, ogrzewa sie w kolbie na lazni ze stopem Wooda w ciagu okolo 1,5 godziny. Nastepnie kolbe pozostawia sie do ostygniecia, a otrzymany produkt rekrystalizuje sie z dwumetyloformamidu otrzymujac 5,9 g 2-hydro- ksy-5-metylo-l,2,4-triazolo[5,l-b]benzotiazolu w tem¬ peraturze topnienia ponad 300°C, dla którego obliczono: C 52,67% H 3,44%( N 20,47%, a metoda mikroanalizy elementarnej znaleziono: C 52,62% H 3,59% N 20,33%.

Przyklad VI. 4 g 3-amano-4Hchloro-2-imino- benzotiazoliny miesza sie z 50 ml ksylenu i do za- wiesiny tej dodaje 3,T g ortomrówczanu trójetylu rozpuszczonego w 10 ml ksylenu/Nastepnie mie¬ szanine ogrzewa sie bardzo wolno do temperatury wrzenia. Etanol oddestylowany z. mieszaniny zbie¬ ra sie w nasadce Deana Starka. Po jednogodzin- nym ogrzewaniu mieszanine pozostawia sie do oziebienia. Zimna mieszanine; reakcyjna saczy sie i osad przemywa benzenem, uzyskujac 2,8 g 5^chlo- ro-l,2,4-triazolo[5,l-b]benzotiazolu o temperaturze topnienia 203^205°C. Produkt ten zidentyfikowano 40 za pomoca metody magnetycznego rezonansu jad¬ rowego i mikroanalizy elementarnej.

Dla zwiazku tego obliczono: C 45,83% H 1,92% N 20,04%', znaleziono: C 45,99Vq P 1,99% N 19,94%. 45 Przyklad VII. 15 g l-acetylo-2-(2-metylofehy- lo) hydrazyny miesza sie z 75 ml benzenu i dodaje 16,4 g tiocyjanianu sodu; Mieszanine reakcyjna ogrzewa sie do temperatury 45°C i dodaje 16 g 50^ kwasu trójfluorooctowego. Nastepnie calosc ogrze¬ wa sie do temperatury wrzenia i miesza w tej tem¬ peraturze w ciagu 3,5 godziny, po czym dekantuje sie nadmiar benzenu. Gesta pozostalosc wylewa sie do wody, dodaje octan etylu w stosunku objetps- 55 ciowym 1:1, saczy zawiesine i otrzymany osad przemywa octanem etylu, uzyskujac 4-acetylp-3- -(2-metylofenylo) tiosemikarbazyd.

.Otrzymany produkt posredni miesza sie z 70 ml chlorku etylenu i do zawiesiny wkrapla, mieszajac, 60 5,3 g bromu rozpuszczonego w 30 ml chlorku ety¬ lenu. Mieszanine ogrzewa sie do temperatury wrzenia i miesza w tej temperaturze w ciagu 1,5 godziny. Nastepnie calosc pozostawia sie do ochlodzenia do temperatury pokojowej i miesza *5 przez cala noc. Potem mieszanine reakcyjna roz-100 127 8 ciencza sie eterem etylowym w stosunku objetos¬ ciowym 1:1, saczy i otrzymany bialy osad prze¬ mywa eterem etylowym. Metoda magnetycznego rezonansu jadrowego i spektrometrii w nadfiolecie zidentyfikowano pirodukt jako sól 3-acetyloamiiino-2- s -imino-4-metylobenzotiazoliny z HBr. Produkt ten miesza sie ze 100 ml wody, calosc zobojetnia NH^OH i saczac zawiesine wyodrebnia sie produkt, tzn. 3-acetyloammo-2Himino-4^rnetylobenzotiazoline. 1 g tego produktu rozpuszcza sie w 50 ml kwa- 10 su octowego i roztwór miesza sie w ciagu 28 go¬ dzin utrzymujac go w temperatiirze wrzenia. Na¬ stepnie dodaje sie dioksan i wiekszosc kwasu octo¬ wego oddestylowuje sie azeotrópowo. Pozostala mieszanine reakcyjna wylewa sie do duzej ilosci 15 wody i zobojetnia wodna mieszanine, za pomoca wodoroweglanu potasowego. Nastepnie mieszanine wielokrotnie ekstrahuje sie octanem etylu, lajczy warstwy octanowe i odparowuje pod zmniejszonym cisnieniem do uzyskania oleistej pozostalosci, czes- 20 ciowo .; -krystalizujacej podczas przechowywania.

