TH47400A - อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัส - Google Patents

Abstract

DC60 (12/03/44) วิธีการและอุปกรณ์โดยใช้การสั่นคลื่นที่เบนออกเพื่อคำนวณสารสนเทศที่เกี่ยวข้องกับการ สัมผัสบนอุปกรณ์ที่ไวต่อ การสัมผัส (10) วิธีการประกอบไปด้วยขั้นตอนของการจัดให้มี ชิ้นส่วนใน อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสที่มีความสามารถในการ รองรับคลื่นที่เบนออก, การจัดให้มีวิถีทางที่ประกบ ติดเข้า กับชิ้นส่วนสำหรับวัดการแพร่กระจายคลื่นที่เบนออกในชิ้น ส่วนเพื่อกำหนดสัญญาณคลื่นที่ เบนออกที่วัดและการประมวลผล สัญญาณคลื่นที่เบนออกที่วัดได้เพื่อคำนวณสารสนเทศที่เกี่ยว ข้อง กับการสัมผัส อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัส (10) อาจจะ ประกอบด้วยแผ่นที่ไวต่อสัมผัสแบบโปร่งใส (12) ที่ติดตั้ง อยู่ในด้านหน้าของอุปกรณ์แสดงผล (14) เครื่องชี้ (18) ในรูปของปากกาอาจจะถูกใช้ สำหรับการเขียนข้อความ (20) หรือ เนื้อหาอื่นอยู่บนแผ่นที่ไวต่อสัมผัส (12) แผ่นที่ไวต่อ สัมผัสแบบ โปร่งใส (12) อาจจะเป็นอุปกรณ์ทางเสียงด้วย ซึ่งมีความสามารถในการรองรับการสั่นคลื่นที่เบนออก ตัวแปลง สามตัว (16) จะถูกติดตั้งอยู่บนแผ่น (12) อย่างน้อยตัวแปลง (16) สองตัวคือ ตัวแปลงตรวจรู้ หรือตัวตรวจรู้และดังนั้นจะ ไวต่อการสั่นคลื่นที่เบนออกที่เฝ้าตรวจในแผ่น วิธีการและอุปกรณ์โดยการใช้การสั่นคลื่นที่เบนออกเพื่อคำนวณสารสนเทศที่เกี่ยวข้องกับการ สัมผัสบนอุปกรณ์ที่ไวต่อ การสัมผัส (10) วิธีการประกอบไปด้วยขั้นตอนของการจัดให้มี ชิ้นส่วนใน อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสที่มีความสามารถในการ รองรับคลื่นที่เบนออก, การจัดให้มีวิถีทางที่ประกบ ติดเข้า กับชิ้นส่วนสำหรับวัดการแพร่กระจายคลื่นที่เบนออกในชิ้น ส่วนเพื่อกำหนดสัญญาณคลื่นที่ เบนออกที่วัดและการประมวลผล สัญญาณคลื่นที่เบนออกที่วัดได้เพื่อคำนวณสารสนเทศที่เกี่ยว ข้อง กับการสัมผัส อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัส (10) อาจจะ ประกอบด้วยแผ่นที่ไวต่อสัมผัสแบบโปร่งใส (12) ที่ติดตั้ง อยู่ในด้านหน้าของอุปกรณ์แสดงผล (14) เครื่องชี้ (18) ในรูปของปากกาอาจจะถูกใช้ สำหรับการเขียนข้อความ (20) หรือ เนื้อหาอื่นอยู่บนแผ่นที่ไวต่อสัมผัส (12) แผ่นที่ไวต่อ การสัมผัสแบบ โปร่งใส (12) อาจจะเป็นอุปกรณ์ทางเสียงด้วย ซึ่งมีความสามารถในการรองรับการสั่นคลื่นที่เบนออก ตัวแปลง สามตัว (16) จะถูกติดตั้งอยู่บนแผ่น (12) อย่างน้อยตัวแปลง (16) สองตัวคือ ตัวแปลงตรวจรู้ หรือตัวตรวจรู้และดังนั้นจะ ไวต่อการสั่นคลื่นที่เบนออกที่เฝ้าตรวจในแผ่น

