NL2010686C2

NL2010686C2 - Versterkingshuls voor een koppelstuk, samenstel van een versterkingshuls en een koppelstuk, werkwijze voor het lassen van een meerlaagse leiding met het samenstel.

Info

Publication number: NL2010686C2
Application number: NL2010686A
Authority: NL
Inventors: Cornelis Augustinus Donk
Original assignee: Tersia Nederland B V
Priority date: 2013-04-22
Filing date: 2013-04-22
Publication date: 2014-10-23
Also published as: RU2015149824A; CN105339717B; CN105339717A; EP2989367B1; EP2989367A1; RU2650225C2; US20160069488A1; WO2014175730A1; PL2989367T3; BR112015026836A2

Description

VERSTERKINGSHULS VOOR EEN KOPPELSTUK, SAMENSTEL VAN EEN VERSTERKINGSHULS EN EEN KOPPELSTUK, WERKWIJZE VOOR HET

LASSEN VAN EEN MEERLAAGSE LEIDING MET HET SAMENSTEL

De uitvinding heeft betrekking op een versterkingshuls voor een koppelstuk voor meerlaagse leidingen, met name voor een koppelstuk dat geschikt is voor moflassen (internationale term: polyfusielassen) van meerlaagse leidingen.

Meerlaagse leidingen worden toegepast voor kunststof leiding systemen (KLS) en vormen aldus een alternatief voor leidingen van staal en koper. De leidingen worden onder andere gebruikt voor de aanvoer en afvoer van water, gas en chemische stoffen.

Het grote voordeel van deze meerlaagse leidingen is dat ze vormvast te buigen zijn, net als koperen leidingen, terwijl ze in vergelijking veel lichter zijn in gewicht, en goedkoper. Een goed voorbeeld zijn polyethyleen buizen opgebouwd uit van een aluminium binnenlaag, met aan weerszijden een laag polyethyleen. Dergelijke buizen zijn buigzaam, en hebben een bewezen sterkte voor de beoogde toepassingen. Bijzonder interessant zijn buizen gebaseerd op PE-RT (PE-raised temperature, product van Dowlex), welke bestand zijn tegen temperaturen van 90-95 °C en tot drukken van 10 bar kunnen worden toegepast.

Polyfusielassen is een geschikte techniek om meerlaagse leidingen aan elkaar te koppelen door middel van een koppelstuk, waarbij een koppelstuk en een uiteinde van een te koppelen leiding worden verwarmd totdat de te koppelen delen plastisch worden. In plastische toestand worden vervolgens de beide delen met elkaar versmolten door de te koppelen delen tegen elkaar te drukken of in elkaar te schuiven en te laten afkoelen.

Bij het polyfusielassen wordt een lans als warmtebron gebruikt, waarvan het uiteinde is voorzien van opzetbare verwarmingselementen, ook wel bekend als lasdoorn en lasbus. De lasdoorn en lasbus zijn dusdanig vormgegeven dat deze aansluiten op de contactoppervlakken van resp. het koppelstuk en het leidinguiteinde die met elkaar versmolten moeten worden. De techniek heeft de voordelen dat eenvoudig handgereedschap gebruikt kan worden, en dat de handelingen snel kunnen worden uitgevoerd (elke handeling duurt slechts enkele seconden).

In een eerdere aanvrage WO 2012/030221 van dezelfde uitvinder(s) is een koppelstuk voor meerlaagse leidingen beschreven, welk koppelstuk een koppelbuis omvat met een binnenwand die verstevigd is met een aanliggende verstevigingslaag van een grotere sterkte dan de koppelbuis zelf. Daarbij is de verstevigingslaag voorzien van axiale aangrijpelementen, terwijl de binnenwand van de koppelbuis is voorzien van axiale aansluitelementen die corresponderen met en aansluiten op de aangrijpelementen.

Een dergelijke verstevigingslaag bewerkstelligt dat de koppelbuis mechanisch sterker is, en daardoor beter bestand is tegen de diverse torsie-, buig- en trekkrachten waaraan het koppelstuk bij gebruik wordt blootgesteld.

Bovendien voorkomt de verstevigingslaag dat de uitgangen van de koppelbuis naar binnen buigen tijdens het polyfusielassen als gevolg van de warmte die daarbij vrijkomt. Hierdoor wordt kiervorming tussen het uitgang van de koppelbuis en de meerlaagse leiding voorkomen, waardoor een probleemloze doorstroming van de leidingen ter hoogte van de koppelstukken kan worden gegarandeerd.

