Claims (23)
1. อนุภาคสำหรับการปล่อยสารออกฤทธิ์เข้าไปในถุงลมของคนป่วย, อนุภาค ดังกล่าว ประกอบด้วย สารออกฤทธิ์และตัวยับยั้ง การเพิ่มการดูดความชื้น , ที่ซึ่งตัวยับยั้งการเพิ่มการดูด ความชื้นถูกรวมตัวเข้าไว้ภายในอนุภาค และที่ซึ่งอนุภาคแสดง ถึงขนาดยาที่ถูกปล่อยออกเป็นหยด ไม่มากกว่าประมาณ 25% ภาย ใต้สภาวะจำลองของปอด1. Particles for releasing the active ingredient into the alveoli of patients; these particles consist of the active ingredient and a hygroscopic inhibitor, where the hygroscopic inhibitor is integrated within the particle, and where the particles exhibit a drug droplet release size of no more than approximately 25% under simulated lung conditions.
2. อนุภาคของข้อถือสิทธิ 1, ที่ซึ่ง ตัวยับยั้งการเพิ่ม การดูดความชื้นถูกคัดเลือกมาจาก หมู่ที่ประกอบด้วย ฟอสโฟไล ปิดสารโซ่คู่, ไซโคลเด็กทริน, แป้งไฮดรอกซีเอธิล, เด็กท ราน , เด็นทราโนเมอร์, มอลโตเด็กทราน, ไฮดรอกซีโพรพิล เซลลูโลส, ไฮดรอกซีโพรพิลเมธิลเซลลูโลส , เซลลูโลสเอธิลไฮด รอกซีเอธิลอีเธอร์2. Particles of claim 1, where the hygroscopic inhibitors are selected from the following groups: double-chain phospholipids, cyclodextrin, hydroxyethyl starch, dextran, dentranomer, maltodextran, hydroxypropyl cellulose, hydroxypropyl methyl cellulose, ethyl hydroxyethyl ether cellulose.
3. อนุภาคของข้อถือสิทธิ 1 หรือ 2, ที่ซึ่ง ตัวยับยั้งการ เพิ่มการดูดความชื้นถูกคัดเลือก มาจากหมู่ที่ประกอบด้วย เบตา- ไซโคลเด็กทริน, ไฮดรอกซีโพรพิล -เบตา- ไซโคลเด็กท ริน, ซัลโฟนิลบิวทิล- อีเธอร์- เบตา-ไซโคลเด็กทริน , เด็กท ราน , ไฮดรอกซิโพรพิลเมธิลเซลลูโลส , แป้งไฮดรอกซีเอธิล และ มอลโตเด็กทริน3. Particles of claim 1 or 2, where the desiccant inhibitor is selected from a group consisting of beta-cyclodextrin, hydroxypropyl-beta-cyclodextrin, sulfonylbutyl-ether-beta-cyclodextrin, dextran, hydroxypropylmethylcellulose, hydroxyethyl starch, and maltodextrin.
4. อนุภาคของข้อถือสิทธิ 1 ถึง 3 ข้อใดข้อหนึ่ง, ที่ซึ่ง ตัวยับยั้งการเพิ่มการดูดความชื้น ปรากฎเป็นผงในปริมาณที่พอ เพียงสำหรับผงในการแสดงถึงอัตราของการดูดความชื้นที่ไม่มาก กว่า ประมาณ 0.05% เป็นฟังก์ชั่นของความชื้นสัมพัทธ์4. Particles of any one of the claims 1 through 3, where the desiccant inhibitor appears as a powder in sufficient quantity for the powder to exhibit a desiccant rate of no more than approximately 0.05% as a function of relative humidity.
5. อนุภาคของข้อถือสิทธิ 1 ถึง 4 ข้อใดข้อหนึ่ง, ที่ซึ่ง ตัวยับยั้งการเพิ่มการดูดความชื้น ปรากฎเป็นผงในปริมาณที่พอ เพียงสำหรับผงในการแสดงถึงปริมาณทั้งหมดของดารดูดน้ำที่ไม่ มากกว่า ประมาณ 30% โดยน้ำหนัก ที่ 80% ความชื้นสัมพัทธ์5. Particles of any of the claims 1 through 4, where the desiccant inhibitor appears as a powder in sufficient quantity for the powder to represent a total desiccant absorption of no more than approximately 30% by weight at 80% relative humidity.
