TH65777A

TH65777A - วิธีการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธ

Info

Publication number: TH65777A
Application number: TH301000649A
Authority: TH
Inventors: คอนโดะ นายซาดาฮิโกะ; มิยาชิ นายอากีระ; อิชิดะ นายฮาชิเมะ
Original assignee: นางสาวปัณณพัฒน์ เหลืองธาตุทอง; นางสาวยิ่งลักษณ์ ไกรฤกษ์; นางสาวปวริศา อุดมธนภัทร
Filing date: 2003-02-26
Publication date: 2004-12-23

Abstract

DC60 (23/05/46) การประดิษฐ์นี้นำเสนอการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธโดยใช้ใบเลื่อยแบบใช้ลวด 20 ซึ่งมีเม็ดผงกัดกร่อน 24 ตรึง ติดอยู่ที่เส้นที่เป็นไส้ 22 โดยชั้นกาว 26 โดยมีส่วนที่ เป็นขั้นตอนการ ตัด โลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธโดยการทำให้ใบเลื่อยแบบใช้ ลวดวิ่งผ่านไปในสภาพที่ได้ทำให้ ส่วนของโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธที่จะถูกตัดโดยใบเลื่อยแบบใช้ลวดแช่ลงในของเหลวที่ใช้ ระบายความร้อนที่มีน้ำเป็นส่วน ประกอบหลักและมีแรงตึงผิวที่อุณหภูมิ 25 องศาเซลเซียส อยู่ ในช่วง 25mN/m-60mN/m โดยที่ว่าใบ เลื่อยแบบใช้ลวดที่นำมาใช้จะมีระยะห่างโดยเฉลี่ยระหว่าง เม็ดผง กัดกร่อนที่อยู่ถัดกันไปตามแนวความยาวในช่วงที่มากกว่า 150% และน้อยกว่า 400% ของขนาด เส้นผ่านศูนย์กลางโดยเฉลี่ย ของเม็ดผงกัดกร่อน และมีความสูงโดย เฉลี่ยของส่วนของเม็ดผงกัด กร่อนที่ยื่นออกจากผิวหน้าของ ชั้นกาวที่น้อยกว่า 70% ของขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางโดยเฉลี่ย ของ เม็ดผงกัดกร่อน และยังมีอัตราความเอียงของเนื้อวัสดุที่ มีต่อเส้นที่เป็น ไส้ของชั้นกาวต่ำกว่า 40% การประดิษฐ์นี้นำเสนอการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธโดยใช้ใบเลื่อยแบบใช้ลวด 20 ซึ่งมีเม็ดผงกัดกร่อน 24 ตรึง ติดอยู่ที่เส้นที่เป็นไส้ 22 โดยชั้นกาว 26 โดยมีส่วนที่ เป็นขั้นตอนการ ตัด โลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธโดยการทำให้ใบเลื่อยแบบใช้ ลวดวิ่งผ่านไปในสภาพที่ได้ทำให้ ส่วนของโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธที่จะถูกตัดโดยใบเลื่อยแบบใช้ลวดแช่ลงในของเหลวที่ใช้ ระบายความร้อนที่มีน้ำเป็นส่วน ประกอบหลักและมีแรงตึงผิวที่อุณหภูมิ 25 ํC อยู่ ในช่วง 25mN/m-60mN/m โดยที่ว่าใบ เลื่อยแบบใช้ลวดที่นำมาใช้จะมีระยะห่างโดยเฉลี่ยระหว่าง เม็ดผง กัดกร่อนที่อยู่ถัดไปตามแนวความยาวในช่วงที่มากกว่า 150% และน้อยกว่า 400% ของขนาด เส้นผ่านศูนย์กลางโดยเฉลี่ย ของเม็ดผลกัดกร่อน และมีความสูงโดย เฉลี่ยของส่วนของเม็ดผงกัด กร่อนที่ยื่นออกจากผิวหน้าของ ชั้นกาวที่น้อยกว่า 70% ของขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางโดยเฉลี่ย ของ เม็ดผงกัดกร่อน และยังมีอัตราความเอียงของเนื้อวัสดุที่ มีต่อเส้นที่เป็น ไส้ของชั้นกาวต่ำกว่า 40%