De verstevigingslaag kan een apart losneembaar onderdeel zijn, of een geïntegreerd element vormen met de koppelbuis. Het koppelstuk met verstevigingslaag wordt bij voorkeur uit één stuk gevormd door spuitgieten met twee componenten.

Het koppelstuk met geïntegreerde verstevigingslaag zoals beschreven in WO 2012/030221 vertoont de eigenschappen, dat de productie daarvan is gebaseerd op spuitgieten met twee componenten, alsmede op het aanbrengen van interacterende axiale elementen op binnenwand en op verstevigingslaag.

Tegelijkertijd wordt aan de verstevigingslaag die feitelijk de vorm heeft van een tweede buis binnen de koppelbuis, de eis gesteld dat deze een zeer goed contact maakt met de binnenwand van de koppelbuis, teneinde torsie-en buigkrachten goed op te kunnen vangen.

Wanneer de verstevingingslaag als een losse aparte huls wordt uitgevoerd, is de dimensionering van de huls zeer kritisch, omdat deze nauw moet worden ingesloten binnenin de koppelbuis. Dit geldt tevens voor de axiale elementen van de huls, die nauw moeten aansluiten op de tegenoverliggende axiale elementen van de binnenwand van de koppelbuis.

Het doel van de huidige uitvinding, is om aan bovenstaande problemen van een losse aparte huls als verstevigingslaag voor een koppelbuis het hoofd te bieden.

Daartoe voorziet de uitvinding volgens een eerste aspect in een versterkingshuls welke in hoofdzaak buisvormig is, en ontworpen is voor plaatsing binnen een koppelbuis, waarbij de huls voorzien is van een spleet die zich ten minste in axiale richting van de huls uitstrekt, en waarbij de spleet is omgeven door spleetranden van de huls, welke spleetranden een tussenruimte definiëren welke tussenruimte variabel is doordat de huls buigzaam en veerkrachtig is uitgevoerd, waarbij de afmetingen en de vorm van de versterkingshuls zodanig zijn gekozen dat de contour van de versterkingshuls binnenin een koppelbuis kan worden gebracht en na plaatsing aldaar nauw aansluit op een binnenwand van de koppelbuis.

Allereerst vereenvoudigt een dergelijke versterkingshuls het inbrengen en plaatsen ervan in een koppelbuis, terwijl na plaatsing een nauw aansluitend contact kan worden gewaarborgd:

Door de aanwezigheid van de spleet waarvan de tussenruimte variabel is, wordt het mogelijk om de contour van de versterkingshuls te verkleinen door deze lichtjes samen te drukken, zodat het plaatsen zonder veel weerstand verloopt. Na plaatsing zal de contour weer uitzetten als gevolg van de veerkrachtige eigenschap van de huls, waardoor deze nauw aansluit op de binnenwand van de koppelbuis.

De afmetingen en de vorm van de versterkingshuls zijn daarbij zodanig gekozen dat de buitenomtrek van de versterkingshuls in onbelaste toestand gelijk is aan of een fractie groter is dan de afmetingen van de binnenwand.

De handeling van inbrengen en plaatsen is aldus voor de vakman eenvoudig en vlot uit te voeren voorafgaand aan het polyfusielassen van het koppelstuk met een leidinguiteinde.

Vanwege de naar buiten gerichte klemkracht van de versterkingshuls op de binnenwand van de koppelbuis, is er ook nagenoeg geen risico dat het samenstel van versterkingshuls en koppelbuis onbedoeld losraakt voorafgaand aan het polyfusielassen.

Wanneer vervolgens het polyfusielassen wordt uitgevoerd, treedt een tweede voordelig effect op dat samenhangt met de versterkingshuls volgens de uitvinding:

De spleet die zich ten minste in axiale richting van de huls uitstrekt, zal na plaatsing binnenin de koppelbuis een tussenruimte hebben die ligt tussen de ruimte bij onbelaste toestand en de ruimte bij samengeknepen toestand. Deze tussenruimte wordt tijdens het polyfusielassen gevuld met materiaal van de binnenwand van de koppelbuis, welk materiaal in enige mate plastisch wordt bij de warmte die bij het polyfusielassen vrijkomt. Het plastische materiaal zal zich vormen naar het buitenoppervlak van de versterkingshuls, en aldus ter hoogte van de spleet uitstulpen.

