TH57173A - กระจกเคลือบสำหรับควบคุมแสงอาทิตย์ - Google Patents

Abstract

DC60 (21/01/45) กระจกสำหรับควบคุมแสงอาทิตย์ที่มีความสามารถในการมองทะลุได้ในช่วงที่ ยอมรับได้, มีการดูดกลืนแสงที่มีความยาวคลื่นใกล้เคียงกับ อินฟราเรด (NIR) และสะท้อนแสง อินฟราเรด ในช่วงกลาง (IR กลางที่มีสภาพการเปล่ง รังสีในระดับต่ำ) พร้อมกับสีที่เลือกไว้ล่วง หน้า ภายในสเป็กตรัมของแสงที่สามารถมอง เห็นได้สำหรับแสงที่สะท้อนออกมาได้ถูกจัด เตรียมขึ้น. สิ่งที่ถูกจัดเตรียมไว้เช่นกันก็คือ วิธีการผลิตกระจกเคลือบที่มีการควบคุม แสงอาทิตย์ซึ่งได้รับการ ปรับปรุงให้ดีขึ้น. กระจกที่ได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นดังกล่าว นี้จะมีชั้นสำหรับดูดกลืนพลังงานแสง อาทิตย์ (NIR) ที่ประกอบด้วยออกไซด์ของดีบุกที่มีสิ่ง เจือปน อย่างเช่น พลวงและชั้นสำหรับ ควบ คุมที่มีสภาพการเปล่งรังสีในระดับต่ำซึ่ง สามารถสะท้อนแสงอินฟราเรดในช่วงกลางได้ และ ประกอบด้วยออกไซด์ของดีบุกที่มีสาร เจือปนที่เป็นฟลูออรีนและ/หรือฟอสฟอรัส. ชั้นสำหรับ ระงับสีเหลือบที่แยกออกจากตามที่ได้ มีการอธิบายไว้ในศิลปะหรือวิทยาการก่อนหน้านี้ โดยทั่วไป แล้ว เป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นต่อการสร้าง ลักษณะที่เป็นกลาง(ไม่มีสี) ให้กับกระจกเคลือบ อย่างไรก็ตาม ชั้นสำหรับระงับสีเหลือบหรือชั้นอื่นๆ อาจถูกนำมารวมเข้ากับชั้นทั้งสองที่ประกอบ เข้าด้วยกันได้ ตามที่จัดเตรียมไว้โดยการ ประดิษฐ์นี้. หากเป็นที่ต้องการ ก็อาจนำชั้นที่มี การควบคุมแสงอาทิตย์ หลายชั้นและ/หรือชั้น ที่มีสภาพการเปล่งรังสีในระดับต่ำหลายชั้น มาใช้ประโยชน์ได้. ชั้น NIR และ ชั้นที่มีสภาพ การเปล่งรังสีในระดับต่ำอาจเป็นส่วนต่างๆ ที่แยกกันของฟิล์มที่เป็นออกไซด์ของ ดีบุก ชั้นเดียวก็ได้เนื่องจากทั้งสองชั้นต่างก็ ประกอบด้วยออกไซด์ของดีบุกที่ถูกเจือปน. วิธีการ ผลิตกระจกเคลือบสำหรับควบคุมแสง อาทิตย์ก็ถูกจัดเตรียมไว้ด้วยเช่นกัน. กระจกสำหรับควบคุมแสงอาทิตย์ที่มีความสามารถในการมองทะลุได้ในช่วงที่ ยอมรับได้, มีการดูดกลืนแสงที่มีความยาวคลื่นใกล้เคียงกับ อินฟราเรด (NIR) และสะท้อนแสง อินฟราเรด ในช่วงกลาง (IR กลางที่มีสภาพการเปล่ง รังสีในระดับต่ำ) พร้อมกับสีที่เลือกไว้ล่วง หน้า ภายในสเป็กตรัมของแสงที่สามารถมอง เห็นได้สำหรับแสงที่สะท้อนออกมาได้ถูกจัด เตรียมขึ้น, สิ่งที่ถูกจัดเตรียมไว้เช่นกันก็คือ วิธีการผลิตกระจกเคลือบที่มีการควบคุม แสงอาทิตย์ซึ่งได้รับการ ปรับปรุงให้ดีขึ้น, กระจกที่ได้รับการปรับปรุงให้ดีขึ้นดังกล่าว นี้จะมีชั้นสำหรับดูดกลืนพลังงานแสง อาทิตย์ (NIR) ที่ประกอบด้วยออกไซด์ของดีบุกที่มีสิ่ง เจือปน อย่างเช่น พลวงและชั้นสำหรับ ควบ คุมที่มีสภาพการเปล่งรังสีในระดับต่ำซึ่ง สามารถสะท้อนแสงอินฟราเรดในช่วงกลางได้ และ ประกอบด้วยออกไซด์ของดีบุกที่มีสาร เจือปนที่เป็นฟลูออรีนและ/หรือฟอสฟอรัส. ชั้นสำหรับ ระงับสีเหลือบที่แยกออกจากตามที่ได้ มีการอธิบายไว้ในศิลปะหรือวิทยาการก่อนหน้านี้ โดยทั่วไป แล้ว เป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นต่อการสร้าง ลักษณะที่เป็นกลาง (ไม่มีสี) ให้กับกระจกเคลือบ อย่างไรก็ตาม ชั้นสำหรับระงับสีเหลือบหรือชั้นอื่น ๆ อาจถูกนำมารวมเข้ากับชั้นทั้งสองที่ประกอบ เข้าด้วยกันได้ ตามที่จัดเตรียมไว้โดยการ ประดิษฐ์นี้. หากเป็นที่ต้องการ ก็อาจนำชั้นที่มี การควบคุมแสงอาทิตย์ หลายชั้นและ/หรือชั้น ที่มีสภาพการเปล่งรังสีในระดับต่ำหลายชั้น มาใช้ประโยชน์ได้. ชั้น NIR และ ชั้นที่มีสภาพ การเปล่งรังสีในระดับต่ำอาจเป็นส่วนต่างๆ ที่แยกกันของฟิล์มที่เป็นออกไซด์ของ ดีบุก ชั้นเดียวก็ได้เนื่องจากทั้งสองชั้นต่างก็ ประกอบด้วยออกไซด์ของดีบุกที่ถูกเจือปน. วิธีการ ผลิตกระจกเคลือบสำหรับควบคุมแสง อาทิตย์ก็ถูกจัดเตรียมไว้ด้วยเช่นกัน.