6. อนุภาคของข้อถือสิทธิ 1 ถึง 5 ข้อใดข้อหนึ่ง, ที่ซึ่ง ขนาดยาที่ถูกปล่อยออกภายใต้ สภาวะแวดล้อม ที่อย่างน้อยที่ สุด 60%6. Any particle of claims 1 through 5, where the drug dose released under environmental conditions is at least 60%.
7. อนุภาคของข้อถือสิทธิ 1 ถึง 6 ข้อใดข้อหนึ่ง, ประกอบ ด้วยตั้งแต่ประมาณ 20 เปอร์เซ็นต์ ถึงประมาณ 99 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก สารยับยั้งการเพิ่มการดูดความชื้น7. Particles of any one of claims 1 through 6 consist of between approximately 20 percent and approximately 99 percent by weight of a desiccant inhibitor.
8. อนุภาคของข้อถือสิทธิ 1 ถึง 7 ข้อใดข้อหนึ่ง, ได้เกาะ สะสมในปอดส่วนลึก ถึงปริมาณมากกว่า 20% ของขนาดยาที่เสนอ เมื่อปล่อยเข้าสู่ปอด,8. Particles of any one of claims 1 through 7 have adhered to and accumulated in the deep lungs to a volume greater than 20% of the suggested dose when released into the lungs.
9. อนุภาคของข้อถือสิทธิ 1 ถึง 8 ข้อใดข้อหนึ่ง, ที่ซึ่ง ตัวยับยั้งการเพิ่มการดูด ความชื้น มีประสิทธิภาพในการเพิ่ม ชีวอนุเคราะห์ของสารออกฤทธิ์ดังกล่าวเมื่อถูกปล่อยสู่ปอด โดยที่อย่างน้อยที่สุด 5 เปอร์เซ็นต์, เมื่อเปรียบเทียบกับ ชีวอนุเคราะห์ที่สังเกตไว้สำหรับสารออกฤทธิ์ ที่บรรจุอยู่ใน อนุภาคอย่างเดียวกันที่ไม่มีตัวยับยั้งการเพิ่มการดูดความ ชื้นดังกล่าวและปล่อยเข้าสู่ปอด9. Any particle of claim 1 through 8, in which the hygroscopic inhibitor effectively increases the bioavailability of the active ingredient when released into the lungs by at least 5 percent, compared to the bioavailability observed for the active ingredient contained in the same particle without the hygroscopic inhibitor and released into the lungs.
10. อนุภาคสำหรับการปล่อยสารออกฤทธิ์เข้าไปในถุงลมของคน ป่วย, อนุภาคดังกล่าว ประกอบด้วย สารออกฤทธิ์และตัวยับยั้ง การเพิ่มการดูดความชื้นที่รวมเข้าไว้ ภายในอนุภาค , ที่ซึ่ง อนุภาคมีดรรชนีการดูดซึมน้อยกว่าประมาณ 6.510. Particles for releasing active ingredients into the alveoli of patients; these particles contain the active ingredient and an inhibitor of hygroscopicity incorporated within the particle, where the particle has an absorption index of less than approximately 6.5.
11. อนุภาคของข้อถือสิทธิ 10, ที่ซึ่ง ตัวยับยั้งการเพิ่ม การดูดความชื้น ถูกคัดเลือกมาจากหมู่ที่ประกอบด้วย ฟอสโฟไล ปิดสายโซ่คู่ , ไซโคลเด็กทริน, แป้งไฮดรอกซีเอธิล, เด็กท ราน, เด็กทราโนเมอร์, มอลโตเด็กทราน, ไฮดรอกซีโพรพิล เซลลูโลส, ไฮดรอกซีโพรพิล- เมธิลเซลลูโลส, เซลลูโลสเอธิลไฮด รอกซีเอธิลอีเธอร์11. Particles of claim 10, where the hygroscopic inhibitors are selected from groups containing double-chain phospholipids, cyclodextrin, hydroxyethyl starch, dextran, dextranomer, maltodextran, hydroxypropyl cellulose, hydroxypropyl-methylcellulose, ethylhydroxyethyl ether cellulose.