Wanneer na polyfusielassen de verbonden koppelbuis en het leidinguiteinde zijn afgekoeld, blijft binnen de spleet van de versterkingshuls een gestolde uitstulping van binnenwandmateriaal achter. Deze uitstulping zal zich zoals de spleet uitstrekken in ten minste axiale richting, waardoor dankzij de stap van het polyfusielassen een element is gevormd op de binnenwand, dat aangrijpt op de spleet van de versterkingshuls.

Aldus is het mogelijk om zonder nadere voorzieningen op versterkingshuls en koppelbuis, een axiale interactie tussen beide te verkrijgen, die de mechanische sterkte verhoogt.

Bij voorkeur is de versterkingshuls volgens de uitvinding gevormd uit een laag van materiaal dat een versterkte kunststof omvat, zoals PVDF, POM, PPSU of een vergelijkbaar materiaal. Zelfs een metaal is mogelijk.

Dit materiaal moet enerzijds geschikt om als versterking te functioneren, zodat de mechanische sterkte van de koppelbuis als geheel wordt verhoogd; anderzijds heeft dit materiaal voldoende veerkrachtig en is het voldoende buigzaam om geschikt te zijn voor de uitvinding.

In een eerste voorkeursuitvoeringsvorm, heeft de versterkingshuls volgens de uitvinding een contour die conisch is. Aldus is de versterkingshuls geschikt om te plaatsen binnen een koppelbuis waarvan de binnenwand een conisch verloop heeft.

In een tweede voorkeursuitvoeringsvorm, heeft de versterkingshuls volgens de uitvinding een contour die cilindrisch is. Aldus is de versterkingshuls geschikt om te plaatsen binnen een koppelbuis waarvan de binnenwand een cilindrisch verloop heeft.

In een derde voorkeursuitvoeringsvorm, heeft de versterkingshuls volgens de uitvinding een contour die een conisch en een cilindrisch gedeelte omvat. Aldus is de versterkingshuls geschikt om te plaatsen binnen een koppelbuis waarvan de binnenwand zowel een conich als een cilindrisch verloop heeft.

Bij verdere voorkeur is bij de versterkingshuls volgens de uitvinding, het buitenoppervlak voorzien van een reliëfstructuur, bij voorkeur van een of meer verdiepte gedeeltes. Dit vergroot uiteindelijk het oppervlak waarop de binnenwand van de koppelbuis kan aangrijpen op de versterkingshuls:

Zoals hierboven reeds toegelicht voor de spleet in de versterkingshuls, zal tijdens het polyfusielassen de binnenwand van de koppelbuis dusdanig plastisch deformeren waarbij de binnenwand zich vormt naar het aanliggende buitenoppervlak van de versterkingshuls. Wanneer het buitenoppervlak voorzien is van een reliëfstructuur, zal -na afkoeling - een structuur op de binnenwand zijn gevormd die aangrijpt op de reliëfstructuur van de versterkingshuls. Aldus is een extra aangrijpend element gevormd naast de uitstulping van de binnenwand binnen de tussenruimte van de spleet van de versterkingshuls.

Volgens een bijzondere uitvoering van de versterkingshuls volgens de uitvinding, is een uiteinde voorzien van een toprand. Deze toprand functioneert als aanslag, en ondersteunt het correct en duurzaam plaatsen van de versterkingshuls binnen de koppelbuis.

Wanneer de versterkingshuls een conische contour heeft, dan heeft het de voorkeur dat de toprand aanwezig is op het verwijdende uiteinde van de versterkingshuls.

In een verdere voorkeursuitvoeringsvorm van de versterkingshuls volgens de uitvinding, is de toprand voorzien van overhangende vertandingen.

De overhangende vertandingen functioneren als een extra fixatiemiddel of aangrijping, wanneer de toprand van de versterkingshuls precies op een uiteinde van een koppelbuis aansluit. Daarmee is het mogelijk om de versterkingshuls aan te brengen op of aan een koppelstuk, zodanig, dat de versterkingshuls daar aan blijft zitten, als gevolg van de vergrendeling of fixatie, en een polyfusielasbewerking kan worden geïnitieerd zonder gevaar, dat de huls arm loskomt van het koppelstuk.

