TH25112B - วิธีการตรวจเกลียวสอบและอุปกรณ์ตรวจเพื่อการนั้น - Google Patents

Abstract

DC60 การประดิษฐ์นี้ เกี่ยวข้องกับการตรวจเกลียวสอบตัวผู้ (3) หรือตัวเมียที่อยู่ปลายสุด ของท่อโลหะ เพื่อให้มีการเชื่อมต่อกันอย่างแน่นแข็งแรงในที่นั้น โดยจะประกอบด้วย การตรวจ เส้นผ่าศูนย์กลางของระยะเกลียวของเกลียวในระนาบวัด (P1) ที่อยู่ที่กึ่งกลางของบริเวณเกลียวที่ สมบูรณ์ โดยใช้อุปกรณ์วัดเส้นผ่าศูนย์กลางในแนวระนาบ (51) ในขณะที่เส้นผ่าศูนย์กลางของ ระยะเกลียว จะถูกกำหนดตามแบบดั้งเดิมด้วยมาตรฐาน API 5B ในระนาบ (P0) ของเกลียวตัวผู้ สมบูรณ์สุดท้าย และการเปรียบเทียบเส้นผ่าศูนย์กลางของระยะเกลียวของเกลียวที่วัดด้วย ค่าประมาณการ (D1e) ที่คำนวณจากค่าระบุของเส้นผ่าศูนย์กลางของระยะเกลียวในระนาบ P0 จาก ระยะระหว่าง P0 และ P1 และค่าพล้อตของแนวสอบ โดยตัวของมันเองเป็นฟังก์ชั่นของการกระจาย ของแนวสอบที่สร้างขึ้น การประดิษฐ์นี้จะทำให้การขวางของเกลียวชิดกับผิวหน้าปิดผนึก (5, 6) และ/หรือ ผิวหน้ารับน้ำหนัก (7, 8) ซึ่งจะทำให้การปิดผนึกของส่วนเชื่อมต่อดีขึ้น การประดิษฐ์นี้ เกี่ยวข้องกับการตรวจเกลียวสอบตัวผู้ (3) หรือตัวเมียที่อยู่ปลายสุด ของท่อโลหะ เพื่อให้มีการเชื่อมต่อกันอย่างแน่นแข็งแรงในที่นั้น โดยจะประกอบด้วย การตรวจ เส้นผ่าศูนย์กลางของระยะเกลียวของเกลียวในระนาบวัด (P1) ที่อยู่ที่กึ่งกลางของบริเวณเกลียวที่ สมบูรณ์ โดยใช้อุปกรณ์วัดเส้นผ่าศูนย์กลางในแนวระนาบ (51) ในขณะที่เส้นผ่าศูนย์กลางของ ระยะเกลียว จะถูกกำหนดตามแบบดั้งเดิมด้วยมาตรฐาน API5B ในระนาบ (P0) ของเกลียวตัวผู้ สมบูรณ์ สุดท้าย และการเปรียบเทียบเส้นผ่าศูนย์กลางของระยะเกลียวของเกลียวที่วัดด้วย ค่าประมาณการ (D1e) ที่คำนวณจากค่าระบุของเส้นผ่านศูนย์กลางของระยะเกลียวในระนาบ P0 จาก ระยะระหว่าง P0 และ P1 และค่าพล้อตของแนวสอบ โดยตัวของมันเองเป็นฟังก์ชั่นของการกระจาย ของแนวสอบที่สร้างขึ้น การประดิษฐ์นี้จะทำให้การขวางของเกลียวชิดกับผิวหน้าปิดผนึก (5,6) และ/หรือ ผิวหน้ารับน้ำหนัก (7,8) ซึ่งจะทำให้การปิดผนึกของส่วนเชื่อมต่อดีขึ้น

Claims (21)