Pozostalosc te rozciera sie z: mieszanina eteru ety¬ lowego, i chloroformu w stosunku 4:1 a calosc saczy. Przesacz wprowadza sie do kolumny chro¬ matograficznej z zelem krzemionkowym i wymywa ^ mieszanina benzenu i octanu etylu w stosunku 2:1.

Frakcje zawierajace produkt laczy sie i odparo¬ wuje, pod zmniejszonym cisnieniem otrzymujac 2,5rdwUrtietylo-tlf2,4rtriazolo[5,l-b]benzotiazol o tem¬ peraturze topnienia 121—423°C.

Przyklad VIII. 2,2 g produktu posredniego otrzymanego sposobem opisanym w przykladzie II, miesza sie1 z 15 ml kwasu polifosforowego. Otrzy¬ mana zawiesine ogrzewa sie do temperatury okolo 110°C w ciagu okolo 1,5 godziny. Nastepnie mie¬ szanine pozostawia sie do ochlodzenia do tempe¬ ratury pokojowej i rozciencza sie duza iloscia wody* Wodna mieszanine zobojetnia sie przy uzy¬ ciu NH4OH i saczy wyodrebniajac surowy produkt.

Po rekrystalizacji otrzymuje sie 2,5-dwusmetylo- -l,2,4-triazolo[5,l-b]benzcrtiazol o temperaturze top¬ nienia 121—123°C.

Stosujac opisane w przykladzie V—VIII sposoby syntezy z odpowiednimi (modyfikacjami, które 45 moze wprowadzic kazdy specjalista, otrzymuje sie wszystkie zwiazki o wzorze 1, takie jak podano w ponizszych przykladach.

P r z y k lad IX> 4 ? v5-metylo-l,2,4-triazolo[5,l-b] benzotiazol o temperaturze topnienia 134—135°C. 50 Przyklad X. 2,5-dwumetylo-l,2,4-triazolQ[5,l-b] benzotiazol o temperaturze topnienia 121—il23°C.

Przyklad XI. 5-fluofo-l,2,4-triazolo[5,l-fo] ben¬ zotiazol o temperaturze topnienia 185—167°C.

Przyklad XII. 5-fluoro-2-metylo-l,2,4-tfiazolo [5,l-b]benzotiazol o temperaturze topnienia 162— —164°C.

Przyklad XIII. 5-metóksy-l,2,4-triazolo[5,l-b] benzotiazol o temperaturze topnienia 142—143°C. M Przyklad XIV. 7-metylo-l,2,4-triazolo[5,l-b] benzotiazol o temperaturze topnienia 156—ii58°C.

Przyklad XV. 2,7-dwumetylo-l,2,4-triazolo [5,l-b]benzotiazol o temperaturze topnienia 118— 40 55 Przyklad XVI. 5-chloro-2-metylo-l,2,4-triazo- lo[5,l-b]benzotiazol o temperaturze topnienia 263— ^264°C.

P r z y k l a d XVII. 5^chloro-2-hydroksy-l,2,4- -triaizolo[5,l-b]benzotiazol o temperaturze topnienia 340—341°C z rozkladem.

Przyklad XVIII. 5-metoksy-2-metylo-l,2,4- -triazolo[5,l-b}benzotiazol o temperaturze topnienia 146—147°C.