12. อนุภาคของข้อถือสิทธิ 10 หรือ 11, ที่ซึ่ง ตัวยับยั้ง การเพิ่มการดูดความชื้น ถูกคัดเลือกมาจากหมู่ที่ประกอบด้วย เบตา-ไซโคลเด็กทริน, ไฮดรอกซิโพรพิล- เบตา-ไซโคลเด็กท ริน, เบตา-ไซโคลเด็กทริน-ซัลโฟนิกบิวทิลอีเธอร์, เด็กท ราน, ไฮดรอกซีโพรพิลเมธิลเซลลูโลส , แป้งไฮดรอกซิเอธิล และ มอลโตเด็กทริน12. Particles of claim 10 or 11, where the hygroscopic inhibitor is selected from a group consisting of beta-cyclodextrin, hydroxypropyl-beta-cyclodextrin, beta-cyclodextrin-sulfonic butyl ether, dextran, hydroxypropyl methylcellulose, hydroxyethyl starch, and maltodextrin.
13. อนุภาคของข้อถือสิทธิ 10 ถึง 12 ข้อใดข้อหนึ่ง, มี ขนาดยาที่ถูกปล่อยออก ภายใต้สภาวะแวดล้อม ที่อย่างน้อยที่ สุด 60%13. Particles of any of claims 10 through 12 have a drug release rate under environmental conditions of at least 60%.
14. อนุภาคของข้อถือสิทธิ 10 ถึง 13 ข้อใดข้อหนึ่ง, ประกอบด้วยตั้งแต่ประมาณ 20 เปอร์เซ็นต์ ถึงประมาณ 99 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก สารยับยั้งการเพิ่มการดูดความชื้น14. Particles of any one of claims 10 through 13 consist of between approximately 20 percent and approximately 99 percent by weight of a desiccant inhibitor.
15. อนุภาคสำหรับการปล่อยสารออกฤทธิ์เข้าไปในถุงลมของคน ป่วย, อนุภาคดังกล่าว ประกอบด้วย สารออกฤทธิ์และตัวยับยั้ง การเพิ่มการดูดความชื้นที่รวมเข้าไว้ ภายในอนุภาค ที่ซึ่ง อนุภาครักษาไว้ซึ่งการแพร่กระจายขนาดอนุภาคแอโรซอล ที่มี MMAD ต่ำกว่า 3 ไมครอน เมื่อปล่อยเข้าไปในถุงลม15. Particles for releasing active ingredients into the alveoli of patients; these particles contain the active ingredient and an inhibitor, incorporating moisture-absorbing agents within the particle, which maintain an aerosol particle size distribution with an MMAD of less than 3 microns when released into the alveoli.
16. วิธีการสำหรับการเตรียมอนุภาคสำหรับการปล่อยสารออก ฤทธิ์เข้าไปในถุงลม ของคนป่วย, ประกอบด้วย การเตรียมส่วนผสมของตัวยับยั้งการเพิ่มการดูดความชื้น, สารออกฤทธิ์ และตัวทำละลาย และทำการพ่นแห้งส่วนผสมนี้เพื่อให้ได้อนุภาคที่เป็นเนื้อ เดียวกันของ ตัวยับยั้งการเพิ่มการดูดความชื้นและสารออก ฤทธิ์ ที่ซึ่งอนุภาคแสดงขนาดยาที่ถูกปล่อยออกเป็นหยด ไม่มากกว่า ประมาณ 25% ภายใต้สภาวะจำลองของปอด16. The method for preparing particles for intraalveolar release of the active substance in patients involves preparing a mixture of the hygroscopic inhibitor, the active substance, and a solvent, and then spray-drying this mixture to obtain homogeneous particles of the hygroscopic inhibitor and the active substance, which exhibit a drug droplet release size of no more than approximately 25% under simulated lung conditions.