1. วิธีการตรวจเกลียวสอบตัวผู้ ที่อยู่บนขอบรอบๆ ด้านนอกของชิ้นส่วนตัวผู้ โดยตัว มันเองจะอยู่ที่ปลายของท่อโลหะ และประกอบด้วย วิถีทางปิดผลึกจุดหนึ่งเป็นอย่างน้อยที่สุด อยู่ ชิดกับปลายดังกล่าว ที่ซึ่งเส้นผ่าศูนย์กลางของระยะเกลียว ของเกลียวจะถูกตรวจในระนาบการวัด ที่กำหนดให้ ที่ระยะทางจากระนาบอ้างอิงของจุดลากโดยใช้อุปกรณ์วัดเส้นผ่าศูนย์กลางในแนว ระนาบ ซึ่งประกอบด้วย ผิวหน้ารับน้ำหนัก โดยที่ผิวหน้าสัมผัสสองผิวเป็นอย่างน้อยที่สุด เป็น ระยะทางขวางจากกันและกันที่ระยะเชิงแกนที่ปรับได้จากผิวหน้ารับน้ำหนักและวิถีทาง เพื่อวัด เส้นผ่าศูนย์กลางของวงกลมที่อยู่ในระนาบการวัดทางขวาง แตะสัมผัสกับผิวหน้าสัมผัสโดยวิธีการ ดังกล่าวประกอบด้วยขั้นตอนต่อไปนี้ a) บนอุปกรณ์วัดเส้นผ่าศูนย์กลางในแนวระนาบ จะมีการปรับระยะระหว่างผิวหน้ารับ น้ำหนัก และระนาบการวัดเป็นฟังก์ชั่นของระยะ L1 ที่เลือก b) การปรับวิถีทางของการวัดดังกล่าวให้เป็นค่าที่กำหนดไว้ก่อน สำหรับระยะทางขวาง ระหว่างผิวหนังสัมผัสโดยการใช้บล็อกตั้งค่า โดยขนาดเฉพาะแบบของมันจะถูกกำหนด ตามค่าประมาณการ ของเส้นผ่าศูนย์กลางของระยะเกลียว Dlc ในระนาบการวัด c) การวัดในระนาบการวัด ซึ่งเส้นผ่าศูนย์กลางของเกลียวระหว่างสันเกลียว โดยผิวหน้า รับน้ำหนักของอุปกรณ์วัด จะแนบชนปลายอิสระของชิ้นส่วนตัวผู้ d) การเปรียบเทียบเส้นผ่าศูนย์กลางที่วัดได้ระหว่างสันเกลียวกับขีดจำกัดที่ยอมรับได้ของ ช่วงระยะ และที่ซึ่งระนาบการวัด ของเส้นผ่าศูนย์กลางของระยะเกลียวของเกลียวตัวผู้ ในระนาบอยู่ ระหว่างระนาบอ้างอิง ของจุดลาก และเกลียวตัวผู้สมบูรณ์ที่หนึ่ง และที่ซึ่งค่าประมาณ การของ เส้นผ้าศูนย์กลางของระยะเกลียว ในระนาบการวัดเป็นไปตามสมการต่อไนปี้ Dle = Dnom -L1.TTrep / 100 TTrep1 = TTnom + K1. (เดลตา)TT1 + (สูตรเคมี) -K1.(เดลตา)TT1.g((เดลตา)TT1 / (ซิกมา)1) Dnom คือค่าระบุของเส้นผ่าศูนย์กลางของระยะเกลียวในระนาบอ้างอิง TTrep คือค่าพล้อตสำหรับแนวสอบตัวผู้ TTmin1 คือค่าระบุของแนวสอบของเกลียว TTmin1, TTmax1 และ Ttav1 เป็นค่าน้อยที่สุด, มากที่สุด และค่าเฉลี่ยตามลำดับของแนวสอบของ เกลียวที่สร้างขึ้น (เดลตา) TT1 คือค่าพีชคณิตของความแตกต่าง (TTav1-TTnom) (ซิกมา)1 คือค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของการกระจายของแนวสอบที่สร้างขึ้น K1 คืออัตราส่วนของความยาวของเกลียวตัวผู้ต่อระยะระหว่างระนาบอ้างอิงและเกลียวตัวผู้ สมบูรณ์ที่หนึ่ง g(u) คือค่าของการกระจายแบบปกติที่มีการเข้าสู่จุดศูนย์กลางแบบลดลงสำหรับค่า u ของ ตัวแปร

2. วิธีการตรวจตามที่ระบุไว้ในข้อถือสิทธิข้อ 1 ที่ซึ่งระนาบวัดจะอยู่ครึ่งทางระหว่าง ระนาบอ้างอิง และระนาบตรงกับเกลียวตัวผู้สมบูรณ์ที่หนึ่ง