Volgens een tweede aspect, heeft de uitvinding betrekking op een samenstel van een versterkingshuls volgens het eerste aspect van de uitvinding, en een koppelstuk, waarbij het koppelstuk een koppelbuis omvat, welke koppelbuis aan de buitenzijde voorzien is van een radiaal opstaande wand, welke wand op een radiale afstand van de buitenzijde van de koppelbuis verbreed is in axiale richting, zodanig dat de buitenzijde van koppelbuis, de opstaande wand en de verbreding een ringvormige insteekruimte omgeven waarin het uiteinde van een meerlaagse leiding direct kan worden ingestoken, en waarbij ter hoogte van de toegang tot de insteekruimte de radiale afstand tussen de verbreding van de wand en de buitenzijde van de koppelbuis zodanig is dat deze gelijk of groter is dan de wanddikte van de leiding; en waarbij de versterkingshuls binnen de koppelbuis is geplaatst zodanig, dat de contour van de versterkingshuls in hoofdzaak nauw aansluit op een binnenwand van de koppelbuis.

In samenhang met de hierboven genoemde voordelen van de versterkingshuls, heeft een koppelstuk dat voorzien is van de versterkingshuls volgens het eerste aspect van de uitvinding de volgende voordelen: - Het is eenvoudig te assembleren uit een koppelstuk en versterkingshuls en dus zeer geschikt voor gebruik in de praktij k; - Het koppelstuk biedt na polyfusielassen met een leidinguiteinde voldoende aangrijppunten tussen koppelstuk en versterkingshuls voor het opvangen van torsie- en buigkrachten, waardoor een robuuste koppeling wordt verkregen; - Het koppelstuk per se is zeer geschikt voor het duurzaam koppelen van meerlaagse leidingen, zonder dat de integriteit van de leidingen verloren gaat. In het bijzonder wordt een zeer hoge kwaliteit lasverbinding verkregen, doordat het leidinguiteinde volledig wordt omhuld door plaatsing in de ringvormige insteekruimte van het koppelstuk.

Bij voorkeur is bij het samenstel volgens de uitvinding, de contour van de versterkingshuls conisch, of omvat deze een conisch en een cilindrisch gedeelte, terwijl de binnendiameter van de koppelbuis aan het uiteinde toeneemt in uitgaande richting.

Een dergelijke combinatie verzekert een optimaal nauw aansluitend buitenoppervlak van versterkingshuls op de binnenwand van de koppelbuis.

In een voorkeursuitvoeringsvorm van het samenstel volgens de uitvinding, is het koppelstuk in hoofdzaak uit materiaal gevormd dat PE, versterkt PE, of PE-RT omvat.

Dergelijke materialen zijn de meest gangbare voor meerlaagse leidingen, zodat dus het koppelstuk en de meerlaagse leiding dezelfde eigenschappen hebben. Dit is niet alleen voordelig voor de toepassing, maar ook bij het koppelen, omdat het lasapparaat op één specifieke temperatuur kan worden ingesteld voor het plastisch laten worden van de contactoppervlakken van de leiding resp. het koppelstuk.

Het heeft verder de voorkeur bij het samenstel volgens de uitvinding, dat de ringvormige ruimte van het koppelstuk zich vernauwt in de richting van de wand, zodanig dat de radiale afstand tussen de verbreding van de wand en de buitenzijde van de koppelbuis afneemt tot een waarde kleiner dan de wanddikte van de leiding.

Een dergelijk ontwerp van het koppelstuk maakt het mogelijk dat het uiteinde van de buis goed in de ringvormige ruimte van het koppelstuk wordt geklemd en een optimale smeltverbinding wordt verkregen. Belangrijker nog is het bijkomend effect dat de smeltverbinding of lasril die tijdens het koppelen door polyfusielassen wordt gevormd, door de vernauwende ruimte wordt vervormd op bijzondere wijze. Als gevolg van de vernauwende ruimte wordt de lasril die tussen buitenwand en verbreding wordt gevormd enigszins naar buiten gedwongen, waardoor een uitstulpende lasril wordt verkregen. Het grote voordeel hiervan is dat het voor een gebruiker eenvoudig is om aan de hand van de uitstulpende lasril visueel vast te stellen of de verkregen lasverbinding voldoende van kwaliteit is. In de praktijk is dus mogelijk om direct een visuele controle uit te voeren op de verkregen verbinding, hetgeen tijd bespaart.

Bij verdere voorkeur heeft bij het samenstel volgens de uitvinding, de opstaande wand van het koppelstuk een verbreding van een lengte die in axiale richting kleiner is dan de axiale lengte van de koppelbuis gemeten vanaf de opstaande wand tot het uiteinde van de koppelbuis, en bij voorkeur met een factor 4 of meer.