Claims

ข้อถือสิทธฺ์ (ทั้งหมด) ซึ่งจะไม่ปรากฏบนหน้าประกาศโฆษณา :แก้ไข 06/07/2559 1. วิธีการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธโดยใช้ใบเลื่อยแบบใช้ลวดที่มีเม็ดผงกัดกร่อน ตรึงแน่นอยู่ที่เส้นที่เป็นไส้โดยชั้นกาวซึ่งมีลักษณะเฉพาะที่ว่า มีส่วนที่เป็นขั้นตอนการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธดังกล่าว โดยการทำให้ใบเลื่อย แบบใช้ลวดดังกล่าววิ่งผ่านในสภาพที่ได้ทำให้ส่วนที่ถูกตัดโดยใบเลื่อยแบบใช้ลวดดังกล่าวของ โลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธดังกล่าวแช่ลงในของเหลวที่ใช้ระบายความร้อนที่มีน้ำเป็นส่วน ประกอบหลักและมีแรงตึงผิวที่อุณหภูมิ 25?ํC อยู่ในช่วง 25mN/m-60mN/m โดยที่ว่าใบเลื่อยแบบใช้ลวดดังกล่าวที่นำมาใช้จะมีระยะห่างโดยเฉลี่ยระหว่างเม็ดผงกัด กร่อนดังกล่าวที่อยู่ถัดไปตามแนวความยาวในช่วงที่มากกว่า 150% และน้อยกว่า 400% ของ ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางโดยเฉลี่ยของเม็ดผลกัดกร่อนดังกล่าว โดยมีความสูงโดยเฉลี่ยของส่วนที่ ยื่นออกจากผิวหน้าของชั้นกาวดังกล่าวของเม็ดผงกัดกร่อนดังกล่าวที่น้อยกว่า 70% ของขนาดเส้น ผ่านศูนย์กลางโดยเฉลี่ยของเม็ดผงกัดกร่อนดังกล่าวและอัตราความเอียงของเนื้อวัสดุที่มีต่อเส้นที่ เป็นไส้ดังกล่าวของชั้นกาวดังกล่าวจะน้อยกว่า 40% 2. วิธีการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธโดยใช้ใบเลื่อยแบบใช้ลวดซึ่งมีเม็ดผงกัด กร่อนตรึงติดอยู่กับเส้นที่เป็นไส้โดยชั้นกาว ซึ่งมีลักษณะเฉพาะที่ว่า มีส่วนที่เป็นขั้นตอนการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธดังกล่าวโดยการทำให้ใบเลื่อย แบบใช้ลวดดังกล่าววิ่งผ่านในสภาพที่ได้ทำให้ส่วนที่ถูกตัดโดยใบเลื่อยแบบใช้ลวดดังกล่าวของ โลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธดังกล่าวแช่ลงในของเหลวที่ใช้ระบายความร้อนที่มีน้ำเป็นส่วน ประกอบหลักและมีสัมประสิทธิ์ความเสียดทานจลน์ ที่มีต่อโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธ์ที่ อุณหภูมิ 25?ํC อยู่ในช่วง 0.1~0.3 โดยที่ว่าใบเลื่อยแบบใช้ลวดดังกล่าวจะมีระยะห่างโดยเฉลี่ยระหว่างเม็ดผงกัดกร่อนดัง กล่าวที่อยู่ถัดไปตามแนวความยาวในช่วงที่มากกว่า 150% และน้อยกว่า 400% ของขนาดเส้น ผ่านศูนย์กลางโดยเฉลี่ยของเม็ดผลกัดกร่อนดังกล่าว มีความสูงโดยเฉลี่ยของส่วนที่ยื่นออกจากผิว หน้าของชั้นกาวดังกล่าวของเม็ดผงกัดกร่อนดังกล่าวที่น้อยกว่า 70% ของขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง โดยเฉลี่ยของเม็ดผงกัดกร่อนดังกล่าว และอัตราความเอียงของเนื้อวัสดุที่มีต่อเส้นที่เป็นไส้ดัง กล่าวของชั้นกาวดังกล่าวจะน้อยกว่า 40% 3. วิธีการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธดังระบุในข้อถือสิทธิข้อ 1 หรือข้อ 2 ซึ่งขนาด เส้นผ่าศูนย์กลางโดยเฉลี่ยของเม็ดผงกัดกร่อนดังกล่าว D จะเป็นไปตามความสัมพันธ์ 20 มิวm น้อยกว่าหรือเท่ากับ D (สูตร)60 (สูตร)m 4. วิธีการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธดังระบุในข้อถือสิทธิข้อ 1 ถึงข้อ 3 ข้อใดข้อ หนึ่งซึ่งขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางของเส้นที่เป็นไส้ดังกล่าวจะอยู่ในช่วงที่มากกว่า 0.12 มม. และ น้อยกว่า 0.2 มม. 5. วิธีการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธดังระบุในข้อถือสิทธิข้อ 1 ถึงข้อ 4 ข้อใดข้อ หนึ่งซึ่งชึ้นกาวดังกล่าวถูกสร้างขึ้นจากเฟนอลเรซิน, อีพอกซีเรซิน หรือว่าโพลีอิไมต์เรซิน 6. วิธีการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธดังระบุในข้อถือสิทธิข้อ 1 ถึงข้อ 5 ข้อใดข้อ หนึ่งซึ่งขั้นตอนการทำให้ใบเลื่อยแบบใช้ลวดดังกล่าววิ่งผ่านจะเป็นขั้นตอนการทำให้ใบเลื่อยแบบ ใช้ลวดวิ่งผ่านไประหว่างลูกกลิ้งหลายอัน โดยที่ว่าลูกกลิ้งหลายอันดังกล่าวแต่ละอันจะมีส่วนที่เป็นชั้นที่มีโมเลกุลขนาดใหญ่ที่มีร่อง นำทางสร้างไว้ โดยที่ว่าร่องนำทางดังกล่าวมีส่วนที่เป็นหน้าที่ลาดเอียงคู่หนึ่งซึ่งอย่างน้อยที่สุดหน้า ที่ลาดเอียงด้านหนึ่งจะทำมุมที่มีขนาดใหญ่กว่า 25 องศาและเล็กกว่า 45 องสาต่อแนวรัศมีของลูก กลิ้งดังกล่าว และลวดดังกล่าวจะถูกทำให้วิ่งไประหว่างหน้าที่ลาดเอียงคู่หนึ่งดังกล่าว 7. วิธีการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธดังระบุในข้อถือสิทธิข้อ 1 ถึงข้อ 6 ข้อใดข้อ หนึ่งซึ่งโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธดังกล่าวเป็นโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธที่ผ่านการเผา หลอมรวมจำพวก R-Fe-B 8. วิธีการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธดังระบุในข้อถือสิทธิข้อ 7 ซึ่งโลหะผสมที่ทำ จากธาตุแรร์เอิร์ธดังกล่าวเป็นโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธที่ผ่านการเผาหลอมรวมจำพวก Nd- Fe-B -----------------------------------------------------------------------------------------------

1. วิธีการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธโดยใช้ใบเลื่อยแบบใช้ลวดที่มีเม็ดผงกัดกร่อน ตรึงแน่นอยู่ที่เส้นที่เป็น ไส้โดยชั้นกาวซึ่งมีลักษณะเฉพาะที่ว่า มีส่วนที่เป็นขั้นตอนการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธ ดังกล่าว โดยการทำให้ใบเลื่อย แบบใช้ลวดดังกล่าววิ่งผ่านใน สภาพที่ได้ทำให้ส่วนที่ถูกตัดโดยใบเลื่อยแบบใช้ลวดดังกล่าว ของ โลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์ เอิร์ธดังกล่าวแช่ลงในของเหลวที่ใช้ระบายความร้อนที่มีน้ำ เป็นส่วน ประกอบหลักและมีแรงตึงผิวที่อุณหภูมิ 25 ํC อยู่ในช่วง 25mN/m-60mN/m โดยที่ว่าใบเลื่อยแบบใช้ลวดดังกล่าวที่นำมาใช้จะมีระยะห่าง โดยเฉลี่ยระหว่างเม็ดผงกัด กร่อนดังกล่าวที่อยู่ถัดไปตามแนว ความยาวในช่วงที่มากกว่า 150% และน้อยกว่า 400% ของ ขนาด เส้นผ่าศูนย์กลางโดยเฉลี่ยของ เม็ดผลกัดกร่อนดังกล่าว โดยมีความสูงโดยเฉลี่ยของส่วนที่ ยื่นออกจากผิวหน้าของชั้นกาวดังกล่าวของเม็ดผงกัดกร่อนดัง กล่าวที่น้อยกว่า 70% ของขนาดเส้น ผ่านศูนย์กลางโดยเฉลี่ย ของเม็ดผงกัดกร่อนดังกล่าว และอัตราความเอียงของเนื้อวัสดุที่มีต่อเส้นที่ เป็นไส้ดัง กล่าวของชั้นกาวดังกล่าวจะน้อยกว่า 40%

2. วิธีการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธโดยใช้ใบเลื่อย แบบใช้ลวดซึ่งมีเม็ดผงกัด กร่อนตรึงติดอยู่กับเส้นที่เป็น ไส้โดยชั้นกาว ซึ่งมีลักษณะเฉพาะที่ว่า มีส่วนที่เป็นขั้นตอนการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธ ดังกล่าวโดยการทำให้ใบเลื่อย แบบใช้ลวดดังกล่าววิ่งผ่านใน สภาพที่ได้ทำให้ส่วนที่ถูกตัดโดยใบเลื่อยแบบใช้ลวดดังกล่าว ของ โลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์ เอิร์ธดังกล่าวแช่ลงในของเหลวที่ใช้ระบายความร้อนที่มีน้ำ เป็นส่วน ประกอบหลักและมีสัมประสิทธิ์ความเสียดทานจลน์ ที่ มีต่อโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธ์ที่ อุณหภูมิ 25 ํC อยู่ในช่วง 0.1-0.3 โดยที่ว่าใบเลื่อยแบบใช้ลวดดังกล่าวจะมีระยะห่างโดยเฉลี่ย ระหว่างเม็ดผงกัดกร่อนดัง กล่าวที่อยู่ถัดไปตามแนวความยาวใน ช่วงที่มากกว่า 150% และน้อยกว่า 400% ของขนาดเส้น ผ่านศูนย์ กลางโดยเฉลี่ยของ เม็ดผลกัดกร่อนดังกล่าว มีความสูงโดยเฉลี่ยของส่วนที่ ยื่นออกจากผิว หน้าของชั้นกาวดังกล่าวของเม็ดผงกัดกร่อนดัง กล่าวที่น้อยกว่า 70% ของขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง โดยเฉลี่ย ของเม็ดผงกัดกร่อนดังกล่าว และอัตราความเอียงของเนื้อวัสดุที่มีต่อเส้นที่เป็นไส้ดัง กล่าวของชั้นกาวดังกล่าวจะน้อยกว่า 40%

3. วิธีการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธดังระบุในข้อ ถือสิทธิข้อ 1 หรือข้อ 2 ซึ่งขนาด เส้นผ่าศูนย์กลางโดย เฉลี่ยของเม็ดผงกัดกร่อนดังกล่าว D จะเป็นไปตามความ สัมพันธ์ 20 มิวm น้อยกว่าหรือเท่ากับ D น้อยกว่าหรือเท่ากับ 60 มิวm

4. วิธีการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธดังระบุในข้อ ถือสิทธิข้อ 1 ถึงข้อ 3 ข้อใดข้อ หนึ่งซึ่งขนาดเส้นผ่าศูนย์ กลางของเส้นที่เป็นไส้ดังกล่าวจะอยู่ในช่วงที่มากกว่า 0.12 มม. และ น้อยกว่า 0.2 มม.

5. วิธีการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธดังระบุในข้อ ถือสิทธิข้อ 1 ถึงข้อ 4 ข้อใดข้อ หนึ่งซึ่งชึ้นกาวดังกล่าว ถูกสร้างขึ้นจากเฟนอลเรซิน, อีพอกซีเรซิน หรือว่าโพ ลีอิไมต์เรซิน

6. วิธีการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธดังระบุในข้อ ถือสิทธิข้อ 1 ถึงข้อ 5 ข้อใดข้อ หนึ่งซึ่งขั้นตอนการทำให้ ใบเลื่อยแบบใช้ลวดดังกล่าววิ่งผ่านจะเป็นขั้นตอนการทำให้ใบ เลื่อยแบบ ใช้ลวดวิ่งผ่าน ไประหว่างลูกกลิ้งหลายอัน โดยที่ว่าลูกกลิ้งหลายอันดังกล่าวแต่ละอันจะมีส่วนที่เป็น ชั้นที่มีโมเลกุลขนาดใหญ่ที่มีร่อง นำทางสร้างไว้ โดยที่ว่า ร่องนำทางดังกล่าวมีส่วนที่เป็นหน้าที่ลาดเอียงคู่หนึ่ง ซึ่งอย่างน้อยที่สุดหน้า ที่ลาด เอียงด้านหนึ่งจะทำมุมที่มีขนาดใหญ่กว่า 25 องศาและเล็ก กว่า 45 องสาต่อแนวรัศมีของลูก กลิ้งดังกล่าว และลวดดัง กล่าวจะถูกทำให้วิ่งไประหว่างหน้าที่ลาดเอียงคู่หนึ่งดัง กล่าว

7. วิธีการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธดังระบุในข้อ ถือสิทธิข้อ 1 ถึงข้อ 6 ข้อใดข้อ หนึ่งซึ่งโลหะผสมที่ทำจาก ธาตุแรร์เอิร์ธดังกล่าวเป็นโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธ ที่ผ่านการเผา หลอมรวมจำพวก R-Fe-B

8. วิธีการตัดโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธดังระบุในข้อ ถือสิทธิข้อ 7 ซึ่งโลหะผสมที่ทำ จากธาตุแรร์เอิร์ธดังกล่าว เป็นโลหะผสมที่ทำจากธาตุแรร์เอิร์ธที่ผ่านการเผาหลอมรวมจำ พาก Nd- Fe-B