Claims (56)

1. วิธีการของการกำหนดสารสนเทศที่เกี่ยวข้องกับการสัมผัสบนอุปกรณ์ที่ไวต่อการ สัมผัสซึ่งประกอบไปด้วยขั้นตอนของ : การจัดให้มีชิ้นส่วนที่มีความสามารถในการรองรับคลื่นที่เบน ออก; การสัมผัสชิ้นส่วนอยู่ที่ตำแหน่งไม่ต่อเนื่องเพื่อก่อให้ เกิดการเปลี่ยนแปลงในการสั่นคลื่นที่ เบนออกในชิ้นส่วน, การจัดให้มีอย่างน้อยที่สุดวิถีทางวัดที่ประกบติดเข้ากับ ชิ้นส่วนสำหรับการวัดการสั่นคลื่นที่ เบนออกที่เปลี่ยนแปลง ในชิ้นส่วนเพื่อกำหนดสัญญาณคลื่นที่เบนออกที่วัดและ การประมวลผลสัญญาณคลื่นที่เบนออกที่วัดเพื่อคำนวณสารสนเทศ ที่เกี่ยวข้องกับการสัมผัส

2. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 1, ซึ่งประกอบต่อไปด้วยขั้น ตอนของการกระทำการปรับ แก้เพื่อแปลงผันสัญญาณคลื่นที่เบนออก ที่วัดให้เป็นสัญญาณแพร่กระจายจากแหล่งกำเนิดคลื่นที่ไม่ กระจายตามความถี่

3. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 2, ที่ซึ่งการปรับแก้ที่กระ ทำจะมีพื้นฐานอยู่บนความ สัมพันธ์การกระจายตามความถี่ของ วัสดุของชิ้นส่วน

4. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 3, ที่ซึ่งความสัมพันธ์การ กระจายตามความถี่จะถูกทำแป้น แบบจำลองโดยใช้สมการคลื่นที่ เบนออกร่วมกับพารามิเตอร์ทางกายภาพที่รู้ค่าของวัสดุของ ชิ้นส่วน

5. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 3, ที่ซึ่งความสัมพันธ์การ กระจายตามความถี่จะถูกวัดโดย ใช้เครื่องวัดการสั่นเลเซอร์ เพื่อสร้างภาพของแพทเทิร์นการสั่นในชิ้นส่วนสำหรับจำนวนของ ความถี่ที่ ให้เพื่อให้ความสัมพันธ์การกระจายตามความถี่อยู่ ในพิสัยความถี่ที่สนใจ

6. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 3, ที่ซึ่งความสัมพันธ์การ กระจายตามความถี่จะถูกวัดโดย ใช้แบบแผนการวัดในตัวเองซึ่งถูก รวมเข้าไปในอุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัส

7. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ระบุไว้ก่อนข้างต้นข้อใดข้อ หนึ่ง, ที่ซึ่งแต่ละวิถีทางวัดจะ อยู่ในรูปของตัวตรวจรู้

8. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 7, ซึ่งประกอบต่อไปด้วยการ ติดตั้งแต่ละตัวตรวจรู้อยู่บน ขอบของชิ้นส่วน

9. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 7, ซึ่งประกอบต่อไปด้วยการ ติดตั้งแต่ละตัวตรวจรู้อยู่บน ชิ้นส่วนให้เว้นระยะจากขอบของ ชิ้นส่วน

10. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ระบุไว้ก่อนข้างต้นข้อใด ข้อหนึ่ง, ซึ่งประกอบต่อไปด้วย ขั้นตอนของการเปรียบเทียบ สัญญาณคลื่นที่เบนออกที่วัดได้กับสัญญาณอ้างอิงเพื่อจำแนก เมื่อทำการ สัมผัส

11. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ระบุไว้ก่อนข้างต้นข้อใด ข้อหนึ่ง, ที่ซึ่งสารสนเทศที่ เกี่ยวข้องกับการสัมผัสจะ ประกอบไปด้วยตำแหน่งของการสัมผัส

12. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ระบุไว้ก่อนข้างต้นข้อใด ข้อหนึ่ง, ที่ซึ่งสารสนเทศที่ เกี่ยวข้องกับการสัมผัสจะ ประกอบไปด้วยความดันของการสัมผัส

13. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ระบุไว้ก่อนข้างต้นข้อใด ข้อหนึ่ง, ที่ซึ่งสารสนเทศที่ เกี่ยวข้องกับการสัมผัสจะ ประกอบไปด้วยขนาดของการสัมผัส

14. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ระบุไว้ก่อนข้างต้นข้อใด ข้อหนึ่ง, ที่ซึ่งการเคลื่อนที่ของ การสัมผัสบนชิ้นส่วนจะให้ กำเนิดสัญญาณต่อเนื่อง ซึ่งได้รับผลกระทบโดยตำแหน่ง, ความ ดันและ อัตราเร็วของการสัมผัสบนชิ้นส่นและข้อมูลเวลาต่อ เนื่องจากสัญญาณต่อเนื่องจะถูกใช้เพื่อให้ได้มาซึ่ง สาร สนเทศ ที่มีประโยชน์เพิ่มเติมที่เกี่ยวข้องกับการสัมผัส

15. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 14, ซึ่งประกอบต่อไปด้วย ขั้นตอนของการนำข่ายนิวรอล มาใช้งาน สำหรับการประมวลผลข้อ มูลเวลาต่อเนื่อง

16. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ระบุไว้ก่อนข้างต้นข้อใด ข้อหนึ่ง, ที่ซึ่งชนิดของการสัมผัส จะถูกเลือกจากการสัมผัส จากเครื่องชี้หรือนิ้วมือ

17. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ระบุไว้ก่อนข้างต้นข้อใด ข้อหนึ่ง, ซึ่งประกอบต่อไปด้วย การวัดปริมาณความถี่ของสัญญาณ คลื่นที่เบนออกที่วัดเพื่อกำหนดชนิดของการสัมผัส

18. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ระบุไว้ก่อนข้างต้นข้อใด ข้อหนึ่ง, ซึ่งประกอบต่อไปด้วย การจัดให้มีชิ้นส่วนที่โปร่ง แสง

19. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ระบุไว้ก่อนข้างต้นข้อใด ข้อหนึ่ง, ซึ่งประกอบต่อไปด้วย การจัดให้มีชิ้นส่วนที่อยู่ใน รูปของแผง

20. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ระบุไว้ก่อนข้างต้นข้อใด ข้อหนึ่ง, ซึ่งประกอบต่อไปด้วย การจัดให้มีชิ้นส่วนที่มีความ หนาสม่ำเสมอ

21. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 1 ถึง 18 ข้อใดข้อหนึ่ง, ที่ซึ่งชิ้นส่วนจะมีรูปทรงเชิงซ้อน และอัลกอริทึมแบบปรับตัว จะถูกใช้เพื่อให้ได้มาซึ่งสารสนเทศที่เกี่ยวข้องกับการ สัมผัสจากสัญญาณ คลื่นที่เบนออกที่วัด

22. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 21, ที่ซึ่งอัลกอริทึมแบบ ปรับตัวจะถูกนำมาใช้งานในข่าย นิวรอล

23. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ระบุไว้ก่อนข้างต้นข้อใด ข้อหนึ่ง, ที่ซึ่งการเปลี่ยนแปลง ในการสั่นคลื่นที่เบนออกที่ ก่อให้เกิดโดยการสัมผัสคือ การให้กำเนิดของการสั่นคลื่นที่ เบนออกในชิ้น ส่วน

24. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ระบุไว้ก่อนข้างต้นข้อใด ข้อหนึ่ง, ซึ่งประกอบต่อไปด้วย การจัดให้มีตัวแปลงปล่อยที่ ติดตั้งอยู่บนชิ้นส่วน, ตัวแปลงปล่อยซึ่งให้กำเนิดการสั่น คลื่นที่เบนออก ในชิ้นส่วนเพื่อพิสูจน์สารสนเทศที่เกี่ยว ข้องกับการสัมผัส

25. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 24, ซึ่งประกอบต่อไปด้วย การจัดให้มีตัวแปลงปล่อยที่มี หน้าที่แบบคู่ซึ่งกระทำตัว เป็นทั้งตัวแปลงปล่อยและตัวตรวจรู้

26. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 23 หรือข้อที่ 24, ที่ซึ่ง ผลของการสัมผัสจะสะท้อนกลับ, ดังนั้นคลื่นที่เบนออกที่ กำเนิดโดยตัวแปลงปล่อยจะถูกทำให้สะท้อนโดยการสัมผัสและตรวจ วัดโดย แต่ละตัวตรวจรู้

27. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 23 หรือข้อที่ 24, ที่ซึ่ง ผลของการสัมผัสเป็นการดูดกลืน เพื่อให้คลื่นที่เบนออกที่ให้ กำเนิดโดยตัวแปลงปล่อยถูกดูดกลืนโดยการสัมผัสและถูกตรวจวัด โดยแต่ ละตัวตรวจรู้

28. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 26 หรือข้อที่ 27, ที่ซึ่ง ผลของการสัมผัสจะถูกตรวจวัด โดยแต่ละตัวตรวจรู้โดยใช้การ กระตุ้นทางอ้อมจากการสะท้อนขอบเขตหนึ่งหรือมากกว่า

29. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 23 ถึง 27 ข้อใดข้อหนึ่ง, ที่ซึ่งการสั่นคลื่นที่เบนออกที่ให้ กำเนิดโดยตัวแปลง ปล่อยจะไม่ชัดแจ้งทางเสียง

30. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 29, ที่ซึ่งการสั่นคลื่น ที่เบนออกที่ให้กำเนิดโดยตัว แปลงปล่อยจะอยู่ในพิสัยความถี่ เหนือเสียง

31. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 29, ที่ซึ่งการสั่นคลื่น ที่เบนออกคือสัญญาณรบกวน พื้นหลัง

32. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 24 ถึง 28 ข้อใดข้อหนึ่ง, ที่ซึ่งการสั่นคลื่นที่เบนออกที่ให้ กำเนิดโดยตัวแปลงปล่อย จะก่อให้เกิดเอาท์พุททางเสียงอยู่ในชิ้นส่วนซึ่งกระทำตัว เป็นตัวแผ่เสียงของ ลำโพง

33. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ระบุไว้ก่อนข้างต้นข้อใด ข้อหนึ่ง, ซึ่งประกอบต่อไปด้วย เทคนิคเพื่อแยกสัญญาณที่ไม่ ต้องการจาการเปลี่ยนแปลงในการสั่นคลื่นที่เบนออกที่ให้ กำเนิดโดยการ สัมผัส

34. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 24 ถึง 33 ข้อใดข้อหนึ่ง, ซึ่งประกอบต่อไปด้วยการวางตัว แปลงปล่อยและหรือตัวตรวจรู้ แต่ละตัวให้มีระยะห่างค่อนข้างเท่ากันอยู่รอบแนวรอบนอกของ ชิ้นส่วน

35. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 24 ถึง 33 ข้อใดข้อหนึ่ง, ซึ่งประกอบต่อไปด้วยการจัดวาง ตัวแปลงปล่อยและตัวตรวจรู้ไว้ที่ จุดเดียวกันและการต่อประกบตัวแปลงปล่อยและตัวตรวจรู้ให้มี คุณสมบัติทางกายภาพตั้งฉากกัน