De verbreding van de koppelbuis maakt contact met de buitenwand van de leiding, terwijl de binnenwand van de leiding contact maakt met de buitenkant van de koppelbuis zelf. Aangezien de buitenwand van een meerlaagse leiding relatief kwetsbaar is, heeft het de voorkeur dat het contactoppervlak hier relatief klein is, en het contactoppervlak aan de binnenzijde van de leiding relatief groot. Aldus wordt een optimale sterkte van de verbinding verkregen, terwijl de buitenwand van de leiding zo min mogelijk aan afschuifkrachten wordt blootgesteld, waardoor de afscherming van de metaallaag door de buitenwand intact blij ft.

De uitvinding heeft volgens een derde aspect, betrekking op een werkwijze voor het lassen van een uiteinde van een meerlaagse leiding aan een samenstel volgens het tweede aspect van de uitvinding, waarbij de werkwijze de stappen omvat van: het inbrengen en plaatsen van de versterkingshuls in de bijpassende binnenruimte van de koppelbuis van het koppelstuk op zodanige wijze, dat de contour van de versterkingshuls in hoofdzaak nauw aansluit op een binnenwand van de koppelbuis, het verwarmen van het uiteinde van de leiding, het in de insteekruimte van het koppelstuk steken van het uiteinde van de leiding, teneinde het uiteinde met het koppelstuk te versmelten, en het vervolgens af laten koelen van de verkregen smeltverbinding, waarbij tijdens het uitvoeren van de werkwijze de binnenwand van de koppelbuis plastisch deformeert onder de toegepaste warmte, zodanig dat de binnenwand zich vormt naar het aanliggende buitenoppervlak van de versterkingshuls, waardoor na afkoeling op de binnenwand een structuur is ontstaan die aangrijpt op het buitenoppervlak van de versterkingshuls.

In het kader van de stap of eigenschap van het verwarmen van het uiteinde van de leiding wordt opgemerkt, dat hierbij direct het uiteinde van de betreffende leiding kan worden verwarmd, maar niet tevens direct kan worden bewerkstelligd, eventueel via het koppelstuk. Er zijn in de gangbare techniek diverse doornen beschikbaar, waarbij verloopstukken kunnen worden toegepast om op een verwarmingselement te worden geplaatst. Ongeacht de wijze van verwarming wordt opgemerkt, dat het van belang is dat een afdoende temperatuur wordt ontwikkeld, in het materiaal van het koppelstuk en/of het materiaal van de leiding, om samensmelten van de leiding en het koppelstuk te bewerkstelligen.

Een dergelijke werkwijze maakt het mogelijk om een duurzame las te verkrijgen tussen een leidinguiteinde en een koppelstuk, waarbij: - Het koppelstuk na polyfusielassen met een leidinguiteinde voldoende aangrijppunten biedt tussen koppelstuk en versterkingshuls voor het opvangen van torsie-en buigkrachten, om een robuuste koppeling te verkrijgen; - een zeer hoge kwaliteit van lasverbinding verkregen, doordat het leidinguiteinde volledig wordt omhuld door het koppelstuk na plaatsing in de ringvormige insteekruimte; - een eenvoudige visuele controle op de kwaliteit van de las mogelijk is, wanneer de insteekruimte vernauwend is uitgevoerd.

De uitvinding wordt hierna toegelicht aan de hand van de bijgevoegde tekeningen, waarin:

Figuur 1 een aanzicht in perspectief biedt van een versterkingshuls volgens de uitvinding;

Figuur 2 een dwarsdoorsnede van het koppelstuk uit fig. 1 laat zien;

Figuur 3 een dwarsdoorsnede toont van een samenstel volgens de uitvinding van een koppelstuk met daarin aangebracht een versterkingshuls;

Figuur 4 toont een aanzicht in perspectief van een alternatieve uitvoering van een versterkingshuls volgens de uitvinding;

Figuur 5 een zij-aanzicht van een volgende alternatieve uitvoering van een versterkingshuls volgens de uitvinding;

Figuren 6A en 6B tonen een zijaanzicht van twee verschillende uitvoeringsvormen van een versterkingshuls volgens de uitvinding;

Figuren 7A en 7B tonen in perspectief een aanzicht van een volgende alternatieve uitvoeringsvorm van een versterkingshuls volgens de uitvinding; en

Figuren 8A en 8B een combinatie tonen van een meerlaagse buis of leiding, en koppelstuk en een huls, in een goed uitgelijnde positionering en een te haastig geassembleerde toestand, welke een scheefstand vertoont.