17. วิธีของข้อถือสิทธิ 16, ที่ซึ่ง ที่ซึ่ง ตัวยับยั้ง การเพิ่มการดูดความชื้นถูกคัดเลือก มาจากหมู่ที่ประกอบด้วย ฟอสโฟไลปิดสารโซ่คู่, ไซโคลเด็กทริน, แป้งไฮดรอกซีเอธิล, เด็กทราน, เด็นทราโนเมอร์, มอลโตเด็กทราน, ไฮดรอกซีโพรพิล เซลลูโลส, ไฮดรอกซีโพรพิลเมธิลเซลลูโลส, เซลลูโลสเอธิลไฮด รอกซีเอธิลอีเธอร์17. Method of claim 16, whereby the inhibitor of hygroscopicity is selected from the group consisting of double-chain phospholipids, cyclodextrin, hydroxyethyl starch, dextran, dentranomer, maltodextran, hydroxypropyl cellulose, hydroxypropyl methyl cellulose, ethyl hydroxyethyl ether cellulose.
18. วิธีของข้อถือสิทธิ 17 ที่ซึ่ง ตัวยับยั้งการเพิ่มการ ดูดความชื้นถูกคัดเลือก มาจากหมู่ที่ประกอบด้วย เบตา ไซ โคลเด็กทริน, ไฮดรอกซีโพรพิล -เบตา- ไซโคลเด็กทริน, เบตา-ไซโคลเด็กทริน-ซัลโฟนิลบิวทิลอีเธอร์ , เด็กทราน , ไฮดรอก ซีโพรพิลเมธิลเซลลูโลส , แป้งไฮดรอกซีเอธิล และมอลโตเด็กท ริน18. The method of claim 17, in which the hygroscopic inhibitors were selected, consisted of beta-cyclodextrin, hydroxypropyl-beta-cyclodextrin, beta-cyclodextrin-sulfonylbutyl ether, dextran, hydroxypropyl methylcellulose, hydroxyethyl starch, and maltodextrin.
19. วิธีของข้อถือสิทธิ 16 ถึง 18 ข้อใดข้อหนึ่ง, ที่ซึ่ง ตัวทำละลายคือ น้ำ19. Any one of the claims 16 through 18, where the solvent is water.
20. วิธีของข้อถือสิทธิ 16 ถึง 19 ข้อใดข้อหนึ่ง, ที่ซึ่ง อนุภาคที่เป็นเนื้อเดียวกัน ประกอบด้วยตั้งแต่ประมาณ 20 เปอร์เซ็นต์ ถึงประมาณ 99 เปอร์เซ็นต์ โดยน้ำหนัก ตัวยับ ยั้งการเพิ่ม การดูดความชื้น20. Any one of the claims 16 through 19, where the homogeneous particles consist of between approximately 20 percent and approximately 99 percent by weight, inhibits the increase of hygroscopicity.
21. วิธีการสำหรับการปล่อยสารออกฤทธิ์เข้าไปในปอดของคน ป่วย, วิธีดังกล่าว ประกอบด้วยการบริหารใช้โดยการสูดดม อนุภาคออกฤทธิ์ที่เป็นแอโรซอลของข้อใดข้อหนึ่งของ ข้อถือ สิทธิ 1 ถึง 1521. Method for releasing the active substance into the lungs of a patient; such method involves administration by inhalation of the aerosol active particles of one of the claims 1 through 15.
22. วิธีของข้อถือสิทธิ 21, ที่ซึ่ง สารออกฤทธิ์ดังกล่าว ถูกบริหารใช้โดยวิถีทาง ของเครื่องช่วยสูดยาที่เป็นผงแห้ง22. Method of claim 21, where the active substance is administered via an inhaler in the form of a dry powder.
23. วิธีสำหรับการเพิ่มปริมาณของสารออกฤทธิ์ที่ถูกสูดเข้า ไปเกาะสะสมในปอด ส่วนลึก, ประกอบด้วย การรวมกันกลายเป็นอนุภาคผงแห้งสำหรับการสูดดมที่ประกอบ ด้วย สารออกฤทธิ์, ตัวยับยั้งการเพิ่มการดูดความชื้น, จน กระทั่ง, เกิดแอโรซอไลเซชันและการสูดดมของ อนุภาค, ที่อย่าง น้อยที่สุด 20% ของขนาดยาที่เสนอ ได้เกาะสะสมในปอดส่วนลึก23. A method for increasing the amount of inhaled active ingredient to accumulate in the deep lungs involves aggregating the active ingredient and a dehumidifying inhibitor into dry inhalation particles until aerosolization occurs and the particles are inhaled, resulting in at least 20% of the suggested dose accumulating in the deep lungs.