36. วิธีการตามข้อถือสิทธิข้อที่ 35, ที่ซึ่งตัวแปลงปล่อย คือตัวแปลงเฉื่อยและตัวตรวจรู้ คือตัวตรวจรู้ตัวเบนออกหรือ ในทำนองเดียวกัน

37. อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสซึ่งประกอบไปด้วยชิ้นส่วนที่ มีความสามารถในการรองรับ การสั่นคลื่นที่เบนออกและตัวตรวจ รู้ที่ติดตั้งอยู่บนชิ้นส่วนสำหรับการวัดการสั่นคลื่นที่ เบนออกใน ชิ้นส่วนและสำหรับการส่งผ่านสัญญาณไปยังตัวประมวล ผลซึ่งจะประมวลผลสารสนเทศที่เกี่ยวข้อง กับการสัมผัสที่กระ ทำอยู่บนพื้นผิวชิ้นส่วนจากการเปลี่ยนแปลงในการสั่นคลื่นที่เบนออก ในชิ้น ส่วนที่ก่อให้เกิดขึ้นโดยการสัมผัส

38. อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสตามข้อถือสิทธิข้อที่ 37, ที่ ซึ่งอุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสจะ ประกอบต่อไปด้วยตัวแปลง ปล่อยสำหรับการกระตุ้นการสั่นคลื่นที่เบนออกในชิ้นส่วน เพื่อพิสูจน์ สำหรับสารสนเทศที่เกี่ยวข้องกับการสัมผัส

39. อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสตามข้อถือสิทธิข้อที่ 38, ที่ ซึ่งสารสนเทศที่เกี่ยวข้องกับการ สัมผัสจะถูกคำนวณโดยการ เปรียบเทียบการตอบสนองของการสั่นคลื่นที่เบนออกที่ให้ กำเนิดโดยตัว แปลงปล่อยกับข้อจำกัดทางกลที่เกิดขึ้นโดยการ สัมผัส

40. อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสตามข้อถือสิทธิข้อที่ 38 หรือ ข้อที่ 39, ที่ซึ่งอุปกรณ์ที่ไวต่อ การสัมผัสคือลำโพงดังนั้น ตัวแผ่เสียงของลำโพงจะกระทำตัวเป็นชิ้นส่วนของอุปกรณ์ที่ไว ต่อการ สัมผัสและเอกไซเตอร์ที่ติดตั้งอยู่บนตัวแผ่เสียง เพื่อกระตุ้นการสั่นคลื่นที่เบนออกในตัวแผ่เสียงเพื่อก่อ ให้เกิดเอาท์พุททางเสียงจะกระทำตัวเป็นตัวแปลงปล่อยของ อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัส

41. อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสตามข้อถือสิทธิข้อที่ 37, ที่ ซึ่งอุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสคือ ตัวตรวจรู้แบบพาสซีฟซึ่ง การเปลี่ยนแปลงในการสั่นคลื่นที่เบนออกในชิ้นส่วนที่ก่อให้ เกิดโดยการ สัมผัสคือการให้กำเนิดของการสั่นคลื่นที่เบนออก

42. อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสตามข้อถือสิทธิข้อที่ 37 ถึง 41 ข้อใดข้อหนึ่ง, ซึ่งประกอบ ต่อไปด้วยวิถีทางแสดงผล

43. อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสตามข้อถือสิทธิข้อที่ 42, ที่ ซึ่งจอแสดงผลคือจอแสดงผล แบบผลึกเหลวซึ่งประกอบไปด้วยผลึก เหลวที่ถูกใช้เพื่อกระตุ้นหรือตรวจรู้การสั่นคลื่นที่เบน ออกใน ชิ้นส่วน

44. อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสตามข้อถือสิทธิข้อที่ 37 ถึง 43 ข้อใดข้อหนึ่ง, ที่ซึ่งตัวตรวจ รู้จะถูกติดตั้งอยู่บนส่วน ขอบของชิ้นส่วน

45. อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสตามข้อถือสิทธิข้อที่ 37 ถึง 43 ข้อใดข้อหนึ่ง, ที่ซึ่งตัวตรวจ รู้จะถูกติดตั้งอยู่บนชิ้น ส่วนให้มีระยะห่างจากขอบของชิ้นส่วน

46. อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสตามข้อถือสิทธิข้อที่ 37 ถึง 45 ข้อใดข้อหนึ่ง, ที่ซึ่งชิ้นส่วน จะโปร่งใส

47. อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสตามข้อถือสิทธิข้อที่ 37 ถึง 46 ข้อใดข้อหนึ่ง, ที่ซึ่งชิ้นส่วน จะอยู่ในรูปแผง

48. อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสตามข้อถือสิทธิข้อที่ 37 ถึง 47 ข้อใดข้อหนึ่ง, ที่ซึ่งชิ้นส่วน จะมีความหนาสม่ำเสมอ

49. อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสตามข้อถือสิทธิข้อที่ 37 ถึง 48 ข้อใดข้อหนึ่ง, ที่ซึ่งชิ้นส่วน จะมีรูปทรงเชิงซ้อน

50. อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสตามข้อถือสิทธิข้อที่ 38 ถึง 49 ข้อใดข้อหนึ่ง, เมื่อขึ้นอยู่กับ ข้อถือสิทธิข้อที่ 38, ที่ซึ่งตัวแปลงปล่อยจะมีหน้าที่แบบคู่และจะกระทำตัวเป็นตัว แปลงปล่อยและตัว ตรวจรู้

51. อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสตามข้อถือสิทธิข้อที่ 38 ถึง 50 ข้อใดข้อหนึ่ง, เมื่อขึ้นอยู่กับ ข้อถือสิทธิข้อที่ 39, ที่ซึ่งตัวแปลงปล่อยและตัวตรวจรู้จะถูกวางให้มีระยะห่าง ค่อนข้างเท่ากันอยู่ รอบ ๆ แนวรอบนอกของชิ้นส่วน

52. อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสตามข้อถือสิทธิข้อที่ 38 ถึง 50 ข้อใดข้อหนึ่ง, เมื่อขึ้นอยู่กับ ข้อถือสิทธิข้อที่ 39, ที่ซึ่งตัวแปลงปล่อยและตัวตรวจรู้จะถูกวางให้มีระยะห่าง ค่อนข้างเท่ากันอยู่ รอบ ๆ แนวรอบนอกของชิ้นส่วน

53. อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัสตามข้อถือสิทธิข้อที่ 52, ที่ ซึ่งตัวแปลงปล่อยคือตัวแปลง เฉื่อยและตัวตรวจรู้คือตัวตรวจ รู้ตัวเบนออกหรือในทำนองเดียวกัน

54. โทรศัพท์เคลื่อนที่ซึ่งประกอบไปด้วยอุปกรณ์ที่ไวต่อการ สัมผัสตามข้อถือสิทธิข้อที่ 38 ถึง 53 ข้อใดข้อหนึ่ง

55. คอมพิวเตอร์วางดัก (lap-top) ซึ่งประกอบไปด้วยอุปกรณ์ ที่ไวต่อการสัมผัสตาม ข้อถือสิทธิข้อที่ 38 ถึง 53 ข้อใดข้อ หนึ่ง

56. เครื่องช่วยงานส่วนบุคคลแบบข้อมูล ซึ่งประกอบไปด้วย อุปกรณ์ที่ไวต่อการสัมผัส ตามข้อถือสิทธิข้อที่ 38 ถึง 53 ข้อใดข้อหนึ่ง