3. วิธีการตรวจเกลียวสอบตัวเมียที่อยู่บนขอบรอบ ๆ ภายในของชิ้นส่วนตัวเมีย โดยตัว มันเองจะอยู่บนปลายของท่อโลหะ และประกอบด้วย วิถีทางปิดผนึกจุดหนึ่งเป็นอย่างน้อยที่สุด ที่ จุดที่ทำงานร่วมกับวิถีทางปิดผนึกจุดหนึ่งเป็นอย่างน้อยที่สุด ที่อยู่ชิดกับปลายอิสระของชิ้น ส่วนตัวผู้ ที่ซึ่งเส้นผ่าศูนย์กลางของระยะเกลียวของเกลียวจะถูกตรวจในระนาบวัดที่กำหนดให้ ซึ่ง อยู่ที่ระยะ L2 จากระนาบอ้างอิง ของจุดลากโดยใช้อุปกรณ์วัดเส้นผ่าศูนย์กลางในแนวระนาบ ซึ่ง ประกอบด้วย ผิวหน้ารับน้ำหนัก และผิวหน้าสัมผัสสองจุดเป็นอย่างน้อยที่สุด ที่ระยะทางขวาง จากกันและกัน และที่ระยะในเชิงแกนที่ปรับค่าได้จากผิวหน้ารับน้ำหนักดังกล่าว และวิถีทาง สำหรับวัดเส้นผ่าศูนย์กลางของวงกลมที่อยู่ในระนาบการวัดทางขวาง แตะสัมผัสกับผิวหน้าสัมผัส โดยวิธีการดังกล่าวประกอบด้วยขั้นตอนต่อไปนี้ a) บนอุปกรณ์วัดเส้นผ่าศูนย์กลางในแนวระนาบ จะมีการปรับระยะ LB ระหว่างผิวหน้ารับ น้ำหนัก และระนาบการวัด เป็นฟังก์ชั่นของระยะ L2 ที่เลือก b) การปรับวิถีทางของการวัดดังกล่าว จนได้ค่าที่กำหนดไว้ก่อน สำหรับระยะทางขวาง ระหว่างผิวหน้าสัมผัสโดยการใช้บล็อกตั้งค่า โดยขนาดเฉพาะแบบของมันจะถูกกำหนด ตามค่าประมาณการ D2e ของเส้นผ่าศูนย์กลางของระยะเกลียวในระนาบการวัด c) การวัดในระนาบการวัดซึ่งเส้นผ่าศูนย์กลางของเกลียวระหว่างสันเกลียว โดยผิวหน้ารับ น้ำหนักของอุปกรณ์วัดจะแนบชนปลายอิสระของชิ้นส่วนตัวเมีย d) การเปรียบเทียบเส้นผ่าศูนย์กลางที่วัดได้ระหว่างสันเกลียวกับขีดจำกัดที่ยอมรับได้ของ ช่วงระยะ และที่ซึ่งระนาบการวัด ของเส้นผ่าศูนย์กลางของระยะเกลียวของเกลียวตัวเมีย จะอยู่ใน บริเวณตัวเมียสมบูรณ์ และชิดกันระนาบของจุดลากที่มาบรรจบกันระนาบวัด ของเเส้นผ่าศูนย์กลางของระยะเกลียวของตัวผู้ ที่กำหนดในข้อถือสิทธิในข้อ 1 เมื่ออยู่บนจุดลากเกลียวตัวผู้และตัวเมียทั้งสองจะเชื่อมต่อกันและที่ซึ่งค่าประมาณการ ของเส้นผ่าศูนย์กลางของระยะเกลียวในระนาบการวัดจะเป็นไปตามสมาการต่อไปนี้ D2e = Dnom -L2.TTrep2 / 100 TTrep2 = TTnom + K2. (เดลตา)TT2 + (สูตรเคมี) -K2.(เดลตา)TT2.g((เดลตา)TT2 / (ซิกมา)1) Dnom คือค่าระบุของเส้นผ่าศูนย์กลางของระยะเกลียวในระนาบอ้างอิง TTrep2 คือค่าพล้อตสำหรับแนวสอบ TTnom คือค่าระบุของแนวสอบของเกลียว TTmin2,TTmax2 และ TTav2 เป็นค่าน้อยที่สุด, มากที่สุด และค่าเฉลี่ยตามลำดับของแนวสอบของ เกลียวที่สร้างขึ้น (เดลตา) TT2 คือค่าพีชคณิตของความแตกต่าง (TTav2-TTnom) (ซิกมา)2 คือค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของการกระจายของแนวสอบที่สร้างขึ้น K2 คืออัตราส่วนของความยาวของเกลียวตัวเมียต่อระยะระหว่างระนาบอ้างอิงและเกลียว ตัวเมียสมบูรณ์ตัวสุดท้าย g(u) คือค่าของการกระจายแบบปกติที่มีการเข้าสู่จุดศูนย์กลางแบบลดลงสำหรับค่า u ของ ตัวแปร