Figuur 1 laat een versterkingshuls 1 gevormd uit een gebogen laag 3, die voorzien is van een spleet 5 die zich parallel aan de axiale as 7 uitstrekt, waarbij de tussenruimte van spleet 5 is omgeven door spleetranden 9. De vorm van de huls heeft een licht conisch verloop, waarbij aan het verwijdende einde een toprand 11 aanwezig is over de gehele omtrek, en welke toprand bovendien is voorzien van overhangende vertandingen 13.

De versterkingshuls volgens de uitvinding kan zijn gevormd uit een laag van materiaal dat een versterkte kunststof omvat, zoals PVDF, POM, PPSU of een vergelijkbaar materiaal. Zelfs een metaal is mogelijk.

Figuur 2 laat een dwarsdoorsnede van het koppelstuk uit fig. 1 zien waarin de overeenkomstige onderdelen met dezelfde nummering zijn weergegeven. De dwarsdoorsnede is gemaakt in het vlak van de axiale as 7, en de diameter van de huls ter hoogte van de spleet 5.

Figuur 3 laat een dwarsdoorsnede in lengterichting zien van een koppelstuk 20 dat volgens de uitvinding is voorzien van een versterkingshuls 1.

Het koppelstuk is opgebouwd uit een koppelbuis 22, van hoofdzakelijk cilindrische vorm, met een binnendiameter o2.

Aan de uiteinden van de koppelbuis 22, verwijdt de binnendiameter tot een waarde ol. Aldus hebben de uiteinden van de koppelbuis een conisch verloop. Ter hoogte van deze conisch verlopende binnenwand van de koppelbuis is de versterkingshuls 1 aangebracht met een overeenkomstig conisch verloop. In deze uitvoeringsvorm dekt de toprand 11 het uiteinde van de koppelbuis af, en klemmen de overhangende vertandingen 13 de huls vast op het uiteinde van de koppelbuis.

Het koppelstuk omvat voorts een opstaande wand 24 met aan weerszijden een verbreding 26, waardoor aan ringvormige insteekruimte 28 wordt gecreëerd. Deze insteekruimte 28 is vernauwend in de richting van de opstaande wand vanwege het verloop van de contactwand 30. Ter hoogte van de toegang tot de insteekruimte 28 is de radiale afstand (dl) tussen de verbreding van de wand en de buitenzijde van de koppelbuis gelijk aan, of groter dan de wanddikte van een leidinguiteinde dat met polyfusielassen wordt gekoppeld aan het koppelstuk.

De verbreding 26 heeft een lengte 11 die ongeveer tienmaal kleiner is dan de lengte 12 van de koppelbuis gemeten vanaf de opstaande wand tot het uiteinde van de koppelbuis.

Figuur 4 toont een uitvoering van een versterkingshuls 1 opgebouwd uit een buisvormige laag 3 waarvan de contour cilindrisch is en voorzien is van een spleet 5 over de gehele lengte, welke is omgeven door spleetranden 9.

Figuur 5 toont een uitvoering van een versterkingshuls 1 opgebouwd uit een buisvormige laag 3 waarvan de contour een conisch gedeelte 40 en een cilindrisch gedeelte 42 omvat. De versterkingshuls is voorzien van een spleet 5 over de gehele lengte, welke is omgeven door spleetranden 9.

Figuur 6A laat een variant zien van de uitvoeringsvorm volgens Fig. 4, waarbij de spleet 5 is uitgevoerd als een lijn met een zig-zag verloop.

Figuur 6B toont een versterkingshuls met conisch contour, waarbij de spleet 5 een geknikt verloop heeft.

Figuur 7A toont een versterkingshuls met een diaboloachtige vorm, waarvan de twee uiteinden 72,73 conisch verwijdend zijn, en het middengedeelte 70 een cilindrische contour heeft. Het middengedeelte is voorzien van axiale spleten 74. Het bovenste uiteinde 72 is voorzien van een axiale spleet 76. Het onderste uiteinde 73 is voorzien van een achttal spleten 78 die op gelijke afstand van elkaar zijn aangebracht.

De spleten 78 kunnen door een gebruiker samengeknepen worden tot een koker zoals Figuur 7B laat zien. Het samengeknepen geheel aangeduid als 13’, is vervolgens inbrengbaar in een koppelbuis van een type zoals weergegeven in Figuur 3.