Claims (18)

1. กระจกสำหรับควบคุมแสงอาทิตย์ที่เคลือบด้วยออกไซด์ของดีบุกที่มีความทึบต่ำโดยมีค่า น้อยกว่า 2.0% โดยประมาณ และมีชั้นสำหรับ ดูดกลืนแสงอาทิตย์ในช่วง NIR และมีชั้นที่มีสภาพ การเปล่งรังสีในระดับ ต่ำอยู่ภายในสารเคลือบ ที่เป็นออกไซด์ของดีบุกดังกล่าวซึ่งประกอบ ด้วยวัสดุฐานรองของกระจกและสารเคลือบ ที่ เป็นออกไซด์ของดีบุกที่กูกเจือซึ่งมีชั้นต่างๆ อย่างน้อยสองชั้นโดยมีชั้นหนึ่งเป็นชั้นสำหรับ ดูดกลืนแสงอาทิตย์ ซึ่งประกอบด้วย SnO2 ที่มีสารเจือปนที่เลือกมาจากกลุ่มที่ประกอบ ด้วยพลวง, ทังสเตน, วาเนเดียม, เหล็ก, โครเมียม, โมลิบดีนัม, ไนโอเบียม, โคบอลต์ , นิกเกิลและส่วนผสมของธาตุเหล่านี้และอีก ชั้นหนึ่งจะเป็นชั้นที่มี สภาพการเปล่งรังสีใน ระดับต่ำซึ่งประกอบด้วย SnO2 ที่มีสารเจือ ปนของฟลูออรีนและ ฟอสฟอรัส ที่ซึ่งบริเวณ ของชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ดังกล่าวที่มีฟลูออรีนในปริมาณที่พอเพียงเพื่อการลดลงของความเป็นลอน คลื่นและความทึบสำหรับสารเคลือบด้วยออกไซด์ของดีบุกดังกล่าวและที่ซึ่งความหนาของชั้นที่มีการดูดกลืน แสงอาทิตย์ NIR มีขนาดตั้งแต่ 200 ถึง 300 นาโนเมตร (nm) และความหนาของชั้นที่มีสภาพการเปล่งรังสีใน ระดับต่ำมีขนาดตั้งแต่ 200 ถึง 450 nm และบริเวณของชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ดังกล่าวที่มีฟลูออรีนเพื่อ การลดลงของความเป็นลอนคลื่นที่ประกอบด้วยตั้งแต่ 300 แองสตรอม (A ํ) ถึง 600 A ํ ของความหนาของชั้นที่ มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์และถูกกำหนดให้อยู่ติดกับส่วนต่อประสานระหว่างชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์และ ชั้นที่มีสภาพการเปล่งรังสีในระดับต่ำอย่างใดอย่างหนึ่งหรือเป็นบริเวณของชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ที่ใกล้ กับวัสดุฐานรองของกระจกมากที่สุด

2. กระจกเคลือบตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งความหนาของชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ NIR มีขนาด ตั้งแต่ 200 ถึง 320 นาโนเมตร (nm) และความหนาของชั้นที่มีสภาพการเปล่งรังสีในระดับต่ำมีค่าตั้งแต่ 200 ถึง 450 nm และบริเวณของชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ดังกล่าวที่มีความเป็นลอนคลื่นถูกลดลงที่ประกอบด้วย ผลิตผลจากการย่อยสลายด้วยความร้อนของส่วนผสมแอนไฮดรัส (แห้ง) ที่มีพรีเคอร์เซอร์ของพลวงในการ เพิ่มเติมกับฟลูออรีน

3. กระจกเคลือบตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ดังกล่าวถูกกำหนดตำแหน่งให้ อยู่ใกล้วัสดุฐานรองของกระจกมากกว่าชั้นที่มีสภาพการเปล่งรัศมีในระดับต่ำ

4. กระจกเคลือบตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ดังกล่าวมีความหนาตั้งแต่ 200 ถึง 260 nm, มีความเข้มข้นของสารเจือปนที่เป็นพลวงตั้งแต่ 2.5 % ถึง 7 % โดยน้ำหนักในชั้นที่มีการดูกลืน แสงอาทิตย์ดังกล่าวโดยยึดถือตามน้ำหนักของ SnO2 ในชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ดังกล่าวและชั้นที่มีสภาพ การเปล่งรังสีในระดับต่ำจะมีความหนาตั้งแต่ 280 ถึง 320 nm, ความเข้มข้นของสารเจือปนที่เป็นฟลูออรีนตั้งแต่ 1% ถึง 5% โดยน้ำหนักในชั้นที่มีสภาพการเปล่งสีในระดับต่ำดังกล่าวโดยยึดถือตามน้ำหนักของ SnO2 ในชั้น ที่มีสภาพการเปล่งสีในระดับต่ำดังกล่าว

5. กระจกเคลือบตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ถูกเคลือบโดยตรงลงบน กระจกและชั้นที่มีสภาพการเปล่งรังสีในระดับต่ำถูกเคลือบลงบนด้านบนสุดของชั้นสำหรับควบคุมแสงอาทิตย์

6. กระจกเคลือบตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์เป็น SnO2 ที่มีสารเจือปนที่เป็น พลวงอยู่ภายในช่วง 3% ถึง 6% โดยน้ำหนักตามน้ำหนักของออกไซด์ของดีบุก SnO2 ในชั้นสำหรับควบคุม แสงอาทิตย์, ชั้นสำหรับควบคุมที่มีสภาพการเปล่งรังสีในระดับต่ำคือ SnO2 ที่มีการเจือปนที่เป็นฟลูออรีนภายใน ช่วงของสารเจือปนตั้งแต่ 1% ถึง 3% โดยน้ำหนักตามน้ำหนักของ SnO2 ในชั้นที่มีสภาพการเปล่งรังสีในระดับ ต่ำและบริเวณดังกล่าวของชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ดังกล่าวซึ่งถ่ายทอดความเป็นลอดคลื่นที่ลดลงนั้นจะมี ฟลูออรีนในปริมาณที่เพียงพอเพื่อเพิ่มสภาพนำของบริเวณดังกล่าวของชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์

7. กระจกสำหรับควบคุมแสงอาทิตย์ที่เคลือบด้วยออกไซด์ของดีบุกที่มีความทึบต่ำและมีชั้นที่มี การดูดกลืนแสงอาทิตย์ NIR และชั้นที่มีสภาพการเปล่งรังสีในระดับต่ำภายในสารเคลือบที่เป็นออกไซด์ของ ดีบุกดังกล่าว ซึ่งประกอบด้วยวัสดุฐานรองของกระจกและสารเคลือบที่เป็นออกไซด์ของดีบุกที่ถูกเจือซึ่งมีชั้น ต่างๆ อย่างน้อยสองชั้นโดยมีชั้นหนึ่งเป็นชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ ที่ประกอบด้วย SnO2 ที่เจือด้วยพลวง และอีกชั้นหนึ่งเป็นชั้นที่มีสภาพการเปล่งรังสีใรนะดับต่ำที่ประกอบด้วย SnO2 ที่มีสารเจือปนของฟลูออรีนหรือ ฟอสฟอรัส และที่ซึ่งบริเวณของชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ดังกล่าวที่มีฟลูออรีนในปริมาณที่พอเพียงเพื่อการ ลดลงของความเป็นลอนคลื่นและความทึบสำหรับสารเคลือบด้วยออกไซด์ของดีบุกดังกล่าวและที่ซึ่งความหนา ของชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ NIR มีขนาดตั้งแต่ 200 ถึง 300 นาโนเมตร (nm) และความของชั้นที่มี สภาพการเปล่งรังสีในระดับต่ำมีขนาดตั้งแต่ 200 ถึง 400 nm และบริเวณของชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ ดังกล่าวที่มีฟลูออรีนเพื่อการลดลงของความเป็นลอนคลื่นที่ประกอบด้วยตั้งแต่ 300 แองสตรอม (A ํ) ถึง 600 A ํ ของความหนาของชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์และถูกกำหนดให้อยู่ติดกับส่วนต่อประสานระหว่างชั้นที่มีการ ดูดกลืนแสงอาทิตย์และชั้นที่มีสภาพการเปล่งรังสีในระดับต่ำอย่างใดอย่างหนึ่งหรือเป็นบริเวณของชั้นที่มีการ ดูดกลืนแสงอาทิตย์ที่ใกล้กับวัสดุฐานรองของกระจกมากที่สุด

8. กระจกเคลือบสำหรับควบคุมแสงอาทิตย์ตามข้อถือสิทธิที่ 2 ที่ซึ่งชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ ดังกล่าวจะมีความหนาตั้งแต่ 200 ถึง 320 nm, มีความเข้มข้นของสารเจือปนที่เป็นพลวงตั้งแต่ 2.5% ถึง 7% โดย น้ำหนักในชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ดังกล่าวโดยยึดถือตามน้ำหนักของ SnO2 ในชั้นที่มีการดูดกลืน แสงงอาทิตย์ดังกล่าวและชั้นที่มีสภาพการเปล่งรังสีในระดับต่ำจะมีความหนาตั้งแต่ 200 ถึง 450 nm, ความเข้มข้น ของสารเจือปนที่เป็นฟลูออรีนตั้งแต่ 1% ถึง 5% โดยน้ำหนักในชั้นที่มีสภาพการเปล่งรังสีในระดับต่ำดังกล่าว โดยยึดถือน้ำหนักของ SmO2 ในชั้นที่มีสภาพการเปล่งรังสีในระดับต่ำดังกล่าว

9. กระจกเคลือบตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ดังกล่าวถูกเคลือบโดยตรง บนกระจกและชั้นที่มีสภาพการเปล่งรังสีในระดับต่ำถูกเคลือบลงบนด้านบนสุดของชั้นสำหรับควบคุม แสงอาทิตย์

10. กระจกเคลือบตามข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่งในระดับต่อไปจะประกอบด้วยฟิล์มเพิ่มเติมซึ่งจะเคลือบ กระจกไว้ระหว่างวัสดุฐานรองของกระจกและสารเคลือบที่เป็นออกไซด์ของดีบุกหรืออยู่เหนือสารเคลือบที่เป็น ออกไซด์ของดีบุกอย่างใดอย่างหนึ่ง

11. กระจกเคลือบตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งชั้นของ SnO2 เป็นผลิตผลจากการย่อยสลายด้วยความร้อน ของพรีเคอร์เซอร์ของดีบุก

12. กระจกเคลือบตามข้อถือสิทธิที่ 11 ที่ซึ่งพรีเคอร์เซอร์ของดีบุกดังกล่าวถูกเลือกมาจากกลุ่มที่ ประกอบด้วยโมโนบิวทิลทิน ไตรคลอไรด์, เมธิลทิน ไตรคลอไรด์, ไดเมธิลทิน ไดคลอไรด์, ไดบิวทิลทิน ไดอะ ซิเตตและเตตระคลอไรด์ของดีบุก

13. กระจกเคลือบตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ดังกล่าวประกอบด้วยฟิล์มที่มี การดูดกลืนแสงอาทิตย์อย่างน้อยสองชั้นและความหนาทั้งหมดของฟิล์มที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ดังกล่าวจะมี ค่าตั้งแต่ 80 ถึง 320 nm.

14. กระจกเคลือบตามข้อถือสิทธิที่ 13 ที่ซึ่งความเข้มข้นของสารเจือปนในหนึ่งของฟิล์มที่มีการ ดูดกลืนแสงอาทิตย์ดังกล่าวจะแตกต่างไปจากความเข้มข้นของสารเจือปนในฟิล์มที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์อีก ชั้นหนึ่ง

15. กระจกเคลือบตามข้อถือสิทธิที่ 1 ที่ซึ่งชั้นที่มีการเปล่งรังสีในระดับต่ำประกอบด้วยฟิล์มที่มีสภาพ การเปล่งรังสีในระดับต่ำอย่างน้อยสองชั้นและความหนาทั้งหมดของบรรดาฟิล์มที่มีสภาพการเปล่งรังสีใน ระดับต่ำจะมีค่าตั้งแต่ 200 ถึง 450 nm.

16. กระจกเคลือบตามข้อถือสิทธิที่ 15 ที่ซึ่งความเข้มข้นของสารเจือปนในหนึ่งของฟิล์มที่มีสภาพการ เปล่งรังสีในระดับต่ำดังกล่าวจะแตกต่างไปจากความเข้มข้นของสารเจือปนในฟิล์มที่มีสภาพการเปล่งรังสีใน ระดับต่ำอีกชั้นหนึ่ง

17. กระจกเคลือบตามข้อถือสิทธิที่ 1 ซึ่งในลำดับต่อไปจะประกอบด้วยปริมาณในการปรับเปลี่ยนสีที่ ถูกส่งผ่านของสารเจือปนในชั้นที่มีการดูดกลืนแสงอาทิตย์ดังกล่าว

18. กระจกเคลือบตามข้อถือสิทธิที่ 17 ที่ซึ่งสารเจือปนสำหรับปรับเปลี่ยนสีดังกล่าวคือฟลูออรีน