4. วิธีการตรวจตามที่ระบุไว้ในข้อถือสิทธิข้อ 1 ที่ซึ่งวิถีทางปิดผนึกประกอบด้วย ผิวหน้าปิดผนึก

5. วิธีการตรวจตามที่ระบุไว้ในข้อถือสิทธิข้อ 1 ที่ซึ่งวิถีทางปิดผนึกประกอบด้วย ผิวหน้ารับน้ำหนักทางขวาง

6. วิธีการตรวจเกลียวสอบตัวเมีย ตามที่ระบุไว้ในข้อถือสิทธิข้อ 3 ที่ซึ่งค่าเฉลี่ยของ แนวสอบของเกลียวตัวเมียจะน้อยกว่าค่าเฉลี่ยของแนวสอบของเกลียวตัวผู้ที่สัมพันธ์กับมัน

7. วิธีการตรวจเกลียวสอบตัวผู้ตามที่ระบุไว้ในข้อถือสิทธิข้อ 1 ที่ซึ่งค่าเฉลี่ยของแนว สอบของเกลียวตัวผู้จะสูงกว่าค่าระบุ

8. วิธีการตรวจเกลียวสอบตัวเมียตามที่ระบุไว้ในข้อถือสิทธิข้อ 3 ที่ซึ่งค่าเฉลี่ยของ แนวสอบของเกลียวตัวเมียจำต่ำกล่าวค่าระบุ

9.วิธีการตรวจตามที่ระบุไว้ในข้อถือสิทธิข้อ 1 ที่ซึ่งค่าของจุดจำกัดสำหรับช่วงที่ ยอมรับได้สำหรับเส้นผ่าศูนย์กลางระหว่างสันเกลียว จะมีได้โดยการแทนที่ในสูตรให้ค่าประมาณ การ ของเส้นผ่าศูนย์กลางของระยะเกลียวในระนาบวัด โดยค่าของระยะหว่างระนาบอ้างอิงเเละ ระนาบวัดโดยค่าซึ่งล้อมรอบตัวมัน

10. วิธีการตรวจตามที่ระบุไว้ในข้อถือสิทธิข้อ 1 ที่ซึ่งในการทำงานตามวิธีการ ดังกล่าวจะใช้อุปกรณ์วัดเส้นผ่าศูนย์กลางในแนวระนาบซึ่งประกอบด้วย ผิวหน้าสัมผัสสองแห่งสี่ ครั้งในระนาบวัดเดียวกัน โดยการหมุนอุปกรณ์วัดหรือเกลียวไปหนึ่งในแปดของการหมุนรอบ แกนของเกลียว ระหว่างการวัดแต่ละครั้ง และที่ซึ่งค่าเฉลี่ยของการวัดทั้งสี่เหล่านี้ จะนำมาใช้กำกับ ลักษณะเส้นผ่าศูนย์กลางระหว่างสันเกลียวในระนาบวัด

11. วิธีการตรวจตามที่ระบุไว้ในข้อถือสิทธิข้อ 1 ที่ซึ่งในการทำงานตามวิธีการ ดังกล่าวการประดิษฐ์ จะใช้อุปกรณ์วัดเส้นผ่าศูนย์กลางในแนวระนาบซึ่งประกอบด้วยผิวหน้า สัมผัสสามแห่งสามครั้งในระนาบวัดเดียวกันโดยการหมุนอุปกรณ์วัดหรือเกลียวไป 40 ํ รอบแกน ของเกลียว ระหว่างการวัดแต่ละครั้งและในที่ซึ่งค่าเฉลี่ยของการวัดทั้งสามเหล่านี้ ถูกใช้เพื่อกำกับ ขนาดเส้นศูนย์กลางระหว่างสันของเกลียวในระนาบวัด