Przyklad XIX. 5-etylo-l,2,4-triazolo[5,-l-b]ben- zotiazol o temperaturze topnienia 93—96°C.

Przyklad XX. 5-etylo-2-metylo-l,2,4-triazolo [5,l-b]benzotiazol o temperaturze topnienia 95— —96°C.

Claims (24)

Zastrzezenia patentowe

1. Sposób wytwarzania nowych 1,2,4-triazolo [5,l-b]benzotiazoli o ogólnym Azorze 1, w którym R oznacza atom wodorfu, jgnupe hydrolksylowa lub me¬ tylowa a R1 oznacza grupe metylowa, etylowa, me- toksylowa, atom.chloru lub fluoru, z tym, ze pod¬ stawnik R1 oznaczajacy grupe metoksylowa znaj¬ duje sie tylko w pozycji 5, znamienny tym, ze zwiazek -. o ogólnym wzorze 2, w którym R1 ma wyzej podane znaczenie, poddaje sie reakcji ze srodkiem cyklizujacym.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 5-chloro-l,2,44;riazolo [5,l-b]benzotiiazolu, 3ramino-4-chloro-2-iminobenzo- tiazoline poddaje sie reakcji z ortomrówczanem trójetyiu.

3. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 5-metylo-l,2,4-triazolo [5,l^b]benzotiazolu, 3-amino-4-mety,lo-2-iminoben- zotiazoline poddaje sie reakcji z ortomrówczanem trójetylu.

4. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 2,5-dwumetyilo-.l,2,4- triazolo[5,l-b]benzotiazolu, 3-amino-4-metylo-2-iimi- nobenzotiazoline poddaje sie reakcji z ortooctanem trój etylu.

5. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 5-fluoro-l,2,4-triazo- lo[5,l-b]benzotiazolu, 3-amino-4-fluoro-2-iminoben- zotiazoline poddaje sie reakcji z ortomrówczanem trójetylu.

6. Sposób wedlug zastrz* 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 5-fluoro-2-metyio-il,2,4- -triazoio[5,il-bjbenzotiazolu, 3-amino-4-lfiluoxo-2-imi- nobenzatiazoline poddaje sie reakcji z crtooctanem trójetylu.

7. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 7-metyio-l,2,4-triazo- lo[5,1-bjbenzotiazolu, 3-amino-6^metyil0-2-iminoben- zotiazoline poddaje sie reakcji z ortomrówczanem trójetylu.

8. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 5-chloro-2Hmetylo-i,2,4- -triazolo[5,l-b]benzotiazolu, 3-amdrio-4-chloro-2-imi- nóbenzotiazoline poddaje sie reakcji z ortooctanem trójetylu.

9. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 5-metoksy-2-metylo-100 1 9 -l,2,4-triazolo[5,l-b]benzotiazolu, 3-amino-4-meto- ksy-2-iminobenzotiazoline poddaje sie reakcji z ortooctanem trójetyiu.

10. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 5-etyIo-l,2,4-triazo- 5 lo[5,l-b]benzotiazolu, 3-amino-4-etylo-2-imino'ben- zotiazoline poddaje sie reakcji z ortomrówczanem trójetylu.

11. ¦11. Sposób wytwarzania nowych 1,2,4-triazo- lo[5,14>]benzotiazoli o ogólnym wzorze 1, w którym io R oznacza atom wodoru, grupe hydiroksylowa lub metylowa a R1 oznacza grupe metylowa, etylowa, metoksylowa, atom chloru lub fluoru, z tym, ze podsitawnik R1 oznaczajacy grupe meitoksylowa znajduje sie tylko w pozycji 5, znamienny tym, ze 15 zwiazek o ogólnym wzorze 3 lub jego izomer o wzorze 4, w których R1 ma wyzej podane znacze¬ nie, zas R2 oznacza grupe metylowa, metoksylowa lub atom wodoru poddaje sie reakcji ze srodkiem cyklizujacym. 20