Figuren 8A en 8B tonen twee gemonteerde toestanden, waarvan figuur 8A correct is uitgelijnd en figuur 8B te haastig is geassembleerd en een schuinstand van het koppelstuk 20 ten opzichte van een meerlaag zijn de buis of leiding 80 vertoont. De huls 1 vormt geen enkele belemmering bij een vervorming of verbuiging van delen van het koppelstuk 20, en dat juist een dergelijke vervorming of verbuiging nodig, zo niet gewenst is, om een goede afdichting tussen het koppelstuk 20 en de buis 80 te bewerkstelligen, wanneer het koppelstuk 20 in een schuine oriëntatie wordt aangezet op, in of tegen de buis tijdens assemblages daarvan, zoals in figuur 8B is getoond. Wanneer materialen van het koppelstuk 20 en de buis 80 eenmaal zijn versmolten, is een correctie van een dergelijke schuinstand namelijk niet meer mogelijk. Door het verwarmen van het materiaal van het koppelstuk 20 en/of de buis 80 en/of de taps toelopende vorm van de uiteinden van de delen van het koppelstuk 20, die in de buis 80 moeten worden gestoken tijdens assemblages, zijn in ieder geval de uiteinden van het koppelstuk 20 buigzaam om de in figuur 8B getoonde schuinstand te bewerkstelligen en nog gelijktijdig een goede afdichting tussen het koppelstuk 20 en de buis 80 te bereiken.

In dit kader wordt nog opgemerkt, dat in figuren 8A en 8B de spleetranden 9 nauw op elkaar aansluiten. Gesmolten materiaal van het koppelstuk 20 kan nauwelijks of slechts in beperkte mate dringen in de spleet tussen de spleetranden 9. Wanneer enige mate van ruimte over blijft tussen de spleetranden 9 kan uitgehard materiaal van het koppelstuk 20 een borging tegen radiale verdraaiing van huls 1 vormen. Het in de spleet tussen de randen 9 dringen van gesmolten materiaal van het koppelstuk 20 zal bijna altijd in enige mate voorkomen.

Na kennisneming van de voorgaande openbaarmaking van de onderhavige uitvinding zullen zich vele alternatieve en aanvullende uitvoeringsvorm een aan de vakman opdringen, die alle zijn gelegen binnen het kader van de beschermingsomvang daarvoor, volgens de hierna volgende conclusies. In het bijzonder, doch niet uitsluitend, wordt hier opgemerkt dat de spleet van de versterkingshuls in een in het koppelstuk ingebracht toestand geheel gesloten kan blijven en geen accommodatie hoeft te vormen voor opname van smeltmateriaal van het koppelstuk om een borging te zijn, waarmee radiale verdraaiing van de versterkingshuls om te voorkomen is. Het is aanvullende mogelijk, dat afmetingen van een spleet tussen spleetranden variabel is, bijvoorbeeld door een uitbreekstukken te verschaffen, waarmee materiaal van de versterkingshuls te verwijderen is en zo de afmetingen van de huls voor een gebruiker instelbaar te maken, zonder overlappen van spleetranden in een in het koppelstuk ingebracht toestand van de huls. Alle afzonderlijk gepresenteerde eigenschappen, componenten en elementen zijn in niet specifiek weergegeven of beschreven uitvoeringsvorm een te combineren. Zo kan een zigzagvormige spleet uit figuur 6A of 6B worden verschaft in een cilindervormige huls als die van figuur 5.

Claims

1. Versterkingshuls (1) welke in hoofdzaak buisvormig is, en ontworpen is voor plaatsing binnen een koppelbuis (20), waarbij de huls voorzien is van een spleet (5) die zich ten minste in axiale richting (7) van de huls uitstrekt, en waarbij de spleet (5) is omgeven door spleetranden (9) van de huls, welke spleetranden een tussenruimte definiëren welke tussenruimte variabel is doordat de huls buigzaam en veerkrachtig is uitgevoerd, waarbij de afmetingen en de vorm van de versterkingshuls zodanig zijn gekozen dat de contour van de versterkingshuls binnenin een koppelbuis kan worden gebracht en na plaatsing aldaar nauw aansluit op een binnenwand van de koppelbuis.

2. Versterkingshuls volgens conclusie 1, gevormd uit een laag van materiaal (3) dat een versterkte kunststof omvat, zoals PVDF, POM, PPSU of een vergelijkbaar materiaal, of een metaal.