12. การใช้งานวิธีการตรวจตามที่ระบุไว้ในข้อถือสิทธิข้อ 1 เพื่อตรวจเกลียวสอบของ ชิ้นส่วนตัวเมียและตัวผู้ของของการเชื่อมต่อแบบเกลียว ที่ซึ่งการเชื่อมต่อแบบเกลียวดังกล่าว คือการ เชื่อมต่อรวม โดยแต่ละท่อจะเป็นท่อยาวและจะมีชิ้นส่วนตัวผู้ที่ปลายหนึ่งและชิ้นส่วนตัวเมียปลาย อีกด้านหนึ่ง โดยที่ชิ้นส่วนตัวผู้ของท่อที่หนึ่งจะเชื่อมต่อกับชิ้นส่วนตัวเมียของท่อที่สอง

13. การใช้งานวิธีการตรวจตามที่ระบุไว้ในข้อถือสิทธิข้อ 1 เพื่อตรวจเกลียวสอบของ ชิ้นส่วนตัวผู้และตัวเมียของของการเชื่อมต่อแบบเกลียว ที่ซึ่งการเชื่อมต่อแบบเกลียวดังกล่าวคือการ เชื่อมต่อแบบประกอบต่อ โดยท่อยาวที่จะเชื่อมต่อจะมีชิ้นส่วนตัวผู้ที่แต่ละปลาย และประกบต่อจะ มีอยู่ที่ปลายแต่ละด้านพร้อมด้วยชิ้นส่วนตัวเมีย

14. อุปกรณ์วัดเส้นผ่าศูนย์กลางในแนวระนาบเพื่อใช้ในวิธีการตรวจ ตามที่ระบุไว้ใน ข้อถือสิทธิข้อ 1 ที่ซึ่งประกอบด้วย ผิวหน้าสัมผัสสองแห่ง และวิถีทางเพื่อค้นหาค่าสูงสุดที่ได้ใน ระหว่างการวัดโดยอัตโรมัติ

15. อุปกรณ์วัดเส้นผ่าศูนย์กลางในแนวระนาบเพื่อใช้วิถีการตรวจตามที่ระบุไว้ในข้อ ถือสิทธิข้อ 1 ที่ซึ่งประกอบด้วยวิถีทางที่ใช้ในการคำนวณทางสถิติ บนค่าที่ได้มาสำหรับ เส้นผ่าศูนย์กลางระหว่างสันเกลียว

16. บล็อคตั้งค่า ที่ใช้ปรับค่าที่กำหนดไว้ก่อนของระยะหว่างผิวหน้สสัมผัสสอง แห่งในวิธีการตรวจ ตามที่ระบุไว้ในข้อถือสิทธิข้อ 1 ที่ซึ่งบล็อคจะอยู่ในรูปลิ่มที่ไม่มียอด และ ประกอบด้วยผิวหน้าตอนปลายทางขวาง และผิวหน้าเรียบที่ถูกปรับตัวไปในแนวยาวสองเเห่ง ที่ เอียงสมมาตรกันกับผิาหน้าตอนปลายทางขวาง และแบนเข้าหากันไปยังส่วนหลัง มุม C ระหว่าง ผิาหน้าเรียบดังกล่าวเท่ากับ 2.arctan (TTavl/2) และระยะทางตามขวางระหว่างผิวหน้าเอียงเรียบ ดังกล่าวเท่ากับ (Dle+h) ที่ระยะในแนวยาวจากผิวหน้าตอนปลาย โดย h จะเท่ากับผลรวมของความ สูงของของเกลียวหนึ่งซี่ที่จะตรวจและแฟคเตอร์ปรับแก้ทางเรขาคณิต