12. Sposób wedlug zastrz. 11, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 2-hydroksy-5-metylo- -l,2,4-triazolo[5^1-b]benzotiazolu, ogrzewa sie 3^ami- no-2-metoksykarbonyloimino-4-metylobenzotiazo- line. 25

13. Sposób wedlug zastrz. 11, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 2-hydroksy-5-metylo- -l,2,4-triazolo[5,l^b]benzotiazolu, ogrzewa sie 3-me- toksykarbonyloamino-2-imino-4-metylobenzotiazo- line. 30

14. Sposób wedlug zastrz. 11, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 5-chloro-l,2,4-triazo- lo[5,l-b]benzotiazolu, 3-amino-4^chloro-2-formylo- iminobenzohiazoline poddaje sie reakcji z kwasem polifosforowym. 35

15. Sposób wedlug zastrz. 11, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 2,5^dwumetylo-l,2,4- -triazolo[5,l-b]benzotiazolu, 3-acetyloamino-4-mety- lo-2-iminobenzotiazoline poddaje sie reakcji z kwa¬ semoctowym. 40

16. Sposób wedlug zastrz. 11, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 2,5-dwumetylo-l,2,4- -triazolo[5,l-b]benzotiazolu, 3-amino-4-metylo-2-ace- 10 tyloiminobenzotiazoline poddaje sie reakcji z kwa¬ sem polifosforowym.

17. Sposób wedlug zastrz. 11, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 5^metylo-l,2,4-triazo- lo[5,1-b]benzotiazolu, 3-amino-4-metylo-2-f ormylo- iminobenzotiazoline poddaje sie reakcji z kwasem polifosforowym.

18. Sposób wedlug zastrz. 11, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 5-fluoro-l,2,4-triazo- lo[5,l-b]benzotiazolu, 3-amino-4-fluoro-2-fonmylo- iminobenzotiazoline poddaje sie reakcji z kwaisem polifosforowym.

19. Sposób wedlug zastrz. 11, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 5-fluoro-2-metylo-l,2,4- -triazolo[5,1-b]benzotiazolu, 3-amino-4-fluoro-2-ace- tyloiminobenzotiazoline poddaje sie reakcji z kwa¬ sem polifosforowym.

20. Sposób wedlug zastrz. 11, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 5-metoksy-l,2,4-triazo- lo[5,l-b]benzotiazolu, 3-almino-4Hmetoksy-2-formylo- iminobenzotiazoline poddaje sie reakcji z kwasem polifosforowym.

21. Sposób wedlug zastrz. 11, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 7-metyIo-l,2,4-triazo- lo[5,1-b]benzotiazolu, 3-amino-6^metylo-2-formylo- imiriobenzotiazoline poddaje sie reakcji z kwasem polifosforowym.

22. Sposób wedlug zastrz. 11, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 2,7*dwumetylo-I,2,4- -triazolo[5,l-b]benzotiazolu, 3-acetyloamino-6-mety- lo-2-iminobenzotiazoline poddaje sie reakcji z kwa¬ sem polifosforowym.

23. Sposób wedlug zastrz. 11, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 5-chloro-2-hy -l,2,4-triazolo[5,l-b]benzotiazolu, ogrzewa sie 3-ami- no-4-chloro-2^metoksykarbanyloiminobenzotiazo- line.

24. Sposób wedlug zastrz. 11, znamienny tym, ze w przypadku wytwarzania 5-etylo-2-metylo-il,2,4- -triazolo[5,l-b]benzotiazolu, 3-amino-4-etylo-2-ace- tyloiminobenzotiazoline poddaje sie reakcji z kwa¬ sem polifosforowym. V100 127 1V^VR >i R'-* i \^A Nz6r1 NH -N-NH2 Wzór 2 SvI=N-C-R2 -N-NH2 Wzór 3 C„ N-NH-C-R: kNzór 4 LZGraf. Z-d Nr 2 — 1481/79 95 egz. A4 Cena 45 zl