3 Versterkingshuls volgens een der voorgaande conclusies, waarvan de contour conisch is.

4. Versterkingshuls volgens een der voorgaande conclusies 1 of 2, waarvan de contour cilindrisch is.

5. Versterkingshuls volgens een der voorgaande conclusies 1 of 2, waarvan de contour een conisch (40) en een cilindrisch gedeelte (42) omvat.

6. Versterkingshuls volgens een der voorgaande conclusies, waarvan het buitenoppervlak is voorzien van een reliëfstructuur, bij voorkeur van een of meer verdiepte gedeeltes.

7. Versterkingshuls volgens een der voorgaande conclusies, waarvan een uiteinde is voorzien van een toprand (11) .

8. Versterkingshuls volgens conclusie 7, waarbij de toprand (11) overhangende vertandingen (13) omvat.

9. Versterkingshuls volgens een der voorgaande conclusies, welke de vorm heeft van een diabolo (72,70, 73) .

10. Samenstel van een versterkingshuls (1) volgens een der voorgaande conclusies 1-9, en een koppelstuk (20), waarbij het koppelstuk een koppelbuis (22) omvat, welke koppelbuis aan de buitenzijde voorzien is van een radiaal opstaande wand (24), welke wand op een radiale afstand van de buitenzijde van de koppelbuis verbreed (26) is in axiale richting, zodanig dat de buitenzijde van koppelbuis (22), de opstaande wand (24) en de verbreding (26) een ringvormige insteekruimte (28) omgeven waarin het uiteinde van een meerlaagse leiding direct kan worden ingestoken, en waarbij ter hoogte van de toegang tot de insteekruimte de radiale afstand (dl) tussen de verbreding van de wand en de buitenzijde van de koppelbuis zodanig is dat deze gelijk of groter is dan de wanddikte van de leiding; en waarbij de versterkingshuls binnen de koppelbuis is geplaatst zodanig, dat de contour van de versterkingshuls in hoofdzaak nauw aansluit op een binnenwand van de koppelbuis.

11. Samenstel volgens conclusie 10, waarbij de contour van de versterkingshuls (1) conisch is, of een conisch (40) en een cylindrisch (42) gedeelte omvat, terwijl de binnendiameter (o2) van de koppelbuis (20) aan het uiteinde toeneemt in uitgaande richting.

12. Samenstel volgens conclusie 10 of 11, waarbij het koppelstuk in hoofdzaak uit materiaal is gevormd dat PE, versterkt PE, of PE-RT omvat.

13. Samenstel volgens een der conclusies 10-12, waarbij de ringvormige ruimte (28) van het koppelstuk zich vernauwt in de richting van de wand (24), zodanig dat de radiale afstand (dl) tussen de verbreding (26) van de wand en de buitenzijde van de koppelbuis (20) afneemt tot een waarde kleiner dan de wanddikte van de leiding.

14. Samenstel volgens een der conclusies 10-13, waarbij de opstaande wand (24) van het koppelstuk een verbreding (26) heeft van een lengte (11) die in axiale richting kleiner is dan de axiale lengte (12) van de koppelbuis gemeten vanaf de opstaande wand tot het uiteinde van de koppelbuis, en bij voorkeur met een factor 4 of meer.

15. Werkwijze voor het lassen van een uiteinde van een meerlaagse leiding aan een samenstel volgens een der conclusies 10-14, waarbij de werkwijze de stappen omvat van: het inbrengen en plaatsen van de versterkingshuls (1) in de bijpassende binnenruimte van de koppelbuis (22) van het koppelstuk (20) op zodanige wijze, dat de contour van de versterkingshuls in hoofdzaak nauw aansluit op een binnenwand van de koppelbuis, het verwarmen van het uiteinde van de leiding, het in de insteekruimte van het koppelstuk steken van het uiteinde van de leiding, teneinde het uiteinde met het koppelstuk te versmelten, en het vervolgens af laten koelen van de verkregen smeltverbinding, waarbij tijdens het uitvoeren van de werkwijze de binnenwand van de koppelbuis (22) plastisch deformeert onder de toegepaste warmte, zodanig dat de binnenwand zich vormt naar het aanliggende buitenoppervlak van de versterkingshuls (1), waardoor na afkoeling op de binnenwand een structuur is ontstaan die aangrijpt op het buitenoppervlak van de versterkingshuls.