17. บล็อคตั้งค่าที่ใช้ปรับค่าที่กำหนดไว้ก่อนของระยะระหว่างผิวหน้าสัมผัสทั้งสาม ในวิธีการตรวจตามที่ระบุไว้ในข้อถือสิทธิข้อ 1 ที่ซึ่งบล็อคจะอยู่ในรูปของกรวยที่ไม่มียอดและ ประกอบด้วย ผิวหน้าตอนปลายทางขวางบนด้ารเวอร์เทกซ์ของกรวยและผิวหน้ารอบๆสอบเข้า หากัน โดยแนวสอบจะเท่ากับ TTavl และเส้นผ่าศูนย์กลางของผิวหน้าที่สอบเข้าหากันที่ระยะ จาก ผิวหน้าตอนปลายทางขวางจะเท่ากับ (Dle+h) โดย h จะเท่ากับผลรวมความสูงของหนึ่งซี่ และ แฟคเตอร์ปรับแก้เรขาคณิต

18. บล็อคตั้งค่าตามที่ระบุไว้ในข้อถือสิทธิข้อ 16 ที่ซึ่งบล็อคตั้งค่าจะประกอบด้วย ส่วนที่ปลายของผิวหน้าเรียบเอียงลาดของมัน หรือที่ผิวหน้ารอบๆ สอบเข้าหากันของมันบนด้าน ผิวหน้าตอนปลาย ซึ่งส่วนหนึ่งที่มีแนวลาดเอียง หรือแนวสอบแตกต่างกัน ซึ่งจะสร้างซ้ำวิถีทาง ของการเปิดผนึกแห่งหนึ่งเป็นอย่างน้อยที่สุดของชิ้นส่วนตัวผู้

19. บล็อคตั้งค่าที่ใช้ในการปรับค่าที่กำหนดไว้ก่อนของระยะหว่างผิวหน้าสัมผัส ทั้งสองในวิธีการตรวจตามข้อถือสิทธิข้อ 3 ที่ซึ่งบล็อก จะมีผิวหน้าตอนปลายทางขวาง และ ช่องว่างภายใน ที่กำหนดโดยผิวหน้าเรียบสองแห่งของบล็อก โดยจะเอียงตัวสมมาตรกัน และเรียง กันในแนวยาวกับผิวหน้าตอนปลายดังกล่าว และครอบเข้าหากันไปทางด้านหลังของช่องว่าง ภายใน และมุม D ระหว่างผิวหน้าเอียงเรียบดังกล่าวที่เท่ากับ 2.arctan (TTavl/2) และระยะทางขวาง ระหว่างผิวหน้าเอียงเรียบดังกล่าวที่เท่ากับ (Dle-h) ที่ระยะในแนวยาวจากผิวหน้าตอนปลาย โดย h จะเท่ากับผลรวมความสูงของซี่หนึ่งของเกลียวที่จะตรวจ และแฟคเตอร์ปรับแก้เรขาคณิต

20. บล็อกตั้งค่าที่ใช้ในการปรับค่าที่กำหนดไว้ก่อนของระยะระหว่างผิวหน้าสัมผัส ทั้งสาม ในวิธีการตรวจตามที่ระบุไว้ในข้อถือสิทธิข้อ 3 ที่ซึ่งบล็อก จะมีผิวหน้าตอนปลายทาง ขวาง และช่องว่างภายในที่กำหนดโดยผิวหน้ารอบๆ สอบเข้าหากันด้วยแกนยาว และแนวสอบ เท่ากับ TTav2 และเวอร์เทกซ์ของมันจะไปด้านตรงข้ามกับผิวหน้าตอนปลายทางขวาง และที่ซึ่ง เส้นผ่าศูนย์กลางที่ระยะจากผิวหน้าตอนปลายทางขวางจะเท่ากับ ( Dle-h) โดย h จะเท่ากับผมรวม ความสูงของหนึ่งซี่ของเกลียวที่จะตรวจและแฟคเตอร์ปรับแก้เรขาคณิต

21. บล็อกตั้งค่าตามที่ระบุไว้ในข้อถือสิทธิข้อ 19 ที่ซึ่งบล็อกประกอบด้วย ส่วนที่อยู่ ปลายผิวหน้าเอียงเรียบของมัน หรือผิวหน้ารอบๆสอบเข้าหากันของมันบนด้านตรงข้ามกับผิวหน้า ตอนปลายทางขวาง ซึ่งส่วนหนึ่งที่มีแนวลาดเอียงหรือแนวสอบต่างกัน ซึ่งจะสร้างซ้ำวิถีทางปิด ผนึกด้านหนึ่งเป็นอย่างน้อยที่สุดของชิ้นส่วนตัวเมีย